30 januari 2010

Bill Gross, the New Normal, in Barron's

Bill Gross, de grote goeroe van Pimco, zette deze week zijn visie uiteen in Barron's. Op grond van zijn theorie over the New Normal (groei wordt niets door ontschulding, je moet daarom rekening houden met groei beneden potentieel in de westerse schuldenlanden) moet je niet te veel verwachten van aandelen. Toch beveelt hij een fonds aan (Reaves Utility Fund) dat niet bepaald risicoloos is, een fonds dat met geleend geld extra veel in Amerikaanse nutsbedrijven belegt en daarom een dividendrendement van 7,5% heeft. Milde leverage (kort inlenen tegen bijna 0%) vindt hij een goed idee. Ook beveelt hij high yield (rating C!) obligaties aan van GMAC en AIG, trouw aan zijn filosofie dat jemoet kopen wat de overheid koopt. De overheid zit tot zijn nek in beleggingen in deze twee bedrijven en zal deze niet laten vallen. Voor een pessimistisch iemand als Gross stralen dit soort aanbevelingen een groot vertrouwen in credits (inclusief die met rating beneden investment grade)uit en daarmee een vertrouwen in de toekomst. Misschien komt dit omdat hij sterk gelooft in een dalende inflatie waardoor de Fed de rente laag kan laten en de lange rente niet te veel kan oplopen (op zeker moment realizeert de obligatiebelegger zich dat echt wel volgens hem). Maar het terugnemen van liquiditeit zal niet alleen zorgen voor opwaartse druk op de rente maar ook neerwaartse druk op de prijzen van alles waar risico aan kleeft.

29 januari 2010

Risk appetite voldoende gecorrigeerd?


Bij F&C berekenen we voor diverse categorieën een risk appetite, ongeveer zoals Credit Suisse het ook doet voor hun hele mand van risicovolle dingen.
We zien een bescheiden tik terug in de risk appetite. Er is geen sprake meer van euforie. Als de bull markt terugkomt zoals ik denk dan gaan we weer in het gebied van euforie geraken.

iPad


Er is een indrukwekkende stroom aan nieuwe producten op de markt aan het komen. We hoeven niet bang te zijn dat het door de Kredietcrisis ineens afgelopen is met het op de markt zetten van innovatieve nieuwe producten. De iPad van Apple is daar een voorbeeld van. Touchscreen gaat het helemaal maken en dan is een iPad heel wat makkelijker dan een laptopje en beter dan het huidige E-boek (want met de Apple kleurtjes en snufjes). Op de iPad kan men een aantal dingen doen waarvoor de iPhone net iets te klein is.
Men ziet de iPad vooral oprukken in de schoolboekensector. Cursussen met video's etc.
Met $500 in de goedkoopste uitvoering is de iPad voorlopig nog duur, maar dat kan snel veranderen. Wordt het een succes? Vast wel, maar het veroveren van de schoolboekenmarkt gaat denk ik wel langzamer dan hoe iPhone de markt veroverde. Men moppert al dat men geen twee dingen tegelijk kan zoals bij een laptop (lezen met achtergrondmuziek bijvoorbeeld). Vooral de camera van de iPhone mist men.
Opvallend is wel hoe druk allerlei ondernemingen in de weer zijn om toepassingen te ontwikkelen voor de iPad.

28 januari 2010

Groei China voor 40% door stijging Human Capital


Natixis (Patrick Arthus, Is Chinese growth linked to the accumulation of production factors or to technical progress and the improvement in human capital (in education)?) publiceerde een aardige analyse hoe de groei in China tot stand komt. Het meeste komt door de groei van kapitaal en het aantal werkende mensen (in de steden).
De rest komt door total factor productivity. De stijging van Human Capital draagt een aanzienlijke 40% bij aan de groei van China, ofwel dit draagt ongeveer 3,8% van de hoge groei van China. Deze hoge groei van human capital blijkt onder andere uit de snelle stijging van het aantal mensen dat een universitaire studie heeft afgemaakt (10 miljoen in 1988, 84 miljoen in 2007) en de forse daling van het aantal ongeschoolden (380 miljoen in 1988 en 205 miljoen in 2007).

Griekenland 3 februari uit de brand?!


Er komen steeds hardnekkigere geruchten dat de grote Europese landen Griekenland gaan redden. Dat zou dan moeten gebeuren aan de hand van het Griekese stabilisatieplan dat volgens RBS op 3 februari wordt gepubliceerd:

RBS: "Unconfirmed media reports support our view that any help for Greece would come from the EC/Eurogroup, not the ECB

A couple of unconfirmed stories (Le Monde and The Economist) are generating some interest with regards to possible member country support for Greece. In particular, The Economist's "Charlemagne's notebook" (a blog by the author of their column on the European Union) states that "In Brussels policy circles, the question asked about a bailout of Greece used to be: are European Union governments willing to do this? Now, I can report, the question among top EU officials has changed to: how do we do this?". The Le Monde article suggests some rescue plan discussed between various governments, including France and Germany, which would have some form of strict conditionality requiring fiscal tightening.

Overall, this is what we thought the implicit message from ECB President Trichet was two weeks ago; that if there was help for Greece it would not come from the ECB but from the Eurogroup or the fiscal authorities in Europe.

While both the German Ministry of Finance and French government have unsurprisingly been quick to deny the Le Monde story - by doing so reinforcing the fact that the preferred resolution is for Greece to restore fiscal discipline and undertake the necessary measures to reduce its budget deficit - we continue to believe that if help is needed it will come from the European Commission/Eurogroup in particular and not from the ECB."

Dit zou dan voldoende moeten zijn om de zwakte op de aandelenbeurzen (de laatste tijd vaak aan het eind van de maand) te keren richting nieuw optimisme (zoals de laatste maanden vaak gebeurt.
Brett Steenbarger beredeneerde (via data mining?) dat je in deze cyclus naar het 17 weeks gemiddelde van de S&P500 moet kijken. D.w.z. de huidige niveaus voor de S&P500 moeten houden (en anders wordt de correctie erger dan gewoonlijk bij de fase BC van de vierjaarscyclus)

27 januari 2010

GMO zoekt het in kwaliteit


(klik op plaatje voor groter beeld)
Jeremy Grantham van GMO is een invloedrijke ziener. Op korte termijn ziet hij de S&P500 naar 1200 gaan omdat de koersen bijna altijd doorschieten van veel te laag (maart 2009) naar veel te hoog. 1200 is genoeg te veel want de S&P500 is maar 850 waard volgens hem.
Zijn voorspellingen 10 jaar geleden voor de opbrengsten van beleggingen tot 2010 waren uitstekend. Voor de komende 7 jaar heeft hij weer voorspellingen gemaakt.
Hij ziet veel in bosbouw (een zeer populair thema tegenwoordig) en weinig in staatsleningen (vooral die voor inflatie indexeren).
Kwaliteitsaandelen zullen nog betere opbrengsten geven dan Emerging Markets.
Ik denk dat Emerging Markets het beter zullen doen, maar voor de conservatieve belegger zal het advies in kwaliteitsaandelen te beleggen wel eens goed kunnen zijn. Vergeleken met de rest van de beurs zijn kwaliteitsaandelen goedkoop (want de aandelenrally tot op heden was vooral gericht op herstel van zwakke broeders) en ze hebben per definitie (want het zijn kwaliteitsaandelen) vrij goede vooruitzichten. Gecorrigeerd voor risico kan Grantham (alweer) gelijk krijgen.

Pimco en de ring van vuur


Bill Gross van Pimco houdt vast aan zijn zwartgallige verhaal. De staatsobligaties van vele landen zullen verbrand worden (vooral die in the ring of fire) en de econometrische modellen gebaseerd op het verleden ook. Deze keer is er deleverage en dan moet je kijken wat er normaal gebeurt, dwz het gaat deze keer anders. Een staatsschuld van meer dan 90% drukt de groei met 1% zo neemt hij over van Reinhardt en Rogoff. Deze keer kan de economie niet profiteren van de hoge stijging van de productiviteit? Deze keer explodeert de inflatie bij lage bezettingsgraad? Het verband tussen de omvang van de staatsschuld en inflatie is zwak. Ik ben het wel eens met Pimco dat je veel veiliger kunt beleggen in de schulden van de sterke Emerging Markets dan in die van zwakke rijke landen als Japan.
Om op dit moment Griekenland te verkopen lijkt me erg slecht.

26 januari 2010

de vloek die rust op de man van het jaar


Vorige maand zette ik al in een column dat de mannen van het jaar volgens Time -zoals nu Bernanke- het heel moeilijk kregen in het jaar daarop. Bij Bernanke gaat het nu wel zeer snel. Zelfs als hij herbenoemd wordt (waarschijnlijk, maar niet zeker), dan nog is hij behoorlijk beschadigd geraakt. De cartoon van Fisher geeft het goed aan.

Rente: 10 jaar Duitse Bunds



Tostrams ziet een stijgende trend voor de prijzen van de futures voor de 10 jaars rente op Duitse staatsleningen(zie plaatje)(=rentedaling), maar ook een belangrijke horde voor de markt om te nemen: 123,72. Daarna een horde op 124,06. Dat is niet genoeg om Tostrams enthousiast te maken.
Verder: je ziet een maandpatroon: aan het eind van de maand stijgt de obligatie index meestal (maar niet in december).
Bij aandelen gaat het andersom: het eind van de maand is zwak (met uitzondering van december), het begin is sterk (zie plaatje AEX van Tostrams, de blauwe stippellijn geeft aan dat de AEX het de afgelopen dagen relatief slecht doet).

JP Morgan nog steeds optimistisch




JP Morgan hoort bij de meest optimistsische brokers. Ze voorspellen 3,5% groei voor de VS in 2010, waarbij ze eerder denken dat dit cijfer te laag is dan te hoog. Gezien de diepte van de recessie (bijna -4%) zou het herstel veel en veel krachtiger moeten zijn dan de consensus aangeeft (2,5%) of JPM (3.5%) (zie plaatje), namelijk 8% (zoals enige weken terug ISI ook al stelde).
Wereldwijd zien ze de Aziatische consument fors oprukken ten koste van de Amerikaanse (zie plaatje). Men hoeft niet zo bang te zijn dat er in de wereld geen groei van de consumptie komt

GS Hatzius ziet het nog steeds niet zitten voor de VS

Hatzius heeft kennelijk zijn ondergeschikte Tilton tot de orde geroepen. Niks bijstelling naar boven van de groei van de consumptie. De bijna 6% groei in het vierde kwartaal 2009 komt bijna helemaal door voorraadherstel [commentaar: Benderly stelt dat het gemelde voorraadherstel niet kan kloppen met de andere cijfers in de economie en daarom flink naar beneden zal worden bijgesteld]. De laatste weken komen de economische cijfers ineens zwaar tegenvallend binen, terwijl we daarvoor zo veel meevallers zagen. De finanle vraag stijgt nauwelijks, de bouw zakt weer weg, de werkloosheid zal stijgen en de investeringen zullen niet groeien. De groei zal met 2% in 2010 nog wel positief zijn, maar Hatzius helt eerder naar een neerwaartse bijstelling van de groei in de VS.
De inflatieangst is daarom zwaar overdreven (de Fed kijkt niet alleen naar de inflatieverwachting die in index linked bonds is ingeprijsd, maar ook naar surveys voor inflatieverwachtingen en de verwachtingen van een panel economen. Die laatste twee bronnen geven een daling aan van de verwachte inflatie). De Fed moet doorgaan met een ruim beleid en niet zoals men binnen de Fed aan het bediscussiëren is de discontorente verhogen.
Commentaar: werkgelegenheid hangt nauw samen met groei boven 2-3% en vooral ook met herstel van investeringen (zoals blijkt uit de surveys van CEO's, de Phillyfed (pennsylvania) en het Empire State survey (New York))
Het verlies van de senaatszetel in Massachusetts door de democraten zou volgens sommigen bullish moeten zijn, maar volgens anderen bearish omdat dit een teken kan zijn dat het monetaire beleid veel verkrapt moet worden om de Tea Party stemmers te vriend te houden. D.w.z. als die theorie juist is, dan moeten beurzen nog 15% mer achteruit. Dat is niet mijn basisscenario, maar een partij in het nauw kan rare sprongen maken.

25 januari 2010

S&P oversold?



Diverse brokers en blogs stellen dat de S&P iets te veel gedaald is.
Plaatje van Stategas laat zien dat S&P volgens de RSI (relatieve sterkte index) te veel gedaald is. Plaatje blog Bespoke ook. Ook put/call ratio wijst op een oversold markt. Opwaartse trendkanalen zijn niet gebroken.
Brokers (bijvoorbeeld CS) wijzen erop dat men niet zo bang hoeft te zijn voor een strenger monetair beleid in China.
De angst voor ellende met Griekenland vloog omlaag vandaag.
Barron’s wijst erop (zie column gisteren) dat bankaandelen goedkoop zijn.
Conclusie: Pauze BC in vierjaarscyclus waarvan ik eerst dacht dat deze voor kerstmis was afgelopen heeft wat langer geduurd, wel de gewone ongeveer 14 weken en wel de ongeveer de kleine 5% correctie, als nu dan eindelijk wel de behoorlijke rally CD gaat starten.

24 januari 2010

Banken op dieet maar ze zijn goedkoop (Barrons)



Het hoofdartikel van Barron's (het toonaangevende blad voor beleggers in de VS) gaat over de gevolgen van de regels die Obama (met behulp van Volcker) op aan het stellen is voor het bankwezen. Sommige financials zijn daarom de bonuspot "vrijwillig" aan het verlagen, zoals Goldman Sachs deed [commentaar: van 48% naar 36%, maar per werknemer steeg de bonus gemiddeld van $316.000 naar $ 498.000, dus zo heel veel hebben ze nog niet willen leren]en waardoor de aandeelhouder meer van de winst krijgt. Het veilger maken van het financieel systeem is vergelijkbaar met wat er gebeurde na de paniek van 1907 (oprichting FED) en na de krach van 1929 (de wetgeving van Glass Steagall die banken verplichtte te kiezen een soort sparbank te zijn of een handelsbank). De nieuwe regelgeving zou de verliezen van de Kredietcrisis niet hebben voorkomen.
De daling van de koersen van de financials is begrijpelijk, maar Barrons vindt dat nu de nodige financials erg goedkoop zijn, vooral als zeopgeknipt zouden worden.
Mijn commentaar: bankaandelen zijn de laatste jaren niet langer goed te doorgronden, je weet niet welk risico je loopt. Barron's zal wel gelijk hebben dat financials nu erg goedkoop zijn, maar meestal is het verstandig niet veel in te zetten op aandelen waarvan je niet langer begrijpt wat ze aan het doen zijn/ hoe veel ze waard zouden moeten zijn.

Verzet tegen grote overheid groot



Overheidsuitgaven nemen een te groot deel van het BNP voor hun rekening (zie plaatje Economist), zo vinden de Amerikanen en met hen vele anderen, zo stelt the Economist deze week (eigenlijk zijn de overheidsuitgaven alleen in het VK echt uit de hand aan het lopen; de uitgaven van de Amerikaanse overheid zijn (ondanks het dure defensieapparaat) nog betrekkelijk laag.
De onvrede over de tomeloze groei van de overheidsuitgaven zou volgens the economist de hoofdreden zijn voor het verlies van de senaatszetel van Ted Kennedy aan de republikijnen (waardoor de hervorming van het gezondheidszorgstelsel in de VS enorme averij aan het oplopen is.
Ik geef dit soort berichten (vgl tea party berichten) aandacht, omdat deze de tijdgeest goed beschrijven. De positie van de overheid is niet zo sterk als iedereen dacht begin 2009. Dat is goed nieuws voor de macht van het bedijfsleven en individuen. Dat betekent weer dat het goed zal gaan met de productiviteitsstijging (ondanks de lage investeringen).