De recessie watch van Jason Benderly geeft aan dat we in de VS niet in een recessie zitten en dat dit waarschijnlijk niet gaat gebeuren omdat onder aanvoering van het herstel van de auroverkopen en de lagere benzineprijzen de final sales en de econsumptie weer iets gaan aantrekken.
Het probleem van elke recessie watch is dat de leidende indicatoren voor een recessie die uit de monetaire hoek komen meestal niet helemaal betrouwbaar zijn en dat de betrouwbaardere cijfers uit de reële hoek niet leidend zijn. De cijfers geven gewoonlijk pas een recessie aan als je er midden in zit. Het oordeel of je ja/nee in een recessie zit kan ineens veranderen als de cijfers binnenkomen.
De leading indicators voor een recessie geven allemaal aan dat het niet zo erg is. De rentecurve is steil, de credit spreads zijn niet te hoog, de geldgroei accelereert, het Senior Loan Officers Survey gaat de goede kant op. De winsten zijn goed en de winstmarge is hoog en verbeterend. Deze variabelen geven alle aan dat de kans op een recessie klein is, in het verleden is er nog nooit een recessie geweest als bovengenoemde variableen zo goed waren als ze nu zijn. De meeste recessie worden door de FED gemaakt, maar als er nu een komt, kun je krap monetair beleid niet de schuld geven.
De S&P500 is nog niet voldoende gedaald om een recessie aan te geven (maar als de beurzen niet herstellen, is de kans op een recessie behoorlijk; de S&P500 is van de financiële variabelen de enige die bij enige verslechtering op een recessie wijst; een daling van ongeveer 20% over een periode van twee kwartalen leidde vroeger nog al eens tot een recessie).
De variabelen in de reële economie zijn wel zorgelijk. De werkloosheid hoeft nauwelijks nog te stijgen of alle economen gaan roepen dat bij een stijging van meer dan 0,5% van de bodem er nog altijd een recessie is geweest. De initial claims voor werkloosheid gaan voorlopig nog in de goede richting, maar een stijging van 50.000 tot ongeveer 475.000 zou een teken zijn dat we in een recessie zijn beland in de VS.
Het meest zorgelijk is de ontwikkeling van de final sales. De consumptie is zwak door hoge inflatie en lage groei werkgelegenheid. Door de incidentele uitval in de autoproductie in het tweede kwartaal en het herstel daarvan in het derde kwartaal zal de consumptie vermoedelijk sterker zijn in het huidige kwartaal.
De overheid werkt ook behoorlijk tegen. De Amerikaan krijgt nu al de rekening gepresenteerd dat de overheidsstimulering minder is dan in vorige jaren. Vooral de individuele staten moeten de tering naar de nering zetten (en ontslaan ongebruikelijk veel ambtenaren).
De plaatjes van Benderly laten zien dat de ontwikkeling van de finale vraag in het eerste half jaar het script volgt dat voorafgaat aan een recessie. Het is dus absoluut nodig dat de vraag (consumptie) herstelt en dat de intial claims niet te veel stijgen.
Dat lijkt overigens wel te gebeuren. De accelerende groei van de geldgroei en stijging leading indicators is overigens wel bemoedigend.
