Inflatieverwachtingen nog steeds goed verankerd volgens de Atlanta FED

De afgelopen weken hebben enkele FED-gouverneurs geroepen dat de inflatieverwachtingen dreigen los te komen van hun ankers. De ingeprijsde inflatieverwachting is vervaarlijk gedaald, vooral door lagere olieprijzen.

Atlanta FED meldt http://macroblog.typepad.com/macroblog/2016/01/are-long-term-inflation-expectations-declining-not-so-fast-says-atlanta-fed-1.html?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+typepad%2FRUQt+%28macroblog%29 dat de inflatieverwachtingen nog steeds goed verankerd zijn op 2%. De ingeprijsde inflatieverwachtingen via TIPS en swaps hebben een behoorlijke daling laten zien, maar dat is hoofdzakelijk voor andere redenen dan een andere verwachting voor inflatie op lange termijn. 

De liquiditeitspremie in de TIPS is flink opgelopen. Voor een deel komt dit door de seizoenaanpassing voor inflatie in de CPI die TIPS niet (mogen) maken en voor een ander deel door hogere credit spreads, met o.a. de olieprijs te maken hebbend. TIPS en inflatieswaps prijzen ook dingen in die niets met inflatie te maken hebben.

(ik wist niet dat de seizoenaanpassing in de CPI zo doorwerkte in de ingeprijsde inflatieverwachtingen; er lijkt een duidelijk verband)

Voor een deel is het verhaal behoorlijk geloofwaardig, maar het blijft toch een beetje een black box, o.a. de aanpassing voor de olieprijs die voornamelijk (om mij duistere redenen) zou moeten plaats hebben in de liquiditeitspremie. Ik denk wel dat de inflatieverwachtingen die voor de lange termijn ingeprijsd zijn in swaps inderdaad te veel zijn meegesleept in de val van de olieprijzen. De huidige lage olieprijzen betekenen juist hogere olieprijzen in de toekomst vanwege het opdrogen van investeringen in nieuwe olieproductie.

 (de olieprijs lijkt toch de hoofdschuldige voor de val van de ingeprijsde inflatie)

Dat inflatieswaps en TIPS ook andere dingen inprijzen dan inflatie is onomstreden. Hoe je dat zichtbaar maakt, is een probleem. Het is wel zo dat men signaleert dat economen de inflatie op termijn beter voorspeld hebben dan TIPS (geheel anders dan de renteverwachting, waar de markt het veel beter deed dan de economen).

inflatieverwachtingen dalen op de lagere olieprijzen

Na een kort herstel laten de inflatieswaps zien dat er en lagere inflatie wordt ingeprijsd.
30 jaar nog niet erg in de eurozone.

In de VS is de reactie heftiger, tot 30 jaar toe.

yield curve wijst op weinig loonstijging in VS

 De rentecurve is een goede voorspeller geweest voor de loongroei over een jaar. Hierboven het verband uit regressieanalyse dat ik vind met de 2 en 10 jaars rente een jaar vertraagd.
Plaatjes met het verband met het percentage bedrijven dat volgens het survey NFIB van midden en kleinbedrijf in de VS dat aangeeft van plan te zijn de lonen over 3 tot 6 maanden te gaan verhogen zijn populair, maar als je dat toevoegt als variabele aan de regressieanalyse dan vind je geen significant verband.

.Morgan Stanley had bovenstaand plaatje via de verhouding vacatures/ werklozen. Dat doet het ook niet zo indrukwekkend.
Er is wel wat anecdotal evidence dat de lonen wat harder gaan stijgen en we zijn ongeveer op het punt in de cyclus waar dit moet gaan gebeuren. Maar de rentecurve zegt dat de loonstijging maar heel weinig zal aantrekken. De laatste jaren vind je ook weer enig verband met de vertraagde loongroei, maar ook dan krijg je geen plaatje waar een loongroei uitrolt waarbij de FED enthousiast de rente moet gaan verhogen.

lagere werkloosheid was niet inflatoir in VS na 1985 (Feroli): Phillipscurve werkt niet

bron JP Morgan (Feroli)
We hoeven niet zo bang te zijn dat de flink dalende werkloosheid zo inflatoir zal zijn. Sinds 1985 is er helemaal geenverband geweest tussen inflatie en werkloosheid. Weg met de Phillipscurve. Onze inflatie wordt bepaald door de olieboeren en doordat Draghi van de euro een lire aan het maken is.

Deflatie nu ook in Duitsland

Source: Eurostat, Morgan Stanley Research

-0,6%, dat is de inflatie in euroland volgens de voorlopige berekeningen.
Duitsland is nu de hoofdschuldige voor de harder zakkende inflatie dan verwacht.
de olieprijs is machtig,maar de kerninflatie daalt ook

Source: Eurostat, Morgan Stanley Research

Duistere krachten spannen samen om een inflatie-explosie te gaan veroorzaken Aldus Daniele en Elga. Meestal ben ik het wel eens met ze, maar deze keer…

Ik heb een lodderig gevoel dat straks de aardgasprijs omlaag gaat voor de consument, maar misschien krijgen ze gelijk en verdubbelt Poetin de aardgasprijzen. Zou ik serieus overwegen in zijn plaats. 

Deflatie net als van 1870-1900

http://www.advisorperspectives.com/dshort/updates/Inflation-Since-1872.php
Doug Short laat enige plaatjes zien van de inflatie in de VS sinds 1871 met behulp van de reeksen die je op de site van Robert Shiller kunt vinden (en die ik gebruikt heb om de S&P reëel te maken in de kaart van de Kondratieffgolf).

Sinds Keynes is er bijna voortdurend inflatie geweest, maar daarvoor had je een periode met volatiele inflatie én deflatie. Het ligt niet aan de demografie want de Amerikaanse bevolking groeide als kool tussen 1870 en 1920.
Bovenstaand plaatje zie je vaak.

Dit plaatje zie je maar zelden. Van 1870 tot 1900 was er enorme deflatie. De koopkracht verdubbelde in die tijd.
Eigenlijk zou ik niet weten, waarom dit niet opnieuw kan gebeuren. De prijzen van goederen daalden al vaak in de afgelopen decennia. Er is nu ook productiviteitsstijging in de dienstensector. Robots houden de lonen in de industrie in de hand. China exporteert deflatie. Kostenbesparingen worden alleen maar hardnekkiger. De jeugd is er aan gewend dat de lonen niet stijgen.
Niemand voorspelt een lange periode van gemiddeld deflatie, maar dat deed niemand ook met de rente, niemand geloofde dat deze langdurig onder 3% kon komen.

ice age nabij hoogtepunt volgens Albert Edwards

Victorie voor Albert Edwards van SocGen. Deze oerpessimist had me maar even wat gelijk dat de inflatieverwachtingen zouden instorten en we in een deflatoir bad gaan terechtkomen als we niet uitkijken.
De FED zei nog: ja, de kapitaalmarkt prijst nu lagere inflatie in, maar het publiek gelooft nog in inflatie.
Nee, dus, dat is voorbij. Het publiek gelooft ook niet meer in inflatie (ten onrechte uiteraard voor de lange termijn). De gezaghebbende indicator uit het consumentenvertrouwen van de University of Michigan is plotseling ingestort. Niet voor Europa (daar geloofde men al in deflatie), maar voor de VS.

Victorie? De beer staat al vijf jaar vergeefs te brommen, dat duurt zelfs voor Edwards wat aan de lange kant.

Eurozone holt ineens richting deflatie; Vernet (Goldman Sachs)

bron: Inflation persistence: a double-edged sword

De Club van Pessimisten heeft er weer een paar leden bij. Albert Edwards blijft natuurlijk niet te kloppen, maar Pierre Vernet zorgt voor concurrentie.

Wat heeft hij gedaan om mij en ongetwijfeld de ECB de stuipen op het lijf te jagen? Hij heeft een soort nieuwe inflatiemaatstaf ontwikkeld voor het structurele deel van de consumptieprijsindex die men bij Goldman Sachs beter vindt dan de kerninflatie. Inflatie verandert niet zo maar, die hangt erg af van wat hij in het verleden is. Alleen de wilde ontwikkelingen van de energie- en voedselprijzen onttrekken zich hieraan. Maar er zijn onderdelen van de CPI die veel meer samenhangen met wat het in de vorige periode was dan andere. Bepaalde delen van de kerninflatie laten een veel hardnekkiger, persistent patroon van stijging en daling zien. Als dat deel van de inflatie hard naar boven of naar beneden tendeert, dan ontstaat er al snel een inflatieprobleem.
Dat is op het ogenblik aan het gebeuren. Een flink deel van de inflatie, zelfs een steeds groter deel, is harder naar beneden aan het tenderen. En dat is nogal plotseling gebeurd, in een paar maanden tijds. Het is Draghi beslist niet ontgaan, vooral ook omdat het met name gaat over de Italiaanse inflatie.

Als je Vernets verhaal over persistance of inflation leest, dan raak je er bijna van overtuigd dat deflatie onontkoombaar is in de Eurozone. Ineens is het inflatieplaatje enorm verslechterd. Als de euro niet snel een enorme dreun krijgt, is deflatie de logische uitkomst van tegenvallende macro in Duitsland en enorm peristent dalende prijzen van een steeds groter deel van de Eurozone CPI. Italië lijkt de interne devaluatie gestart te zijn en de prijzen moeten dan zo’n 15 tot 40% dalen om weer echt concurrerend te zijn.

 

inflatie VS dreigt op te lopen

inflatie vanuit de bezettingsgraad

inflatie vanuit de lonen

En daar komt nog bij inflatie door de hogere olieprijzen en voedselprijzen

Amerikaanse inflatie loopt op

De inflatie in de VS lijkt wat op te lopen, zowel de kerninflatie als de totale inflatie. De PCE cijfers waar de FED zich op richt komen pas volgende week.

Het gewicht van huren (shelter) is een stuk lager in de PCE, daarom kan de PCE nog wel laag blijven.
Yellen zei dat inflatie best mocht stijgen. De beurs was er blij mee en vooral de goudprijs en de zilverprijs gingen er flink door omhoog.

WSJ: inflatie omhoog in de VS

http://online.wsj.com/news/articles/SB10001424052702304655304579552423138134310

De inflatie is vooral gedrukt door de lagere kosten voor gezondheidszorg vanwege eenmalig minder uitkeren van de overheid aan bepaalde gezondheidszorgleveraars. Dat gaat de komende jaren niet gebeuren.
Er komt huurstijging omdat er te weinig gebouwd is
En voedselprijzen gaan omhoog op de droogte inCalifornië, angsten voor Oekraïne en slechte oogsten in Brazilië (koffie, suiker etc)

inflatie daalt onrustbarend verder in Europa

Inflatie in de eurozone was opnieuw lager. Dat kwam vooral door energie, maar de inflatie was bijna in alle sectoren lager over maart dan in februari.

Vooral in Zuid Europa slaat de deflatie nu toe. Dat is gevaarlijk voor de schulden aldaar.

Patrick Artus: China, India, inflatie, euro

De goeroe van Natixis bracht weer zijn gebruikelijke grafiekenboekje mee. Vroeger waren er dat maar ongeveer 200, daarna raakte ik gewend aan zo’n 300, maar de productiviteit staat niet stil, nu waren het er 457.

Hij was zoals gewoonlijk goed op dreef en met behulp van een groezelig papiertje wist hij steeds naar de juiste grafiek in het boekje te sturen.

China

Men maakt zich wel erg grote zorgen over de financiële sector en enkele faillissementen in de schaduwbankensector. Deze is niet veel te groot, maar groeit wel zorgelijk hard. Op een deposito krijg je nog geen 3% en bij de trusts 7%.  Chinezen met hun deposito’s van 200% van het BNP lussen daarom wel pap van de wealth management products van de trusts. En die dingen zijn hard nodig voor de economie. Banken lenen eigenlijk alleen maar uit op basis van onderpand en als je op andere condities moet lenen, dan heb je een probleem. Je bent dan afhankelijk van de trusts. Zonder die trusts loopt een groot deel van het bedrijfsleven vast. Het zou 3-4% lagere groei betekenen [PV: dat zou inderdaad het Lehman moment zijn; in de VS veroorzaakte dat ook een minstens 4% lagere groei]. De overheid en de PBoC zijn er daarom helemaal niet op uit die wealth management products en trusts de nek om te draaien. Men wil alleen de groei ervan nog enigszins in de hand houden.

Omdat die trusts voor ongeveer 70% werken via de grote vier (semi staats)banken dacht het publiek dat ze door de staat gegarandeerd waren. Een en ander veroorzaakt wel stress in de interbancaire sector.

Men heeft veel te veel deposito’s in China. Arthus sprak van de “stupid circulation of liquidity”. Al die deposito’s worden niet aangewend voor consumptie en kunnen hun weg naar investeringen van het bedrijfsleven niet goed vinden. Naar het buitenland kan niet. De valutareserves van de PBoC groeien voortvarend hierdoor. De valutakoers wordt kunstmatig laag gehouden via de opbouw van reserves, maar men streeft toch wel een sterke yuan na, dat is een goede prikkel voor innovaties, productiviteitsstijging.

De bouw (nu bijna dubbel zo groot als in Spanje op de top) is veel te groot aan het worden. Eerst kon de hoge groei in China bereikt worden via investeringen om meer te kunnen exporteren. De laatste jaren eigenlijk vooral via de bouw, infrastructuur. De bouw en trusts zijn nodig om de groei rond 7% (of hoger) te houden.

India (of Brazilië of Zuid Afrika, allemaal zelfde verhaal bijna; Turkije is anders)

Consumptie stijgt, industriële productie niet. Tekorten op de lopende rekening gaan daarom omhoog.
Er zijn enorme problemen met de elektriciteitsproductie en transport. Vooral de te lage productie van elektriciteit hindert de groei van de industriële sector. Infrastructuurinvesteringen moeten via de private sector. Men praat al tien jaar over projecten in India. Arthus gaf voorbeeld van een investering van 350 miljoen waarvan nog steeds geen dollar was uitgegeven na tien jaar.
Onderwijs is een probleem in India, meisjes krijgen heel weinig scholing.

 Inflatie

Alles wijst op langdurig lage inflatie van ongeveer 1% in Europa en de VS. De ECB past haar doelstelling voor inflatie aan via 1,5% en begint te stellen dat 1% toch eigenlijk ook wel prettig is. In de VS zijn er studies dat 2% eigenlijk iets te weinig is voor goede economische groei, 3% inflatie is beter. Maar ook daar zal de inflatie te laag blijven.

In de VS heb je hogere productiviteitsgroei en loongroei die de productiviteitsgroei nog minder bijhoudt dan in Europa. Arbeidskosten per eenheid product dalen in de VS bij de huidige lage loonstijgingen van 1% voor de middenklasse. Loonstijging zal laag blijven door afbraak macht van de vakbonden die haast niet aanwezig zijn bij de nieuwe beroepen en ook bij deeltijdbanen is de onderhandelingspositie voor hogere lonen ver te zoeken.

Yellen heeft er op gehint dat de nominale economische groei tegenwoordig veel lager is dan vroeger. Daarbij hoort geen rente van 4% zoals alle FED gouverneurs voorspellen op lange termijn, maar 2,5-2,75%.

Arthus gelooft in een normale tienjaarsrente op middellange termijn van 3,25% in de VS en 2% in Duitsland.

Patrick gelooft in een sterke euro op termijn en is het oneens met 99% van zijn collega’s die een sterke dollar zien. Het overschot op de lopende rekening van de eurozone is enorm en in de kernlanden blijft men veel te veel sparen en in de periferie kan men niet de besparingen verminderen gezien hun schuldenpositie. De ECB griezelt van QE en zal het niet voor elkaar krijgen de inflatie naar 2% te brengen. Het buitenland blijft dol op leningen van de eurozone.

Arthus gelooft in het boek van Stiglitz over de te hoge inkomensongelijkheid. In de VS zal men blijven stemmen op partijen die lage lonen nastreven. Ook de democraten zetten zich niet echt in voor loonstijging van de middenklasse. Idem voor het VK, waar men nooit op partijen zal gaan stemmen die hogere loonstijging dan de groei van de productiviteit zullen afdwingen. In Europa stemt men nog niet op partijen die loongroei en hogere uitkeringen nastreven, maar dat kan komen. Alleen in Japan heeft men op een partij gestemd die hoge loongroei wil, Abenomics.

[PV: ik denk dat na ongeveer 2018-2020 geleidelijk overal, ook in de VS, gestemd gaat worden voor minder ongelijkheid en hogere lonen versus de productiviteit. Dat is mijn uitleg van de Kondratieffgolf en pas na ongeveer 2035 zal men weer voor minder nivellering gaan].

ontbijtinflatie 24% en el niño

http://im.ft-static.com/content/images/89d7ceb8-ae06-11e3-bc07-00144feab7de.img
Het ontbijt wordt straks duur betaald. Sla maar een berg pakken koffie in, anders kun je voortaan maar beter thee gaan drinken.
De voedselinflatie gaat flink omhoog in vooral de VS. Niet vanwege het koude weer, maar door de droogte in Californië en bijvoorbeeld ook Brazilië.

,El niño krijgt de schuld. Of we een el niño krijgen is nog onzeker, maar het lijkt er wel op, we zijn er weer aan toe.

 

 En daarom dus voedselinflatie

 

Hatzius ziet meer loonstijging in VS, betekent dit hogere rente?

Na enig gedoe met de nodige surveys is Hatzius er uit: de loonstijging gaat accelereren in de VS. De inflatie heeft er voorlopig nog niet zo'n last van, maar de FED kan daardoor wel eens op duistere gedachten gebracht worden om de rente eerder te gaan verhogen dan juli 2015.

Het verhaal van Handelsbanken houdt in dat de FED straks de rente verschrikkelijk gaat verhogen.

Het 1994-scenario staat voor de deur. De duiven van de FED zijn ingekapseld nu Yellen chairwoman moet spelen en niet langer duif maar het gemiddelde van de FED moet zijn. Fisher en Stein gaan duidelijk maken dat QE zo 2013 was en zo snel mogelijk achter het behang geplakt moet worden. Een nieuwe baas van de FED krijgt de laatste keren steeds een flinke crisis te verduren. Yellen zou wel eens slachtoffer kunnen worden van de haviken vanwege goede groei in de VS, stijgende inflatieverwachtingen en zo een 1994-scenario creëren. Op naar de 2% FED rente in 2015 en 4% in 2016.

toch meer dan 2% groei eerste kwartaal in VS

Alec Phillips van Goldman Sachs liet zien dat die +0,3% inkomensgroei in de VS in januari en 0,4% groei consumptie zulke mooie, meevallende cijfers.

De plaatjes geven een heel ander beeld van de economie aan dan een verschrikkelijke soft patch: consumptie is $31B gestegen door ACA (de invoering van de Affordable Care Act, het kunststukje van Obama om de lage inkomens verzekerd te krijgen voor medische zorg, waar de republikijnen maar niet van uitgebraakt raken en aangrijpen om de verkiezingen verpletterend te gaan winnen later dit jaar), via forse stijging van medische zorg.
ACA samen met lagere kosten voor verzekering geeft een extra inkomen van $34 miljard (aangroeiend tot $52 miljard verder in 2014). Dit compenseert royaal voor de beëindiging van de langdurige werkloosheidsuitkeringen van $ 17 miljard. Door die $17 miljard minder uitkeringen werd verwacht dat inkomen niet zou stijgen, maar dalen. Niet dus. De +0,3% is derhalve een veel beter dan verwacht cijfer. Consumptie +0,4% is een goed cijfer. Er vond geen substitutie plaats van meer uitgaven aan zorg en minder aan de rest, zoals men wel voorspeld had.

Inflatie wordt andermaal (eenmalig) gedrukt door lagere kosten voor medische zorg door ACA kennelijk. Medische kosten stijgen meestal veel harder dan de gemiddelde inflatie. Vreemd, gezien het spektakel over de onbetaalbaarheid van ACA voor de gezonde medemens. PCE inflatie met zijn relatief hoge gewicht voor medische kosten vergeleken met de CPI blijft dus voorlopig veel te laag in de ogen van de FED.

 

postzegelinflatie en forever stamps

De laatste tijd begint men belangstelling te krijgen voor postzegels die altijd geldig blijven en zo een soort inflatiedekking bieden. Ze kunnen dan in waarde stijgen omdat de posttarieven stijgen of door toename van populariteit bij postzegelverzamelaars.
Tot voor kort stegen de posttarieven vrij goed mee met de inflatie.

De laatste tijd ziet men het als een soort komische belegging die het eigenlijk niet zo slecht doet. Een reële rente van nul is niet zo gek meer als vroeger.

.Het gaat zeer slecht met de post door email en de iphones. Men ziet postzegels als een aflopende zaak.

 

Dan kan men duiken met de prijzen, zodat men meer volume zal maken of men kan de prijs omhoog gooien.

Omdat de post nu een soort semi kartel heeft, doet men ineens dat laatste.

De Nederlandse post is dit nu extreem aan het doen. Jarenlang waren de posttarieven in Nederland veel lager dan in de omliggende landen, maar na een bijna 50% stijging in ongeveer een jaar zal dat niet meer het geval zijn voorlopig. Want in alle landen komt men tot dezelfde inzichten. Die forever stamps zijn zo gek nog niet, de posttarieven in de VS zullen ook flink gaan stijgen, veel meer dan de gewone inflatie, Ja, de inflatie in de VS zou wel eens hoger kunnen uitvallen dan men dacht.

inflatieverwachting eurozone raakt nieuw dieptepunt

In de Eurozone staat de inflatieverwachting op het laagste punt sinds de kredietcrisis.

In de VS en het VK staan de inflatieverwachtingen nu aanzienlijk hoger.

Geen gek moment voor afdekken van inflatierisico in Europa. De ECB mag niet toelaten dat de inflatieverwachtingen naar beneden uitbreken.

In 2009 was er deflatie, in 2013 niet, alleen in Griekenland. Inflatie in Spanje en Italië is nu wel aanzienlijk lager dan in 2009.

De inflatieverwachtingen in de eurozone zouden dalen, omdat er een wedstrijd is ontstaan naar lagere lonen in Zuid- Europa om weer concurrerend te worden. De diensteninflatie is daarom naar beneden uitgebroken naar nieuwe laagterecords sinds men de euro heeft ingevoerd. Je ziet de problemen van Japan opdoemen waar men in ruil voor handhaven van de werkgelegenheid in hele bedrijven lagere lonen accepteerde. Dat is nu gaande in grote delen van Europa. Tijdelijke aanstellingen rukken op, vaste aanstellingen met de hogere lonen verliezen terrein.

Gaat de ECB maatregelen nemen om de deflatoire druk te verminderen? Observatory Group heeft daar een hard hoofd in. Duitsers zullen dit niet accepteren, zij willen de speculatie op hun huizenmarkt afremmen met het wat meer onmogelijk te maken een hypotheek te krijgen. Dat straalt dan door naar de rest van de Eurozone. Lonen ijlen nog een jaar na bij de economische groei, dus dit helpt nog niet de inflatie.

 Het alternatieve verhaal is dat Amerika uit de midcycle slowdown aan het komen is en dat houdt daar hogere inflatie in. Dit zal gedeeltelijk besmettelijk zijn voor Europa als de euro niet te sterk is

Pas na het eerste kwartaal van 2014 lijkt de daling van de kerninflatie in de eurozone op te houden volgens bovenstaand plaatje van Applied Global Macro Research (Benderly c.s.). Dus eerst nog een beetje verdere daling. Daarna kan de inflatie weer wat stijgen.

Draghi gelooft nog wel in het oude verhaal dat er altijd van zelf 1% inflatie komt vanwege aversie om prijzen en lonen te laten dalen (en bovenstaand plaatje zal hem hoop geven). Maar dit geloof is een noodlottige dolksteek toegebracht door de Europese inflatiecijfers van de afgelopen twee maanden waarbij ineens deflatie opdook in Zuid Europa en de inflatie in Nederland en Duitsland op dramatische wijze naar beneden dook. Geen wonder dat de inflatieswaps totaal van de kook geraakt zijn in Europa. Misschien is het toch nog veel te vroeg voor de pensioenfondsen om hun inflatierisco te hedgen.

deflatie dreigt in Europa, Japanification volgens Joachim Fels

Zelfs de weinig volatiele Nederlandse inflatie valt als een baksteen (BTW-verhoging liep eruit en ook nog eens lagere olieprijzen).

 

Joachim Fels van Morgan Stanley krijgt steeds meer vragen over Japanification van Europa. Na de enorme val van de inflatie vorige maand ligt deflatie toch echt op de loer.

De overeenkomsten met Japan halverwege jaren 90 zijn dan ook erg groot. Japan toen en Europa nu hebben te maken met

1. een balansrecessie waarbij schulden worden afgebouwd door de private sector,

2. banken die geen extra krediet kunnen en willen verstrekken vanwege te veel slechte schulden die te langzaam worden afgeschreven,

3. een centrale bank die te traag reageert en de valuta te sterk laat worden en de inflatie te veel laat dalen

4. overheden die te veel bezuinigen (Japanse BTW verhoging 1997, pRuttenomics in Nederland)

5. zo langzaam mogelijke invoering van zo min mogelijk hervormingen

 Alle hoop is nu gevestigd op ruimer beleid ECB, overheden die niet te onverstandig bezuinigen en vooral vooruitgang met een bankunie waarbij het makkelijker gemaakt wordt snel van de slechte schulden af te komen.

QE ineens met lagere inflatieverwachtingen

Tot 2013 leidde QE, de expansie van de balans van de FED tot allerlei angstvisioenen over hoge inflatie waaarbij de Weimarrepubliek zou verbleken, maar ineens ging men de verhalen geloven dat Qe niet leidt tot hogere inflatie omdat niemand extra krediet wil en banken meer kapitaal willen hebben voordat ze echt krediet gaan verstrekken. De brede geldhoeveelheid groeit nauwelijks.

Sinds 2013 lijken de inflatieverwachtingen meer beïnvloed te worden door de dalende trend van de kerninflatie en somberheid over grondstoffenprijzen vanwege lagere groei in China/ meer productie van olie etc.

De Emerging Markets lijken de rekening gepreenteerd te krijgen vanwege al dat gedoe rond QE en lagere inflatieverwachtingen. De relatieve perfromance van emerging Markets lijkt iets voor te lopen op de inflatieverwachtingen.