geruzie politici VS dure grap

Een hele prestatie het politieke gekibbel het grootste probleem ter wereld te maken

 

Al dat geruzie en het had geen enkele zin, de republikeinen konden slechts een kleine komma veranderen (verificatie van inkomens om in aanmerking te komen voor Obamacare). Ondertussen zat de overheid deels voor twee weken dicht, schade $12 tot $24 miljard. Inclusief doorwerkingen lijkt me $ 24 miljard ofwel 0,6% weg van de groei in het vierde kwartaal nog aan de lage kant.
Het vertrouwen kreeg een deuk, alleen maar door die politici. Overigens als die boosheid over politici wat wegtrekt kan het vertrouwen flink vertrouwen. Uiteraard tot de volgende schermutselingen rond de kerstboom, dan kunnen de republikeinen het nog eens een keer proberen met de welbespraakte senator Cruz op de voorgrond.

Het aanzien van Amerika heeft een forse deuk opgelopen. Op de APEC heeft China al gesproken van de-amerikanisering bij het creëren van een nieuwe Aziatische handelszone tussen o.a. China, India, Japan, Zuid Korea.

Sequestration: de poison pill staat klaar per 1 maart

Ik sta helemaal perplex hoe luchtig men doet over de sequestration van de overheidsuitgaven in Amerika. In de zomer van 2011 heeft Obama toegestemd in een wet die er geforceerd voor moet zorgen dat de komende tien jaar voor $ 1000 miljard bezuinigingen worden gevonden om het begrotingstekort nog enigszins binnen de perken te houden. Als die bezuinigingen niet gevonden worden dan treedt sequestration in werking: er gaat gewoon een bedrag af van een hele reeks overheidsuitgaven. De nodige zaken worden niet geraakt, maar als een categorie wel geraakt wordt dan zijn de rapen gaar, daar wordt dan extreem in bezuinigd.

Op 1 maart moet er voor $ 85 miljard bezuinigd worden en als er niet een plan ligt, dan wordt een flink deel van de overheid geamputeerd, kreupel. Er zal dan een opstand komen tegen de wrede bezuinigingen. De democraten hopen dat de republikeinen nog een keer nederig hun verkiezingsnederlaag zullen accepteren en met een redelijk voorstel zullen komen.

Paul Ryan heeft gezegd dat de sequestration een probleem van de president is, die wilde in 2011 zo graag die wet  (want als beloning werd de debt ceiling verhoogd tot een bedrag dat voor de verkiezingen niet geraakt zou worden). De president moet maar met een goed voorstel komen met hervormingen waarbij de troetelkindjes van de democraten eens flink klappen krijgen via gedurfde bezuinigingen. De democraten vinden dit geen geweldig goed plan en weten geen oplossing te vinden.

 Om de een of andere reden denkt iedereen dat rond 1 maart een soort deus ex machina neerdaalt op het kapitool en het probleem weg is.

Economen geven toe dat ze sequestration niet verwerkt hebben in hun groeivoorspellingen. Het is immers onduidelijk hoe groot de ravage zal zijn en hoe lang het gaat duren (niet lang, dat is duidelijk gezien de herrie die een en ander zal veroorzaken)

Hierboven de inschatting van Goldman Sachs vorige maand.

Dus de democraten proberen wanhopig de belastingen te verhogen en de republikeinen zeggen: no more new taxes. Oliewinsten niet wegbelasten, geen Buffett tax, corporate jets worden niet extra belast. Republikeinen willen niet dat de krenten uit de belastingverhogingspap worden gehaald, maar dat er een geheel omvattend hervormingsplan voor belastingen komt. Geen bezuinigingen à la de SP met steeds hogere overheidsuitgaven gecompenseerd met steeds hogere belastingen. En die Grand Bargain moet voor 1 maart geregeld zijn, terwijl republikeinen en democraten het nog in niets met elkaar eens zijn.

 Nee, die sequester wordt geen probleem roept iedereen. Ik denk dat dat geherrie om het sequester een heel gedoe gaat worden, een domper voor de groei in de VS in het tweede en derde kwartaal. Geen recessie, maar de 3,5% die ik in gedachten had voor Q3 kan ik beter maar in de prullenbak gooien en vervangen door iets van 2%. In het vierde kwartaal moet dan de victorie voor de bulls komen.

van fiscaal klif naar Valentine Massacre

 

Men vindt dat het begrotingsravijn is afgewend, maar republikeinen denken daar heel anders over. Het tax cliff is redelijk afgewend, maar nu is het spending cliff over.
Bij het tax cliff waren de democraten in het voordeel: als ze niets deden gebeurde iets waar republikeinen absoluut niet konden leven en dus concessies moeten doen. Nu zijn de republikeinen in het voordeel bij het spending cliff: als de automatische piloot van bezuinigen inwerking treedt is dat vooral een ramp voor democraten. Men blijft dus wel even bakkeleien met rond valentijnsdag de deadline van het debt ceiling.

Het lijkt alsof bijna alle belastingverhogingen zijn afgewend, maar toch is er nog een schade van ongeveer 2% van het BNP die door minder sparen ongeveer 1% groei gaat kosten. De tabel hierboven uit de WSJ geeft dat ongeveer aan in een artikel met als kop dat 77% van de gezinnen te maken krijgen met belastingverhogingen. Obamacare leidt ot een variabele extra belasting van 0,9% of meer voor de meeste mensen. Dividendbelasting en capital gains tax gaan omhoog etc etc.

Het compromis is net na de deadline bereikt. In feite ging op 1 januari de belasting fors omhoog en heeft men dus voor een belastingverlaging gestemd op 1 januari. Hiervoor was de vrijgevigheid van Biden nodig. De woordevoerder van de republikeinse senatoren kon het (alweer) niet eens worden met Reid. deze wilde niet nog meer water bij de wijn doen op zeker moment. net als bij het debt ceiling drama werd weer de hulp van Biden ingeropen die uiteraard ook deze keer weer tot meer concessie bereid was dan Reid. Biden ging deze keer zo ver dat in de senaat zelfs demeocraten tegen stemden. Toch was dit een meesterzet, want het republikeinse congres kon na 89-8 in de senaat niet nog extra concessies losweken.
Boehner heeft zich overigens weer als prutser bewezen door de hulp aan New Jersey voor hulp vanwege sandy veregten op de agenda van het congres te zetten.

Intrade gokkantoor: kans op recessie in VS 20%

De markt neemt het falen van de politiek om het fiscale klif te vermijden heel rustig op. In het plaatje hierboven staat de kans volgens gokkers dat Amerika in 2013 in een recessie komt. Deze kans is de laatste tijd gedaald en staat nu op 20%, voor gokkers is dit zelfs een percentage dat iets aan de lage kant te noemen is.

De politiek neemt het allemaal heel laconiek op: er is geen fiscaal kif maar een fiscaal hellend vlak en pas na enige tijd wordt het echt ernstig. Maar dan is men eindelijk wel tot een oplossing gekomen vinden ze. Geithner heeft al gemeld dat het debt ceiling per 31 december wordt bereikt via de normale grepen uit de kas bij sociale fondsen de staat nog liquide is tot ergens in februari. Zo lang heeft de poltiek de tijd denkt men. Misschien wordt de politiek iets rapper als de beurs een knauw krijgt. Voorlopig was dit nog niet het geval. Wie het eerst beweegt verliest en daarmee heeft de politiek een efficiënt middel geschapen om niet op tijd tot een overeenkomst te komen.
De democraten krijgen een steeds betere peiling in de polls en de republikeinen een slechtere. D.w.z. de democraten willen niet meer van hun standpunt wijken terwijl de republikeinen toch tenminste iets moeten binnenhalen en zo lang dit niet het geval is ook niet kunnen toegeven. Daardoor begint het nu mogelijk te worden dat men er pas in juli volgend jaar of zoiets er echt uitkomt.
Laten we hopen dat Obama voor het eerst in dit soort onderhandelingen iets kan bereiken, al zijn de voortekens nog zo slecht hiervoor.

Er breekt nu een tijd met onzekerheden los en al heel wat maatregelen gaan echt in per 1 januari die inkomen kosten voor gezinnen en bedrijven. De verwachtingen voor economische groei in de VS moeten nu omlaag, 0% voor het eerste kwartaal lijkt nu al te hoog te worden.

Boehner zorgt voor leegloop municipality bonds

Wat mevrouw Whitney niet lukte met rampverhalen over de kredietwaardigheid van gemeenteleningen, was voor Boehner een peuleschilletje. Hij meldde te denken over het opheffen van de belastingvrijdom van municpalities leningen en dat zorgde meteen voor een flinke leegloop

Machteloosheid over fiscaal klif verergert groeiafzwakking VS

Bergaf met de voorspellingen voor de groei dit kwartaal in de VS

En volgend kwartaal gaat het niet beter.
Er zal nog wel meer afgaan van de voorspellingen voor volgend kwartaal.
Ja, we hebben het hier over de groei in de VS, niet in Europa.
Plaatjes Bianco
Hoe legt deze uit dat het naïef was te verwachten dat politici snel tot een deal zouden komen?
Democraten en republikeinen hebben politici afgevaardigd die niet tot een compromis willen komen, hoe graag Boehner en Obama ook een akkoord willen.
Democraten hebben de verkiezingen gewonnen. Peiling na peiling laat zien dat een grote meerderheid het rechtvaardig vindt de belastingverlagingen van Bush alleen maar door te zetten voor die arme sloebers die minder dan $250.000 per jaar verdienen als gezin.
Republikeinen hebben gezworen nooit de belastingen te verhogen. Bush sr "read my lips" deed dit niet en smadelijke verkiezingsnederlaag voor de republikeinen volgden. Streng op belastingverhogingen leverde enorme electorale winsten op.
Men heeft dus van beide kanten politici afgevaardigd die niet tot een deal kunnen komen, die niet kunnen toegeven.
Ergo er gebeurde wat er gebeurde. Boehner moest met tranen in de ogen slikken dat hi zijn fractie niet kon overhalen op plan B te stemmen (pas boven 1 miljoen belastingverhiging). Norquist, de republikein die moet toezien op de eed van vele republikeinen legde nog uit dat je met plan B niet voor een belastingverhoging stemde, maar een verhoging juist voorkwam voor gezinsinkomens nog lager dan $ 1 miljoen. Het mocht niet baten.

Het initiatief is nu bij de (democratische) senaat en hun voorstel kan het misschien halen in het conges als voldoende afvallige republikeinen meestemmen.
Er is nog steds een goede kans dat voor 1 januari een small deal wordt gesloten over de belastingverhogingen. maar de democraten willen niet toegeven zo lang de beurs niet onderuit gaat en Obama ineens reuze populair is.
De republikeinen blijven voorlopig in chaos achter.

Toch is de beurs van het falen van Boehner tot een voorstel te komen waar de republikeinen achter staan niet onder de indruk. de volatiliteit schiet omhoog, maar de beurs gaat niet echt door de grond. Tijdelijk? Of werkt de Bernanke put?

fiscaal klif: plan B

Er wordt wat tijd verspeeld door plan B door het congres te halen (de dreigende belastingverghoging vanwege einde Bush tax cuts wordt verijdeld voor inkomens < $ 1 miljoen). Obama gaat een eventuele aanname vetoën mochten de Tae Party mebers over te halen zijn tot zo'n schandelijke belastingverhoging in hun ogen.
De bedoeling is de senaat onder druk te zetten met een voorstel, maar er dreigt nu een impasse waarbij maar een te klein deel van de fiscale ellende wordt opgeruimd.
De beurs zet de politici niet onder druk, dus komt er geen grand deal voor het einde van het jaar, alleen maar een small deal. Zo denkt Bianco erover en hij zou gelijk kunnen krijgen. Een en ander zou een nieuw kwartaal (eerste kwartaal 2013 en misschien ook tweede kwartaal) met zeer lage groei (0,5%?) kunnen betekenen.

Alleen al de beslissing om te bepalen tot welk inkomen de Bush tax cuts worden verlengd vraagt al zo veel tijd dat de rest niet voor oudejaar in kannen en kruiken is te krijgen. Het lijkt uit te gaan komen op $700-800.000 per jaar.
Er is nog wel degelijk hoop dat er een grand deal later komt met hervormingen van het uitkeringsstelsel, maar het begint meer en meer op het debt ceiling debat te lijken. Men wil wel een oplossing, maar kan bij nader inzien het nergens over eens worden. dat schiet niet op.

Obama moet in Washington blijven en mag niet naar Hawaï totdat een en ander duidlijk is. De invloedrijke democratische senator Schumer wil pas na de kerst over een voorstel gaan stemmen. De belastingdienst waarschuwt alvast voor een chaos, 60 miljoen mensen zllen niet op tijd hun belasting kunnen invullen, zo dreigen ze.

fiscaal klif: inkomstenbelasting mag omhoog, maar uitgaven niet omlaag vindt men

update fiscaal cliff

In Amerika is de politiek met een gevaarlijk toneelstuk bezig: het fiscaal klif, een drama in meerdere bedrijven.
Steeds nadrukkelijker beloven de republikeinen en democraten dat ze bijna eruit zijn, maar dat de voorstellen van de andere partij onaanvaardnbaar, ja zelfs volstrekt belachelijk zijn.
De aandelenmarkt houdt de adem in en kruipt toch met muizenstapjes omhoog, omdat het toch onbestaanbaar zou zijn dat de poltici er niet uitkomen. Misschien niet op 1 januari, maar toch wel heel snel erna.

De markt kijkt nog nauwelijks naar wat de FED doet, die doet immers toch precies wat ze aan Hilsenrath van de Wall Street Journal  hebben verteld en dat had de zegen van de markten.

Politici luisteren ook naar de markt. Een paar dagen rente boven 7% en weg was Berlusconi. Amerikaanse politici zien dat de aandelenmarkt  rustig is. Dus hebben ze geen haast. Die haast komt pas als de markt gaat kraken. Daarom gaat het eerst  mis met het fiscale klif volgens Bianco. Net als in Europa zal de markt maar heel even tevreden zijn met de eerste deals. Eerst krijgt Obama zijn zin en wordt de belasting voor de rijken verhoogd (wel iets minder dan voorgesteld, maar toch). Dividendbelasting en capital gains tax gaan omhoog, of het de voorspelde 23,8% wordt in plaats van de huidge 15% is nog niet duidelijk.
Dan de andere belastingverhogingen. Daar mogen republikeinen niet voor stemmen, zo hebben velen gezworen. Alleen nood (=aandelenmarkt gaat omlaag) breekt de eed.

De democraten hebben al aangegeven dat snoeien in de Obamacare en niet voor inflatie indexeren van uitkeringen onaanvaardbaar is. Omdat ze de verkiezingen hebben gewonnen, moeten de republikeinen dit ook maar even slikken (én belastingverhoging voor die ongelukkige rijken én doorgaan met onbetaalbare uitkeringen).

Het automatisch snoeien in alle overheidsuitgaven ligt ook niet lekker en vraagt om heel wat overleg.

Obama wil een postzegel uitgeven aan infrastructuur, maar daar is iedereen duidelijk over: no way.

Een en ander zorgt voor heel wat onzekerheid. Het vertrouwen van midden- en leinbedrijf duikelde (zie vorige blogpost) en Walmart en vele andere piepen dat 15% van de consument door angsten over het fiscale klif minder geld uitgeven met kerstmis.

Boven een overzicht van Strategas over de verschillen tussen democraten en republikeinen. Zo te zien moet een compromis toch wel mogelijk zijn. Of dat op tijd gebeurt en de markt er blij mee is, dat valt nog te bezien.

fiscaal klif als 2010

Het bovenstaand plaatje van Strategas geeft aan wat er kan gebeuren als men wel op tijd het fiscaal klif oplost, dan gaat het zoals in 2010.
Men schuift de onzekerheden van het fiscaal klif terzijde en richt zich op de verbeterende economische vooruitzichten voor Amerika op de middellange termijn door de huizenmarkt, pent up demand investeringen, groei aantal huishoudens, minder bezuinigingen na 2013, winststijgingen in 2014.

Boemerangscenario waarschijnlijk bij fiscaal klif Amerika

De onderhandelingen over het fiscale klif gaan te langzaam om de deadlines te halen. Op 17 december gaat Obama op vakantie naar Hawaï en op 18 december (uiterste datum) moeten de voorstellen ingediend zijn voor de laatste lame duck sessie van het parlement.

Vlak voor kerstmis wordt het duidelijk: we zitten in het boomerang scenario. Men komt er niet voor 18 december uit, maar na 1 januari zal men hals over kop iets moeten doen. Het gevolg kan dan zijn eerst een forse val in de economie en dan een krachtig herstel, een boemerang, bungejump scenario. De markt blaast alle kaarsjes uit en stort neer richting 1200 op de S&P500.

Dan wordt er alsnog een voorlopig compromis in elkaar geknutseld voor het fiscale klif en vanaf wie weet maart als het wat definitiever wordt dan gaat het hopelijk weer crescendo.

We storten met een beetje pech zowel in het fiscale klif als het monetaire klif (einde Operatie twist) als het winstklif (verwachte winst 2013 S&P500 gaat 10% omlaag)

Het schaakspel van het fiscale klif nadert de beslissende fase. Eerst deed Obama c.s. zijn zet en nu hebben de republikeinen hun tegenzet gedaan.

Nu is er een heleboel bedenktijd nodig voor de democraten. De republikeinen hebben plannen ingediend om de belastinginkomsten te verhogen ($1000 miljard tegen $1600 miljard Obama). Maar hier aan vast zaten verlagingen voor Obamacare etc. Een en ander vraagt om hervormingen van het uitkeringssysteem. Ja, dat moet gebeuren, dat weet men in Amerika ook wel, maar hoe krijg je dat in Godsnaam voor kerstmis voor elkaar? Niet met een lame duck sessie.

Ik zou het niet weten en steeds meer Amerikanen beginnen ook naar die mening te neigen. Geen akkoord over het fiscale klif voor kerstmis en maar een kleine kans voor oudjaar. Daarom gaan nu hele volksstammen na het vertrek van Sinterklaas niet meer in de kerstman geloven maar in het Boemerangscenario.

Het begint bijna zeker te worden dat capital gains tax en dividend tax van 15 naar 23,8% gaat (en bij vorige verhogingen was de beurs daar niet blij mee).
Verder moet een en ander voorlopig uitgesteld worden en dat zal wel gebeuren.

De echte pijn zit volgens sommigen in de debt ceiling. Bijvoorbeeld:
http://economix.blogs.nytimes.com/2012/12/03/the-debt-limit-is-the-real-fiscal-cliff/
The Debt Limit Is the Real Fiscal Cliff

(plaatje van Bianco) Voor eind december wordt de debt ceiling geraakt. Via een greep in de kas van o.a. de sociale fondsen kan men nog tot in februari voort, daarna gaat de Amerikaanse overheid deels dicht zonder verhoging debt ceiling,

Door de verkiezingsuitslag moeten de republikeinen inbinden over belastingverhogingen.etc, ze staan daar zwak. Ze staan wel sterk bij de onderhandelingen over de debt ceiling. Die dreigen ze maar met muizenbedragen per keer te verhogen, zodat ze bezuinigingen op van alles en nog wat en vooral Obamacare kunnen afdwingen (te veel obstructie is niet mogelijk, dan mag de president de debt ceiling verhogen).
 
Het is wel mogelijk dat de republikeinen akkoord gaan met verlenging van de Bush belastingverlagingen voor alleen de middenklasse in ruil voor andere zaken: men noemt dit het Doomsday scenario. Die uitruil zal moeizaam zijn en niet geregeld voor 18 december.

fiscal cliff cartoons

Zo denkt men over het fiscale klif: kijvende democraten en republikeinen

Er zijn veel cartoons met kempende bokken die allerlei angsten van koppigheid willen laten zien

Nu is leiderschap van Obama nodig, zonder verder beschadigd te worden

Er is echter twijfel aan het goede leiderschap van Obama

en van Boehner

Dit is de standaard cartoon over de potentiële schade

Cartoonisten zien zwakte in de dollar, dat klopt niet met onzekere tijden

angst voor fiscaal klif veroorzaakt val verwachte winsten

http://pragcap.com/stepping-off-the-profits-cliff
Cullen Roche van Pragmatic Capitalism en Joshua Brown van the Reformed Broker vinden dat de daling van de koersen niet zo zeer veroorzaakt worden door de angst voor het fiscale klif maar een klif waarvan de winstverwachtingen aan het vallen zijn. Brown schrijft dat oe aan neerwaartse bijstellingen van de omzetverwachtingen terwijl de marges niet omhoog kunnen gaan, Roche/ Socgen lapthorne (van het plaatje hierboven) aan deleveraging van consument en bedrijfsleven en de bijbehorende normale neergang van de economie (en een vuiltje in Europa). Vincent Reinhart (man van Carmen)  van Morgan Stanley stelt de groei voor het vierde kwartaal volgens de binnekomende laatste cijfers elke week nar beneden bij en zit nog maar op 0,6% groei en dan moet in het eerste kwartaal het klif komen.
Dat klif zit nog maar voor een deel in de verwachtingen. De wedkantoren zien in 2013 maar een kleine kans op recessie (en die komt er gegarandeerd als het fiscale klif niet wordt gerepareerd).

De afgelopen week daalde zelfs de ingeprijsde kans, alleen op vrijdag steeg deze.
Die daling is niet zo verwondelijk gezien het verwoede vergaderen van de diverse partijen met uitlatingen dat ze eruit willen komen en concesies willen doen.

Als er niet snel een oplossing komt voor het fiscale klif, een geloofwaardig iets, dan dalen de winstverwachtingen verder van 2013. Die winstverwachtingen lopen iets achter bij de ISM, maar zijn de laatste tijd wat beter geweest dan de ISM aangaf, dat kan gecorrigeerd worden.

Het plaatje laat de een kwartaal vertraagde verandering van de ISM (zwarte lijn) zien maal 1,5 als verklaarder van de verandering van de winstverwachtingen (rode lijn) en verandering van de trailing winsten (groene lijn). Tot op heden wisten analisten het afgelopen jaar niet iets anders te verwachten dan ze aan winstcijfers gezien hadden (trailing winsten), maar meestal moet daar een aanpassing overheen vanwege de stand van de economie zoals de ISM aangeeft.
Dat leidt nu tot enige neerwaartse bijstelling, maar omdat de ISM weer stijgt, hoeft dat niet erg te worden, geen klif.
Dat klif kan natuurlijk optreden als het pessimisme op hol slaat of als het fiscale klif tegen de verwachting in minder dan de helft gerepareerd wordt dan wel de belofte gedaan wordt volgend jaar erg flink te gaan bezuinigen (dit is wel waarschijnlijk).

Dan kun je een plof in de koersen krijgen zoals hier aangegeven door zerohedge.
In principe horen de echte winsten zich niet zo veel aan te trekken van paniek van analisten, maar als iedereen denkt dat analisten gelijk gaan krijgen, dan is een en ander wel mogelijk.

fiscaal klif overhyped, geef meer aandacht aan nieuwe bullish trends

Nog een teken dat men nu wel heel erg zit te piepen over het fiscale klif: de cover van Barrons, het gezaghebbendste blad voor beleggers in de VS. Meestal legt men zo'n cover contrair uit. Als zelfs optimistische columnisten als Gene Epstein al bang beginnen te worden, dan is de pijngrens overschreden. Ook Obama wil geen recessie, al gaat hij nog lang niet akkoord met een voorstel dat de minder arme sloebers, de gezinnen met inkomens boven $250.000, een extra hoge belasting aandoet. En dat ligt weer niet goed bij Boehner van de republikeinen en dat betekent dat hij electoraal gezien pas op het laatste nippertje om kan gaan. En dat laatste nippertje is deze keer iets te laat, begin januari, als de ellende al in gaat. Epstein vindt dat Obama wel en prikkel heeft om tot een akkoord te komen omdat de bulk van de slechte maatregelen anders de bulk van de mensen zou treffen, namelijk de $250.000- verdieners.

Het openingsartikel is niet het enige artikel over het fiscale klif, je had deze keer ook: Obama and the Cliff: What He Can Do Now (hij moet een Kumbaya moment creëren)en ook het artikel Cliff Dwellers.

Niet alles was zo bearish, je had ook nog het ver weggestopte artikel Four Bullish Trends. Dit is geschreven door de voormalige bijna perma bear Peter Navarro.
1. winstgroei van veel multinationals en andere bedrijven (hij gaf als voorbeeld Apple, Boeing, CAT, GE, Ford) is in goede zin losgekoppeld geraakt van de trage Amerikaanse economische groei.
2."right sizing"van grote ondernemingen via cost cutting etc aan de lage groei. Hierdoor blijven ze zeer winstgevend, zij het wel kleiner.
3.de QE van de FED die zorgt voor structureel lagere rentelasten.
4. de energierevolutie, die zorgt voor veel investeringen en een kostenvoordeel voor de Amerikaanse industrie

het fiscale klif domineert plotseling de beurzen

http://www.businessinsider.com/chart-fiscal-cliff-vs-debt-ceiling-2012-11?0=moneygame
Uit het niets is het fiscale klif opgestaan van non problem tot waar de wereld om draait. het was weggestopt tot na de verkieizingen en nu die volkomen volgens verwachting zijn verlopen begint men ineens destructieve neigingen te vertonen. Eerst waren het de republikeinen waar geen thee mee te drinken was, nu zijn het de democraten zoals Krugman die zeggen dat we beter van het fiscale klif kunnen vallen omdat dan volgend jaar de onderhandelingspositie nog beter is. De beurs is niet blij met dit soort kamikazepiloten.
De aandacht is nu excessief en dat biedt hoop voor de beurzen: het lijkt nu wat beter in de prijzen verdisconteerd.