Het narratief (denk erom dat dit slap verhaal betekent, want ineens kan een ander narratief opkomen en het oude wegzinken in vergetelheid) van de debasement trade is waanzinnig populair op het ogenblik. Je moet in zilver en in goud, want de fait currencies zijn straks niets meer waard. Centrale banken weten dit en kopen alleen nog maar goud, want dollars zijn uit de mode mu de Pax Americana is vervangen door de Donroe doctrine met een ministerie van oorlog. Amerika kan zo maar zeggen dat je bezittingen in beslag worden genomen en even later is dat zo, bemerkten diverse Russen. In China ziet men dit ook. Belangrijker is dat Chinezen niet langer rijk worden met vastgoed en collectibles en in iets anders willen zitten. Goud dus. En dat kan, want de lonen zijn genoeg gestegen dat men gouden ringen etc. kan kopen. India is ook rijk genoeg geworden om nog meer goud te kopen dan ze toch al deden. Het narratief van goud is sterk. Dat van zilver is op het ogenblik nog populairder, want de industrie heeft meer zilver nodig dan geproduceerd kan worden. In steeds meer toepassingen moet zilver. Dus de zilver schaarste wordt nog groter. Zeker weten. Of toch niet?
De stijging van de zilverprijs is extreem en hoort bij de grootste drie stijgingen sinds 1971, het jaar dat de echte debasement trade begon (Nixon liet dollar niet meer omwisselen voor goud). Uiteraard kan het nog erger als we naar de explosie van 1980 gaan, beslist niet onmogelijk. Maar in 1980 was er te veel gespeculeerd door vooral de gebroeders Hunt. Zij zorgden ervoor dat de fysieke voorraad zilver kleiner was dan de industriële vraag. Aanvankelijk was dat een groot succes, want de zilverprijs steeg tot ongekende hoogte. Maar in 1980 dacht elke particulier dat het beter was om zijn fysiek zilver in de vorm van (niet zeldzame) zilveren munten te verkopen, weg met dat zilveren bestek dat niemand nog wil poetsen. Wat moet ik met dat zilveren dienblad? Of die lelijke theepot. Weg ermee en bakken met poen opstrijken. En binnen de kortste keren was zilver niet meer schaars, want er is veel meer zilver opgepot dan er geproduceerd wordt (door vele eeuwen productie).
Het narratief van de debasement trade is sterk want eigenlijk gelooft bijna iedere econoom dat er fiscale dominantie is (zie Jeroen Blokland bijvoorbeeld). Overheden maken steeds meer schulden en geloven steeds meer dat bezuinigen slecht is. Keynes is nog altijd populair. Maar op een gegeven moment is de schuldenlast gewoon te groot en gaat het mis. Dan moet er iets gebeuren om die schuldenlast weg te krijgen. Het meest populair is dat dit met inflatie zal gaan, want overheden worden gedwongen steeds meer met geld te smijten om de verkiezingen te winnen. Zelfs in tijden dat er behoorlijke economische groei is blijft het overheidstekort in de VS enorm. In Frankrijk kan men geen begroting aangenomen krijgen, omdat te veel politici echt niet willen bezuinigen. In Duitsland is de Schuldenbremse gesneuveld en om AfD in te tomen moet dit leiden tot enorme stijging van overheidsuitgaven. Hoe gaat men die 5% defensie betalen? Via Sinterklaas bij de ECB natuurlijk, wie anders is zo gek om al die staatsleningen te kopen? Arbeid is schaars en lonen moeten dus tomeloos omhoog, d.w.z. inflatie.
Maar komt er echt die enorme inflatie die debasement van valuta's als de dollar en euro gaat veroorzaken?
Dat is zeer de vraag. Jan de Boer gelooft heilig in een deflatoire instorting van de debasement trade. Wanneer dat gebeurt is uiteraard onzeker. Hij ziet een Chaotisch Neergangscenario met deflatie. Er gaat van alles gebeuren waardoor aandelen flink gaan dalen. De magnificent seven blijven al enkele weken echt achter bij de S&P500 (want het narratief van debasement trade in zilver is sterker). Op zeker moment wordt het duidelijk at de winsten van die extreem grote bedrijven nauwelijks nog kunnen groeien. Dat kan een enorme klap in de koers veroorzaken. Aandelen zijn erg duur op het moement en het verhaal van die mooie winstgroei van gewone aandelen is maar zwak, er zijn maar weinig aandelen die een mooie winstontwikkeling laten zien over meer dan vijf jaar en als dat wel gebeurt kan het ook misgaan, zoals bij Adyen en WoltersKluwer. Dat kan een verkoopgolf van aandelen doen ontstaan. De babyboomers moeten dan hun geld veilig stellen door nog veel meer te verkopen. Dat leidt al snel tot dalingen van 50% van beurzen. Niet gegarandeerd, maar na 18 jaar hausse al diverse keren gebeurd (denk aan 2000, 1966) met een lange periode daarna zonder reële koersstijging. Een en ander is zeer slecht voor de koopkracht van de rijken, d.w.z. een klap in de consumptie vindt dan plaats en dat is deflatoir.
Arbeid kan plotseling niet zo schaars blijken als AI te succesvol is en dat is niet goed voor de loonontwikkeling. Deflatoir. Grondstoffen hoeven niet zo schaars te zijn als men nu denkt, de olieprijs kan flink dalen bij vraaguitval.
Kortom, deflatie is wel degelijk mogelijk bij de komende dramatische val van de beurzen na de overdreven stijgingen die hopelijk nog niet voorbij zijn.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten