Op de sociale media is 2016 ineens een jaar waarnaar velen terugverlangen. Het is de tijd voor Trump, de goedkope tijden van voor COVID, de Brexit had zich nog niet gerealiseerd en Rusland had alleen nog maar de Krim geannexeerd. Geen dreiging van een Derde Wereldoorlog of ontslag door de chatbot Anna van AI. De goede oude tijd waarin de wereld nog niet zo snel veranderde en Amerika nog een slimme, welbespraakte zwarte president had. We werden geconfronteerd met criminal Hillary, er was voor Brexit gestemd, maar de leden van de FED werden nog niet voor de rechter gesleept. Men vond het nog niet nodig om handelsoorlogen te beginnen. Men wilde Groenland nog niet hebben ter meerdere glorie van de keizer en vooral vanwege het mislopen van de Nobelprijs voor de vrede (hoe terecht dus). Europa was nog iets respectabels, ook al deed men aan domme linkse hobby's en riep men geen overtuigend halt toe aan immigratie. Dus er is wel iets te zeggen voor een verlangen naar 2016.
Echter er is ook een sterk verlangen naar de jaren dertig. Als econoom is dat volstrekt niet te verklaren. Ook voor mensen die zagen dat het de bron was van de Tweede Wereldoorlog met opkomend fascisme is een en ander verbazingwekkend.
Maar er is nostalgie naar de jaren dertig toen de veranderingen nog niet zo snel gingen en er sterke leiders waren die wel wisten hoe je immigratie en Joden moest aanpakken. Woke was absoluut ondenkbaar, transgenders waren er niet (althans onzichtbaar) in die mooie versie van de jaren dertig. Nationalisme was in, weg met die profiteurs van onze sociale heilstaat. Eigen volk eerst (=protectie, hoge importheffingen enorm omhoog wat de depressie van de jaren dertig zonder twijfel ernstig verergerde) , want het ging al zo slecht dat anderen niet op onze kosten konden meeprofiteren. Overigens is dat de juiste economische reden volgens bijvoorbeeld Friedman om immigratie niet uit de hand te laten lopen. Volgens hem was alle immigratie goed in de VS tot 1914, maar door de opkomst van de verzorgingsstaat kon je niet zo maar iedereen binnenlaten ter vergroting van het economische heil (wel voor echte vluchtelingen, maar dat is niet voor economische redenen. Overigens zijn immigranten vaak harde werkers en daardoor gelukkig vaak wel goed voor ons economisch heil) In de jaren dertig bewonderde velen de sterke leiders als Hitler en Mussolini (met hun ongelooflijk meeslepende toespraken waar men nu heel anders naar kijkt) en keek men niet zonder reden neer op de slappe hap van die linkse Weimar- republiek. Men had het slecht en daar moest iets aan gedaan worden en extreem rechts bood de oplossing in de ogen van velen, met benoeming van de profiteurs (toen zag men de Joden en immigranten hier voor aan) als reden van de ellende en de opbouw van een sterk leger, zodat Amerika, Engeland en Frankrijk niet langer met je konden sollen.
Het geeft wel een beetje aan waarom links steeds maar verder wegzakt, terwijl zo veel mensen het niet goed hebben (al valt dat mee met vroeger, men waardeert de geneugten van "gratis" sociale media niet, de betere gezondheidszorg, de lange periode van vrede, de goedkope vliegreizen etc.). Men ziet dat de boodschappen duur zijn geworden en links zet nog steeds de sociale heilstaat open voor buitenlanders en spendeert geld aan climate change in plaats van aan goedkopere boodschappen, men maakt benzine nodeloos duur. Men maakt eindeloos regels in plaats van betaalbare huizen te bouwen. Men houdt eindeloos rekening met minderheden in plaats van de eigen middenklasse voor te trekken.
De tijdgeest is duidelijk naar rechts, maar we moeten niet zo duidelijk de jaren dertig weer mogelijk te maken. Straks als AI tot grote ontslagrondes leidt en China ons nog erger overstroomt met goedkope producten, ondertussen beter dan onze eigen rommel, als we ons tot de tanden moeten bewapenen tegen Rusland, Amerika, de VS en de enorme immigratiestroom uit Afrika en climate change moeten keren, zullen we zien dat het verheerlijken van de jaren dertig niet de oplossing kan zijn.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten