16 juli 2011

retail sales VS gaan verbeteren


De laatste jaren zijn de maandelijkse cijfers van de (reële) detailhandelverkopen in de VS behoorlijk volatiel. Ze doorlopen allerlei minicycli die best heftig zijn. Daardoor wordt een en ander onvoorspelbaar en gaat men al snel roepen dat er een dubbele dip komt of nog erger. De cijfers van de afgelopen maanden laten zien dat deze ver beneden de trend zijn. Na zo'n duikeling (van de rode drie maands cijfers) komt bijna altijd een herstel tot boven de trend (zoals de blauwe lijn aangeeft). (Voorspellen is soms helemaal niet zo moeilijk). Dat klopt ook met de impuls die uitgaat van de lagere olieprijzen op de consumptie en het komende herstel van de autoproductie met bijbehorende daling van de autoprijzen (nieuw + tweedehands) na de fikse prijsstijgingen van de afgelopen maanden. Lagere inflatie gaat de reële detailhandelverkopen helpen in de komende maanden (niet alleen enorme stijging olieprijzen en autoprijzen keert, maar ook de prijzen van kleding gaan minder stijgen door de 30% daling van de katoenprijzen na de enorme stijging van afgelopen jaar).

werkgelegenheidsgroei in de VS niet zó slecht

HFE (Shepherdson) stuurde nog eens een keer hun analyse van de werkgelegeneheidsgroei in de VS over juni rond. De seizoenaanpassing voor juni schoot omlaag van -920.000 naar -1084.000: dit zou het verschil van 100.000 tussen het survey van ADP en de werkgelegenheidsgroei volgens de algemeen gepubliceerde cijfers (die van het Establishment survey) kunnen verklaren.
Hier werd door anderen al eerder op gewezen, maar die zeiden dat de aanpassing veel kleiner was, zo’n 75.000 en daarom het verschil niet konden verklaren. Shepherdson van HFE legde uit dat hij het goed had berekend en de anderen fout [eens met Shepherdsen]
De juni seizoenaanpassing zit in een tig jaar neerwaartse trend die door de kredietcrisis werd onderbroken. Bij BLS (bureau labor statistics die de werkgelegenheidsgroei moeten oplepelen) hebben ze verondersteld dat de neerwaartse trend terug is omdat de recessie voorbij is en daardoor was de seizoenaanpassing dit jaar veel groter dan in 2010. Volgens HFE is de seizoenaanpassing ongeveer 100.000 te groot, ofwel ADP had gelijk.
Er wwaren nog onduidelijke invloeden van een laat Pasen en memorial day, maar die waren klein.
Dan heb je nog het probleem van/ birth/death adjustment voor de aanpassing dat er steeds nieuwe bedrijven worden gestart en er steeds bedrijven failliet gaan: dat is natuurlijk nooit precies goed bij de eerste meting.
De meting van TrimTabs geeft een indicatie van de invloed via hun meting gebaseerd op loonbelastinginkomsten. Volgens hen was de groei van de werkgelegenheidsgroei 171.000.
Per saldo is de trend van werkgelegenheidsgroei verzwakt in het tweede kwartaal, maar niet zo veel als de cijfers van mei en juni nu aangeven.

Benderly: bij 3,5% economische groei wordt groei werkgelegenheid in de rest van 2011 maar iets van 100-125.000 (inclusief enige neerwaartse invloed van ontslagen ambtenaren). Daar Benderly gewoonlijk aan de optimistische kant is, lijkt de groei van de werkgelegenheid voorlopig nog zwak te blijven, niet genoeg om de werkloosheid te doen dalen.

De daling deze week van de initial claims voor werkloosheid van 427.000 naar 405.000 lijkt op iets betere werkgelegenheidsgroei te komen. De daling was meer dan verwacht omdat door de sluiting van delen van de overheid in de staat Minnesota 11.500 extra ambtenaren ontslagen zijn.

14 juli 2011

goud en zilver weer in trek


Bernanke is een all time high aan het maken voor de goudprijs met zijn suggesties dat je oneindig dollars bij kunt drukken, terwijl de Aziaten niet meer weten waar ze met hun spaargeld naartoe moeten (BCA van de week: de spaar "glut" is erger dan ooit, iedereen in Azië puilt uit van het geld dat ergens naar toe moet (obligaties, aandelen, grondstoffen)).
Bianco had bovenstaand plaatje van de goud en zilverprijs samen met de groei van het aantal ETF-en.
Goud is de rust zelve in die charts.
Zilver is veel woester en de particulieren hebben onlangs en masse hun ETF-jes de deur uitgedaan. Toch is de zilverprijs na de eerste duikeling goed blijven liggen. Een en ander wijst er volgens Bianco op dat er veel vraag is naar zilver, zo groot dat een nieuwe stijging van zilverprijs weer goed mogelijk is (chartisten willen uiteraard dat de koersen uitbreken boven de range na de val).

Landown: Ron Paul, Bernanke en Greenspan over goud (2)


Landown van Morgan Stanley is ongeveer uit zijn vel gesprongen vanwege de antwoorden van Bernanke op de vragen van Ron Paul over goud.
Bernanke is meer Keynesiaan (gold is the barbarous relic) dan Greenspan die vanuit zijn vroegere banen/ onderzoeken veel meer ontzag had voor goud.
Is goud geld vroeg Ron Paul. Nee zei Bernanke, ja zei Greenspan (goud wordt altijd geaccepteerd, papiergeld op een gegeven moment niet meer).
Centrale banken kopen weer goud, omdat ze de dollar niet meer vertrouwen (zie plaatje van Landown).
Het duidelijkste was Putin naar aanleiding van QE2 die de FED een stelletje hooligans vond die maar geld bijdrukten alsof de dollar geen vertrouwen nodig heeft.
Bernanke heeft in zijn helikopterspeech al gewaarschuwd dat de dollar geen goud is, omdat je oneindige voorraden dollars bij kunt maken, hetgeen bij goud niet zo snel zal lukken. Daarmee voorkom je deflatie in dollars. Deflatie in goud is niet zo gemakkelijk te voorkomen. Dat kon alleen Volcker door het omhoog jagen van de reële rente.
Landown is weer gesterkt in zijn denken dat de dollar fors omlaag moet, de inflatie omhoog en je grondstoffen moet kopen.

Ron Paul: is goud geld? (1)


Ron Paul is een republikein die de FED wil afschaffen in ruil voor een terugkeer van de gouden standaard. Op 75-jarige leeftijd wil hij weer een gooi doen naar het presidentsschap.
Ook deze keer weer wist hij het Bernanke knap lastig te maken door vragen naar aanleiding van Bernankes Humphrey Hawkins testimony, die uiteindelijk door Ron Paul uitdraaide op verheerlijking van goud.
Hieronder de woordenwisseling tussen Paul en Bernanke:

MR. PAUL: But very quickly, if you could answer another question, because I'm curious about this – you know, the price of gold today is $1,580 [U.S.]. The dollar during these last three years was devalued almost 50 per cent. When you wake up in the morning, do you care about the price of gold?

MR. BERNANKE: Well, I pay attention to the price of gold, but I think it reflects a lot of things. It reflects global uncertainties. I think people are – the reason people hold gold is as a protection against what we call tail risk, really, really bad outcomes. And to the extent that the last few years have made people more worried about potential of a major crisis, then they have gold as a protection.

MR. PAUL: Do you think gold is money?

(Pause.)
MR. BERNANKE: No. It's not money, it's a precious metal…

MR. PAUL: Even if it has been money for 6,000 years, somebody reversed that and eliminated that economic law?

MR. BERNANKE: Well, it's – you know, it's an asset. I mean, it's the same – would you say Treasury bills are money? I don't think they're money either, but they're a financial asset.

MR. PAUL: Well, why do – why do – why do central banks hold it if it's not –

MR. BERNANKE: Well, it's a form of reserves. It's a form –

MR. PAUL: Why don't they hold diamonds?

MR. BERNANKE: Well, it's tradition, long-term tradition.

MR. PAUL: (Chuckles.) Well, some people still think it's money. I yield back. My time is up

13 juli 2011

Griekse en Duitse rente: het renteconvergentiespel


We kunnen het ons nauwelijks meer voorstellen, maar de Griekse 5-jaars rente was jarenlang nauwelijks anders dan de Duitse rente (plaatje Bianco). Na 1999 was het winnende beleggingsspel het spelen op convergentie van de rente in zwakke landen met die in Duitsland. Dat ging jaren goed (Market Beat (Greece Vs. Germany: Another Look at the Great Convergence). Griekenland deed het geweldig, hoge groei en verbeterende statistieken. Men werd rijk door flink geleveraged te spelen op convergentie van de rentes.
Als je nu zo'n idee weer te berde brengt, dan moet je uitkijken om geen klappen te krijgen. Kortom, het wordt weer interessant. Voorlopig lijken alleen spanje en Italië in aanmerking te komen voor spelen op renteconvergentie met Duitsland. Door schade en schande wijs geworden weten we nu dat dit spelen op renteconvergentie geen risicoloos spelletje is, maar dat je moet zweten voor je alfa.

Bankaandelen na 2007 is technologie na 2000


Het plaatje van Goldman Sachs laat zien dat het met bankaandelen net zo hard bergaf gaat als met technologieaandelen na 2000. Als het verband zo blijft, dan moeten de beleggers in bankaandelen nog zo'n drie jaar doorbijten voor ze echt goed weer gaan verdienen. Bankaandelen worden steeds door nieuwe rampen getroffen, zoals huizencrises (=verlies op leningen aan projectontwikkelaars, op hypotheken), failliete overheden, nieuwe wetgeving die ze berooft van winstgevende bezigheden en dwingt veel in hun ogen nodeloos kapitaal aan te houden voor Basel 3, het bijna niet meer door kunnen schuiven van leningen via securitisering en moeilijke leningconstructies als leveraged loans.
Ondertussen krijgt het bankwezen enorme steun van de centrale banken die voor enorme liquiditeit zorgen en een steile yield curve. Dat maakt het weer moeilijker dat de banken het noodlottige pad van de technologieaandlen blijven volgen. De waardering is ook totaal anders, veel lager.

Italië te rijk om iets te hebben aan faillissement staat



Bovenstaande plaatjes van Morgan Stanley en Goldman Sachs laten zien dat Italië uitzonderlijk rijk is: men heeft gemiddeld heel veel bezittingen ten opzichte van het nationaal inkomen en het laat zien dat de Italianen een flink deel van hun eigen staatsleningen bezitten (niet zo moeilijk als je zo rijk bent). Italié kan dus betrekkelijk gemakkelijk heel wat staatsschuld financieren.
Waarom de Italianen zo rijk zijn is me niet duidelijk. Onroerend goed is bijzonder prijzig, vooral in de grote steden en vooral Noord Italië is altijd wel rijk geweest.
Omdat de Italianen zo veel van hun eigen staatsleningen bezitten is het niet zo aantrekkelijk voor Berlusconi c.s. de boel te laten klappen met staatsleningen. In andere PIGS als Ierland, Portugal en Griekenland is dat heel anders: als je daar de staatsschuld afschrijft raak je de eigen bevolking veel minder. Daarom is daar het animo om de staat failliet te laten gaan veel groter.

12 juli 2011

De Italiëgekte


Plotseling sloeg de rente op Italiaanse staatsleningen op hol vanwege onbezonnen uitlatingen van Berlusconi dat hij de extra bezuinigingen van zijn minister van financieën echt niet wilde doorvoeren. Nog geen week later is hij bekeerd tot het geloof van bezuinigen tot je er bij neer valt. De Italiaanse minister van financiën Tremonti was de meest betrouwbare minister van Italië, totdat ineens bleek dat hij gratis in een appartement van een van zijn (vermoedelijk nog corruptere) hulpjes woont, waar men normaal € 8500 per maand voor betaalt.

Plotseling draaide vandaag de speculatie op Italië onder niet bevestigde berichten dat de ECB voor een grijpstuiver aan Italiaanse leningen aan het kopen was. Men vond ineens dat het te gevaarlijk werd om op nog meer rentetstijging te speculeren. Een aanval op Italië kan immers niet lang toegestaan worden door de trojka.
De obligatiebeleggers en de Italianen in het bijzonder kregen het er wel benauwd van, want de tienjaarsrente steeg boven 6% op Italiaanse straks door Europa goudgerand gemaakte overheidspapiertjes. Als de rente gedurende meer dan tien dagen boven 7% komt, dan heeft tegenwoordig de vaste overtuiging post gevat dat het land verloren is en dat de toegang tot de openbare obligatiemarkt een van die gelukzalige dingen uit de goede oude tijd was, niet meer weggelegd voor een land als Italië (en daarna natuurlijk valt eerst Frankrijk want die maken er helemaal een fiscaal potje van).
Later op de dag vonden de speculanten het aantrekkelijker om Spanje aan te vallen omdat de deelstaten minstens twee keer zo veel schuld zouden hebben dan aangegeven en dat bosjes Spaanse banken niet door de stress tests komen eind deze week.
Als die stress tests gepubliceerd worden,zal dat vermoedelijk wel leiden tot enige opluchting nu een betrekkelijk grote ramp ingecalculeerd wordt, terwijl de banken enorm winstgevend zijn (steile rentecurve en weinig faillissementen doen wonderen voor bankwinsten). Ondertussen is men het er wel over eens dat bankaandelen waardeloos zijn als Italië failliet gaat en de beurs nam hier al vast een aardig voorschotje op, zo ondervonden aandeelhouders van o.a. ING.

In Griekenland en Portugal vinden heel wat mensne het prima als het land failliet gaat en overheidsleningen afstempelt. In Italië denkt men daar anders over,omdat de overheidsschuld voor een groot deel in Italiaanse hanen is en dat tot enormw elvaartsverlies leidt. Het overheidstekort van Italië is bovendien niet zo groot (ex rentebetalingen zelfs 0) en daarom nog controleerbaar.

Het circus rond de verhoging van het Amerikaanse schuldenplafond



Het wordt steeds moeilijker om de verhoging van het Amerikaanse schuldenplafond (debt ceiling) op tijd rond te krijgen. Obama roept de beide partijen dagelijks bij hem, maar dat heeft nog geen resultaat. Niemand had dat ook verwacht. Zelfs de democraten laten nu Obama in de steek. Wie toegeeft is de sufferd en zowel de republikeinen als de democraten hebben zich voorgenomen niet als eerste op te geven. De democraten willen belastingverhogingen voor de rijken en de republikeinen willen enorme verlagingen van de overheidsbestedingen en beslist geen belastingverhogingen.
De Tea Party roept hel en verdoemenis als republikeinen stemmen voor verhoging van het schuldenplafond, vooral als dat samengaat met belastingverhogingen.

De verhoging van het schuldenplafond gaat vermoedelijk op het laatste moment gebeuren ( 2 augustius) of enkele dagen later. Als het schuldenplafond niet verhoogd wordt en dat duurt enkele maanden, dan zit Amerika onmiddellijk in een recessie (daarom komt men enkele dagen na 2 augustus echt wel tot een overeenkomst, want anders krijgt een partij meer schuld dan de andere voor de dan volgende recessie). De overheidsuitgaven zijn 25% van het BNP en worden voor 60% gedekt door overheidsinkomsten. Er valt dus een gat van 10%. Er is al geregeld dat het betalen van rente op staatsleningen de eerste prioriteit heeft en het storten van geld in sociale verzekeringspotjes de laatste (hierover is geproduceerd en daar kwam uit dat de overheid slechts toezeggingen doet en dat zijn beloftes en geen keiharde verplichtingen heeft op dat gebied, dat geeft wel te denken over de hardheid van pensioentoezeggingen van overhiedsfondsen).

D.w.z. een default van Amerikaanse staatsleningen is weinig waarschijnlijk. Als het schuldenplafond gedurende enige tijd niet verhoogd wordt, dan gaat de rente niet omhoog zoals je veel hoort, maar gaat de rente dramatisch omlaag.

De cartoons zijn van Dan Wasserman.

Ratings Europa: Italië plotseling slechter


De ratings van de Europese staatsleningen zijn nog steeds hoog, al vinden de meeste mensen het een lachertje dat Portugal en Ierland door de meeste rating agencies als investment grade gezien worden. Spanje was overduidelijk de volgende in lijn die steun zal moeten aanvragen, maar sinds eind vorige week heeft Italië een overtuigende inhaalactie gedaan. Italië heeft veel meer staatsschuld, het overheidstekort van Spanje daalt beter en als Spanje de zwakke spaarbanken eens vol geld stopt, dan is het bankwezen ook weer gezond.
De moeilijkheden van Italië begonnen door corruptieverdenkingen van een compaan van de minister van financiën, de enige die moedig stand houdt tegenover Berlusconi met tot op heden overtuigende plannen om het overheidstekort in de hand te houden. Ook het bankwezen werd tot voor kort als sterk gezien, maar dat is niet meer het geval als Italiaanse staatsschuld te veel minder waard wordt. Banken gingen daarom in duikvlucht en ING als grootbezitter van Italiaanse schuld liep voorop met de daling.
Paniekreacties in Europa en acties van Otalië om elke 0,1% short positie van beleggers te laten melden hielpen niet echt (Italië moet laten doorschemeren dat de mafia het echt niet leuk vindt als hun staatsschuld te wardeloos wordt of het moet wat geld laten witwassen door burgers aan te moedigen staatsschuld te kopen).
Tal van hedgefunds hebben de smaak te pakken en gaan short Italiaanse staatsleningen.Dat is niet zo gemakkelijk omdat de markt van Italiaanse staatsschulden zo groot is. Maar zo lang ze steeds meer geprezen worden kunnen ze navolging krijgen en worden de problemen voor Italië erger. kortom, de tijd is rap dichterbij gekomen dat er een centraal uitgeefluikje komt voor Europese staatsschuld. Dan zijn de meeste probelemen over, omdat Europa veel minder schuld heeft dan de VS en het VK.
Ondertussen zijn de problemen van Italië ook een ramp aan het worden voor Nederlandse pensioenfondsen omdat de dertigjare swaprente in een paar dagen met 0,4% is gedaald, waardoor de waarde van de verplichtingen met ongeveer 6% is gestegen.

11 juli 2011

Amerikaans payroll report meestal non event voor beurs


Strategas had bovenstaand plaatje: er is geen peil op te trekken wat de beurs doet na het werkgelegenheidsgroeicijfer van de VS. Of je nu een week of een maand later kijkt, er is geen verband te zien tussen de werkgelegenheidsgroei en het koersverloop daarna.
Op de dag zelf zie je eerst een heftige reactie in de richting die het cijfer aangeeft vergeleken met de verwachting, later op de dag wordt dat dan weer goeddeels ongedaan gemaakt (dat gebeurde zelfs vrijdag).

Tabel omvang staatsschuld per land


Bianco had de bovenstaande tabel van de staatsschuld per land. Japan is het land met de grootste staatsschuld en Italië staat op een oneervolle derde plaats. Nederland hoort hier nog wel duidelijk bij de G20. Griekenland staat in de top 10.
Het tekort van Italië is niet zo enorm groot op het ogenblik (ongveer evenwicht ex rentebetalingen).

10 juli 2011

Waarom ging Wall Street zo weinig onderuit vrijdag?

Vorige week stegen de koersen ondanks bedroevende werkgelegenheidscijfers/ werkloosheidsstijging boven de 0,3% drempel, flinke neerwaartse bijstellingen van de winstverwachtingen, verdere afbrokkeling van Europa via de komende junkstatus van Portugal en flink verlies van vertrouwen in Italië (gemeten via de CDS, opslagen boven de Duitse rente), verder vastlopen van de beraadslagingen voor verhoging van het Amerikaanse schuldenplafond, doorgaande zorgen over de benodigde financiën van het bankwezen, verdere aanwijzingen dat de groei in China tegenvalt?

Michael Santoli van Barrons begrijpt het niet goed. Ja, de hoop op QE3 is toegenomen. Maar dat is volgens hem iets als hopen dat je huis in brand vliegt als je je kat niet meer uit de boom kunt krijgen en zo de brandweer ter plaatse kan krijgen om de kat te redden.
Santoli wijst op de veel te goedkope 30 megacaps van de VS. Vooral Walmart krijgt opbeurend commentaar: de familie Walton is de laatste tijd weer flink aan het kopen (ze hebben inmiddels weer meer dan 48% van hun bedrijfje meet de wel erg lage waardering van $ 185 miljard). Ook Warren Buffetts Bekrshire Hathaway figureert geprononceerd als groot aandeelhouder.

Verder: De te lage groei in China lijkt te gaan leiden tot aansporingen van bovenaf de monetaire remmen te laten vieren, omdat niet alleen de inflatie bestreden moet worden maar ook naar economische groei en de sterkte van de yuan.
De trend van allemaal tegenvallend nieuws was vorige week al doorbroken door meevallers (o.a. over de Amerikaanse huizenmarkt en vooral natuurlijk de ISM, de koning van de economische barometers). Je gaat nu eenmaal niet ineens van allemaal tegenvallers naar allemaal meevallers.
Ook zie je ineens wel erg veel verhalen van brokers komen dat de beurzen omhoog moeten, dat de daling groot genoeg is geweest, omdat de winst een jaar vooruit toch goed stijgt.

Deze week mocht Loeys van JP Morgan weer eens de bullishe loftrompet afsteken in Barrons. Lage groei is goed voor aandelen, zo legt hij uit. De loongroei blijft prut, wat goed is voor de winst. Bedrijven mogen kosten besparen en mensen eruit gooien, ook al wonderbaarlijk goed voor winsten. Centrale banken blijven veel langer dan anders ontzettend aardig voor beleggers. Economische groei zal volgend jaar iets hoger zijn dan dit jaar, ook al goed voor winstgroei. Inflatie is onder controle. Hij blijft optimistsich over de opkomende landen. Dus ook positief op olie, koper en goud. Loeys ziet meer in small caps en aandelen met hoge bèta. Men is veel te negatief over Europa: als geheel is het meer solvent dan de VS of het VK, al blijft hij ongerust over de Europeriferie (en ook over de Amerikaanse consument).