De ISM herstelde tot aan de bovenband volgens de vertraagde variabelen van retail sales, initial claims voor werkloosheid en bezettingsgraad. De stijging van de beurs van hongkong werkt kennelijk nog niet voldoende door.
En een mooie stijgende ISM, daar hoort een stijgende beurs bij
Achtergrond bij Beleggen op de golven Waar zijn we op de golven? Waarom gaan de aandelenkoersen al lang zo veel omhoog? N.B. dit blog is à titre personnel en hoeft de visie van BMO Global asset Management niet weer te geven
1 februari 2013
Fight the FED: aandelen kunnen wel omlaag
Gisteren blogde ik nog uitgebreid over Jim Bianco dat je met de FED mee moet gaan en je moet kopen als de FED geld in de markt pompt en vice versa. Zo lang iedereen verwacht dat de FED eindeloos blijft geld pompen kunnen aandlen alleen maar omhoog.
Je moet contrair zijn op het onderstaande tabelletje dat Bianco aanhaalde dat 60% van de beleggers de laatste jaren (alweer) hebben geleerd dat je niet tegen de FED moet vechten en dat de FED altijd beleggers zal redden, onverstandige banken van geld blijft voorzien etc.
Bovenstaand plaatje laat zien dat nu echt wel genoeg mensen geleerd hebben: never fight the FED, dat geloof is een bubbel. De markt tergt beleggers voortdurend. Net als men niet meer durft vanwege mogelijke rampen met het begrotingsravijn gaat de beurs als een speer in vrijwel rechte lijn omhoog. Elke dag voel je je de sukkel die The Great Rotation niet heeft zien aankomen. Natuurlijk moet je niet tegen de FED vechten. Welke oen doet nou zo iets doms.
Elke dag worden er meer weifelaars bekeerd tot het ware geloof van kopen tot je er bij neervalt.
Men durft ineens nu het fiscale klif zo keurig is weggewerkt en Draghi als man van het jaar Europa van staartrisico’s vrij houdt, ook al is die Rajoy maar een corrupt mannetje en valt de ene na de andere bank om (Monte Paschi, SNS) en is de winst van Santander tegenvallend.
Ik denk dat http://www.seeitmarket.com/signs-point-to-market-correction-all-time-highs-on-hold-13203/ wel eens gelijk kan krijgen. Een van mijn voorspellingen voor 2013 was Fight the FED en dat zou zo maar eens goed kunnen zijn.
Je moet contrair zijn op het onderstaande tabelletje dat Bianco aanhaalde dat 60% van de beleggers de laatste jaren (alweer) hebben geleerd dat je niet tegen de FED moet vechten en dat de FED altijd beleggers zal redden, onverstandige banken van geld blijft voorzien etc.
Bovenstaand plaatje laat zien dat nu echt wel genoeg mensen geleerd hebben: never fight the FED, dat geloof is een bubbel. De markt tergt beleggers voortdurend. Net als men niet meer durft vanwege mogelijke rampen met het begrotingsravijn gaat de beurs als een speer in vrijwel rechte lijn omhoog. Elke dag voel je je de sukkel die The Great Rotation niet heeft zien aankomen. Natuurlijk moet je niet tegen de FED vechten. Welke oen doet nou zo iets doms.
Elke dag worden er meer weifelaars bekeerd tot het ware geloof van kopen tot je er bij neervalt.
Men durft ineens nu het fiscale klif zo keurig is weggewerkt en Draghi als man van het jaar Europa van staartrisico’s vrij houdt, ook al is die Rajoy maar een corrupt mannetje en valt de ene na de andere bank om (Monte Paschi, SNS) en is de winst van Santander tegenvallend.
Ik denk dat http://www.seeitmarket.com/signs-point-to-market-correction-all-time-highs-on-hold-13203/ wel eens gelijk kan krijgen. Een van mijn voorspellingen voor 2013 was Fight the FED en dat zou zo maar eens goed kunnen zijn.
Bianco: Alleen de FED doet er toe, geloof niet in The Great Rotation
Jim Bianco hield zijn maandelijkse conference call. Hij startte met een tirade tegen The Great Rotation. Elk jaar zie je heftige bewegingen rond december en januari. Deze keer waren ze extra groot, o.a. omdat vanwege belastingredenen bonusbetalingen al in december kwamen (vandaar ook de enorme stijging van 2,6% in december van het beschikbare inkomen). Er vloeide daarom een bijna record van $70 miljard naar geldmarktfondsen in december (even fiscal cliff afwachten).
Volgens cijfers ICI ging er in de eerste weken van januari $19 miljard naar aandelen (een record sinds vele jaren) en $ 29 miljard naar obligaties (geen record, maar niet slecht). The Great Rotation heeft na 2009 plaatsgevonden vanuit geldmarktfondsen naar obligaties, vooral credits. De particulier houdt niet van staatsleningen. Die credits zijn een lage bèta invulling van de geldmarktgelden die vrij kwamen. De FED heeft via het zetten van de rente op 0 dus toch de particulier richting risk on gekregen, al was het geen grote stap. Voorlopig is het bewijs van een Great Rotation op basis van inflows nog flinterdun.
Gaan aandelen daarom niet omhoog? Bianco is een bekeerde bear: de FED bepaalt alles. Als de FED met meer geld strooit dan gaat de beurs omhoog en als men denkt dat de FED zijn voet van het gaspedaal haalt, dan knallen de markten omlaag. Nu moet de beurs dus verder omhoog volgens hem.
Wat de economie en winsten doen is onbelangrijk, pas als dit de FED op andere gedachten zet wordt het interessant. Dus als de economie tegenvalt, dan moeten de koersen omhoog, want de FED moet het gaspedaal harder intrappen. Als al die hallelujaverhalen over groei in de tweede helft kloppen, dan is dat een ramp, want dan moet de FED snel ophouden met QE .
Zelfs slechter dan verwachte uitkomsten waren geen hinderpaal voor stijgende beurzen met de FED stevig op het gaspedaal. Men verwachtte bijvoorbeeld eind 2011 meer dan 20% winstgroei in het vierde kwartaal van 2011en uiteindelijk kwam men op bijna 0 uit. Men voorspelde dat de economische groei flink zou aantrekken en nu zitten we met -0,1% groei.
Zelfs slechter dan verwachte uitkomsten waren geen hinderpaal voor stijgende beurzen met de FED stevig op het gaspedaal. Men verwachtte bijvoorbeeld eind 2011 meer dan 20% winstgroei in het vierde kwartaal van 2011en uiteindelijk kwam men op bijna 0 uit. Men voorspelde dat de economische groei flink zou aantrekken en nu zitten we met -0,1% groei.
Toch vliegen de beurzen omhoog, want de FED wil dat bereiken met QE.
(bron JPM voor het verband sinds jaren 20)
Bianco leest dat af aan zijn plaatje dat aandelen ver boven gemiddeld correleren met de S&P. 55% van de koersbewegingen van individuele aandelen kun je verklaren met de beweging van de S&P, tegen 27% gemiddeld. Risk on of risk off, dat is het enige wat je moet weten, geen specifieke fondsinformatie. Risk on / risk off, dat hangt helemaal af van de FED. Denkt men dat Bernanke in een goede bui zal zijn, dan gaan de beurzen omhoog en omgekeerd.
Bianco vindt daarom dat beurzen geen goede leading indicator meer voor de economie zijn (zie het verschil tussen verwachtingen en uitkomsten in 2012).
Er zijn nog andere partijen die geld nodig hebben, zoals het Amerikaanse bedijfsleven. De cijfers van de FED, de omvang van het financing gap, geven aan dat bedrijven netto weer geld moeten gaan lenen en dat doet ook een aanslag op de liquiditeit.
Angsten voor het stoppen van QE, bijvoorbeeld door angsten voor verliezen zoals Hilsenrath (officieel doorgeefluikje FED voor de Wall Street Journal) aangeeft (dit moet in de komende notuelen van de FED staan). De inflatie gedraagt zich nog voorbeeldig (als de olieprijs niet te veel stijgt) en de groei is te laag, d.w.z. geen gevaar voor einde QE, tenzij Hilsenrath zijn verhaaltje over verliezen blijft herhalen.
Bianco moppert op de onduidelijke communicatie van de FED over het stoppen van QE. Ja de rente op 0, daar draait het niet om, maar om het stoppen van QE. Dat is het einde van de wereld voor aandelenbeleggers.
31 januari 2013
low volatility niet meer zo interessant, misschien nog wel in Emerging Markets
Acadian asset management kwam vanmorgen bij ons langs om de grote voordelen van aandelen met lage volatiliteit aan te prijzen. Ze hadden een dikke presentatie bij zich waarin geen negatief woord in stond over de low vol strategie. In slechte tijden voor aandelen doen deze het uiteraard veel beter dan de index. Maar als de beurs oploopt dan blijven ze achter. Per saldo was je sinds 2000 duidelijk beter af met low vol aandelen dan met de gewone index. Daarvoor had je de periode 1982-2000 waarbij low vol achterbleef. Soms moet je gewoon watt geduld hebben voor je gelijk krijgt.
Vroeger waren low vol aandelen relatief goedkoop en high beta aandelen duur. Nu is dat andersom. De outperformance van low vol is daarom discutabel, vooral als je in stijgende beurzen gelooft.
Sinds bijna twee jaar kun je in een low vol ETF beleggen en sinds de start bracht dat iets meer op dan gewone aandelen. Ook risico mijden door geen aandelen te kopen maar at the money puts schrijvene n je cash in deposito's beleggen (dan delta 0,5) bracht iets minder op, zie plaatje.
Voor Emerging Markets waren de resultaten voor low vol beter. Het lijkt erop dat je je risico behoorlijk kunt verlagen zonder dat je veel rendement hoeft in te leveren.
Vooral Robeco is een groot voorstander van beleggen in low vol en verkondigt het evangelie uitgebreider dan ik hier doe.
Vroeger waren low vol aandelen relatief goedkoop en high beta aandelen duur. Nu is dat andersom. De outperformance van low vol is daarom discutabel, vooral als je in stijgende beurzen gelooft.
Sinds bijna twee jaar kun je in een low vol ETF beleggen en sinds de start bracht dat iets meer op dan gewone aandelen. Ook risico mijden door geen aandelen te kopen maar at the money puts schrijvene n je cash in deposito's beleggen (dan delta 0,5) bracht iets minder op, zie plaatje.
Voor Emerging Markets waren de resultaten voor low vol beter. Het lijkt erop dat je je risico behoorlijk kunt verlagen zonder dat je veel rendement hoeft in te leveren.
Vooral Robeco is een groot voorstander van beleggen in low vol en verkondigt het evangelie uitgebreider dan ik hier doe.
30 januari 2013
Amerika onverwachts in minirecessie
De verwachtingen voor de economische groei in de VS waren al betrekkelijk laag, zo'n 1 tot 1,5%. Dat dacht ik overigens ook. Waarom zat iedereen er zo naast?
We wisten al dat neto export negatief zou bijdragen en de voorraadvorming ook. Die waren ongeveer volgens verwachting.
Wat we niet verwacht hadden was dat de overheidsuitgaven voor -1,3% zouden bijdragen aan de economische groei. Achteraf had je wel een min kunnen verwachten na de forse stijging van de defensieuitgaven in het derde kwartaal, maar zo'n grote...
De consumptie was redelijk en de vaste investeringen waren zelfs goed.
Er is overigens wel hoop dat de groei naar boven wordt herzien, vooral die van de consumptie.
Volgens Lombard Street Research was de spaarquote in oktober 3,4% en in november 3,7% en voor het vierde kwartaal rekende men met 4,7% (=6,2% in december, een onwaarschijnlijk hoge spaarzaamheid voor Amerika).
In het eerste kwartaal zal de groei van de consumptie geraakt worden door de hogere inkomstenbelastingen en misschien zit er zelfs helemaal geen groei van de consumptie in (Lombard Street: het wordt -1,5%). De overheidsuitgaven zullen door Obamacare wel groeien, maar als Paul Ryan Boehner op blijft stoken vast te houden aan sequestration van de overheisuitgaven (de automatische kaasschaaf gaat dan over de uitgaven heen, inclusief defensie en uitkeringen), dan stoppen die per 1 maart abrupt en is de recessie in de VS een feit.
(Dat wordt geen diepe min, de voorraden zullen wel weer positief bijdragen en netto export zal wel minder negatief zijn. De huizenmarkt zal net als in het vierde kwartaal zo'n 0,4% bijdragen aan de groei). Consumptie wordt enigszins geholpen door de werkgelegenheidsgroei).
(plaatje via zerohedge http://www.zerohedge.com/sites/default/files/images/user5/imageroot/2013/01/Q4%20GDP%20-0.1.jpg)
Een en ander is vast niet goed voor de winstverwachtingen in de eerste helft van 2013.
We wisten al dat neto export negatief zou bijdragen en de voorraadvorming ook. Die waren ongeveer volgens verwachting.
Wat we niet verwacht hadden was dat de overheidsuitgaven voor -1,3% zouden bijdragen aan de economische groei. Achteraf had je wel een min kunnen verwachten na de forse stijging van de defensieuitgaven in het derde kwartaal, maar zo'n grote...
De consumptie was redelijk en de vaste investeringen waren zelfs goed.
Er is overigens wel hoop dat de groei naar boven wordt herzien, vooral die van de consumptie.
Volgens Lombard Street Research was de spaarquote in oktober 3,4% en in november 3,7% en voor het vierde kwartaal rekende men met 4,7% (=6,2% in december, een onwaarschijnlijk hoge spaarzaamheid voor Amerika).
In het eerste kwartaal zal de groei van de consumptie geraakt worden door de hogere inkomstenbelastingen en misschien zit er zelfs helemaal geen groei van de consumptie in (Lombard Street: het wordt -1,5%). De overheidsuitgaven zullen door Obamacare wel groeien, maar als Paul Ryan Boehner op blijft stoken vast te houden aan sequestration van de overheisuitgaven (de automatische kaasschaaf gaat dan over de uitgaven heen, inclusief defensie en uitkeringen), dan stoppen die per 1 maart abrupt en is de recessie in de VS een feit.
(Dat wordt geen diepe min, de voorraden zullen wel weer positief bijdragen en netto export zal wel minder negatief zijn. De huizenmarkt zal net als in het vierde kwartaal zo'n 0,4% bijdragen aan de groei). Consumptie wordt enigszins geholpen door de werkgelegenheidsgroei).
(plaatje via zerohedge http://www.zerohedge.com/sites/default/files/images/user5/imageroot/2013/01/Q4%20GDP%20-0.1.jpg)
Een en ander is vast niet goed voor de winstverwachtingen in de eerste helft van 2013.
optimisme door geldstroom richting Zuid Europa en Japanse en Indiase reflatie
Bovenstaande grafieken uit de FT laten zien dat het geld weer naar Zuid Europa toestroomt in plaats van andersom: de Eurocrisis wordt minder.
De problemen van Monit dei Paschi, de oudste Italiaanse bank, doorkruisen dit verhaal een beetje, ook vanwege het reputatieverlies van Draghi die hier beter op had moeten toezien.
George Minack had onderstaand opbeurend plaatje over Japan.
Bemoedigend nieuws uit India, zelfs de analyse van Lombard Street Research over India was deze keer positief
Nieuwe orders voor duurzame consumptiegoederen herstelden verder in de VS en de plotselinge instorting rond september is nu helemaal ongedaan gemaakt.
In Australië hielden de dijken van Grafton het die gebouwd waren op een verhoging van 8,1 meter, omdat het water niet hoger dan 8 meter kwam.
De problemen van Monit dei Paschi, de oudste Italiaanse bank, doorkruisen dit verhaal een beetje, ook vanwege het reputatieverlies van Draghi die hier beter op had moeten toezien.
George Minack had onderstaand opbeurend plaatje over Japan.
Bemoedigend nieuws uit India, zelfs de analyse van Lombard Street Research over India was deze keer positief
In Australië hielden de dijken van Grafton het die gebouwd waren op een verhoging van 8,1 meter, omdat het water niet hoger dan 8 meter kwam.
Fight the FED: angsten voor 1994
Peter Schiff stelt de praktijken van Bernanke aan de kaak, zie zerohedge:
http://www.zerohedge.com/news/2013-01-28/bernanke-oprah-ive-been-doping-years
Bernanke bekent in de bijbehorende video voor Winfrey Oprah zijn zonden, zijn dopingpraktijken. Als een ware Printstrong heeft hij kunstmatig de geldgroei opgeklopt en de rente kunstmatig verlaagd. Net als in de wielrennerij was hij niet de enige die dit deed, alle winnende centrale bankiers doen en deden het.
De video is geestig, maar duurt wel iets te lang vind ik.
Vandaag stuurde Huw van Steenis van Morgan Stanley zijn impressie van Davos. Iedereen klampte hem daar aan en zei dat ze zo bang waren voor een 1994-scenario waarbij de FED zonder goede reden ineens de rente bijzonder fors ging verhogen met een monumentale obligatiekrach als gevolg, nog steeds de ergste nachtmerrie van de obligatiebeleggers.
De 1994-angst:
D e angsten zijn ingegeven door de overtuiging dat centrale banken nu maximaal gedaan hebben aan QE etc, meer zit er niet meer in, anders is er een te grote kans op grote verliezen op hun te laag rentende obligaties. De FED en andere centrale banken. gaan denken/ zich zorgen maken over de exit van QE [een onmogelijke zaak voor 2016]. Het monetaire experiment is te groot geworden.
http://www.zerohedge.com/news/2013-01-28/bernanke-oprah-ive-been-doping-years
Bernanke bekent in de bijbehorende video voor Winfrey Oprah zijn zonden, zijn dopingpraktijken. Als een ware Printstrong heeft hij kunstmatig de geldgroei opgeklopt en de rente kunstmatig verlaagd. Net als in de wielrennerij was hij niet de enige die dit deed, alle winnende centrale bankiers doen en deden het.
De video is geestig, maar duurt wel iets te lang vind ik.
Vandaag stuurde Huw van Steenis van Morgan Stanley zijn impressie van Davos. Iedereen klampte hem daar aan en zei dat ze zo bang waren voor een 1994-scenario waarbij de FED zonder goede reden ineens de rente bijzonder fors ging verhogen met een monumentale obligatiekrach als gevolg, nog steeds de ergste nachtmerrie van de obligatiebeleggers.
De 1994-angst:
De FED moet in 2013 veel sneller dan gedacht ingrijpen om het inflatiespook af te wenden, terwijl de meeste mensen niet meer geloven in spoken [maar: op dat moment dat het gebeurt gaat de kredietgroei harder dan verwacht, de economische groei in de VS gaat veel sneller dan nu gedacht].
De devaluatiewedloop die nu gaande is (Japan koploper, maar in Engeland kunnen ze er ook wat van) zorgt voor nieuwe angsten die aansluiten bij die 1994-angsten. Sommige landen zullen dan te hoge inflatie krijgen of ineens hun valuta extreem moeten verdedigen tegen instorting. Japan krijgt de volle aandacht van Davos, men denkt dat ze nóg meer kunnen doen.
Carney droeg bij aan de angsten: alles is volgens hem toegestaan voor de centrale bank totdat escape velocity is bereikt vanuit de crisis naar echte groei
Van Steenis: duidelijk is dat centrale banken met experimenten doorgaan en de lage rente niet zo gemakkelijk verlaten kan worden als het 1994-scenario aangeeft
[maar het maakt een hele reeks nieuwe angsten los, die misschien niet leiden tot veel hogere rentes, maar wel heel andere steun via QE (weg ermee etc.)28 januari 2013
fasen bull markt volgens Birinyi en de vierjaarscyclus
De vier fasen van de bull markt volgens Birinyi via
Birinyi denkt dat we pas vooraan in de exuberance fase zitten, die hoort minstens 20% te worden en wie weet wel 40%.
Dit komt behoorlijk overeen met de fasen in de vierjaarscyclus
Aandelenkoersen reageren op andere groeiverwachtingen (van economie en winsten) en de veranderende disconteringsvoet hiervan (door de rente, inflatie, onzekerheden).
In de eerste fase van de bull markt gaan beide factoren omhoog. Maar er is grote afkeer, ongeloof om te kopen. Dat is de reluctance fase.
In de tweede fase gaan de winstverwachtingen minder omhoog en er komen nieuwe onzekerheden dan wel inflatieangsten of andere zaken die nopen tot hogere disconteringsvoeten (zoals koerwinstverhoudingen die dan dalen).
Dan komt er een fase dat men het gewoon vindt dat de recessie voorbij is, maar de winstgroei geen inhaalslag meer maakt. De acceptancefase.
En aan het eind van de bull fase komt de euforie, de exuberance. Men ziet steeds meer groei en onzekerheden worden onzichtbaar. Centrale banken halen de punchbowl niet weg.
Hierboven de fases ingetekend in de vierjaarscyclus, ervan uitgaand dat Birinyi gelijk heeft en we in de exuberance fase zitten (dat geloof ik pas als de S&P boven de ongeveer 1550 stijgt, voorlopig zitten we nog in FG denk ik).
G zou dan de verkiezing van Obama zijn geweest. Het slechte nieuws wordt snel verteerd en men ziet de positieve zaken gloren: de betere huizenmarkt, kredietmarkt, opgespaarde vraag aan auto’s, investeringen en men gaat omhoog ondanks belastingverhogingen
Dan blijkt op zeker moment alles overdreven te zijn. HI komt, met herstel IJ. Dan draait het erom: zijn er schokken, halen de centrale banken de punchbowl weg of is het de overheid die excessief bezuinigt?
Aandelenkoersen reageren op andere groeiverwachtingen (van economie en winsten) en de veranderende disconteringsvoet hiervan (door de rente, inflatie, onzekerheden).
In de eerste fase van de bull markt gaan beide factoren omhoog. Maar er is grote afkeer, ongeloof om te kopen. Dat is de reluctance fase.
In de tweede fase gaan de winstverwachtingen minder omhoog en er komen nieuwe onzekerheden dan wel inflatieangsten of andere zaken die nopen tot hogere disconteringsvoeten (zoals koerwinstverhoudingen die dan dalen).
Dan komt er een fase dat men het gewoon vindt dat de recessie voorbij is, maar de winstgroei geen inhaalslag meer maakt. De acceptancefase.
En aan het eind van de bull fase komt de euforie, de exuberance. Men ziet steeds meer groei en onzekerheden worden onzichtbaar. Centrale banken halen de punchbowl niet weg.
Hierboven de fases ingetekend in de vierjaarscyclus, ervan uitgaand dat Birinyi gelijk heeft en we in de exuberance fase zitten (dat geloof ik pas als de S&P boven de ongeveer 1550 stijgt, voorlopig zitten we nog in FG denk ik).
Beide factoren (groei en discontering) kunnen de goede richting in gaan of een van beide; beide kunnen natuurlijk ook in verkeerde richting gaan (bear markt)
AB beide omhoog (credits goed); psychologisch moeilijk want je ziet dat het niet goed gaat met de economie (reluctance)
BC consolidatie, men verkoopt nu het zonder verliezen kan
CDgroeivooruitzichten verbeteren
DE rente stijgt (discontering verslechtert)
EF rentestijging voorbij, groeivooruitzichten redelijk en veiliger
FG stabilisatie
GH euforie, exuberantie
dictatoriale regiems zorgen voor meer productiviteit (universiteit van Moskou)
Volgens een gastpost op FT Beyond Brics http://blogs.ft.com/beyond-brics/2013/01/28/guest-post-conservative-cultures-nurture-productivity-growth/#axzz2JIvWc2Kw gaan de opkomende landen (inkomens lager dan $10.000 per hoofd) met dictatoriale regiems die weinig op hebben met moderne mensenrechten maar eerder geneigd zijn rischting sharia en inzien dat het beter is geen vrijheid te hebben maar een gezegende regeringsleider een glanzende toekomst tegemoet.
Egypte, Marokko en Bangladesh zijn de beste opkomende landen volgens een onderzoek van Shaomin Li enSeung Ho Park van het Skolkovo Institute for Emerging Market Studies, Moscow.
Westerse democratieën zitten in verval, terwijl landen als Zuid Korea, China en Singapore het zo goed doen. Vreemd overigens dat Noord Korea het niet goed doet, maar misschien meten we hun welvaart wel verkeerd..
De studie is gestart na o.a. al de discussies over de opvoeding van kinderen volgen The Battle Hymn of the Tiger Mother (ik blogde hier over o.a. http://beleggenopdegolven.blogspot.co.uk/2011/03/strijdlied-van-de-tijgermoeder-de.html). Zo moet het om productiviteitsstijging te krijgen en dat doen die slappe westerlingen niet meer.
Standaard is de verklaring dt je hoge groei van de productiviteit krijgt met een goed juridiisch systeem en goede instituties en hervormingen, maar dat verklaart niet waarom bepaalde landen het zo goed doen.
Andere factoren zijn ook belangrijk. De onderzoekers stellen:
1. Landen met een lagere economische vrijheid doen het beter. Mensen die inzien dat je de regerig niet kunt beïnvloeden, de macht in hanen is van een kleine kliek, besteden hun energie aan iets anders en zijn zo productiever.
2. Landen met conservatieve waarden en normen zoals een kind moet een vader en moeder hebben doen het beter
3. Culturen die hoge inkomensongelijkheid toestaan met mensen die inzien dat je zelf hard moet werken groeien harder.
Moskou en bejing zullen wle erg ingenomen zijn met de uitkomsten van dit onderzoek. Voor de landen met hoge inkomens per hoofd gelden de inzichten wat minder. Hard werken, conservatieve normen in de vorm van rechtvaardigheid (maar niet bekrompenheid zoals het onderoek aanhaalt) helpt, maar een autoritair regiem?
De hudige tijdgeest geeft het onderzoek overigens gelijk volgens veel mensen in Opkomende Landen. Europa en in mindere mate Amerika en Japan zijn failliet, daar komt de groei niet voldaan. Democratie leidt niet meer tot groei. Onderstaande tabel geeft de aantrekkelijkheid van landen aan volgens de onderzoekers.
Egypte, Marokko en Bangladesh zijn de beste opkomende landen volgens een onderzoek van Shaomin Li enSeung Ho Park van het Skolkovo Institute for Emerging Market Studies, Moscow.
Westerse democratieën zitten in verval, terwijl landen als Zuid Korea, China en Singapore het zo goed doen. Vreemd overigens dat Noord Korea het niet goed doet, maar misschien meten we hun welvaart wel verkeerd..
De studie is gestart na o.a. al de discussies over de opvoeding van kinderen volgen The Battle Hymn of the Tiger Mother (ik blogde hier over o.a. http://beleggenopdegolven.blogspot.co.uk/2011/03/strijdlied-van-de-tijgermoeder-de.html). Zo moet het om productiviteitsstijging te krijgen en dat doen die slappe westerlingen niet meer.
Standaard is de verklaring dt je hoge groei van de productiviteit krijgt met een goed juridiisch systeem en goede instituties en hervormingen, maar dat verklaart niet waarom bepaalde landen het zo goed doen.
Andere factoren zijn ook belangrijk. De onderzoekers stellen:
1. Landen met een lagere economische vrijheid doen het beter. Mensen die inzien dat je de regerig niet kunt beïnvloeden, de macht in hanen is van een kleine kliek, besteden hun energie aan iets anders en zijn zo productiever.
2. Landen met conservatieve waarden en normen zoals een kind moet een vader en moeder hebben doen het beter
3. Culturen die hoge inkomensongelijkheid toestaan met mensen die inzien dat je zelf hard moet werken groeien harder.
Moskou en bejing zullen wle erg ingenomen zijn met de uitkomsten van dit onderzoek. Voor de landen met hoge inkomens per hoofd gelden de inzichten wat minder. Hard werken, conservatieve normen in de vorm van rechtvaardigheid (maar niet bekrompenheid zoals het onderoek aanhaalt) helpt, maar een autoritair regiem?
De hudige tijdgeest geeft het onderzoek overigens gelijk volgens veel mensen in Opkomende Landen. Europa en in mindere mate Amerika en Japan zijn failliet, daar komt de groei niet voldaan. Democratie leidt niet meer tot groei. Onderstaande tabel geeft de aantrekkelijkheid van landen aan volgens de onderzoekers.
De tabel berust onder andere op de gedachte dat hoge bevolkingsgroei op basis van conservatieve normen tot hoge groei leidt en daarom staan China en Rusland niet bovenaan.
Hurst cycli: moeilijk maart volgens See it market
We worden beroofd van koninginnedag en hebben we nu weer een kroonprinses?
Een mokerslag voor De Rijp. 27 april koningsdag behalve als het op zondag valt (?!). Zo'n abidcatieaankondiging, dat maakten de meeste mensen niet vaak mee in hun leven.
Is dat reden te over voor de AEX om in te storten.
We zullen zien. Daartoe moet de S&P500 natuurlijk wat meewerken.
Ach, we krijgen straks weer een koningin en met Maxima kan een en ander misschien nog wel meevallen.
Een mokerslag voor De Rijp. 27 april koningsdag behalve als het op zondag valt (?!). Zo'n abidcatieaankondiging, dat maakten de meeste mensen niet vaak mee in hun leven.
Is dat reden te over voor de AEX om in te storten.
We zullen zien. Daartoe moet de S&P500 natuurlijk wat meewerken.
Ach, we krijgen straks weer een koningin en met Maxima kan een en ander misschien nog wel meevallen.
Het optellen van diverse cycli geeft volgens See It Market aanleiding om een neergang te verwachten die vooral in maart sterk zou zijn.
Het hangt er natuurlijk wel vanaf welke golven je optelt. hier zijn het allemaal korte golven. 25 dagen, 21 weken, 220 dagen. Die golven waren allemaal omhoog, maar die beginnen nu naar beneden te gaan. Als er geen nieuwe sterke opgaande golven worden ontdekt, dan gaat de S&P omlaag.
Wie weet
27 januari 2013
samenvatting financieel economisch nieuws van de afgelopen week
De beurzen gingen in opperbeste stemming heel rustig omhoog. De republikeinen stopten de sabotage met dreiging over het schuldenplafond, gingen akkoord met afschaffing Hastert rule (alleen als meerderhed grootste partij voor is kan iets in stemming gebracht worden), het economische nieuws viel mee, vooral in Europa en het winstseizoen kabbelde voort in een positieve toon ex Apple.
Er komen overigens wel meer zorgen over de sequester van de overheidsuitgaven per 1 maart, de automatische kaasschaaf over de overheidsuitgaven. Vlak daarna moet men het eens worden over verhoging van de rente op studieleningen, een begroting (no way). Per saldo gaat deze bezuiniging ongeveer even veel de groei drukken als de hogere inkomstenbelasting (fiscal cliff) na reparatie, zo vreest men.
In de VS daalden de initial claims voor werkloosheid naar een laagtepunt sinds de kredietcrisis, waren de retail sales gunstig en stabiliseerden de cijfers over de onroerend goed markt. Huizenprijzen stegen 0,6% volgens FHFA in ovember. De leading indicators stegen een nette 0,5%. Het consumentenvertrouwen verzwakte enigszins. De lokale overheden boekten weer overschotten/ kleinere tekorten in o.a. Wisconsin, Washington DC, Iowa , Californië.
In Duitsland steeg de IFO en vooral de ZEW ging flink omhoog (door de stijgende beurzen). In Frankrijk daalde de flash-schatting voor de PMI's (manufacturing en non manufacturing) tot bedenkelijk laag niveau. Italië had een keurig overschot op de lopende rekening. De groeiraming van -0,3% over het vierde kwartaal in het VK viel tegen.
In Japan bleven de orders voor nieuwe machines flink dalen, stegen de leading indicators iets en was het handelstekort opnieuw groot. De CPI daalde 0,1% (er is nog werk aan de winkel om de inflatieverwachting op te krikken richting 2%).
De balans van de FED overschreed de $ 3000 miljard. Die van de ECB krimpt straks door kleine terugbetaling van LTRO-gelden.
De ingeprijsde inflatieverwachtingen daalden in de VS (zeldzaam bij stijgende beurzen), terwijl in Europa de renteverschillen met Duitsland nauwelijks veranderden, iets lijken op te lopen.
Er komen overigens wel meer zorgen over de sequester van de overheidsuitgaven per 1 maart, de automatische kaasschaaf over de overheidsuitgaven. Vlak daarna moet men het eens worden over verhoging van de rente op studieleningen, een begroting (no way). Per saldo gaat deze bezuiniging ongeveer even veel de groei drukken als de hogere inkomstenbelasting (fiscal cliff) na reparatie, zo vreest men.
In de VS daalden de initial claims voor werkloosheid naar een laagtepunt sinds de kredietcrisis, waren de retail sales gunstig en stabiliseerden de cijfers over de onroerend goed markt. Huizenprijzen stegen 0,6% volgens FHFA in ovember. De leading indicators stegen een nette 0,5%. Het consumentenvertrouwen verzwakte enigszins. De lokale overheden boekten weer overschotten/ kleinere tekorten in o.a. Wisconsin, Washington DC, Iowa , Californië.
In Duitsland steeg de IFO en vooral de ZEW ging flink omhoog (door de stijgende beurzen). In Frankrijk daalde de flash-schatting voor de PMI's (manufacturing en non manufacturing) tot bedenkelijk laag niveau. Italië had een keurig overschot op de lopende rekening. De groeiraming van -0,3% over het vierde kwartaal in het VK viel tegen.
In Japan bleven de orders voor nieuwe machines flink dalen, stegen de leading indicators iets en was het handelstekort opnieuw groot. De CPI daalde 0,1% (er is nog werk aan de winkel om de inflatieverwachting op te krikken richting 2%).
De balans van de FED overschreed de $ 3000 miljard. Die van de ECB krimpt straks door kleine terugbetaling van LTRO-gelden.
De ingeprijsde inflatieverwachtingen daalden in de VS (zeldzaam bij stijgende beurzen), terwijl in Europa de renteverschillen met Duitsland nauwelijks veranderden, iets lijken op te lopen.
goed nieuws van de afgelopen week
Enkele politieke donderwolken zijn verdreven in de VS: de republikeinen besloten voorlopig niet te gaan ruzieën over het schuldenplafond (tot half mei) en ook ging men akkoord met het schrappen van de Hastert rule (een voorstel mag pas ingediend worden als de meerderheid van de grootste partij het hiermee eens is; dit is vaak destructief geweest).
De Dow Jones Transports zette een all time high. Het verkeer per spoor groeit weer prima (dat zal Warren Buffett deugd doen). Initial claims voor werkloosheid daalden mooi en de retail sales waren goed, d.w.z. dit is een grote steun voor de ISM volgende week.
De Barrons (omslagartikel deze week: The next boom) was helemaal in de wolken met de wederopstanding van de Amerikaanse industrie. Deze begint een groot kostenvoordeel te krijgen door de lage aardgasprijzen, door de lage rente en de teruggekeerde concurrentiekracht op basis van arbeidskosten per eenheid product (wel tegen de prijs dat de middenklasser arbeider niet zo veel verdient als zijn vader). Woody Brock had dat al enkele jaren eerder gesignaleerd en het lijkt erop dat reindustrialisatie het herstel van de VS gaat steunen. Er zijn hiervoor heel grote investeringen nodig in zowel fysiek als menselijk kapitaal. Het verhaal van pent up demand van kapitaal is sterk voor de VS.
Overigens gaat het ook beter met China. De kredietverlening is behoorlijk aan het aantrekken, al komt die meer van het schaduwbanksysteem dan van de banken (zie plaatje van Chris Watling van Longview)
En China plant ook zijn slag te slaan met schaliegas via fracking.
Men twijfelt eraan of dit China gaat lukken, maar men gaat een heel eind komen. Schaliegas winnen is eenvoudiger in zeer dun bevolkte gebieden als Noord Dakota en Zuid Australië. Maar wie weet. Ook de Oekraïne rekent zich al rijk zo. In Polen is men wat voorzichtiger geworden over de mogelijkheden, maar die zijn er wel. Via Catalpa twee plaatjes van Amerika in 2003 en 2013 bij nacht. Het grote verschil is Noord Dakota. Overigens zie je dat Mexico ook meer oplicht.
Zo komen woorden van lof tekort voor Japan dat eindelijk door heeft hoe Keynes het bedoelde (zelfs Richard Koo, de uitvinder van de balansrecessie is het niet oneens).
Centrale banken strooien met liquiditeit. dat zal enige inflatie tot gevolg hebben, maar dat was in het verleden in dit soort situaties van extreem lage rentes vrijwel altijd goed voor de economie en de aandelenmarkt, ook al liep de rente wat op.
In de VS was het optimisme al enige tijd aan het terugkeren sinds het duidelijk was dat de huizenprijzen weer stegen en de vreselijke daling achter de rug was. Dat ruimde heel wat onzekerheid op. Net wealth gaat weer de goede kant op en men gaat weer flink bouwen in de VS.
Zelfs in Europa begint men weer enige moed te vatten. De staartrisico's zijn weg volgens velen dankzij Draghi en Duitsland is weer de locomotief van Europa getuige de toch wel fraai herstellende IFO. Nog even doorbijten met de voorraadcorrectie in de auto-industrie en overheidsbezuinigingen, maar vanaf het tweede kwartaal gloort toch eindelijk herstel.
De Dow Jones Transports zette een all time high. Het verkeer per spoor groeit weer prima (dat zal Warren Buffett deugd doen). Initial claims voor werkloosheid daalden mooi en de retail sales waren goed, d.w.z. dit is een grote steun voor de ISM volgende week.
De Barrons (omslagartikel deze week: The next boom) was helemaal in de wolken met de wederopstanding van de Amerikaanse industrie. Deze begint een groot kostenvoordeel te krijgen door de lage aardgasprijzen, door de lage rente en de teruggekeerde concurrentiekracht op basis van arbeidskosten per eenheid product (wel tegen de prijs dat de middenklasser arbeider niet zo veel verdient als zijn vader). Woody Brock had dat al enkele jaren eerder gesignaleerd en het lijkt erop dat reindustrialisatie het herstel van de VS gaat steunen. Er zijn hiervoor heel grote investeringen nodig in zowel fysiek als menselijk kapitaal. Het verhaal van pent up demand van kapitaal is sterk voor de VS.
Overigens gaat het ook beter met China. De kredietverlening is behoorlijk aan het aantrekken, al komt die meer van het schaduwbanksysteem dan van de banken (zie plaatje van Chris Watling van Longview)
En China plant ook zijn slag te slaan met schaliegas via fracking.
Men twijfelt eraan of dit China gaat lukken, maar men gaat een heel eind komen. Schaliegas winnen is eenvoudiger in zeer dun bevolkte gebieden als Noord Dakota en Zuid Australië. Maar wie weet. Ook de Oekraïne rekent zich al rijk zo. In Polen is men wat voorzichtiger geworden over de mogelijkheden, maar die zijn er wel. Via Catalpa twee plaatjes van Amerika in 2003 en 2013 bij nacht. Het grote verschil is Noord Dakota. Overigens zie je dat Mexico ook meer oplicht.
The Great Rotation krijgt steeds meer aanhangers. Bank of America The Thundering World ziet een keer van de individuele beleggers die eerst $800 miljard in obligatiefondsen stopten en $ 600 miljard uit aandelenfondsen haalden. OOk pensioenfondsen hebben te weinig aandelen, slechts 35% in de VS tegen de normale 44%.
Schulden maken is weer goed zo stellen ze. Zo komen woorden van lof tekort voor Japan dat eindelijk door heeft hoe Keynes het bedoelde (zelfs Richard Koo, de uitvinder van de balansrecessie is het niet oneens).
Centrale banken strooien met liquiditeit. dat zal enige inflatie tot gevolg hebben, maar dat was in het verleden in dit soort situaties van extreem lage rentes vrijwel altijd goed voor de economie en de aandelenmarkt, ook al liep de rente wat op.
In de VS was het optimisme al enige tijd aan het terugkeren sinds het duidelijk was dat de huizenprijzen weer stegen en de vreselijke daling achter de rug was. Dat ruimde heel wat onzekerheid op. Net wealth gaat weer de goede kant op en men gaat weer flink bouwen in de VS.
Zelfs in Europa begint men weer enige moed te vatten. De staartrisico's zijn weg volgens velen dankzij Draghi en Duitsland is weer de locomotief van Europa getuige de toch wel fraai herstellende IFO. Nog even doorbijten met de voorraadcorrectie in de auto-industrie en overheidsbezuinigingen, maar vanaf het tweede kwartaal gloort toch eindelijk herstel.
Capituleren voor de bulls want alles gaat morgen beter of toch maar even wachten
The Great Rotation of gewoon een ordinaire correctie? Steeds meer mensen beginnen zich af te vragen of we in een enorme bull markt zitten, dat we alle zorgen van het Nieuwe Normaal moeten afschudden en moeten gaan geloven in The Great rotation naar iets anders, wat het is weten ze niet, maar er horen kennelijk veel hogere koersen bij.
De meeste hoop is er bij Japan, het land waarvan de overheidsschuld zo juist de 1.000.000.000.000 yen heeft overschreden, waar meer bejaardenluiers dan babyluiers worden gebruikt, het land dat11 ministers van financiën versleet in de laatste zeven jaar, iets dat zelfs Italië niet lukte, daar wil men de Grote Reflatie op gang brengen waarbij vergeleken wat men deed in de jaren 30 niets was.
Dan heb je Europa, daar zijn de staartrisico’s uitgebannen sinds Draghi oreerde dat de euro een soort hommel was die op onduidelijke manier toch kon vliegen, maar dat hij er een bij van zou maken de wel goed kon vliegen en wel met alle denkbare middelen. Hoe veel de slechte schulden van de Spaanse banken ook oplopen met bijbehorende stijging van de werkloosheid, het gaat prima met het vertrouwen in de Spaanse banken, ze krijgen weer meer deposito’s en het Target2 saldo daalt gestaag van de Spaanse centrale bank. Daar ze niets meer importeren is er ineens een overschot op de lopende rekening en de Spanjaarden moeten nu beter in staat zijn hun eigen ellende te herfinancieren. De grote convergentie in Europa is net als rond 1990/2000 slechts een kwestie van tijd.
De pain trade gaat door van mensen die rentevrije leningen gaan inwisselen voor aandelen. De vierjaarscyclus laat zien dat we wel eens in een fase zouden komen met euforie. De verhalen die bij zo’n euforie horen worden op het ogenblik volop geschreven (bijvoorbeeld The thundering World van Bank of America, Upside risks van The Reformed Broker, Barron’s deze week met the Next Boom en ga zo maar door). De wall of worry is torenhoog zo meldt The Reformed Broker. http://www.thereformedbroker.com/2013/01/26/upside-risks/
Wat zijn nu de zorgen voor mij
1. De Amerikaanse politiek. Na het bakzeil halen van de republikeinen bij het fiscale klif en het schuldenplafond is het zeer onwaarschijnlijk dat ze het ook gaan doen met de sequester van de overheidsuitgaven, de automatische kaasschaaf voor de Amerikaanse overheidsuitgaven. Omdat fiscaal klif en debt ceiling is goed gegaan is er een vals vertrouwen dat de rest ook goed gaat. Er komt gewoon herrie tussen democraten en republikeinen en deze keer moeten de republikeinen hun zin krijgen.
2. De winstmarges hebben gepiekt in de VS en de omzetten stijgen niet erg veel, waardoor de winstverwachtingen kunnen tegenvallen.
3. Er komt meer gezeur over QE in vooral de VS, maar ook in het VK en de ECB doet ook niets.
4. Men heeft al het staartrisico al uit de zorgen verbannen. Dit is geen bron meer voor verdere koersstijging.
5. De Citigroup Economic Surprises Index voor de VS is erg veel gedaald zonder dat de beurzen hierop reageerden.
6. Er is te veel optimisme over Europa, vooral in Frankrijk valt een en ander tegen. Autoverkopen nog steeds problematisch in Europa. De sterke euro gaat samen met zwakke groei zorgen voor flinke neerwaartse bijstellingen.
7. Zo ongeveer alle indicatoren wijzen op een overbought markt, record hoge percentages profeten zijn bullish, 90% noteert boven het 50 daags gemiddelde.
8. De beurs stijgt nauwelijks op het goede winstseizoen (guidance, revenues) en de reeks euforische verhalen.
Zelf denk ik dat de S&P500 op een stand van 1525-1535 moet gaan pauzeren/ corrigeren, maar wie weet zitten we in de eurforiefase van de vierjaarscyclus en dan gaat de S&P500 naar een nieuw all time high. De Dow Jones zal dan voorgaan. Small caps en Dow Jones Transports zitten al op all time highs.
De meeste hoop is er bij Japan, het land waarvan de overheidsschuld zo juist de 1.000.000.000.000 yen heeft overschreden, waar meer bejaardenluiers dan babyluiers worden gebruikt, het land dat11 ministers van financiën versleet in de laatste zeven jaar, iets dat zelfs Italië niet lukte, daar wil men de Grote Reflatie op gang brengen waarbij vergeleken wat men deed in de jaren 30 niets was.
Dan heb je Europa, daar zijn de staartrisico’s uitgebannen sinds Draghi oreerde dat de euro een soort hommel was die op onduidelijke manier toch kon vliegen, maar dat hij er een bij van zou maken de wel goed kon vliegen en wel met alle denkbare middelen. Hoe veel de slechte schulden van de Spaanse banken ook oplopen met bijbehorende stijging van de werkloosheid, het gaat prima met het vertrouwen in de Spaanse banken, ze krijgen weer meer deposito’s en het Target2 saldo daalt gestaag van de Spaanse centrale bank. Daar ze niets meer importeren is er ineens een overschot op de lopende rekening en de Spanjaarden moeten nu beter in staat zijn hun eigen ellende te herfinancieren. De grote convergentie in Europa is net als rond 1990/2000 slechts een kwestie van tijd.
De pain trade gaat door van mensen die rentevrije leningen gaan inwisselen voor aandelen. De vierjaarscyclus laat zien dat we wel eens in een fase zouden komen met euforie. De verhalen die bij zo’n euforie horen worden op het ogenblik volop geschreven (bijvoorbeeld The thundering World van Bank of America, Upside risks van The Reformed Broker, Barron’s deze week met the Next Boom en ga zo maar door). De wall of worry is torenhoog zo meldt The Reformed Broker. http://www.thereformedbroker.com/2013/01/26/upside-risks/
Wat zijn nu de zorgen voor mij
1. De Amerikaanse politiek. Na het bakzeil halen van de republikeinen bij het fiscale klif en het schuldenplafond is het zeer onwaarschijnlijk dat ze het ook gaan doen met de sequester van de overheidsuitgaven, de automatische kaasschaaf voor de Amerikaanse overheidsuitgaven. Omdat fiscaal klif en debt ceiling is goed gegaan is er een vals vertrouwen dat de rest ook goed gaat. Er komt gewoon herrie tussen democraten en republikeinen en deze keer moeten de republikeinen hun zin krijgen.
2. De winstmarges hebben gepiekt in de VS en de omzetten stijgen niet erg veel, waardoor de winstverwachtingen kunnen tegenvallen.
3. Er komt meer gezeur over QE in vooral de VS, maar ook in het VK en de ECB doet ook niets.
4. Men heeft al het staartrisico al uit de zorgen verbannen. Dit is geen bron meer voor verdere koersstijging.
5. De Citigroup Economic Surprises Index voor de VS is erg veel gedaald zonder dat de beurzen hierop reageerden.
6. Er is te veel optimisme over Europa, vooral in Frankrijk valt een en ander tegen. Autoverkopen nog steeds problematisch in Europa. De sterke euro gaat samen met zwakke groei zorgen voor flinke neerwaartse bijstellingen.
7. Zo ongeveer alle indicatoren wijzen op een overbought markt, record hoge percentages profeten zijn bullish, 90% noteert boven het 50 daags gemiddelde.
8. De beurs stijgt nauwelijks op het goede winstseizoen (guidance, revenues) en de reeks euforische verhalen.
Zelf denk ik dat de S&P500 op een stand van 1525-1535 moet gaan pauzeren/ corrigeren, maar wie weet zitten we in de eurforiefase van de vierjaarscyclus en dan gaat de S&P500 naar een nieuw all time high. De Dow Jones zal dan voorgaan. Small caps en Dow Jones Transports zitten al op all time highs.
26 januari 2013
een sterke euro want het gaat veel beter dan verwacht in Europa
Waarom is de euro toch zo sterk tegenwoordig. Mijn collega Jitzes Noorman presenteerde het bovenstaand plaatje: het economisch nieuws komt in de Eurozone veel en veel beter binnen dan verwacht (want er werd een nooit meer eindigende recessie verwacht). Er is het afgelopen jaar een sterk verband tussen de euro in dollars en de mate waarin de economische cijfers in Europa mee dan wel tegenvallen.
In de VS was de economische groei het afgelopen jaar ongeveer als verwacht, maar in Europa liep een en ander toch heel anders dan gedacht. Het viel aanvankelijk enorm tegen maar de laatste tijd zijn de cijfers van vooral Duitsland dapper aan het verbeteren. Draghi belooft met de hand op het hart niets te doen en dat steunt de euro, omdat niemand OMT aanvraagt (misschien Ierland en Portugal wel, maar de Spanjaarden vertikken het). Men gaat zelfs wat LTRO geld terugbetalen aan de ECB, dus relatief loopt de VS nu uit qua monetaire stimulering.
Op wat langere termijn is het verband niet zo sterk tussen economische verrassingen in Europa en de euro. Ook als je de verrassingen in de VS erbij sleept wordt het verband niet beter. Je krijgt fractioneel een beetje extra inzicht als je naar de CESI van China kijkt, die leidt een beetje, maar niet sterk.
Op korte termijn zou het eerste plaatje nog even kunnen opgaan. Er is enige mean reversion in het neiuws, dus nu het allemaal zo is meegevallen in Europa (al zie ik die torenhoge groei nuniet direct om me hen), hoort het straks weer tegen te vallen of minder mee te vallen en hoort de euro weer wat af te zwakken. Maar als een en ander in de VS nog meer tegenvalt door enorme bezuinigingen op de amerikaanse overheidsuitgaven bijvoorbeeld, dan zou de euro sterk kunnen blijven, dan zijn immers de Aziaten wat meer in hun nopjes.
Abonneren op:
Posts (Atom)

























