Posts tonen met het label jasmijnrevolutie. Alle posts tonen
Posts tonen met het label jasmijnrevolutie. Alle posts tonen

12 april 2011

Egyptische blogger Maikel Sanad veroordeeld tot drie jaar cel: Jasmijnrevolutie mislukt?


De Egyptische blogger Maikel Sanad, een burger en pacifist, is door de militaire tuchtraad in Caïro veroordeeld tot drie jaar gevangenisstraf.
Hij stelde de houding van het leger tijdens de Jasmijnrevolutie aan de kaak, het leger stond helemaal niet zo aan de zijde van het volk. Voor deze belediging van het leger, valse voorstelling van zaken (het Egyptische leger is immers altijd lief) en misschien ook wel voor zijn sympathieën voor Israël is hij opgepakt op 28 maart. Pas na een dag kon hij zijn broer bellen en zo kon een provisorische verdediging georganiseerd worden. Maar je kunt het leger niet ongestraft beledigen. De drie jaar gevangenisstraf bewijst zijn gelijk dat dit nog steeds niet kan in Egypte.

Egypte heeft nog steeds een dictatoriaal regiem en de oppressie is gewoon terug. Men gaat straks een Mubaraksympathisant tot president verkiezen.
This time is different in Egypte door de Jasmijnrevolutie is kennelijk te hoog gegrepen.

bron: http://www.wri-irg.org/node/12513

23 maart 2011

steun aan stammenoorlog Libië in plaats van nieuw denken over derde wereld

Het mengen in de strijd in Libië komt steeds meer ter discussie te staan. Als er geen olie had gezeten (eigenlijk zit er niet eens zo veel, minder dan nu even niet meer nodig is door vraaguitval vanuit Japanse raffinaderijen (1,6% wereldcapaciteit)), dan had Amerika niet ingegrepen. Andere landen houden er niet van dat jou gunstig gezinde dictators worden afgezet, tot voor kort was dit zelfs de meerderheid van de politieke leiders in de wereld. Vooral ingrijpen door Amerika en de Navo ligt uiteraard erg gevoelig: ze moeten hun tengels thuishouden en niet als machtswellustelingen de boel vernielen en onschuldige rebelse burgers in groten getalen naar het paradijs zenden.

Friedman legde in de New York Times (Tribes With Flags http://www.nytimes.com/2011/03/23/opinion/23friedman.html?_r=1&partner=rss&emc=rss)uit dat de strijd in Libië niet hetzelfde is als die in Tunesië en Egypte. Libië is helemaal geen normaal land, het is een land waar de grenzen met een liniaal door de voormalige koloniale heersers zijn getrokken. Binnen de grenzen van Libië wonen allerlei stammen die eigenlijk helemaal niet in hetzelfde land willen wonen. De opstand in Libië is daarom niet een opstand om meer democratie te krijgen zoals in de echte landen als Egypte, Iran, Tunesië (en Marokko waar geen opstand kwam) maar een ordinaire stammentwist vergelijkbaar met wat er in andere kunstmatige landen als Irak gebeurde.
In de andere kunstmatige landen (Friedman noemt Saoedi-Arabië, Verenigde Arabische Emiraten, Syrië, Jemen, Bahrein) kan een en ander ook uit de hand lopen, maar daar strijdt men niet ineerste instantie om democratie. De zittende clan in de kunstmmatige landen kan geen democratie toestaan, want dan verliezen ze alles en dat gebeurt dan ook niet tenzij voldoende westerse idioten zich ermee bemoeien.

De steun in de Verenigde Naties voor de no-flyzone inclusief onduidelijk ingrijpen was een wonder. Het is mij onduidelijk waarom China, Rusland en Brazilië niet tegen waren. Ze wisten echt wel wat er ging gebeuren: aanvallen vanuit de lucht met bombardementen met veel geweld. Nu zeggen ze dat ze het geweld te grootschalig vinden, maar dat wisten ze echt wel van te voren.
Ze dachten dat de opstandelingen gemakkelijk konden winnen en dat dit vergelijkbaar was met Egypte en dat je een situatie als in Rwanda moest vermijden (goed door Amerika uitgelegd als de grootste fout van Clinton dat hij niet ingreep volgens Clinotn zelf).

In de WSJ had net een invloedrijk opinieartikel gestaan (The Demise of Third Worldism Revolts in the Middle East and North Africa have torn this sorry ideology to shreds
http://online.wsj.com/article/SB10001424052748703818204576206391411710346.html) dat we het denken over de Derde Wereld maar in de prullenbak moeten gooien. Wat een hoovaardij had het westen toch dat men in Arabië geen democratie zou willen hebben, omdat het tegen hun (moslim)cultuur in zou gaan. Ja natuurlijk willen ze daar en ook in andere landen zoals China democratie. Het Westen veroordeelde opkomende landen op basis van allerlei al dan niet vermeende Marxistische ideologieën. Daarop geloofde het westen ook in allerlei sprookjes zoals dat het slecht was dat opkomende landen grondstoffen exporteerden en een protectionistisch industrieel systeem op moesten zetten ter bescherming tegen marktwerking met boze westerse invloeden.
Dat nieuwe democratische denken gaat prima voor de normale landen als Egypte, maar veel moeilijker voor stammenlanden als Libië en Irak. Dat kan opgelost worden, maar niet binnen enkele weken.

19 maart 2011

Cartoons Libië en no- fly zone









Wat blijft over van Libië. Als postzegelverzamelaar zie ik weer postzegels komen van Tripolitania en Cyrenaica (Benghazi). Er dreigt een soort mini Joegoslavië te ontstaan met flinke herrie over de olievelden, die te veel in Cyrenaica zouden komen te liggen.

Voorlopig is het geen Rwanda geworden, of Darfur waar ik eerst bang voor was. Alleen al het afkondigen van de no-fly zone en militair ingrijpen was voldoende voor Kaddafi om eieren voor zijn geld te kiezen: onmiddellijke stopzetting van de vernietiging van de ratten in Benghazi en afkondiging van een wapenstilstand nadat zelfs België beloofde F16’s in te zetten na parlementaire goedkeuring. De hulp van Qatar komt vermoedelijk ook als mokerslag voor Kaddafi.
Eens kijken of hij van zijn gifgassen (sarafin en mosterdgas) kan afblijven om de ratten van Bengazi te vernietigen.

De prinsen in Saoedi-Arabië zullen wel wat ongemakkelijker rondlopen na de rebellensteun en kunnen we weer gaan bang maken over Saoedi-Arabië, Bahrein.
Amerika kan zich van de ene op de andere dag tegen je keren zo leert Tunesië, Egypte, Libië, daar helpt geen extra kus van Berlusconi aan.

6 maart 2011

Tadawul 8% omhoog op bevel Plunge Protection Team

Afgelopen zaterdag vond de regering van Saoedi-Arabië het welletjes. De minister van financiën beval het staatspensioenfonds aandelen te kopen en zo geschiedde (uiteraard). Op zaterag vlogen de koersen omhoog en op zondag ging die stijging verder.
De opkomende landen hebben geleerd van het Plunge Protection Team in New York en gebruiken nu ook grof koopkrachtgeweld om de val van de Tawadul index te stuiten. En waarom zou men ook niet kopen: de koersen waren ruim 20% gezakt terwijl de olieprijs is omhooggeschoten. Na er zich van vergewist te hebben dat alleen wat Shiitische minderheden aan het demonstreren waren en niet de grote Soennitische massa en onder opmerkingen dat Shiitisch demonstreren niet correct is in de islamitische leer van Riyadh, vatte men moed en begon te kopen.

Ach, had DNB dat ook maar bevolen in maart 2009, al was het alleen maar aan het ABP. (Maar nee, de oekazes gingen juist de andere richting in, in het kader van verstandig risicobeheer; diverse pensioenfondsen zijn nog steeds verbaasd waarom ze elke keer zo slecht de cyclus doorkomen terwijl ze op het dieptepunt moeten verkopen en op het hoogtepunt aangemoedigd worden meer te kopen; laat maar eens door Frits Bosch uitrekenen hoeveel honderden miljarden de pensioenfondsen hierdoor misgelopen zijn)

2 maart 2011

Behavioral Finance: Kopen



Wat leert Behavioral finance als je deze voorkant ziet van zo ongeveer het meest gezaghebbende tijdschrift over de economische gang van zaken in de wereld? De Rothschilds werden er rijk mee: koop als het bloed door de straten vloeit.

Olie is anyway overbought, het sentiment geeft dit ook aan, de voorkant geeft aan dat je met olie moet oppassen.

Het tweede plaatje is van de hoofdverpleegster van Kaddafi, kennelijk de nachtzuster, die terug naar de Oekraïne is gevlucht, terug naar haar zoontje. Dat geeft aan dat de zaak militair verloren geacht wordt door Galyna Kolotnytska, de "voluptuous blond" die Kaddafi overal vergezeldt aldus Wikileaks.

Jim Rogers: Saudi-Arabië liegt dat het zo veel extra olie kan produceren


Saudi-Arabië belooft het wegvallen van de productie uit Libië te vervangen. Dat kan eigenlijk niet, omdat Saudi-Arabië niet dezelfde laagzwavelige kwaliteit kan produceren.
Maar er zijn ook mensen die zeggen dat Saudi-Arabië nauwelijks meer kan produceren dan het nu doet. Als je naar het plaatje van Yardeni kijkt, dan kun je je niet aan de indruk onttrekken dat Saudi-Arabië dit niet zo gemakkelijk kan.

Jim Rogers (http://www.zerohedge.com/article/jim-rogers-saudi-arabia-lying-about-being-able-increase-its-oil-production)stelt op het blog Zerohedge dat men maar een potje staat te liegen. Ze vertellen al tientallen jaren fabeltjes over hun oliereserves.

Bianco stelt dat Saudi-Arabië niet toestaat hun productiecijfers en voorraadcijfers te verifiëren. De twijfel over de productiecapaciteit kwam in 2005 door het boek van Simmons (Twilight in the Desert). Het is inderdaad heel raar dat Saudi-Arabië al decennia precies dezelfde hoeveelheid officiële oliereserves heeft, onafhankelijk van de olieproductie in het jaar.
Ook het meten van de productie is niet bepaald vertrouwenwekkend (iedereen leunt op de cijfers van Petrologistics, een club die met verrekijkers olietankers turft met een geschatte hoeveelheid olie aan boord aan de hand van hoe diep ze in het water liggen. De mensen die dit doen, moeten geheim blijven. Er zijn kijkers verongelukt).

Aan de andere kant denk ik dat Saudi-Arabië wel degelijk minstens de oliereserves heeft die het produceert, omdat ze een keer in een opwelling van woede over hun vermeende lage voorraden, met een kaart kwam waarop allerlei olievelden stonden die nog niet in productie waren, o.a. omdat de productiekosten hoger liggen (vooral de offshore velden) dan die van de oude velden.