Posts tonen met het label sprookje erwt. Alle posts tonen
Posts tonen met het label sprookje erwt. Alle posts tonen

3 december 2011

de PIGS prinses en de erwt en de koning



Het sprookje van de erwt en prinses euro

Woody Brock vergeleek de eurocrisis met het sprookje van de prinses en de erwt.
Ik denk dat je de eurocrisis eerder aan de hand van het Hongaarse sprookje van de boerenjongen en de erwt kunt vertellen.

Niet zo heel erg lang geleden, eind jaren negentig had de koning moeite met het vinden van de juiste prinsen voor zijn prinses euro. Iedereen wilde wel trouwen met prinses euro, want dan lagen de rijkdommen voor het oprapen. Zij had immers toegang tot de onmetelijke rijkdommen van de obligatiemarkt.
Er dienden zich dan ook vele prinsen aan. Om te controleren of het echte prinsen waren moesten ze eerst naar de heksen van Maastricht gaan. Die hadden hun eisen: Hun staatsschuld moest kleiner dan 60% van hun inkomen zijn en het gat in hun hand niet meer dan 3%.
Die saaie prinsen uit het Noorden, die voldeden moeiteloos aan die eisen, maar de prinses walgde van die onromantische typjes. Die prins Mark met zijn 800 pond was toch veel te zwaar. Ze vroeg aan de koning of ze ook om mocht gaan met een zuidelijke prins, die waren er toch genoeg.
Ja zei, de koning, maar dan moeten ze toch echt eerst naar Maastricht. Geen van de zuidelijke prinsen kon aan de eisen van de heksen in Maastricht voldoen.

Totdat op zekere dag een boerenjongen uit het Zuiden bij de koning aanklopte. Hij had de dag ervoor een erwt gevonden en had berekend dat als je die zaait en alle zaden die daaruit voortkomen ook weer zaait en maar door blijft telen, dat je dan toch wel heel erg veel erwten zou krijgen. Daar had je toch wel minstens vijftig zakken voor nodig. Dus hij vroeg aan de koning of hij vijftig zakken had voor de oogst in volgende jaren. En de koning dacht, een jongen die zo veel zakken nodig heeft voor zijn oogst en ook nog uit het zuiden komt, dat is net iets voor prinses euro.

Eerst even de kleine test of het een echte prins is. Daartoe werd de jongen uitgenodigd om een nacht in het gastenverblijf te slapen. Daar hadden ze strobedden en een echte prins zou volgens de test bijna de hele nacht wakker moeten liggen. Er werd een rekenmeester op wacht gezet of de jongen de hele nacht flink zat te woelen. De jongen raakte die nacht ineens zijn erwt kwijt en dat kon toch niet. Hij keerde de hele slaapkamer op zijn kop en vond na uren eindelijk zijn erwt weer terug. De rekenmeester kon de opgetogen koning vertellen dat de jongen, ineens prins Drachme genaamd, echt geen oog dicht had gedaan.

De koning zei dat hij eerst nog even het kasteel van de prins moest zien, maar dat als dat meeviel, hij zijn dochter prinses euro kon krijgen. De koning, de prinses en de toekomstige prins gingen op reis. Die reis was lang, want de prinsgemaal in wording had geen kasteel en durfde dat niet te vertellen. Het gezelschap was uiteindelijk helemaal aan de periferie van het rijk van de koning gekomen en deze begon te twijfelen aan de verhalen van de prins. De duivel had hierop gewacht en verscheen in de gedaante van Goldman Sachs aan de prins: als je mijn derivaten gebruikt, dan kun je gemakkelijk dat kasteel Hellas, opgetuigd met de rijkste subsidies van Europa, daar kopen. Maar ik kom dan na zeven jaar wel terug en dan moet je mijn vragen weten te beantwoorden, anders stuur ik mijn bond vigilantes op je af en moet je als Griekse god in de hel dienen. Prins drachme was verliefd op prinses euro en accepteerde de derivaten van de duivel. De koning was onder de indruk van kasteel Hellas en zo kreeg prins drachme zijn prinses euro.

Dat ging een hele tijd goed. Met de hulp van prinses euro leende en leende hij maar en de welvaart steeg in zijn rijk. Maar na zeven jaar kwam de duivel terug. Prins drachme was daar benauwd voor en hoopte terecht dat de rekenmeesters van de koning in Frankfurt hem zouden kunnen helpen met de vragen.
Op de eerste vraag hoe je de rekeningen kunt betalen als je een tekort op je staatsbegroting hebt in Europa, zei de prins: dan vraag je toch gewoon extra subsidies van Europa. De duivel was verbaasd dat de prins het antwoord wist en ging door naar vraag twee.
Wat doe je als die subsidies niet groot genoeg zijn om je tekort te dekken? De prins zei dat hij dan via prinses euro altijd dat tekort kon bijlenen. Wat een inzicht dacht de duivel, die boerenjongen kent mijn streken, ik begin te twijfelen of ik hem wel kan meenemen als Griekse god naar mijn rijk. Op de derde vraag hoe je goedkoop geld kon lenen zonder aan de eisen van de heksen van Maastricht te kunnen voldoen meldde de prins het volgende: je moet gewoon vertellen dat je tekorten niet zo groot zijn, kleiner dan wat de heksen eisen en rekenmeesters aanstellen die heel geloofwaardige cijfers produceren dat die begrotingstekorten maar heel klein zijn. De duivel knikte, weer een correct antwoord. Ongelooflijk.
Op de vierde vraag wat je dan moet doen als je al jarenlang die tactiek toepast en de heksen van Maastricht aan je leenbehoefte kunnen zien dat de cijfers van de door jou aangestelde rekenmeesters niet kloppen?
De prins zei dat je een dan een mooi blikje moest maken, waar alle andere prinsen in Europa maar wat graag tegenaan wilden schoppen, alle straten van Europa door. De heksen mogen niets doen als de andere prinsen tegen het blikje schopten, zo had de duivel zelf verordonneerd. De duivel begon kwaad te worden. Wat is dit voor een boerenpummel die alles beter weet dan ik? Hij zei vooruit, je wint voorlopig, prins drachme, maar ik stel mijn laatste vragen niet nu maar over twee jaar.

De duivel liet toen een enorme financiële storm over de hele wereld los. Na twee jaar kwam de duivel terug. Hij betoverde de koning zodat deze half man half vrouw werd. De ene dag was de koning een driftig ADHD ventje dat allerlei maatregelen bedacht om de financiële storm te laten luwen, de andere dag was hij een besluiteloze vrouw die alle maatregelen van de vorige dag als onzin bestempelde en maar geen rekenmeesters kon vinden die wisten wat te doen.
Prins drachme had wel heel erg veel last van die financiële storm. Met de hulp van de obligaties van prinses euro had hij inderdaad heel wat erwten kunnen planten, maar door de storm waren die bijna allemaal weggewaaid, in de verste verten geen vijftig zakken vol die nodig zijn om het begrotingstekort te laten voldoen aan de eisen van de heksen uit Maastricht. Overal waren ineens de bond vigilantes en links en rechts zogen die alle vitale sappen uit de economieën van Europa. De ene na de andere prins werd vervangen in Europa als de bond vigilantes te veel sap uit hen hadden gezogen.

Toen kwam de duivel weer terug en prins drachme probeerde alles om de duivel te paaien. Van de koning kon hij sinds die half man half vrouw was geen steun meer verwachten, die liet zijn rekenmeesters uit Frankfurt niet meer helpen. Hij gooide al zijn rekenmeesters eruit om die te vervangen door kollen van het IMF. Hij stuurde zijn premier de laan uit, ondertekende alle bezuinigingsbevellen die hem werden voorgelegd, maar er kwamen toch steeds meer bond vigilantes op hem af.

Zo zei de duivel, je ziet wat er gebeurt als je me te slim af probeert te zijn. Mijn vijfde vraag is hoe je nu je rekeningen betaalt, nu de kollen van het IMF hebben laten zien dat je veel grotere tekorten hebt en veel meer schuld dan je ooit kunt betalen. De prins zei, dat je dan altijd geld kunt aftroggelen van de andere prinsen uit Europa door te dreigen dat er een Lehmanmoment ontstaat als ik niet betaal, dat ze dan zo veel geld verliezen dat ze straks allemaal weer in het stro moeten slapen. De duivel stond totaal perplex van zo veel duivelse briljantie.
De duivel zei, maar wat doe je dan als ook al het geld van de andere prinsen op is. Prins drachme wist zelfs hierop het antwoord. Dan zorg je dat de koning de nucleaire optie gebruikt, waarmee je alle rekenmeesters uit Frankfurt op de knieën krijgt en dan drukken zij zo veel geld dat al mijn schulden weg zijn.
Haha, nu heb ik je zei de duivel. Ik heb de koning betoverd en die doet dit nu niet meer voor je. Antwoord is fout, nu ga je branden in de hel als Griekse god.
Oh nee zei prins drachme, ik maak de koning wijs dat ik met een fiscale unie akkoord ga waarbij de mannekens pis uit Brussel mogen bepalen hoeveel ik mag lenen uit de obligatiewateren waar prinses euro dan weer onbeperkt mag drinken. De andere prinsen uit het Zuiden steunen me, die willen ook hun schulden weg.
De duivel werd zo boos van de superbe uitleg van prins drachme dat hij uit elkaar spatte en zo inderdaad de nucleaire explosie kwam die prins drachme zo hard nodig had. Er ontstond een tsunami aan hulp uit alle obligatiewateren van de wereld.
Er kwamen geen eurobonds, waar prins drachme zo om gesmeekt werd, maar euro bills waar landen tot 10% van hun BNP konden lenen, de mandarijnen uit China voorzagen de kollen van het IMF met meer geld dan ze ooit gezien hadden, het EFSF en ESM werden een groot succes en de rente bleef nog lang op 0.
Zo leefden prinses euro, prins drachme en al die andere nieuwe prinsen nog lang en gelukkig in tijden met veel inflatie.

1 december 2011

De prins en de erwt en de eurocrisis

Woody Brock haalde het sprookje van de prinses en de erwt aan in verband met de eurocrisis (zie post van eergisteren).Daarbij legde hij de nadruk op de oorzaak van het probleem (wat is de erwt), niet de moraal van het verhaal (om te bewijzen dat je een prinses bent moet je overgevoelig zijn). De meeste mensen verbazen zich erover hoe verwaand de prinses is en dat ze zo'n punt maakte van iets volkomen onbelangrijks, maar waarschijnlijk heeft Woody gelijk dat je moet weten wat de erwt is, anders wordt je zo maar de Eerste Wereldoorlog ingerommeld, het grote voorbeeld van overgevoelige politici die extreem reageerden op een betrekkelijk klein probleem. Ze hadden gewoon na 100 jaar weer zin in een flinke oorlog.
Aansprekend is wel dat men de hele tijd met allerlei matrassen komt aandragen in de eurocrisis om de problemen te verlichten zonder de oorzaak van het probleem, de erwt, weg te nemen.

Misschien had Woody beter de analogie moeten maken van de eurocrisis met het Hongaarse sprookje van de jongen die een erwt vond en daardoor een prins en uiteindelijk zelfs koning werd.
Dat sprookje lijkt tot bijna het einde op het lijf van Berlusconi geschreven.

Dat sprookje gaat alsvolgt (bron Wikipedia)
"Op een dag vond een jongen een erwt. Nu is dat op zichzelf niets bijzonders, maar de jongen geloofde dat hij nu onmetelijk rijk was en dat het hem aan niets meer zou ontbreken. Want als hij nu zijn erwt zaaide, zou hij er over een jaar een maat, over twee jaar een vat, over drie jaar honderd vaten, over vier jaar duizend vaten en zo steeds meer en meer van krijgen.

Maar, zo bedacht hij, waar moest hij dan al die rijkdom in onderbrengen? Eigenlijk moest hij maar meteen naar de koning gaan en hem vragen hem duizend zakken te lenen.

Zo gedacht, zo gedaan. De koning hoorde het verzoek van de vrolijke jongen welwillend aan en vroeg hem verbaasd waarvoor hij zoveel zakken nodig had.

"Voor mijn erwten," antwoordde de jongen vlot en opgewekt.

De koning dacht dat de jongen wel geweldig rijk moest zijn als hij zoveel zakken nodig had, en omdat hij ook een fris en knap gezicht en een mooie, slanke gestalte had, wilde hij hem wel graag tot zijn schoonzoon maken. Hij had namelijk een bevallige dochter die de leeftijd had om met een knappe aanbidder te trouwen.

Maar hij wilde niet te haastig te werk gaan. Daarom wees de koning onze boerenjongen allereerst een slaapplaats aan in het stro. Hij wilde hem namelijk op de proef stellen. Wanneer iemand op een strobed geen rust kon vinden - zo had hij gehoord - en het stro steeds maar bleef ritselen en knisperen, dan was dat een betrouwbaar teken dat de man op het stro niet arm was.

Daarom gaf hij een knecht opdracht aan de deur te luisteren of het stro waarop de jongen lag ook ritselde.

Nu, dat gebeurde zeker, want de jongen had in het stro zijn erwt verloren. Daarom gooide hij het zo door elkaar dat er geen eind kwam aan het geritsel en geknisper. Toen dit de koning werd meegedeeld, was hij zeer verheugd, want nu twijfelde hij er niet meer aan dat de knappe jongen buitengewoon rijk was.

Dus zei hij de volgende dag tegen hem: "Als je er geen bezwaar tegen hebt, wil ik je mijn dochter tot vrouw geven." Het laat zich denken dat de jongen hier helemaal geen bezwaar tegen had en dat hij de uitgestoken hand van de koning direct stevig drukte.

Zo werd de bruiloft gevierd en de dagen daarna verliepen met louter feestvreugde en vermaak.

Na afloop van de feestelijkheden nam de koning echter onze Hans apart en zei tegen hem: "Nu wil ik een koets laten inspannen, zodat we naar jouw kasteel kunnen rijden en je ons al je rijkdommen kunt laten zien." Toen sloeg de angst Hans toch wel wat om het hart, maar hij liet niets merken en zette een vrolijk gezicht.

Dus werd de gouden koets van de koning ingespannen. De jonge prins moest naast de oude koning gaan zitten en daar gingen de vier paarden in snelle draf vooruit de stad uit en het bos in.

Toen de koning vroeg in welke richting het kasteel van zijn schoonzoon was gelegen, keek deze zo onschuldig mogelijk en wees lukraak naar het noorden. Eigenlijk maakte het hem niets uit, omdat hij noch in het noorden of in het zuiden, noch in het westen of in het oosten een kasteel zijn eigendom kon noemen.

Maar naarmate de tocht langer duurde en de koning vaker vroeg hoe ver het nog was naar het kasteel, begon Hans onrustiger op zijn zitplaats heen en weer te schuiven. Ten slotte hield hij het niet langer uit. Hij zei tegen de koning dat hij even met een boswachter die in die omgeving woonde moest spreken en dat hij in een ogenblik terug zou zijn. Daarop sprong hij uit de koets en rende zo snel als hij kon het bos in, voortdurend bang dat de koets van de koning hem zou volgen.

Plotseling pakte iemand hem echter bij de punt van zijn jas en vroeg hem waar hij zo hard naartoe liep. Jonker Hans antwoordde snel dat hij voor zijn schoonvader en zijn vrouw, de jonge koningsdochter, weg moest lopen omdat hij geacht werd ze naar zijn kasteel te brengen, en dat hij helemaal geen kasteel had omdat hij maar een arme boerenjongen was.

"Als dat zo is," sprak de vreemdeling en lachte zo honend als alleen de duivel dat kan, "dan hoef je niet weg te lopen. Zie je daar in de verte tussen de bomen dat kasteel? Dat behoort aan jou met negen varkens op de koop toe. Ik stel slechts één voorwaarde: over zeven jaar kom ik terug en dan stel ik je negen vragen. Blijf je me op ook maar één daarvan het antwoord schuldig, dan behoor je me met huid en haar toe. Ga je daarmee akkoord?"

Onze jonker zei hier geen nee op, want hij had haast en het kasteel in de verte zag er heel groot en deftig uit.

De vreemdeling verdween en Hans liep zo snel hij kon naar de koets terug, waar de koning en zijn dochter al ongeduldig op hem wachtten en hem niet al te vriendelijk ontvingen.

Maar hun stemming verbeterde snel toen ze het kasteel binnenreden, waar de tinnen schitterden in het avondlicht en de vertrekken stuk voor stuk prachtig waren ingericht.

Zo leefde Hans daarna vorstelijk en plezierig met zijn jonge vrouw in het mooie kasteel. Hoe meer echter het einde van het zevende jaar naderde, hoe akeliger Hans zich begon te voelen en toen hij op een winteravond treurig door de tuin liep en over zijn benarde toestand nadacht, stond er plotseling een oud mannetje voor hem en vroeg hem vriendelijk waarom hij zo diep in gedachten was. Hans besloot de oude man in vertrouwen te nemen en vertelde hem precies wat er met hem aan de hand was en wat hem te wachten stond. Daarop zei de grijsaard: "Wees niet bang. Ik zal je goede gedachten ingeven, zodat je op elke vraag het juiste antwoord vindt."

Daarmee was Hans getroost en toen op de laatste dag van het jaar de vreemdeling uit het bos werkelijk stipt op tijd verscheen, was Hans niet bang en antwoordde opgewekt en zonder aarzelen op de vragen van de duivel, want die was het aan wie hij zijn ziel had verkocht.

De eerste vraag luidde: "Wat bestaat uit één en is veel waard?"

Prompt kwam het antwoord: "Een goede waterput op de binnenplaats is de heer des huizes veel waard."

Met dit antwoord was de duivel tevreden en hij vroeg direct verder: "Wat bestaat uit twee en kan slecht worden gemist?"

Vlot antwoordde Hans: "Voor wie twee gezonde ogen heeft staan hemel en aarde open. Voor wie ze verliest zijn beide gesloten."

Toen vroeg de duivel, al een beetje geïrriteerd, verder: "Wat bestaat uit drie en is heel handig?"

Direct volgde het antwoord: "Wanneer iemand een goede drietandige vork bezit, dan kan hij zowel eten als hooi maken."

En zo ging het verder, vraag na vraag en antwoord na antwoord.

"Wat bestaat uit vier en is heel nuttig?"

"Wie vier sterke wielen aan zijn wagen heeft en vier sterke paarden ervoor, komt snel vooruit."

"Wat bestaat uit vijf en is heel praktisch?"

"Wie vijf ossen bezit, kan een zware last op zijn wagen laden, want als een van de vier uitvalt, kan hij de vijfde inspannen."

"Wat bestaat uit zes en maakt gelukkig?"

"Wie zes bunder akkerland bezit, heeft een goed inkomen en hoeft niet uit bedelen te gaan."

"Wat bestaat uit zeven en is iets heel fijns?"

"Wie zeven flinke zonen heeft, kan ze het hele jaar door al het werk laten doen en zich daarover verheugen."

"Wat bestaat uit acht en is iets prettigs?"

"Acht meisjes vormen prettig gezelschap."

Toen werd de duivel heel boos, want zulke slimme antwoorden had hij niet verwacht.

"Wacht maar," zei hij, "nu komt de negende vraag nog en als je daarop het antwoord niet weet, moet je met me meegaan, daar helpt geen tegenstribbelen aan. Vooruit, wat bestaat uit negen en is ook iets goeds?"

Toen lachte Hans en zei: "De negen varkens in de stal die je me hebt beloofd, die zijn iets goeds nietwaar? En nu zijn ze van mij, net als het kasteel."

Toen moest de duivel zijn nederlaag erkennen en Hans had rust en leefde gelukkig en tevreden met de koningsdochter. Na de dood van zijn schoonvader werd hij zelfs koning.

En dat alles alleen door een erwt die hij ooit op straat had gevonden. Ja, een mens mag geen enkel ding minachten, hoe klein en onaanzienlijk het ook is. Wie weet waarvoor het ooit te pas kan komen. Misschien kun je er zelfs koning mee worden, net als onze Hans."

bron wikipedia voor de sprookjes prinses op de erwt en de jongen die een erwt vond.

Berlusconi glorieerde bij raadsel acht maar overleefde vraag 9 niet van de duivel. Hij kon enrom overleven door zijn pact met de duivel via het naar de hand zetten van de media, maar viel uiteindelijk door de mand.

29 november 2011

Woody Brock en de prinses op de erwt als probleem van de euro

Woody Brock kwam vanmiddag weer langs en vertelde onder andere zijn enkele dagen terug verstuurde verhaal over de problemen van de euro in het kader van de prinses die zo'n last had van die erwt.
Hoeveel matrassen men ook op het bed van de prinses legde, ze kon niet slapen omdat ze niet lekker lag. Pas na het weghalen van al die matrassen en vooral die erwt natuurlijk waren de problemen opgelost.
Zo bezien lijken de problemen van de euro niet zo moeilijk op te lossen.
Die erwt is volgens Woody de te lage correlatie tussen de economische groei in het noorden van Europa vergeleken met die in het zuiden. Idealiter zou die 0,8+ moeten zijn, terwijl die tussen de eurozonelanden gemiddeld 0,58 is geweest en nu dreigt die correlatie tussen noord en zuid negatief te worden. Dan loopt het spaak, dan kun je met één rente, één monetair beleid niet toe voor de hele eurozone.
Een en ander heeft te maken met veel te grote overheidsschulden die niet verlaagd kunnen worden omdat vanwege demografische factoren en politieke wijsheid (je kunt verkiezingen alleen maar winnen door te veel te beloven, liefst veel hogere uitkeringen) de overheidsuitgaven fors omhoog moeten.
Hoe je het probleem op kunt lossen zonder Griekenland etc uit de unie te schoppen wist hij ook niet en vroeg ook wat wij daar over dachten.
Tsja als we één Europese minster van financiën in de Eurozone krijgen en een ECB die all in gaat dan ziet het er beter uit. Maar dan zijn de Grieken, Italianen nog steeds geen Duitsers en dat zal zo blijven, zoals Tinbergen al dacht (en van Tinbergen is ook dat er te weinig monetaire instrumenten zijn om zowel Noord als Zuid Europa te kunnen bedienen).
We zijn allemaal matrassen aan het leggen op de erwt via het hersenloos gecoördineerd kapot bezuinigen van Europa in plaats van groeibevorderende hervormingen en investeringen te doen. Het gevolg is langdurige jeugdwerkloosheid van 25% plus, te lage economische groei.
Er zou wel eens een triljard geld los kunnen komen van de ECB als de Italianse rente etc lang genoeg 9%+ blijft, maar dan is de erwt niet verwijderd (de knoflooklanden eten nog steeds niet genoeg stamppot met worst): Duitse/Franse banken zitten met te slechte balansen en hebben een extra matras nodig en daarom moet er geld naar PIIGS leningen.

Overigems begon Amerika eind 19de eeuw al een fiscale unie, maar kreeg het pas in 1911 een centrale bank. De eurozone is dat omgekeerd aan het doen en dat is niet handig.
Tobin werd weer van stal gehaald, dat je een risicovrije belegging nodig hebt en verder moet je kunnen arbitreren als de prijzen te hoog of laag zijn (bij staatsleningen op basis van een model met inflatie). Nu is niet meer duidelijk wat het waarderingsmodel van staatsleningen is (de rente in Griekenland of Frankrijk stijgt nie door oplopende inflatieverwachtingen maar door angst over het terugzien van je geld). Omdat er geen risicovrije belegging meer is, hangt de rente meer af van een kredietbeoordeling en inschatting van monetaire bezweringsformules en onduidelijke factoren dan van inflatie.