reflatie rotatie rente

China boppe

en dat is belangrijk voor de VS, steeds meer bepaalt het boze buitenland de rente in de VS, daar helpt stemmen op Trump geen hemeltje lief aan

mean reversion...surprises naar 0+

seizoeninvloeden werken mee voor herstel van die surprises

termijnpremie is nog steeds extreem laag
is de huidige schok zo veel minder dan in november 2016?

ik zie 1 verhoging in december en nog eens 2 in 2018. minstens. dat is nog niet helemaal ingeprijsd.

en Goldman Sachs ziet mogelijk stevige stijging van de diensteninflatie in de EU, dat is geheel tegen de ingeprijsde consensus...

koken bij Ronald Mcdonald huis in Amsterdam

met zijn vijven namens BMO GAM koken voor de gasten in het Ronald McDonaldhuis (het goede doel van BMO Nederland dit jaar, afgelopen weekend reden enkele moedigen de Homeride voor dit goede doel) , zo'n 25
spaghetti Bolognese à la Jennifer, Tiramisu à la Rik en vegetarische pasta en salade met Joeri als opperroerder in de pannen.

overpeinzingen

Zorgen alom vanwege de rente en hoogtevrees bij de lievelingen van de Nasdaq (FANG).

Draghi liet zich ontvallen dat het zo goed ging met Europa dat hij niet zo royaal meer hoefde te zijn met QE en zo. De beurzen reageerden ontdaan, fikse stijgingen van de rente, de euro ijzersterk. De dag erna kwam er onmiddellijk reparatie, dat Draghi het toch niet zo bedoeld had, hij hield alleen maar een positief verhaal. Maar de markt dacht daar anders over: whatever it takes om Europa te redden is voorbij, niks to take anymore.

Europese aandelen zijn door de goede ontwikkelingen in Europa vanwege monetaire fobieën in de achterhoede geraakt, net nu iedereen vanwege Macron vond dat je Europa maximaal moest overwegen.

Yellen c.s. deden een schepje bovenop de zorgen: zij zag geen financiële crisis meer in ons leven (ze is niet meer de jongste, maar toch). 

De FED laat zich voor een groot deel leiden door de financial conditions en als die het toelaten gaat de rente gematigd omhoog, ook al is er geen inflatiewolkje aan de lucht te zien en is de economie niet oververhit, is men niet onzedelijk hard aan het investeren, wordt de belastingverlaging van Trump een muizenkeutel.

In Amerika zijn republikeinse senatoren bezig met zo snel mogelijk met een herzien voorstel te komen om Obamacare om zeep te helpen. Nu ligt er iets voor dat 22 miljoen nieuwe onverzekerden gaat opleveren maar met honderden miljarden lagere kosten die zoiets oplevert over tien jaar. Dat moet de Freedom Caucus van rechts radicale republikeinen over de streep trekken. Die honderden bespaarde miljarden moeten dan weer grotendeels uitgedeeld worden om ongezonde mensen (met existing conditions) enigszins te helpen.

Dit soort voorstellen leken me kansloos, maar ik ben bang dat opperdemocraat Schumer gelijk heeft dat het 50/50 is dat een voorstel het gaat halen om Obamacare om zeep (‘repeal’) te helpen.

De afgelopen week zijn diverse belangrijke hindernissen genomen: Trump zei dat repeal eerst moet en replace niet langer onmiddellijk hoeft; nog belangrijker: men gaat (zoals verwacht) hoofdzakelijk inzetten op ‘waivers’ per staat: men gaat per staat de schade van repeal Obamacare repareren met specifieke maatregelen. De ene staat zal veel doen en de ander bijna niets. De bedoeling is na enige tijd te kijken welke staat het meest succesvol is. Verzekeringen mogen nu aan ouderen (50-65 jaar) een vijf maal hogere premie opleggen dan aan jongeren (was drie maal), een phenomenal vooruitgang volgens republikeinse aanhangers van bestrijding herverdeling van veelverdieners richting deplorables.

Het economische nieuws blijft goed, de negatieve verrassingen vergeleken bij de te hoog opgelopen verwachtingen worden minder nu de verwachtingen weer wat realistischer worden.

Het geloof in reflatie begint weer wat terug te keren. Wereldwijd gaat het behoorlijk, niet zoals voor de kredietcrisis in de hoogtijdagen van China, maar nu toch weer duidelijk beter dan na de algemene somberte rond 2015-2016 in de hoogtijdagen van Larry Summers Secular Stagnation.

De Duitse IFO blijft positief verbazen en Frankrijk nu ook.

https://ftalphaville.ft.com/2017/06/30/2190794/remember-to-send-china-thank-you-notes-for-preventing-a-global-recession-in-2016/

China gaat prima, al weet iedereen 110% zeker dat er een flinke afzwakking komt. Flink? Dat moet ik maar eens zien. Enige afzwakking? Ja, natuurlijk.

In de VS zijn er wat tegenvallers, vooral met de autocyclus en nieuwe orders, maar het ziet er nog degelijk uit: hulp van de huizenmarkt (inclusief Mortgage Equity Withdrawal), de lage inflatie, groei van de betere banen, schalieolie en -gas door de kostenbesparingen, Amazon die kruideniers wakker maakt om meer te gaan investeren, hoog vertrouwen van midden- en kleinbedrijf en consument, lage en stabiele credit spreads, zeer (iets te) traag ingeprijsde renteverhogingen van de FED, beperkte niet te grote maar Goldilocks belastingverlagingen op komst 

Samenvatting financieel economisch nieuws van de afgelopen week

Centrale bankiers gooide roet in het eten van vooral de lievelingen van de Nasdaq. Vol walging worden ze nu vergeleken met ‘staples’ zoals Unilever. Er dreigt themarotatie. Bankaandelen waren in herstel, ook door roekeloos smijten met geld na het kennelijk te succesvol doorstaan van de stress tests.

Draghi vertelde te overtuigend dat het goed gaat in de EU, daarmee het geloof in een snel einde van QE enorm bevorderend. Yellen zei voorlopig geen financiële crisis bij ons leven te zien, daarmee aangevend dat financial conditions goed genoeg zijn om voort te gaan op het pad van renteverhoging en afbouw QE. De Duitse tienjaarsrente verdubbelde bijna door een en ander.

De olieprijs herstelde ook, 7% na grote klappen, op niet al te slechte voorraadcijfers in de VS en de verrassende productiestabilisatie. Diverse metaalprijzen herstelden ook. Er is weer enig geloof in reflatie aan het terugkeren.

Macro was weer prima, al werd in de VS nog veel meer verwacht. Groei over het eerste kwartaal in de VS 0,2 % opwaarts herzien naar 1,4%.

De Duitse IFO zette een record high, ook in Frankrijk en de VS waren de indexen voor consumentenvertrouwen zeer hoog.

Persoonlijk inkomen groeide 0,4% vorige maand in de VS, meer dan verwacht bij een PCE inflatie van -0,1% en nominale PCE uitgaven van 0,1% hoger, zoals verwacht.

Nieuwe orders vielen tegen in de VS en pending home sales ook.

De politiek ruziede voort in de VS, de markt slaat er niet veel maar toch wel iets acht op. Uitstel stemming over Obamacare viel niet goed op de beurs. Misschien dat het er toch doorheen komt na de nodige aanpassingen, maar er lijken minstens vier (twee te veel) republikeinse senatoren niet te vermurwen om Obamacare te torpederen met vrijwel niets hiervoor in de plaats.

Kushner, een soort Amerikaanse Ras-poetin aan het wordend, komt langzaam meer in het nauw.

Trump lijkt vastbesloten protectionistische maatregelen per industrie te gaan nemen, te beginnen met staal. Vergeldingsacties buiten Amerika dan gegarandeerd.

niets om het lijf

het was gisteren naaktfietsdag
passanten bij mij schuin aan de overkant
niets om het lijf, net als de beurs zeggen de bears

vlag niet goed uit,banken?

misschien een verkeerd signaal. buy the dip zeggen immers al die mensen met cash aan de zijlijn. eindelijk. men is een beetje b(f)ang,

https://mises.org/blog/fed-will-likely-chicken-out-planned-rate-hikes

de afzwakking van de kredietgroei moet de FED op het rechte pad van hooguit 1 verhoging nog in 2017 houden. en dat zal wel. 0 kan ook als de financial conditions niet goed genoeg blijken.

https://www.seeitmarket.com/financial-sector-etf-xlf-closing-in-on-2007-all-time-highs-17022/?

banken moet een all time XLF high gaan zetten bij een steiler wordende rentecurve (omdat het niet zo slecht gaat met de economie, economic suprises in de VS herstellen, de banken weer meer dividend mogen uitkeren van de FED vanwege goede stress tests) hoop ik.

(Goldman Sachs plaatje). Kredietgroei loopt achter op de aandelenkoersen. Vanaf hier lijkt kreidetgroei te verbeteren. 

update vierjaarscyclus

Het gaat behoorlijk volgens plan. De oranje lijn gaat zoals ik al verwachtte richting blauwe stippellijn en wijkt daarmee van de oude grijze trend af.  De gele stippellijn is vooralsnog te pessimistisch.

D kan bereikt worden rond 2500 (misschien is het nu al bereikt of gebeurt dit pas bij ongeveer 2600). Als het dan nog steeds volgens onze ouderwetse vierjaarscyclus gaat, komt er dan een correctie DE van 10%+ maar nog geen bear markt.

A was niet ver onder de trend, niet zoals in 2003 en 2009, maar daar was ook geen reden voor. 2003 en 2009 brachten de koersen ver onder trend omdat er een enorme aanpassing nodig was. Na 2000 omdat alles veel te duur was geworden en in 2009 omdat de kredietcrisis zeer diep was.

In 2016 was er slechts een beperkte crisis rond China en de olieprijs, daarvoor was geen dreun in de aandelenkoersen nodig.

In 2017 is geen dreun nodig als het winstverhaal goed blijft. Dit lijkt te kunnen, maar wat meer paniek over wat centrale banken zitten te bekokstoven kan een en ander verergeren.

weer paniek bj nog geen 1% daling van de S&P

Groei valt tegen en China krijgt de schuld. Het koopt niet genoeg, niet genoeg grondstoffen vindt men, ook al gingen de olie- en ijzerprijs omhoog vandaag.

en dit is ook een schrikbeeld voor macro economen

De huidige instortingen van de koersen van wel een of twee procent zijn ingeluid door Draghi die zei dat het goed ging in de EU, daarmee suggererend dat hij snel zou stoppen met QE. Zoals Ruud al zei, hij trok zijn keutel snel in, maar het kwaad was al geschied: de rente stijgt, niet omdat het zo goed gaat met de economie, maar omdat de centrale banken verleid door de gunstige financial conditions de rente gaan verhogen en QE gaan intrekken. Dan gaat de beurs omlaag op rentestijging.

ringling barnum & bailey stopte ,museum in sarasota blijft trekpleister

Sarasota in Florida is niet alleen bekend van George W Bush die op 9/11 dapper kinderen aan het voorlezen was in Sarasota voor hij plotseling moest onderduiken vanwege 9/11.
Sarasota is nu vooral bekend van het enorme Ringling museum.

Eind januari bezochten we het Ringling museum in Sarasota, waar sinds 1927 het hoofdkantoor gevestigd was van het circus Ringling Barnum & Bailey. The greatest show on earth.
Ringling kocht in 1906 Barnum & Bailey. Circus was in die tijden een buitengewoon florerend bedrijf. Nu niet meer, 21 mei was er het laatste optreden, het circus is nu dicht.

Vroeger was circus de topattractie in de wereld. De stad liep uit als het circus aankwam. Dat was meestal maar voor één dag. Sinds er spoorwegen waren was het mogelijk om elke dag te verkassen. Dat was wel een enorme onderneming, maar het kon. Circus was high tech in die tijd.
Circus was enorm, er was niets anders te beleven. Via uitgekiende marketing ging iedereen naar het circus, ook al moest je je er blauw voor betalen. Het was big business en er werden schatten met geld mee verdiend.

Amerika heeft megarijke mensen en Ringling was er daar een van (niet alleen van het circus maar ook door handel in olie en vastgoed). Megarijk is niet een beetje rijk, maar zo rijk dat hij echt alles kon kopen en hij deed dat ook. In de goede tijden kocht hij zijn landgoed in Sarasota, bouwde daar zijn kasteel

en kocht een enorme kunstverzameling. O.a. een indrukwekkende collectie oude schilderijen (van Abbe waar ik enkele weken terug over vertelde was een kruimel, kinderverzameling hierbij vergeleken).

kardinaal door cranach

filips iv door velazquez

door frans hals

hij was een fan van Rubens, hij had heel wat schilderijen van hem

Uit zij nalatenschap is nog meer aangekocht en zo heeft men ook allerlei aardig nieuwerwets spul.

Naast het buitenverblijf van de Ringlings staat er op het landgoed een museum met oude kunst en een afdeling moderne kunst.
Verder staat er nog een groot circusmuseum op het terrein. Dat is prachtig en geeft een indruk van hoe geweldig circus vroeger was, hoe enorm grootschalig, een enorme dierentuin ook. The greatest show on earth was niet overdreven.

(nagebouwd op schaal)

gaat het beter of slechter in de VS, zitten de rentebeleggertjes te slapen

via Business Insider
Het verband van de S&P met groei over een jaar is veel sterker dan dat van de rentecurve.
De rentecurve voorspelt de groei een aar vooruit nog maar slecht. Dat is iets om rekening mee te houden en niet al te erg mee te gaan met die voorspellingen dat de groei moet instorten vanwege de vervlakking van de rentecurve. Dat moet bevestigd worden door de aandelenbeurs of de arbeidmarkt of de credit markt.

via Business Insider
de lage werkloosheid zorgt nu voor groei van de betere banen. Of is het de betere investeringsgroei die vraag naar de betere banen creéert. beide denk ik.

en men maakt zich te druk over dalende olieprijzen
N.B. olie was weer defensief op een dag dat de Nasdaq meer dan 1% daalde

ondertussen zijn centrale banken ineens een stuk minder aardig ondnaks de lagere inflatie dan verwacht, ondanks het in de vuilnisbak gooien van de Phillipscurve.

Onze godfather van de kortingen op pensioenen, Draghi, whatever it takes, joeg de rentebeleggers de stuipen op het lijf. Hij vertelde dat het goed gaat in de EU. En dat betekent straks minder QE.

“Monetary policy is working to build up reflationary pressures… we can be confident that our policy is working and its full effects on inflation will gradually materialize… The threat of deflation is gone and reflationary forces are at play… we can be more assured about the return of inflation to our objective than we were a few years ago…. Political winds are becoming tailwinds.There is newfound confidence in the reform process, and newfound support for European cohesion, which could help unleash pent-up demand and investment…. As the economy continues to recover, a constant policy stance will become more accommodative, and the central bank can accompany the recovery by adjusting the parameters of its policy instruments – not in order to tighten the policy stance, but to keep it broadly unchanged”. http://bit.ly/2tQRPKI

Een oorvijg die alle duivenpraat fijn aan het malen is, door de shredder gooit.

Hoe meer men de woorden van Draghi ging duiden des te erger werd het voor de gelovigen in rente die alleen maar omlaag kan. Net nu men gepositioneerd zit voor rentedaling, men 20+ leningen aanraadt als veiligste belegging komt deze voorspoed uit de mond van Draghi.

Dan de FED. Die begint in alle toonaarden te ontkennen dat de inflatie niet gaat stijgen, ook al moet je misschien niet geloven in de Phillipscurve. Geduld, geduld. Ze geven steeds duidelijker aan dat ze vooral naar financial conditions kijken. Als de S&P maar genoeg stijgt, dan moet de FED niet vergeten de rente te verhogen. Gedekt door anders te veel verstoring van de kapitaalmarkt, dat lokt te veel verkeerde investeringen uit (te veel leverage van laag risico bijvoorbeeld).

De beurs is deze keer niet blij met rentestijging vanwege financial conditions en niet vanwege te veel groei en inflatie.

Samenvatting financieel economisch nieuws van de afgelopen week

Er gebeurde niet veel en dat leverde ook geen inspiratie op voor flinke koersbewegingen, zowel niet voor aandelen als de rente of de dollar..

De lange rente is wat gedaald en de vervlakking van de rente is zo groot geworden dat men er slechtere groei voor in de toekomst uit afleidt. De Citigroup index voor economic surprises in de VS stabiliseerde deze week echter na een val in de afgrond van de vorige maand. Iets beter dan verwacht nieuws over de huizenmarkt in de VS (huizenverkopen) woog op tegen marginaal tegenvallende markit PMI’s in de wereld (nog beter industrie in de EU en diensten VS maar elders iets lager) die nog steeds groei licht boven potentie aangeven. Leading indicators een keurige +0,3% in de VS.

markit PMI daalde iets in Japan, maar bovenstaand plaatje van Strategas laat zien dat het goed gaat in Japan.

De opnieuw lagere olieprijs (ondanks afgelopen week meevallende voorraadcijfers in de VS) verhoogde de somberheid over de inflatie (maar ik vind lage inflatie wel prettig). De FED erkende via enkele sprekers dat de inflatie aan het dalen is en de Phillipscurve best wel eens niet tot extra inflatie kan gaan leiden. Fischer wijst nog enigszins twijfelend op verstoring van de markten door te lage rente, maar Bullard en Brainard vinden dat de FED moet ophouden met inzetten, vooruitlopen, op hogere inflatie, nu het omgekeerde dreigt te gebeuren.  De stress-testen voor de Amerikaanse banken waren een makkie deze keer, iedereen slaagde met vlag en wimpel. In de EU gaat dat anders, in Italië mogen twee banken hulp opzoeken.

High yield kreeg het eindelijk moeilijk door de lagere olieprijzen (ook negatief voor EMD).

De Nasdaq onder aanvoering van biotech (op basis van decreet Witte Huis minder druk op prijzen dure medicijnen) herstelde en was opnieuw sterker dan de S&P, die nog wel (alweer) een all time high aantikte.

Xi had nog onaardige maatregelen voor speculanten in buitenlandse beleggingen. Meer moet in China blijven. De Chinese valutareserves zwellen weer aan. Xi moet in september herbenoemd worden voor vijf jaar. Chinese A aandelen komen volgend jaar met een klein gewicht (moeilijk verhandelbaar voor buitenlanders) in de MSCI Emerging Markets index.

Meevallende exportcijfers van Taiwan geven aan dat het nog goed gaat met de wereldhandel en industrie. IJzerprijzen in China afgelopen week +1,8%.

Voorlopig is men nog in zijn nopjes met Macron, ook in de rest van de EU. Het Franse consumentenvertrouwen steeg, groei eerste kwartaal opwaarts herzien van 0,4 naar 0,5%.

Trump hield zich voor zijn doen koest. De aandacht ging uit naar het kansloos geachte voorstel in de senaat om Obamacare te torpederen. Men begint zich steeds meer te werpen op belastingverlagingen die dan wel niet fenomenaal worden, maar misschien groot genoeg om de verkiezingsnederlaag van de republikeinen in 2018 te verkleinen. Pelosi c.s. zijn onpopulair genoeg buiten de kuststreken om de schade voor de republikeinen beperkt te houden als Trump niet te gek doet.

Overpeinzingen: complacency en de lage olieprijs

Er is vooral angst over complacency en de val van de olieprijs en de groeiafzwakking zoals naast olie de vervlakking van de rentecurve aangeeft.

Naast dat iedereen op momentum speelt en dezelfde lievelingen overweegt wordt de zeer lage VIX  als hoofdargument aangehaald voor de complacency: deze graadmeter van angst staat op uitzonderlijk laag niveau. Daar zijn goede redenen voor: uitzonderlijke macrostabiliteit (zeer weinig kans op recessie binnen een jaar, groei VS vrijwel zeker ongeveer 2-2,5%, in EU vrijwel zeker 1,5-2%, China vrijwel zeker ongeveer 6,5% en in Japan 1%+), minder verstoring van de markt bij aanpassingen van de asset allocatie via toenemend gebruik van ETF’s (in onrustige tijden kan dit juist de markt extra verstoren vrees ik).  Ondertussen is de VIX nog wel een stuk hoger dan de gerealiseerde volatiliteit van de afgelopen maanden. 

Deze overweldigende rust op de markten kan ruw verstoord worden door een schok. Als dat niet gebeurt, leert de geschiedenis, dan tuttert de markt meestal verder omhoog. Als dat rustig gaat, dan kan dit lang duren, als het te enthousiast gaat zoals in 1987 dan komen er brokken. Ik zie de laatste tijd wel dat er steeds vaker vergelijkingen gemaakt worden met 1987 en dat men concludeert dat nu de situatie toch behoorlijk anders is: de rente is niet te veel gestegen, de beurs is veel minder hard gestegen, de dollar is lang niet zo zwak (er is geen zorgwekkende ellende op de valutamarkten tot op heden). Er zijn uiteraard ook veel overeenkomsten, anders zou men er niet over schrijven: de olieprijs is moeizaam aan het herstellen van een grote klap, men ziet geen recessie binnen een jaar, het winstverhaal wordt mooier en mooier, de FED is de rente aan het verhogen, bijna iedereen verbaast zich over de mooie stijging van de koersen. Wie de beurslievelingen niet koopt, krijgt binnen de kortste keren spijt. Wat er ook aan onwelvoeglijk macro nieuws komt, al zeurt men nog zo over de politiek, de beurs stijgt door.

Nu dus ook. Die Nasdaq, die zou toch wel flink afkomen na die plotselinge zo terechte plons van twee weken geleden? Nee dus, oude lievelingen zoals biotech steken weer de neus op naar de gelovigen in het evangelie van Albert Edwards c.s.

[één belangrijk ding stak ik van die plons op: dan zijn de olieaandelen defensief. Overigens is de correlatie van de olieprijs met de beurs de laatste tijd behoorlijk laag. Maar bij lagere olieprijzen gaan nu de credit spreads duidelijk omhoog, dus bij daling van de olieprijs gaat nu het verband weer sterker worden]

De olieprijs lijkt de grootste zorg. Is die wel alleen maar aan het dalen door meer aanbod van schalieolie, Libië en Nigeria? Is de tegenvallende vraag in de VS, India, Japan wel zo tijdelijk of is er iets mis met de macro? 

Hebben we in ons overoptimisme vanwege de gelukzaligheid die Trump en trawanten ons zou brengen te veel van de groei in de toekomst geleend door te veel te investeren en consumeren? Moet dat terugbetaald worden in minder groei en wie weet recessie? Heeft de rentecurve gelijk dat de groei afzwakt. Dat is in lijn met de enorme neergang van de economic surprises in de VS en met de plotseling wegvallende kredietgroei. De autocyclus heeft de top overduidelijk gezet en enkele cijfers over de huizenmarkt vielen tegen.

Gaat de olieprijs veel verder zakken? Ik denk het niet, de pijngrens lijkt bereikt (credit spreads gaan omhoog, Rusland roept op tot productiebeperking in Azerbeidzjan, de overspeculatie in olie futures neemt af, de underperformance van energieaandelen begint extreem pijnlijk te worden, vooral olie service is een drama). Prijzen moeten vaak even onder de pijngrens komen, maar dan moet het herstellen.

Gavekal onderbouwt waarom ze ineens positief olieaandelen zijn geworden http://blog.knowledgeleaderscapital.com/?p=13158

Redenen waarom het beter kan gaan met olie (misschien is er wel een beetje geduld nodig):

*De groei van de olieproductie in de VS is afgezwakt. Het aantal rigs stijgt nog wel een beetje, dat loopt 30-45 dagen achter op de olieprijs. Dat de productie toch afzwakt lijkt te komen doordat steeds meer aangeboorde bronnen nog niet in productie worden genomen.

* De OPEC-discipline is ongekend hoog.

* De economische groei in de wereld is hoog genoeg om met vertrouwen te kunnen voorspellen dat de vraag gaat herstellen.

* De investeringen in nieuwe olieproductie is wereldwijd ingestort. Van $500 miljard per jaar rond 2014 tot onder $300 miljard. Dit gaat de productie in de komende jaren buiten fracking hard raken.

* Iedereen zo ongeveer is bang dat de olieprijs verder daalt. Men verdenkt OPEC-manipulatie met eerst te goed liggend blijvende olieprijzen bij slechte voorraadcijfers in de VS en nu geeft men de olieprijs op woensdag een extra zetje. Dan wordt de volatiliteit hoger en dat is een probleem voor fracking met zijn nu nog relatief hoge kostprijs vergeleken met de OPEC. De olieprijs kan hard stijgen op meevallers in de vraag na de recent flink neerwaarts bijgestelde verwachtingen

* Waarom gelooft men ineens dat er geen geopolitiek risico meer ingeprijsd hoeft te worden voor o.a.  olie?

* Het sentiment over de olieprijs begint overdreven negatief te worden. De bulls slikken bedeesd hun verhaal in en de bears verkondigen steeds luider het evangelie van een overvloed aan olie en benzine.  Ze wijzen op de miserabele performance van olieaandelen sinds 2008. De koersen in Azië en Europa zijn nog steeds niet hersteld, begin 2016 doken ze zelfs onder de lows van 2009. Het gewicht van energie in de wereldindex is na een relatieve val versus de index van meer dan 50% onnatuurlijk laag geworden. Zo’n lange neergang kan natuurlijk nog jaren langer worden, maar nieuw is dat men op de verbeterde spreidingkwaliteiten van olieaandelen wijst: ze correleerden 0,32 met S&P (0,8+ is normaal) en nog minder met de Nasdaq, de lage waardering maakt ze defensief (qua koers/boekwaarde zijn ze de goedkoopste sector, vroeger waren dit financials). Ja, olie wordt een stranded asset, maar voorlopig hebben we nog benzine nodig, er zijn nog maar weinig elektrische auto’s buiten Nederland.

plaatje Strategas: is het nu echt erger dan begin 2016?

plaatje Strategas. De consensus: reluctant...