Beurs meer 1995 dan 2005 vanwege nieuw geloof in 1929

Al een tijdje vergelijk ik en de nodige andere strategen de koersontwikkelingen van 2010-2011 met die van 2004-2005. De S&P500 en de AEX stonden in 2004-2005 ongeveer op hetzelfde niveau als 2010-2011. De laatste twee maanden is de stijging van de aandelenkoersen veel harder gegaan dan in 2005. Het verband met 2005 lijkt te zijn verbroken. 2005 was de laatste maanden een nog niet optimistisch genoeg scenario voor de beurs van 2011.

2011=1929?
Komt er nu een flinke correctie om de koersontwikkelingen weer naar het niveau van 2005 te brengen of nog lager? Dat is het basisscenario van de Nieuwe Normalen, de Roubini's, Rosenbergs en Edwardsen van deze wereld (zij dromen van het plaatje in de Wall Street Journal, maar excuseren zich nog steeds als ze geluiden laten horen die als bullish opgevat kunnen worden). Ze zijn door de ontwikkelingen in het Midden Oosten trots op hun consistente bearish houding sinds 2009. Nu komt dan toch eindelijk de grote kladderadatsch die bij een ijskoude winter van de Kondratieffgolf hoort, het huidige herstel was slechts een papieren herstel gebaseerd op het failliet maken van de overheden en centrale banken. De uit de hand lopende olie- en voedselprijzen zullen zorgen voor de genadeslag, een flinke recessie à la de jaren 30. Een opstand in Saoedi-Arabië is nog maar een kwestie van dagen of weken en brengt olieprijzen naar minstens $ 220 per vat.
In Europa kunnen politici het niet eens worden over steunmaatregelen aan Ierland en daardoor moet er enorm afgeboekt worden op Ierse bankleningen. De kredietcrisis is dan onmiddellijk in alle hevigheid terug. De meerderheid van de Europese banken gaat dan de komende zeven maanden failliet en krediet kan er niet meer verschaft worden In de VS wordt de overheid afgeschaft en komt er geen verhoging van de schuldenplafonds voor Amerikaanse staatsleningen. Alle ambtenaren ex defensiepersoneel en enkele andere onmisbare overheidsdienaren worden ontslagen en Treasuries gaan in default. De huizenprijzen in de VS gaan nog minstens 30% achteruit en meer dan de helft van de huiseigenaren levert de sleutel in bij de failliete hypotheekbank. Fannie Mae en Freddie Mac hebben minstens $1000 miljard extra kapitaal nodig dat ze slechts aan kunnen trekken tegen een rente van 20%+.
Dat is het 1929-scenario.

2011=1995+
De laatste dagen beginnen echter steeds meer mensen een positiever scenario dan 2005 van stal te halen. Barrons (http://online.barrons.com/article/SB50001424052970204309104576172453956265950.html?mod=BOL_twm_col): The underappreciated upside risk, zegt deze week dat door de fiscale gulheid van Obama de vaste investeringen waarbij je dit jaar onmiddellijk 100% mag afschrijven helemaal door het dak zullen gaan (Dumas, Lombard Street Research) en de groei van het BNP met minstens 2% naar boven zullen stuwen. (Dumas is van nature een bear en meldt daarom ook: in 2012 komt dan de rekening net als bij cash for clunkers (subsidie om autowrak te dumpen, waardoor na afloop de autoverkopen instortten)). Of Epstein in Barrons deze week: On the Brink of a Breakout?
Net als in 2005 en 1995 begint na een baanloos herstel uit de recessie ineens de werkgelegenheidsgroei heel hoog te worden.
De autoverkopen stijgen gigantisch, als je de indicatoren hiervoor mag geloven. Volgens Citicorp is de surprise indicator voor economisch nieuws noog nooit zo hoog geweest.
De huizenmarkt van de VS kan onvoorstelbaar hard herstellen. De huidige nieuwbouw is haast niet te begrijpen zo laag gezien de demografische nood. De timing van het herstel is moeilijk, men heeft zo vaak te vlug de vlag uitgestoken, dat niemand meer durft te voorspellen dat de huizenbouw als een tierelier gaat aantrekken in de VS, terwijl dat op zeker moment onafwendbaar is. En help, dat moment zou wel eens heel nabij kunnen zijn (zie ook de cover van Barrons: de aankoop van het tweede huis is plotseling weer in).
Ondertussen verbaast de groei van de productiviteit in de VS enorm, net als in 1995. Men wil gewoon niet zien dat de internetrevolutie aan het leiden is tot hoge multifactorproductiviteitsstijging (dat woord past niet op scrabblebord, maar het is de term voor efficiencywinst door slimmer te werken en te organiseren).
Alles wijst erop dat de economische groei ongekend sterk onderschat wordt.
De groei in de opkomende landen blijft sterk en men moet daar zwaar investeren om de productiecapaciteit uit te breiden, dat gaat via aankopen in het Westen. De exportgroei wordt zwaar onderschat.
Ondertussen is Bernanke heel wat royaler dan Greenspan in 2005 en de ECB ook, zelfs als deze de rente drie keer verhoogt.
Kortom, we hebben een 1995+ scenario voor het Westen, terwijl het voorspoedscenario voor de opkomende landen gewoon doorgaat.

N.B. niet alleen de koersontwikkeling is nu gunstiger dan in 2005, ook de winstontwikkeling en de surplusliquiditeit. De exportwinst naar de opkomende landen is veel hoger. De mogelijkheden om de kredietgroei uit te breiden voor het bedrijfsleven zijn veel gunstiger dan in 2005 (banken hebben nu 100* zo veel vrije reserves; Aziatische centrale banken moeten in kredieten beleggen om hun enorme valuta-aanwas weg te kruien, Sovereign Wealth Funds zijn nu minstens twee keer zo groot etc.). De bezettingsgraad is nog steeds ver beneden normaal waardoor de winstmarges verder horen te verbeteren.

Alleen het verhaal van de opstand in Saoedi-Arabië lijkt dit verhaal te kunnen omkegelen. Dat is nog steeds niet het basisscenario. Men gaat komende week wel protesteren, maar niet om het koningshuis weg te krijgen. Men wil inspraak krijgen bij benoemingen in hoge functies. Dat is niet belangrijk genoeg om je te laten doodschieten bij een demonstratie. Dat moet toch op de wijze van communistisch China op te lossen zijn. D.w.z. toch wel enige onrust, maar betogers weten dat ze kansloos zijn (bij Libië praten we over een no fly zone, bij Saoedi-Arabië valt de VS onmiddellijk binnen, dat kunnen ze met de troepen die de Straat van Hormuz open moeten houden en waar zelfs Iran zo veel ontzag voor heeft dat ze niet dreigen met het sluiten van de Straat van Hormuz).

Huizenprijzen intenationaal vergeleken (economist)

The economist had een aardige tabel hoe veel de huizenprijzen gemiddeld gestegen zijn in de afgelopen jaren. Volgens hun berekeningen zijn huizen in Australië en Hongkong het meest te duur. Gezien de nieuwe belangstelling van China kunnen huizen in Hongkong nog meer te duur worden denk ik.
Japan, Duitsland en de VS zijn het goedkoopste volgens de Economist, alhoewel Japan volgens mij geen goedkoopte-eiland is als je een appartement van 100 m2 wil kopen.
Frankrijk vindt men ook te duur, wat ik haast niet kan geloven (alhoewel, Parijs is niet goedkoop). En in Spanje moeten de prijzen nog heel wat meer door de grond.

Is het dubbele herstel in gevaar door de olieprijs en Trichet? Niet als olieprijs < $120

Het economisch nieuws verbetert nog steeds, maar de stijging van de olieprijzen zet de nodige economen aan om hun voorspellingen voor de economische groei te verlagen. De VS was vorige week aan de beurt bij JP Morgan en afgelopen vrijdag mocht dankzij Trichet Europa er ook aan geloven met een neerwaartse bijstelling van 0,3% (inclusief olieprijs).
JP Morgan meldt op dat het risico voor de voorspellingen aan de bovenkant ligt, maar men past toch aan.

Je ziet al die surveys wel met hun goede nieuws, al die ondernemingen die nu eindelijk zeggen dat ze meer gaan investeren (de hoofdreden waarom het CPB vermoedelijk een veel te laag groeicijfer voor Nederland heeft, maar ook bij ons kan dat misschien uitkomen gezien de krimp in de bouw). De wereldhandel trekt weer aan.
Goldman Sachs stelt dat de surveys en global leading indicators nu zo goed zijn dat dit wijst op een wereldwijde groei van 6% (hoger in opkomende landen, lager in het Westen).
In de VS zie je een record percentage bedrijven dat naar mensen aan het zoeken is (68,4%), dus het werkgelegenheidscijfer van de afgelopen maand is echt niet de top van de cyclus. Ook Bernanke was deze week heel positief: de groei trekt aan en de inflatie wordt maar beperkt geraakt in het Westen, hij belooft ruim beleid zo lang de werkloosheid > 8%.

Barton Biggs stelt dat een olieprijs van $110 is verdisconteerd in de prijzen en de verwachtingen (de voorkant van The Economist wijst daar ook op). Een verdere stijging van de olieprijs lijkt een stijging van de aandelenbeurs heel moeilijk te maken. Maar zonder verdere escalatie in het Midden Oosten kan de olieprijs gewoon terug richting $100.

De groei in China gaat iets afzwakken, maar niet veel en niet lang. De sterk verbeterende newsflow geeft aan dat de groei weer gaat aantrekken in China (daar heerst onder de consumenten verrassend veel pessimisme door de gestegen voedselprijzen).

Zo lang de olieprijs niet te veel boven $110-120 uitkomt is denk ik het scenario van het dubbele herstel (eerste herstel 2009-eerste kwartaal 2010; tweede herstel vierde kwartaal 2010 tot ongeveer begin 2013) niet in gevaar. In het tweede herstel zal de economische groei in het Westen hoger zijn dan in het eerste herstel, vooral de werkgelegenheidsgroei zal beter zijn. Het investeringsherstel krijgt eindelijk vaart en de huizenmarkt in de VS gaat over enkele maanden in de VS echt verbeteren.
Wat fiscale tegenwind en de gestegen olieprijzen zorgen voor wat tegenwind, maar anders zou de groei 6% zijn, nu moet de VS het met 4-5% doen en Nederland met 2,5-3%.

Ray Dalio (Bridgewater): koop aandelen, vooral opkomende markten en goud

Het blog Pragmatic Capitalist ging in op het interview op CNBC met Ray Dalio, de baas van Bridgewater (http://pragcap.com/deep-thoughts-from-ray-dalio).
Bridgewater is een van de succesvolste vermogensbeheerhuizen in de wereld.
Bridgewater is zo ongeveer de bekendste promotor van zo veel mogelijk spreiden over met name ook onorthodoxe beleggingscategorieën. Frijns gelooft deze visie ook en liet wel eens bij de VBA zien dat een portefeuille met 10% risicobudget in zeer verschillende beleggingscategorieën (zoals bosbouw, infrastructuur, aandelen, obligaties, credits, grondstoffen etc.) zeer veel had opgebracht met een betrekkelijk laag risico (sinds de kredietcrisis kijkt men wat bedenkelijker tegen al die onorthodoxe zaken vooral vanwege de illiquiditeit).

Dalio is veel minder somber over de wereldeconomie dan vorig jaar, al ziet hij in 2012 de groei afzwakken en in 2013 nog meer vanwege monetaire verkrapping en deleveraging (in de VS komt daar fiscale ellende bij zo verwacht ik, maar ik ben optimistischer omdat de huizenmarkt zal aantrekken in 2012 en 2013). De groei in opkomende landen blijft hoog en daarmee de groei in de wereld OK.

Hij reageert eigenlijk op het interview met Sam Zell die ellende voorspelt omdat de dollar de status van reservevaluta in de wereld snel zal verliezen. Dalio ziet dat geleidelijker gaan en geen drama opleveren voor de korte termijn.
Het draait om de opkomende landen en dat zal zo blijven. Deze landen zullen beter spreiden en niet alleen dollars kopen. Op het ogenblik hebben de Sovereign wealth Funds veel te veel (meest vastrentende) beleggingen in de rijke landen van het Westen. Opkomende landen maken al 53% van de wereldeconomie uit (op basis van koopkrachtpariteit) en men is hier enorm in onderbelegd. De Sovereign Wealth Funds zullen uitbreiden door te spreiden naar aandelen en valuta's van opkomende landen.
De Sovereign Wealth Funds en de centrale banken (vooral die van opkomende landen) hebben veel te weinig belegd in goud. Men zal meer gaan spreiden naast de dollar ook in de euro, yen en goud (ook een valuta in de ogen van Dalio). Pensioenfondsen hebben ook veel te weinig belegd in goud.

Dalio was ook heel positief voor aandelen in 2011. Aandelen zitten in de sweet spot van goede groei en excessieve liquiditeit. Dat wordt na 2011 anders, maar voorlopig zijn aandelen aantrekkelijk en nog niet te duur.

Kwantitatief verruimen (QE) vond hij uitstekend beleid van de FED. De landen die geld kunnen bijdrukken als de ouput gap groot is hebben het veel gemakkelijker dan de landen die dat niet kunnen zoals de PIGS.

Opkomende landen kunnen de inflatie niet onder de knie krijgen vanwege hun koppeling aan de dollar, omdat de FED een erg ruim monetair beleid voert. Uiteindelijk ziet hij ook in het westen een veel krapper monetair beleid.

UBS: dan maar 30 jaar Italiaanse voor inflatie geïndexeerde obligaties

Vanmiddag kwamen er een paar mensen van UBS bij ons langs voor de strategie met Europese obligaties. Zoals populair ziet men ineens minstens drie renteverhogingen van de ECB dit jaar, terwijl men er eerst hooguit een zag. Het verhaal van gepaste somberheid over de Euroese politiek die vast niet op tijd alles geregeld zal hebben met financiering van de PIGS.
Zijn compaan was echter optimistischer. Koop toch gewoon 30 jaar Spaanse staat of nog beter 30 jaar Italiaanse voor inflatie geïndexeerde obligaties. Je wordt dan in edere geval goed betaald voor je risico's. 3,5% reële rente, dat is erg mooi (als het tenminste uitiendelijk betaald wordt). De kans op wanbetaling zag hij als heel klein. Je hebt een periode waarin kredietrisico gestraft werd. Daarna werd het beloond. Nu zit je in een jaar waar de obligatiebelegger gestraft wordt voor de goede macro economie. Weg met die superveilige in Duitse en Nederlandse obligaties met een korte duratie. Je krijgt veel te weinig rendement. Zelfs betrekkelijk risicomijdende beleggers zoeken nu extra rendement door een beetje extra te beleggen in een klasse minder veilige beleggingen zoals Spanje en Italië (Griekenland, Ierland en Portugal zijn te gevaarlijk).

Zo slecht is Europa immers niet: we hebben minder schuld dan de VS, Engeland of Japan (het maakt niet uit of je naar staatsschuld kijkt of naar totale schuld inclusief die van gezinnen en bedrijven). De netto staatsschuld groeit in 2011 duidelijk minder dan in 2010. Engeland heeft een inflatieprobleem. De VS zitten te herrieën over hun schuldenplafond en veel grotere begrotingstekorten.

Beleggers denken ook niet erg samnehangend over de problemen van Europa. In een enquête van UBD zei 90% dat de problemen van Europa werden overdreven, dat de politiek wel een oplossing zou vinden na de nodige tijd. Toch voorspelde een grote meerderheid dat de renteverschillen van PIGS met Duitsland duidelijk verder zouden oplopen.
Dat komt denk ik omdat die renteverschilling trending zijn (er is enorme onzekerheid wat de renteverschillen moeten zijn (modelonzekerheid), daardoor loopt men achter elkaar aan en verbiedt de enene na de andere beleggingscommisie dat er nog in PIGS belegd moet worden, waardoor steeds minder belegger leningen van PIGS kunnen kopen). Dat gaat door tot men ineens ziet dat de renteverschillen te groot zijn geworden of totdat de hele boel flink afgestempeld wordt.

strong vigilance: Trichet spreekt de onheilswoorden: rentestijging nu bijna zeker

In een vorige post heb ik de terminologie van de ECB laten zien. Toen was Trichet nog best wel aardig (http://beleggenopdegolven.blogspot.com/2011/02/trichet-nog-aardig-ondanks-te-hoge.html)
Strong vigilance betekent dat Trichet de volgende keer dat de ECB vergadert de rente gaat verhogen. Om er zeker van te zijn dat iedereen dit begreep legde hij het op de persconferentie nog eens uit vanmiddag.
Ik had gedacht dat de ECB pas in het derde kwartaal zou verhogen en de eer aan de Bank of England de rente als eerste verhogen, nu de inflatie in Enegland zo uit de hand gelopen is. Maar nee, De ECB blijft eigenwijs. De euro werd een cent sterker tegen de dollar, maar deze keer schoot de olieprijs niet omhoog, eerder omlaag (maar waarschijnlijk wel om andere redenen). In 2008 verergerde de ECB de stijging van de oleiprijs enorm door e rente maar te verhogen, terwijl het duidelijk was dat de economie knock out aan het gaan was. Dat was de genadeklap uiteindelijk voor de olieprijs. Nu zal het wel anders gaan, omdat nu verhoging van de rente het economische herstel niet om zeep zal helpen.

5% groei in de VS (initial claims+ ISM + ECRI)

Beide plaatjes geven aan dat volgens de belangrijkste groeibepalende indicatoren het groeitempo van de VS nu ongeveer 5% is.
De daling van de initial claims (totaal 368.000 vorige week) in een kwartaal is een heel goede voorspeller van de groei. D.w.z. 5% nu.
Ook de ISM en de ECRI zijn heel betrouwbare indicatoren voor de economische groei van het moment. Deze wijzen op iets meer dan 5% groei op het ogenblik.
De groei zal wel iets lager uit kunnen komen door de zuinigheid bij de overheid en door de gestegen olieprijzen

Hero Brinkman: PVV mentaliteit leidt opnieuw tot Gouden Eeuw; Buiter: Nederland bijna allerlaagste economische groei in de wereld in komende decennia

Hero Brinkman ziet een nieuwe Gouden Eeuw voor Nederland als de PVV-mentaliteit verder oprukt. Nou, dat is niet bepaald wat Buiter ziet. Bij ongewijzigd PVV-beleid zal Nederland zo ongeveer het laagste economsiche groeicijfer in de wereld kennen, aldus de goeroe van Citicorp (zie bovenstaande tabel waarbij de uitzonderlijk slechte prestatie van Nederland in het oog springt bij de onderzochte 58 landen).

Daar kun je tegen inwerpen dat Hero Brinkman en Fleur Agema veel meer verstand van zaken hebben. Als voormalig inwoner van Zandvoort zag Fleur Agema al dat al die onruststokende Marokkanen op de stranden van Zandvoort (vreemd, ik heb dat nooit gezien) geleid hebben tot de enorme verkiezingswinst van de PVV in Zandvoort. Daar iets aan doen ziet men als een terugkeer van de Gouden Eeuw. Extra bezuinigen op onderwijs is natuurlijk erg goed voor economische groei in de logica van de PVV: met het uitgespaarde geld kun je de bejaardenzorg uitbreiden, zelfs nog meer dan de 50plus partij voorstelt.

Vreemd is ook dat CDA/VVD ineens zeggen dat ze zo optimistisch zijn, terwijl ze vanwege de veronderstelde crisis extra willen bezuinigen. Natuurlijk ben ik het eens dat je veel optimistischer moet worden over de groei in Nederland: men onderschat de groei van de investeringen schromelijk, ook de export naar Duitsland en het consumentenvertrouwen gaat ook de goede kant in.
Maar de PVV-mentaliteit leidt niet tot dezelfde groei als de VOC-mentaliteit.

Pimco: QE van Bernanke drukt rente 1,5%, die komt er na juni weer bij

De wereld gaat volgens Bill Gross van Pimco in zijn nieuwste besschouwing op hun website (http://www.pimco.com/Pages/Two-Bits-Four-Bits-Six-Bits-a-Dollar.aspx) een D-day tegemoet als de FED stopt met QE2.
Wie is er dan nog zo gek om Amerikaanse staatsleningen te kopen?
Ontdoe je van die waardeloze papiertjes zo lang je er nog wat voor krijgt, zo luidt ongeveer zijn advies. Zonder FED moet de rente 1,5% omhoog.
De bovenstaande grafiek van Pimco laat zien dat de FED de grote koper is van Amerikaanse staatsleningen in de afgelopen maanden.
Volgens Gross hoeft die hele 1,5% er niet bij te komen, omdat de FED belooft voorlopig de rente nog kunstmatig laag te houden.

Gross geeft behoorlijk af op QE2, omdat dit niet geleid zou hebben tot een geloof in duurzaam herstel van economische groei. Hij vertelt dan dat het beleid van de FED vergelijkbaar is met de dienster die hem in zijn jeugd zo slecht bediende dat hij een negatieve fooi gaf (hij betaalde minder dan de rekening, in plaats van de gebruikelijke fooi van 16% in de VS). Net als toen moet je niet de reactie van de dienster afwachten op de betaling van de rekening, maar eerder wegvluchten.

Behavioral Finance: Kopen

Wat leert Behavioral finance als je deze voorkant ziet van zo ongeveer het meest gezaghebbende tijdschrift over de economische gang van zaken in de wereld? De Rothschilds werden er rijk mee: koop als het bloed door de straten vloeit.

Olie is anyway overbought, het sentiment geeft dit ook aan, de voorkant geeft aan dat je met olie moet oppassen.

Het tweede plaatje is van de hoofdverpleegster van Kaddafi, kennelijk de nachtzuster, die terug naar de Oekraïne is gevlucht, terug naar haar zoontje. Dat geeft aan dat de zaak militair verloren geacht wordt door Galyna Kolotnytska, de "voluptuous blond" die Kaddafi overal vergezeldt aldus Wikileaks.

Jim Rogers: Saudi-Arabië liegt dat het zo veel extra olie kan produceren

Saudi-Arabië belooft het wegvallen van de productie uit Libië te vervangen. Dat kan eigenlijk niet, omdat Saudi-Arabië niet dezelfde laagzwavelige kwaliteit kan produceren.
Maar er zijn ook mensen die zeggen dat Saudi-Arabië nauwelijks meer kan produceren dan het nu doet. Als je naar het plaatje van Yardeni kijkt, dan kun je je niet aan de indruk onttrekken dat Saudi-Arabië dit niet zo gemakkelijk kan.

Jim Rogers (http://www.zerohedge.com/article/jim-rogers-saudi-arabia-lying-about-being-able-increase-its-oil-production)stelt op het blog Zerohedge dat men maar een potje staat te liegen. Ze vertellen al tientallen jaren fabeltjes over hun oliereserves.

Bianco stelt dat Saudi-Arabië niet toestaat hun productiecijfers en voorraadcijfers te verifiëren. De twijfel over de productiecapaciteit kwam in 2005 door het boek van Simmons (Twilight in the Desert). Het is inderdaad heel raar dat Saudi-Arabië al decennia precies dezelfde hoeveelheid officiële oliereserves heeft, onafhankelijk van de olieproductie in het jaar.
Ook het meten van de productie is niet bepaald vertrouwenwekkend (iedereen leunt op de cijfers van Petrologistics, een club die met verrekijkers olietankers turft met een geschatte hoeveelheid olie aan boord aan de hand van hoe diep ze in het water liggen. De mensen die dit doen, moeten geheim blijven. Er zijn kijkers verongelukt).

Aan de andere kant denk ik dat Saudi-Arabië wel degelijk minstens de oliereserves heeft die het produceert, omdat ze een keer in een opwelling van woede over hun vermeende lage voorraden, met een kaart kwam waarop allerlei olievelden stonden die nog niet in productie waren, o.a. omdat de productiekosten hoger liggen (vooral de offshore velden) dan die van de oude velden.

ISM volgens plan omhoog, maar koperprijs wijst op einde stijging

Al bijna twee jaar vergelijk ik de ontwikkeling van de belangrijkste indicator van het vertrouwen van het Amerikaanse bedrjfsleven de ISM met die van het gemiddelde van de vorige acht keer dat de ISM tot droevige laagtes daalde (<40).

Aanvankelijk bleef de ISM na de kredietcrisis wat achter bij dat gemiddelde, maar nu is de ISM (nu 61,4) boven die gemiddelde trend uitgestegen, zoals vorige maand al aangegeven. De ISM kan zelfs nog iets hoger worden gezien de hoogte van de ISM nieuwe orders.
Maar veel stijging zit er vermoedelijk niet in het vat, als de koperprijs geen nieuwe hoogtepunten gaat zetten (zie het bovenste plaatje).

Olieprijsstijging weer slecht voor beurs

Het plaatje hierboven laat de correlatie zien tussen de dagelijkse stijging van de olieprijs en die van de S&P500 (over een rollende periode van 20 dagen).
Sinds de kredietcrisis zagen we een positieve samenhang tussen stijgende olieprijzen en stijgende aandelenkoersen. Dat kwam, omdat stijgende olieprijzen een teken waren van een verbeterende economie en uiteraard ook goed waren voor de winsten van oliemaatschappijen.
De laatste maand, sinds het uitbreken van de Jasmijnrevolutie, zien we het verband negatief worden. Stijgende olieprijzen zijn nu een teken van onrust in het Midden Oosten, angst voor wegvallende olieproductie en daarom weer negatief voor de beurzen.
Weer, want dat negatieve verband tussen hogere olieprijzen en aandelenkoersen kwam vaak voor sinds de eerste oliecrisis.
Als de correlatie tussen olieprijzen en aandelenkoersen zeer negatief wordt, zoals in het ergste deel van de kredietcrisis of de oliecrisissen, dan zal dat leiden tot flink lagere beurzen. Voorlopig lijkt de correlatie gelukkig weer wat minder negatief te worden, maar nieuwe angsten over Saoedi-Arabië/ Iran kunnen de broze ombuiging in de trend van het plaatje weer tenietdoen.

Buiter: de rijkste landen over enkele decennia: de 4 Aziatische tijgers

In het verhaal van Buiter van Citicorp staan diverse aardige tabellen en grafieken over hoe rijk de 58 landen uit zijn onderzoek zullen worden in de komende decennia (dubbelclicken om de table groter te maken).
Normaal is dat landen die convergeren naar de rijkdom van het Westen het hardste groeien, maar als ze in de buurt van het Amerikaans/Europese niveau komen, dan is het gedaan met de superieure stijging van de inkomens.
Volgens Buiter gaat dat iets veranderen: de oude vier Aziatische tijgers (Singapore, Hong Kong, Zuid Korea en Taiwan) worden schatrijk, rijker dan de VS. Singapore en Hong Kong worden zelfs veel en veel rijker dan de VS of Europa.
In 2020 valt Nederland uit de top 10.
Ook Saoedi-Arabië ziet Buiter heel rijk worden, maar dat zal moeilijk worden als de Groene Revolutie succesvol wordt en de manier van regeren lijkt ook niet eenvoudig te kunnen leiden tot excessieve rijkdom. Maar in 40 jaar kan veel veranderen.