In Duitsland ligt de swaprente nauwelijks boven de rente op 30-jaars staatsleningen, in de VS ligt de lange swaprente tegenwoordig duidelijk onder de rente op staatsleningen. Dat verschil wordt voor een deel verklaard door de te grote vraag van Nederlandse pensioenfondsen naar 30+ looptijden voor de swaprente en deels door de kennelijk betere debiteurenkwaliteit van de Duitse staat dan de Amerikaanse staat.
In de VS is de yield curve veel steiler dan in Europa. Voor een deel komt dat op conto van Bernanke (0% rente) en Trichet (1,25% rente) en voor een deel weer door de nederlandse pensioenfondsen die te veel lange leningen willen hebben om hun renterisico te matchen met de looptijd van hun verplichtingen. Buiten Nederland vindt men dit niet nodig, daar heeft men een heilig geloof in aandelen of in een constante reële rente.
