Posts tonen met het label zeer lange golf. Alle posts tonen
Posts tonen met het label zeer lange golf. Alle posts tonen

31 december 2012

loongroei lange termijn VS: niet best in 19de eeuw

Men klaagt steen en been dat de lonen in Amerika voor de armste 99% maar zo weinig gestegen zijn sinds 1980, maar het ging (nominaal) veel slechter in de 19de eeuw (logaritmische schaal). Zelfs rekening houdend met een vertwintigvoudiging van de prijzen zijn de lonen toch erg veel gestegen in de loop der eeuwen.
En de mooie trend van inkomen per hoofd lijkt niet gebroken. Siegel heeft denk ik gelijk
Alhoewel (plaatje Rattner van de New York times) de top 1% wel erg veel naar zich toetrekt in de VS (een onhoudbare situatie, maar tot misschien 2018 nog buiten alle proporties).

19 december 2012

De Mayakalender nadert zijn einde: op naar Bugarach

De Mayakalender sluit op 21 december volgens de opvattingen van velen een zeer, zeer lange golf af van 394 jaar of volgens anderen van ruim 500 jaar. En houdt dan de tijd op?
De Maya's vonden dat je daar goed voor moest bidden anders liep het verkeerd af. Hun priesters ontleenden een flink deel van hun macht hieraan: zij waren als eersten verantwoordelijk voor het terugkeren van de zon, het ontstaan van een nieuwe periode.
Dat bang zijn deed men al elk jaar op 21 december want wie weet komt de zon niet terug en blijven de dagen maar korter worden. Aan het eind van elk jaar waren er daarom wat onheilsdagen gereserveerd. Serieuzer werd het na elke periode van 52 jaar en het einde van de zeer lange golf, ja daar hoort heel wat onheil bij. De vorige keer kwamen de Spanjaarden, bezweek een groot deel aan de Spaanse ziektes en bovendien waren ze voortaan gekolonialiseerd/ slaven voor het hogere Spaanse doel. Piet Hein maakte daar dankbaar gebruik van overigens door het door de Spanjaarden geroofde zilver van de Spanjaarden te roven, wat misschien na enige tijd de tulpenbollenmanie in een versnelling bracht.

Uit ons boek: "Bij de Maya's kreeg je lange golven door hun twee tellingen voor de tijd: de zonnekalender en de rituele kalender van Venus van 260 dagen. De zonnekalender was verdeeld in 18 maanden van twintig dagen met aan het eind vijf ongeluksdagen.
Elke dag van het jaar was vastgelegd in de temen van de twee kalendercycli. De jaren waren gegropeerd in cycli van 52 jar waarin de cycli van 260 en 365 dagen samenvallen. Want 260:365=52:73. Dus 73*260=52*365=18980 dagen, dus eens in de 52 jaar de 260-dagenjaren en de 365-dagen-jaren samenvielen.
Aan het eind van zo'n 52 jaar werd het helemaal link: je moest rekening houden met langdurig slechte tijden. De hele bevolking weeklaagde inde laatste vijf dagen over de rampen die hen boven het hoofd hingen. Bezittingen werden vernietigd, de vuren gedoofd en kinderen werden met geweld wakker gehouden om hen te behoeden voor het gevaar in ratten veranderd te worden. Zwangere vrouwen werden opgesloten voor het geval zij in wilde dieren zouden veranderen.
Bij zonsondergang van de laatste dag beklommen de priesters de daarvoor bestemde hoogte om aan de nachtelijke heme naar vreemde sterren te zoeken. Precies op het moment dat de cyclus voorbij was ontstaken ze een vuur in de geopende borst van een daarvoor gedood menselijk slachtoffer. Dit offer verschafte hun dan meer zekerheid over het voortbestaan van de wereld . Als de grote ster dan wer midden aan de hemel stond, verheugde de hele bevolking zich dat de goden gunstig beschikt hadden en hun weer een nieuwe tijdcyclus van 52 jaar toestonden".

Op 21 december loopt een 394 jaar durende baktun af en verder hadden de Maya's hun kalender niet geprogrammeerd. Dat is dus extra ellende volgens de kalender. Maar ook de Maya's wisten dat gewoon een nieuwe baktun zou beginnen.
Overigens is de datering helemaal niet zo zeker. deze is gedaan door een Franse priester in de 18de eeuw. volgens sommige bestudeerders van de Mayakalender zit hij er gewoon ruim honderd jaar naast en is pas rond 2200 het einde der tijden.

Wat extra zekerheid kun je krijgen door de berg van Bugarach op te vluchten, die om dusitere redenen gespaard zou blijven bij het einde der tijden.
Als de tijden op dreigen te houden, dan komen de UFO's uit de berg van Bugarach die voor dit soort zaken paraat horen te staan ongetwijfeld de wereld te hulp.

6 mei 2012

Haalt China de VS in in 2016 zoals Ferguson voorspelt? Of nooit?


John Mauldin had bovenstaand plaatje van Niall Ferguson (http://www.businessinsider.com/mauldin-a-graphic-presentation-on-the-sorry-state-of-the-global-economy-2012-5) over de aandelen van diverse landen in het wereld BNP en hoe Ferguson dat voorspelde tot 2016. D.w.z. het is beslist nog geen zekerheid.

China is met zevenmijlslaarzen de VS aan het inhalen. De reële groei van China is denk ik zo’n 6% hoger, de inflatie is wellicht 2 tot 3% hoger en de yuan was ongeveer aan het appreciëren met 3 tot 5%. Bij elkaar opgeteld gaat dat dus razendsnel en haalt China rond 2020 de VS in. Ferguson ziet het nog iets sneller gaan.

Maar gaat dat wel gebeuren? China krijgt het middle income trap probleem voor de kiezen: China moet overschakelen van een investerings- en exportgedreven economie naar een consumptiemaatschappij. Vooralsnog zijn de tekenen betrekkelijk gunstig, de lonen stijgen voorspoedig en dat gaat echt wel tot meer consumptie leiden.

Maar China is verschrikkelijk aan het overinvesteren en dat gaat nog maar enkele jaren goed. De overheid ziet dit overigens en neemt nu al maatregelen maar het is bijna een onmogelijke opgave. Rond 2018-2020 moeten die overinvesteringen hun tol gaan eisen. De demografie is dan ook zeer ongunstig: het aantal werkenden in de industrie etc krimpt dan na decennia van enorme stijging. De Chinese economie komt dan in een recessie (negatieve groei, niet minder dan 6% groei) en net als Japan na 1990 moeten de investeringen erg fors afgebouwd worden. China is niet flexibel genoeg om dit op te kunnen vangen en dan dreigt naast een wereldrecessie een decennium van heel lage groei in China.

 De groei van de VS in dollars zal dan al snel hoger zijn dan in China. De bevolking van de VS groeit snel, de VS is veel innovatiever, winstgevendheid is beter en degelijker. Als die teruggang in China te lang doorzet en de VS het heel goed doet, kan het misschien zelfs gebeuren dat het BNP in de VS in 2100 groter is dan dat van China. De bevolking van China krimpt van 1300 miljoen tot 950 miljoen of erger, terwijl in de VS de bevolking groeit van 320 miljoen tot ongeveer 500-550 miljoen. Het is beslist niet ondenkbaar dat het BNP per hoofd in de VS het dubbele is van dat in China in 2100.

N.B. de post http://beleggenopdegolven.blogspot.com/2011/05/geschiedenis-bevolkingsgroei-wereld.html behandelde  met een mooi kleurig plaatje vanaf het jaar 0 het relatieve belang van landen in de wereld

21 maart 2012

Maddison en de belangrijkheid van Azië versus het Westen


Dit soort plaatjes spaar ik: van heel lange historische reeksen. Angus Maddison is de kampioen hierin, in zijn OECD tijd heeft hij een schat aan gegevens verzameld.
Bovenstaande grafiek heeft mooie kleurtjes en is goed bewerkt door Sasha Nikitin.
Europa was voor de Industriële Revolutie weinig belangrijk en Amerika bestond nog niet eens. De wereld draaide om China en India en de rest was bijzaak. Zelfs Italië was tamelijk onbelangrijk in de gloriedagen van Rome vergeleken met China en India.
Columbus veranderde niet veel in de machtsposities in de wereld (het was aanvankelijk alleen een ramp voor India), maar de Industriële Revolutie, dat was de grote waterscheiding. Azië kon absoluut niet meekomen in de Industriële Revolutie, het was te inflexibel, had geen democratie, de verkeerde instituties etc. De opiumoorlogen gaven de genadeklap aan China.

Deng, de belangrijkste man van de 20ste eeuw, veroorzaakte de volgende waterscheiding (geholpen door de ICT-Revolutie die de wereld plat maakte): vanaf dat moment zie je China en even later ook India weer terugkomen als de belangrijkste spelers op het wereldtoneel. Rond 2050 zal de normale situatie van voor de Industriële Revolutie bijna zijn teruggekeerd met Europa en Amerika weer in een bijrol, een belangrijke weliswaar, zoals ten tijde van de Romeinen Europa ook iets interessants te bieden had.

plaatje via Lukas Daalder en bron: http://img703.imageshack.us/img703/9841/balanceofpowerhistory20.png)

25 februari 2012

Inflatie Engeland en Zweden sinds 1300



De afgelopen week waren er plaatjes van de inflatie in Zeden sinds 1290 (http://www.businessinsider.com/this-swedish-inflation-chart-will-make-your-jaw-drop-2012-2, van Jefferies' Sean Darby).
De blauwe lijn lijkt me met meest betrouwbaar omdat die enigszins overeenkomt met de inflatie in Engeland sinds 1264 (plaatje uit ons boek op blz 122, bronnen: David Hackett Fischer: The Great Wave, Price Revolutions and the Rhytm of History.
Oxford University Press, 1996.// Henry Phelps-Brown en Sheila Hopkins: “Seven Centuries of the Prices of Consumables,Compared with Builders’ Wage Rates”, Economica 23 (1956), blz. 297-314)

De inflatie in Engeland is heel wat groter geweest dan in Nederland, maar in Zweden was de inflatie kennelijk nog groter.
David Hackett Fischer ziet zeer lange golven in de inflatie, een lange tijd met hoge inflatie en een lange rustige periode met lage inflatie/deflatie.
Die zie je iets duidelijker in Engeland, maar ook in Zweden zie je de lange rustige periode tot ongeveer 1500 en daarna net als in Engeland en Nederland veel meer inflatie die ongeveer uitgestegen is rond 1650, met rust tot 1730 waarna de inflatie toeneemt tot Napoleon zijn Waterlo vindt in 1815. Daarna is het weer rustig tot 1890 (in Zweden tot 1940) en dan komt er weer geweldige inflatie.

Wij hebben als ervaring dat deflatie zoals in de jaren dertig van de vorige eeuw het grote probleem is van de economie.
De stagflatie in de jaren zeventig vonden we lang niet zo erg. Het boek van
David Hackett Fischer leert dat perioden van hoge inflatie in het verleden de echt slechte tijden waren, veel slechter dan de tijden van deflatie.
Centrale banken zijn nu wel zo’n enorme moeite aan het doen om deflatie te voorkomen, maar dadelijk zitten we met stagflatie. De wereldbevolking groeit dan wel niet meer zo hard (dat was vroeger de belangrijkste reden waarom de inflatie zo opliep in bepaalde lange periodes), maar de middenklasse wel en daardoor de koopkracht ook en dat zal inflatoir zijn.