De afgelopen weken behoorlijk wat tijd besteed om de kavels op de postzegelveiling in Weesp (De Nederlansche Postzegel- en Muntenveiling) te bekijken. deze zijn vaak erg omvangrijk en ik krijg nu moppers dat het huis te vol staat met postzegels. Postzegels zijn natuurlijk een slechte belegging, PostNL en Bpost ook helemaal niet. Het aantal verzamelaars neemt af en de erven dumpen de hele santenkraam bij de veiling en die kavelt het uit als die verzameling voldoende de moeite waard wordt geacht. Dat is lang niet meer zo vaak het geval.
De opbrengsten waren deze keer hoger dan ik (en andere aanwezigen op de veiling) gedacht had. De vorige keer ging er heel wat onder mijn taxaties (voorzichtig in mijn ogen) weg. Deze keer veel minder, ook omdat ik een en ander nog voorzichtiger gewaardeerd had. Minder kopers met meer geld. Er waren grote kopers uit Duitsland en zelf kon ik het bijvoorbeeld meestal natuurlijk niet winnen van een verder sympathieke succesvolle ondernemer Niet in postzegels uiteraard. Bij een lunch had men het over failliete handelaren die nog rekeningen moesten betalen bij diverse handelaren. Vroeger waren ze schatrijk en reden in dure auto's en leefden op grote voet. Nu zitten sommigen in armoedige omstandigheden. Dat krijg je als je met veel geleend geld dingen koopt die in waarde dalen.
Er was een flinke internetstoring waardoor een deel met vertraging overnieuw geveild werd. Vervelend, (dit kost de veilinghouder flesen wijn voor de mensen die een toegeslagen kavel ineens niet meer kregen) maar zonder internet was er bijna niets meer van de postzegelhandel over geweest. En daarmee vermoedelijk ook met de opbrengsten.
Het was verleidelijk om partijen te kopen van vijf dozen met vrij eenvoudige zegels in mooie boeken die bij aanschaf enkele keren meer gekost hadden dan wat je nu inclusief zegels moet betalen. Gezien de moppers heb ik me ingehouden en me niet bezondigd aan dit soort partijen. Dit soort boeken zie je terug op de postzegelmarkt in Amsterdam en diverse ruilbeurzen etc. Vroeger kocht men een serie voor enkele guldens en nu een heel stokboek vol met soms niet eens waardeloze zegels voor vijf of tien euro. De markt is er dan voor gepensioneerden met een smalle beurs die zich te goed doen aan postzegels uit die boeken voor vijf of tien cent. Soms staan die zegels tientallen euro's in de catalogus en dan ontferm ik me met graagte over deze zegels van vaak een dubbeltje. Samen met postegels met leuke stempels. Die hebben een verhaal. Beleggingstechnisch moet je klassiek ongebruikt voor 1900 hebben (die zijn nogal eens erg zeldzaam en onvoldoende duurder dan gewoon gestempeld) of zegeltjes met een cijfertje die nog geldig zijn (vanwege de stijgende tarieven, Trump is niet alleen met stijgende tarieven, maar dit soort zegels kunnen ineens niet meer geldig zijn en dat is bepaald niet bevorderlijk voor de waarde), maar dat is beslist niet een belegging die ik aan zou raden voor het mooie rendement. De alom gevolgde tactiek van de handel is uitermate zeldzame dingen kopen en verkopen (via internet) aan de rijkste 1% die dit kan betalen, maar nog niet heeft.
Je weet het overigens nooit. Narratieven worden steeds belangrijker en narratieven bij bepaalde gestempelde postzegels met bijzonder stempel zijn heel mooi als je het opzoekt met AI (geweldige vondst, zeldzaam klein dorpje waar ooit iemand beroemds was, aan spoorlijn etc. etc., allerlei plaatfoutjes, soorten, kleurverschillen etc. ). Maar men verzamelt minder, wil minder dingen hebben. Al die boeken, dat is maar lastig. Mooi antiek zoals koperen dingen of klokken is ook al jaren uit. Maar het kan terugkomen, vooral als er meer geloof in inflatie komt en nu populaire beleggingen het moeilijk krijgen.
