samenvatting financieel economisch nieuws van de afgelopen week

Er gebeurde maar weinig. het boek van Woodward over Trump deed overal stof opwaaien behalve op Wall Street. Herdenking van 10 jaar Lehman Brothers kreeg meer pers dan die van 9/11. Beurzen konden wat omhoog op vermeende onderhandelingen tussen de VS en China en vooruitgaan Nafta-onderhandelingen met Canada dat zuivelimport uit de VS gemakkelijker gaat maken. Trump lijkt komende week te gaan besluiten $200 miljard aan import uit China onmiddellijk te gaan belasten.

Zorgen over Emerging Markets namen iets af door ferme renteverhogingen in Turkije en Rusland.

De ECB kwam niet met iets nieuws, enige leden van de FED spraken weer haviktaal. 
In de VS lijkt de inflatie iets te gaan afzwakken (PCE inflatie, kerninflatie 0,1%, dit viel mee), de komende maanden wordt dit geholpen door basiseffecten van een jaar geleden. Leading indicators voor producentenprijzen geven ook enige afzwakking aan.Groei industriële productie vorige maand opnieuw 0,4%.
 Consumentenvertrouwen blijft torenhoog in de VS (en dat terwijl democratische kiezers nog niet zo hel erg veel vertrouwen hebben). Consumentenkrediet groeit sterker. vertrouwen midden- en kleinbedrijf naar record high volgens NFIB survey. Detailhandelsverkopen slechts +0,1%, maar de maand ervoor herzien naar +0,7%. Initial claims voor werkloosheid dichtbij record low. Hypotheekaanvragen vielen tegen, vooral door dalende betaalbaarheid (huizenprijzen stijgen harder dan lonen en rente is gestegen).
Banken klagen over weinig kredietgroei en sommige bedrijven beginnen te piepen over hun zaken met China.
Amerika produceert nu meer olie dan Rusland of Saoedi-Arabië.
In Duitsland viel de ZEW mee en dat bevestigt de omslag in IFO expectations. Hiermee lijkt er een eind te komen aan de neerwaartse trend voor groeivoorspellingen van Europa voor 2018.

Overpeinzingen Tja, die handelsoorlog toch en de FED

Zo zoetjes aan is iedereen ervan doordrongen dat die handelsoorlog van Trump iets heel naars is voor de beurzen. Het werd eerst weggewuifd, zo stom kan Trump toch niet zijn, maar nu zijn de banken toch aan het rekenen geslagen en JP Morgan stelt dat bij het op ramkoers blijven van Trump en Navarro de winst voor de S&P500 voor volgend jaar met $8-10 naar beneden moet worden bijgesteld. Men is nijver gaan berekenen wat het worst case scenario zou betekenen en men houdt het hart vast.

Mijn collega’s in Chicago en Toronto kunnen zich niet voorstellen dat het ergste scenario zich gaat voordoen, maar erg is een en ander wel. Ze putten moed dat de markt nu veel ellende verwacht op handelsgebied. Het komt niet meer goed met China.

Ondertussen is de FED middels heel wat spreekbeurten op de ‘hawkish’ toer gegaan en zelfs relatieve duiven als Brainard en Evans zeggen dat de rente verder verhoogd moet worden. De markt gelooft dit niet voor 2019, men ziet maar de helft van de verhogingen die de FED op ons in aan het praten is. De FED moet pauzeren, want de rentecurve gebiedt dit. De groei is te hoog, maar na half 2019 niet meer. De inflatie wordt vanaf nu even wat minder hoog. Afgelopen week viel de PCE 0,1% mee en dat is toch de inflatie waarnaar de FED het meeste de oren laat hangen. Als Powell een beetje greenspan wil volgen ex de asset bubbels dan moet hij ons gaan voorbereiden op pauzes. Liefst al bij de komende FED-vergadering waarbij ze vrijwel 100% zeker de rente met 0,25% gaan verhogen. Ze moeten gaan melden dat het beleid van de FED niet meer zo heel ruim is, maar ongeveer gewoon. Zo niet, dan barst de toorn van de markten los en zal Trump de FED betichten van beïnvloeding van de verkiezingen in november.

Emerging Markets lijden onder het verbale hawkish geweld van de FED en onder de handelsoorlog van Trump.

Men weet niet meer waar men aan toe is en als er zo’n enorme modelonzekerheid is, dan zijn markten trending zo leerde Woody Brock me. Dat blijkt nu ook weer. Emerging Markets dalen en dalen maar, zonder echt nieuw nieuws.

De S&P500 trekt zich naar het lijkt niks aan van het onheil dat Trump en de FED over de wereld aan het afroepen is. De S&P stijgt vrijwel precies zoals bij de afgelopen correcties volgens Strategas. Dan gaan we meer geleidelijke stijging zien. Dat zou goed kunnen, want die nare septembermaand is bijna voorbij en Trump wil geen daling van de S&P voor de verkiezingen. Trump heeft het Witte Huis bepaald niet onder controle zo leerden we weer eens van Woodward, maar Trump en het Witte Huis willen allebei de verkiezingen winnen. De kaarten liggen nu nog goed voor de democraten, maar als Trump wat resultaat kan laten zien met de Nafta zonder China nog bozer te maken, dan zouden de republikeinen toch nog de meerderheid in congres en senaat kunnen houden.

De resultaten over het derde kwartaal zijn dadelijk weer in aantocht en die zijn goed, terwijl men de verwachtingen van alle kanten probeert te dempen. Hogere winsten, dat is het enige dat de markten omhoog kan brengen in de barre tijden die Trump en de kompanen van Powell over ons los roepen. Totdat Trump de handelsoorlogen inruilt voor pleiten voor betere infrastructuur, dan kan de markt zelfs euforisch worden.

sentiment negatief ex VS, positief VS

Mislav Matejka van JP Morgan vindt het sentiment voor aandelen te negatief

Dat geldt voor de wereld, maar niet voor de VS zo lijkt het

bron Bespoke

samenvatting financieel economisch nieuws

De beurzen dobberden naar beneden, de S&P opnieuw een van de betere beurzen (maar de Nasdaq was deze keer wel extra zwak). Meer Emerging Markets worden geraakt, bijvoorbeeld Indonesië deze week. High yield spreads dalen in de VS en komen onder deEMD spreads die soms van investment grade zijn (waren zegt de markt straks).Het handelsdrama eist zijn tol, Trump pauzeert kennelijk met het opleggen van nieuwe tarieven, maar wordt steeds doldriester over de totale omvang. Japan wordt de klos, zo belooft Trump. Dat kon er nog wel bij. Abe geeft 1 triljoen yen noodhulp vanwege het slechte weer in Japan.
Er waren vele verhalen over de chaos in het witte Huis, met zelfs een officieus verzet om de ergste besluiten van Trump stiekem van zijn bureau af te halen en in de prullenbak gooien.

Het macro nieuws blijft goed voor de VS (ex bouw) en redelijk buiten de VS. Helemaal geen reden voor dalende koersen, maar het naargeestige septembergevoel overheerste. De zorgen over Italië namen af door de suggestie dat het begrotingstekort slechts 2% zou worden, maar ook dit hielp de stemming niet.
de ISM bereikte met 61,3 net de hoogste stand sinds decennia en ook de ISM non manufacturing steeg, was sterk met 58,5.
Nieuwe orders vielen iets tegen. Initial claims voor werkloosheid boekte eveneens een (laagte)record, sinds decennia. De groei van de werkgelegenheid was naar eerste schatting 201.000, iets meer dan verwacht, maar er waren neerwaartse bijstellingen van 50.000 in vorige maanden. werkloosheid bleef 3,9%. Maar alle aandacht ging naar de loonstijging die enkele tienden van procenten versnelde naar 2,9% op jaarbasis. In het tweede kwartaal daalden de arbeidskosten per eenheid product overigens met 1% vanwege beter dan verwachte productiviteitsstijging.
Dit zijn iets te mooie cijfers om de FED te doen stoppen met renteverhogingen. Williams, de nieuwbakken president van de New York FED, zei dat hij niet zo bang was voor een omgekeerde rentestructuur (d.w.z. voor hem geen reden te stoppen met verhogen; een tegenvaller want de markt smacht bij de komende renteverhoging naar tekst van de FED dat het monetaire beleid niet langer zo ruim is, aangevend dat men al een eind gevorderd is met het verhogen van de rente).
In Europa en China daalden de PMI's ietsje, ongeveer in lijn met wat de flash-PMI's al gesignaleerd hadden. Nog steeds groei en in diverse gevallen mooie groei.

softember: handelsoorlog raakt Emerging Markets

De beurzen zijn in een neerslachtige bui. waarom is niet zo duidelijk, maar Trump krijgt de schuld met zijn vermaledijde handelsoorlog met nu vooral China. Emerging Markets gaan er vooral mee door de grond, ook al is er eigenlijk geen nieuw nieuws dat dit rechtvaardigt. De tred is tegen hen en men vindt het nog niet erg genoeg kennelijk. Japan krijgt ook de wind van voren, maar China krijgt de grote klappen. Elk moment kan Trump besluiten $200 miljard of $267 miljard aan importen uit China aan flinke heffingen te onderwerpen. de Wall Street Journal meldt dat dit niet zoals eerst gedacht op 6 september zou gebeuren, maar dat dit nog even uitgesteld wordt. het lijkt erop dat een deel van het witte Huis dit soort informatie lekt aan de Wall Street Journal in de hoop dat dit de gemoederen wat sust.

September is de enige maand met historisch negatieve rendementen. Dat is overigens meestal niet het geval geweest als januari/augustus gemiddeld positief waren zoals dit jaar, zo meldt Strategas steeds.
[Het is niet zo duidelijk waarom beleggers in september zo negatief worden. Men schrijft het toe aan  het snel korten van de dagen, meer regen, vakantiegevoel weg, te veel geld hieraan uitgegeven. Men oppert ook vaak dat in september veel winstverwachtingen negatief moeten worden herzien omdat men niet langer het optimisme voor het kalenderjaar kan vasthouden en daarmee gaat men ook overstag voor lagere winstverwachtingen voor het volgend jaar. Dat speelt nu niet, men heeft alleen kriebels over de dollar en FED bij vooral emerging Markets en de handelsperikelen van Trump.]


Met de macro van de VS is weinig mis. Stevige groei. In bijna alle andere landen in de wereld is er eveneens redelijke groei en lage inflatie (niet in Turkije, Argentinië, Venezuela en nog wat van die landen).

Zelf vind ik het bemoedigend dat de Amerikaanse kiezer deze handelsoorlogen steeds steviger afwijst https://www.wsj.com/articles/trump-swims-against-the-tide-on-trade-1536098769
(82% gelooft dat handel goed is voor economie (twee jaar geleden was dit 59%), 85% goed voor consumptie, 67% voor banen)

. Vooral democraten en onafhankelijke stemmers denken nu veel positiever over Nafta en andere handelsakkoorden dan een paar jaar geleden. Het is electoraal dom om tegen deze trends in te gaan en Trump weet ongetwijfeld dat hij het handelsoorlogsspel  voorzichtiger moet voeren dan hij tot nu toe deed.

Volgens de peilingen is zijn populariteit sinds enkele weken flink aan het wegkwijnen. dat ligt vooral aan zijn handelspolitiek, maar natuurlijk ook aan de chaos in het Witte Huis, zijn affaires en het Ruslandgedoe (maar daar heeft Trump juist grote concessies los weten te weken bij Mueller en dit lijkt allemaal goed voor Trump te gaan aflopen).

Ach, en dan is er weer een nieuwe zorg: te veel loonstijging, goed voor een flinke koersreactie eind januari/beging februari. Nu is er echter veel langer over nagedacht en zou dit niet zo erg moeten zijn. Maar het is softember....

samenvatting financieel economisch nieuws van de afgelopen week

In het kader van global warming wil Juncker permanente zomertijd invoeren in Europa, gesteund door peilingen o.a. steunend op veel aanhangers van AfD die deze tijden die door Hitler werden ingevoerd weer terug te brengen.

Amerika en Mexico berichtten dat ze een nog niet gespecificeerd verdrag hebben ter verbetering van Nafta. Canada zou voor vrijdag ook hier op onduidelijke manier in meegaan, maar een en ander lijkt niet geheel onverwachts meer tijd nodig te hebben. Canada mag ophoepelen uit de Nafta van Trump en als het congres te veel mort, heft hij zelf wel die in zijn ogen onzalige Nafta op.

Trump zette de voorbereidingen echt in gang om heffingen op $ 200 miljard op Chinese exporten te gaan uitwerken. Markten vertrouwden Turkije weer wat minder en ook de Italiaanse rente ging verder omhoog (verlaging rating door Fitch o.a.) ondanks goed bedoelde woorden van hun minister van financiën dat ze zich enigszins aan de Europese begrotingsregels zouden gaan houden, ook al hebben ze bij de verkiezingen uitgaven en belastingverlagingen goed voor ruim 5% vergroting van het begrotingstekort beloofd.

De S&P500 kon all time highs zetten tot en met woensdag, maar moest door Turkije en handelszorgen over China weer wat van de koerswinst inleveren.

 De Argentijnse peso zakte verder door de grond, het prijzen van het nieuwe beleid (rente verhoogd naar 60%) door het IMF hielp (nog) niet.

Het Amerikaanse consumentenvertrouwen zette nieuwe hoogtepunten voor de cyclus, maar dit doet de angst voor een top toenemen (want daarna gleed men via neerwaartse sprongen meestal af naar een recessie).

(plaatje Mislinsky)

In de VS werd de groei over het tweede kwartaal bijgesteld van 4,1 naar 4,2%. Persoonlijk inkomen over juli steeg 0,3% (0,4% verwacht), idem voor uitgaven.

Pending home sales daalden, de zwakke cijfers over de huizenmarkt bevestigend, al lijkt er beslist nog geen neerwaartse trend.

PCE kerninflatie (het lievelingscijfer voor inflatie van de FED) steeg naar 2% op jaarbasis.

In China viel de (door de overheid gedicteerde) PMI mee.

Inflatie in de EU daalde van 2,1 naar 2%. Werkloosheid bleef stabiel op 8,2% ook al zaten er minder mensen zonder werk.

overpeinzing

De handelsperikelen bemoeilijken de beoordeling van de beleggingsvooruitzichten. Trump verzacht de strijd met Mexico en Europa, maar gaat door met China en andere landen die zijn toorn opwekken zoals Iran en Turkije. Hij was deze week zelfs lief voor Italië. Op korte termijn komt er een overeenkomst met Mexico en vrij snel daarna zou dat ook met Canada kunnen. Trump c.s. weten nog niet goed wat ze moeten onderhandelen met China, maar men verwacht dat men hier uitkomt vlak voordat Trump Xi ontmoet in november.
Het lijkt erop dat de markt zich wat minder zorgen aan het maken is over de handelsoorlogen.


Het macro groeiplaatje is betrekkelijk duidelijk: de groei in de VS is sterker dan in de rest van de ontwikkelde wereld, ook China zwakt wat af, maar de groei blijft in de meeste landen boven trend.
Inflatie loopt op, maar niet meer dan verwacht en de vergelijking met vorig jaar wordt nu een stuk gemakkelijker, zowel voor de kerninflatie als de olieprijzen.
Het lijkt erop dat men weer wat optimistischer wordt over de lengte van de Amerikaanse economische cyclus.

Winstverwachtingen blijven zich extreem goed ontwikkelen in de VS. Het stijgingstempo was even extreem door de belastingverlagingen, maar is de laatste maanden nog steeds veel beter geweest dan de afgelopen jaren. Buiten de VS gaat het minder, maar daar krijgt men straks wind mee van de valuta, al zie men toch wel tegenvallers met de export.
In de VS hebben minder ondernemingen dan verwacht in hun guidance geklaagd over de handelsoorlog. Misschien valt die ook wel mee buiten China en nog wat Emerging Markets die even niet emerging zijn.
Er is een tweedeling ontstaan tussen de Amerikaanse beurs die het heel goed doet en de rest die maar matigjes presteert. Dit is iets dat sinds 2009 tamelijk gewoon is geworden en het is niet duidelijk of dit gaat verdwijnen. Landen als Nederland en Duitsland zouden volop moeten stimuleren, o.a.voor het klimaat, maar weigeren dit tot op heden categorisch (met de zegen van Buma).

De lange rente daalt in de VS, terwijl iedereen gepositioneerd zit voor rentestijging

plaatje Strategas. De belastingverlagingen wijzen nog even op rentedaling.

Er is een nieuwe ronde angsten ontstaan dat de vlakke rentecurve een voorbode is van een recessie in de VS en waarom die recessie nog wel even weg blijft. Het zicht daarop is overigens betrekkelijk slecht, alleen voor de komende drie tot zes manden kan men betrouwbaar zegge dat er echt gee recessie komt.

Samenvatting financieel economisch nieuws van de afgelopen week

De S&P500 zette een (marginale) all time high deze week samen met een all time long, de langste bull markt ooit volgens bepaalde definities. Dat allemaal midden in een flinke handelsoorlog met China (we zitten midden in de hearings over een additionele $200 miljard aan Chinese importen waarop wat extra tol geheven kan worden), gedoe over impeachment van Trump, angstvisioenen over economische groei op termijn door de erg vlakke rentecurves, instortende valuta’s van enkele Emerging Markets, opvlammende oorlogsvisioenen met Noord-Korea en overweldigend pessimisme over Italië. Dat is hoe de most hated bull market ever aanvoelt, al record lang dus. Veel te dure mode-aandelen zoals de FANG’s en Elon Musk die Tesla toch maar op de beurs moet laten.

De beurzen werden ondersteund door goede winstcijfers, o.a. van Amerikaanse retailers en Ali Baba.

De olieprijs liep op.

Weinig economisch nieuws. Nieuwe orders duurzame goederen daalden tegenvallend in de VS en de huizenmarktcijfers (verkoop nieuwe huizen) vielen andermaal tegen. Markit PMI’s waren een heel klein beetje zwakker, maar veelal toch zeer sterk. Het wijst op piekgroei, ook al stijgt de groeisamenvatting voor het derde kwartaal van de Atlanta-FED naar 4,6%.

De Amerikaanse lange rente daalde iets uit tevredenheid over de FED.  (knipsels van Strategas)

Powell beloofde in Jackson Hole de rente geleidelijk verder te verhogen, maar je weet maar nooit bij zo veel buitenlandse ongeregeldheden. Weer vervlakking en de verhalen steken weer op dat het deze keer niet zo veel zegt over de economie. Voorlopig is de rentecurve nog niet invers en misschien zorgt de schier onverzadigbare vraag naar langlopende vastrentende waarden vanwege pensioenverzekering voor nog langdurig te lage termijnpremies, vaak zelfs negatief.

Samenvatting financieel economisch nieuws van de afgelopen week

De beurs was vooral bezorgd over Turkije, maar afgezien van woensdag was de trend niet echt omlaag. De S&P500 staat dicht bij de all time high. Nasdaq blijft nu iets achter. Tencent viel verder, de beurs van Hongkong lijdt. Angsten rond Italië door Turkije, slechte bankschulden daardoor en nieuwe opwellingen van anti-europeanisme vierden ook weer hoogtij. Desondanks lijkt de daling van de euro versus de dollar even gestuit. De Chinese yuan werd eindelijk weer sterker tegen de dollar. no deal brexit angst zorgt voor val pond. De angst groeit voor Mueller en daarmee impeachment van Trump. Er was iets minder angst voor spaak lopen van handelsoorlog VS/China nu men weer met elkaar praat.

Men was zeer in zijn nopjes met de groei van de detailhandelsverkopen over juli in de VS (+0,5%) (in het VK overigens ook), waardoor men nu weer 3%+ groei ziet voor het derde kwartaal. Industriële productie viel tegen met +0,1%. Leading indicators sterk met +0,6%. Groei productiviteit een sterker dan verwachte 2,9% in het tweede kwartaal. Daardoor daalden de arbeidskosten per eenheid product 0,9%.Vertrouwen van midden- en kleinbedrijf (NFIB) weer zeer hoog.  Samen met lager dan verwachte initial claims voor werkloosheid betekent dit o.a. doorgaande groei van de werkgelegenheid en investeringen. Het consumentenvertrouwen volgens University of Michigan was zwakker dan verwacht. Phillyfed, belangrijke voorloper van de ISM, was flink lager maar nog steeds sterk. Empire survey, een andere voorloper van de ISM was iets sterker.

De groei in Europa is afgezwakt (maar iets opwaarts bijgesteld) , maar in Nederland nog steeds een krachtige 0,7% in het tweede kwartaal.

Exportgroei Japan viel tegen.

Overpeinzingen: terug uit België

Overpeinzingen: terug uit België

Ik ben enige dagen in o.a. Belgisch Limburg geweest. Booming Hasselt, het mooie Tongeren, Sint Truiden, de kermis van Turnhout. Enkele begijnhofjes die op de Unescolijst van werelderfgoed staan. Ik had Kortrijk al gezien (naar men zegt het mooiste), Lier (met het mooiste verhaal) en deze keer die in Tongeren, Sint Truiden en Turnhout. Sint Truiden is bijzonder door de kerk van de begijnen, met de muurschilderingen, het dak en het orgel, alles bijzonder enthousiast verteld door een vrijwilliger.

De beurs is zeurderig door de Turkije-crisis, ook al hoort dit niet belangrijk te zijn. Men ziet besmetting naar Emerging Markets en de Europeriferie (Spanje is grote lener en Italië heeft een nieuwe tegenvaller voor de banken). Ondertussen dalen de benoemde slechte schulden zeer voortvarend in Italië. Enkele zwakke Emerging Markets wankelen wat extra, zoals nu Zuid-Afrika.

Het geruzie van Amerika met China over o.a. handel gaat doldriest voort. Navarro (na minister van financiën Mnuchin een van de invloedrijkste onderhandelaars en de opperhater van China) wordt steeds meer als al te gevaarlijke gek afgespiegeld.Het gezond verstand van o.a. Mnuchin, duidelijker de hoofdonderhandelaar, lijkt te gaan zegevieren.

China stimuleert extra, waarschijnlijk genoeg om groeicijfers van officieel boven 6% te produceren. De yuan schijnt niet al te veel verder te mogen dalen.

De macrocijfers van de VS zijn nog steeds ijzersterk en de gevreesde afzwakking na het tweede kwartaal lijkt niets voor te stellen.

De groei in Europa valt terug, de markt vindt dat wat tegenvallend, maar is toch wel volgens de ietsje bijgestelde verwachtingen na de hosanna va het afgelopen jaar en de groei is nog steeds boven potentie. Nederland beter dan gemiddeld.

bemoedigende plaatjes macro VS 2: kredietgroei midden- en kleinbedrijf

senior loan officer survey wijst op flinke kredietgroei van midden- en kleinbedrijf

Samen met verbetering omloopsnelheid geld (eindelijk na tig jaar van daling)  zegt dat er goede groei mogelijk is in de VS ondanks de hogere rente van de FED (die overigens wel zorgt voor minder geldgroei, maar als de omloopsnelheid toeneemt en de banken minder streng zijn, dan bijt dit niet; dit was overigens ook te zien in de verbetering van de financial conditions in de VS ondanks die rentestijgingen).

overigens lenen grote bedrijven niet echt meer, ook al kan men dat, maar de kleinere bedrijven wel. en daar hoort de groei ook vandaan te komen

bemoedigende plaatjes macro VS 1: sparen

Via Strategas
de jaarlijks herziening van de BNP cijfers uit het verleden in de VS was vooral belangrijk voor de spaarquote

En weg zijn de angsten dat de spaarquote zo laag is, dat deze wel haast omhoog moet en zo consumptie gaat drukken

Goldman Sachs waarschuwde dat de opwaartse herziening vooral komt door de rijken via hogere berekende huuropbrengsten etc.

Maar toch, zonder opwaartse herziening had je toch aan moeten nemen dat de spaarquote te veel aan het dalen was want je wist dat de rijken meer aan het sparen waren.
De spaarquote daalt meestal vrij precies mee met de stijging van de rijkdom. Dit gebeurt nu minder dan anders, o.a. omdat de rente niet daalt.

samenvatting financieel economisch nieuws van de afgelopen week

Kleine stijgingen van de Amerikaanse koersen (in Europa en Japan ging het wat minder, in sommige Emerging Markets wat beter) op goede huidige fundamentals van macro en winsten (maar tegenvallende guidance)

tegenover angsten voor correctie op technologieaandelen en voor een escalerende handelsoorlog van de VS met vooral China. Nee, geen 10% maar 25% dreigde Trump. China stak terug met dreiging van idem voor $60 miljard Amerikaanse export, tegenhouden van de grote chipfusie en een zwakkere yuan. De Chinese beurzenmoesten opnieuw behoorlijk achteruit.Vrijdag verdedigde China de yuan met hogere resereve requirement ratios voor speculeren op daling van de yuan. Daarop steeg de S&P vrijdag, samen met de Goldilocks cijfers over de arbeidsmarkt (slechts 157.000 groei van de werkgelegenheid maar 59.000 opwaartse herziening van de vorige maanden en slechts 2,7% loonstijging op jaarbasis).

Er is een groeiend vertrouwen dat de inflatie weinig gaat stijgen, er is steeds minder onzekerheid hierover als je naar de schommelingen van de impliciete inflatieverwachtingen kijkt.

ECI, de employment cost index, steeg met 0,6% over het tweede kwartaal terwijl er voor 0,7% werd gevreesd.

De gewone ISM was iets lager dan gedacht, maar de ISM non manufacturing was 3,4 omlaag tot nog steeds een goede 55,7

Persoonlijk inkomen +0,4% met iets opwaartse herziening over april, consumptie ook +0,4% over juni.

Baltic Dry Index is opnieuw behoorlijk omhoog, de scheepvaart merkt kennelijk nog maar weinig van de handelsoorlog (alleen maar extra handel uit voorzorg kan men ook zeggen)

De markt maakt zich kennelijk ook zorgen over liquiditeit. Er waren nieuwe bibbers over Italië waar Griekenland ook last van had.

De Bank of Japan gaf aan misschien pas te gaan interveniëren op een hogere 10-jaarsrente, pas bij 0,2%. De Japanse 10-jaars rente zigzagde rond dit gedoe van 0,05% tot 0,11%, weer terug naar 0,05% en weer omhoog naar 0,12%.

In Europa steeg de PMI van 54,9 naar 55,1. Niet veel, maar de daling in 2018 zou gestopt kunnen zijn. Winkelverkopen +1,2% in Duitsland in juni, beter dan verwacht.

PMI’s daalden iets in China, daar lijkt de groei toch iets af te zwakken.

weer mooie groei van de werkgelegenheid in de VS, al viel het iets tegen

De groei van de werkgelegenheid was iets lager dan verwacht (157.000 i.p.v. 190.000), maar er waren opwaartse herzieningen van de vorige maanden. Dat in acht nemend waren de cijfers goed. Op jaarbasis trekt de groei zelfs aan.

Werkloosheid 0,1% omlaag naar 3,9%. Loongroei stabiel op 2,7%.

Saai, Goldilocks, maar iedereen bidt dat het zo blijft.

De participatiegraad van de kerngroep 25-54-jarigen stijgt, maar is nog steeds niet terug op het niveau van voor de kredietcrisis. Dat is een van de redenen waarom de loongroei nog niet de pan uit rijst. Een andere veel gehoorde reden is dat er weinig productiviteitsgroei is, vooral buiten de 5% meest productieve bedrijven. Deze zijn zeer efficiënt en er werken maar heel weinig mensen daar. De rest moet het dan maar doen met een karige loongroei, tenzij men naar een andere baan hopt.

(plaatje via Strategas).

De werkloosheid daalt maar heel weinig de latste tijd, terwijl de groei van de werkgeegenheid groot is, hoger dan de aanname voor de groei van de beroepsbevolking van onger 60-90.000. Dat komt, omdat steeds meer mensen de situatie op de arbeidsmarkt zo bemoedigend vinden dat ze weer werk gaan zoeken.