Amerikaanse retail sales bloeien op

In het plaatje van mijn collega Hendrik Jan Tuch kun je zien dat na februari de wekelijkse detailhandelverkopen in de VS plotseling de lucht in schieten. "Spring is in the air" noemde hij dat. Door het slechte weer bleven de retail sales in januari en februari op het niveau van 2009. In het plaatje kun je ook zien dat pas na week 40 in 2009 de detailhandelverkopen echt begonnen te verbeteren ten opzichte van 2008.

Het is nu als na 1907

Via het blog the Big Picture zag ik het bijgevoegde plaatje van Ron Gries van the Chart Store, dat de huidige beursontwikkelingen vergelijkt met die in 1907. Dat hebben Ter Veer en ik ook gedaan in ons boek (op bladzijde 220). Voorlopig is de parallel prachtig, nog mooier dan ik dacht toen ik het plaatje maakte.
Na enige tijd kwam men na 1907 in het stagflatoire recessiescenario. Dat gaat denk ik nu niet zo snel gebeuren (pas rond 2018 denken we), maar als onverhoopt na 2011 de inflatie al uit de hand loopt, dan zou de parallel langer kunnen duren.

verzwakking yen betekent 3-5 jaar rente omhoog in VS

De laatste paar jaar is er een ijzersterk verband tussen de sterkte van de yen en de 3-5 jaar swaprente in de VS. De recente uitbraak van de yen wijst op een hogere 3-5 jaar rente in de VS.

Amerikaanse rente breekt naar boven uit

De mooie cijfers van de ISM en de banengroei inclusief opwaartse herzieningen waren voldoende om de Amerikaanse rente uit de range te halen. Verdere rentestijging richting 4,2% lijkt de logische volgende stap.
Daarna wordt het moeilijker: houdt 4,25% of wordt de 10-jaars rente in de VS nog hoger?

Tegen 4.25%+
• ISM topt
• Kerninflatie daalt
• Werkloosheid hoog/ bezettingsgraad laag (de Jackson Hole argumenten)

Vóór 4.25%+
• ISM blijft hoog voor een rente van 4%
• Overheidstekorten te hoog nu quantitative easing is gestopt
• Omgekeerde head shoulder formatie voorspelt flinke stijging
• Grondstoffenprijzen als olie en zilver naar boven doorgebroken
• Bearish flattening is begonnen; yen doorgebroken, goud/zilverprijs omlaag bevestigen flattening.
• Lagere werkloosheid betekent een draai omhoog in de huurstijging op betrekkelijk korte termijn, zoals de apartment REIT’s al aangeven.

Verder commentaar: in bijgevoegd plaatje van ISM versus de rente zie je dat de rente inderdaad vaak topt na het hoogtepunt van de ISM. Ik heb met pijlen aangegeven wat de vorige vergelijkbare situatie was. dat wijst op beperkte verdere stijging van de rente en dan een beperkte daling. De range zou dan 3,2-4,2% kunnen blijven voor de 10-jaarsrente in de VS

ethanol ethisch?

Van Chris Watling , 31 maart 2010
Een samenvatting van zijn artikel over biofuel. Hieruit blijkt dat men in de VS ruime aandacht wil geven aan de ethische problemen van de productie van ethanol. De CO2 productie wordt gereduceerd door te werken met restafval en niet zo zeer het pure product (mais in de VS, suiker in Brazilië)
Watling:
The use of biofuels has grown rapidly in the US (by almost 30% p.a. over the last 7 years). As such the US consumes almost half of the world’s biofuels market. That equates to 4% of the US gasoline market (NB after adjusting biofuels for their lower energy content). In this section we examine the viability of the major type of biofuel (i.e. ethanol).
Ethanol accounts for almost all the biofuels used in the US (i.e. currently 95%). It is a substitute for gasoline and it is mostly derived from corn (1). Its consumption has grown rapidly in recent years (by 21% CAGR in the last 10 years). Despite that, the government is aiming to cap ethanol use (from corn) at a maximum of 15 billion gallons. It expects to reach this level by 2015 (NB 9.6 billion gallons of cornethanol were consumed in 2008).
This reflects two key reasons: First, the environmental benefits from corn-ethanol are contentious. Corn-ethanol only delivers a 19% reduction in greenhouse gasses
(GHGs) on average (compared to those emitted by gasoline). Other biofuels, though, can deliver up to an 86% reduction in GHGs. Furthermore, many highlight the effect of larger crops and more fertiliser on marine life – and argue that fertilisers create greenhouse gasses which are worse than carbon.
Second, there are concerns that corn-ethanol is not sufficiently scalable (without affecting the supply and price of both food and animal feed). Indeed, 33% of the US corn market is used to produce ethanol – up from 11% in 2004 (fig 2). Not surprisingly, ethanol has therefore been blamed for the corn price rise of 2007 & 2008 (albeit this price rise has now reversed). The US congressional budget office, for example, estimate that as much as half of the ‘07 to ‘08 rise in corn prices can be accounted for by the use of corn for ethanol (2).

Instead, the US is targeting the use of ‘advanced’ ethanol. Cellulosic ethanol is the key example. It is made from plant leaves and stems which come from a broad mix of crop types (3). As such, competition between food and fuel can be avoided. Furthermore, the reduction in GHGs compared to gasoline is significant (86% on average). The US target, therefore, is for almost all the growth in the biofuel market to come from this source (fig 3). Currently though, cellulosic ethanol is only a small component of the biofuels market. For the year 2010, for example, the government is targeting the use of 6.5 million cellulosic ethanol-equivalent gallons (4). This is just 0.07% of the US biofuels market. Importantly, that target was recently revised down from a less realistic 100 million gallons (in February 2010). The target by 2020, though, is also ambitious (i.e. 10.5 billion gallons). For both the 2010 and 2020 targets to be met, the use of cellulosic ethanol will have to grow by 110% every year for 10 years. Currently this is unlikely. Indeed, only 72 million gallons of annual capacity is about to come on stream in the next 3 years (with another 225 million gallons of capacity for which no production start date has been given) – according to a recent study by the Renewable Fuels Association.

(1) While corn is the key source of ethanol in the US, this differs by country. Sugar cane, for example is used in
Brazil while sugar beets is used in Europe.
(2) See http://www.cbo.gov/ftpdocs/100xx/doc10057/04-08-Ethanol.pdf
(3) These crop types include switchgrass, agricultural residues, and hybrid poplar trees.
(4) See http://epa.gov/otaq/renewablefuels/420f10007.htm#2

Biofuels conclusion: The major sources of ethanol in the US (both current and targeted) have key limitations. Our best case scenario, therefore, anticipates biofuels consumption, by 2020, which is in line with government targets. This would deliver a saving of 1.2 mbpd and account for 5% of the US oil market by 2020. Our central and worst case scenarios assume that targets for cellulosic (& other
advanced) biofuels are not reached (and reduce oil demand by between 3 – 4%). See appendix for detail.
Interestingly, the White House recognises the challenge of its own targets. In particular, they admit that they are not on a trajectory to reach current goals; that infrastructure for fuel distribution is challenging and that, while projects have been funded, they have not been actively managed to achieve targets (5).
Interestingly the IEA have forecast US biofuels consumption (by 2020) to be approx. 30% below government targets.

Ethanol niet ethisch?

Brazilië maakt het goedkoopste ethanol uit suiker. De gestegen brandstofprijzen veroorzaken daardoor een gigantische stijging van de suikerprijzen. Bianco stelt dat die met 91 dagen vertraging worden doorgegeven in ethanolprijzen (in de VS gemaakt met corn, mais).
Zo krijg je dat door een mislukte monsoon in India in 2009 de prijzen voor benzine in de VS gaan stijgen. Dit trekt de prijzen van graan/ mais omhoog en daardoor wordt voedsel erg duur voor de arme landen.
Ook de reductie van CO2 is verwaarloosbaar, vooral als men doorgaat met het kappen van oerwouden in Brazilië om meer suiker te produceren.
Biofuel ethanol ligt daarom zwaar onder vuur: het helpt CO2 reductie niet maar veroorzaakt wel hongersnood in de armste landen. Ethanol is niet ethisch.

ISM in VS sterk

Met 59,6 was de toonaangevende indicator voor het Amerikaanse ondernemingsvertouwen ijzersterk. De opmars van de ISM uit de recessie is precies volgens het boekje, zoals het plaatje van Benderly laat zien. Het plaatje laat ook zien dat er een terugval van de ISM komt, tot 50-55 volgens Benderly. Dat is overigens een opwaartse bijstelling t.o.v. vorige maand toen hij 49-54 zag.

Het klimmende optimisme wordt veroorzaakt door uitzonderlijk hoge cijfers voor supplier deliveries (het bedrijfsleven is verrast door de hoogte van de vraag; als het cijfer voor supplier deliveries op een zo hoog cijfer als nu staat, dan was er in het verleden altijd sprake van een doorzettend economisch herstel, zonder W dus), de exportorders en ook het cijfer voor werkgelegenheid. Dat is in de industrie bijna altijd matig en de huidgie 55-56 is een relatief zeer hoog cijfer. Misschien krijgt Woody Brock gelijk dat de Amerikaanse industrie aan een soort revival bezig is.

De daling die komen gaat wordt veroorzaakt door het wegebben van het voorraadherstel en het nog niet helemaal op kracht gekomen herstel van de onderliggende finale vraag.

De asset economy blijft nodig

De Kredietcrisis heeft de mensen huiverig gemaakt voor de asset economy. Deze moet in toom gehouden worden anders gebeurt er een ramp. Toch is de crisis veroorzaakt door Wall Street pas de eerste keer de oorzaak voor een recessie op main street sinds 1929. Zelfs 1987 veroorzaakte geen recessie. Ook de koersval na 2000 was niet de reden voor de recessie in 2001. De Kredietcrisis met zijn enorme afwaarderingen van alle bezittingen ex staatsleningen en veilige deposito's was wel ernstig genoeg om een recessie te veroorzaken, een hele diepe zelfs, de Great Recession.

Rond 2005 begon het voor Ter Veer en mij duidelijk te worden dat de komende recessie veroorzaakt zou worden door de asset economy. De terugval van de huizenprijzen in de VS die moest komen zou samen met een flinke beurscorrectie voldoende kunnen zijn voor een recessie. Dat het zo'n grote recessie zou worden hebben we niet gezien.

Leverage die te snel opliep maakte de terugval van de asset economy erg diep.
Goldman Sachs (Hatzius c.s.) gaf eind 2009 een uitleg over het spaargedrag in de VS waaruit je kon zien hoe belangrijk de asset economy was en is.
Hatzius produceerde een tabel hoe het sparen ging in de VS. Van 2004/2006 spaarde men 2,4% van het inkomen in de VS en in september 2009 was dit 4,0%. Een behoorlijke stijging voor de VS, maar toch in de verste verte niet wat de beren aan het voorspellen zijn en waren. Men zag de spaarquote in de VS snel oplopen naar 6-8% (de gematigden) en tot 12-15% (de überbears". Dat zou nog jaren moeten aanhouden en rond 2015 bereikt worden. Ondertussen is de spaarquote in de VS weer wat terug aan het lopen en het ziet er niet naar uit dat niveaus van 6% snel bereikt gaan worden als de werkloosheid gaat dalen (dan stijgen de besparingen nooit in de VS).

De balansrecessie van Koo voor Japan is niet vergelijkbaar met die in de VS qua spaargedrag van de particulier. Het bedrijfsleven is wel veel meer gaan sparen, maar ook daar is de piek gezet en men gaat beslist investeren en niet flink verder de schulden terugbrengen (wat in Japan ruim 10 jaar aanhield).

Wat wel ongeveer overeenkwam met Japan was hoe die spaarquote werd opgebouwd.
In de periode 2004/2006 kreeg men die 2,4% door voor 18% van het inkomen schulden aan te gaan en voor 20% te beleggen (14% in aandelen en 6% in huizen grofweg volgens Hatzius). Die 2,4% spaarquotezorgde verborg een enorme activiteit in de asset economy van 18+20=38% van het inkomen. Geen wonder dat de financials toen zo veel verdienden. De Amerikaan was happy want die 20% assets kopen leverden steeds een flinke winst op waardoor hij al ondernemend steeds rijker werd terwijl hij maar 2,4% spaarde. Hoe anders was dit in Japan waar men zich te pletter spaarde aan deposito's en daardoor niet rijker werd.
In 2009 draaide de obouw van de besparingen totaal. Men spaarde volgens de cijfers rond september 4%, maar men leende geen 18% maar men betaalde 4,5% terug. Men leende dus niet om assets te kopen, nee men betaalde terug. Men verkocht volgens Hatzius ongeveer 0,5% aandelen versus het inkomen en men kocht 0,9% in huizen (en andere vaste assets). Het telt niet precies om allemaal, Hatzius werkt ook met een kleine restfactor.

De aardverschuiving bij het sparen zit dus niet in de hoogte van de spaarquote, maar in de opbouw ervan. Als men in de VS door blijft gaan met het terugbetalen van leningen en men netto geen assets koopt, dan is dit een klap voor de groei in de VS.
Die 18% schuld maken zorgde voor een te sterke groei van de leverage. Door vooruitgang van de techniek en het rijker worden van de mensen kan de leverage gemiddeld 1-2% stijgen, niet de 3-5% die we zagen in de jaren 2004-2006. Zelfs die 1-2% is zeer controversieel en berust op een geloof in een meer liquide/ efficiënter worden van de kapitaalmarkt (iets als MV=PT, waarbij V dus moet toenemen en niet fors afnemen zoals we in de Great Recession zagen).
Het begint er overigens op te lijken dat de Amerikaan geleidelijk weer iets ondernemender aan het worden is met zijn assets en weer meer vertrouwen begint te krijgen dat het met zijn pensioenbeleggingen goed komt (huizenprijzen stabiliseren immers en aandelenkoersen zijn flink opgelopen, de hypotheekrente is laag).
Ik neem aan (ik geloof in sprookjes zeggen de beren) dat men in de komende jaren weer gematigd gaat geloven in de asset economy en men weer voor zo'n 4-10% gaat lenen van zijn inkomen (dan stijgt leverage niet of nauwelijks als men ongeveer 4% spaart). Dan groeit de economie weer 0,5-1% harder door de dan heilzame werking van de asset economy (dat is minder dan de circa 1.5-2% bijdrage van de asset economy die men wel eens becijferd ziet worden voor 2004-2006).
Ik zie dus precies het omgekeerde van wat de gelovers in de Amerikaanse balansrecessie zien gebeuren: de spaarquote blijft laag in de VS en men gaat zich beperkt (op minder dan de halve kracht van 2004-2006) weer in de schulden steken in de komende jaren. De snelheid waarin dat gebeurt hangt ervan af hoe rustig en veel de assets in waarde gaan stijgen. De asset economy wordt langzaam weer sterker denk ik (en zie ik gebeuren in de laatst gepubliceerde cijfers).

De asset economy is heel belangrijk geworden omdat men sinds pas een decennium zo veel financiële assets heeft vergeleken met het inkomen, voor een belangrijk deel zijn dat overigens pensioengelden. Landen die verstandig beleggen (dus niet à la Japan alles op een 0% deposito zetten of à la Amerika in 2004-2006 waarbij men veel te veel leende en daardoor leverage opbouwde) kunnen al snel 0,5-1% harder groeien dan andere landen. Dat vraagt om goede regulering van de asset economy, een niet uit de hand lopende leverage en voldoende ondernemerszin (dat laatste krijgt onvoldoende aandacht, als dat zo blijft kan het Japanscenario werkelijkheid worden).

Werkgelegenheidsgroei OK in VS

Met 162.000 was de groei van de werkgelegenheid in de VS volgens het establishment survey iets lager dan de consensus, maar bij nadere analyse viel het cijfer mee (en moest de rente dus omhoog in de VS en tegelijk viel de Japanse yen flink naar beneden).

Het cijfer was minder opgepoetst door tellers voor de grote volkstelling: slechts 48.000 terwijl men eerst dacht dat dit er 125.000 zouden zijn. De werkgelegenheid in de industrie nam toe met 17.000 en het aantal uitzendkrachten met 40.000.
Volgens het bijgevoegde plaatje van Calculated Risk leiden uitzendkrachten werkgelegenheidsgroei met vier maanden en zijn we nu toe aan een werkegelegenheidsgroei van 300.000 in de VS (wat Calculated Risk overigens niet gelooft).
Ook de lengte van de gemiddelde werkweek nam iets toe. Zoals het in een herstelperiode betaamt werden de cijfers van de afgelopen maanden wat naar boven bijgesteld, waardoor de banengroei over januari ook ineens positief bleek.
Al met al wijst alles behalve de initial claims er op dat de groei van de werkgelegenheid verder zal versnellen.

Het andere survey over de groei van de werkgelegenheid, het household survey, waarmee men het werkloosheids% bepaalt laat al enkele maanden een mooie groei van de werkgelegenheid zien. Die over maart met ruim 260K was iets lager dan die over februari van ruim 300K, maar toch mooi. De participatiegraad werkenden/beroepsbevolking nam weer toe. De werkloosheid daalde niet, omdat meer mensen werk gingen zoeken.

ISM non manufacturing moet dit de komende week nog eens gaan bevestigen. Misschien valt deze even veel mee als de ISM voor de industrie (maar zo'n verrassing was die 59,6 nu ook weer niet na het lezen van de grote stijging van de GSAI index voor wat analisten van GS opgetekend hadden uit de monden van de CEO/CFO's van hun ondernemingen; dit houdt overigens ook in dat de ISM nog iets kan stijgen over april. Maar dat zou dan het hoogtepunt moeten zijn tenzij leading indicators zoals ECRI weer gaan aantrekken).

Turkije wil ook in de 10% club

Afgelopen vrijdag ging de Turkse beurs (een van de weinige die open was) omhoog op de verwachting van een Turkse minister dat de groei in het eerste kwartaal van 2010 weleens 10% kon zijn geweest. Over het vierde kwartaal van 2009 had Turkije na China de hoogste groei van de G20. Goldman Sachs is eveneens zijn verwachtingen voor de groei van Turkije naar boven aan het bijstellen.
Turkije kan die groei misschien 1 kwartaal bereieken, maar niet jarenlang vasthouden, iets dat China wel kon en India straks vermoedelijk ook af en toe kan (of Vietnam, dat in principe het hardste kan groeien).

Ook Barrons ziet het in hun hoofdartikel (http://online.barrons.com/article/SB127024899601271363.html#articleTabs_panel_article%3D1) wel zitten met Turkije, al denkt men wel dat Emerging Markets het koerstechnisch even moeilijk zullen krijgen (voor enkele landen is de groei aan het afzwakken en wordt de liquiditeit afgeknepen). Naast Turkije is Barrons positief op Brazilië, Zuid Korea en Taiwan.

In China, India en Mexico ziet Barrons een correctie komen/ doorzetten.
China vindt men duur (je betaalt 3,3 keer boekwaarde als Chinees), terwijl de commerciële vastgoedmarkt te hot is en afkoeling benodigt via hogere rentes.
Toch vindt men koopjes in China zoals China Mobile en PetroChina.
Men is benauwd voor het flink terugschroeven van de overheidsinvesteringen, waardoor tal van grondtoffenprijzen moeten corrigeren.
Korea is daarentegen zoals zo vaak goedkoop, je betaalt slechts de boekwaarde (waarmee je vermoedelijk beloond wordt voor de risico's van te hoge consumentenschulden).
Oost Europa vindt men goedkoop. Turkije staat slechts 10 keer de winst dit jaar. Men prijst Garanti bank aan.
Het BRIC-thema is erg hot geweest in de afgelopen jaren, het recept om Emerging Markets out te performen. Misschien moet men nu wat creatiever worden. Merkwaardig was dat Barrons Indonesië niet noemde, tterwijl dat de huidige lieveling is van Emerging Market volgers.

N.B. ik heb privé geen belangen in de genoemde ondernemingen, wel iShares Turkije en diverse Emerging Market funds.

groei is een keuze

Een van de stellingen van Woody Brock is dat economische groei een keuze is. In veel landen kiest de politiek voor lage groei, in steeds meer landen echter kiest men voor hoge groei. Amerika/Azië kiest voorlopig voor hoge groei en Afrika en Europa, inclusief Nederland, voor lage groei. Hoge groei krijg je door consumptie te belasten en niet arbeid, te zorgen voor een goed juridisch systeem, veel te investeren in plaats van te veel overheidsuitgaven, innovaties te bevorderen, etc.
Woody benadrukte dit weer in zijn laatse report over China. Daarin legt hij uit dat hij niet alleen somber is over de groei in de VS (2,5% inclusief 0,5-1% bevolkingsgroei), maar ook over die van China (slechts 6% over de komende decennia). Het zal nog lang duren voordat de economie van China groter is dan die van de VS.

Het centraal geleide dictatoriale regiem heeft verschillende zwakheden die zullen zorgen voor een flinke afzwakking van de groei in de komende jaren. Het spel van China om de wereldmarkt te veroveren met een ondergewaardeerde valuta en hoge investeringsgroei heeft de groei 3% hoger gemaakt. Dit werkt maar tijdelijk, daarna valt de groei dus minstens 3% terug. Woody verbaast zich over hoe slecht het westen dit spelletje met China speelt (gametheorie is een specialiteit van Woody). Protectionisme dreigt. De USSR groeide onder Kroesjov ook tijdelijk heel hard vanwege enorme staatsinvesteringen. Toen die investeringen te hoog bleken en vaak niet rendabel viel de groei terug. Toch sprak men een hele tijd van het groeimirakel van de USSR. Het communistisch systeem werd gezien als een superieur systeem voor economische groei door vele economen in die tijd.
In China zal het op een vergelijkbare manier misgaan vanwege de overinvesteringen met te veel leverage. Ook het juridische systeem van China is te zwak om ernstige terugslagen te voorkomen.

China zal snel over moeten schakelen op een door de consumptie geleide economische groei. Dat lijkt overigens reeds begonnen. Omdat de multipliers van consumptie lager zijn dan die van investeringen zal de groei dan wel terugvallen.
De eenkindpolitiek zorgt voor een vergrijzing die de demografie binnen vijf jaar doet veranderen van relatief gunstig tot relatief ongunstig.

Van Reaganomics tot Obamacare

Tijden veranderen:
Reaganomics Laffer curve: belastingen moeten omlaag, uitgaven/BNP omlaag ex defensie
Clintonomics overheidstekort moet terug (Peace dividend)/ geen veranderingen à la Balkenende IV
Bushisms belastingverlaging ging over in oorlog en veiligheid
Obamacare care moet
Teaparty belasting moet omlaag, overheid moet kleiner

D.w.z. een verschuiving binnen de tijdgeest van het domein vrijheid (economie, winst) naar zorg (care). De Teaparty biedt voorlopig nog tegenwicht, d.w.z. het domein vrijheid van de tijdgeest staat nog sterk (voor meer uitgebreide behandeling zie ons boek).

Sinds WO II waarin de Amerikaanse regering verbood de lonen te stijgen, trekken ondernemingen mensen aan via het geven van verzekering tegen medische kosten als concurrentiemiddel. Vakbonden voerden dat ver op met hun “Cadillac plans”. Gezondheidzorg steeg o.a. daardoor van 5% BNP in 1962 tot 16% nu. 20% in 2017 en 25% in 2025 (maar die laatste stijgingen worden veroorzaakt door de vergrijzing, niet door verbetering arbeidsvoorwaarden).
Dat is een aanslag op de winsten van het bedrijfsleven geweest en de besparingen van de consument: consumptie/BNP gaat hierdoor fors omhoog.
Is dat goed voor aandelen? Het republikeinse volksdeel ziet Obamacare als een dolkstoot in de rug van de winstgevendheid.

Yardeni breekt contrair hiertegen een lans voor aandelen in de gezondheidszorgsector. Obamacare gaat zelfde rerating opleveren als Hillarycare na 1994. Net als in 1994 is de relatieve PE 0,84 ten opzichte van de S&P500, terwijl die 1,2-1,4 moet zijn volgens Yardeni en de historie (zie plaatje Yardeni).
Na 1994 gingen aandelen gezondheidszorg vijf jaar in een bijna rechte lijn omhoog, totdat ze gedumpt werden om het laatste staartje van de IT-boom mee te mogen maken
Mijn commentaar: gezondheidszorg is een sector met laag risico en een mooie, rustige winstontwikkeling. Als winstverwachtingen exploderen, zoals sinds mei 2009 het geval is, dan blijven dit soort defensieve sectoren achter. We beginnen nu in de fase te raken dat het tempo van de winstbijstellingen afneemt, maar nog wel prachtig is. Dat is nog steeds iets in het nadeel van gezondheidszorg, maar kan geneutraliseerd worden door afnemende angst voor Obamacare (vooral bij de doughnutreparatie). Op vijfjaarsbasis zal gezondheidszorg met hoge kans een winnaar kunnen zijn. Men begint steeds meer op thema’s te beleggen en het vergrijzingsthema is populair.

Vermoedelijk is het nog beter in biotech te beleggen. Dan eet je van twee walletjes: van de veiligheid van gezondheidszorg en de dynamiek van tech. Biotech heeft de laatste jaren tech goed gevolgd met minder erge dieptepunten. Het afgelopen jaar was wat tegenvallend, maar sinds februari lijkt biochemie de stijgende lijn weer flink opgepakt te hebben.

het gaat fout

Compliance heeft bezwaar aangetekend tegen de te optimistische visies op dit blog. Het kan pensioenfondsen/ beleggers verleiden tot het nemen van te veel risico’s. Ook het afschilderen van de Zuid Europese landen als varkens past niet in de code fatsoenlijk handelen.
Bovendien moet ik duidelijk stellen dat het mijn eigen opvattingen zijn en niet die van F&C.
In dat kader moet ik de volgende opmerkingen maken:
• Emerging Markets gaan van tijd tot tijd verschrikkelijk omlaag.
o Woody Brock waarschuwt tegen veel te veel optimisme over China. Op korte termijn leidt de oververhitte economie tot tal van risico’s, op lange termijn zal (net als Rogoff zegt) China een zware pijp roken vanwege overinvesteringen met veel te veel leverage, het zwakke en corrupte juridische systeem, toenemende ruzie tussen hogere en lagere overheden, verslechtering van de demografie en protectionistische acties van het westen vanwege de kunstmatig te laag gehouden yuan.
o India staat op het punt een oorlog te beginnen met Pakistan, niet alleen over Kashmir maar vooral ook over de watertoevoer van de Indus
o Diverse landen zoals Oost Europa, Argentinië, diverse Afrikaanse landen hebben veel te veel schuld.
o Rusland is te onstabiel. De negatieve argumenten van China gelden dubbel voor Rusland.
o Emerging Markets zijn relatief duur. Al het goede nieuws is ingeprijsd, de monetaire verkrapping niet.
• Ted Scott waarschuwt dat het met Griekenland niet goed kan aflopen. Bianco stelt dat zo lang de EU niet rentepercentages aangeeft waarbij men Griekse schuld opkoopt het vangnet van de EU een illusie is. Het is ongelooflijk dat de markt nog zo mild is voor Italië, Spanje, Portugal en Ierland.
• De AAA rating van het VK staat op de tocht. Ook de debiteurenkwaliteit van Frankrijk zal in een neerwaartse spiraal komen omdat het structurele begrotingstekort veel en veel te groot is. Het overheidstekort van Japan kan vanaf volgend jaar niet meer gefinancierd worden vanwege de verslechterende demografie waardoor in toenemende mate ontspaard wordt.
• Brad Holland waarschuwt voor een ineenstorting van het bullish verhaal voor aandelen en de economie als de werkgelegenheidsgroei in de VS niet snel boven 200.000 komt en blijft. Alleen via data mining kun je aantonen dat er economisch herstel is.
• De analyse van Koen Hoefgeest, Roubini en Rien Kamer is superieur gebleken ten opzichte van alle andere economische analyses. Er zijn weinig tekenen dat hun analyse aan kracht aan het verliezen is. Sterker nog, de Reinhardt/Rogoff analyses hebben hun onderbouwing verder verstevigd.
• Het winstseizoen in de VS gaat een ramp worden. Door het gebrek aan winstwaarschuwingen zijn veel te gunstige cijfers ingeprijsd.
• ISM’s boven 60 in de VS staan borg voor behoorlijke correcties op de aandelenmarkt.
. Iran gaat fout.
• De Zuid-Europese landen zijn prima landen om vakantie te vieren. Het Mediterrane dieet is goed om de kans op Alzheimer te verminderen.

India's nieuwe terreurbestrijdingswapen

India deploys world's hottest chilli to fight terrorismBhut jolokia, or 'ghost chilli', to be used for teargas-like grenades to immobilise suspects, defence officials say
(http://www.guardian.co.uk/world/2010/mar/23/india-chilli-bhut-jolokia-terrorism)

(Picture: Farmer Digonta Saikia shows a bhut jolokia pepper plucked from his field in the north-eastern Indian state of Assam. Photograph: Manish Swarup/AP)

Ever since the Trojan Horse – and probably long before – men have bent their minds to developing the ultimate secret weapon. Now, at last, the Indian army just might have discovered it: the world's hottest chilli pepper.

The Indian army believes that the pungency of its ground seeds of the bhut jolokia – a capsicum hybrid, growing around the banks of the Brahmaputra river, that is reputed to be 100 times hotter than a jalapeño – could be harnessed in smoke grenades against rioters or to flush out terrorists in confined spaces. The army said the weapon could also be used in aerosol sprays by women warding off attackers.

Older readers who can recall The Goon Show's Major Dennis Bloodnok's frequent strangulated cry of: "It was hell, I tell you. No more curried eggs for me!" may wonder why it has taken them so long, for the vegetable is said to be powerful enough to deter a charging elephant.

The 3in-long stubbly red pepper has been measured at 1,041,427 units on the Scoville scale, twice as hot as the next fieriest pepper, the Mexican red savina, and 200 times hotter than Tabasco sauce, so much so that it gained a place in Guinness World Records. A jalapeño, by contrast, registers a measly 10,000 on the Scoville scale.

RB Srivastava, director of the life sciences department at the New Delhi headquarters of the Defence Research and Development Organisation, said: "This is definitely going to be an effective non-toxic weapon because its pungent smell can choke terrorists and force them out of their hideouts. It would literally choke them."