2 november 2014

samenvatting financieel economisch nieuws van de afgelopen week

De S&P kon een op een nieuwe recordwaarde sluiten. De krachangsten van oktober konden snel ingeruild worden voor hebzucht vanwege extra QE van vooral Japan, nadat de ECB al het goede voorbeeld had gegeven. Een meevallende groei in de VS over het derde kwartaal en een niet aflatende stroom goede winstberichten deden de rest.

De economische groei van 3,5% over het derde kwartaal was iets meer dan de 3% die verwacht was, ondanks een negatieve bijdrage van de voorraden maar vooral door een positieve bijdrage van de overheid, import en andere investeringen.
De FED beëindigt officieel het bijkopen van leningen in het kader van QE, maar de balans blijft even groot en als het even tegenzit, dan komt de FED opnieuw met iets leuks (net als de ECB en de BOJ en Peoples Bank of China). Men beloofde de rente nog geruime tijd niet te verhogen, al gaat het nog zo goed met de werkloosheid.
Het consumentenvertrouwen in de VS (Michigan) staat op het hoogste punt sinds 2007. Initial claims staan op het laagste niveau sinds meer dan een decennium. Persoonlijk inkomen steeg slechts 0,2% in september. Orders voor duurzame goederen daalden onverwachts, met 1,7%. De arbeidskosten (ECI) stegen met 0,7% in het derde kwartaal, vrij veel. D.w.z. het wordt weer tijd meer te gaan investeren.
Men begint een overwinning van de republikeinen in de senaat in te prijzen dinsdag (hoge kans dat ze de meerderheid halen).

In Japan steeg de industriële productie met 2,7%, een meevaller. Maar het belangrijkste nieuws was de enorme hoeveelheid extra QE die men gaat loslaten op de markten, ook een beetje op de aandelenmarkt. De yen verzwakte hierdoor en de Japanse beurs schoot omhoog.

In Duitsland daalde inflatie 0,3%vorige maand tot 0,7% op jaarbasis. Ook de detailhandelsverkopen over september vielen tegen. De IFO daalde verder, de verwachtingen zitten nu verder onder 100 (98,3 tegen vorige maand nog 99,3).

goed nieuws van de afgelopen week


http://www.valueplays.net/2014/10/31/gdp-may-ready-accelerate-growth/
De economische groei van 3,5% over het derde kwartaal in de VS was een meevaller. Voorraden droegen negatief bij en dat is gunstig voor de verwachtingen voor het vierde kwartaal. De import daalde en dat zou wel eens naar boven kunnen worden herzien.
Het plaatje hierboven van Sullivan laat zien dat de groei in de VS sinds 2009 op een groeipad van 2,3% zit, 1% gedrukt door het voortdurend snijden in de overheidsuitgaven.  Die neergaande trend van de overheidsuitgaven lijkt te zijn afgelopen. Locale overheden geven weer meer uit en de federale overheid is weer meer geld uit aan het geven aan oorlogen.
Als dit doorzet gaat het structurele groeipad meer richting 3,3%. Huizenbouw en andere bouw dragen nog te weinig bij aan de groei en ook de baken moeten weer wat royaler gaan worden. Het bedrijfsleven lijkt iets meer te gaan investeren in plaats van eigen aandelen inkopen.
De groei van de consumptie is nog laag, niet in de pas met de banengroei (die doorzet gezien de zeer lage initial claims voor werkloosheid en de groei van het aantal vacatures) en de langzaam stijgende loongroei en de lagere benzineprijzen. Dat laatste, geld bespaard op benzine, wordt uiteindelijk toch altijd wel uitgegeven door de Amerikanen en nu gaat dit ook gebeuren. Betere kerstverkopen dus.

Met de winsten gaat het goed. De winsten komen iets beter boven verwachting binnen dan normaal (+5% in plaats van +3-4%) en de 'beat' is ook wat hoger.

Japan zorgde voor de hoofdprijs van het goede nieuws. Wie dacht dat door het stoppen van de FED met QE (quantitative easing via het schier oneindig opkopen van voornamelijk leningen) de centrale banken in de wereld minder geld zouden gaan drukken komt bedrogen uit. In vorige weken heeft de ECB ex Duitsland de goede bedoelingen laten blijken om de balans te laten exploderen, nu was de eer aan de Bank of Japan. Kuroda geeft het nog niet op. Via een zwaar bevochten beslissing (5 voor, 4 tegen) gaat de QQE in de versnelling. Men koopt straks  meer op dan er aan staatsleningen wordt uitgegeven. Men gaat ook meer aandelen en REIT's kopen. Die hebben een veel hoger (dividend)rendement dan de staatsleningen. Het staatspensioenfonds GPIF van een slordige $1000 miljard gaat het gewicht van aandelen verdubbelen. En de nodige andere fondsen ook. Of een en ander tot inflatie leidt in de reële economie valt te bezien, maar een en ander hoort wel te leiden tot hogere prijzen in de asset economy.

Een en ander leidt tot groeiende twijfels of de beurs moet instorten na het einde van nieuwe QE door de FED http://dashofinsight.com/weighing-week-ahead-end-qe-means-individual-investor/ . Volgens de theorie hoort de omvang van de balans van de FED de graadmeter te zijn voor de hoeveelheid monetaire stimulering, maar de laatste jaren reageerde de markt meer op (verwachte) versnellingen en vertragingen van QE. Er was na QE1 enQE2 en einde Operatie Twist een beurscorrectie en nu wist iedereen at dit tot een fikse beurscorrectie moest komen. Op 16 oktober leek dit inderdaad te gaan gebeuren, maar het bleek de capitulatie te zijn van de beleggers, zelfs een beetje van de obligatiebeleggers die eindelijk op vrijwel 0% zien dat de rente nog echt, bijna gegarandeerd deze keer, heel veel kan dalen.

Opvallend was verder hoe precies de beurs weer last kreeg van het zo snel korten van de dagen en de vallende blaadjes. Daar kwam weer die grote bijstelling van te optimistische verwachtingen voor met name Europa. Na een grote gezamenlijke huilpartij van de economen bij het IMF, bleek een en ander toch niet zo erg te zijn als gedacht. Winstgroei is beter dan nominale groei BNP (door inkopen eigen aandelen en uitblijven te hoge loonstijging en doorgaand extreem lage rentelasten). En ook weer kwam er die paniek over QE, gepareerd door de FED zelf, de Bank of Japan en de ECB.
En aandelen nu veel te duur qua koerswinstverhouding?
Welnee zegt bovenstaand plaatje van George Minack. Op basis van de verwachte winst twee jaar vooruit is de koerswinstverhouding precies gemiddeld sinds 1988 en dat bij de huidige lage rente en inflatie.
Terug is de S&P op een all time high, nog steeds onverwacht precies al vijf jaar het pad volgend van onze kaart van de Kondratieffgolf.

24 oktober 2014

internet vernietigt niet de middenklasse (Schumpeter: Pointers to the future)

Pointers to the future
Forecasting the internet’s impact on business is proving hard
Oct 18th 2014 |
http://www.economist.com/news/business/21625801-forecasting-internets-impact-business-proving-hard-pointers-future

Dit artikel in The Economist zette me aan het denken. Columnist onder de naam van Schumpeter gaf mooie voorbeelden hoe de toekomst bijna altijd anders is dan je verwacht op basis van nieuwe technologie. Het elektrische scheerapparaat heeft de baarden niet uitgebannen. Alle automatisering heeft ons veel werk uit handen genomen, maar men heeft het drukker dan ooit. Het nirwana dat ons voorgehouden is dat over enige tijd machines al ons werk uit handen nemen en wij lekker al luierend op onze krent kunnen blijven zitten, komt maar niet naderbij.

Zo is het ook met internet aan het gaan. We zouden de ‘death of distance’ zien en ‘the world is flat’ was enige jaren geleden een populaire slogan. Je zou anoniem zijn op internet en grote ondernemingen zouden het lastig krijgen als de nieuwe dinosaurussen van deze tijd.

Het lijkt wel Orwell’s 1984 als je ziet wat Facebook en Google van ons weten.

Internet zou de adviseur overbodig maken, want je kunt alle adviezen opzoeken op internet. De tussenmensen zouden uitsterven. Winkels zouden verdwijnen, want je zou alles online gaan kopen. Globalisatie was een ramp, want iemand uit India kan je even goed adviseren op internet als iemand in je eigen woonplaats. Kortom we zijn af aan het stevenen naar de Piketty-maatschappij waarbij een paar mensen het steeds beter krijgen en een steeds groter deel het steeds slechter in het Westen.

Internet zou onze keuzes makkelijker maken. Helemaal niet dus, het vergroot de keuzemogelijkheden zo exponentieel dat we helemaal de bomen door het bos niet meer zien. Wij hebben mensen nodig die ons helpen bij die overmaat aan keuzes. Mensen waarop je kunt vertrouwen en die niet te dom zijn. Mensen die vlakbij zijn, in je woonplaats liefst. De middenklasse adviseur dus meestal.
En de e-commerce (Bonobos, Screwfix straks zelfs Amazon, begint nu winkels te openen, vooral bij kleding, maar het worden st)eeds meer winkels. Er is dus nog hoop voor de beleggers in winkels.


Nu denken we dat door internet veel banen gaan verdwijnen bij onderwijs en zorg. Nee, dat gaat niet gebeuren, want er is een enorm groeiende vraag naar goede zorg en onderwijs, liefst ondersteund met internet, robots.
 
Schumpeter eindigt met de opmerking dat we nog een heel eind weg zijn van totale vernietiging door creatieve vernietiging:
There is a world of difference between disruption and destruction.
Net als je denkt dat de middenklasse weggevaagd wordt en er alleen veel verdiendende individuen en miserabele minimumloners over blijven komt dit verhaal van Schumpeter. Er is nog steeds een grote middenklasse nodig!]

Australië, lowflation en de invloed van een zwakke valuta op inflatie



Lowflation heeft de oevers van het Australische continent bereikt. De zwakke Australische dollar heeft de inflatie zo’n anderhalf jaar opgekrikt, maar nu niet meer.  Alle inflatietrends zijn nu naar beneden.
In de Eurozone zou het ook zo kunnen gaan.

23 oktober 2014

nogmaals, is er capitulatie bij de obligatiebeleggers?

(plaatjes van Bianco)
Er was een enorme uitstroom uit de maerikaanse obligatiefondsen. Meestal hoor je dat dit gebeurt na slechte performance, maar dat is deze keer toch beslist niet het geval. Er is verkocht op visie, zoals in 2007/8 ook gebeurde met aandelen. Die particuliere belegger is lang niet zo dom als atijd wordt beweerd.
En dan die flash crash van de Amerikaanse staatsobligaties. Dat was bepaald niet vanwege iliiquiditeit. 15 oktober was een van de grootste omzetten ooit en dat is al even zo.

capituleren de obligatiebeleggers?

Bovenstaand plaatje van Bianco laat zien hoe een groeiend aantal klanten van JP Morgan tracht toe te slaan na de enorme daling van de rente. Hun pijngrens is overschreden en ze dekken hun onderweging in obligaties. Eindelijk zien ze het licht en gaan ze meer in obligaties beleggen. De rode lijn is nog niet laag genoeg in de ogen van James Bianco, die terecht heel het jaar door gehamerd heeft op het kopen van obligaties omdat de rente zou dalen. Hij was een van de weinigen die dit goed gezien heeft, met als redenen dat iedereen permanent te optimistisch is over economische groei, 100% van de economen een hogere rente voorspelt en de FED echt niet de rente gaat verhogen, bij elke tegenslag op de beurs wordt de eerste verhoging uitgesteld. Bij de baard van Bernanke, die verhoging komt later dan gedacht.
Bianco's tabel van de daily traders laat een extreem optimisme zien in de Daily Sentiment Index, al is het iets minder extreem dan woensdag, toen echt iedereen verlekkerd zat te kijken naar die heerlijke 10-jaar Treasuries met een rente van 1,86% (nu 2,23%).

N.B. er gaan weer volop geruchten http://nypost.com/2014/10/20/plunge-protection-behind-markets-sudden-recovery/ dat het Plunge Protection team afgelopen woensdag volop in actie is gekomen met het op grote schaal kopen van futures om de daling van de aandelenmarkten te keren. Dudley werd in stelling gebracht (de uitvoerder van de orders van het Plunge Protection team) om te zeggen dat hij dacht dat QE misschien wel verlengd moest worden als de beurs zo daalde. En hup, daar gingen de koersen weer. Zo maakt de FED weer miljarden extra winst via koersmanipulatie.

rijkste 20% over de fiscal cliff gejaagd in VS

We zijn overstroomd met verhalen dat de rijkste 1% het beter heeft gekregen en de rest slechter. De rijken hebben steun gekregen van de FED, Buffet betaalt minder belasting als zijn secretaresse, de aandelenmarkt gaat door het dak.
Bij Wells Fargo zijn ze aan het rekenen geslagen en daar vonden ze dat de rijkste 20% inderdaad de afgelopen jaren een hoger inkomen had gekregen voor belastingen.


voor belastingen winnen de hoogste 20% inkomens, maar na belastingen verliezen ze (!). De belastingverhogingen voor de rijken bij de fiscal cliff van vorig jaar heeft de rijken toch behoorlijk geraakt. Geen wonder dat een deel van hen Obama de slechtste president uit de geschiedenis vindt.


22 oktober 2014

Nederland locomotief voor europa


Iedereen rolde van zijn stoel in Nederland. Wat was dat, verheerlijken we het Zeeuwse meisje niet langer? Weten we niet dat de pensioenfondsen weer moeten korten door de stunts van Magic Mario die de rente tot steeds langere looptijden onder nul brengt en de kansen op mooie rendementen op bedrijfsleningen de grond aan het in boren is?
Ineens zijn de Nederlanders weer spilziek na ruim drie jaar vrijwel onafgebroken dalingen van consumptie.
6,6% meer uitgaven aan duurzame consumptiegoederen.
En wat meldt het CBS voor de tijd na deze mooie cijfers over augustus:

Omstandigheden voor consumptie in oktober verbeterd

De omstandigheden voor de consumptie door Nederlandse huishoudens zijn in oktober per saldo verbeterd, blijkt uit de Consumptieradar van het CBS. De ondernemers in de industrie waren minder negatief over de toekomstige werkgelegenheid in hun branche. Ook waren de consumenten minder negatief over hun financiële situatie in het komende jaar, zoals het CBS gisteren publiceerde in zijn bericht over het consumentenvertrouwen in oktober. Ten slotte was de krimp van de beroepsbevolking vergeleken met een jaar eerder kleiner dan in de voorgaande maand.

 
Nederland is booming. Dat is duidelijk

ineens ziet iedereen weer de zon op de beurs

http://www.advisorperspectives.com/dshort/updates/Current-Market-Snapshot-141021.php
Plannen van de ECB om bedrijfsleningen te gaan kopen brachten eerst sterk stijgende koersen in Europa, maar daarna zocht Wall Street ook hogere sferen op. Het lijkt erop dat de correctie voorbij is.
Hierboven het plaatje van Doug Short dat laat zien hoe ver de beurs af is van het hoogtepunt van de afgelopen maanden. Het lijkt op een tamelijk normale kleine correctie, iets erger dan de 5,76% van de laatste twee keer, maar in lijn met terugval van de koersen tot de niveaus van ongeveer april/mei zoals ik eerder blogde (post oversold).
Sinds de herverkiezing van Obama moet je er als de kippen bij zijn om van koersdalingen te profiteren. Het ene moment zit iedereen te kniezen bij het IMF en dan zwelgt men weer in mooie verhalen over de economische stimulering door de lagere olieprijzen die vertraagd doorwerkt in lagere benzineprijzen en grotere kerstcadeautjes. En never fight the ECB. Magic Mario did it again.

21 oktober 2014

samenvatting financieel economisch nieuws van de afgelopen week

Een dag later dan normaal, maar nog altijd actueel zegt mijn collega Ruud nogal eens. Het was een zeer volatiele week waarbij de koersen per saldo eigenlijk niet eens veel bewogen. Ebola zou een belangrijke reden zijn, onwaarschijnlijk overigens ex de luchtvaartmaatschappijen en benzineverkopen. De schade van vooral woensdag werd met name vrijdag bijna weer goed gemaakt. Afgelopen maandag herstelde Azië (Japan met 4% voorop (na 5% daling in de week ervoor) door voornemens van het staatspensioenfonds GPIF dat het normgewicht voor Japanse aandelen verdubbelt en Abe die nog wat extra wil doen, eventueel de BTW-verhoging gaat uitstellen), maar Europa liet het weer afweten (en in Brazilië bibbert men voor een eventuele herverkiezing van Rousseff aanstaande zondag).
Op woensdag zagen we een flash crash van de rente in de VS. Daarna was er enig herstel van de rente. Een en ander lijkt op capitulatie, maar dit jaar was er steeds weer een reden waarom de rente steeds lager was. Maar deze keer begint er geloof te ontstaan dat de rente nog heel veel kan dalen en op deze lage rente zijn er ineens een heleboel mensen die vastrentende waarden willen overwegen in de asset allocatie.
Er is wel definitief onrust ontstaan over de liquiditeit van allerlei beleggingen, vooral bij high yield.
Curieus was dat small caps het beter deden en ook diverse Emerging Markets waren defensief. Het charme-offensief van Modi werkt nog prima. Hij veegt letterlijk overal de buurt schoon en dat slat aan na al die corrupte politici in India.

Het grootste oplawaai krijgende laatste tijd de grondstoffenprijzen, met name de olieprijzen. Maar ook deze lijken te stabiliseren, al doen de Golfstaten er alles aan om Rusland, Iran en de producenten met fracking in het nauw te brengen door niet minder te produceren. Economen die eerst zo bezig waren elkaar paniek aan te praten bij het IMF en in de startblokken zaten voor verlaging van hun groeiverwachtingen twijfelen nu ineens of ze die lagere olieprijzen moeten vertalen in opwaartse herzieningen van hun groeiverwachtingen. Dat gaan ze de komende weken dus doen.

Het pessimisme over Europa is enorm gegroeid, met vooral in Griekenland gevaarlijke ontwikkelingen (Syriza staat steeds verder voor in de peilingen). De rentes in de Europeriferie liepen behoorlijk op, maar ex Griekenland nog niet tot zorgelijke hoogtes. Frankrijk gaat het op een akkoordje gooien met Duitsland om het begrotingstekort te hoog te houden en is ineens de beste vriendjes met Italië (de liefde met Merkel is bekoeld). Renzi is trouwens enige successen aan het boeken met hervormingen, met lagere belastingen op o.a. arbeid. Poetin lijkt Poroshenko een akkoord door de strot te kunnen duwen. Het ZEW sentiment viel als een baksteen naar beneden, maar was slechts  in lijn met de daling van de beurzen.

Er was maar weinig economisch nieuws. Het vertrouwen in de VS van het midden- en kleinbedrijf NFIB liep terug, maar het consumentenvertrouwen loopt nog steeds op. Het sentiment van de huizenbouwers NAHBMI verslechterde onverwachts, terwijl het juist beter gaat met de hypotheken door de lagere rente. Initial claims voor werkloosheid zetten een vijftienjaars dieptepunt. Maar woensdag knakte het vertrouwen van de belegger door tegenvallende retial sales (ik blogde al dat die eerste cijfers niet te vertrouwen zijn) en een daling van de producentenprijzen (enige tijd geleden was men hier nog blij mee). Het begrotingstekort daalde van $680 tot $ 483 miljard (=2,8% van het BNP) over het fiscale jaar dat eindigt per 30 september (en dat zonder nieuwe belastingverhogingen). De groei van de industriële productie over september was een sterke 1%. De Phillyfed, de belangrijkste voorloper van de ISM daalde minder dan verwacht en noteerde een prima +20,7.

FED gouverneur Bullard suggereerde dat de FED misschien nog wat extra QE doet en de rente lager gaat verhogen, maar andere gouverneurs zeiden volgens Hilsenrath (en daar moet je naar luisteren) dat de FED gewoon stopt met QE en de rente rond juni gaat verhogen, tenzij er iets ergs gebeurt, maar 8% daling beurzen is daarvoor niet genoeg.

Het winstseizoen over het derde kwartaal verloopt tot op heden gunstig.Het percentage dat hogere winst haalt dan de consensus is ongeveer normaal, maar de mate waarin die bedrijven de consensus verslaan is groter dan normaal.  63% meldde beter dan verwachte omzetten en dat is meer dan de normale 50%. De guidance is wel enigszins tegenvallend.

China had mooie exportcijfers. Kredietgroei gaat weer iets meer via het schaduwbanksysteem. De Peoples Bank of China gaat onverdroten voort met verruiming van het monetaire beleid.

19 oktober 2014

goed nieuws van de afgelopen week

Met bijzonder weinig economisch nieuws vlogen de koersen meer op en neer dan we de afgelopen par jaar ooit zagen.
Het vertrouwen in de Amerikaanse economie is nauwelijks geraakt. De CDS spreads waarmee je het kredietrisico van Amerikaanse banken kunt verzekeren liepen nauwelijks op.     
De rente is zo laag geworden dat de hypotheekvraag weer aantrekt. De val van het aantal hypotheekaanvragen om een huis te kopen lijkt gestuit (dieptepunt was -12%). Herfinancieringen nemen weer toe en dat kan net op tijd zijn om de kerstverkopen wat beter te maken. De retailers zijn optimistisch en nemen meer mensen in dienst dan vorig jaar voor de kerstdrukte. Dat was het plan al voor de daling van de benzineprijs.
Investeringen gaan langzaam omhoog. Voor het eerst hoor je van een groeiende schare aandeelhouders die het management aanzetten om meer te investeren in plaats van meer aandelen terug te kopen.               


Eindelijk hebben we iets gezien dat op capitulatie leek van de vastrentende beleggers. De rente op tien jaar Amerikaanse staatsleningen, Treasurys (ze zijn zo belangrijk dat men deze leningen met een hoofdletter schrijft en e een merkwaardig meervoud voor heeft), ging totaal door de grond. Het steunniveau van 2,4% was al eerder doorboord en daar ging 2,3% ook al eraan. Maar op woensdag ging het ineens omlaag tot 1,86% intraday. Het wordt gezien als een soort flash crash, waarop je heel even koersen krijgt die je zelfs in je stoutste dromen niet kon verwachten. Daarna ging de rente weer omhoog. Je zou verwachten hè, hè, eindelijk die blowoff die de trend doet keren en nu kan ik eindelijk meer inzetten op een hogere rente. Nee, zo ging het helemaal niet et het sentiment. Volgens de dagelijkse sentimentindex DSI werd ineens bijna elke handelaar een bull op obligaties, 96% maar liefst zag een dalende rente. Economen zijn nooit van hun stuk te brengen en die blijven altijd een hogere rente voorspellen, maar de portfoliomanagers gaven het eindelijk op. De rente gaat omlaag en 0% is niet de bodem gebleken. En die daily sentiment index zit dicht bij het nulpunt voor vele aandelenindices.
 
Vrijdag zag je ineens een draai in de koersen. Met de macro was toch niets aan de hand en het IMF is te somber, ze hadden nog niet de stimulus van de lagere olieprijs meegenomen van $1100 miljard volgens Citigroup.
In de Eurozone krijgt men zo toch enige stimulering zonder dat het begrotingstekort verslechtert of zonder dat men hervormt.
De winstcijfers zijn goed in de VS. Het valt niet heel erg mee, maar de cijfers zijn goed, ook de omzetten stegen meer dan gedacht. Alleen de forward guidance had wat mooier mogen zijn.
 
Er zijn heel wat tekenen dat de nodige aandelen oversold zijn. Geruststellend is dat de small caps het relatief goed hielden in de daling, die is kennelijk hiervoor al groot genoeg geweest. Ook cyclische sectoren als transport hield het goed ex de luchtvaartmaatschappijen die de hele dag niets anders lijken te doen dan met ebola besmette zusters rond te vliegen. Maar zoals iemand al opmerkte, de kans dat je zo iets overkomt in zo'n vliegtuig is kleiner dan de kans dat je een ongeluk krijgt op de terugweg van het vliegveld.
 
Ik heb al geblogd over de grote volatiliteit van de retail sales in de afgelopen maanden, met bijbehorende swings in de industriële productie. Juli was extreem goed, augustus extreem slecht en september lijkt een redelijk herstel te geven. De industriële productie groeide 1% in de VS en in Europa stegen de autoverkopen behoorlijk (6,4%) en dat wijst ook op herstel van de industriële productie. De detailhandelsverkopen vielen tegen in de VS, maar bij nadere analyse valt het nog wel mee en het eerste cijfer is de laatste kwartalen weinig maatgevend voor het uiteindelijke cijfer in de VS. 
 
Economen krabben zich achter de oren vanwege de dalingen op de beurs: weet de markt iets over de economie wat men over het hoofd heeft gezien? Nee zegt bijvoorbeeld Joachim Pels van Morgan Stanley. Men komt weer langzaam tot zijn positieven. De daling van de beurzen over de hele week was met 1% toch niet zo groot dat je daardoor in paniek moet raken. Ebola? Nee toch. Rusland? Dat ziet er minder rampzalig uit. Poetin piept dat een olieprijs lager dan $80 de wereld zal doen vergaan. Dat geldt hooguit voor de Russische wereld, niet voor Europa en al helemaal niet voor Japan. En de centrale banken worden weer royaler. Ik vind zijn uitspraak van de week altijd leuk. deze week haalde hij aan:
"Put in rather plainer English, I am gloomier. That reflects the mark-down in global growth, heightened geo-political and financial risks and the weak pipeline of inflationary pressures from wages internally and commodity prices externally. Taken together, this implies interest rates could remain lower for longer, certainly than I had expected three months ago, without endangering the inflation target."
BoE Chief Economist Haldane, October 17, 2014



Kasman van JP Morgan ziet de groei in d wereld nu zelfs antrekken dan hij een paar weken terug nog dacht, vooral door de lage inflatie. oeys vraagt zich ook bezorgd af of er iets slechter aan het gaan is. Nee, dat ziet hij niet. Hij ziet goede winstcijfers, weer credit spreads die in orde zijn, gunstigere waarderingen.

 
 

                            

18 oktober 2014

FED to the rescue en ook de winstcijfers

In het plaatje hierboven (van STTG) staat de tienjaarrente op Amerikaanse staatsleningen maal 10. Van de week klapte intarday de rente ineens naar beneden naar 1,86%. Daarna is de rnete weer gaan stijgen toen de paniek minder werd. Het was een flash crash in zo ongeveer de meest liquide belegging in de wereld. En een flash crash, een plotselinge val, wordt toegeschreven aan plotselinge illiquiditeit en computers die hier al te ADHD door blijven handelen. Soms weten die computers dat gezonde bedrijen in enkel secondes echt helmaal niets meer waard horen te zijn, of zoals woensdag dat de rente ineens wel erg veel lager moet zijn. Dat is natuurlijk een doorn in het oog van de aanhangers van efficiënte markt theorie, de markt heeft altijd gelijk en prijst op bais van alle informatie het beste alles in. Dat was onzin natuurlijk woensdag, niets rechtvaardigde plotseling zo'n val van de rente, een van de grootste dalingen op een dag allertijden. Ja, er was wel wat onzekerheid over de economie en het valt wat tegen, maar toch niet in de mate van vlak na het faillissement van Lehman. Er komt immers het komende jaar geen recessie in de VS en de FED komt te hulp.
Inderdaad, de FED kwam te hulp. De pijngrens wordt al bij dalingen van de S&P van minder dan 10% doorbroken. Sommige FED gouverneurs begonnen te zeggen dat er misschien meer QE moet komen en dat men nog geduldiger dan gedacht moest zijn etc.


Bij elke beurscorrectie zie je M1Ke, de verwachte tijd tot de eerste renteverhoging, stijgen. Die eerste renteerhoging zou plotseling weer later komen dan vorige week gedacht. In de andere tijden zonder beursdrama's zie je M1KE lineair dalen. Nu moet die stijging van de periode tot de eerste renteverhoging in de komende weken weer ongedaan gemaakt worden via een snelle daling van M1KE. Een tienjaar rente boven de 2,3% zou daar zeer welkom voor zijn.

 Yellen zei privé dat de VS in een periode zit met 3% economische  groei. Nu valt men van zijn stoel van zo’n cijfer na de aandelencorrectie. Zó ontzettend hoog, dat is toch ongelooflijk hoog, meer dan torenhoog. Is dat kleine ding helemaal gek geworden? Kijkt ze niet op de borden van de beurzen? Die zeggen toch dat de groei door de grond gaat? Maar over een paar dagen zal men zeggen dat dat kleine ding wel gelijk zal hebben, misschien deze keer zelfs te somber is.

Vrijdag waren de winstcijfers eindelijk een forse steun in de rug. Vooral de cijfers van General Electric en Morgan Stanley waren belangrijke meevallers.

huidige correctie verbleekt bij de vier grote bear markten van de afgelopen eeuw

Doug Short had plaatjes van de vier grote bear markten voor aandelen van de afgelopen eeuw in nominale en reële termen
Het huidige herstel is in reële termen het beste. Het herstel na 1931 was beter, maar de val ervoor was veel groter.
Na 1973 was het vooral de ravage door de hoge inflatie die het herstel in reële termen de grond in boorde.
De sluipkrach na 2000 komt in dit plaatje als relatief mild naar voren, maar dat komt door de vergelijking met de grootste bear markten van de afgelopen 100 jaar voor Wall Street. In Engeland was de daling na 1973 in reële termen het grootste, erger dan wat na 1929 gebeurde. Alles is relatief. De daling van de afgelopen dagen was echt peanuts vergeleken met wat er in de geschiedenis gebeurde.

grootste uitstroom Europese aandelen ooit

De doorsneebelegger had het goed begrepen: weg met die europese aandelen. Dat was al even gaande, maar de afgelopen twee weken is het tot iedereen doorgedrongen. Europa is het lost continent. Het komt nooit meer goed, wat die Draghi ook maar zit te brabbelen. Vertrouw op Weidmann, Schäuble en Merkel: Duitsland zal er alles, maar dan ook alles aan doen om de Europese periferie in het ravijn te storten. Nooit QE, niet over het lijk van Weidmann.
Het R.I.P. van Weidmann is uiteraard al geschreven. Syriza gaat de Griekse verkiezingen met glans winnen. Er rest dan de ECB niets anders dan te capituleren. Griekenland speelt zijn ragfijn spel en Weidmann heeft hier niet van terug. De ECB moet  de onhoudbare Griekse schuld gaan opkopen. 80% van de Griekse schuld is in buitenlandse handen. De nieuwe Griekse regering kan deze dus naar hartelust afstempelen zonder de kiezer in opstand te brengen. De Grieken hebben aangegeven dat de nu hoge belastingen (triest laag in de ogen van Duitsland en Nederland) verreweg het grootste probleem van Griekenland zijn en onhoudbaar zijn, niet meer op te brengen. En zo zal geschieden.