Warsh heeft veel contact met Trumpianen maar lijkt nog niet toe te geven aan het door hun begeerde monetaire beleid van een Sinterklaas spelende FED. Hij wint de harten van de republikeinen door te zinspelen op goed conservatieve politiek met FED-beleid om de inflatie in te tomen. Inflatie is de grote boosdoener, niet een wat hogere rente die het te veel lenen van overheden met een steeds groter gat in de hand moeilijker maakt. En kiezers zijn het daar mee eens, zo is de politiek door schade en schand achter gekomen.
Powell en directe voorgangers hebben geldgroei terzijde geschoven als leading indicator voor inflatie en daarmee als belangrijk stuurmiddel voor inflatie. Het verband tussen geldgroei en inflatie leek helemaal zoek geraakt. Het beleid steunde zwaar op het geloof dat te lage werkloosheid te veel inflatie veroorzaakt en andersom (Phillipscurve). Maar de laatste decennia is juist dat verband zoek en is het verband met geldgroei terug aan het keren.
Ik kan me nog herinneren lang geleden bij het begin van het schrijven van ons boek over Beleggen op de golven ik een verhaal over inflatie had waarbij geldgroei nogal onbelangrijk was (demografie en productiviteitsstijging veel belangrijker op lange termijn) en dat mensen om ons heen dat bijzonder slechte economische theorie vonden. Dit kon echt niet en moest gecorrigeerd worden. Dat deden we niet en de kritiek verstomde totaal in de loop der jaren. Op korte termijn was geldgroei niet zo belangrijk, de olieprijs veel meer. Kleine afwijkingen in de trend van geldgroei leidden niet tot extra inflatie van betekenis.
Door COVID veranderde echter alles. De geldgroei (VS als voorbeeld) zat niet meer in een gezapig stijgend tempo van nominale groei BNP van ongeveer5-6% plus nog ongeveer een extra procentje, maar schoot enorm omhoog (plaatje Scott Grannis met ineens bobbel na 2020 boven trend, die nu gelukkig is weg gewerkt)
Een wereldwijd fenomeen, omdat centrale banken en politiek wisten dat de COVID-schok van ongekende omvang was, vermoedelijk ongeveer vergelijkbaar was met de krach van 1929. Dus alle monetaire en fiscale kranen zo wijd mogelijk open om dat te vermijden. Gelukkig maar en zo kwam er dus helemaal niet iets als jaren dertig. Maar wel inflatie. In eerste instantie niet, want de enorme extra geldgroei ging samen met een enorme extra vraag naar geld. het consumentenvertrouwen en dat van bedrijfsleven was natuurlijk helemaal weg in het begin en dan wil men een extra potje reserves aan geld hebben. Zie plaatje Scott Grannis hieronder met enorme stijging in 2020 dor COVID.
Dat hield inflatie tegen. Maar niet lang, want geld brand in de zak, vooral bij Amerikanen. Er waren serieuze aanbodproblemen die voor de nodige dingen extra hoge prijzen zorgden. Men zag dat de economie niet instortte, de beurzen merkwaardig veel opliepen en de vraag naar geld verminderde sterk. Maar al dat extra geld was er nog steeds. En dat zorgde bij die verminderde geldvraag voor te veel inflatie. Dat is overigens prima gepareerd door centrale banken door geldgroei die erg terugviel en inmiddels weer op het vertrouwde pad van de lange termijn zit (zie grafieken van Scott Grannis die deze theorie altijd met veel succes heeft uitgedragen om inflatie te voorspellen).
Warsh gelooft dus ook dat geldgroei, samen met vraag naar geld, belangrijk is voor inflatie. En als dat zo is, dan is dat goed nieuws voor de FED, want de FED heeft grote invloed op de geldgroei via hogere rentes en strengere kapitaaleisen voor banken en een kleinere balans van de FED. Een terugkeer van sturen geldgroei (gebeurde in tijd van Volcker na 1980) als enige middel sluit hij overigens uit.
Op het ogenblik trekt de geldgroei weer wat (nog niet te veel) aan, maar is vraag naar geld nog betrekkelijk hoog van de consument vanwege angst voor baan en toekomst door AI. Het bedrijfsleven heeft hier minder last van. Als het vertrouwen opklaart bij de consument (bijvoorbeeld door massaal wegstemmen republikeinse Trumpiaan in 2028, waardoor vertrouwen van dan meer talrijke democraten omhoog schiet) gaat de inflatie dus na enige (korte) tijd stijgen en dat zal Warsh dan met hogere rente moeten bestrijden. Bessent (of opvolger) zal tegenstribbelen tot in het oneindige, maar als de politiek voor minder inflatie gaat dan moet hij het onderspit delven. Dat is onzekerder dan je uit het voorgaande zou opmaken, omdat het thema van fiscale dominantie veel sterker is dan het utopische verlangen van lage inflatie bij de huidige demografische ramp, waarbij oude knakkers zoals ik electoraal oppermachtig zijn en dure zorg en AOW afdwingen.. AI to the rescue naar iedereen inclusief mezelf op hoopt.
De FED maakt zich op korte termijn zorgen over inflatoire invloed van AI vanwege hogere prijzen voor elektriciteit door al die data centers en hogere prijzen voor elektronica door hogere chips prijzen. Maar die zorgen lijken me erg overdreven vanwege het zeer lage gewicht hiervan in de CPI. Extra 0,1-0,2% misschien 0,3% en dat is peanuts bij wat Trump genereert via oorlog in Iran en die volgens hem zo mooie hogere importheffingen. Op wat langere termijn moet AI inflatie drukken, via een forse stijging van de productiviteit. Die kan onverwacht hoog zijn en dat zou precies omgekeerd zijn aan wat in jaren zeventig gebeurde, toen er stagflatie kwam. De FED onderschatte inflatie vooral door een onverwachte terugval van de productiviteitsgroei. Nu zou het omgekeerde kunnen gebeuren en is de angst voor stagflatie overdreven ondanks de vergrijzing maar dankzij AI.
Toch zijn economen die voor een lange tijd hogere inflatie (zeg 3-4-4,5% in plaats van 1,5-2-3% van de afgelopen decennia)z ien ondanks AI niet helemaal van het padje geraakt. Er zijn lange trends die wijzen op meer inflatie zoals meer kosten voor zorg bij schaarser wordende arbeiders, hogere belastingen om dit te betalen, minder deflatie goederen vanuit China, door deglobalisering en meer productie ter plaatse uit voorzorg, hogere defensielasten en kosten voor en door klimaat. Maar het kan dus iets meevallen,, al si die 2% doelstelling voor inflatie in de VS wel erg moeilijk, ze zouden beter voor 2-3% kunnen gaan denk ik. .