de toetjes in Frankrijk

 

 

Orange, van het kasteel rest slechts een put

Orange heeft twee grote attracties: het Romeinse theater en de triomfboof.
Het Romeinse theater is het enige in Europa dat nog helemaal overeind staat, met hoge muur

Men is hier niet meer zo koningsgezind

Deze muur, die vind je nergens meer en is attractie 1 van Orange

Arles

De laatste 100 jaar is Arles vooral bekend geworden door Vincent van Gogh die daar de mooiste zonnebloemen schilderde en allerlei andere schilderijen. Café La Nuit schilderde hij in realistsiche kleuren in onze ogen (nadat het schilderij zo bekend werd schilderde men het café in de kleuren van van Gogh). Dat café is volgens de Lonely Planet nu elke dag overladen met toeristen. Niet toen wij er waren (en augustus is toch hoogseizoen).

 

Arles is naast de uitstapjes naar de Camargue met zijn wilde paarden etc toch vooral bekend vanuit zijn Romeinse verleden: het heeft een heel mooi theater en amphitheater. Arles erkende al heel snel Ceasar als de nieuwe heerser en werd daarvoor rijkelijk beloond ten koste van Marseille dat eigenwijs het Nieuwe Normaal bleef ontkennen.

Aix-en-Provence

Weer zo'n mooie stad in Zuid Frankrijk. De rijkdom straalt ervan af, niks geen crisis. Het puilt uit van de toeristen en mensen die Marseille (30 km weg) willen ontvluchten voor een middagje of avondje uit.

Het krioelt van de nauwe straatjes met restaurants. Ik zag nog nooit zo veel restaurants bij elkaar in al die nauwe straatjes.

Marseille

Aankomst op het station St Charles, een berg trappen af (lastig met koffers) en je bent in de stad. Op de achtergrond ver weg de Notre Dame de la Garde.

Volgend jaar is Marseille culturele hoofdstad van Europa en daarom is men nu bezig met een soort creatieve vernietiging. De oude haven is gebaricadeerd met hekken en is flink opgebroken, diverse musea zijn dicht om volgend jaar beter voor de dag te komen.

De oude haven is mooi.
En de wijk le Panier in oud Marseille ook.

N.B. we deden Le Corbusier geen eer aan: we bezochten La Cité Radieuse niet.

St Raphael

Na Nîmes eindelijk naar de kust. In mijn jeugd was ik ook reeds in St Raphael/Fréjus (ja, de Romeinen waren toen al weg, de overstroming ook). We zaten in die vakantie in Juan les Pins en we bezochten de overburen die in St Raphael zaten. We kwamen daar via een slingerweg langs mooie dorpjes/ stranden. Ik werd van al die bochten wagenziek. Maar wat me echt bijbleef was al de onderzeese natuur. Al snorkelend was er heel wat te zien. Het stikte van de zeeegels en ja hoor, ik stapte midden op zo'n beestje. De stekels braken af en de buurvrouw was een uur bezig om al de stekels uit mijn voet te halen. Ik had in mijn emmertje een zeeegel meegenomen naar ons appartement. Daar spoelde ik met zoetwater uit de kraan de zeeegel schoon. Daar kon hij niet tegen, er kwam een berg bloed uit. Ik schrok, maar dacht: dat is net goed.

Deze keer was ik op een stuk strand zonder zeeegels. De boulevard was een heel stuk drukker en enorm uitgebreid richting Fréjus.

Nîmes

Na de krioelende mensenmassa's van Montpellier kwamen we in het ingedutte Nîmes met 145.000 inwoners, dit is wel een versie van Hilversum op zondag (heel rustig).
De spijkerbroekenstad (denim= de Nîmes) is vooral bekend van zijn overblijfselen uit de tijd  dat de Italianen, Romeinen het nog voor het zeggen hadden in Frankrijk.
Nîmes heeft de enige Romeinse arena die nog bijna helemaal overeind staat, het was ook een van de grootste van de Romeinen.

.

Montpellier en Caravaggio

Wat een mierenhoop is Montpellier! dat had ik niet gedacht, kon ik me niet uit mijn jeugd herinneren. Wat een grote stad met veel voorsteden, helemaal niet het stadje à la Hilversum dat me voor de geest stond. Montpellier is een bruisende stad met 255.000 inwoners, waaronder 55.000 studenten.

In de jaren tachtig had men een aanval van grootheidswaanzin en bouwde men een wijk met grote gebouwen, grandeur

De grote attractie nu was de de tentoonstelling over Caravaggio Corps et ombres die tijdelijk Montpellier aandeed.

Er waren natuurlijk niet veel schilderijen van Caravaggio (er zijn er maar een stuk of 60 wereldwijd, hier maar zes, maar zijn navolgers kregen grote aandacht.
 Latour was er met zijn topschilderij en Manfredi, de meesteropvolger van Caravaggio en enkele andere wat mindere goden.

Latour

Wat een gewelddadige schilderijen overigens, religieuze kunst. Veel schilderijen over de afgehakte hoofden van Goliath, Johannes de Doper en de Syrische generaal die Salomé een kopje kleiner maakte.

Avignon

Avignon is trots op zijn ommuurde stad. Hier leven 12.000 van de ruim 90.000 inwoners van Avignon en binnen de muren, dat is het terrein van de grote aantallen toeristen die Avignon bezoeken, zelfs als er geen festival is. Het is een heel gezellige stad met paleizen, kerken, pleinen, smalle straatjes en overal krioelt het van terrasjes, restaurants, winkeltjes.
Hoog boven alles uit torenen de pauselijke paleizen.

Sur le pont d'Avignon

De voorvader van Opa Pietje, zijn naamgenoot Pierre Certon, componeerde het lied Sur le pont d ` Avignon http://www.youtube.com/watch?v=VNfMkBcUJ-g in de 16de eeuw. Opa Pietjes voorouders waren Hugenoten die naar Nederland vluchtten misschien vanuit Orange/Lyon.
Het liedje werd pas populair toen het omgevormd werd tot een musicalliedje (operette) in de 19de eeuw.
De brug van Avignon gaat tegenwoordig niet langer naar de andere kant van de Rhône. Er zijn wat delen weggeslagen, zelfs nadat de houten brug door steen was vervangen was het water krachtiger dan de brug.

De heilige Benizet was de drijvende kracht achter de bouw van de brug rond 1200 vanuit het paapse Avignon naar de andere kant, Frankrijk. Hij, een jonge schaapsherder, had een goddelijke stem gehoord die hem de opdracht gaf een brug over de Rhône te bouwen. De autoriteiten waren hier niet zo voor in en zeiden dat er een flink rotsblok in de weg lag, dat eerst weg moest en niemand had dat voor elkaar gekregen. Benizet had niet veel moeite om dat ding weg te krijgen en toen moest men wel overstag: de brug moest er komen en na wat inzamelingen van gelden  begon men met de bouw.
Benizet richtte een kloosterorde van de brug op. Hij heeft zijn eigen kapel.

Gedanst werd er nooit op de brug, alleen in de kroegen onder de brug.

Vienne

Van Lyon trokken we naar Vienne, 30 km zuidelijker.
Als kind was ik twee keer eerder in Vienne. Toen bezochten we de bezienswaardigheden niet, we moesten uitrusten van de vermoeienissen. We waren op weg naar de Rivièra met de auto en begin jaren zestig was dat niet zo eenvoudig, je moest door elke stad heen en er waren haast geen snelwegen. Gemiddeld 50 km per uur halen was al heel wat. We waren pas aan het eind van de tweede dag aanbeland in Vienne. Ik kan me er niet zo veel van herinneren. We logeerden in een hotel met restaurant waar een ober alle klanten moest bedienen. Dat was haast onmogelijk en het bestek vloog in het rond en zo werd toch iedereen bediend.

Vienne was vroeger een belangrijke stad, de Romeinen bouwden er een amfitheater en een hippodroom, terwijl het later een aartbisschopsstad werd voor de wijde omgeving.
Vienne wordt door de Rhône en de hoge bergwanden ingeklemd aan de ene kant van de stad en aan de andere kant ligt een ander klein deel van de stad.
De Romeinen legden dijken langs de Rhône en zo wonnen ze land dat ze gebruikten voor met name de hippodroom aan te leggen.

De paarden etc keerden bij de piramide (plaatje hierboven).
Zo'n hippodroom was groot en kon tig duizend toeschouwers bezig houden.

Stad langs de Rhône.

Lugdunum

Lugdunum (naar de Keltische zonnegod Lugh volgens Wikipedia, die een soort mix was van Apollo en Mercurius) in Frankrijk, niet te verwarren met Lugdunum Batavorum (de Romeinse nederzetting bij Katwijk waar Caligula naarstig naar schelpjes aan het zoeken was volgens Suetonus (Wikipedia), de naam is later verbasterd tot Leiden; dit was de grens van het Romeinse rijk ,de (Oude) Rijn , waar de beschaving ophield)), is te bereiken vanuit vieux Lyon via een funicular richting St Just.

Met een treintje gaat het een betrekkelijk klein stukje steil omhoog, je waant je in Lissabon.
Dan ben je bij het grote amfitheater van Lugdunum, een cadeautje van Claudius Rufus (beter bekend als Clau-Clau-Claudius)

.

Lyon

De aankomst op het blitse gebouw van de luchthaven St Exupery

Naar de stad: het schiereiland Presqu 'ile, het stahart en de oude stad (Vieux Lyon).

rondreis Rhônedal

De komende tijd ga ik bloggen over mijn rondreis door het Rhônedal:
Lyon met vieux Lyon, presqu 'ile, lugdunum
Vienne met zijn piramide (niet Wenen)
Avignon met het pausenpaleis en de brug met het lied van opa Pietje
Montpellier met de tentoonstelling van Caravaggio
Nîmes met het complete amfitheater en zijn forum
Saint Raphaël (even aan het strand)
Marseille en de ravage van cultuurhoofdstad Europa in 2013
Aix en provence Frieder Burda
Arles met amfitheater, theater en van Gogh
Orange met zijn Romeinse theater en arc de triomf, verdwenen kasteel van Nassau