groei China in tweede kwartaal te mooi om waar te zijn

De groei van het BNP was precies zoals verwacht, 7,5% op jaarbasis met 1,7% voor het tweede kwartaal van 2013 (in eerste kwartaal was dit 1,6%).
De export is teruggevallen en consumptie ook (al stegen de retail sales wel beter). een en ander werd geod gemaakt door investeringen. Die groeien nog steeds harder dan het BNP.

Ft Alphaville en Lombard Street geloven de cijfers voor geen cent.Dat investeringsherstel zo plotseling is verdacht. De deflator is ineens omlaag terwijl de CPI omhoog is, dat komt allemaal erg goed uit. En herziening van de exportcijfers? Nee, dt leidt tot te lage groei.

De plaatjes van Lombard Street Research laten een lagere groei zien, al is de consumptie hier wel OK.
Een en ander is wel nog steeds aan het leiden tot lagere consensusgroeiverwachtingen voor 2013

samenvatting financieel economisch nieuws van de afgelopen week

De beurs vatte moed uit de bemoedigende woorden van Bernanke: ja minder QE, maar nee, geen stijging van de FED-rente tot half 2015. En dat gedoe oer werkloosheid: in tegenstelling tot wat vorige weken gesuggereerd werd, vindt Bernanke de te lage participatiegraad wel belangrijk. Zo belangrijk dat hij de rente misschien pas bij een duidelijk lagere werklosheid dan 6,5% gaat verhogen. Komende week legt hij zijn halfjaarlijkse getuigenis af voor senaat en congres en dan kan hij een en ander verder verduidelijken (maar de markt kan dan iets minder blij zjn)

In Europa blijft de situatie rond Portugal en Cyprus penibel, voor Griekenland komt er weer een zak met geld. Er wordt weer tijd gekocht. Ondertussen zijn de zuidelijke landen wel concurrerend geworden, maar Portugal lijkt daarmee maar weinig geholpen te zijn.

Er was niet veel economisch nieuws. In de VS stegen de initial claims voor werkloosheid 16.000, daalde het vertrouwen van midden- en kleinbedrijf NFIB iets, maar niet voor biijvoorbeeld werkgelegenheid. De producentenrpijzen stegen iets meer dan gedacht. Het consumentenkrediet steeg fors. Groothandelsvoorraden daalden iets, nog een reden waarom de economische groei in het tweede kwartaal laag zal zijn, maar geen verzwakking voor het derde kwartaal wordt verwacht. Het gebruikelijke overschot op de begroting in juni was groter dan gedacht.

In Europa viel de export van Duitsland tegen en de idustriële productie over mei eveneens.

In Japan stijgt de geldgroei voortvarend en ook de industriële productie zit aardig in de lift.

In China moest de minister van financiën zijn voorspelling van 7% groei in 2013 en 6,5% daarna herroepen. 7,5% is eenvoudig haalbaar wist hij een paar dagen later (vooral als je zelf de cijfers mag maken). Kredietgroei was redelijk, maar wordt geforceerd afgezwakt. Van de week komt het officiële groeicijfer, wat de hergefabriceerde exportcijfers ($75 miljard overschat) moet bevatten.

goed nieuws van de afgelopen week

De afgelopen week werd er alweer (zoals de anomalie voorschrijft) zeer enthousiast gereageerd op de verondersteld duifachtige wooren van centrale bankiers, deze week Bernanke, terwijl vorige week de eer naar Carney en Draghi ging.
Met de wind mee van een stuwmeer aan liquiditeit dat nog steeds aangevuld wordt (alleen de Peoples Bank of China doet niet mee) vindt men vaak dat de koerswinstverhoduingen wel wat hoger mogen zijn. vincent reinhart van Morgan Stanley vindt het verhaal van terugnemen van QE door Bernanke alweer oud nieuws.
Deze blies de hoop op meer QE weer nieuwe wind in door zich bezorgd te tonen over de lage participatiegraad. Nee, QE wordt een tandje minder, maar de markt moet beseffen dat men voorlopig nog niet van plan is de rente te verhogen vóór half 2015, misschien wordt het wel later dan half 2015. Maar dan moet de voorspelling voor economische groei en werkloosheid te laag blijken zijn geweest en dat is niet wat de markt nu denkt, getuige de winstverwachtingen.

Het winstseizoen is begonnen. Alcoa doet de aftrap en dat was niet zo slecht als gevreesd. JP Morgan/Wells Fargo was beter dan verwacht. Het is nog te vroeg erg veel over de winsten, omzetten en guidance te zeggen, maar inderdaad, men reageerde alsof men erg weinig van de winsten verwachtte tot nu toe.

Er zit geen schot in het debt ceiling debate in de VS, maar het helpt dat het overheidstekort in sneltreinvaart daalt, afgelopen maand was er een fors surplus.

(plaatje Scott Grannis via a dash of insight)

Het consumentenvertrouwen racet omhoog in de VS en dan kan de sector discretionary niet achterblijven, al is dat nog niet waar te maken aan dee omzetgroei in die sector.
Maar de beurs zegt dat dit gaat verbeteren. Ook technolgie zit weer in de lift, chartisten hoor je al neuriën bij diverse charts van bijvoorbeeld Amazon en Linkedin.
Het consumentenkrediet groeit weer als kool en dat helpt consumptie.

In Europa zie je verdere verbeteringen in de export, met de periferie veel goedkoper geworden en straks Duitsland weer vanouds op dreef. De autoverkopen lijken vanaf het dieptepunt weer aan te kunnen trekken in Europa. Maar vooral de groeiverwachtingen voor het VK vliegen nu omhoog.

In Japan zie je verbetering in de groei van de industriële productie en de geldgroei.

Tostradamus (plaatje Sensex) ziet ineens weer kansen voor India (koersmatig). De rupee is dan ook dermate door de grond gegaan dat IT weer extra concurrerend zou moeten zijn. India heeft betrekkelijk weinig last van de groeiafzwakking van China volgens LSR. De lagere goudprijzen helpen het tekort op de lopende rekening te verminderen. Her en der is men wakker aan het worden dat er iets moet veranderen, want de huidige stagflatie is niet nodig.

dematerialisering rukt op

Dematerialisering is een van de grote trends voor de komende decennia, Het plaatje van The Economist laat zien dat die trend al een tijdje begonnen is.
We hebben geen groe verzameling muziekplaten, elpees of dc's meer, het staat allemaal op een klein sticky met data. Straks willen we geen auto meer hebben, we roepen er eentje met de smartphone en die leidt ons digtaal zondeer chauffeur naar waar we naar toe willen. We willen steeds minder boeken, maar e-readers. We schamen ons papier te gebruiken voor de vergaderstukken, want je kunt toch alles zien op je ipad.
We werken meer met zonne-energie en windkracht.
De komende dceniia zullen deze trends naar dematerialisering doorzetten.

Hilsenrath: Fed neemt QE terug, maar rente niet eerder omhoog, precies als Hatzius voorschreef

Hilsenrath was op CNBC 

http://www.thereformedbroker.com/2013/07/11/clips-from-todays-fast-money-hilsenrath-edition/#more-48707  (samen met Joh Brown van the reformed broker).

Wat zei Hilsenrath bij CNBC: de opmerkingen van Bernanke, notulen veranderen verhaal van FED niet:

De FED wil QE verminderen en gaat dat gewoon doen, september. Punt uit. De FED wilde eind mei helemaal niet signaleren dat ze de rente voor 2015 gaan verhogen. Dat is en blijft het evangelie.

De FED zit niet zo zeer in over de felle reactie van de aandelenmarkt, maar over die van de obligatiemarkt. De FED vindt het heel goed dat er wat  leverage uit de markt gaat door wat Bernanke vertelde eind mei. De lange rente was eigenlijk wel te laag geworden. Maar de FED moet toch vooral reageren op te lage inflatie en te hoge werkloosheid.

Hilsenrath werd stevig in de rede gevallen. Men gaf aan dat de FED een moeizaam opgebouwd arsenaal van reflatie in de asset market niet ineens wil verkwanselen, daar is de economie nog te zwak voor.

Er was nog iemand die 225.000 werkgelegenheidsgroei voorspelde en dat was zijn horror-scenario met helemaal het dak uit stijgende rentes.

Maar goed, die ja taper, nee rente niet omhoog voor 2015 was precies wat Hatzius (oppereconoom van Goldman sachs, misschien wel de meest gezaghebbende econoom in de wereld)  zei dat de FED moest zeggen http://www.businessinsider.com/hatzius-called-the-fed-move-back-in-june-2013-7 .
Bernanke was wel degelijk wat duifachtiger dan de notulen, omdat hij de discussie over de te lage participatiegraad weer oprakelde. Hatzius verdenkt Yellen ervan te gaan pleiten de 6,5% werkloosheid wat lager te maken en daarmee geloofwaardiger het einde van 0% rente uit te stellen.
Het thema van de opvolging van bernanke is belangrijk.

Yellen maakt volgens mij alleen maar een kans als ze de republikeinen kan overtuigen dat ze niet tegen elke prijs een veel te extreem royaal monetair beleid gaat voeren met alle bubbels van dien. Yellen gaat daarom niet tegenstribbelen tegen terugnemen QE. Vasthouden aan rente lang laag is een consistente gedragslijn en dat helpt ook republikeinen te overtuigen dat ze een niet te erge Dolle Mina is.

afzwakking groei China vooral door export

Bovenstaand plaatje van Barclays laat zien hoe de exportgroei van China de laatste maanden in de versukkeling is geraakt. Het enige positieve blokje over juni is ASEAN.

De afzwakking van de export is waarschijnlijk genoeg reden geweest voor de minsietr van financiën om te sugegreren dat de groei in 2013 mar 7% zal bedragen en dat je vanaf 2014 eerder moet rekenen op 6,5% groei. Er was enige verbazing dat dit semi offficieel gemeld werd, want dat zou een verandering van de doelstellingen zijn en dat is iets wat deze minister niet beslist.
Li heeft enkele dagen terug een speech gehouden waarin hij toch lijkt te geloven in 7,5% groei over 2013, maar je kunt het ook uitleggen dat de groei lager zal zijn. Li ligt er niet wakker van omdat de banengroei 3 miljoen was in het eerste kwartaal en daardoor lijkt de doelstelling van 10 miljoen voor 2013 haalbaar. Li vindt dit belangrijker dan economische groei (via overmatige kredietgroei, overinvesteringen lagere overheden).

Club van pessimisten pruttelt tegen, zo veel bubbelende centrale bankiers bij elkaar, dat is toch geen doen meer, zo is azijn nog de lekkerste wijn

 

Waarom ziet de markt toch niet dat de FED gewoon keihard QE gaat terugbrengen in september en dat de winstvoorspellingen gebaseerd zijn op luchtkastelen?

Bernanke zegt gewoon dat hij de rente lang laag laat (voorafgegaan door Carney en Draghi, die ook op hetzelfde lumineuze idee kwamen ter stimulering van het optimisme), maar dat terugnemen van QE iets heel anders is, op heel andere gronden wordt beslist. En wat doet de markt? Die springt omhoog, omdat ze Bernanke hebben horen prevelen: So you put that all together, and I think you can only conclude that highly accommodative monetary policy for the foreseeable future is necessary

Dat was zo’n quod erat demonstrandum, meer hoefde de markt niet te weten en meer wilde men ook niet weten. Daarop moesten aandelen en obligaties omhoog en dit keer de dollar omlaag. Maar de S&P zit in de toolbox van de FED en op 22 mei besliste Bernanke dat de S&P te hoog stond. Nu staat de S&P net zo hoog en toch…

 In Portugal gaat men de trojka om hulp smeken en in vroeger tijden betekende dit dat obligatiehouders een frisse afschrijving tegemoet kunnen zien bij zo’n herstructurering. Portugal kan niet meer uit de schulden groeien, exporteert niets, heeft geen hoogwaardige technologie, het zijn alleen maar aardige mensen die niet al te erg tegenstribbelen tegen hun steeds maar voortdurende onheil.

 Al die optimisten moeten hun strafwerk gaan doen. Zoals onderstaand plaatje van Morgan Stanly suggereert

 

 

 

 

Hun aandelenstrateeg Parker ziet 1600 voor de S&P eind dit jaar, o.a. omdat de winsten zullen tegenvallen

Parker vraagt zich vertwijfeld af waar hij verkeerd kan zitten.

Is er een onverwachte stijging van de pricing power? Nee, daar zijn geen aanwijzingen voor. Dat hoort samen te gaan met een aantrekkende stijging van de bezettingsgraad, terwijl je de laatste tijd het omgekeerde ziet, de bezettingsgraad blijft overigens nu betrekkelijk constant.

Wat dan verder? Een forse stijging van de grondstoffenprijzen? Dat gelooft hij niet, want de dollar is ijzersterk. Een plotselinge omkeer in de stijging van de productiviteit? Die ziet hij ook niet uit de lucht vallen, ook al belooft QE (tot op heden onsuccesvol) wel zo iets.

 Verder hoor je als pessimist te geloven in de gevaren van de dubbele (iets hogere) top die je nu ziet in de S&P. Of wat ook kan, een hele tijd zijwaartse koersbewegingen en dan ineens plons.

Nu weet je als pessimist dat je het meestal fout hebt, maar dat word je gelukkig met graagte vergeven als je het eindelijk goed hebt en de mensen eindelijk eens terecht gewaarschuwd hebt: is het wel wijn die Bernanke schenkt of is QE toch azijn? De markt vindt op het ogenblik  ook azijn lekker, misschien maakt het niet zo veel uit, totdat men ineens gaat proeven.

FED- notulen plus speech Bernanke: doemscenario van einde QE en renteverhogingen verder naar toekomst hoopt markt

Gisteren was de markt een en al oor wat er in de notulen van de vorige FED- vergadering over QE stond en vooral ook wat Bernanke zich zou laten ontvallen bij vragen na zijn speech.

Over de notulen was de markt niet zo in zijn nopjes. Dat wijst allemaal op een terugnamen van QE in september. Er was de vorige keer weliswaar nog geen meerderheid om QE terug te nemen, maar er waren toch al de nodige FED- gouverneurs die in die richting dachten en samen met een aantal dat zei eerst nog wat werkgelegenheidsgroei te willen zien, verwachten marktvorsers dat na de mooie werkgelegenheidsgroeicijfers van afgelopen maand er een meerderheid is ontstaan om QE in september te gaan terugnemen. Men wil uiteindelijk alleen staatsleningen overhouden, dus men wil beginnen met minder MBS hypotheken te kopen. Men zag kleinere staartrisico’s, het risicoscenario is duidelijk minder kansrijk geworden (dat had de markt al begrepen en dat betekende dat safe haven obligaties grootscheeps in de opruiming moesten, weg ermee tegen elke prijs zo ongeveer).

Er waren wijd uiteenlopende meningen binnen de FED en ze wisten niet hoe ze tot een consensus konden komen over hoe hun denken over QE te communiceren. Ze vroegen daarom aan Bernanke maar eens wat te gaan roepen. Bernanke wist dat hij zich een beetje in de nesten zou gaan werken, maar was dapper en liet doorschemeren dat QE verminderd zou gaan worden en wel op zo’n manier dat dit wel eens september zou kunnen zijn. Dat was zo vaag dat de vroegere maestro Greenspan trots zou zijn geweest als hij zo iets onduidelijks kon orakelen met daarna allerlei potentiële verklaringen van wat een en ander betekende en dan aan Hilsenrath laten weten wat de mooiste, de meest in het kraam te pas komende, uitleg was.

Na afloop van zijn speech deed Bernanke wat van hem verwacht kon worden (het is immers een van de grootste anomalieën in de markt): hij praatte de beurs omhoog met buitengewoon aardige opmerkingen over de misschien niet zo snode plannen van de FED. Natuurlijk hoefde hij de rente niet onmiddellijk te verhogen als de werkloosheid onder de 6,5% zou komen en bovendien zou dat niet zo snel horen te gaan (data dependent: als de groei en inflatie dan wel de S&P te hoog wordt, dan mag de FED wel snel de punchbowl wegnemen). Je hoeft helemaal geen haast te maken met verkrappen van het monetaire beleid, vooral niet nu groei en inflatie te laag zijn volgens de normen van de FED. Hij maakte zich zorgen voor een nodeloos verslechteren van de financial conditions (lees: de S&P zit stevig verankerd in de toolbox van de FED naast die inflatieverwachtingen en eeuwige verdoemenis wanneer de werkloosheid nog te lang boven 6,5% blijft).

Dat soort opmerkingen maakten de theeblaadjeslezers van FED- gedachtespinsels lyrisch: misschien begint men pas in december en wie weet gaat de rente later omhoog dan half 2015 in plaats van al eind 2014. Vooral in de hun de laatste tijd niet meer kloppende naam van Emerging Markets was men door het dolle heen, de dollar brak zijn opmars af (maar de euro kan niet ontsnappen an zijn neergang als de VS meer dan 2% sneller blijft groeien dan de Eurozone), rentes doken omlaag, bijna overal (niet in Portugal want daar heeft men hulp van de trojka nodig die wel eens herstructurering van de huidige staatsschuld op het verlanglijstje zou kunnen hebben staan).

Toch is duidelijk dat Bernanke recht in de leer is met de afbouw van QE: de voorraad is al veel te groot en die bepaalt hoe ruim het monetaire beleid is volgens de FED, niet de stroom aan nieuwe QE. Afbouwen van QE staat helemaal los van de rentebeslissing. Dat moet elke gouverneur van de FED nu tot in den treure gaan herhalen, naast steeds roepen dat alles data dependent is (data over groei, inflatie en de S&P).

geld stroomt niet meer naar China (Deutsche Bank)

De markten schrokken zich rot van de slechte handelscijfers van China, veel slechter dan gedacht. De export kromp, tenminste in de officiële cijfers. Deze keer zouden ze wel goed zijn en niet opgeblazen voor allerlei bureaucratische doeleinden. Men waarschuwde zelfs voor grimmige cijfers in het derde kwartaal. Lombard Street Researcch stelde dat dit negatieve groei in het tweede kwartaal betekent.
JP Morgan had berekend dta de export $60 miljard te hoog was weergegeven in de officiële cijfers en in China heeft men het zelfs over $ 75 miljard.
Deutsche Bank zag een mooie correlatie tussen opgeklopte exportcijfers enn de instroom van gelden naar China op basis van carry.

vanaf 46 minder geldzorgen: vanaf 46 word je gelukkiger

http://soberlook.com/2013/07/the-baby-boomer-divide.html
Sober Look had een verhaal dat de oudere babyboomers en nóg oudere mensen minder geldzorgen hebben. Jongeren hebben een schrijnend geldtekort, terwijl stokoude mensen veel eerder denken genoeg geld te hebben om van rond te komen. Voor een deel komt dit door minder consumptie, geen dure studerende kinderen etc. Sober look schrijft het toe aan angsten van de jongste babyboomers dat ze door de ouderen uitgezogen worden in o.a. de VS. Nu zitten de potten voor gezondheidszorg aan ouderen nog vol en andere potjes voor hulp aan ouderen ook nog, maar die zijn volgens de planning op als de jongere babyboomers aan de beurt zijn om eens flink van die subsidies en uitkeringen te profiteren. Zij zien als angst dat ze zelf voor hun zorg moeten gaan betalen in plaats van de staat zoals we al enige decennia zo gewoon vinden.

• OASI = Old-Age and Survivors Insurance (Social Security retirement trust fund)
• DI = Disability Insurance (Social Security disability trust fund)
• HI = Hospital Insurance trust fund (part of Medicare)

Het bovenstaande is een verder onderbouwing van de stelling uit een oude zeer populaire post dat je vanaf 46 gelukkiger wordt http://beleggenopdegolven.blogspot.nl/2010/12/vanaf-46-word-je-gelukkiger.html

euro versus dollar naar ongeveer 1,20 volgens renteverschillen

1,28 is een kritiek niveau voor de euro tegen de dollar volgens diverse chartisten, elliot wave tellers etc. hierboven plaatje van seeitmarket (kassen).
De euro staat op het punt te bezwijken onder de veelbelovende woorden van Draghi dat hij de rente lang laag zal houden of zelfs zou verlagen en onder de waarschuwing van Bernanke dat whatever it takes de FED van die gevaarlijke QE afmoet, te beginnen in september.

De renteverschillen aan de korte en lange kant zeggen vaak iets over wat de valuta doet. De korte kant heeft veel aandacht gehad in de afgelopen jaren, maar de lange kant begint nu duidelijk wat te schreeuwen: de renteverschillen zijn nu zo hoog dat de dollar schreeuwend duur moet zijn en niet de euro, ook al vertikt Draghi het aan QE te doen.

Niets is eenvoudiger dan verbanden te suggereren die veel minder sterk zijn dan het plaatje suggereert of ineens anders blijken te zijn. Op naar de 1,22 zegt het plaatje nu, met de kanttekening van de vorige zinnen.

versnelling consumentenkrediet in de VS

De snelle groei van het consumentenkrediet zette heel wat pennen in beweging. Pragmatic Capitalism zag het als een teken dat de Balansrecessie geen tanden meer heeft, de consument durft zich weer in de schulden te steken. En niet zo'n beetje ook, elk gezin leent gemiddeld (!) in 2013 alleen al $2000 extra in de VS (nog los van hypotheken).

Consumentenkrediet stijgt de laatste tijd ongeveer even veel als het nominale  BNP (zoals je ook zou verwachten). Het gaat minder hard dan de groei van M2 door de QE fratsen van de FED

Het plaatje laat de versnelling in de laatset maand zien.

werkgelegenheidsgroei VS in lijn met initial claims

In de post van gisteren liet ik zien dat de werkgelegenheidsgroei haast niet meer samenhangt met de economische groei. Het verband met initial claims voor werkloosheid is er nog wel. Het is echter geen leading indicator geweest in de afgelopen jaren, ook al zijn intial claims wel een officiële leading indicator (geweest).

banengroei VS hoger dan groei BNP aangeeft

De groei van de werkgelegenheid per maand correleerde vroeger heel goed met de economische groei in de VS. Sinds 2010 is dat niet meer het geval. De groei van de werkgelegenheid is nu een stuk hoger dan de groei aangeeft. Een deel komt door de groei van de private sector terwijl de overheid ongeveer 1% afpakt van de BNP groei via al dat bezuinigen. Een ander deel komt door fracking en de infrastructuur die daarvoor nodig is en ook de huizenmarkt zorgt voor betere banengroei.