De markt was alweer blij met Bernanke. Dat is na sell in May de grootste anomalie op de beurzen: als de FED iets gaat zeggen, dan gaat die dag de beurs wel heel erg vaak omhoog.
(bron: Bespoke)
Deze keer waren ze zo blij dat Bernanke zich bezorgd toonde over de invloed van overheidsbezuinigingen. Dat is het eerste wat hij zei op zijn persconferentie en dat bracht de markt in extase, want dat is toch geweldig. Hij ziet de bezuinigingen aanhouden en dat zou de groei met 1,5% drukken.
De groeivooruitzichten volgens de FED gingen een pietsie omlaag en daardoor was de markt weer gerustgesteld, QE gaat door, ongekort.
Bernanke maakte wel duidelijk dat minder QE tamelijk onverwacht zal komen. Hij wiler ineens mee ophouden. Maar eerst moet je goede groei zien in de VS, de huidige groei van de werkgelegenheid is te laag.
De 19 gouverneurs van de FED veranderden niet hun tijdstip voor verhoging van de FED rente, dat is iets voor eind 2015 of 2016, maar ze dachten wel dat het tempo van de verhogingen dan wat lager zou zijn dan ze eerst dachten.
Achtergrond bij Beleggen op de golven Waar zijn we op de golven? Waarom gaan de aandelenkoersen al lang zo veel omhoog? N.B. dit blog is à titre personnel en hoeft de visie van BMO Global asset Management niet weer te geven
21 maart 2013
val autoverkopen Europa in februari
De daling van de autoverkopen in februari was in Nederland al minder erg dan de -31% van januari, maar de terugval in Nederland is nu groter dan in Griekenland en andere Zuid-Europese landen.
De daling van de autoverkopen met de bijbehorende daling van de productie en voorraadproblemen is de belangrijkste reden voor de recessie in Europa in het eeerste kwartaal, naast extra overheidsbezuinigingen.
De daling van de autoverkopen met de bijbehorende daling van de productie en voorraadproblemen is de belangrijkste reden voor de recessie in Europa in het eeerste kwartaal, naast extra overheidsbezuinigingen.
20 maart 2013
Omvang balans FED niet op recordniveau (Reinhart)
Vincent Reinhart (Morgan Stanley) diepte een stukje historie op (FED focus: past returns predict sometimes future returns). De omvang van de aankopen van de FED vergeleken met het BNP staat nog niet op recordniveau. In de jaren 30 en in de oorlogsjaren was de FED nog ijveriger met het opkopen van staatsleningen.
De FED werd gedwongen al die ingekochte staatsobligaties om te zetten in een niet genoteerde lening van 29 jaar. Die opdracht gaf het het minsterie van financieën en dat was het akkoord van 1951. De onderhandelaar werd elf dagen later voorzitter van de FED en in die hoedanigheid maakte hij zich sterk voor een weer onafhankelijke FED. Hij (William McChesney Martin) mocht maar liefst 19 jaar de FED leiden.
De FED werd gedwongen al die ingekochte staatsobligaties om te zetten in een niet genoteerde lening van 29 jaar. Die opdracht gaf het het minsterie van financieën en dat was het akkoord van 1951. De onderhandelaar werd elf dagen later voorzitter van de FED en in die hoedanigheid maakte hij zich sterk voor een weer onafhankelijke FED. Hij (William McChesney Martin) mocht maar liefst 19 jaar de FED leiden.
Namen van Chinese provincies vertaald in Engels
http://qzprod.files.wordpress.com/2013/03/land-of-rowers-china-map.png
Sommige namen zijn nogal wonderlijk als je lettelijk vertaalt
Sommige namen zijn nogal wonderlijk als je lettelijk vertaalt
19 maart 2013
Cyprus, de muis die brult
Zoals te verwachten was stemde het parlement tegen de door Dijsselbloem bekokstoofde redding. Je eigen mensen beroven, dat kun je als politicus niet zo in het openbaar doen, vooral niet als je er zelf niet rijker van wordt. Nee, dan kun je beter brullen dat Duitsland slecht is, ook een zwart circuit heeft.
De banken van Cyprus zijn belachelijk groot vergeleken met het BNP. Dat was ook de bedoeling van de regering. Russen vonden Cyprus maar wat interessant om zwart geld onder te brengen en daarom werden die banken gemakkelijk zo groot en vindt de regering het nog steeds kansrijk dat Cyprus een land met belachelijk grote banken kan blijven, als het maar genoeg zwart geld witwast.
De problemen werden enorm voor Cyprus toen enkele grote banken verlies moesten nemen op hun Griekse staatsleningen (in het kader van psi, niet de Griekse letter maar public sector involvement). dat was 4,5 miljard euro kassa weg. 3,5 miljard alleen al bij twee grote banken. In 2011 werd door de banken via andere ongelukjes die bij de kredietcrisis horen 5,5 miljard euro verlies en daarmee was het kapitaal van de banken in een klap weggevaagd, terwijl dat in 2010 nog zo prachtig leek. Na 2011 wist je dus dat die banken eigenlijk failliet waren en tja dan vraag je eigenlijk als spaarder om ongelukken.
Nu moet Cyprus bij Griekenland in de leer hoe je geld kunt afpersen van de rest van de eurozone. Die zal moeten betalen. Een andere mogelijkheid is dat Rusland betaalt, Gazprom wil dolgraag wat voorschieten (het geheime alternatieve plan om aan geld te komen voor Cyprus), maar dan zijn de olie- en gasreserves van Cyprus voortaan in Russische handen. Dat wil men niet en dus moet Duitsland c.s. betalen van de VS. Rusland heeft overigens al 2,5 miljard euro steun verleend aan Cyprus en was daarom zeer verbolgen dat de rekeningen van hun burgers geplunderd werden. Medvedev zei dat het wel Sowjet stijl leek, die confiscatie van tegoeden.
Dijsselbloem krijgt nu de schuld van de domme beslissing om voor zo'n klein bedrag het garantiestelsel voor particulieren tot 100.000 euro het ravijn in te gooien. Een en ander lijkt toch wel te moeten, omdat de rijke landen een streep hebben getrokken, dat ze de rekening nu nog niet helemaal willen betalen van verliezen van banken en verkwistende overheden die geen belasting durven te innen.
Cyprus had dringend 17 miljard euro nodig, bijna heel hun BNP van 18 miljard, 0,2% van de Eurozone. De eurozone springt met 10 miljard bij, dat is geen peulenschil, veel meer dan de verliezen die door de banken geleden zijn.
Men wil principieel zijn, de rekning niet helemaal betalen. dat betekent het bekende vooruitschoppen van het blikje net zo lang tot de euro bezwijkt of er een wonderbaarlijk herstel in de eurozone komt.
De banken van Cyprus zijn belachelijk groot vergeleken met het BNP. Dat was ook de bedoeling van de regering. Russen vonden Cyprus maar wat interessant om zwart geld onder te brengen en daarom werden die banken gemakkelijk zo groot en vindt de regering het nog steeds kansrijk dat Cyprus een land met belachelijk grote banken kan blijven, als het maar genoeg zwart geld witwast.
De problemen werden enorm voor Cyprus toen enkele grote banken verlies moesten nemen op hun Griekse staatsleningen (in het kader van psi, niet de Griekse letter maar public sector involvement). dat was 4,5 miljard euro kassa weg. 3,5 miljard alleen al bij twee grote banken. In 2011 werd door de banken via andere ongelukjes die bij de kredietcrisis horen 5,5 miljard euro verlies en daarmee was het kapitaal van de banken in een klap weggevaagd, terwijl dat in 2010 nog zo prachtig leek. Na 2011 wist je dus dat die banken eigenlijk failliet waren en tja dan vraag je eigenlijk als spaarder om ongelukken.
Nu moet Cyprus bij Griekenland in de leer hoe je geld kunt afpersen van de rest van de eurozone. Die zal moeten betalen. Een andere mogelijkheid is dat Rusland betaalt, Gazprom wil dolgraag wat voorschieten (het geheime alternatieve plan om aan geld te komen voor Cyprus), maar dan zijn de olie- en gasreserves van Cyprus voortaan in Russische handen. Dat wil men niet en dus moet Duitsland c.s. betalen van de VS. Rusland heeft overigens al 2,5 miljard euro steun verleend aan Cyprus en was daarom zeer verbolgen dat de rekeningen van hun burgers geplunderd werden. Medvedev zei dat het wel Sowjet stijl leek, die confiscatie van tegoeden.
Dijsselbloem krijgt nu de schuld van de domme beslissing om voor zo'n klein bedrag het garantiestelsel voor particulieren tot 100.000 euro het ravijn in te gooien. Een en ander lijkt toch wel te moeten, omdat de rijke landen een streep hebben getrokken, dat ze de rekening nu nog niet helemaal willen betalen van verliezen van banken en verkwistende overheden die geen belasting durven te innen.
Cyprus had dringend 17 miljard euro nodig, bijna heel hun BNP van 18 miljard, 0,2% van de Eurozone. De eurozone springt met 10 miljard bij, dat is geen peulenschil, veel meer dan de verliezen die door de banken geleden zijn.
Men wil principieel zijn, de rekning niet helemaal betalen. dat betekent het bekende vooruitschoppen van het blikje net zo lang tot de euro bezwijkt of er een wonderbaarlijk herstel in de eurozone komt.
Cyprus een storm in een glas water
Volgens de nodige commentatoren is het einde der tijden nabij voor de euro vanwege de roekeloze besluiten van de uiterst incompetente regering van Cyprus om mensen met een bankrekening te treffen met een 6 tot 10% afschrijving, misschien wat minder nu de regering wakker ligt en kameraad Putin zo boos is geworden.
Medvedev huilde bijna van de verliezen voor Russische spaardertjes die hun spaarcentjes geplunderd zagen worden. Zo onbemiddeld zijn die spaardertjes nu ook weer niet: 65% van de spaartegoeden in Cyprus waren van spaardertjes met tegoeden van meer dan 100.000 euro.
De garanties dat spaartegoeden van particulieren gegarandeerd waren tot 100.000 euro blijken van weinig waarde. SNS was al erg, aandeelhouders bleken potseling alles kwijt te zijn. Nu dreigt dat dus ook voor spaartegoeden. Voor bankobligaties zou je dan ook het ergste moeten vrezen. Het gaat net als met de Lehmancrisis van kwaad tot erger. Je weet helemaal niet meer waar je aan toe bent. Dit soort dominotheorieën leiden tot het einde van de wereld. Von Munchau waarschuwde in de FT voor de totale instorting van het eurogebied zo ongeveer. Massale bankruns zijn niet meer te vermijden, vooral niet in Zuid-Europa.
Dijsselbloem had al gewaarschuwd dat spaarders niet altijd gevrijwaard kunnen zijn tegen verliezen. Cyprus moet toch wat doen om 10 miljard te krijgen, die 1 miljard die Cyprus uit hogere belastingen etc weet bij elkaar te krijgen is niet genoeg en daarom moeten de spaardertjes 6 miljard inleveren. Juncker pruttelt nog wat tegen, maar het is duidelijk: de rekening van de eurocrisis wordt nog niet betaald door de landen die bulken van het geld, zoals uiteindelijk (over x jaar) onvermijdelijk is, zoals je uit de rapporten die voor de PVV geschreven zijn kunt leren.
De ECB mag de benodigde extra 6 miljard niet even bijdrukken van Duitsland en Jeroen.
Cyprus wil net als IJsland een grootmacht op bankgebied worden. Daartoe moeten de grote spaarders enigszins ontzien worden. Om voor hun de schade tot 10% beperkt te houden, moeten de kleinere minder winstgevende spaardertjes ook maar wat betalen. De banksector is zo'n 8 keer zo groot dan het BNP. dat is nog erger dan Nederland (470%) en wat de meeste Europese landen hebben (300-400%). Alleen Italië en Griekenland zijn op dat gebied de brave jongens in de klas met een banksector kleiner dan 200% van het BNP. Het is duidelijk dat de banksector in Cyprus veel en veel kleiner moet worden (laten we Nelie maar eens op Cyprus afsturen , die weet de financiële sector daar wel in honderd mootjes te hakken).
De markten waren maar heel even onder de ondruk. Er werd wanhopig gezocht naar bankruns, maar zelfs in Griekenland lijkt dat nauwelijks te gebeuren. Zo makkelijk is het niet je gelden op een buitenlandse rekening te zetten als kleine spaarder. Men vertrouwt nog op Draghi. Als die de doommachine van OMT in werking zet, dan zou dat zelfs goed zijn voor de beurzen.
Medvedev huilde bijna van de verliezen voor Russische spaardertjes die hun spaarcentjes geplunderd zagen worden. Zo onbemiddeld zijn die spaardertjes nu ook weer niet: 65% van de spaartegoeden in Cyprus waren van spaardertjes met tegoeden van meer dan 100.000 euro.
De garanties dat spaartegoeden van particulieren gegarandeerd waren tot 100.000 euro blijken van weinig waarde. SNS was al erg, aandeelhouders bleken potseling alles kwijt te zijn. Nu dreigt dat dus ook voor spaartegoeden. Voor bankobligaties zou je dan ook het ergste moeten vrezen. Het gaat net als met de Lehmancrisis van kwaad tot erger. Je weet helemaal niet meer waar je aan toe bent. Dit soort dominotheorieën leiden tot het einde van de wereld. Von Munchau waarschuwde in de FT voor de totale instorting van het eurogebied zo ongeveer. Massale bankruns zijn niet meer te vermijden, vooral niet in Zuid-Europa.
Dijsselbloem had al gewaarschuwd dat spaarders niet altijd gevrijwaard kunnen zijn tegen verliezen. Cyprus moet toch wat doen om 10 miljard te krijgen, die 1 miljard die Cyprus uit hogere belastingen etc weet bij elkaar te krijgen is niet genoeg en daarom moeten de spaardertjes 6 miljard inleveren. Juncker pruttelt nog wat tegen, maar het is duidelijk: de rekening van de eurocrisis wordt nog niet betaald door de landen die bulken van het geld, zoals uiteindelijk (over x jaar) onvermijdelijk is, zoals je uit de rapporten die voor de PVV geschreven zijn kunt leren.
De ECB mag de benodigde extra 6 miljard niet even bijdrukken van Duitsland en Jeroen.
Cyprus wil net als IJsland een grootmacht op bankgebied worden. Daartoe moeten de grote spaarders enigszins ontzien worden. Om voor hun de schade tot 10% beperkt te houden, moeten de kleinere minder winstgevende spaardertjes ook maar wat betalen. De banksector is zo'n 8 keer zo groot dan het BNP. dat is nog erger dan Nederland (470%) en wat de meeste Europese landen hebben (300-400%). Alleen Italië en Griekenland zijn op dat gebied de brave jongens in de klas met een banksector kleiner dan 200% van het BNP. Het is duidelijk dat de banksector in Cyprus veel en veel kleiner moet worden (laten we Nelie maar eens op Cyprus afsturen , die weet de financiële sector daar wel in honderd mootjes te hakken).
De markten waren maar heel even onder de ondruk. Er werd wanhopig gezocht naar bankruns, maar zelfs in Griekenland lijkt dat nauwelijks te gebeuren. Zo makkelijk is het niet je gelden op een buitenlandse rekening te zetten als kleine spaarder. Men vertrouwt nog op Draghi. Als die de doommachine van OMT in werking zet, dan zou dat zelfs goed zijn voor de beurzen.
17 maart 2013
samenvatting financieel economisch nieuws van de afgelopen week
De beurzen stoomden door op mooie verhalen van brokers als Morgan Stanely dat goede tijden nabij zijn en de centrale banken te royaal blijven.
Het macro nieuws ondersteunde die blijdschap redelijk: in de VS waren de retail sales, initial claims voor werkloosheid (verdere verbetering zit er overigens niet in, de seizoensaanpassing heeft de cijfers de afgelopen weken iets te veel geflatteerd las ik), het vertrouwen volgens NFIB van midden -en kleinbedrijf, industriële productie beter. De inflatie was met 0,7% in een maand wel wat veel omhoog, maar dat was de schuld van hogere energieprijzen, benzine, nog niet zorgelijk dus. Het consumentenvertrouwen liep onverwachts terug (o.a. op de vraag of het inkomen zal stijgen na het fiscale klif).
In Europa waren zoals gewoonlijk de macrocijfers minder goed (in Frankrijk daalde de productie over januari met 1,2% (net als in het VK), verslechterde het tekort op de lopende rekening; de inflatie was met 1% op jaarbasis te laag). De renteverschillen van Spanje met Duitsland liepen weer iets op, in weerwil van alle verhalen over de herwonnen concurrentiekracht van Spanje (dat is een beter verhaal dan dat van Italië, zie onderstaand plaatje van Strategas)).
De redding van Cyprus gaat vermoedelijk gepaard met kleerscheuren voor vooral Russische depositohouders in banken te Cyprus, iets dat depositohouders bij andere zwakke banken in Europa niet zullen weten te waarderen (maar met nog wat whatever it takes van de ECB kan hoepelijk een al te groot tranendal voorkomen worden)
In Japan daalden de orders voor machines met ruim 21%, maar dat is een tamelijk normaal volatiel cijfer aan het worden, dat gecompenseerd werd door allerlei positieve verhalen over de economie, stijgende consensusverwachtingen, hogere loonstijgingen, hernieuwd consumentenvertrouwen, stijgende peilingen voor Abe.
De mooie verhalen over China brokkelen al enige weken af (zo groeide de industriële productie op jaarbasis slechts een povere 9,9% en retail sales was een huilverhaal met 12,3%, terwijl de voedselinflatie 6% was, genoeg reden voor de centrale bank om het ergste te vrezen voor de speculatie in huizenprijzen (...)), terwijl juist de regeringsoverdracht naar Xi en Li reden moest zijn voor gloedvolle optimistische verhalen. 8% groei voor 2013 wordt moeilijk, maar een harde landing lijkt onwaarschijnlijk in 2013.
Het macro nieuws ondersteunde die blijdschap redelijk: in de VS waren de retail sales, initial claims voor werkloosheid (verdere verbetering zit er overigens niet in, de seizoensaanpassing heeft de cijfers de afgelopen weken iets te veel geflatteerd las ik), het vertrouwen volgens NFIB van midden -en kleinbedrijf, industriële productie beter. De inflatie was met 0,7% in een maand wel wat veel omhoog, maar dat was de schuld van hogere energieprijzen, benzine, nog niet zorgelijk dus. Het consumentenvertrouwen liep onverwachts terug (o.a. op de vraag of het inkomen zal stijgen na het fiscale klif).
In Europa waren zoals gewoonlijk de macrocijfers minder goed (in Frankrijk daalde de productie over januari met 1,2% (net als in het VK), verslechterde het tekort op de lopende rekening; de inflatie was met 1% op jaarbasis te laag). De renteverschillen van Spanje met Duitsland liepen weer iets op, in weerwil van alle verhalen over de herwonnen concurrentiekracht van Spanje (dat is een beter verhaal dan dat van Italië, zie onderstaand plaatje van Strategas)).
De redding van Cyprus gaat vermoedelijk gepaard met kleerscheuren voor vooral Russische depositohouders in banken te Cyprus, iets dat depositohouders bij andere zwakke banken in Europa niet zullen weten te waarderen (maar met nog wat whatever it takes van de ECB kan hoepelijk een al te groot tranendal voorkomen worden)
In Japan daalden de orders voor machines met ruim 21%, maar dat is een tamelijk normaal volatiel cijfer aan het worden, dat gecompenseerd werd door allerlei positieve verhalen over de economie, stijgende consensusverwachtingen, hogere loonstijgingen, hernieuwd consumentenvertrouwen, stijgende peilingen voor Abe.
De mooie verhalen over China brokkelen al enige weken af (zo groeide de industriële productie op jaarbasis slechts een povere 9,9% en retail sales was een huilverhaal met 12,3%, terwijl de voedselinflatie 6% was, genoeg reden voor de centrale bank om het ergste te vrezen voor de speculatie in huizenprijzen (...)), terwijl juist de regeringsoverdracht naar Xi en Li reden moest zijn voor gloedvolle optimistische verhalen. 8% groei voor 2013 wordt moeilijk, maar een harde landing lijkt onwaarschijnlijk in 2013.
goed nieuws van de afgelopen week
De beurzen zijn nog steeds aan het ontstressen. De nodige zaken zijn niet meer zo met elkaar aan het correleren, zo meet men dat meestal. Als de dollar sterker wordt, dan stort de beurs de laatste tijd niet meer in. En dat is ook redelijk, omdat de dollar nu sterker wordt omdat het beter gaat met Amerika, niet omdat het slechter gaat met de rest van de wereld. De olieprijs volgt de S&P500 niet zo best meer en voor een deel komt dit door de energierevolutie, een goede zaak (al zullen milieuactivisten hier anders over denken).
Het verhaal van Morgan Stanley waar ik van de week al over blogde, is een nieuw, krachtig signaal dat Amerika zich aan het ontworstelen is aan de drukkende werking van financiële repressie/ het Nieuwe Normaal. De Amerikaanse economie zit in een volgende fase, waarbij vroeger normaal geachte groei van 3% weer bereikt kan worden en zelfs enige jaren overtroffen kan worden.
Beurzen denken dat we in een soort Goldilocksscenario zitten, waarbij de centrale banken enorm hun best moeten en willen doen (whatever it takes, zo hoor je ze in koor roepen, benauwd voor hun baantje), zonder dat er een serieuze inflatiedreiging is, zonder dat elke verruiming alleen maar genoeg is om de achteruitgang tegen te houden (het staartrisico uitbannen etc). Monetaire hulp helpt nu in de VS duidelijk vooruit, de huizenmarkt ook, de energierevolutie ook, de kredietverlening aan bedrijven en gezinnen ook, wie weet verdieneneBernanke/Yellen wel de Nobelprijs voor economie met hun inspelen op onorthodoxe monetaire verruiming en de hulp die dit geeft via net wealth (dit is een zeer omstreden theorie, als het alleen de rijkste 1% helpt, die net wealth, dan schiet je er niet veel mee op, dan wordt de onevenwichtige inkomensverdeling groter, de inflatie via hogere grondstoffenprijzen hoger wat slecht is voor de armste 99%).
Ondertussen is sinds de Kredietcrisis de technologische vooruitgang doorgegaan, vermoedelijk zelfs versneld. Hierin is met de handrem erop geïnvesteerd en dat gaat de komende jaren een inhaalreactie veroorzaken, voor de VS is dat duidelijker dan voor Europa. Ineens zie je mensen rondlopen met de bril van Google die straks mobeiltjes als te log zal doen ervaren, gaan we auto's krijgen zonder menselijke bestuurder, zie je enorme vooruitgang bij DNA onderzoek, zit iedereen te investeren in allerlei soorten nieuwe energie (fracking, ijsgas uit de diepzee, zonne-energie etc),
Bovenstaand verhaal is een voorbeeld waarom de beurzen meer naar verhalen zitten te liuisteren, vooral over hoe permanent en mooi QE is, dan naar harde cijfers over winstgroei, de macro nu van met name Europa en bijvoorbeeld ook China. De korte termijn is overigens ook niet zo slecht. In Japan schieten de groeiverwachtingen omhoog en vakbonden jubelden dat ze de beste cao's in vele, vele jaren hadden gesloten: eindelijk waren bijna al hun wensen ingewilligd. De retail sales in de VS waren ver boven verwachting en de mensen die Benderly voor dwaze gek versleten dat volgens hem de fiscale multiplier van de belastingverhogingen bij het fiscale klif op zijn best maar 0,5 was en niet 0,75 of groter dan 1, horen het schaamrood op de kaken te krijgen. Initial claims voor werkloosheidsuitkeringen zijn de laatste tijd ook ver onder verwachting, heel goed dus, geweest. Dat zijn de twee krachtigste factoren voor de uitleg wat er met de ISM gebeurt. Die was daarom ook veel beter dan verwacht. De komende tijd zal het wel minder goed gaan met beide factoren, maar een en ander is beslist geen recessieverhaal, vooral niet als de negatieve invloed van fiscal austerity is weggepoetst in de tweede helft van 2013. De NFIB geeft aan dat het sentiment van de kleine ondernemers langzaam minder reessiachtig aan het worden is. De beurs kan door een en ander nog meer euforisch worden. Koerswinstverhoudingen mogen in een betere fase van het Nieuwe Normaal en bij een dalend staartrisico hoger zijn dan we gezien hebben sinds 2009. Maar 2010 en 2011 en 2012 leerden dat correcties dan kunnen optreden, maar met een beetje geduld komt er dan weer een goede stijging van de beurs. Dan moeten er geen grote schokken komen en die lijken nu even minder kansrijk omdat centrale banken dan onmiddellijk klaar staan.
Het verhaal van Morgan Stanley waar ik van de week al over blogde, is een nieuw, krachtig signaal dat Amerika zich aan het ontworstelen is aan de drukkende werking van financiële repressie/ het Nieuwe Normaal. De Amerikaanse economie zit in een volgende fase, waarbij vroeger normaal geachte groei van 3% weer bereikt kan worden en zelfs enige jaren overtroffen kan worden.
Beurzen denken dat we in een soort Goldilocksscenario zitten, waarbij de centrale banken enorm hun best moeten en willen doen (whatever it takes, zo hoor je ze in koor roepen, benauwd voor hun baantje), zonder dat er een serieuze inflatiedreiging is, zonder dat elke verruiming alleen maar genoeg is om de achteruitgang tegen te houden (het staartrisico uitbannen etc). Monetaire hulp helpt nu in de VS duidelijk vooruit, de huizenmarkt ook, de energierevolutie ook, de kredietverlening aan bedrijven en gezinnen ook, wie weet verdieneneBernanke/Yellen wel de Nobelprijs voor economie met hun inspelen op onorthodoxe monetaire verruiming en de hulp die dit geeft via net wealth (dit is een zeer omstreden theorie, als het alleen de rijkste 1% helpt, die net wealth, dan schiet je er niet veel mee op, dan wordt de onevenwichtige inkomensverdeling groter, de inflatie via hogere grondstoffenprijzen hoger wat slecht is voor de armste 99%).
Ondertussen is sinds de Kredietcrisis de technologische vooruitgang doorgegaan, vermoedelijk zelfs versneld. Hierin is met de handrem erop geïnvesteerd en dat gaat de komende jaren een inhaalreactie veroorzaken, voor de VS is dat duidelijker dan voor Europa. Ineens zie je mensen rondlopen met de bril van Google die straks mobeiltjes als te log zal doen ervaren, gaan we auto's krijgen zonder menselijke bestuurder, zie je enorme vooruitgang bij DNA onderzoek, zit iedereen te investeren in allerlei soorten nieuwe energie (fracking, ijsgas uit de diepzee, zonne-energie etc),
Bovenstaand verhaal is een voorbeeld waarom de beurzen meer naar verhalen zitten te liuisteren, vooral over hoe permanent en mooi QE is, dan naar harde cijfers over winstgroei, de macro nu van met name Europa en bijvoorbeeld ook China. De korte termijn is overigens ook niet zo slecht. In Japan schieten de groeiverwachtingen omhoog en vakbonden jubelden dat ze de beste cao's in vele, vele jaren hadden gesloten: eindelijk waren bijna al hun wensen ingewilligd. De retail sales in de VS waren ver boven verwachting en de mensen die Benderly voor dwaze gek versleten dat volgens hem de fiscale multiplier van de belastingverhogingen bij het fiscale klif op zijn best maar 0,5 was en niet 0,75 of groter dan 1, horen het schaamrood op de kaken te krijgen. Initial claims voor werkloosheidsuitkeringen zijn de laatste tijd ook ver onder verwachting, heel goed dus, geweest. Dat zijn de twee krachtigste factoren voor de uitleg wat er met de ISM gebeurt. Die was daarom ook veel beter dan verwacht. De komende tijd zal het wel minder goed gaan met beide factoren, maar een en ander is beslist geen recessieverhaal, vooral niet als de negatieve invloed van fiscal austerity is weggepoetst in de tweede helft van 2013. De NFIB geeft aan dat het sentiment van de kleine ondernemers langzaam minder reessiachtig aan het worden is. De beurs kan door een en ander nog meer euforisch worden. Koerswinstverhoudingen mogen in een betere fase van het Nieuwe Normaal en bij een dalend staartrisico hoger zijn dan we gezien hebben sinds 2009. Maar 2010 en 2011 en 2012 leerden dat correcties dan kunnen optreden, maar met een beetje geduld komt er dan weer een goede stijging van de beurs. Dan moeten er geen grote schokken komen en die lijken nu even minder kansrijk omdat centrale banken dan onmiddellijk klaar staan.
16 maart 2013
methaangas uit zee
Diverse landen, maar vooral China, Korea, India zijn aan het uitzoeken hoe je diep in de zee de methaangaslagen kunt winnen.
De voorraden zijn enorm en het potentieel aan opwarming van de aarde ook.
De voorraden zijn enorm en het potentieel aan opwarming van de aarde ook.
Australië nu en vroeger
Gedurende 25 jaar bezoek
ik nu om de 4 à 5 jaar familie in Australië.
In de begintijden vond iedereen dat je Japans moest gaan leren. Dat had de toekomst. Japanse toeristen overspoelden Australië.
Murwillumbah betekent
“waar veel possums zitten”. Dat was inderdaad het geval rond 1990, maar deze
keer zag ik er geen een (dat had vooral te maken met het slopen van schuurtjes
waar ze vroeger hingen).
De gifkikker is op zijn
retour. Gewone kikkers, ook de oorspronkelijk Australische, zijn weer in
opmars. Die gifkikkers was een enorme plaag geworden. Voor bestrijding
ongedierte in suikerriet geïmporteerd (daarom heten ze ook cane toads) vonden
ze allerlei andere zaken veel lekkerder. Ze hadden aanvankelijk geen
tegenstanders en vermenigvuldigden zich exponentieel. Ze werden veter en vetter
en groter en groter.
Het favoriete programma was vroeger Dokter Who met de opswepende muziek. Nu is het The Kitchen Rules, waarbij deelnemers elkaars kookkunsten mogen jureren samen met rechters. Bij de deelnemers zitten steevast enkele heksen die alles afkeuren en de rechters proberen op allo allo wijzze de Franse samaak te introduceren. Een tje dacht dat dit inhield dat je overal veel meer zout op moest doen.
In de loop der tijden heb
ik behoorlijk wat zien veranderen.
Hetzelfde is gebleven dat het een mooi, groot land is met vriendelijke mensen, afhankelijk van grondstoffen en toeristen.
Hetzelfde is gebleven dat het een mooi, groot land is met vriendelijke mensen, afhankelijk van grondstoffen en toeristen.
In de begintijden vond iedereen dat je Japans moest gaan leren. Dat had de toekomst. Japanse toeristen overspoelden Australië.
Nu is iedereen ervan
doordrongen dat ze enorm afhangen van China en dat ze Chinees moeten leren. In
tegenstelling tot rond 1990 en Japans gebeurt nu dat Mandarijns leren wel. Het
is een populair vak op school (en vervangt Frans, want wat heb je daar nu
aan?).
Vroeger had Australië net
als Engeland een theecultuur, compleet met Devonshire Tea scones. Op het menu
stonden tal van soorten thee.
Nu is Australië meegegaan
met zijn tijd en is er een koffiecultuur. Alles is jachtiger geworden,
stressvoller en daar hoort koffie bij. Op het menu staan nu allerlei soorten
koffiedranken.
Enigszins minder zie je
dat men meer wijn en minder bier drinkt.
Ik heb al een foto laten
zien met op het hek van de boerderij in Murwillumbah de waarschuwing: Beware of
the Bulls. Daar is men nu (men heeft een minder vervaarlijk soort koeien) niet
meer zo bang voor.
Nu hangt er een plaat:
weg met schaliegas (Coal Seam Gas). Die pplaten hangen overal overigens. Men is bang voor aardbevingen en denkt dat
schaliegas slecht is voor de koeien, nee geen rare gasluchtjes. Geen schaliegas
in de eigen omgeving.
De laatste keren is de
plaag op de terugweg en worden ze niet meer zo groot. Vogels en andere dieren
hebben geleerd hoe je ze kunt verschalken (je gooit ze op de rug en dan kunnen
ze hun gif niet meer op je spuiten).
De natte tijden
(februari/juni) worden natter en de droge tijden droger. Zeer vervelend als je
in de Australische zomer/herfst op vakantie gaat. Ik heb nooit zo veel regen
meegemaakt op de boerderij, maar het was wel het eerste jaar ooit dat ze een
vrachtwagen met water hadden moeten laten aanrukken in de droge tijd. Je kunt
steeds duidelijker voor inlands geproduceerd voedsel en milieubewust voedsel
kiezen (zie de bananen).
Ondertussen schrijdt de
vooruitgang voort. De zandweg op de boerderij is geasfalteerd. Er is een
zwembad bijgekomen. Dat airconditioning je zwak maakt, vindt Mary nu lang achterhaald.
Het paard is vervangen door een quad om de koeien op te drijven. Je rijdt
tegenwoordig op de grasmaaier rond.
Recordreeks Dow Jones stopt gelukkig: voorbode van beneden normale opbrengsten in komend jaar
Het aantal dagen dat de Dow Jones achter elkaar is opgelopen begon een beetje erg veel te worden. 10 dagen. Gelukkig was de Dow (voor het eerst op een vrijdag in 2013) omlaag. Want 11 of 12 dagen onafgebroken omhoog betekent ellende in het jaar erna, zoals uit de tabel van Bianco is af te leiden.
Sinds 1896 bestaat de Dow en pas 17 keer waren de bulls zo hardnekkig als nu.
Het is een mooi stukje data mining dat suggereert dat de koersen eerst verder omhoog kunnen. Op jaarbasis zijn de vooruitzichten echter beneden gemiddeld (vooral bij 12 en 13 dagen omhoog).
Veel houvast biedt een en ander niet.
Sinds 1896 bestaat de Dow en pas 17 keer waren de bulls zo hardnekkig als nu.
Het is een mooi stukje data mining dat suggereert dat de koersen eerst verder omhoog kunnen. Op jaarbasis zijn de vooruitzichten echter beneden gemiddeld (vooral bij 12 en 13 dagen omhoog).
Veel houvast biedt een en ander niet.
15 maart 2013
cartoons sequester: VS niet verloren
Misschien is de invloed van de sequester op de Amerikaanse economie niet zo groot.
Alleen het Witte Huis is gesloten voor bezoek van scholieren, daarmee kan men tienduizenden dollars besparen, zo hoopt men en men zendt een signaal uit.
De media hadden andere gevoelens over de sequester, maar ze stelden die snel bij.
Voor de bijstelling was het als:
Het was al voorvoeld dat het zou komen
assets huishoudens Japan en VS
De ouderen worden steeds rijker in Japan met hun prachtige reële rendementen op 0% deposito's.
In Amerika is men weer bijna terug op een all time high voor hun beleggingen. Pensioenfondsen zijn groter dan ooit (in Nederland ook, maar daar vindt men dat een teken van totale armoede). Alleen huizen zijn nog onder water, al is dat niet zo veel als in Japan
In Amerika is men weer bijna terug op een all time high voor hun beleggingen. Pensioenfondsen zijn groter dan ooit (in Nederland ook, maar daar vindt men dat een teken van totale armoede). Alleen huizen zijn nog onder water, al is dat niet zo veel als in Japan
Abonneren op:
Posts (Atom)



















