Hoe loopt zo'n conflict als tussen Iran en Amerika/Israël vaak af: via plotseling bijdraaien van een of beide partijen. Iran zegt nu stellig mogelijk dat ze echt niet en eigenlijk nooit niet willen onderhandelen. Dat is het verstandigst volgens game theorie voor Iran. Tot het niet meer kan en dan gaat men plotseling onderhandelen. Juist de ergste hardliners gaan dan onderhandelen en kunnen dan -omdat ze geloofwaardig zijn- resultaat boeken (denk aan premier Begin van Israël die maximaal de Palestijnen bestreed met Sadat een echte vrede wist te onderhandelen)
Het grote probleem bij onderhandelen is dat het regiem van Iran altijd slechter af is. Maar toch, zoals het nu gaat is niet vol te houden voor het regiem. Ze verliezen hun rijkdom (wat ze na enorme schaamteloze zelfverrijking erger vinden dan het verloren gaan van enkele conservatieve gedragsregels van de islam), ze verliezen hun vrijheid omdat ze permanent doelwit zijn van o.a. Israël, uiteindelijk worden ze veroordeeld door het eigen volk). Het is beter voor ze om te onderhandelen dat ze de macht blijven houden en geen doelwit meer zijn om te elimineren van Israël en eigen bevolking.
Hun eigenlijk enige troef is het dicht houden van de straat van Hormuz. Dat geef je nooit op zonder dat je iets buitengewoon belangrijks ervoor terug gekregen hebt. Zo maar toegeven aan Trump kan natuurlijk niet, maar het zou eigenlijk verstandig zijn om te gaan praten. Trump begrijpt echt wel dat Iran iets terug wil zien voor het openen van de straat van Hormuz.. Het is volkomen duidelijk dat Trump niet mag toestaan dat Iran altijd de controle heeft over het sluiten van de straat van Hormuz. Tot dan kan hij nooit stoppen met de oorlog en Iran moet dan vreselijk lijden.
Het kan goed dat de onzekerheid eerst naar de niveaus moet van Liberation Day en de pandemie. Onderstaand plaatje is via Calculated Risk
De markten zijn in ieder geval in paniek modus geraakt. Men durft niet goed olie te kopen uit angst voor plotselinge de-escalatie. Men durft niet te vluchten in obligaties vanwege het toenemende inflatierisico.
Goud is ook niet prettig vanwege de stijgende rente en dollar. Aandelen even te gevaarlijk. Kortom, men gaat meer cash aanhouden.
Iran heeft als belangrijke troef asymmetrische oorlogvoering. Zij kunnen van alles en landen als Irak, Koeweit, UAE en Saoedi-Arabië kunnen (afgerond nu nog) niets.
Trump dreigt met vernietigen van olie- en elektriciteit infrastructuur van Iran. Iran kan proberen de desalinatie (ontzouting) van water installaties te vernietigen in de buurlanden. Een enorme misdaad tegen de mensheid. Dat zou die landen meteen in de oorlog trekken en het regiem in Iran bepaald niet verstevigen.
Maar de verliezen zijn ook asymmetrisch. Volgens AI-cijfers zijn er tot nu toe 13 Amerikanen gesneuveld en 15-30 Israëli. Aan Iraanse zijde is het aantal doden 1500 tot 5000++. In Libanon 65++ tot 1000 (vreselijk, laat Iran hopelijk ( in Allahs naam). onderhandelen dat dit stopt).
De obligatiemarkt is volgens Besesnt en vele anderen groter dan iedereen inclusief Trump. De obligatiemarkt dicteert dat er iets moet gebeuren, anders wankelt Trump. De inflatieverwachtingen zijn gestegen en de centrale banken zijn bezig hun groei- en inflatieverwachtingen bij te stellen. Deze lopen nog wat achter bij wat de markt in prijst, maar het is voldoende om te praten over renteverhogingen in plaats van renteverlagingen.
Scott Grannis zegt dat het met die inflatie wel zal loslopen, de FED moet zelfs de rente verlagen en wel met goede argumenten. De geldgroei (M2) is nog steeds laag (4-5%, in lijn tot iets lage dan de nominale groei van het BNP). Op lange termijn is het iets als 6-7% en dat maakt een reële groei van het BNP van 2-3% mogelijk. Je kunt bij lage geldgroei nog steeds inflatie krijgen, maar dan moet de vraag naar (vasthouden van ) geld afnemen. Dat gebeurt als men optimistischer wordt. Nu gebeurt echter het omgekeerde, men wordt bang en de vraag naar geld stijgt. Dus eerder deflatie en recessie dan overmatige vraag die tot hoge inflatie leidt. Geen speld tussen te krijgen, totdat de vrede uitbreekt en iedereen de opgespaarde cash uitgeeft, zoals na het verdwijnen van de enorme angst voor COVID.
De centrale banken zitten nog met het trauma van vooral de oliecrisissen die tot hoge inflatie leidden bij lage groei na 1965. Er was toen echter iets anders gaande dan nu: volkomen onverwacht zakte de productiviteitsgroei van betrekkelijk hoge niveaus tot lage niveaus. Daardoor onderschatte men de inflatie structureel, er was vaak onverwachte inflatie. Stagflatie. Nu gebeurt echter het omgekeerde: door AI is er een onverwacht sterke groei van de productiviteit en dat moet wel haast leiden tot onverwacht lage inflatie in vredestijden. De FED kan dus de rente verlagen, zelfs als de olieprijzen hoog blijven, maar de geldgroei moet dan niet te veel accelereren (tot 6-7% mag echt wel).
Spannende tijden dus en de markt heeft nog steeds niet de moed opgegeven. Want wie weet gaat Iran onderhandelen. De vernietiging van doelen in Iran is ongekend groot, nog nooit eerder voorgekomen. Het kan dus, maar is alleszins onzeker.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten