De laatste twee weken ben ik naar de postzegelveilingen in Amstelveen en Weesp geweest. Nu ben ik aan het uitzoeken in de dozen die ik kocht.
Hierboven een paar vrij eenvoudige postzegels van Groenland met moeilijke stempels.
De bovenste is van de mijnstad Mesters Vik. Dat is de grootste stad van Noordoost Groenland, met een enorme oppervlakte en 45 inwoners. Men doet er aan mijnbouw, maar nu nauwelijks nog.
Onder een postzegel met stempel Ivigtut, grasachtige plaats vertaald (de enige plaats die Groenland als naam kan verdedigen, maar men gaf het land als naam Groenland omdat IJsland te afschrikkend was geweest voor emigranten, maar Groenland was veel kouder en de emigranten wisten dat natuurlijk ook wel).. Het is de kleinste gemeente van Groenland geweest van slechts 600 km2. Het is ook een klein mijnstadje geweest, de enige plaats waar je kryoliet kunt vinden in de wereld. In 1987 is de mijn gesloten omdat het goedkoper werd kryoliet synthetisch te maken (ook een bedreiging voor diamanten overigens). De gemeente is toen opgeheven. Het is nu een verlaten mijnstad.
Ivigtut is de hot spot van Groenland. 62 graden noorderbreedte. De enige plaats waar ooit een tropische dag was met 30,1 graden in Groenland.
Uiteraard zijn de stempels extreem zeldzaam en gewild. Maar veel waard zijn ze niet. Ik ben er tuk op, zo wordt een heel eenvoudig zegeltje toch bijzonder.
Achtergrond bij Beleggen op de golven Waar zijn we op de golven? Waarom gaan de aandelenkoersen al lang zo veel omhoog? N.B. dit blog is à titre personnel en hoeft de visie van BMO Global asset Management niet weer te geven
Posts tonen met het label postzegels. Alle posts tonen
Posts tonen met het label postzegels. Alle posts tonen
10 oktober 2015
4 oktober 2015
duurste Nederlandse postzegel in Weesp geveild
De rijkste 0,01% sloeg weer toe. € 100.000 voor een Nederlandse postzegel van 25 cent en de buurzegel van 50 cent uit 1867 bracht € 61.000 op. De duurste is de enige postfrisse zegel van dat soort in de wereld en van de andere zijn er maar een handjevol postfrisse zegels over,nog niet eens.
Met plakker zijn er wel een wat groter aantal. Van de 50 cent heb ik er daar een van. Gekocht in een stokboek dat € 480 kostte. Het verschil met en zonder plakker is dus wel heel erg enorm voor die zegels. Gestempeld zijn de zegels maar een paar tientjes waard, als ze tenminste van zeer goede kwaliteit zijn.
Het is relatief nog beter dan het aapje van China, waar nu zo gevaarlijke vervalsingen van bestaan dat sommige handelaren dat zegeltje niet meer durven te kopen. Men verhaalde ook over iemand die het oorspronkelijke stempel van de allereerste FDC in Nederland gekocht had en nu naarstig op zoek is naar blanco enveloppen van die eerste FDC en daar € 300 voor neer wil tellen (hij kan dan een FDC maken zonder adres, dat heeft een grote pluswaarde, maar je weet nu waar die vandaan komt, echt niemand deed dit in 1950).
(de twee zegeltjes prijkten niet voor niets op de voorzijde van de veilingcatalogus)
Deze uitzonderlijk hoge prijzen, meer dan € 10.000 gaf men vrijwel nooit uit voor één Nederlandse serie of zegel, wat de foutdruk of variant ook was, is wel een impuls voor dure Nederlandse postzegels. De echte topstukken zijn kennelijk veel te goedkoop in vergelijking met andere westerse landen.
De superdure postzegels doen het goed, vooral van de zeer populaire landen en de rest wordt steeds goedkoper. Hele dozen vol voor maar weinig euro's.
China, India, klassiek ongestempeld en goed klassiek Commonwealth en de VS doen het goed. Heel zeldzaam zijn de zegels van de laatste vijf jaar.
De rest is volgens de handelaren van vuilnisbakkwaliteit en gaat per kilo. In Weesp veilde men 40.000 eerstedag enveloppen van Luxemburg in 16 bananendozen voor € 500.
Zelf kocht ik o.a. een kaveltje Nigeria. Dat is nog erg goedkoop en gezien de demografie denk ik dat het meer waard wordt. Voor de meeste postzegels heb ik die illusie niet.
Met plakker zijn er wel een wat groter aantal. Van de 50 cent heb ik er daar een van. Gekocht in een stokboek dat € 480 kostte. Het verschil met en zonder plakker is dus wel heel erg enorm voor die zegels. Gestempeld zijn de zegels maar een paar tientjes waard, als ze tenminste van zeer goede kwaliteit zijn.
Het is relatief nog beter dan het aapje van China, waar nu zo gevaarlijke vervalsingen van bestaan dat sommige handelaren dat zegeltje niet meer durven te kopen. Men verhaalde ook over iemand die het oorspronkelijke stempel van de allereerste FDC in Nederland gekocht had en nu naarstig op zoek is naar blanco enveloppen van die eerste FDC en daar € 300 voor neer wil tellen (hij kan dan een FDC maken zonder adres, dat heeft een grote pluswaarde, maar je weet nu waar die vandaan komt, echt niemand deed dit in 1950).
(de twee zegeltjes prijkten niet voor niets op de voorzijde van de veilingcatalogus)
Deze uitzonderlijk hoge prijzen, meer dan € 10.000 gaf men vrijwel nooit uit voor één Nederlandse serie of zegel, wat de foutdruk of variant ook was, is wel een impuls voor dure Nederlandse postzegels. De echte topstukken zijn kennelijk veel te goedkoop in vergelijking met andere westerse landen.
De superdure postzegels doen het goed, vooral van de zeer populaire landen en de rest wordt steeds goedkoper. Hele dozen vol voor maar weinig euro's.
China, India, klassiek ongestempeld en goed klassiek Commonwealth en de VS doen het goed. Heel zeldzaam zijn de zegels van de laatste vijf jaar.
De rest is volgens de handelaren van vuilnisbakkwaliteit en gaat per kilo. In Weesp veilde men 40.000 eerstedag enveloppen van Luxemburg in 16 bananendozen voor € 500.
Zelf kocht ik o.a. een kaveltje Nigeria. Dat is nog erg goedkoop en gezien de demografie denk ik dat het meer waard wordt. Voor de meeste postzegels heb ik die illusie niet.
5 november 2014
de afgelopen week in Frankrijk en Weesp
Ik heb vorige week enige dagen in Frankrijk (Villefrance, een dubbelstad met Saulmory van samen 150 inwoners) vertoefd en genoten van de gastvrijheid van Hans.
En op de terugweg langs het kasteel van Bouillon gekomen.
Weer helemaal tot rust gekomen heb ik me daarna op de postzegels van de Nederlandsche Postzegelveling in Weesp geworpen. Al enige jaren heeft menigeen zich verbaasd over de hoge opbrengstprijzen die vooral buitenlandse handelaren wilden betalen. Je krijgt dan een soort varkensstaartcyclus. Iedereen wilde ineens zijn postzegels daar verkopen, terwijl de Nederlandse verzamelaars voor een groot deel wegbleven. Ook de Russen zongen een toontje lager. Deze keer was er te veel om te bekijken en de prijzen waren deze keer dus veel lager. Toch ben ik niet helemaal in mijn nopjes over mijn aankopen, ik kocht o.a. een kavel met o.a. vervalste Chinese postzegels (niet erg duur, maar toch, ik zag het pas bij thuiskomst) en dat gaf toch een vervelende bijsmaak.
Nu ben ik weer terug in de wondere wereld van oneindig opkopende centrale banken van deze keer Japan, ruzie in de ECB over de egotripperij van Draghi, die arme Obama die wel heel erg een lame duck wordt, all time highs voor de S&P (nu wel wat overbought), slachtpartijen in Irak, Syië, Libië, maar toch dalende olieprijzen, Rousseff die het toch weer haalde, maar de Braziliaanse beurs bleef overeind, de mooie ISM, de eindelijk verlaagde groeiverwachtingen van de Europese commissie, de FED die toch wat havikachtiger was dan verwacht.
En op de terugweg langs het kasteel van Bouillon gekomen.
Weer helemaal tot rust gekomen heb ik me daarna op de postzegels van de Nederlandsche Postzegelveling in Weesp geworpen. Al enige jaren heeft menigeen zich verbaasd over de hoge opbrengstprijzen die vooral buitenlandse handelaren wilden betalen. Je krijgt dan een soort varkensstaartcyclus. Iedereen wilde ineens zijn postzegels daar verkopen, terwijl de Nederlandse verzamelaars voor een groot deel wegbleven. Ook de Russen zongen een toontje lager. Deze keer was er te veel om te bekijken en de prijzen waren deze keer dus veel lager. Toch ben ik niet helemaal in mijn nopjes over mijn aankopen, ik kocht o.a. een kavel met o.a. vervalste Chinese postzegels (niet erg duur, maar toch, ik zag het pas bij thuiskomst) en dat gaf toch een vervelende bijsmaak.
Nu ben ik weer terug in de wondere wereld van oneindig opkopende centrale banken van deze keer Japan, ruzie in de ECB over de egotripperij van Draghi, die arme Obama die wel heel erg een lame duck wordt, all time highs voor de S&P (nu wel wat overbought), slachtpartijen in Irak, Syië, Libië, maar toch dalende olieprijzen, Rousseff die het toch weer haalde, maar de Braziliaanse beurs bleef overeind, de mooie ISM, de eindelijk verlaagde groeiverwachtingen van de Europese commissie, de FED die toch wat havikachtiger was dan verwacht.
18 juni 2014
duurste postzegel ter wereld geveild voor lager dan verwacht bedrag van $ 9,5 miljoen
De enige postzegel waarvan er maar één van is (hoofdnummer), is gisteren geveild. De taxatie was $10 tot $20 miljoen. De opbrengst was inclusief opcenten echter slechts een luttele $ 9,5 miljoen, terwijl men aannam dat de rijkste 0,01% hier toch echt veel en veel meer voor over zou hebben. De Chinezen hielden kennelijk niet van dit kapotte zegeltje (alle vier hoeken ontbreken). Toch was het opnieuw verreweg het hoogste bedrag ooit voor een postzegel betaald.
Het is een postzegel uit 1856 van Brits Guyana. De afgelopen jaren heeft het land zeer vele duizenden postzegels uitgegeven en wordt daarom steeds meer gemeden door filatelisten.
De postzegel komt uit de nalatenschap van een nazaat van Dupont die het zegeltje in 1980 op de kop tikte voor $ 935.000, ook een record voor die tijd. Dupont overleed in 2010 in gevangenschap, hij was een gek geworden fanatieke postzegelverzamelaar, die in 1996 de Olympisch gelauwerde worstelkampioen Schultz doodschoot, na hem vele jaren gesponsord te hebben. Daarom gaat de opbrengst van de zegel naar die familie en niet naar de familie Dupont (na vier jaar strijd over de erfenis moesten de Duponts in het stof bijten).
in 1935 probeerde de Engelse koning de zegel te kopen, maar hij bood te weinig. In 1922 verkocht Frankrijk de zegel in het kader van herstelbetalingen door Duitsland, dat de zegel in een Berlijns museum had liggen sinds de dood van de vorige eigenaar, de steenrijke baron Philippe de Ferrari, de grootste postzegelverzamelaar van zijn tijd (nu is dat het Engelse koningshuis).
De zegel werd in 1872 ontdekt tussen de post bij zijn ouders in Brits Guyana en voor enkele shillings verkocht. In 1878 ging hij naar Ferrari.
Het is een postzegel uit 1856 van Brits Guyana. De afgelopen jaren heeft het land zeer vele duizenden postzegels uitgegeven en wordt daarom steeds meer gemeden door filatelisten.
De postzegel komt uit de nalatenschap van een nazaat van Dupont die het zegeltje in 1980 op de kop tikte voor $ 935.000, ook een record voor die tijd. Dupont overleed in 2010 in gevangenschap, hij was een gek geworden fanatieke postzegelverzamelaar, die in 1996 de Olympisch gelauwerde worstelkampioen Schultz doodschoot, na hem vele jaren gesponsord te hebben. Daarom gaat de opbrengst van de zegel naar die familie en niet naar de familie Dupont (na vier jaar strijd over de erfenis moesten de Duponts in het stof bijten).
in 1935 probeerde de Engelse koning de zegel te kopen, maar hij bood te weinig. In 1922 verkocht Frankrijk de zegel in het kader van herstelbetalingen door Duitsland, dat de zegel in een Berlijns museum had liggen sinds de dood van de vorige eigenaar, de steenrijke baron Philippe de Ferrari, de grootste postzegelverzamelaar van zijn tijd (nu is dat het Engelse koningshuis).
De zegel werd in 1872 ontdekt tussen de post bij zijn ouders in Brits Guyana en voor enkele shillings verkocht. In 1878 ging hij naar Ferrari.
28 mei 2014
het oude schriftje met postzegels
Het afgelopen weekend heb ik me weer bezondigd aan het kopen van postzegels op de veiling van Corinphila. De nieuwe tijd is ook daar aangebroken, die postzegels zo veel minder nodig maakt.
Er was gepland om via het internet te bieden, maar dat werd een ramp. Voortdurend was de site overbezet en lag de boel een half uur stil. Totdat men weer gewoon ouderwets ging veilen. Er was zo veel oponthoud dat de oude veilingmeester Garritsen niet zijn mopje mocht vertellen van de zaal, men had daarvoor te veel haast.
Een van de dingen die ik kocht was een schriftje met oude meuk. Oude, soms heel goede postzegels voor in totaal € 270. Het was een beetje een gok, want de veiling waarschuwde voor valse zegels die meestal ook wel als vals werden aangegeven.
Wat foto's van enkele blaadjes.
Op bovenstaande foto in het glimmende hoesje zit de eerste pondzegel van de Bahamas (verzamelaars van het Gemenebest geilen erg van pondzegels) en daaronder een geeloranje goede zegel van Zuid Australië. Voor 1902 was Australië nog niet één federatie, maar gaven alle deelstaten postzegels uit. Daar zitten de nodige moeilijke zegels bij. Tasmanië heette toen nog Van Diemensland.
Er was gepland om via het internet te bieden, maar dat werd een ramp. Voortdurend was de site overbezet en lag de boel een half uur stil. Totdat men weer gewoon ouderwets ging veilen. Er was zo veel oponthoud dat de oude veilingmeester Garritsen niet zijn mopje mocht vertellen van de zaal, men had daarvoor te veel haast.
Een van de dingen die ik kocht was een schriftje met oude meuk. Oude, soms heel goede postzegels voor in totaal € 270. Het was een beetje een gok, want de veiling waarschuwde voor valse zegels die meestal ook wel als vals werden aangegeven.
Wat foto's van enkele blaadjes.
Op bovenstaande foto in het glimmende hoesje zit de eerste pondzegel van de Bahamas (verzamelaars van het Gemenebest geilen erg van pondzegels) en daaronder een geeloranje goede zegel van Zuid Australië. Voor 1902 was Australië nog niet één federatie, maar gaven alle deelstaten postzegels uit. Daar zitten de nodige moeilijke zegels bij. Tasmanië heette toen nog Van Diemensland.
29 maart 2014
de postzegeldozen op de Nederlandsche Postzegelveiling
Gisteren heb ik opbiedend tegen een overmacht aan buitenlandse handelaren weer enige dozen met postzegels gekocht in Weesp.
Ik had van te voren hoop dat de prijzen lager zouden liggen, omdat er deze keer zo veel meer dozen waren en vorige keer alles zo duur weg ging dat men niet langer naar Nederland hoeft te komen om postzegels voor een appel en een ei te kunnen kopen.
De vorige veiling was namelijk een Amerikaanse handelaar zo verbaasd over de hoge prijzen in Weesp dat hij besloot om zo ongeveer zijn hele postzegelvoorraad (400 verhuisdozen) per container naar Nederland te laten transporteren. Dus ik dacht dat ik volgens de varkensstaartcyclus deze keer wel een kans had op koopjes.
Die enorme belangstelling van handelaren om partijen postzegels te kopen bij de Nederlandsche Postzegelveiling komt, omdat ze heel vaak bijzondere postzegels hebben die je nergens anders ziet. Men had nu prachtige brieven van bijvoorbeeld Zweden en een verzameling Britse Gemenebest met inzet € 125.000. En voor al dat bijzonders wordt grif geld betaald.
Dat was nu helaas toch weer het geval. Alleen Latijns Amerika was iets te veel in de aanbieding (daar dus twee grote dozen van gekocht). Het vreemde is dat de kleine kavels, in een kleine soort schoenendozen, het meeste opbrachten. Daar zaten alle goede zegels en series in samengebald en dan dokte men al snel drie tot zeventienduizend euro. Grote kavels zijn moeilijk naar het buitenland te slepen.
Ik kocht o.a. het zwaarste kavel van de veiling, een doos met bijna duizend omslagjes van de blokjes van Suriname en de Antillen van de Amphilex 1977. De prijs was tien euro (daar komt nog kavel- en opgeld bij). Als u nog eens honderd van die dingen wil hebben voor een tientje kan dat (cataloguswaarde is € 675). Het kavel was zo zwaar dat ik er apart nog een keer heen en weer moest met openbaar vervoer om dit kaveltje op te halen.
Rommel is niets waard (en daar horen de meeste postzegels van Nederland en Overzeese gebiedsdelen bij). Maar de goede dingen daar betaalt de rijkste 1% van personen als Bill Gros van Pimco steeds meer voor. Tsja, ik wil veel voor weinig geld en dat is niet altijd de beste belegging (soms wel, bijvoorbeeld de absolute rotzooi van Rusland waar niemand voor 2000 ook maar iets voor over had is plotseling wel iets waard; en vooral de propagandazegels van Mao en het aapje (aanschafprijs €0,02) zijn nu zeer veel waard). Maar ik heb wel iets te doen als ik met pensioen ga.
Ik had van te voren hoop dat de prijzen lager zouden liggen, omdat er deze keer zo veel meer dozen waren en vorige keer alles zo duur weg ging dat men niet langer naar Nederland hoeft te komen om postzegels voor een appel en een ei te kunnen kopen.
De vorige veiling was namelijk een Amerikaanse handelaar zo verbaasd over de hoge prijzen in Weesp dat hij besloot om zo ongeveer zijn hele postzegelvoorraad (400 verhuisdozen) per container naar Nederland te laten transporteren. Dus ik dacht dat ik volgens de varkensstaartcyclus deze keer wel een kans had op koopjes.
Die enorme belangstelling van handelaren om partijen postzegels te kopen bij de Nederlandsche Postzegelveiling komt, omdat ze heel vaak bijzondere postzegels hebben die je nergens anders ziet. Men had nu prachtige brieven van bijvoorbeeld Zweden en een verzameling Britse Gemenebest met inzet € 125.000. En voor al dat bijzonders wordt grif geld betaald.
Dat was nu helaas toch weer het geval. Alleen Latijns Amerika was iets te veel in de aanbieding (daar dus twee grote dozen van gekocht). Het vreemde is dat de kleine kavels, in een kleine soort schoenendozen, het meeste opbrachten. Daar zaten alle goede zegels en series in samengebald en dan dokte men al snel drie tot zeventienduizend euro. Grote kavels zijn moeilijk naar het buitenland te slepen.
Ik kocht o.a. het zwaarste kavel van de veiling, een doos met bijna duizend omslagjes van de blokjes van Suriname en de Antillen van de Amphilex 1977. De prijs was tien euro (daar komt nog kavel- en opgeld bij). Als u nog eens honderd van die dingen wil hebben voor een tientje kan dat (cataloguswaarde is € 675). Het kavel was zo zwaar dat ik er apart nog een keer heen en weer moest met openbaar vervoer om dit kaveltje op te halen.
Rommel is niets waard (en daar horen de meeste postzegels van Nederland en Overzeese gebiedsdelen bij). Maar de goede dingen daar betaalt de rijkste 1% van personen als Bill Gros van Pimco steeds meer voor. Tsja, ik wil veel voor weinig geld en dat is niet altijd de beste belegging (soms wel, bijvoorbeeld de absolute rotzooi van Rusland waar niemand voor 2000 ook maar iets voor over had is plotseling wel iets waard; en vooral de propagandazegels van Mao en het aapje (aanschafprijs €0,02) zijn nu zeer veel waard). Maar ik heb wel iets te doen als ik met pensioen ga.
27 december 2013
postzegelinflatie en forever stamps
De laatste tijd begint men belangstelling te krijgen voor postzegels die altijd geldig blijven en zo een soort inflatiedekking bieden. Ze kunnen dan in waarde stijgen omdat de posttarieven stijgen of door toename van populariteit bij postzegelverzamelaars.
Tot voor kort stegen de posttarieven vrij goed mee met de inflatie.
De laatste tijd ziet men het als een soort komische belegging die het eigenlijk niet zo slecht doet. Een reële rente van nul is niet zo gek meer als vroeger.
Tot voor kort stegen de posttarieven vrij goed mee met de inflatie.
De laatste tijd ziet men het als een soort komische belegging die het eigenlijk niet zo slecht doet. Een reële rente van nul is niet zo gek meer als vroeger.
.Het gaat zeer slecht met de post door email en de iphones. Men ziet postzegels als een aflopende zaak.
Dan kan men duiken met de prijzen, zodat men meer volume zal maken of men kan de prijs omhoog gooien.
Omdat de post nu een soort semi kartel heeft, doet men ineens dat laatste.
De Nederlandse post is dit nu extreem aan het doen. Jarenlang waren de posttarieven in Nederland veel lager dan in de omliggende landen, maar na een bijna 50% stijging in ongeveer een jaar zal dat niet meer het geval zijn voorlopig. Want in alle landen komt men tot dezelfde inzichten. Die forever stamps zijn zo gek nog niet, de posttarieven in de VS zullen ook flink gaan stijgen, veel meer dan de gewone inflatie, Ja, de inflatie in de VS zou wel eens hoger kunnen uitvallen dan men dacht.
30 oktober 2013
duurste postzegel ooit op Nederlandsche Postzegel Veiling: een koopje voor Chinezen of Bill Gross
Uit de verzameling van Aat de Peijper worden de topstukken geveild.
Hij verzamelde vooral Nederland en Overzee en het Britse Gemenebest.
Bovenstaande zegel is eigenlijk geen zegel maar de betaling van een jachtvergunning op olifanten en zo. Maar je mocht er ook die olifant zo ongeveer mee opsturen.
Er schijnen slechts vier ongestempelde hele postzegels van dit soort te zijn en deze is zelfs postfris, de mooiste van dit zegel.
Men zet dit zegel in op € 50.000 en men verwacht € 100.000 te halen (ex 20% veilingkosten) bij een cataloguswaarde van € 150.000.
Die cataloguswaarde is veel te laag (!) gezien de zeldzaamheid en de voorliefde van postzegelverzamelaars wereldwijd voor postzegels van het Gemenebest.
Men verwacht dat het zegel door een Chinees gekocht wordt, maar beleggingstechnisch is het meer iets voor Bill Gross gezien de zeldzaamheid die eigenlijk wijst op een prijs van $ 500.000+.
Hij verzamelde vooral Nederland en Overzee en het Britse Gemenebest.
Bovenstaande zegel is eigenlijk geen zegel maar de betaling van een jachtvergunning op olifanten en zo. Maar je mocht er ook die olifant zo ongeveer mee opsturen.
Er schijnen slechts vier ongestempelde hele postzegels van dit soort te zijn en deze is zelfs postfris, de mooiste van dit zegel.
Men zet dit zegel in op € 50.000 en men verwacht € 100.000 te halen (ex 20% veilingkosten) bij een cataloguswaarde van € 150.000.
Die cataloguswaarde is veel te laag (!) gezien de zeldzaamheid en de voorliefde van postzegelverzamelaars wereldwijd voor postzegels van het Gemenebest.
Men verwacht dat het zegel door een Chinees gekocht wordt, maar beleggingstechnisch is het meer iets voor Bill Gross gezien de zeldzaamheid die eigenlijk wijst op een prijs van $ 500.000+.
12 september 2013
Knight Frank collectibles: beter dan goud
Knight Frank kwam met een update wat de collectibles beleggingstechnisch gedaan hadden. Ik heb dat al een keer ongeveer behandeld met http://beleggenopdegolven.blogspot.nl/2013/08/collectibles-deden-het-goed-maar-waren.html
Volgens de reeksen was de standaarddeviatie van de opbrengsten per jaar vaak laag, alhoewel de transactiekosten hoog zijn.
De afgelopen jaren ging het erom wat de Chinezen ineens leuk vonden. Eerst was dit wijn, liefst met een groot etiket van een beroemd wijnhuis, maar de laatste jaren wilde men toch per se een antieke auto. En niet alleen de Chinezen wilden dat, een heleboel andere mensen ook. Auto's hebben het de nodige jaren erg goed gedaan. Of dat zo blijft, is zeer de vraag. Extra belastingen hierop en de komst van de zelfrijdende auto kan de pret flink bederven.
Volgens de reeksen was de standaarddeviatie van de opbrengsten per jaar vaak laag, alhoewel de transactiekosten hoog zijn.
De afgelopen jaren ging het erom wat de Chinezen ineens leuk vonden. Eerst was dit wijn, liefst met een groot etiket van een beroemd wijnhuis, maar de laatste jaren wilde men toch per se een antieke auto. En niet alleen de Chinezen wilden dat, een heleboel andere mensen ook. Auto's hebben het de nodige jaren erg goed gedaan. Of dat zo blijft, is zeer de vraag. Extra belastingen hierop en de komst van de zelfrijdende auto kan de pret flink bederven.
http://www.washingtonpost.com/blogs/wonkblog/wp/2013/09/08/forget-gold-classic-cars-are-the-new-hot-investment/ volgens het wonk blog van de Washington Post hebben collectibles de plek van goud overgenomen als beste belegging voor particulieren. (PCL zijn huizen in Londen, de grafiek is in ponden).
17 augustus 2013
collectibles deden het goed, maar waren postzegels een goede belegging?
http://www.economist.com/news/finance-and-economics/21583662-investing-luxury-items-can-yield-high-returns-risks-are-commensurate-fruits
The economist had weer eens een plaatje van wat de waarde van allerlei collectibles heeft gedaan versus aandelen. Antieke auto's was het beste, maar allerlei andere collectibles deden het ook goed. De waardestijging was heel mooi, maar het is natuurlijk wel moeilijk om werkelijk die waardestijging te incasseren. Je koopt meestal duur en verkoopt goedkoop.
Als postzegelverzamelaar keek ik natuurlijk op van de gesuggereerde stijging van de waarde van postzegels. Al decennia daalt de waarde van postzegels in Nederland.
Heb ik postzegels die verviervoudigd zijn in waarde? Ja, maar niet zo veel. Beter China en India postfris is wel tien keer over de kop gegaan. Postfris klassieke zegels (wie heeft die?) of met nette gom zijn vaak sterk in waarde gestegen in veel landen . Maar de rest is meestal om te huilen geweest in de afgelopen decennia.
Nederlandse postzegels is een drama sinds 1982 en voor bijvoorbeeld Duitsland geldt de laatste jaren dit ook. Redelijke verzamelingen Nederland brachten zo’n tien jaar geleden ongeveer 10% van de cataloguswaarde op, nu slechts (bij vrijwel onveranderde tot iets hogere cataloguswaarde) ongeveer 4%. Topverzamelingen deden het wel beter. Alhoewel, de beruchte nummers 80 en 101 die in bijna alle verzamelingen ontbreken zijn ook behoorlijk achteruitgekacheld in de laatste jaren. Deze nummers zijn moeilijk, maar niet echt zeldzaam. Er zijn de nodige postzegels van Latijns Amerika die veel zeldzamer zijn en maar een paar euro kosten.
Overigens zijn de dure zegels van de traditioneel meest populaire gebieden in de wereld wel enigszins in waarde gestegen in de afgelopen jaren. Amerikaanse postzegels en die van het gemenebest deden het veel beter.
Bij postzegels deden de beleggers het goed en de verzamelaars slecht qua waardeontwikkeling. Dat is niet altijd zo. In de jaren 60 en 70 was het eerder andersom. Het beste kon je de nieuwe zegels aan het postkantoor kopen of de zegels uit de jaren 50, die stegen in de jaren daarna het meest. Klassieke zegels bleven belangrijk achter. In China zag je dit overigens ook recentelijk. Zegels rond 1960-1980 deden het de laatste jaren veel beter dan die van rond 1880.
Maar de echt heel dure zegels, die zijn inderdaad in waarde gestegen. Dat zijn de topzegels die in hun eentje al meer waard zijn dan de hele postzegelverzameling van de meeste postzegelaars.
Bill Gross is het voorbeeld dat steeds aangehaald wordt hoe je moet beleggen in postzegels. Hij heeft inderdaad enorme winsten weten te realiseren op postzegels en hij heeft vermoedelijk afgezien van het Britse koningshuis de meest waardevolle postzegelverzameling.
Stanley Gibbons, de grootse postzegelhandelaar in de wereld haalt aan hoe hij rond 2000 voor 2,5 miljoen dollar Engelse postzegels kocht en die voor 9,1 miljoen verkocht. Eenzelfde verhaal geldt voor zijn Amerikaanse zegeltjes.
Wat raadt Stanley Gibbons nu aan? Koop de blackpenny postfris (de eerste postzegel die ooit uitgegegeven werd in 1840 in Engeland. Deze zegel heeft een heel dunne rand en is bijna altijd kapot. Er zijn maar weinig ongestempelde zegels van en postfris moet je al helemaal met een kaarsje zoeken. Ik heb alleen een paar gestempelde blackpennies; het is een postzegel met een verhaal die iedereen wil hebben. Stanley Gibbons verdenkt de Chinezen ervan dat ze juist dit zegeltje en masse willen inslaan).
Waarom hebben Nederlandse postzegelverzamelaars heel andere ervaringen? Zij kopen eenvoudige zegels, serietje voor serietje en betalen daar elke keer veel te veel voor. Dan houden ze ermee op en verkopen de heleboel een keer en masse. Dat brengt niets op. Ze hadden het andersom moeten doen: en masse kopen en dan los uitverkopen, maar daar moet je natuurlijk wel heel veel geduld en tijd voor hebben.
3 november 2012
Nederlandsche postzegelveiling in Weesp 70 jaar: is de crisis weg?
Daar kwamen de Russen en vele andere buitenlanders.
Ze wilden alles hebben, de grootste rommel ook nog. Voortdurend werd ik zo'n 50% uitgeboden. Een Russisch kavel inzet 1000 euro ging weg tegen 9000 euro en daarmee werd een volumineuze Rus uitgeboden (hij keek daarna zo boos dat ik blij was niet de koper te zijn geweest). Alleen een schoenendoos Oost Europa ex Rusland (maar ondanks omschrijving met mooi Scandinavië) en een doos Duitsland vol met hyperinflatiezegels en een eenvoudig boek Denemarken wist ik te bemachtigen. Dat geeft zo'n beetje aan wat behalve Nederland totaal op zijn gat ligt bij de postzegelverzamelaars.
De veilingzaal zat zoals gewoonlijk tjokvol vitale bejaarden en iets jongere buitenlandse handelaren. Er brak paniek los over een kavel Vaticaan dat in het veilingboek aangeprezen was als China. Daar hadden mensen uit Indonesië blind op geboden, totale gekte. Toch lijkt de Chinagekte iets af te nemen.
Het is om moedeloos van te worden als je het Engelse Gemenebest wil kopen tegen een schappelijke prijs. Vooral India is nu duur. Zelfs de Kanaaleilanden schijnen weer iets waard te worden, maar die geven nu zo veel uit dat het wel Caraibische eilanden lijken te zijn geworden.
De veiling in Weesp bestaat 70 jaar (raar jaar om een veiling te beginnen). Iedereen kreeg in zijn veilingboek een gepersonaliseerd blokje, dat is een geweldig marketingsucces, iedere filatelist inclusief mezelf was hiermee zeer verguld.
Ze wilden alles hebben, de grootste rommel ook nog. Voortdurend werd ik zo'n 50% uitgeboden. Een Russisch kavel inzet 1000 euro ging weg tegen 9000 euro en daarmee werd een volumineuze Rus uitgeboden (hij keek daarna zo boos dat ik blij was niet de koper te zijn geweest). Alleen een schoenendoos Oost Europa ex Rusland (maar ondanks omschrijving met mooi Scandinavië) en een doos Duitsland vol met hyperinflatiezegels en een eenvoudig boek Denemarken wist ik te bemachtigen. Dat geeft zo'n beetje aan wat behalve Nederland totaal op zijn gat ligt bij de postzegelverzamelaars.
De veilingzaal zat zoals gewoonlijk tjokvol vitale bejaarden en iets jongere buitenlandse handelaren. Er brak paniek los over een kavel Vaticaan dat in het veilingboek aangeprezen was als China. Daar hadden mensen uit Indonesië blind op geboden, totale gekte. Toch lijkt de Chinagekte iets af te nemen.
Het is om moedeloos van te worden als je het Engelse Gemenebest wil kopen tegen een schappelijke prijs. Vooral India is nu duur. Zelfs de Kanaaleilanden schijnen weer iets waard te worden, maar die geven nu zo veel uit dat het wel Caraibische eilanden lijken te zijn geworden.
De veiling in Weesp bestaat 70 jaar (raar jaar om een veiling te beginnen). Iedereen kreeg in zijn veilingboek een gepersonaliseerd blokje, dat is een geweldig marketingsucces, iedere filatelist inclusief mezelf was hiermee zeer verguld.
30 maart 2012
gisteren naar de postzegelveiling in Weesp geweest

Gisteren besteedde ik mijn vrije dag aan de postzegelveiling in Weesp (eerst kijken dan kopen).
Daar kocht ik o.a. een partij, een nalatenschap ingezet volgens de veilinghouder voor een fractie van de waarde en ik was degene die het daar het meeste mee eens was. Het was een grote en een kleine doos met stokboeken en een hele reeks sigarendozen en losse enveloppen. Het was van een mevrouw uit Kampen geweest. Zo'n doos vertelt heel wat over de inzendster. Niet alleen naam en adres, de naam van haar vader, agent der politie te Kampen, wanneer ze in Kampen kwam wonen (1970), wanneer ze geboren was (1949 volgens de leges van de gemeente Kampen). Ze was kennelijk streng gereformeerd gezien brochures over religie en postzegels, de nodige zakjes met als tekst"het genootschap tot voortplanting dees geloofs" en een grote hoeveelheid ansichtkaarten met kerken erop. Ze spaarde ook sigarenbandjes (wie wil ze hebben?), lucifermerken. Ook een berg(je) Verkadeplaatjes van vogels etc (over te nemen tegen elk aannemelijk bod).Ze deden mee aaan een hoendertentoonstelling, ik zag een hele lijst genodigden voor een fuif in 1970, een rekening van F 890 voor inbouw van sky-sight (?? wat is dat?) uit 1979, een spijbelbriefje van de kapperschool.
Overgrootvader kocht een Yvert in 1932 . De tabaksresten in sommige doosjes geeft aan dat er vroeger veel gerookt werd, ze waren kennelijk solidair met de sigarenfabriek in Kampen. Een handleiding voor het verzamelen van postzegels (Auf der Heide) uit 1930. De volgende generatie werd rond 1952 actief, gezien de aanbiedinsglijst van Rietdijk uit 1952 (als je toen Japanse postzegels had gekocht, was je de king, ook al zijn die al een tijd op zijn retour)
Verder het bekende euvel dat mensen giro-envelopjes misbruiken om hun postzegels op te slaan in plaats van de pergamijnen zakjes. Je kon zien dat de volle mep +15% was betaald voor nieuwtjes van Nederland plus eerste dag envelop, een zelfs voor postzegels slechte investering. Tsjonge wat telt dat op die guldensaanschafwaarde en wat is dat nu weinig waard.
Totaal verstopt zat goed klassiek van China, dat wist ze kennelijk niet en alhoewel de Chinese postzegels in een dip zitten, vooral sinds een speculant voor $100.000 niet afrekende op een veiling, zijn Chinese postzegels nog steeds waardevol. Ze heeft waarschijnlijk nooit gedacht dat dit na 25 jaar zo goed zou worden (zo lang is de verzameling minstens niet aangeraakt). Afijn die paar postzegeltjes die ze misschien op nog geen dubbeltje taxeerde zijn meer waard dan al die Nederlandse postzegels die in de doos zaten.
27 maart 2011
een bubbel in Chinese postzegels?


De afgelopen dagen ben ik naar de Nederlandse postzegelveiling in Weesp geweest. Dat geeft een klein beetje beeld van wat er in de wereld gaande is. Als de dollar heel zwak is dan verkopen de Amerikanen in Europa hun postzegels bijvoorbeeld (nu is dit niet het geval). Na de eenwording had je een hausse in Duitse zegels en nu zijn die zwaar in de aanbieding. Nu is vooral het Engelse Gemenebest zeer gevraagd, maar dat is niets vergeken met China.
Je ziet wat in de mode raakt: postzegels van opkomende landen en vooral China. Als de kavels van China aan de beurt komen dan zie je dat ineens driftig naar China gebeld wordt en daar bieden ze (daar midden in de nacht) alle westerlingen uit voor Chinese postzegels. Het beruchte postzegeltje van een aapje (een nieuwjaarswenszegel, zie plaatje) bracht maar liefst € 1200 op (zes maal de cataloguswaarde van Yvert; dat is bubbelachtig: op het hoogtepunt van de postzegelhausse in Nederland bood men 120% van de cataloguswaarde; nu bied je voor een verzameling 5 tot 10% van de cataloguswaarde en voor de topstukken 25% van de cataloguswaarde) op het postkantoor kostte dit zegeltje twee eurocent, ik ken geen aandelen die een hoger rendement opbrachten dan als je dit zegeltje op het postkantoor gekocht had). Een serietje van Mao, lang niet de duurste serie van China, zie plaatje, bracht ruim € 3000 op, ongeveer drie keer de cataloguswaarde (ter vergelijking: de duurste postzegel van Nederland de tien gulden nummer 101 brengt ongeveer € 350 op).
Er blijven steeds minder Chinese postzegels achter in het Westen. Dat was vroeger anders. Tijdens de Culturele Revolutie was postzegels verzamelen bourgeois en als je hierop betrapt werd kon je dat duur komen te staan. Postzegelverzamelingen werden verbrand/ weggegooid om dit risico te vermijden. De postzegels die uitkwamen in die tijd werden daarom hoofdzakelijk gekocht door westerlingen. Die waren dus erg zeldzaam en je ziet dat kleine verzamelingen met enkele van die goede series uit de jaren zeventig nu vele duizenden euro's opbrengen. Chinezen zijn nu al decennia bezig westerlingen die serietjes af te troggelen en dat begint tegen de steeds hogere prijzen heel aardig te lukken.
Bij verzamelingen trekken snel stijgende prijzen veel nieuwe verzamelaars. Iedereen wil zijn kruimeltjes meepikken en zelfs in het Westen zie je nu fanatieke bieders op Chinese postzegels. Dat doen ze alleen in de hoop er geld aan te verdienen, Chinese postzegels zijn meestal heel lelijk (de laatste jaren is dat wat beter, maar die zegels zijn goedkoop want en masse gekocht door Chinezen).
Wat de prijzen van postzegels als dat aapje extra doet oplopen is dat het als verzamelaar van Chinese postzegels extra standing geeft als je er meerdere, zeg vijf van die zegels hebt. Dus voorlopig is de vraag nog onverzadigbaar en zullen de prijzen nog bubbeliger worden. Maar dan komt de val en vindt men het bezit van één aapjespostzegel ineens al te veel. Dan zullen de prijzen vreselijk kelderen.
De veilinghouder smeekte ons westerlingen om Chinese postzegels ter veiling aan te bieden. Veel gelach in de zaal. Ik denk dat ik over een paar jaar mijn verzameling China eens weg ga doen en van de opbrengst met zijn tweeën een maand op vakantie ga naar Australië met eventueel een tussenstop in China/ Hongkong.
Abonneren op:
Posts (Atom)













