potverteren of bezuinigen volgens Hein de Kort

Een rake voorstelling van de gang van zaken.
Maestro Greenspan vindt ineens dat je moet gaan bezuinigen. Dit niet doen is onverantwoord voor de lange termijn. Geen belastingverlagingen met geleend geld. Gewoon nog twee jaar zuur en je bent eruit. Gewoon Duits worden: lagere tekorten herstelt het vertrouwen, hogere tekorten leidt tot "debilitiating psychology"aldus de voormalige maestro die de beste maatjes van Bush was toen hij nog belastingverlagingen als geweldig goed beoordeelde, vooral die voor de rijken.

Keynesianen begrijpen het nog steeds niet

Dat is de kop van een artikel in de NRC van Niall Ferguson, die ook vaak aan het woord is in de Financial Times over het onderwerp of overheden met geld moeten smijten dan wel moeten gaan bezuinigen.
Het gaat erom dat het vertrouwen weer terugkomt (het failliet van Lehman Brothers veroorzaakte een ernstige vertrouwenscrisis).Dat los je niet op door enorme bergotingstekorten te maken. Oorlogstekorten zonder oorlog maken de mensen nerveus. 45% van de Amerikanen denkt dat door de enrome tekorten de staat over 10 jaar niet meer (helemaal) aan zijn verplichtingen kan voldoen.
Verrtrouwen krijg je door rigoureus het beleid te veranderen richting meer vertrouwen en maatregelen tegen zaken die het vertrouwen kapot maken.

Mijn commentaar: D.w.z. er is geen plan om uit de problemen te komen. Meer mensen in de VS kunnen zich tegen medische kosten verzekeren, maar men heeft veel te weinig gedaan om de kostenstijging hiervan te beteugelen (medische kosten zijn in de VS de helft of nog meer hoger dan in deandere westerse landen terwijl de Amerikaan gemiddeld minder oud wordt dan de Europeaan/Canadees/Japanner). Men zal medische kosten flink moeten beteugelen door veel meer ICT, internet toe te laten en eenvoudige verrichtingen niet door artsen te laten verrichten en vooral de kosten van medische aansprakelijkheid (tort reform) drastisch moeten beperken.
De plannen om global warming tegen te gaan (cap & trade) zijn in het vergetboek geraakt. De geweldige kans die BP bood om hier iets aan te doen is verprutst.
Er is veel geld uitgetrokken voor nieuwe infrastructuurinvesteringen, maar er zijn geen goede plannen om dit geld op te krijgen.
Het wordt tijd dat er weer een peace dividend komt. Defensieuitgaven kunnen terug, men ka zich echt wel goedkoper tegen terreur beschermen.
Het midden- en kleinbedrijf moet kunnen investeren. Regionale banken hebben vaak te weinig kapitaal om dat te financieren. De Amerikaanse overheid doet er niets meer aan om dit kapitaal te versterken.
Er is een gedurfd investeringsplan van de overheidsuitgaven nodig, een oorlogsinvestering die wel vertrouwd wordt. Bij de huidige hoge productiviteitstijging heb je veel groei nodig (meer dan 3%) om de werkloosheid echt terug te dringen. Nu de groei weer bij 2% komt in de VS, stokt de daling van de werkloosheid. Dus keynesiaans gedurfd flink geld uitgeven aan investeringen, niet aan uitkeringen.

Obama is zich aan het ontpoppen als een zwakke president. Nergens op bovenstaande punten geeft hij leiding. Hij zal denk ik net als Bush geluk hebben en herkozen worden, omdat de economie net op tijd weer opleeft (eind 2011) en omdat de Republikijnse partij vermoedelijk een te radicale Tea Party kandidaat in stelling gaat brengen.

Sparen,sparen,sparen

De Duitse karnten stonden er vol mee. Men bedoelde hier bezuinigen door de overheid mee en spaarzaamheid aan ideeën bij Duitse politici.
Vertrouwen in de toekomst kun je in Duitsland alleen krijgen als je de overheidstekorten en de inflatie niet uit de hand laat lopen. Monetisering van staatsschulden door centrale banken is uit den boze. Men ziet knarsetandend toe hoe dit nu gebeurt. Toch is dat iets waar het meeste overeenstemming over is bij economen dat dit goed is. Over het fanatiek terugdringen van overheidstekorten bestaat veel minder eensgezindheid. Obama en Krugman vinden dit te gevaarlijk. Waar Duitsland bang is voor inflatie als in 1923 (toen de meeste Duitsers ineens al hun geld verloren), is men in de VS bang voor een terugslag als in 1937 toen de overheidstekorten te snel teruggebracht werden in combinatie met een streng monetair beleid.
De post enige dagen terug over de geldstromen in het VK laat de onvermijdelijkheid zien van het terugdringen van de overheidstekorten, anders kan er niet voldoende geïnvesteerd worden. De Amerikanen stellen dat men helemaal niet gaat investeren als de overheidstekortenn te snel worden teruggedrongen.

Hoe kom je hier uit? Er moet meer gespaard worden om de overmatige schulden van particulieren en overheid te dempen (bedrijfsleven is OK).
Daar zijn twee middelen voor:
1.Het buitenland koopt meer staatsleningen (de Sovereign Wealth Funds die niet weten hoe ze hun geld belegd moeten krijgen, China en Japan). De centrale bank kan de overheidsschuld monetiseren en de crowding out van bedrijfsinvesteringen vindt niet plaats.
2.Men werkt door tot 70 in plaats van 60. Als men stopt met werken gaat men van de maximale spaarfase naar de ontsparingsfase. Men consumeert iets minder dan toen men werkte. Bij doorwerken van 60 tot 70 gaat die leeftijdscategorie doorsparen, terwijl men ongeveer even veel blijft consumeren. D.w.z. als er geen noodlottige stijging werkloosheid jongere beroepsbevolking ontstaat, dan kan een economie pijnloos meer sparen.

De overheid moet dus zorgen dat arbeid zodanig goedkoop is en bedrijven zo veel winst maken dat werkloosheid daalt of stabiel is voor de groep 20-60 en veel meer mensen doorwerken na hun 60ste.