Nobama en de no invloed op de koersen

Hoe de republikeinen ook tegenstribbelen, Obama gaat dwars liggen. Hij zegt no tegen bijna alles, hij gaat veel meer dwars liggen dan Clinton of W.
Straks gaat hij 5 miljoen immigranten het staatsburgerschap van Amerika geven. Dat vinden de republikeinen verschrikkelijk, die gaan vast niet op hen stemmen. het gaat vooral over de ouders van kinderen die op een of andere wijze het Amerikaanse staatsburgerschap hebben verworven (bijvoorbeeld door er geboren te zijn).
Zo'n vreselijke daad moet vreselijk gestraft worden, vindt men. De begroting mag dan ook onder geen voorwaarde worden goedgekeurd.
Obama gaat de Keystone Pipeline wet dan niet goedkeuren, die straks met zo veel moeite door de senaat geloodst gaat worden.
En zo zal het dwars liggen doorgaan. Obama zegt op alles no, hij wordt Nobama.
De markt is er al uit, het gaat niet negatief op aandelenbeurzen uitwerken zo zegt o.a. Bianco. In dit soort situaties daalde de rente fors in het verleden zo wist hij ook te melden.

Politieke macht in foto's Xi Obama Poetin

Xi houdt van Poetin

Bij de recente bijeenkomsten van de APEC en G20 zijn er allerlei foto's (vooral uit FT en via WSJ) gemaakt die de macht in de wereld goed aangeven.
De opkomst van China is duidelijk.
Xi houdt van Poetin, en natuurlijk, hij bedankt hier Poetin die voor sinterklaas speelt via goedkope olie- en gasleveranties.

Xi houdt niet van Abe

Dit was een foto van een zeer langdurige fotosessie die moest vastleggen dat eindelijk China en Japan op het hoogste niveau met elkar praten. Eerst was er enig enthousisasme, Abe komt grteig op Xi afgelopen, maar na een tijdje was de lol ervan af bij de heren. En zo zijn de verhoudingen ook.

Xi vindt Obama een loser en Obama weet dat

Xi wil een soort Mao worden die kapitalistische uitwassen purgeert en daarvoor moet je een sterke leider zijn, niet zo'n watje als Obama.
Obama wordt op Chinese foto's soms gekleineerd. Dan wordt hij met militair ceremonieel gedoe ontvangen, waarbij de militairen er zo op uitgezocht zijn dat de lange Obama een kleine jongen lijkt.

Macht is weggestroomd uit Obama en hij moet zelfs nu het schouderklopje van Poetin dulden

Die arme uitgerangeerde Obama krijgt een schouderklopje van de grote Poetin. Deze foto kreeg heel wat commentaar. Obama voelde zich hoogst ongemakkelijk bij het schouderklopje van Poetin. Politici van grote landen geven bemoedigende schouderklopjes aan politici van kleinere landen. Vooral Amerika doet dit. De rollen zijn nu omgekeerd.
In de Wall Street Journal stond een veel aangeklikte column van Peggy Noonan o.a. hierover: The Loneliest President Since Nixon
Facing adversity, Obama has no idea how to respond
Ze merkte o.a. op:

Vladimir Putin delivered the unkindest cut, patting Mr. Obama’s shoulder reassuringly. Normally that’s Mr. Obama’s move, putting his hand on your back or shoulder as if to bestow gracious encouragement, needy little shrimp that you are. It’s a dominance move. He’s been doing it six years. This time it was Mr. Putin doing it to him. The president didn’t like it

The press generally allows him to ramble on, rarely fighting back as they did with Nixon. But I have noticed Mr. Obama uses a lot of words as padding. He always has, but now he does it more. There’s a sense of indirection and obfuscation. You can say, “I love you,” or you can say, “You know, feelings will develop, that happens among humans and it’s good it happens, and I have always said, and I said it again just last week, that you are a good friend, I care about you, and it’s fair to say in terms of emotional responses that mine has escalated or increased somewhat, and ‘love’ would not be a wholly inappropriate word to use to describe where I’m coming from.”

When politicians do this they’re trying to mush words up so nothing breaks through. They’re leaving you dazed and trying to make it harder for you to understand what’s truly being said

Je kunt me nog meer vertellen, zo zie je Poetin denken

Je zit te zeuren over 28 doden van MH17, terwijl de Sovjet Unie bijna 28 miljoen doden had te betreuren onder Stalin/Tweede Wereldoorlog. Daardoor wonnen we wel de Tweede Wereldoorlog. Stalin was een vent.

de Financial Times: Vladimir Putin has been accused of being a bully and trying to “recreate the lost glories of Tsarism and the Soviet Union” by his Australian host, ahead of this weekend’s G20 in Brisbane.

Tony Abbott, Australian prime minister, raised the diplomatic temperature even further with his latest comments, having already claimed he was going to “shirtfront” the Russian president at the summit

“Shirtfront” refers to an aggressive front-on charge designed to knock an opponent to the ground in Australian rules football. A public protest against Mr Putin's attendance at the summit is scheduled to take place in Brisbane city centre on Saturday.  

VBA winkelmarkt Nederland 2020-2025

Ik ben net terug van enkele voordrachten bij de Vereniging van Beleggingsanalisten voor de toekomst van de Nederlandse winkelmarkt.
Daar had je weer de belegger die zei dat je in A1 winkels moest beleggen, in supermarkten en goede wijkcentra/goede middelgrote steden waar iets te beleven valt.
En Multi Vastgoed, de ontwikkelaar die wist dat 1/3 van de winkels op de verkeerde plaats lag en er dus nog veel te ontwikkelen viel.
Is er nog iets te doen met voor eeuwig leegstaande winkels? Nee, dat is er niet.
Gelukkig zat niemand in een van de 135 overbodige winkelboulevards.
Aanloopstraten? Nee, iedereen zat in het hoofdwinkelgebied. Wat zijn al die beleggers toch goed. De afgelopen tien jaar werd er 8,8% verdiend op winkelbeleggingen en dat was meer dan op obligaties (niet al te langlopende) en aandelen (geen Amerikaanse natuurlijk). Winkels komen daarom geweldig uit elke ALM-studie en het is een wonder dat niet ieder pensioenfonds voor meer dan 50% van de beleggingen in winkels zit.

Het wonder is helaas sinds een paar jaar voorbij. De vertegenwoordiger van de branche-organisatie InRetail wist het haar fijntjes uit te leggen. De trend naar internetverkopen is veel sneller gegaan dan gedacht, met allerlei gevolgen. In 2010 werden ze nog uitgelachen dat er 20-30% minder winkels nodig zijn, maar nu niet meer. Men koopt echt nog wel in de winkels, maar men heeft minder ruimte nodig, want men kan alles via plaatjes op internet laten zien. Minder voorraad nodig, betere logistiek.
Er is de laatste jaren 30% winkelmetrage bijgekomen en de omzetten zijn met 13% gedaald (en de bevolking is met 5% gestegen).
Winkels zouden door de taxateurs met 20-30% afgewaardeerd moeten worden (met uitzondering van A1 winkels in de vier grote steden) en dan ontstaat weer lucht.
Nu voorkomt de hokjesgeest (de berekeningen in de hokjes van het spreadsheet) dat men wil verhuren voor korte tijd op niet echte A1 locaties. Dat zorgt namelijk voor waardedaling groter dan de huuropbrengsten. Dus je kunt het beter leeg laten staan tot de instanties ingrijpen na twee jaar.
Men zal er echt aan moeten dat er voor kortere tijd verhuurd wordt, dat winkels kleiner worden. Bepaalde soorten winkels die voor een belevenis zorgen zoals boekwinkels moeten voortaan gratis kunnen huren, net zoals nu al de huurprijzen in sommige meubelboulevards zijn om te grote leegstand te vermijden.
Men zal meer combinaties van horeca en winkel moeten toestaan.
De toekomst is voor de winkels die internetverkopen en fysieke winkels combineren. Daar zit de vraag naar winkelmetrage in.
Vergeet het maar in de krimpregio's, in versnipperde kleine winkelcentra. Er moet wat te beleven zijn, service geboden worden, de winkelmarkt wordt een grote horeca-aangelegenheid. Maar wel tegen veel lagere huren op gunstige condities voor de huurder.
Er werd een annecdote aangehaald van een Amsterdamse student die aan een Volkskrantverslaggever vroeg of er winkels in Assen zijn.  Hoe onwetend en hoe treffend de toekomst voorspellend voor kleinere middelgrote winkelsteden met minder toeristische aantrekkingskracht dan Assen. Nee, Drentenieren gaat de trends naar meer urbanisatie niet stoppen.

Tja, men wist me toch niet erg te overtuigen om meer in winkels te beleggen, hoe veilig dat ook geweest is volgens de ALM-cijfers uit het verleden.

business as usual: centrale banken kopen door, ook al stopt FED

Naar verwachting van JP Morgan en vele anderen gaan centrale banken onverdroten door met het opkopen van leningen, ook al is de rente nog zo laag. De Bank of Japan en de ECB gaan hun beste beentje nog voor zetten en dat is genoeg om het gat van een stoppende FED (en Bank of England) op te vangen.
Niet opgenomen is de groei van de valutareserves van China die ook in opkopen van leningen eindigen. Althans, zo gaat dit nu. De politiek ziet meer in het aanleggen van infrastructuur in China vriendelijk gezinde landen en zou hiervoor de valutareserves gaan aanzetten. Dat zou genoeg kunnen zijn om de rente toch flink omhoog te stuwen ondanks ECB en BoJ. Maar voorlopig houdt China zich nog in.

housing starts in VS sinds 1889

Bianco heeft af en toe enkele charts voor de zeer lange termijn. Het bovenstaand plaatje is daar een voorbeeld van. Het is niet gecorrigeerd voor het aantal inwoners. Rond 1889 had de VS nog geen 100 miljoen inwoners en nu meer dan 300 miljoen.
Het aantal huizen dat in aanbouw genomen gaat worden in de VS kan nog veel omhoog.

wel loonstijging in het Verenigd Koninkrijk

Had ik net geblogd waarom de loonstijging zo slecht was in het VK en dan komt ineens een heel flinke loonstijging door
tja, het kan verkeren

waarom was er geen loonstijging in Engeland terwijl de groei de pan uitrijst?

De OECD studie How the changing shape of the UK workforce has started to drag down wages
(via Lukas Daalder) probeert uit te leggen waarom iedereen een veel hogere stijging van de lonen in gedachte had dan wat er werkelijk gebeurde. De Bank of England ging er helemaal van over zijn nek en de markt maakte daar uit op dat de eerste renteverhoging nog heel ver weg is, heel considerable, en dat terwijl men niet zo lang terug dacht dat de BOE nu wel aan de slag zou gaan met de eerste renteverhogingen.
Vroeger waren er allerlei redenen waarom de lonen harder stegen in Engeland dan elders in Europa. De banen voor veelverdieners in de financiële sector lagen voor het oprapen, men kreeg meer ervaring in de baan, het opleidingsniveau steeg en meer mensen zaten in de gunstige zone van 45-55 jaar. Ineens sinds 2013 is dat omgeslagen. De compositional effects die altijd positief waren, zijn ineens negatief. Babyboomers moeten maar eens wat minder gaan verdienen. Jongeren komen weer aan de slag, maar tegen lage lonen. Bonussen van bankbediendes mogen wat lager. Etc.

 Dit speelt natuurlijk niet alleen in Engeland. Ook de VS heeft er last van en Dijsselbloem stelt er een sardonisch genoegen in de bonussen voor de financiële sector te kleineren in Nederland.
De aandelenbeurzen zijn vooral benauwd voor loonstijging in de VS. Die zal heel gematigd zijn gezien de studies over de teleurstellende loonstijging in het VK. Maar wel iets beter.

China gaat open en dan? Alibaba gaf het voorbeeld met singlesday.

Chinese aandelen waren in trek de laatste maanden. De afgelopen weken lijkt de belangstelling wat te luwen, zo goed gaat het namelijk niet in China.

Hongkong doet niet me. Onroerend goed is even uit en daar stat de Chinese beurs bol van. Al die casino's in Macao ook even niet, witwassen van je geld gaat even wat moeilijker.
De stock trading link tussen Hongkong en Sjanghai gaat volgende week van start. Dat zou wel eens grote belangstelling kunnen opwekken. Niet langer moet je als westerling in semistaatsbedrijven met te veel schuld en bureaucratie beleggen, maar je krijgt de kans in leukere bedrijven te gaan beleggen.

Dan Alibaba en de Singlesday. bovenstaand plaatje is van vorig jaar. Dit jaar zijn er weer nieuwe records gebroken. 165 miljoen orders werden er geplaatst. Dat is enkele keren meer dan cyber Monday in de VS, als iedereen de koopjes van Thanksgivingsday op het net koopt.

(via STTG). De Amerikanen zien ineens wat een koopje Alibaba is vergeleken met Amazon en andere Amerikaanse internetprut. Je weet niet goed wat je koopt met Alibaba, maar het verkoopt veel en groeit als kool.
In enkele jaren stampte Alibaba een heel nieuwe feestdag uit de grond. Je kunt liefde echt kopen in China op Singlesday. Wat een uitvinding

trend vierjaarcyclus sterk omhoog, wel vuiltje in winstgroei

Enige maanden geleden zei ik dat de winstverwachtingen 1 jaar vooruit in de VS harder aan het stijgen zijn. Nu is die trend doorbroken, omdat men de winsten van oliemaatschappijen met bakken naar beneden aan het zetten is. Ex energie gaat het nog steeds prima met de winsten vergeleken met de lage groei van het nominale BNP.

De trend van de vierjaarcyclus is zeer sterk omhoog (hier gemeten aan het vierjaarsgemiddelde van twee jaar voor het punt en twee jaar na het punt; voor de afgelopen twee jaar is de trend doorgetrokken).
Bijna niemand houdt dit als voorspelling aan, dat lijkt veel te optimistisch. Maar ook dit jar lijkt de S&P op weg te bewegen als voorspeld volgens onze kaart van de Kondratieffgolf. Een lage startwaardering, veel te sombere verwachtingen voor de toekomst, veel hogere winstgroei dan de nomianle groei van het BNP (zoals hoort bij een sterk bedrijfsleven, precies als Piketty aangeeft en bij uitermate royale centrale banken die een zeer lage rente forceren).

30 jaar staatsleningen, de topbelegging van 2014

20% opbrengst op een veilige (ahum) 30 jaar staatslening: dat cijfer van 20% spreekt kennelijk tot de verbeelding.

De rendementen van vele Nederlandse pensioenfondsen zijn over 2014 geweldig door hun rentematching met de verplichtingen. Toch moeten ze korten, omdat de rente zo gedaald is.

(plaatje Bianco: 2014 is tot nu toe een van de beste jaren qua opbrengst ooit voor 30-jaar staatsleningen) 

De opbrengsten van staatsleningen zijn zo geweldig dat Michiel de Bruin er over gaat schrijven bij de Financial Investigator.
Hij merkt op dat er een hele generatie obligatiebeleggers is die alleen maar structureel dalende rentes heeft meegemaakt (even afgezien van 1994). Hoe gaan zij reageren als de rente gaat stijgen?

Een en ander lijkt precies het tegenovergestelde als toen ik pas begon met werken in 1979 (35 jaar geleden, ik kreeg zowaar vorige week ter gelegenheid hiervan een oorkonde van BMO met cadeau).

Een hele generatie had toen alleen maar een stijgende rente gezien. Desalniettemin dacht men steeds dat de rente zou dalen. Men had immers nog nooit zo'n hoge rente gezien.

Maar ondertussen ging men wel geloven in steeds hogere inflatie.

De volatiliteit werd steeds hoger

Toen kwam er een enorme breuk: Volcker verhoogde rente tot ver boven de pijngrens en de inflatietrend was gebroken

Rentes vlogen enorm op en neer rond 1981.

Uiteindelijk daalde de rente veel harder en langer dan iedereen dacht rond 1982.

Nu hebben we Draghi in de rol van een omgekeerde Volcker: hij moet de deflatiegeest weer in de fles stoppen. Whatever it takes.

We hebben een enorm lange periode gezien van dalende rentes. Iedereen verwacht desalniettemin dat de rente gaat stijgen. Men heeft immers nog nooit zo'n lage rente gezien.

Men begint nu heel erg te geloven in deflatie in de Eurozone (ik ook; interne devaluaties van Spanje, Italië, olieprijzen die naar nul gaan, prijsoorlogen op het internet en supermarkten, op geld beluste tandartsen die toch hun tarieven moeten verlagen)

Hoe laag de rente ook is, de volatiliteit is enorm. De rente kan op een dag spectaculair dalen (en stijgen straks misschien ook nog wel).

We hadden zelfs een flash crash in de Amerikaanse rente op staatsleningen op 16 oktober.

Uiteindelijk…?

samenvatting financieel economisch nieuws van de afgelopen week

Wall Street kon opnieuw weinig voatiel all time highs zetten. Het gaat beter met de economie, de winstmarges staan nog niet onder druk door te hoge loonstijgingen en de centrale banken zijn nog steeds buitengewoon royaal.
De republikeinen boekten een fikse verkiezingswinst en krijgen de meerderheid niet alleen in het congres, maar ook in de senaat. Obama zal à la Clinton zich constructief op moeten stellen (snel de Keystone pijpleiding goedkeuren bijvoorbeeld), maar dat zal hem minder gemakkelijk afgaan denkt men.
De olieprijzen zetten hun val voort, Saoedi-Arabië rekent lagere prijzen aan de VS en gaf aan pas bij $70 te gaan denken over inkrimping productie.
De rente steeg nauwelijks op al het goede economische nieuws. Credit spreads verbeterden niet met de beurzen mee.

In de VS steeg de ISM manufacturing weer naar 59, veel hoger wordt het zelden. Nieuwe orders waren zeer sterk (veel sterker dan het officiële cijfer van nieuwe orders van vorige maand). De ISM non manufacturing (diensten) daalde naar 67,1.
De werkgelegenheidsgroei was 214.000, iets onder de verwachting, maar toch zeer sterk, vooral ook inclusief de opwaartse bijstelling van vorige maanden, de stijgende participatiegraad en de dalende werkloosheid naar 5,8%. De gemiddelde werkweek werd langer. Initial claims bleven extreem laag. Alle indicatoren wijzen op een doorgaande flinke groei van de werkgelegenheid.
Het handelstekort liep op (door meer import), wat wijst op een neerwaartse herziening van de 3,5% groei in de VS over het derde kwartaal. De arbeidskosten per eenheid product stegen 0,3% over het derde kwartaal, meer dan in het tweede kwartal, maar toch een goed cijfer.

In Europa herstelde de Franse PMI iets en daalde de Duitse PMI een beetje. Detailhandelsverkopen waren met -1,3% erg zwak in de Eurozone.
Draghi bleef vasthouden aan een uitbreiding van de balans van de ECB met € 1000 miljard, nu gesteund door de andere gouverneurs. Hij had geen nieuw nieuws, maar de euro werd er toch zwakker door tegen de dollar.

In China wijzen de PMI's op een verdere lichte afzwakking van de groei, die bestreden wordt met meer investeringen in spoorwegen en een ruimer monetair beleid.

goed nieuws van de vorige week

Dalende olieprijzen, dalende benzineprijzen, lagere tandartstarieven, prijzenoorlogen in supermarkten/ op internet. Is een beetje deflatie nou zo erg?

De groei van de werkgelegenheid in de VS blijft sterk, lijkt zelfs een beetje te versnellen. Maar de loonstijging versnelt nauwelijks, alleen in reële termen. De plaatjes van Hatzius geven aan dat de FED zich tot ergens in 2016 niet echt druk hoeft te maken over een loonstijging die echt inflatoir is, niet gecompenseerd door hogere stijging van de productiviteit. Er was eindelijk een verbetering van de participatiegraad. Het aantal gemiddeld gewerkte uren per week nam 0,1 toe, waardoor samen met de groei van de werkgelegenheid vorige maand 0,5% meer uren gemaakt zijn (lijkt niet veel, maar op jaarbasis zou dat 6% zijn).

De ISM’s bevestigden opnieuw dat de groei in de VS iets hoger is dan we de afgelopen jaren zagen. Vooral de industrie was sterk, met goede cijfers voor nieuwe orders en werkgelegenheid.

De huizenmarkt wordt weer iets sterker in de VS. Het aantal foreclosures drukt minder op de markt. Men huurt nog steeds liever dan dat men koopt, maar er is wel een geleidelijk herstel Calculated Risk, een blog dat opkwam via rake analyses van vooral de Amerikaanse huizenmarkt, analyseerde de verbeteringen in Phoenix.

In Europa zie je een drukte van jewelste aan het ontstaan op de obligatiemarkten voor bedrijven die willen profiteren van vergeleken met Amerika veel te lage rentes met garantie Draghi dat de euro zwakker wordt.  Sommigen vinden het maar bedenkelijk dat bedrijven als Apple hiervan willen profiteren, maar het zorgt wel voor extra geld in Europa dat voor een deel geïnvesteerd zal worden en zo de economie iets zal aanjagen (nog afgezien van een betere consolidatie van schulden door langer in te lenen, iets dat voor meer stabiliteit zal zorgen).

Dan hebben we nog de grote verkiezingsoverwinning van de republikeinen. Dit kan de weg openen naar een soort Clintonomics, waarbij een democratische president constructief samenwerkt met een republikeins congres en senaat. Dat is mogelijk, wordt ook enigszins verwacht. De lakmoestest: goedkeuring Keystone pijpleiding en niet al te wilde immigratiewetten van Obama. Als Obama slaagt voor de test kan de beurs zoals gewoon is bij een gridlock van verdeelde macht tussen de partijen goed stijgen. Het congres en de senaat kunnen niet meer tegen alles stemmen.

De lage olieprijs leidt nog steeds tot verhalen over de positieve invloeden op economische groei en de negatieve invloed op de financiën op gevaarlijk geachte landen als Iran en Rusland. Nieuw zijn de verhalen dat schalieolie zo veel goedkoper, tot onder $ 50, gewonnen kan worden als de benodigde infrastructuur er al ligt. Ook in Nederland hoorden we dat door nieuwe technologie veel meer en veel langer aardgas gewonnen kan worden.

Er waren ook verhalen dat de groei in Duitsland door allerlei factoren wel heel erg gedrukt is in het tweede en derde kwartaal. Dat heeft bij velen tot de verwachting geleid dat er iets structureel mis is met de groei in Duitsland, maar dat lijkt gelukkig niet het geval te zijn. We waren misschien een beetje te optimistisch over Duitsland, maar de groei blijft er degelijk uitzien, vooral bij lagere olieprijzen en euro.

Dat helpt ook andere zwakke landen als Frankrijk en Italië. In Italië kan Renzinomics heel langzaam (maar naar Italiaanse normen in een onvoorstelbaar ras tempo) van de grond komen via flinke belastingverlagingen voor vooral de werkenden met lage inkomens. Dus zelfs voor Italië kunnen er betere tijden komen.

Dan Japan. Daar heeft de verhoging van de BTW meer schade aangericht dan o.a. de Bank of Japan dacht. Dat zette druk op Abenomics en nu gaat er dus met alle drie de pijlen van Abenomics vooruitgang geboekt worden. De BoJ kan en moet uit een extra vaatje van triljoenen  yennen tappen om de inflatiedroom levend te houden bij lagere olieprijzen. Dat helpt Japan enorm in een tijd dat hun elektriciteitsproductie van kernenergie nog lam ligt. De minicyclus leek overigens al zonder ingrijpen te gaan herstellen.

China, daar begint men naar aanleiding van het vierde plenum steeds meer ernst te maken met het bestrijden van corruptie, niet alleen bij vervelende politici van de Hu Jintao kliek, maar alle politici. Het vierde plenum stond in het teken van het versterken van de rechtstaat, precies wat een developed market in dit staium van ontwikkeling als China prioriteit moet geven. De groei zwakt af in China, maar het risico ook.

credit spreads kwetsbaar voor toenemende illiquiditeit

De kleine correctie van september oktober zorgde voor een oplopen van de credit spreads. Hierboven een plaatje van Bianco voor investement grade credits vergeleken met de CDX spreads die aangeven hoe duur het is voor default te verzekeren.
De laatste tijd zie je aan die verzekeringskosten dat het defaultrisico stabiel is terwijl de spreads wel opgelopen zijn. Dat zou dan veroorzaakt zijn door de verwachting dat credits voortaan minder liquide zijn. Je gaat er echt niet meer van afkomen als je dat op een gegeven slecht moment zou willen (in goede tijden lukt het nog wel).

Source: Federal Reserve Bank of New York. Primary Dealer Statistics, Net Positions in Corporate Bonds and SIFMA. Annual data as of Q2 2014.

http://www.schwab.com/public/schwab/nn/articles/Bond-Market-Liquidity-Could-Shrink-When-Rates-Rise?utm_source=Sailthru&utm_medium=email&utm_term=Financial%20Advisor%20Insights&utm_campaign=Post%20Blast%20%28wealthadvisor%29%3A%20FINANCIAL%20ADVISOR%20INSIGHTS%3A%20Two%20Sectors%20Look%20Like%20Winners%20Following%20The%20Election%20Results&nr_email_referer=1&utm_content=FAInsights

Cijfer 2004 lijkt me kras, maar ontwikkeling is duidelijk: de kredietmarkt, obligatiemarkt groeit enorm, maar wordt steeds minder ondersteund door (systeem)banken. Tel daarbij de ETF’s op die geforceerde liquiditeit moeten leveren en je weet dat dit over enige tijd (2018?) verschrikkelijk fout gaat.

De veranderende geldzorgen van Amerikaanse oude sokken

In Barrons stond een artikel over hoe allerlei dames hun rijke oude klanten adviseerden over hun geldzorgen bij hun oude klanten. http://online.barrons.com/articles/retirement-living-the-good-life-1415437544. Retirement: Living the Good Life

Having a satisfying lifestyle after retirement involves lots more than just hitting the right numbers. Advice from our panel of experts

Dat gaat heel anders dan vroeger, toch wel anders dan in Nederland (deels hetzelfde natuurlijk). Men gaat zich instellen op veel ouder worden dan men vroeger dacht. Standaard is nu, dat ze plannen dat ze 95 worden.

Dat ouder worden is vooral in de VS ongelooflijk dure zaak. Men heeft niet alleen zorgen om de kinderen die men extra financieel moet steunen, maar tegenwoordig moet men de kinderen ook helpen om de kleinkinderen te laten studeren. Ze zijn bezorgd over hun kinderen en kleinkinderen, die veel vaker werkloos zijn, hun huis verloren hebben/ betalingsmoeilijkheden hebben.

Men moet voor veel meer dingen plannen. Gezondheidszorg is duur. Een gezond iemand van 65, daarvoor telt met $4600 per jaar en wat minder gezond, dan kom je al snel op $10.000 extra kosten voor medicaid (die iedereen wel krijgt in de VS boven 65).

Aan de andere kant hun eigen zorgen. $ 5000 gemiddeld aan kosten gezondheidszorg, verder hebben ze $150.000 nodig voor levenslange afkoop van zorg. De long term care

Dan zijn er mensen van 75 die eindelijk geloven dat ze 87 gaan worden

Mensen erven later van hun ouders, als ze 60-70 zijn vaak.

Wat voorbeelden van opmerkingen van de adviserende dames:

Weber: We plan for about $10,000 a year, per person. That’s typical; for healthy people it could be less. It’s also worth noting that many people get healthier in retirement -- they eat better, exercise more, lose weight, manage their stress, all of which can mitigate or eliminate many chronic conditions

Pell: If you put $6,500 a year away when you’re 45 and $7,500 when you’re 55, by the time you are in your 80s, you’re going to have $660,000, assuming a 4% rate of return, to spend on medical expenses, tax-free.

How much does long-term care cost?

Pell: It depends where you live. The median cost for a private room in New York City is $170,000 a year. In Florida, the median is $90,000.

When should people start thinking about long-term care insurance? Their 40s? 50s?

Oberlander: They don’t want to think about it in their 40s.

Brede: Their 50th birthday is when I start talking to them about it.

Oberlander: And the conversation can take years to make a decision.

 

Sommigen zijn nog van die jaren 30 miljonairs die met geen geweld meer dan $3000 per maand uitgeven. (d.w.z. dat zijn de restanten van de greatest generation, niet de babyboomers). Ze willen geen geld uitgeven voor hun zorg en de kinderen weten vaak niet dat hun ouders zo rijk zijn en zijn later in tranen als ze na hun dood ineens horen dat ze makkelijk alle zorg die ze nodig hadden konden betalen.

En Alzheimer is duur.

Pell: Clients of mine have a $10 million portfolio. They don’t have long-term care. He got Alzheimer’s a couple of years ago. They are going to spend an enormous amount of money on care-giving for him. But they have a $3 million second-to-die policy, so no matter how much they bleed through, there will be something left for the kids.

Pff, als je ouders $10 miljoen hebben blijft er kennelijk toch nog iets over, ook al krijgt pa Alzheimer.