Posts tonen met het label big mac. Alle posts tonen
Posts tonen met het label big mac. Alle posts tonen

18 juli 2015

big mac update van The Economist

The Economist heeft een traditie om de koopkrachtpariteit te toetsen aan de prijs van een Big Mac per land.
Je ziet nu Zwitserland en Noorwegen bovenaan het lijstje prijken en dat komt goed overeen met ons gevoeld at dit dure landen zijn.
De Eurozone stond tot voor kort ook heel hoog. Japan lijkt echt spotgoedkoop aan het worden en Rusland staat nu onderaan. Vroeger was dit India, maar dan heb je een vegetarische Big Mac en dat is toch iets anders. Brazilië lijkt nog steeds duur, maar het is erger geweest

ik heb al vaker over de big mac koopkrachtpariteit geblogd
door politiek, met kunstmatig hoge wisselkoers (Venezuela) of kunstmatig lage prijs om aan te tonen dat inflatie niet zo hoog is (Argentinië)

9 februari 2013

als de euro wordt afgeschaft wat is de waarde van D mark gulden etc (WSJ MS)

Het is populair aan het worden wat de landelijke valuta zou moeten staan tegen de euro volgens Morgan Stanley. De gulden zou weinig waard zijn en de belgische frank nog minder. Het enorme overschot op de lopende rekening van Nederland is kennelijk geen signaal dat de gulden wat sterker moet zijn. Andere zaken als de grote hypotheekschuld zijn kennelijk belangrijker.

2 februari 2013

big mac koopkrachtpariteit

Er is weer een update van de koopkrachtpariteit in de wereld via de prijs van een big mac in The Economist.
Als je daarnaar kijkt is Scandinavië en Zwitserland veel te duur. Je moet ook nog een opslag maken voor de bediening en die is naarmate een land rijker is hoger. Als je daarvoor corrigeert zijn Venezuela en Brazilië het duurste en Hongkong het goedkoopste.
Door al die devaluaties tegen de dollar zijn bigmacs goedkoper geworden in Japan en Brazilië o.a.
De euro begint weer gevaarlijk overgewaardeerd te worden, net als de Australische dollar. Maar natuurlijk, Noorwegen en Zwitserland zijn erg duur.
De vergelijking met juli, zie ook post http://beleggenopdegolven.blogspot.nl/2011/07/big-mac-koopkrachtpariteit-braziliaanse.html?showComment=1359789864520

En http://www.bruegel.org/nc/blog/detail/article/1005-what-does-the-big-mac-say-about-euro-area-adjustment/ gaf een invulling in welke landen binenn de eurozone de prijsstijging van de Big Mac uit de pas loopt

The Economist heeft nu een interactieve invulling gemaakt van bigmackoopkracht.

11 augustus 2012

bierpariteit verklaart eurocrisis

Weer een plaatje dat de enorme concurrentiekracht van Duitsland in Europa aantoont: de zwarte lijn van de relatieve bierprijzen. In het blauw Griekenland, reddeloos verloren zoals te zien is, de Ieren zoals gebruikelijk in het groen zijn weer op de goede weg en ook de Italianen in oranje zijn te duur, met de Spanjaarden in het rood ook nog niet op de goede weg.

Via business insider en IEX Kamp deze variant op de Big Mac koopkracht, uitgewerkt door de FED van St Louis, de meeste conservatieve FED bank met de beste economische plaatjes.


Griekenland prijst zich uit de markt, Ierland vindt weer aansluiting bij Duitsland

27 juli 2012

big mac koopkrachtpariteit: verstoringen door politiek

The Economist had een update van de Big Mac koopkrachtpariteitindex
. In de loop der tijd is de big mac koopkracht steeds prestigieuzer geworden, ondanks de steeds grotere problemen die er gevonden worden om het te gebruiken als de beste koopkrachtpariteitindicator.
De prijs van een big mac is gestegen van $4,20 naar $ 4,33 in de VS en daarmee wordt de inflatie in de wereld op het ogenblik vastgesteld op 3,1%.

De grote overwaardering van de euro lijkt voorbij, maar gezien de problemen in de eurozone is een onderwaardering meer op zijn plaats zou je zeggen.

 De grondstoffenlanden kampen met overgewaardeerde valuta's, zodat je zelfs in Brazilië (mede door een 32% belasting) veel moet betalen voor een big mac.

Venezuela is nu het duurste omdat de officiële wisselkoers wordt gehanteerd en niet die van de zwarte markt. Dan is de big mac ineens weer enigszins betaalbaar.

 In Argentinië wordt de big mac gebruikt om de consumptieprijsindex te drukken: er is een goedkope soort big mac à peso 28 die je in de praktijk niet mag kopen en de andere big macs à ongeveer peso 40. In Argentinië is de CPI een farce, de werkelijke inflatie is flink hoger dan volgens de officiële CPI en de big mac past in dat spel.

In China ziet men de big mac als iets vies, dat alleen tegen een bodemprijs te slijten is.

Er zijn verder theorieën dat de prijs van een big mac vertekend is omdat het in sommige westerse landen een bulkgoed is en in andere een prestigeding is: de middenklasse in Emerging markets is er vaak trots op de kinderen naar het luxueuze restaurant Mc Donalds te voeren. In de big mac premiumlanden is de koopkracht wat beter dan de big mac doet voorkomen, alhoewel dit zeer bestreden wordt door de big mac wetenschappers.

Ik heb al eerder over koopkrachtpariteit volgens The Economist geblogd. Een leuke was de pannenkoekenpariteitindex
Pannenkoekenpariteit, daarin komt Nederland ineens bovendrijven als goedkoopte-eiland. Dan zijn Japan en Hong Kong (zo goedkoop qua big mac) als duurtegebieden.

Instructief was ook

 als je alles wat aan voedsel wordt uitgegeven om zou zetten, hoe veel big macs zouden er dan per inwoner gegeten worden, schrikbarend veel in Frankrijk. Australië en het VK.
http://beleggenopdegolven.blogspot.nl/2012/01/big-mac-zwitserse-frank-meest.html was  de vorige update van de big mac pariteit. Wat andere landen waren toen in de gratie..