waarom daalde participatiegraad in VS van kerngroep bereoepsbevolking die niet naar school gaat/ niet met pensioen gaat

het blog van de bonddag http://bonddad.blogspot.co.uk/2015/08/do-rising-child-care-costs-stagnant.html had een hele uitleg waarom de participatiegraad van 25-54 jarigen de laatste jaren gedaald is. Die daling ws er al voor de kredietcrisis begon.

De bonddad stelt dat dit komt door de hoge stijging van de kosten voor kinderopvang gecombineerd met loondaling voor de laagste betaalde banen in de afgelopen Jaren.

Steeds meer vaders en moeders willen dan thuis blijven. Zo lang de lonen voor de laagst betaalden niet stijgen zit een stijgende participatiegraad er niet in.

bonddad: Between 1989 and 2012, the total number of stay at home dads, for all reasons, grew by 808,000.  Of that 808,000,

• 364,000 stayed at home to raise the kids
• 295,000 due to inability to find work
• 165,000 to go to school, being retired, or other reasons
• 84,000 due to disability

In other words, even shortly after the end of the recession, 45% of the entire increase in stay at home dads since 1989 was in order to raise the children.

S&P500 volgt nog steeds balans FED

Nog steeds loopt de S&P500 precies in de pas met de omvang van de balans van de FED.
De S&P500 volgt ook enigszins de ontwikkeling van de verwachte winst. Het eruit lopen van de schrik van de kredietcrisis en vooral de steeds lagere rente hebben een langzaam oplopende koerswinstverhouding veroorzaakt.

verwachte winstgroei Europa en wereld omhoog

Zwitserland en VK gaan nog niet mee, maar alle andere verwachte winsten gaan goed omhoog nu. Italië van zeer laag niveau, Frankrijk doen nu ook mee.

S&P heeft stijgende lijn voor verwachte winstgroei weer te pakken. Het is helemaal niet raar dat S&P zo’n lange tijd bleef liggen, als je naar de winstgroei kijkt. De markt kon door de daling heen kijken, hoefde die niet te volgen, maar er was geen brandstof voor een verdere stijging. Die begint nu weer te komen (aannemend dat we dicht bij einde daling olieprijs zitten en er niet te veel defaults komen in de energy sector)

men is te bang voor die Chinese devaluatiesDat wil die Xi zich niet laten overkomen.

Het is weer eens tijd een weer wat opgewektere post te schrijven.
Matejka van JP Morgan maakte overtuigend duidelijk dat we ons helemaal niet zo druk moeten maken over die Chinese devaluaties. De Peoples Bank of china moest even wat zwakte inbouwen als signaal dat ze niet met de FED mee wilden gaan met die onzin van renteverhogingen. Maar het Chinese bedrijfsleven staat bol van de dollarschulden, vooral de dochterondernemingen van multinationals waren er dol op. De dollarrente was lager en de Yuan sterk, dus dat was twee keer winst en zo leende men $100 miljard bij elkaar. Dat noopt tot rustige daling van de Yuan, niet tot wilde en grote dalingen.
Het is ook helemaal niet zo duidelijk of de Yuan alleen maar omlaag gaat, deze kan best van tijd tot tijd omhoog. Als de yuan te veel daalt, dan moet de FED weer royaler worden en dat is niet zo erg. Je hoeft niet zo bang te zijn van die daling van de yuan.
Een daling van de yuan is overigens wel heel goed om de export te bevorderen.

De Chinese macro is niet zo heel erg slecht, niet aan het verslechteren op korte termijn.
Zo niet, dan zetten ze die Xi toch gewoon af en komt er weer een corrupt kereltje dat met geld smijt.

Iedereen kan kennelijk wat positievere plaatje over de huizenmarkt laten zien

Matejka ziet de detailhandelsverkopen stabiliseren na de daling en wat is er mis met een 10% stijging als er vrijwel geen inflatie is.

En eindelijk dalen investeringen als percentage van het BNP. Heel langzaam, zoals je ook zou willen

samenvatting financieel economisch nieuws van de afgelopen week

En weer daalden de grondstoffenprijzen, werden we overspeold met negatieve verhalen voor Emerging Markets. De plotselinge devaluaties van de Chinese munt riepen angsten op over een devaluatiewedloop en een neergang in de wereldeconomie. De euro werd hierop sterker tegen de dollar. Op vrijdag kalmeerde een en ander enigszins, China lijkt niet aan te sturen op een flinke val, slechts op een door de markt gedreven beperkte devaluatie die de Chinese munt geschikt maakt voor deelname in SDR en daardoor een stapje dichterbij een convertibele wereldmunt te gaan worden.
De aandelenbeurzen elders hielden zich redelijk, vooral ook door het bemoedigende macro nieuws uit de VS (vooral de detailhandelsverkopen).

De inflatieverwachtingen daalden door de lagere grondstoffenprijzen, maar de FED lijkt toch te gaan verhogen in september. Financiële stabiliteit en een verbeterende arbeidsmarkt nopen hiertoe. Fischer liet wel weten dat de lagere inflatie een zorg was.

In de VS steeg het vertrouwen van het midden- en kleinbedrijf weer na de dalingen (NFIB), de productiviteitsstijging werd in het tweede kwartaal weer positief (1,3%, bij 1,6% verwacht)  en de arbeidskosten per eenheid product liepen daardoor slechts 0,5% op. Voorraden stegen. Detailhandelsverkopen stegen de verwachte 0,6%, maar die van de maand ervoor werd positief bijgesteld naar 0% waardoor het beeld opklaarde en de BNP groei over het tweede kwartaal misschien opwaarts herzien wordt.
De groei van de industriële productie met 0,6% viel mee. Initial claims voor werkloosheid stegen miniem, maar bleven extreem laag. Vacatures (jolts) daalden iets, maar andere factoren verbeterden, een verbeterende  arbeidsmarkt aangevend. Producentenprijzen stegen licht, maar wel meer dan verwacht.

In de eurozone vielen de groeicijfers over het tweede kwartaal iets tegen, vooral Frankrijk waar de groei 0 was. Duitsland 0,4% (0,5% verwacht), Nederland 0,1% (lagere aardgasproductie drukte groei met 0,5%, daarmee rekening houdend nog en goed cijfer). Italië 0,2%.

In Japan verbeterde de handelsbalans iets, trok de kredietgroei iets aan (geldgroei ook), groei industriële productie 1,1%.

CPI China +1,6% op jaarbasis, maar producentenprijzen -5,4% op jaarbasis (vorige maand nog -4,8%). Dit wijst op lage nominale groei van het BNP. Geldgroei M@ trok aan van 11,8% naar 13,3%. Detailhandelsverkopen +10,4% (constant, toch een mooie groei zou je zeggen). Groei industriële productie constant 6,3% op jaarbasis. Er komen iets positievere geluiden van vastgoedmarkt. Buitenlandse investeringen verbeterden van 0,7% (niets dus) naar +5,2% (niet veel in de ogen van China).

Curieuze discussie bij zerohedge over wat een ounce (ongeveer 30 gram) goud waard zou moeten zijn.

De aanleiding was een van die standaardverhalen dat de Amerikaanse economie naar de knoppen gaat omdat de recente trucs (womenomics, meer vrouwen geld laten verdienen en meer schulden maken) niet meer werken http://www.zerohedge.com/news/2015-08-15/americas-economic-reset-will-trigger-global-recession-new-crises . Reële lonen stijgen al vier decennia niet, volgen de productiviteitsstijging niet en dat komt omdat de kwaliteit van banen achteruit holt. Die prachtige banen in de industrie, dat lekker achter de lopende band staan en hoogwaardig werk doen wordt steeds meer vervangen door laagwaardig werk in de dienstensector, bijvoorbeeld in de financiële sector waar het met de klant vaak verkeerd afloopt.

Een heel bekende discussie. Boeren en arbeiders produceren, de rest zit uit de neus te peuteren en is een ballast voor de economie. Die ballast groeit en groeit maar en daardoor is Verelendung het meest optimistische realistische scenario. Precies het recept zoals zerohedge ons in een niet aflatend tempo met vaak toch wel onderhoudende blogposten wil onderdompelen met emmers van ellende en rampspoed. Alles wordt omgebogen naar rampspoed en dat dit ons lot moet worden. Vandaag bijvoorbeeld: Trump is rampspoed en daarom is Trump onvermijdelijk, nodig als president. Amerika verdient het http://www.zerohedge.com/news/2015-08-15/1-reason-why-donald-trump-what-america-needs-and-desereves. Deze dag kreeg de post http://www.zerohedge.com/news/2015-08-15/why-next-round-crisis-will-be-exponentially-worse-2008 een (gesponsorde) erepositie.

Die neergang omdat te veel mensen in de dienstensector zitten neus te peuteren moet gestopt worden, doordat Amerikanen weer gaan sparen (ze moeten in het woordenboek opzoeken wat dit is, want dit hebben ze al decennia afgeleerd) en de industriële basis in het land weder opbouwen met vreselijke gevolgen voor China, Duitsland en Japan. De hele wereld stort dan in het verderf met als gevolg hyperinflatie.

Er moet een ander business model komen om de consumptie in de VS op gang te houden. Dat is niet de eerste keer. Afschaffing slavernij zorgde ook voor een ander business model. Een beter, met meer welvaart.

Contant geld wordt afgeschaft, er is alleen maar elektronisch geld en dat maakt een einde aan zwarte markten met een verdere val van de wereldeconomie het ravijn in.

De rampspoedtijden waarin de reële lonen niet meer stegen begon in 1971, toen Nixon de convertibiliteit van de dollar in goud afschafte (ja, vaste wisselkoersen hebben zijn voordelen, al roept iedereen anders bij de euro).

Kortom tijd voor goud en zilver.

De kanttekening waar de discussie mee begon was dat goud historisch duur is op het moment.

De prijs van een ounce goud moet, zo schijnt de historie te leren, even veel zijn als wat een net pak (smoking) plus een dure hoer kost. Door globalisatie kost een simpel pak nog maar $200.  Dat laat wel erg veel geld over voor een hoer.

Natuurlijk kost een echt goed pak heel wat meer, als je echt geld uit wil geven dan lukt het wel om iets à $2500-€ 6000 te kopen en de prijs van een escort kan eveneens duizelingwekkend zijn. Maar je kunt een goedkoop pak gemaakt met slavenarbeid kopen of huren, dan spaar je nog meer geld uit.

De prijs van kwaliteit is kennelijk altijd onduidelijk en betwistbaar.

Daarom is het spreekwoord every inch a gentleman en niet every ounce kennelijk.

Een reactie van een echte Amerikaan was dat een ounce goud even veel waard hoorde te zijn als een goed geweer en dat een ounce zilver de prijs van een goede steak in een restaurant hoorde te zijn.  Kortom, zilver was te goedkoop.

De prijs van goud fluctueert veel meer dan wat het volgens een mandje goederen en diensten waard zou horen te zijn. Maar toch zet de discussie aan het denken. Je kunt vandaag aan de dag heel wat kopen voor een ounce goud als je het internet afstroopt. Niet zo veel als in de Weimar hyperinflatie toen je diverse Duitse huurhuizen hiermee kon kopen.

Een heleboel dingen zijn de afgelopen jaren veel goedkoper geworden door technologische vooruitgang en globalisatie. Een betrekkelijk goed pak is veel goedkoper geworden, bijna alle kleding is veel goedkoper geworden. Met een net pak zoals 100 jaar geleden gemaakt loop je niet voor schut, het wordt niet zo veel anders gemaakt. Het ligt niet zo zeer aan de technologie dat een pak nu goedkoper is.  Met de prijzen voor prostitutie ben ik niet erg op de hoogte, hoe dichtbij de Amsterdamse walletjes ook zijn. Globalisatie heeft daar ook zijn prijs bedervende werking gedaan, zo veel is echter wel duidelijk.

En dan de tendens naar elektronisch geld. Die zet door, maar afschaffing van contant geld, vooral in de vorm van munten van edelmetaal, zal moeilijk zijn. Big Brother is watching us en dat gaat verder dan het boek over 1984 ons voorhield. We krijgen chips ingeplant, al was het maar om illegale immigranten het leven zuur te maken, aldus een andere post van zerohedge http://www.zerohedge.com/news/2015-08-15/government-wants-implant-recipients-welfare-assistance-satellite-tracked-chips.  

inflatieverwachtingen dalen op de lagere olieprijzen

Na een kort herstel laten de inflatieswaps zien dat er en lagere inflatie wordt ingeprijsd.
30 jaar nog niet erg in de eurozone.

In de VS is de reactie heftiger, tot 30 jaar toe.

olieprijs naar $20 volgens Gary Shilling, maar $40 is al laag

De zorgen over een lage olieprijs worden steds groter. Vroeger kon ik me niet vorstellen dat je je daar zorgen over moest maken, maar this time is different. Een lage olieprijs is slecht voor de wereldeconomie, zo vindt men nu en niet goed.
Gary Shilling http://www.bloomberg.com/news/articles/2015-08-14/oil-s-worst-ever-summer-signals-price-rout-is-nowhere-near-done ziet nog lang geen bodem in de markt.
De vraag neemt toe, maar toch potten de voorraden in de VS zich steeds verder op. De zomermaanden zijn de tijden dat de voorraden afgebouwd moeten worden, men gaat op vakantie en hup, daar gaan de benzinevoorraden. Ook de airconditioning wordt flink aangezet. Global warming helpt (in wenen was het 14 dagen warmer dan 35 graden, een verpulvering van het oude record van 5 dagen).

In de zomermaanden hoort de olieprijs te stijgen, niet te dalen. Soms zondigt de markt hiertegen en die jaren staan in bovenstaand plaatje.

Aan de Amerikaanse automobilist ligt het niet.

Aan de Chinese automobilist wel
Aan schalieolie wel

Goldman Sachs: Shale is now dominant in scale and attractiveness at US$60/bl.
Top 420 projects breakeven oil prices for non-producing oil assets by category.

 Source: Goldman Sachs Global Investment Research.

De productie van schalie-olie en -gas kan eindeloos omhoog tegen een zelfde prijs en die prijs tendeert zelfs te dalen vanwege technologische nieuwe spitsvondigheden.
Het oude verhaal was dat olie met een kostprijs onder $80 razendsnel op aan het raken was. Het nieuwe is dat er een hele bak olie met kostprijs van $40-60 bij aan het komen is.

Ondertussen blijft Bianco waarschuwen dat de capitulatie nog niet compleet is. Hij is al veel minder bearish, maar zo lang bijna iedereen blijft roepen dat de olieprijs flink gaat stijgen, terwijl het zo slecht gaat met de groei in de wereld- de groei van Emerging Markets inclusief China zijgt in elkaar- moet je niet mee roepen in het koor dat de olieprijs stijgt.

Lower for longer, dat roept Goldman Sachs in een zeer veel gelezen researchartikel. Maar $40 is al laag, onder de kostprijs van het gemiddelde van de schalieolie.

overpeinzingen: China onderschattte gevolgen devaluatie, inprijzen kans FED verhoging ondoenlijk, overdreven pessimisme Emerging Markets

China heeft heel wat paniek veroorzaakt door de yuan te devalueren. Dat was nodig om de yuan en renminbi weer in evenwicht te brengen, de zwakte volgens de markt in de officiële koers laten zien. Dat kwam goed uit, want het helpt de export op een moment dat de economische groei te laag is (6,6% volgens een Bloomberg variabele) . 
Het lijkt erop dat China de paniek onderschat heeft. Een centraal geleid systeem zit met een markteconomie in de maag. De markt zijn gang laten gaan, daar ziet China niets in. Het oppompen van de markt heeft heel wat gekosten, de schattingen lopen in de honderden miljarden dollars. 
Economen vinden het gevaarlijk dat men in China denkt de kapitaalmarkt te kunnen sturen. Bijvoorbeeld http://economistsview.typepad.com/economistsview/2015/08/paul-krugman-bungling-beijings-stock-markets.html

De Wall Sreet Journal maakt zich zorgen dat de futures van China, de meest verhandelde beursfutures in de wereld overigens, meer dan de mini S&P, een discount hadden ten opzichte van de cashmarkt afgelopen donderdag. Dat geeft pessimisme van beleggers aan.

Gisteren legde Bianco uit hoe moeilijk het is een schatting te maken uit de kans op een renteverhoging van de FED zoals ingeprijsd volgens de futures.
Hilsenrath kom het vandaag eleganter uitleggen. Als de FED gaat verhogen, dan is het waarschijnlijk naar 0,25-0,5%. Dan is nog onduidelijk waar de effectieve FED rate heen haat. Dat kan 0,3% zijn of 0,375% of iets anders. Voor de berekende kans op een stijging in september maakt het veel uit of je uitgaat wat je verwacht voor die effectieve rente. Bij 0,3% kan de kans op bijvoorbeeld 60% berekend worden en bij 0,375% op 40%.

Duidelijk is dat markt verwacht dat de geldmarkt enige moeite zal hebben de FED rate te volgen vanwege de grote vrije reserves. Je gaat dus snel onder die 0,375% zitten.

De FED hoeft zich dus niet zo erg te storen aan een lage berekende kans op renteverhoging. Normaal prijst de future vlak voor de vergadering de rentebeweging bijna 100% in, maar nu kan dit dus haast niet. De FED verrast de markt dan liever niet, vindt het hoogst onprettig de markt te verrassen.

De FED kan zich vastklampen aan die 80%+ economen die een renteverhoging voorspelt in september. Als ze verhogen, komt dat toch niet volkomen onverwacht.

Ondertussen is er een extreem pessimisme aan het ontstaan over Emerging Markets. Alhoewel iedereen een hogere olieprijs voorspelt, ziet men het niet meer goed komen met Emerging Markets vanwege o.a. de lage olieprijzen.Een voorbeeld van de schade in juli als je niet in Hongarije,Tsjechië of India had belegd:  https://theirrelevantinvestor.wordpress.com/2015/08/13/1780/

http://www.seeitmarket.com/emerging-markets-etf-eem-major-support-2011-repeat-14650/

een contrair signaal. De daling kan groot genoeg zijn geweest, we kunnen naar bovenkant range. Het afbreken van de goede verhalen over Emerging Markets begint wel erg bon ton te worden. Niemand durft nog iets positiefs te schrijven. Alles is slecht. China voorop, alhoewel die booswichten in Rusland onder het juk van koning olie het erger te verduren hebben. Weg met alle grondstoffenlanden, weg met monetaire zondaars, politieke rampen zoals Brazilië, Turkije, Venezuela. Samsung moet naar 0. De Indonesische rupiah gaat naar 0. Griekenland (tegenwoordig opgenomen in de index voor Emerging Markets, politiek heeft een navenante aanpassing plaats gevonden. Men krijgt bakken met ontwikkelingshulp, maar dit houdt de vooruitgang tegen, is niet effectief. Uiteraard smeekt men om steeds meer) is een ramp.

De valuta’s zijn zwak, geen cent waard, de economische groei ex China is lager dan in het Westen. Alles is slecht.

Een totale consensus: in de vuilnisbak met die Opkomende Landen. Misschien niet met India en de Filippijnen, maar van de rest lust men geen brood meer.

Bianco: doet de FED het in september of niet?

Bianco is geleidelijk over aan het hellen naar een verhoging van de rente van de FED in september, maar dat de geldmarkt daardoor niet omhoog gaat. De vrije reserves van de banken zijn gewoon te groot en de FED is te gierig om alle geldmarktfondsen die vorstelijke nieuwe rente van 0,25 tot 0,5% aan te bieden.
Er is een hoop verwarring aan het ontstaan of de rentestijging nu wel of niet ingeprijsd is in de futures. Tot ongeveer vorige week begon men pas een kans te geven aan een verhoging als de futures een rente boven de 0,25% aangaven voor de desbetreffende periode. Dus tot voor kort was het duidelijk: geen renteverhoging volgens de markt in september. Zowel Bloomberg als CME rondden de kansen af op 0% ingeprijsd.
Maar de FED begon zo overtuigend rond te bazuinen dat ze de rente gingen verhogen in september als hun economische verwachtingen ook maar een beetje zouden uitkomen, dat eerst Bloomberg maar nu ook CME bang werden dat ze straks in hun hemd zouden staan als de FED de rente verhoogde terwijl dat volgens hun onzin was. Zij gingen over dat elke FED rente boven 0,15% in plaats van 0,25% aangaf dat er enige kans was dat de FED de rente ging verhogen. Presto, daar ging de kans bij CME van 0% naar bijna 40%.

Het zou toch veel verwarring vermijden als ze de rente niet tot 0,25-0,5% zouden verhogen maar tot 0,25%. Maar dat heft de FED al een tijdje geleden meegedeeld: bij voorkeur een verhoging naar een nieuwe range.

in oktober gaan ze niet, Yellen heeft gezegd dat ze liever de rente wil veranderen op een meetingmet persconferentie. het is niet uitgesloten, ze mogen een persmeeting inlassen. december kan ook, technisch is dat niet te problematisch voor de geldmarkt. de FED verhoogde al menigmaal in december.

Bianco blijft zich verbazen dat ze nu de rente willen verhogen, terwijl bijna alle economische indicatoren behalve de werkloosheid er nu slechter of gelijk voorstaan aan de periode toen ze het zo slecht vonden dat er een nieuwe ronde QE moest komen. Inflatie is lager, de geprefereerde index voor de arbeidsmarkt is lager, economische groei is hetzelfde.
Alleen omwille van financiële stabiliteit willen ze dus verhogen. De FED is the only game in town riep Bernanke.
Dat is helemaal waar geweest. De overheid drukt de groei (al is het nu minder liet ik zien), het bedrijfsleven koopt liever eigen aandelen in, het bankwezen is te streng met hypotheken. Alleen de FED heeft een gat in de hand. Dat moet maar eens veranderen.

Overigens is die overheid een rare zaak. Strategas legde uit dat bij elke recessie de uitgaven omhoog gingen en het gat werd dan gedicht met hogere belastingen. Sinds de kredietcrisis gaat het anders.  De uitgaven gaan niet omhoog maar eerder omlaag (precies zoals de Tea Party wil) en de belastingen worden niet verhoogd. In staten waa men de uitgaven wel omhoog deed en de belastingen een beetje staan er belabberd voor. In die staten werden de democraten vaak weggestemd. De politiek van lagere overheidsuitgaven is zo populair dat de partij die dit doet, de republikeinen, de verkiezingen in senaat en congres won. Hillary gaat dus verliezen als ze vasthoudt aan deze startegie, al zijn er steeds meer hispanics en andere minderheden.

devaluatiewedloopangst zorgt voor death cross

Het is weer eens zo ver. Een death cross omdat het 50daags gemiddelde onder het 200daags gemiddelde probeert te duiken bij de Dow Jones

Bij het blog Bespoke en Ritholtz wordt overigens korte metten gemaakt met de voorspellende waarde van een death cross.
Ik vind het opvallend dat het al zo lang niet meer gebeurd is. Bij elke grote bear markt gebeurt het (uiteraard), maar in ongeveer de helft van de keren stijgt de beurs gewoon verder.
Enigszins zorgelijk is dat er een fundamentele reden lijkt te zijn: China en de devaluatiewedloop omdat China voor de tweede dag achter elkaar devalueert.
Overigens herstelden de koersen na d veel lagere opening weer en is op de slot geen duidelijk death cross meer zichtbaar.
Als een death cross betekent dat de centrale banken weer royaler moeten worden, dan is dat natuurlijk geen reden om de aandelenkoersen naar de kelder te zenden.
De ingeprijsde kans dat de FED de rente in september gaat verhoogde kelderde weer. De markt is danig onder de indruk van de Chinese fratsen. Hilsenrath moet weer flink op de markt in gaan schrijven, anders kan de FED in september het vergeten, ze mogen de markt niet totaal verrassen.

Een nieuwe devaluatiewedloop lijkt een plausibel verhaal en dat dit voor lagere importprijzen zorgt in de VS ook.

Albert Edwards had bovenstaand plaatje. Een zwakke yen zorgt voor lagere importprijzen. China kan niet eindeloos de munt versterken ten opzichte van de yen. Capitulatie voor de slechtere Chinese groeivooruitzichten.

Nog een ander plaatje van Edwards: de yuan is de laatste jaren veel te sterk geworden tegen de dollar.
Nu wordt de trend omgebogen.

Edwards lijkt voor de afwisseling gelijk te krijgen met de Chinese munt. De yuan is de laatste jaren relatief overgewaardeerd geraakt versus de dollar en dat is problematisch nu Japan en Europa hun munt ontwaard hebben. Een sterkere yuan lag voor de hand, dat gebeurt als een land razendsnel van ontwikkelingsland naar ontwikkeld land aan het gaan is. Dan is de munt sterker dan het inflatieverschil aangeeft.

Nu het minder goed gaat met China (het is overduidelijk dat er geen 7% groei is in China), moet even afgeweken worden van de sterke renminbi politiek. Elke keer als het wat minder gaat met de Chinese politiek, gaat het minder met de yuan. Na 2008 betekende dit dat de yuan stabiel bleef tegen de dollar in plaats dat deze omhoog ging, maar nu betekent dit verzwakking.

Ondanks devaluaties van de yen en de yuan dalen de Chinese en Japanse producentenprijzen. Hun exportprijzen dalen dan nog harder.

Geen wonder dat de markten de devaluatie van de yuan als niet eenmalig zag en als deflatoir en daarmee de rente op lange staatsleningen naar beneden zond. De horde die de FED moet nemen om de rente te verhogen in september is hoger geworden. Zo vindt in ieder geval de markt.

Een en ander betekent ook dat de voorspellingen wanneer de Chinese economie in dollars groter wordt dan die van de VS naar de toekomst moet worden verschoven. Niet 2020-2017 maar na 2050. 

Cam Hui: S&P eerst even omhoog, dan omlaag

De Humble Student Cam Hui had een aardig verhaal op zijn blog dat je door al die vervelende charts moest heen kijken en tegen de stroom in eerst moest kopen en dan verkopen http://humblestudentofthemarkets.blogspot.co.uk/2015/08/you-cant-hurry-tops.html
Dat verbaasde me, want de cycli leren dat je je kruit beter even droog kunt houden in augustus en september, maar dan moet geloven in de stijging van oktober/mei, vooral gezien de presidentsverkiezingen. De overheid gaat immers extra stimuleren. dat gebeurt nu ook, zij het wat minder dan normaal.

Al beter, en niet te raden, deze is van Ambrose Evans-Pritchard, toch altijd zwelgend in negatieve verhalen. Meer geldgroei is goed voor beurzen en economische groei.

en niet alle plaatjes over China zijn slecht. huizenprijzen stijgen weer

winnaars blijven winnen

Maar daar zit een probleem: er zijn steeds minder winnaars op de Amerikaanse beurs:

Maar verder is het huilen met de kleppet zou ter Veer zeggen.

The average SP 500 stock is down 15% from its 52-week high. The positive feedback loop has been broken across vast swathes of the US stock market. Energy, Materials, Utilities, Technology, IPOs, REITs, Small Caps – one by one, our hearts are broken. The feedback is all negative. I buy stocks, they go down. I buy more stocks, they go even lower. Shock, shock, shock.

What is a rat to do? Can’t run left because there’s no cheese anymore. Can’t run right because it hurts. Fear sets in. Fear leads to anger, anger leads to hate, hate leads to suffering.

We’re not quite there yet. There is real fear but the anger part hasn’t manifested itself. Although the individual losses are piling up and the gains in the overall market are failing to offset them, it is far from resolved.

Oordeel Humble Student Cam Hui: eerst omhoog, dan omlaag

Veel mensen (waaronder ik) zitten op precies andersom

China gedevalueerd

de hele dag ben ik bestookt met rampzalige verhalen over China. Het gaat helemaal mis, na 2100 wonen er minder dan 1 miljard mensen in China, heel wat minder dan in India en nauwelijks meer dan in Nigeria volgens de voorspellingen van de Verenigde Naties.

De reden was de plotselinge devaluatie van de Chinese munt de yuan of voor het buitenland de renminbi vandaag met 1,9%. 

De centrale bank hield stijf vol dat dit niet bedoeld was om de export te bevorderen, maar om het verschil tussen de diverse valutakoersen van de Chinese munt terug te brengen zodat de munt meer voor vol aangezien wordt en een hoger gewicht krijgt bij het IMF in de Special Drawing Rights.

(het zou natuurlijk wel goed uitkomen als de export wat gestimuleerd werd)

Men begon dapper te schrijven dat het was zoals de centrale bank zei, maar dat het met China verkeerd zou aflopen zoals ze recentelijk al zo hard rond getoeterd hadden.

Donald Trump had zijn analyse al klaar: ‘They’re just destroying us. They keep devaluing their currency until they get it right. They’re doing a big cut in the yuan, and that’s going to be devastating for us.”

In plaats dat hij blij is dat China Amerika met te goedkope producten subsidieert en de rente laag houdt...

Mark Thoma had zoals gewoonlijk een degelijk verhaal over China http://economistsview.typepad.com/economistsview/2015/08/is-chinas-growth-miracle-over.html?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+EconomistsView+%28Economist%27s+View%29.

groei China

De beroepsbevolking gaat dalen, investeringen gaan afzwakken (capital) en met de productiviteitsgroei gaat het ook minder goed.

Het noodlot van China is dat de groei minstens net zo gaat afzwakken als in Japan en Korea toen ze in dezelfde fase zaten qua ontwikkeling. Dat zijn de meest gunstige voorbeelden, andere landen die opgeklommen waren tot de rijkdom van China nu vielen in de middle income trap. 

China staat er slechter voor dan toen Japan qua demografie en schuldenpositie. De afzwakking moet harder gaan.

Een verschil kan zijn dat China een centraal geleide economie is. Vier Russen hebben bestudeerd dat onder Mao de productiviteit van de industrie goed was, het ging alleen maar fout met de landbouw en vrijheid. 4% groei moet mogelijk zijn als Xi overgaat tot een Mao-politiek. Mao deed het beter dan Stalin qua productiviteit van de industrie. Een luide roep dus om Xi nog meer als Mao te laten opereren, dan is 4% groei gegarandeerd, zeker op papier.

http://uk.businessinsider.com/why-nobody-believes-chinas-growth-figures-and-the-truth-could-be-much-worse-2015-8

Premier Li stelt dat de cijfers van China soms niet even goed zijn en dat je je beter kunt vasthouden aan de productie van elektriciteit, cement, staal en vervoer over het spoor. 

Morgan Stanley http://uk.businessinsider.com/chinas-economy-is-fragile-statistics-2015-8#ixzz3iUMG6Yen laat twee pijnpunten zien: de producentenprijzen dalen veel te hard, dat maakt het moeilijk om winst te maken (dit soort plaatjes zie je ook vaak bij Lombard Street). Schulden zijn veel te hard gestegen. Dat moet minder hard gaan. Allemaal zeer problematisch als je 7% groei wil creëren.

vooral dus als je beroepsbevolking gaat krimpen (het gaat niet hard, in de hongerjaren van Mao rond 1960 werden er weinig kinderen de wereld in gebracht).

Wikimedia Commons

MacQuarie had een huilverhaal over China http://uk.businessinsider.com/chinas-four-decade-miracle-ends-this-year-2015-8

Albert Edwards weet het nu zeker: de wereld is nu in deflatie gedompeld door China. De devaluatie is gekomen, zoals hij inderdaad voorspeld had en meer zal volgen. Dat heeft een deflatoire invloed op de VS en verminderd ook op Europa.

samenvatting financieel economisch nieuws van de afgelopen week

Kleine dalingen op de beurzen vanwege angsten over de gevolgen van de dalende grondstoffenprijzen, een eventuele verhoging van de rente door de FED.

De beurslievelingen kregen er in enkele gevallen flink van langs (Apple, mediabedrijven als Disney, sommige farmaproducenten als Pfizer), terwijl menige oliegigant eindelijk eens wat weerstand bood tegen de daling van de olieprijs.

Die lagere olieprijzen hebben een lagere en geen hogere economische groei veroorzaakt in de wereld, de grootste verrassing van 2015 tot nu toe. De oppepper die de importerende landen zoals Europa en Japan kregen woog niet op tegen de klappen die uitgedeeld werden aan grondstoffenproducenten. Geannualiseerd ongeveer 10% krimp in Rusland en 30% in Venezuela en een verergerende recessie in Brazilië (-5% ongeveer in tweede kwartaal). Ook de Amerikaanse economie profiteerde niet, Canada in lichte recessie. 

Het optimisme is de macro economen de schoenen in aan het zinken, maar het macro nieuws was niet zo slecht in de niet-grondstoffenlanden.

In de VS was de ISM manufaturing iets omlaag, maar boven de 50 en de ISM non manufacturing steeg boven de 60, een forse versnelling van het groeitempo insunuerend. Nieuwe orders waren goed en naar boven bijgesteld. De groei van de werkgelegenheid was als verwacht 215.000 met kleine daling van de brede werkloosheid, flinke daling van het aantal part timers, ook voor economische redenen en de gemiddelde werkweek werd iets langer. De index van geaggregeerde aantal uren steeg daarom mooi. De participatiegraad bleef te laag, de gewone werkloosheid bleef 5,3%. Voldoende om te voldoen aan de eis van de FED dat er 'some' improvement op de arbeidsmarkt te zien moet zijn.
Initial claims voor werkloosheid bleven laag. Persoonlijk inkomen steeg in juni 0,5% en de uitgaven 0,2% (in lijn met de zwakke uitgaven voor bestedingen in de VS in juni).

De korte rente ging omhoog door de uitlatingen van gouverneur Lockhart, die in het midden zit qua havik/duif gehalte en daarom goed gevolgd wordt. Hij zei dat de economische omstandigheden duidelijk moesten verslechteren voordat hij niet zou stemmen voor een renteverhoging in september. De daling van de grondstoffenprijzen en andere zorgen over de macro zorgden toch voor een kleine daling van de lange rente.
De Bank of England verbaasde aan de duifachtige kant. De dalende grondstoffenprijzen en het sterke pond waren voldoende reden om een renteverhoging vorlopig (februari?) uit te bannen.

De PMI's in Europa waren goed, zoals verwacht. In Duitsland een kleine verbetering. Nederland en Italië sterk.Griekenland dramatisch slecht, het avontuur met Syriza komt met een prijs, hoe sympathiek hun streven ook is om met geld te gaan smijten naar wegkwijnende uitkeringstrekkers.

In China gaat het weer iets beter. De overheidsstimulering in infrastructuur komt weer eens op gang, de industriële productie herstelt een beetje, ook volgens de PMI's.