Nicaraguakanaal moet groei Nicaragua verdubbelen

China wil wel zo'n $ 40 miljard voorschieten om het Nicaraguakanaal te graven. Daar zouden dan schepen tot 250.000 ton door kunnen, het dubbele van het Panamakanaal na huidige upgrades. Men denkt al tig jaar aan een Nicaraguakanaal, maar men denkt dat het onrendabel is. Nu lijkt een en ander er toch van te komen, hoe veel milieugroepen ook tegenstribbelen.

QE ineens met lagere inflatieverwachtingen

Tot 2013 leidde QE, de expansie van de balans van de FED tot allerlei angstvisioenen over hoge inflatie waaarbij de Weimarrepubliek zou verbleken, maar ineens ging men de verhalen geloven dat Qe niet leidt tot hogere inflatie omdat niemand extra krediet wil en banken meer kapitaal willen hebben voordat ze echt krediet gaan verstrekken. De brede geldhoeveelheid groeit nauwelijks.

Sinds 2013 lijken de inflatieverwachtingen meer beïnvloed te worden door de dalende trend van de kerninflatie en somberheid over grondstoffenprijzen vanwege lagere groei in China/ meer productie van olie etc.

De Emerging Markets lijken de rekening gepreenteerd te krijgen vanwege al dat gedoe rond QE en lagere inflatieverwachtingen. De relatieve perfromance van emerging Markets lijkt iets voor te lopen op de inflatieverwachtingen.

fasen vierjaarscyclus: de euforie voorbij

http://www.businessinsider.com/financial-advisor-insights-may-31-2013-5

via Lukas Daalder die opmerkte dat er een update nodig is.
Dat doe ik dan maar, want de aangegeven fasen zijn zoals die van de vierjaarscyclus zoals Ter Veer dat me leerde.

L=defeated=A

Cautious, not brave enough to buy= AB

Hopeful, should I buy?= BC

Encouraged, start buying=CD

Positive, forgot to buy the dip=DE

Confident, let us buy=EF

Thrilled, buy the dip=FG

Euphoric, buying as much as possible=GH

Surprised, in denial of the decline=HI

Worried, but relieved the decline is not getting worse=IJ

Panic Stricken, everything must be sold=JL

reële rente boven nul in de VS

Zijn de obligatiebeleggertjes helemaal gek geworden? Een positieve reële rente? De rentekrach begint nu toch wel ernstige vormen aan te nemen. Jim O'Neil heeft al aangegeven dat het 1994-scenario nu onvermijdelijk is geworden.

http://www.bloomberg.com/news/2013-06-11/can-bernanke-avoid-a-meltdown-in-the-bond-market-.html

(pensioenfondsen hebben veel te veel belegd in modedingen als allerlei soorten krediet en die kunnen volgens hem beter omgeruild worden in aandelen)
Dadelijk kan men niet meer roepen dat die akelige ouderen de jongeren bestelen met pensioenen, zoals Hein de Kort illustreert. Dadelijk is die UFR geen rijkrekenrente, maar een armrekenrente en verhindert die inhaalindexatie vanwege onterecht korten voor de ouderen (zie de zeer populaire post die ik bij houd met nieuwe cartoons http://beleggenopdegolven.blogspot.nl/2011/09/hein-de-kort-en-de-pensioencrisis.html).

De zaak loopt duidelijk uit de hand. Zo hoort het overigens ook als er een nieuwe voorzitter van de FED komt. Binnen een jaar zit je dan in een grote crisis (Greenspan in 1987, Bernanke in 2008).

In de VS is de reële rente positief geworden

Plaatje Bianco. De stijging komt volledig op naam van het deel reële rente, want de inflatieverwachting daalt fors. Dat de trends tegen elkaar ingaan is ongebruikelijk. Dat zou niet mogen volgens de theorie.

In Duitsland is het nog niet zo ver. De inflatieverwachting daalt, maar de reële rente (groene lijn) heeft de nullijn nog niet doorboord.

Schuld huishoudens in Nederland en Denemarken uit de hand gelopen en drukt langdurig groei

In enkele landen is de schuld van de huishoudens uit de hand gelopen. Het plaatje hierboven laat de penibele situatie in Canada zien. Er zijn nog landen waar een en ander nog erger is.

Volgens Lombard Street Research (plaatje) is de situatie in Denemarken en Nederland zo slecht dat een langdurig tranendal niet te vermijden is. Boven de 200% hoort een en ander verkeerd af te lopen (regel even onbetrouwbaar als die van Reinhart Rogoff). Heel Scandinavië is volgens LSR een grote puinhoop straks. We gaan nog vele jaren van tegenspoed tegemoet bij zo veel schuld. Geen wonder dat onze hypotheekrente zo hoog is, deze is gezien de risico's volgens LSR nog steeds veel en veel te laag. Gelukkig dat deze analyse wat te negatief is en over enige tijd de hypotheekrente minder boven die op staatsleningen zal uitkomen (maar helaas voor de hypotheekrente, die rente op staatsleningen stijgt)

china versus vs

http://www.guardian.co.uk/news/datablog/2013/jun/07/china-us-how-superpowers-compare-datablog
Voorlopig is de economie van de VS heel wat groter dan die van China. Afzwakkende groei in China en accelererende groei in de VS maken de inhaalrace van China een heel stuk mnder snel

record aantal winstwaarschuwingen

93 van de 116 voorwaarschuwingen voor de winst over het tweede kwartaal zijn negatief. De verhouding negatief/positief staat op recordhoogte, 6,3 versus 2,4 normaal. ]Overigens was dit meestal een contrair signaal: de markt was er al op vooruitgelopen. De diepte van de winstwaarschuwingen lijkt toch wel een echte tegenvaller te worden.

China drukt relatieve performance Emerging Markets aandelen

De zwarte lijn laat de relatieve performance van aandelen Emrging Markets (FT index) ten opzichte van de S&P 500 zien. Die relatieve performance loopt enigszins mee met de rode lijn van de Citigroup Economic Surprises Index voor China. Tegenvallend macronieuws in China is niet goed voor de relatieve performance van aandelen Emerging Markets, ook al maakt China maar 18% van de index uit.Maar als het slechter met China gaat, dan duikelen ook de grondstoffenprijzen en daar hebben de nodige emerging Markets flink last van. Ook de exporteurs naar China doen minder goede zaken dan eerst. Een slechte Chinese beurs correleert daarom heel sterk met underperformance van Emerging Markets aandelen. Bovendien doen de Emerging Markets niet aan QE en dat zet ze op achterstand ten opzichte van belangrijke Developed Markets.

Verband Nasdaq Nikkei verbroken, pessimistsiche kaart van Kondratieffgolf uit ranges

Heel wat jaren was er een sterk verband tussen de daling van Japanse aandelen na 1990 en de Nasdaq na 2000. Dat verband is al weer twee jaar weg. Het herstel van de NAsdaq (en S&P) is veel beter dan volgens het Japanscenrio. dat is ook niet zo raar, omdat de winstgroei de laatste jaren veel beter was dan in Japan na 2000.

De pessimistische kaart van de Kondratieffgolf gezien door de bril van de aandelenbelegger (geeft de macht van bedrijfsleven enigszins aan) is uit zijn ranges gebroken, naar boven.
Er zijn nog steeds veel aanhangers van de pessimistische kaart. Het is volgens hen hoog tijd dat de beurs tientallen procenten gaat dalen, want de koersen staan veel te hoog terwijl het erg slecht gaat met de winsten en er monetaire verkrapping komt.

voedsel massaal op de bon in de VS

1 op de 7 Amerikanen leeft op food stamps (plaatje Bianco). Het aantal is enorm gegroeid sinds 1990 vooral 2007. De stijging lijkt nog niet helemaal voorbij. Ondertussen beslist de senaat / congres al over een beperking van het geld bestemd voor die voedselbonnen.

Bovenstaand plaatje via http://www.ritholtz.com/blog/2013/05/us-rich-country-growing-minority-cant-afford-food/ laat zien dat er heel wat mensen in de wereld zijn die te weinig geld hebben om voldoende voedsel te kopen. In de rijke landen is dat percentage lager met een grote uitzondering: de VS. Onder de arme landen hebben maar weinig Chinezen last van onvoldoende geld voor kopen van voedsel. Ook Indonesië scoort relatief goed gezien hun lage inkomens.

samenvatting financieel economisch nieuws van de afgelopen week

Zorgen over de heilzame werking van QE in Japan en angsten voor afzwakking (taper) in de VS brachten de aandelenkoersen omlaag en de rente opnieuw omhoog (ondanks dalende impliciete inflatieverwachtingen). De gunstige werkgelegenheidscijfers in de VS keerden de slechte stemming.
(175.000 groei, een Goldilockscijfer, een stijging van de arbeidsparticipatie en een minieme stijging van de werkloosheid, minder ontmoedigde werkzoekers en dat stelt het bereiken van 6,5% werkloosheid iets uit, maar Hilsenrath beloofde dat bij de komende vergadering de FED iets gaat zeggen over de onvermijdelijkheid van de taper)

Toch lijkt er eind te zijn gekomen aan de zorgeloze voortdurende koersstijgingen sinds half november. Er is te veel volatiliteit en de koersen zijn in de VS en Japan te veel vooruitgelopen op betere tijden. De daling van de ISM tot onder de 50, namelijk 49 kwam onverwacht (al verbaasde het de aanhangers van de indicator orders/voorraden niet) en dat hoort consequenties te hebben voor aandelen.
Particulieren in de VS zijn duidelijk bang geworden en verkochten high yield, Emerging Market debt en aandelen en ook andere aandelen.
Large speculators zitten te lang en zullen vermoedelijk wat aandelen moeten gaan verkopen.
Misschien doe ik al de data mining rond het Hindenburg Omen iets te weinig eer aan http://pragcap.com/hindenburg-and-titanic-oh-my, maar als alert voor wat slechtere beurstijden kan het zijn waarde hebben.

ISM 49, iets stijgende trend van initial claims, matige retail sales in april (geen loongroei, wel hogere belastingen) zorgt voor iets meer pessimisme over de economische groei in de VS over het tweede kwartaal. Het handelstekort nam weer toe door meer import. De betere cijfers voor het optimisme in het Duke Report zal zorgen voor meer groei investeringen uit angst voor verlies marktaandeel. De ISM non manufacturing was goed op 53,7. Uitgaven voor de bouw stegen, net als overigens nieuwe orders.
De hypotheekrente is in enkele weken met 0,8% gestegen en dat moeten de homebuilders en REIT's bezuren.
Uit de flow of Funds analyse van de FED bleek de net wealth goed gestegen te zijn met meer waarde aandelen huizen, aandelen en minder hypotheekschuld.

In Europa werd men wat optimistischer over de groei van de industriële productie in Dutsland en lijken de retail sales in Frankrijk en de gang van zaken daar minder slecht te zijn dan gevreesd. De groei stabiliseert en het vertrouwen groeit dat de groei in het derde kwartaal licht positief zal zijn. De PMI's trokken aan in heel wat landen.De ECB deed niets en toonde onenigheid over QE etc.

In Japan werd de yen een stuk sterker (97 tegen de dollar), wat niet goed uitpakte voor de Japanse beurs. De Bank of Japan gaat weer vergaderen en zou geen extra QE inzetten, maar mogelijk wel meer J-REITs gaan kopen. Het grote pensioenfonds van Japan gaat iets meer aandelen kopen. Abe stelde teleur over zijn hervormingsplannen. Er komen overigens wel Abezones war de economie extra gestimuleerd wordt.

Over China werd men weer wat pessimistsicher qua groei, men zal misschien de gerapporteerde exportgroei naar beneden moeten bijstellen. De nieuwe leiders tolereren lagere groei, gaan (nog) niet extra stimuleren. Komende week komen er veel cijfers over China.

goed nieuws van de afgelopen week

In mei zagen we de hoogste banengroei in Canada in 11 jaar.
Ook in de VS zagen we een goed cijfer voor de banengroei. Niet zo hoog (boven 250.000) dat het de FED op snistere gedachten brengt en ok weer niet te laag (onder 90.000) zodat men de winsten en omzetten moet neerwaarts bijstellen. De minieme stijging van de werkloosheid geeft aan dat weer minder mensen ontmoedigd zijn om een baan te zoeken. Daardoor duurt het weer langer voordat de werkloosheid onder de magische 6,5% daalt waarbij de FED de rente kan (maar niet moet) verhogen. De iets hogere participatiegraad eindelijk is ook positief. De voor de groei van de werkgelegenheid en dienstensector ISM non manufacturing was een keurige 53,7, goed voor ongeveer 2% groei van het BNP (als je de ISM manufacturing van 49 ook meeweegt).

De flow of fund analyse van de FED geeft aan dat de net wealth een nieuwe top heeft bereikt (hoe oneerlijk verdeld dan ook, maar de waarde van huizen, aandelen is gestegen en de hypotheekschuld gedaald)), hetgeen goed is voor het vertrouwen en enigszins ook voor consumptie uit die toegenomen rijkdom (in ieder geval gaat de rem er wat meer af).

Het vertrouwen is volgens het kwartaallijkse invloedrijke Duke Report (want interessante leading indicator) behoorlijk gestegen onder de CEO's in Amerika (maar ook in veel andere landen). Dat betekent geleidelijk meer groei van de investeringen.

In Europa lijken de economische tegenvallers wat op te raken en lijkt het herstel, hoe zwak dan ook, echt te komen voor geleidelijk meer economen (JP Morgan: stabilisatie komt eerder dan verwacht dankzij Duitsland en gebrek aan nieuwe tegenvallers in Frankrijk).
Het IMF spoorde weer aan tot minder bezuinigingen in Europa en dat kan de economie verder helpen als men niet te erg volhardt in pruttenomics.

http://www.washingtonpost.com/blogs/wonkblog/wp/2013/06/05/yes-europe-really-is-in-the-throes-of-austerity/Het Keynesiaanse keizerrijk kan dus groeien. Eerste kandidaat is Nederland dat voor de cyclus gecorrigeerd een tekort van 2% heeft, ruim onder 3%.

In Japan kan er volgens JPM wel degelijk inflatie komen.

Abe was vaag over hervormingen (de derde pijl van zijn beleid), maar dat komt uit angst voor de verkiezingen in juli, daarna zal hij wel weer doortastender zijn. De Bank of Japan moet weer wat extra doen om de rente te stabiliseren en J-REITs extra bijkopen. Men heeft het grote overheidspensioenfonds al opgejut het gewicht voor aandelen in portefeuille te verhogen (van 11 naar 12%).

In Brazilië neemt men weer wat maatregelen die wat beleggingsvriendelijker zijn en moet men wat ijveriger worden met de infrastructuurinvesteringen (o.a. voor het wereldkampioenschap voetbal).

Turkije wel erg veel gedaald

De onrust in Turkije doet de aandelenbeurs geen goed. Turkije was een van de beste beurzen in de wereld het afgelopen jaar en de trend leken op voortzetting te wijzen totdat Erdogan steeds zwaarder onder vuur kwam te liggen. Hij was zo succesvol, maar lijkt nu ook te gaan lijden aan het fenomeen dat na een aantal jaren politici afbranden, hoe goed ze ook zijn.

(plaatje Wall Street Journal). Turkije heeft zijn gunstige demografie, zijn eindelijk wat positieve regering (alhoewel, dat is nu dus de zorg van de beurs: komen de slechte politieke tijden weer terug?)

VBA Kondratieffgolfmeeting: de macht van het bedrijfsleven is ongeveer maximaal

Afgelopen dinsdag had de Kondratieffgolfgroep van de VBA zijn jaarlijkse bijeenkomst.
Sep vd Voort (van SNS) gaf deze keer de aftrap.
Zijn belangrijkste punten:

• De macht van het bedrijfsleven is excessief, de consument/ employee moet een groter deel van de koek krijgen [iedereen van de groep was het daar mee eens]; Sep denkt dat overheid machtiger wordt [dat werd niet gedeeld, is onduidelijk], consument/ individu staat al sterk [door bijna iedereen gedeeld]
• De groei in China gaat flink afzwakken richting 4 tot 5% in komende ongeveer twee decennia, vergelijk Japan na 1970. Vanwege de switch van een investeringsgeleide economie naar een consumptie geleide economie (PV: inclusief vooral overheidsconsumptie) wordt de groei lager. De multiplier van de investeringen is hoger dan die van de consumptie en de groei van de (industriële) beroepsbevolking valt stil in China.
• Aandelen zijn bezig aan een langdurige upswing op basis van 10-jaar opbrengsten, de magere jaren zijn voorlopig voorbij (in 2009)

De lagere groei van China met meer consumptie en hogere lonen betekent minder druk op de grondstoffenprijzen, maar ook hogere exportprijzen van China. Per saldo zou een en ander de inflatie iets kunnen drukken, maar misschien ook niet.

Het grote deel van de het winstinkomen in het BNP zorgt voor een lage arbeidsinkomenquote.

Als de macht van het bedrijfsleven zijn top bereikt, dan kun je daarna verwachten dat de inflatie hoger zal worden en de loonstijging ook. Dat zou de structurele keer in de rente bevestigen. Maar de macht van het bedrijfsleven lijkt nog niet onmiddellijk te gaan dalen.
Uiteindelijk is het onvermijdelijk. Alleen het bedrijfsleven kan de rekning van te grote overheidsschulden en zorgkosten enigszins betalen en dat gaat uiteindelijk ook enigszins gebeuren via hogere belastingen, vooral als het bedrijfsleven blijft weigeren de winsten te herinvesteren en als cash blijft aanhouden.

De winstmarge in de VS staat ongeveer op zijn top van deze cyclus.

Maar men betaalt steeds minder belasting over die winst. dat is in lijn met de groeiende macht van het bedrijfsleven.