einde nabij, september is niet ver meer

Als er cartoons over komen zit het in de prijzen, is de wall of worry hoog (carton via The Reformed Broker)

Op het ogenblik is sel in May and remember come back in September de grootste beurswijsheid, de grootste anomalie.
Maar er is een heuse campingrally gaande, er wordt naarstig naar en van de Hamptons gebeld door lieden op het strand bij New York, wat er in hemelsnaam aan de hand is met aandelen en obligaties.

Een typisch Amerikaanse cartoon over Europa (Amerikanen slepen er altijd een auto bij). De zwakke groei in Europa is niet onopgemerkt gebleven, maar naar de hamptons wordt toch vooral ge emaild dat de onrust in Portugal, Griekenland en Cyprus samengaat met lagere rentes in Italië.

http://www.thereformedbroker.com/2013/07/07/the-world-according-to-investors/

samenvatting financieel economisch nieuws van de afgelopen week

De PMI's (surveys voor het meten van het busnessklimaat voor de industrie) trokken wereldwijd aan, zowel in Amerika als Europa. In China niet, maar het was  niet slechter dan inmiddels verwacht.
De ISM non manufacturing, voor de dienstenssector, in de VS was omlaag, een tegenvaller (in lijn met de tegenvallende herziening van de groei in het eerste kwartaal). Een en ander wijst nog wel op groei en het cijfer voor de werkgelegenheid ISM non manufacturing was wel omhoog.
Ander economisch nieuws in de VS was eveneens meestal  goed
 (nieuwe orders, huizenprijzen, construction spending, personal income, autoverkopen) met utizondering van het handelscijfer. Dat viel bitter tegen en zorgde voor neerwaartse herieningen van de verwachte groei over het tweede kwartaal tot benedne de 1,8% van het vorige kwartaal.

Die groei van de werkgelegenheid viel mee met 195.000, met opwaartse herziening van de cijfers uit vorige maanden. Di twas in lijn met de langzaam dalende wekelijkse cijfers van initial claims voor werkloosheid. De beurs was er blij mee, maar de obligatiebeleggers liepen een flinke scheur aan de broek op in de VS. In Europa was de schade voor de rente minder door de nieuwe guidance van de centrale banken in het VK en Europa: ze beloofden de rente voor een lange tijd niet te verhogen. De beurzen reageerden daar heel uitgelaten op, ook al verwachtte al niemand dat de rentes in Europa de komende jaren verhoogd zou worden (ze waren natuurlijk ook blij met de PMI's en tal van nieuwe voorspellingen dat de recessie in Europa gemiddeld voorbij is). Men was even benauwd over de crisis in Portugal en ultimatums aan Griekenland, maar toen er geen besmetting optrad richting Spanje en Italië was men weer opgelucht.

In de VS brak de S&P niet overtuigend door de 1625. Daardoor is het nog onduidelijk of de aandelenbeurzen de angsten van het einde van QE in de VS hebben overwonnen en alleen de obligatiemarkt in treurnis blijft. http://www.stocktradingtogo.com/2013/07/05/sttg-market-recap-july-5-2013/?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+Stocktrading101+%28StockTradingToGo%29

goed nieuws van de afgelopen week (7 juli 2013)

De werkgelegenheidsgroei in de VS van afgelopen maand was 195.000 volgens de eerste melding en voorgaande cijfers werden naar boven bijgesteld. Dat is al sinds het begin van het jaar beter dan de lage economische groei van het voorafgaande jaar beloofde (en dat cijfer levert de standaardvoorspelling op voor de groei van de werkgelegenheid, werkegelegenheidsgroei reageert op de economische groei, werkloosheid is een lagging indicator). Die beter dan verwachte groei van de werkgelegenheid is niet een meevaller waara de cijfers horen tegen te vallen (zoals bijvoorbeeld gebeurt bij te hoge groei van de voorraden), integendeel, het wijst meestal (niet altijd) op nog meer meevallende werkgelegenheidsgroei in de maanden erna. De groei van de werkgelegenheid vindt alleen plaats bij de private sector, het aantal ambtenaren krimpt nog steeds (een beetje) en de groei van de private sector is beter dan die van het BNP (de overheid neemt de laatste tijd circa 1% van de groei af). Groei van de werkgelegenheid en krimp van de bureaucratie, waarbij de groei van de werkegelegenheid niet zo hard gaat dat de FED de punch bowl sneller weghaalt, dat is Goldilocks.

ISM manufacturing en nieuwe orders verbeterden meevallend de afgelopen maand.
Personal icome steeg sterk vorige maand met 0,5% en daardoor is de spaarquote weer voldoende geworden, zodat dit de consumptie niet meer remt voorlopig.

Het gaat verder geweldig met het Amerikaanse overheidstekort en overhedsuitgaven/BNP dalen voorspoedig (er hoeft niet meer zo veel gesequesterd te worden). plaatje Strategas

In Europa begint men met steeds meer vertrouwen te voorspellen dat de recessie gemiddeld voorbij is. De groei in het tweede kwartaal lijkt dicht bij nul te ligen in het tweede kwartaal (teken onzker), maar voor het derde kwartaal lijkt zich een plus te gaan aftekenen. De PMI's zijn duideijk in herstel en niet laner op recessieniveau. In Spanje lijkt de werkloosheid zelfs te willen gaan dalen.

In Japan beginnen hele volksstammen te geloven in Abenomics. Buitenlandse strategen vallen van hun stoel als ze al dat optimisme zien, alleen de oudere knarren kunnen zich zo veel optimisme herinneren. De groei verbaast dan ook aan de bovenkant, de orders stromen binnen, vooral in de bouw, de deflatie lijkt te zijn verdwenen (80% van de japanners denkt dit volgens recent survey) en men ziet veel meer winsten en dividenden in de toekomst dan nog maar een half jaar geleden.

De centrale bankiers deden hun best zo aardig mogelijk over te komen. Zowel Carney als draghi kwamen met guidance dat ze nog lang niet van plan zijn met renteverhogingen te komen, in het midden latend wat heel lang is (in ieder geval meer dan twaalf maanden zo peinsde Draghi). De aandelenmarkt was hiermee in de wolken en een en ander zorgde ervoor dat de Europese rentes de Amerikaanse rentes niet helemaal gehoorzaam mee naar boven hoefden te volgen.
De dollar wordt hierdoor sterk en dat is gunstig voor de wereld nu het herstel in Amerika vrijwel gegarandeerd is.

De eurozone overleefde ultimatums voor Griekenland en een regeringscrisis in Portugal.

Er blijft toch een regering over in Portugal die de nodige vervelende dingen blijft doen voor de bevolking om de trojka te plezieren.

Ook in Griekenland weten de politici de trojka voldoende om de tuin te leiden zodat er geen nare consequenties verbonden zijn aan al die ultimatums

Verrassend en heel positief was dat dit niet de rentes in Italië en Spanje omhoogstuwde. De gevaarlijke besmetting is kennelijk verdwenen.
.
In India en Brazilië lijkt men weer wat harder te gaan werken aan groei zonder zo afhankelijk te zijn van westerse outsourcing (India) of export mineralen (Brazilië).

is de trend sterk genoeg voor buy and hold?

Mijn zorg is dat de vierjaarscyclus heeft gepiekt en er een behoorlijke correctie ten opzichte van de vierjaarstrend op gaat treden.
De zwarte lijn geeft de S&P aan, de rode lijn de S&P gedeeld door het vierjaars voortschrijdend gemiddelde en de groene de S&P gedeeld door het gecentreerd gemiddelde (van twee jaar ervoor tot twee jaar erna). De groene geeft aan wat je wilt weten, maar dat weet je pas twee jaar later.
De rode lijn geeft aan dat we zo'n 30% hogere koersen hebben dan het vierjaarsgemiddelde en dat kan de top zijn.

Moet je nu gillend weglopen? Dat hoeft niet, als de trend heel erg sterk omhoog is, zoals in 1994 of 1998. Dan is de terugslag kort en vermoedelijk niet heel groot. De macro verbeterde toen en de winststijgingen waren heel goed.
Nu in 2013 lijkt de trend eveneens behoorlijk omhoog, zij het waarschijnlijk wel wat minder steil omhoog. De winstgroei lijkt wat minder, maar als de groei aantrekt tot 3,5%+ dan zal er behoorlijke winstgroei zijn. De koerswinstverhoudingen nu zijn vergeleken met de rente nu veel lager.  Het kan dus de moeite waard zijn gewoon te blijven zitten op je aandelen. Gerust ben ik er nog niet op, maar als je een horizon hebt van meer dan twee jaar, dan gloren er toch goede tijden voor aandelen

werkgelegenheidsgroei genoeg om lot QE einde te bezegelen

Bijna 200.000 groei van de werkgelegenheid voor juni in de VS en herziening naar boven maakt duidelijk dat de FED genoeg reden heeft om minder QE medicijn toe te dienen, nu de bijwerkingen groot dreigen te worden.
Sinds 1999 was de groei in het eerste half jaar van de werkgelegenheid niet meer zo hoog. De trend lijkt overigens heel constant. Het herstel van de werkloosheid na 2009 in de eerste paar jaar van 24% van de werkloosheid was precies even veel als na 2001 en 1991. This ttime is not different.
Aandelenbeurzen zijn er blij mee in de VS, maar meer omdat ze de goede voornemens van Carney en Draghi nog moeten belonen.
De obligatiemarkt was echter in diep treurnis: de tienjaarsrente in de VS steeg maar liefst 24 basispunten, d.w.z. de obligatiekoersen zakten meer dan de aandelenmarkten stegen. Daar was blijdschap over, er is weer negatieve correlatie tussen aandelen en obligaties. Dat hoorde eigenlijk meer bij sores over de eurocrisis via Portugal en Griekenland, maar och, vandaag was er zonder dat er staartrisico te bekennen was in de VS over Europa toch weer een scherp negatieve correlatie.

Gaat de hemel open nu Draghi voor een onduidelijke langere tijd de rente niet gaat verhogen, wellicht gaat verlagen?

Draghi kon de blits maken op een dag dat de Amerikaanse beurs dicht zit. Juli en Amerikaanse beurs dicht, dan hebben je woorden maximale impact. Tijd dus om iets nieuws te roepen. De markt snakte naar onverwacht goed nieuws na al die onaardige fratsen van Bernanke dat hij op gaat houden de punch bowl bij te vullen.


Draghi was eigenlijk al een beetje afgetroefd door Carney in het VK, maar hij wist zich toch aan te sluiten bij het guidance game van Bernanke: het woordenspel over een extended period waarop speculanten kunnen bouwen op een extreem lage rente.

Ik had niet gedacht dat er guidance van de ECB nodig was dat de rente zeer laag gehouden zou worden door de ECB bij de huidige onderbezetting, oplopende te hoge werkloosheid, te lage inflatie, problematisch kredietgroei en geen uitzicht op meer dan 1,5% groei in 2013 en 2014.

Maar de markt vond van wel en was door het dolle heen, zonder op de vinger getikt te worden door Amerikanen (die zoals bekend alles beter weten, alleen wat gebeurt op Wall Street telt immers en de rest is folklore).

Was het nu werkelijk zo dovish, duifachtig? Elga Bartsch van Morgan Stanley schreef dat ze tegen haar verwachting in de rente niet verlaagd hadden. Ik had gehoopt dat ze voortgang met de EIB hadden bereikt om Zuid-Europa te helpen, maar dat was ijdele hoop sinds eurozone ministers van financiën aangegeven hadden hier geen tijd voor te hebben. Draghi torpedeerde zelfs in zijn persconferentie de te hoge verwachtingen op onconventionele nieuwe middelen voor monetair beleid. Dat neemt veel meer tijd dan je denkt, zo wist hij door schade en schande wijs geworden, want men doet in Europa wel heel erg zijn best beslissingen zo veel mogelijk uit te stellen.

Er was overigens wel een discussie geweest of de rente verlaagd moest worden. In ruil voor de onwil om de rente te verlagen kon Draghi melden dat er een unanieme beslissing was genomen om te gaan orakelen dat de rente nog lang laag zou blijven, misschien nog wel lager. Hoe lang lang was, dat had men nog niet bepaald. Draghi zei in de persconferentie dat het meer dan twaalf maanden was. Maar goed, door te vertellen dat ze de rente ook konden verlagen ga je hoop creëren dat dit ook gebeurt en dat kun je dan weer in de koersen prijzen.

Alle nieuwe dingen die een centrale bank doet, daar gaat men eindeloos over schrijven en verzinnen hoe een en ander nog mooier dan mooi kan worden. Koersen reageren daar soms heel erg positief op, totdat blijkt dat de keizer geen kleren heeft.

De ECB ziet allerlei risico’s op grond waarvan ze nog héél lang lief moeten zijn: economische ontwikkelingen die verschrikkelijk slecht zijn in Europa en daar is nu zelfs een nieuwe factor bijgekomen: gedonder in het monetaire beleid in andere landen zoals Amerika en China.

Draghi belooft iets te gaan doen als die nieuwe factor te veel onheil veroorzaakt en dat is natuurlijk buitengewoon nobel en als hij inderdaad iets voor Eurozone landen kan doen om de eventueel stoute plannen van Bernanke en Zhou te dwarsbomen, te verlichten, dan zou dat natuurlijk geweldig zijn.

Maar de guidance van Draghi is veel minder precies dan die van de FED, geen getallen en geen kalender. Het is de vraag of individuele verwachtingen van ECB-leden gepubliceerd gaan worden (met dan gevis naar wat Duitsland wil etc.).

De ECB signaleerde dat het iets beter gaat in Europa, activiteitsindicatoren en de vraag dat is beter en diverse surveys die met vertrouwen te maken hebben zijn nu ook iets beter. De rente is niet zo veel opgelopen dat de ECB daar op stel en sprong iets aan moest doen.

China: schuldengroei verhindert investeringen plaats te maken voor consumptie

De schuld van de centrale overheid is geen probleem in China. Maar deze is voorbij gestoven door die van locale overheden en hypotheekschuld, terwijl de consument ook voor andere zaken aan het lenen is geslagen. De schuldgroei is overduidelijk te hard.


Er wordt veel te veel geld geleend voor investeringen (+19%), waardoor het (te) moeilijk wordt om consumptie een groeiend deel van het BNP uit te laten maken

(bron JP Morgan, China Monthly Data Outlook July)

Casinopensioen niet te vermijden

De laatste dagen worden we vergast op uitzendingen van omroep Max waarbij de pensioensector en vooral het deel vermogensbeheer zo veel mogelijk aan de schandpaal wordt genageld. Het zijn een stelletje veelverdieners, veel meer dan de verpleegsters waarvoor ze werken en zitten maar een eind weg te speculeren. Pensioenen zijn onzeker en nieuwe wetgeving maakt een en ander een soort casinopensioen, zo luidt de tendentieuze ondertoon van vanavond.


Men gaat pleiten voor niet meer 100% gegarandeerde pensioenen, d.w.z. je hebt dan een casinopensioen in hun ogen. Dat is niets nieuws, op lange termijn is er altijd al sprake geweest van een casinopensioen. De grote risico’s zijn niet uit te bannen met een voorzichtiger beleggingsbeleid. Daarmee had je niet kunnen voorkomen dat Hitler een wereldoorlog begon en dat politici enorme inflatie gingen creëren via extreem keynesiaans beleid waardoor de koopkracht extreem werd uitgehold. Ook kon je daarmee niet voorkomen dat men veel ouder werd en zo de verplichtingen toenamen. De afgelopen 300 jaar heb je zo’n 30 jaar gehad van revolutie (den aan het verhaal van de nijver sparende mevrouw Gaillard die alles verloor tijdens de Franse Revolutie door hoge inflatie), wereldoorlog en andere zaken waarbij je geen enkel idee had wat er met je geld gebeurde. Kortom, het casinopensioen is onvermijdbaar.

Door overmatig op de risico’s van nominaal verlies te wijzen verhinder je elke kans op een goed pensioen en rook je een extreem zware pijp als er tijden van inflatie à la de jaren 70 terugkomen over zeg tien jaar (ouderen dwingen dan electoraal hoge aow af die door jongeren omzeild wordt via hoge looninflatie). De kans dat je een hoger rendement haalt dan dat van staatsleningen bij 1-2% rente op lange termijn is zeer hoog. Je bent een rund als je gaat sturen op 100% zeker via laagrentende staatsleningen. Je moet een zekere basis opbouwen en daar bovenop mogelijkheden maken voor betere rendementen en dat kan niet zonder behoorlijk veel risico te nemen.

Likonomics om kwaliteit groei China te bevorderen

De groei van China is behoorlijk af aan het zwakken. De nieuwe machthebbers zeggen nu dat het groeifetishisme moet worden afgezworen. Kwaliteit van de groei gaat nu boven de kwantiteit. Ze willen de fout van de Sovjet-Unie niet herhalen. Daar had men ook enorme economische groei tot ongeveer 1970 en bij nader inzien bleek in 1990 dat die groei niets voorstelde, men was gewoon arm, veel armer dan de omvang van het BNP aangaf.
Barclays liet daarom een verhaal uit de pen vloeien dat Likonomics over  China uitgestort gaat worden: afzwakking van de economische groei ten guste van de kwaliteit, afzwakking van de kredietgroei en hervormingen.

 De kredietgroei is te ver gegaan vindt men. De rente moest daarom omhoog. Banken werd de stuipen op het lijf gejaagd met die hoge rente.

China nadert de 200% schulden versus BNP en dan wordt het gevaarlijk. Ook al die wealth management products met duistere gegarandeerde dan niet gegarandeerde opbrengsten die DNB voor Nederlandse pensioenfondsen zou afkeuren.

rente even te veel gestegen

Komende maand lost er heel wat af in Europa aan staatsleningen, terwijl er weinig nieuws wordt geëmitteerd. Dat zou kunnen leiden tot lagere rente in juli.

Het sentiment was wel erg negatief. Hierboven DSI

Volgens de verzameling sentimentsindicatoren van ASR ook.

Samen met plotseling opnieuw opborrelenden angsten over Griekenland en Portugal kan er weer wat animo om weer wat veilge staatsleningen in te slaan.

schade bij lange Amerikaans staatsobligaties als in 1994

Met een vertraging van 19 jaar en een kwartaal volgt het verlies op 30 jaars staatsleningen (total return) al enige tijd 30-jaars staatsleningen in de VS het 1994-sceanrio. In Duitsland is de schade veel kleiner. In Europa gaat het naar verwachting langdurig slechter dan in de VS, maar in Europa kan men zich niet helemaal onttrekken aan de rentestijging in de VS (of beter gezegd: helemaal niet, je bent straks toch een dief van je portemonnee als je niet in die dan 4%+ renderende Amerikaanse veilige staatspapiertjes belegt).

Sinds Bernanke op 22 mei begon te vertellen dat QE afgebouwd zou gaan worden onder bepaalde voorwaarden is de rente aan een gigantische opmars begonnen.

Waarom is de markt zo verrast? Alle mensen met ook maar een beetje boerenverstand die je spreekt zeggen: “Hoe kun je zo verrast zijn, je wist toch dat het een keer zou ophouden?”

De schade bij lange obligaties is vergelijkbaar aan het worden met de eerste fase van 1994, toen iets vergelijkbaars gebeurde. De FED had na een lange periode van lage rente, zonder renteverhogingen, het zich in het hoofd gehaald de rente een keer te verhogen. De markt was totaal verrast, nu al, terwijl alle leken al hadden gezegd dat je wist dat het een keer zou gebeuren. Men was eindelijk de FED gaan geloven dat de rente lang laag zou blijven en de inflatieverwachting verder omlaag moest. Dat geloof werd overdreven en een enorme correctie werd noodzakelijk.

 In 2012 was het geloof in langdurig lage rentes, steun vanuit de FED voor bijna eeuwig tot ongekende hoogte opgeklommen. Men verzette zich niet tegen de trend van dalende reële rentes, want dat was normaal in het Nieuwe Normaal. Er kwamen wat barstjes in dat verhaal toen de goudprijs maar niet verder wilde stijgen en ook dat Reinhart Rogoff hun huiswerk niet zo goed gedaan hadden met hun conclusie dat overheden moesten bezuinigen tot ze erbij omvielen om de schulden versus het BNP terug te dringen tot beneden 90% op straffe van lage groei voor eeuwig (zo lang als het rijk van het nieuwe normaal zou duren).

Hoe veel wordt de Europese rente mee omhoog gezogen door de VS? Als men de rente in Europa te laag vindt, dan gaat men dat meer zien aan de koers van de euro dan aan het renteverschil zegt Woody

 De koersval is behoorlijk vergelijkbaar met 1994, maar zo voelt het niet aan. In 1994 kon je het gewoon niet geloven dat de rente zó veel steeg. Waarom toch, dacht men, inflatie gaat toch de goede kant op? Nu denkt men hetzelfde over inflatie, maar niemand is verbaasd dat rentes gestegen zijn. In Europa is de stijging peanuts bij wat de Europeriferie te verduren heeft gehad en ook bij wat in de VS de afgelopen maand gebeurde.

 Maar het voelt dus niet zo aan, niemand zegt dat de huidige rentes krankjorum hoog zijn. Er zijn er natuurlijk een hoop die zeggen dat het te hard is gegaan en er tikje af moet. Als je de stijging moet verklaren uit de verbetering van de fundamentals , dan zegt Benderly bijvoorbeeld dat een ISM van 60 nu is in geprijsd.

Nee, de huidige rentestijging kun je niet verklaren met oplopende inflatieverwachtingen (dat was ook niet de verklaring in 1994). De enige verklaring is vooruitlopen op een minder soepel monetair beleid, omdat het eerste signaal van verkrapping is afgegeven en er daarna vrijwel altijd nog talrijke nieuwe signalen komen, ook al piept de FED dat de rentestijging wel erg hard gaat.

 

In 1994 was de FED echt verrast, nu nauwelijks. Ze hadden al een aardbeving gezien in 2009. Men wist vanuit de rente-explosie van 1994 dat als je niets doet de markt in een klap alle renteverhogingen in prijst die noodzakelijkerwijs horen te volgen na de eerste verhoging.

Nu voorspelt jan (Hatzius) en alleman (de Amerikaanse agent van financieën) hogere rentes. 5% is niets bijzonders voor 2017.

 

een 1994 rentescenario zal aandelen met nog geen 10% doen dalen: argumenten voor en tegen

Voor

1.     de rente is veel lager dan toen

2.     de waarderingen zijn iets lager dan in 1994

 

3.     de centrale banken zullen langer een ruim monetair beleid aanhouden

4.     de werkloosheid is hoger (loonstijgingen dus niet boven productiviteitstijging)

5.     er is opgespaarde vraag, een stroom aan te implementeren innovaties

6.     de verwachtingen voor aandelen zijn laag en de aversie tegen aandelen als belegging kan nog jaren minder worden

7.     meer geloof in het einde van financiële repressie in de VS

8.     Emerging Markets aandelen zijn te geef zo ongeveer

9.     TINA

tegen

1.     de nominale groei van het BNP is nu veel lager

2.     de financiële sector moet nog steeds zwaar deleveragen

3.     de demografie is nu slechter, de schuldenpositie hoger,slechtere overheidsfinanciën, onbetaalbare pensioenlasten

4.     de winstgroei is enorm veel minder (de verwachte winstgroei trok 20% aan in 1994)

5.     de stijgende dollar drukt de winsten en koersen

6.     in 1994 kwam heel langzaam het new era verhaal op, van onvoorstelbaar hard stijgende winsten van vooral technologiebedrijven

7.     Er gaat veel langer liquiditeit teruggenomen worden, niet alleen door de FED, maar ook door het schaduwbanksysteem en China.

 

Tegenover de tegenvaller van sterk stijgende rentes stonden in 1994 meevallers: toenemend geloof dat de cyclus nog lang niet was afgelopen, new era, meevallende winsten

Krijgen we nu weer meevallers? Geen recessie? Great Rotation uit obligaties naar aandelen?

koerswinstverhoudingen sinds november: Emerging Markets gedaald, rest flink omhoog

Van de Developed Markets is de koerswinstverhouding stevig omhoog gegaan sinds november. In sommige Europese landen (VK) wat minder dan in de VS en Japan (VS en Japan nu zelfde stijging).

Bij Emerging Markets is dat een heel ander verhaal. Sinds november zijn we erachter dat Emerging staat voor dalende koerswinstverhoudingen.

Volgens het nieuwe Nieuwe Normaal kun je de aandelen van de Emerging Markets maar beter kapot scheuren. Al die economische groei leidt alleen maar tot ellende.
Het zou zo maar kunnen dat Gundlach gelijk heeft en dat je maar beter nu Emerging Markets kunt kopen, nu iedereen zeker weet dat die aandelen niets meer waard horen te zijn.

ISM omhoog, nieuwe orders nog meer

De ISM herstelde tot boven 50, zoals je had kunnen hopen op basis van de initial claims en betere retail sales. Juni was kennelijk een betere maand voor de industrie dan maart/april/mei.

Mijn driemaands voorloopmodel op basis van de retailsalesen initial claims toen laat nog steeds hogere waardes voor de ISM zien. Wellicht dat de behoorlijke stijging van de nieuwe orders met een afname van de voorraden wijst op verdere verbetering van de ISM.
De beurs heeft het beter gedaan dan de ISM aangaf, dat schrijven we toe aan QE. De laatste maand is het verschil wat kleiner geworden, maar cumulatief is er toch wel een duidelijk betere perfromance van de S&P te zien in 2013 dan de ISM aangaf.