de great rotation naar money market funds

Men is niet bezig obligaties te verkopen en er aandelen mee terug te kopen. Nee, men is gewoon in een ordinaire paniek. Alles moet verkocht worden. Vooral obligaties moeten de deur uit, die return free risks, die zijn niet langer waanzinnig aantrekkelijk als het opperhoofd van de zombiekopers (de FED) in koopstaking dreigt te gaan. Redde wie zich rede kan, ontdoe je van alles wat ruikt naar risico en geen rendement.
Het plaatje van Bianco laat zien dat niet alleen obligaties maar ook aandelen het moeten ontgelden. Maar de laatste jaren heeft iedereen zich al ontdaan van aandelen, want die worden gemanipuleerd ddor bonusgraaiers die voor Joe Sixpach alleen tranen overlaten.
 Je kunt alleen nog maar geld veridenen door short te gaan zo lijkt het. dat durft niet iedereen, want dat loopt vaak af. Daarom zijn geldmarktfondsen waanzinnig populair aan het worden. Geen verlies, dat is iets om van te watertanden zo geweldig goed is dat vergeleken met de rest. En dat met goede nachtrust. Je bent toch wel een enorme sulkkel als je niet toegeeft aan zo'n fantatstische belegging. Dat gebeurt nu dus op grote schaal.
Jim Bianco noemt het een ordinaire paniek die besmettelijk is. Een en ander kan volgens hem tot eind 2013 aanhouden. Ik acht Jim Bianco hoog, hij heeft vaak gelijk gehad in het verleden. Al is hij wel vaak aan de pessimistische kant (alhoewle hij het afgelopen half jaar wel aandelen aanprees).

FED in problemen: QE verergert in plaats van verbetert situatie

Tot voor kort werd er behoorlijk positief tegen QE aangekeken. Het verbeterde het optimisme en daardoor stegen de beurzen. Die gingen vooruitlopen op verbetering van de fundamentals en met een beetje geluk volgen de fundamentals dan de beurzen (de reflexitivity van Soros). Het bewijs op doorwerking in betere groeivooruitzichten bleef flinterdun. Inflatie kwam er niet van, het voorkwam deflatie. Baat het niet, dan schaadt het niet zo was de opinie.

Dat is de laatste paar maanden aan het veranderen. Te veel QE schaadt wel degelijk. Het zorgt voor bubbels op de markten (nu voor bepaalde credits, defensieve aandelen met hoge PE) en misallocatie van kapitaal bij investeringen (de verkeerde investeringen groeien nu hard, zo vreest men steeds meer). Extra QE zorgt niet voor meer risico nemen, maar voor meer kopen van lage bèta-investeringen (defensieve aandelen en credits). Dat argument hoor je steeds vaker.

 QE zorgt voor te veel volatlitet zo klaagt men sinds Abenomics voor volatiliteit op de aandelen- en obligatiemarkten zorgde.

Er wordt steeds meer getwijfeld aan de extra groei door QE. Dat gebeurde overigens als sinds de start. QE1 was overigens noodzakelijk, het herstelde de vermogens van de banken in de VS, QE2 en verder was eigenlijk niet zo nodig, zo oordeelt men, het helpt de consument misschien wel en vooral de rijkste 1%.

 Het ergste voor de FED is dat de correlatie tussen aandelen en obligaties weer positief is. Dat geeft aan dat de mindset van deflatoir, bezorgd over de economie, aan het draaien is naar inflatoir, bezorgd over inflatie op main street  en wall street (net nu de inflatieverwachtingen zo dalen). De markt gaat zich zorgen maken over inflatie nu de FED alleen op de werkloosheid stuurt en QE tot onzekerheid leidt en meer geloof in normalisatie van de rente.

 Als de markt zo negatief over QE blijft, moet de FED veel eerder stoppen met QE.

 

Azië niet in 1998 scenario

QE tapering angst gecombineerd met excessief verkrappen van monetair beleid in China leidt to een kapitaalvlucht uit Azië die lijkt op die van 1998.
Toch zijn er grote verschillen: men heeft nu enorme valutareserves tegen toen bijna niets en ze hebben nu veel minder in buitenlandse valuta's geleend.

Bernanke stout, niet aardig voor markten

De kogel is door de kerk volgens vele commentatoren: QE wordt verminderd, te starten al in 2013, vermoedelijk in september. Half 2014 of iets eerder stopt men helemaal met QE als de werkloosheid 7,0% bereikt. 6,5% lijkt iets eerder dan half 2015 bereikt te worden en dat zou zelfs tot verhoging van de rente kunnen betekenen. 14 van 19 FED gouverneurs zien renteverhoging in 2015. Bernanke zei dat de rentestijging geleidelijk zou kunnen zijn (niet dat zal heel langzaam gaan, maar dat zou zo kunnen zijn).
Reinhart van Morgan Stanley trok (overigens als zo vaak) een beetje benauwd en bedenkelijk gezicht en omcirkelde wat woorden van zijn opmerkingen:
uiteindelijk moet de balans van de FED alleen uit tstaatsleningen bestaan (long run omcirkeld). D.w.z. de MBS-en moeten gedeeltelijk verkocht worden.
Ook omcirkeld flexible in QE is a flexible tool. Onzekerheid alom dus. Alleen einde QE bij 7% werkloosheid (7% omcirkeld) lijkt iets te zijn waaraan je je vast kunt houden.
Reinhart vindt de FED een beetje stout, omdat ze zich niet laten afremmen door scherp dalende inflatieverwachtingen (die zijn van voorbijgaande aard, transitory (ik ben het daarmee eens), terwijl men 0,5% lagere inflatie voorspelt. Maar ook marginaal hogere economische groei met -o hoe verschrikkelijk in de ogen van de markt- minder risk to the downside (geen downside=einde QE en 0% rente). Een duidelijk gevalletje van goed nieuws is slecht nieuws. Reinhart (en delen van de markt) moeten nu een eerdere start voorspellen van de taper en bang worden voor eerdere verhoging van de rente dan half 2015. Veel havikachtiger dna verwacht.

china risico door iedereen gezien

Ik sta niet alleen in meer somberheid over China. Dat het in China wat tegenvalt is bepaald niet het geheim van de smid voor de markt.

Je bent niet uniek als je bang bent voor China en grondstoffenprijzen. Contrair is overigens vaak niet goed. Bepaalde trends duren langer dan je lief is. De consensus heeft de nodige keren wel degelijk gelijk.

china dringt kredietgroei terug

De Chinese kredietgroei is uit de hand gelopen (plaatje Economist) zo vindt men en men is nu van alles aan het doen om de kredietgroei te beteugelen.

Vooral het schaduwbanksysteem wil men terugdringen, ook al is dit niet zo groot als bijvoorbeeld het VK. In mei was dit 1/3 minder dan in april.
Een en ander betekent wel een groeiafzwakking in China tot duidelijk beneden 7,5%.

De rente schiet omhoog en zo komt de credit crunch in Emerging Markets ineens van twee kanten: van China en de VS. De centrale bank , zo dacht men, stond in de startblokken om de rente te verlagen. die verwachting verschuift ineens naar het einde van het jaar, nu men de hoge interbancaire rente (Shibor) toestaat en niet intervenieert.
De machthebbers willen een krapper monetair beleid zo lang de werkloosheid laag blijft, zoals het geval schijnt.

rente steeg al voor tapering modewoord werd

De buitenlanders zagen al geen waarde meer in Amerikanse obligaties in april, al voordat al dat gedoe over taper van QE begon.

http://www.businessinsider.com/fomc-anticipation-2013-6
De rente begon al te stijgen voor het woord tapering overal opdook in de kranten.

Is koperprijs bijna uitgedaald

China importeert veel minder schroot en volgens de FT (van bovenstaand plaatje) betekent dit dat de koperprijs bijna is uitgedaald.

huizen worden schaarser in VS

Het Oude Normaal komt terug in de VS

Het optimisme over het economisch herstel in de VS neemt toe, zelfs tegen de trend van de beurs in. Hierboven de flinke verbetering van het sentiment bij de huizenbouwers (NAHBMI). Voor het eerst in zes jaar staat hij weer boven het eutrale niveau van 50. De NAHBMI is een goede leading indicator voor de bouw, de housing starts (dat is overigens ook een leading indicator).

De initial claims zitten weer in een dalende trend, enige weken geleden leek het erop dat de claims weer aan het stijgen waren. Een en ander wijst op doorgaande daling van de werkloosheid en groei van de werkgelegenheid. Nu daalt de werkloosheid met 0,6% op jaarbasis, dit zou later dit jaar en in 2014 sneller kunnen zijn, zodat ongeveer eind 2014 de 6,5% bereikt lijkt te worden (dan kan de FED de rente verhogen, maar dat hoeft niet).

De retail sales trokken weer wat aan (0,6% terwijl 0,4% verwacht werd), nadat in de vorige maanden de trend omlaag leek. Lagere initial claims en betere retail sales wijzen op een hogere ISM (al lijkt het niet zo goed te gaan met de nieuwe orders).

Het vertrouwen van het midden- en kleinbedrijf NFIB trok behoorlijk aan, waaronder hun plannen om meer personeel aan te trekken. De NFIB staat nog steeds op recessieniveau, maar de trend is sinds kort steil omhoog.

Kortom, het is niet zo raar dat de afgelopen week het optimisme over de groei in de VS wat roziger werd:

http://www.nytimes.com/2013/06/16/business/economy/even-pessimists-feel-optimistic-over-economy.html?hp: Even Pessimists Feel Optimistic About the American Economy.

Tyler Cowen die in 2011 nog het einde van de wereld zag gaat nu een optimistisch boek schrijven. Hij ziet lagere kosten voor gezondheidszorg, een versnelling in technologische vooruitgang, tijden met goede energieprijzen.

 

Men ziet het Oude Normaal terugkeren met  stijgende huizenprijzen, een positieve reële rente, groei als volgens de wet van Okun (3%), loonstijging.

 

Ach, zelfs in China kan alles nog op zijn pootjes terecht komen als ze haast maken met urbanisatie

http://www.nytimes.com/2013/06/16/world/asia/chinas-great-uprooting-moving-250-million-into-cities.html?hp&_r=0

en inderdaaad 250 miljoen Chinezen naar de steden drijven, zodat daar in 2025 70% van de bevolking woont met voor iedereen dezelfde rechten (en niet zoals nu alleen goede rechten voor de mensen met de juist postcode, hukou) 

samenvatting financieel economisch nieuws van de week

Het pessimisme over beurzen is toegenomen door angsten voor vermindering van QE en de wilde koersbewegingen in Japan, maar men begint toch positiever te denken over de groeivooruitzichten van de VS en Europa en niet te vergeten: Japan.

In Japan kreeg de beurs het zwaar teverduren bij een sterk oplopende yen. Kuroda gaf niet toe aan de markt (zoals zijn voorganger wel deed) en deed niets extra's, geen extra inkopen van aandelen of nog meer QE.

De twijfels aan QE (de FED gaat van de week hierover wat zeggen) zorgden ervoor dat nu eind 2014 de eerste renteverhoging is ingeprijsd (theoretici zeggen dat dit niet duidelijk is: men is een onzekerheidspremie in aan het prijzen die niet zo veel te maken heeft met de eerste renteverhoging). Toekomstige renteverhogingen worden al ver van te voren ingeprijsd of uitgeprijsd sinds 1994. Nu is men weer aan het inprijzen en dat leidt tot hogere rente. De reële rente stijgt, de inflatieverwachtingen dalen.
Die stijgende rente  gaat samen met een dalende beurs, heel anders dan we sinds 1998 gewend zijn. Onzekerheid is zowel slecht voor obligaties als aandelen en daarom lijkt er een positieve correlatie te zijn. Dit zorgt voor het scheef zitten van hedge funds met hun risicobeleid.
 Er zijn uitzonderlijk veel winstwaarschuwingen in de VS, de winstmarge lijkt getopt te hebben, de rentelasten worden niet meer lager en de fiscus wil meer vangen. Toch beginnen de verwachte winsten een jaar vooruit op jaarbasis weer iets harder te groeien (4,5% nu).

In de VS vielen de retail sales mee (+0,6% bij een verwachting van 0,4%) en de initial claims voor werkloosheid daalden naar een lage 334.000. De industriële productie bleef onveranderd, het spoorverkeer daalde wat. Producentenprijzen stegen 0,5% vorige maand. Het optimisme (NFIB) van het midden en kleinbedrijf nam redelijk toe. Het vertrouwen volgens de University of Michigan daalde.De cijfers waren van te voren verkocht aan high frequency traders en men (Jim Cramer uiteraard ook) maakte zich daar erg druk over, terwijl dit al decennia gebeurt (alleen moet men nu meer betalen, de officiële cijfers van de overheid zijn overigens nog niet eerder te koop).

In Europa werd de daling van het inflatietempo wat minder. De rente in de periferie gaat weer de verkeerde kant op in de risk off omgeving.
De trend van minder pessimisme over de macro lijkt door te zetten. in de Barrons roundtable werden veel Europese aandelen aangeprezen, ook al was men zoals iedereen somber over Europa. De Franse industriële productie groeide verrassend 2,2% en de Italiaanse kromp slechts 0,3%.
Griekenland is weer ingedeeld als Emerging Market bij aandelen. Er was de afgelopen weken een record uitstroom uit aandelen van Emerging Markets op grond van de zorgen over QE, zwakke valuta's en tegenvallende verhalen over China. Er is een bubbel aan negatieve verhalen over Emerging Markets op het ogenblik.

In Japan viel het meeste nieuws mee: consumentenvertrouwen omhoog, faillissementen sterk omlaag, geldgroei omhoog etc.

Het pessimisme over China groeit, de kredietgroeicijfers imponeren niet en met de export en industriële productie ging het vroeger beter. De consumptie groeit onvoldoende sterk om 7,5% BNP-groei te kunnen halen, nu de rest van de economie langzamer groeit.

Japanse obligatiemarkt rustiger, misschien omdat Kuroda niet draait

Kuroda lijkt woord te houden: de rust keert terug op de Japanse obligatiemarkt.

In het plaatje hierboven is de standaarddeviatie van de koersbewegingen van 10-jaars staatsobligaties van Japan, de VS en Duitsland te zien (de sigma is over 10 dagelijkse koersbewegingen berekend). De zwarte lijn is flink omlaag sinds Kuroda beloofde de onrust op de obligatiemarkt te verminderen. Dat gaat tegen de trend van Amerika en Duitsland in.
Er was bij de afgelopen vergadering van de Bank of Japan gehoopt dat Kuroda met een cadeautje voor de markt zou komen zoals het extra opkopen van vastgoedaandelen (J-REITS). Dat deed hij niet en de aandelen gingen behoorlijk omlaag en de yen werd sterker.
Dat niet toegeven aan de markt wordt als positief uitgelegd door de Japanologen, maar de beurzen zijn er nog niet blij van geworden. Eerst maar eens die stijging van de yen wegwerken en met voorstellen voor hervormingen te komen, dan pas wordt mevrouw Watanabe weer dapperder en koopt ze weer aandelen.

Het is te vroeg om Abenomics af te schrijven.Vooralsnog heeft de peptalk van Abe en kuroda de Japanners behoorlijk wat moed ingepraat en het economisch nieuws (Citigroup Economic Surprises Index) valt reuze me, dit in tegenstelling tot Amerika en China.
Als Kuroda de yen laat opkrabbelen tot 92 zoals de chartisten roepen, dan is de correctie na de 75% beursstijging nog niet voorbij. Maar als Kuroda standvastig blijft en je de vastgoedmarkt ziet opkrabbelen, dan kunnen er weer goede tijden aanbreken in Japan.

Hilsenrath en QE-taper: FED moppert over volatiliteit, maar wilde lagere koersen

Sinds de kredietcrisis is de FED brenger van goed nieuws. Een van de grootste anomalieën van de efficiënte markt hypothese is de laatste jaren dat op de dag dat Bernanke praat, de beurs vrijwel altijd stijgt.
De laatste keer, bij zijn getuigenis voor het congres vorige maand, gebeurde dat niet, een teken aan de (beren)wand: het ziet ernaar uit dat 22 mei het hoogtepunt van de vierjaarscyclus was (zie mijn plaatje eergisteren).

Het was al een tijdje duidelijk dat de FED een communicatieprobleem had. Hoe moet je van die oneindige Quantitative Easing, QE, afkomen zonder dat de markt instort?
De FED heeft ineens moeite met het brengen van slecht nieuws, iets dat ze in het verleden goed afging. De punchbowl weghalen als de inflatie of groei te hard opliep met bijbehorende schade op de beurzen, daar kon de FED geen traan om laten, dat is een risico van het vak.

Uit de notulen van de FED blijkt al geruime tijd dat de vegetables tegen QE zijn [N.B. ik gebruik de term vegetables voor de leden van de FED die niets te zeggen hebben, net als de ministers van Thatcher vroeger van het mopje: de ober vroeg aan de Iron Lady wat ze wilde eten. Een mooie biefstuk, zei ze. En wat voor de vegetables vroeg de ober? That will do for them too, zei Maggie]. De vegetables worden gevoed met studies van de FED dat bij nog grotere balansen er te veel verliezen geleden kunnen worden en dat QE niet zo duidelijk de groei helpt. Het is onontkoombaar dat de FED met QE op zeker moment moet stoppen. Dat zekere moment zou bij 6,5% werkloosheid zijn en dat wordt bij het huidige dalingstempo van 0,6% per jaar ongeveer half 2015. Dat begint echter onzeker te worden omdat de groei van de economie in de VS niet afzwakte door het fiscale klif en de bestedingsbeperking van de federale overheid van de sequester. Als dat niet meer bijt, zal de groei straks beter zijn en de werkloosheid eerder op de gevreesde 6,5% uitkomen. Het goede economische nieuws zorgt dus voor allerlei onzekerheid.

In het goede scenario werkt QE en komt de werkloosheid op 6,5% waarna de economie minder monetaire steun nodig heeft.
Ondertussen heeft de markt gezien wat QE doet: het klopt de koersen van beleggingen op tot niveaus die hoger zijn dan de fundamentals aangaven (zie mijn laatste post over de vierjaarscyclus: nu ongeveer 200 punten voor de S&P 500). De bedoeling is dat de fundamentals zich aanpassen bij de hogere koersen en dat op basis van het gerepareerde vertrouwen die fundamentals inderdaad echt beter zijn (reflexitivity volgens Soros). Niet alleen de markt heeft dit gezien, maar ook de FED. Op 22 mei vond Bernanke het welletjes, hij vond het gevaarlijk worden als de markt nog verder op het goede nieuws vooruitliep en besloot onaardig te zijn voor de markt om een bubbel te voorkomen en iets over terugdringen van QE te gaan opperen.

Noord Dakota stoomt ook op met maïs

Noord Dakota bloeit niet alleen op door fracking en torenhoge olie- en gasproductie, maar het wordt ook een landbouwtijger. Global Warming maakt Noord Dakota ineens ook een belangrijke voedselproducent (net als Minnesota, Maintoba in Canada).

(plaatje Bianco)