In een jaar tijd zijn vele tweedehands auto's zo'n 305 duurder dan de braakprijzen van een jaar geleden, aldus het artikel Low in Supply,Used Cars Costing More) (http://www.npr.org/templates/story/story.php?storyId=129781218).
Het aanbod van tweedehands auto's is flink afgenomen. Het cash-for-clunkers programma heeft ook nog bruikbare auto's naar de sloop gebracht. De te lage autoverkopen, men rijdt gewoon langer door, zorgt voor een te laag aanbod van oude auto's. De vraag naar tweedehands auto's is toe aan het nemen wat de autohandelaren bemoedigend vinden.
Dat is een stevige prikkel om dan toch maar weer een nieuwe auto te kopen. De autoverkopen zitten nog steeds flink in het slop op een geannualiseerd niveau van 11,5 miljoen in de VS, terwijl er 14 miljoen naar de sloop gaan en er demografisch gezien 16-17 miljoen nodig zijn.
Die hogere prijzen voor tweedehandsjes en de lagere verkopen dan de sloophoeveelheid, dat moet wel haast gaan leiden tot een enorme stijging van de autoverkopen in de komende jaren, tot boven 17 miljoen over ongeveer drie jaar.
Achtergrond bij Beleggen op de golven Waar zijn we op de golven? Waarom gaan de aandelenkoersen al lang zo veel omhoog? N.B. dit blog is à titre personnel en hoeft de visie van BMO Global asset Management niet weer te geven
18 september 2010
kassa: reken je arm
In het programma Kassa rekende men zich arm. Voor enkele grote pensioenfondsen gaven ze aan hoe veel pensioen er gekort zou gaan worden in de komende jaren. Dat werden bedragen tussen € 15.000 en € 37.000 voor een modaal inkomen. De kortingen werden al als bijna zeker voorgesteld. Met bijbehorende deskundige die ging foeteren op het beleggingsbeleid en die arme meneer Riemens als zondebok, schietschijf voor commentaar namens de bedirjfspensioenfondsen. Ook bejaarden werden ten tonele gevoerd die braaf hun pensioenpremies hadden betaald en daar wel wat voor terug wilden zien. Niet indexeren voor inflatie? Wie moet ik dan voor het gerecht slepen.
De bejaarden worden enorm voorgetrokken in de kortingsplannen. De jongeren moeten de gaten dichten, maar dat is niet goed genoeg in de ogen van de bejaarden. Dadelijk gaan de babyboomers met pensioen en dan moeten de jongeren in opstand komen. Dat worden de nieuwe zondebokken. Waarom moet de jeugd zo veel betalen voor die bejaarde babyboomers? Het zal steeds erger worden. In de VS weet men het al: de pensioenlasten zijn nog niet zo erg, het zijn de medische lasten en de zorglasten die pas echt veel geld kosten. Daar moet flink in gesnden gaan worden.
Dat gaat natuurlijk gebeuren, ook in Nederland.
Wat gaat er waarschijnlijk gebeuren? De pensioenfondsen komen er de komende jaren weer redelijk boven op en de zorgen over afstempelen zullen afnemen. De zorgen over korting op zorg en hogere medische lasten zullen opkomen, waardoor de zorgeloze oude dag voorlopig weg is.
Die lage rente van nu gaat echt wel weer weg. Net als dik een jaar geleden was het duidelijk dat de markt ongelijk had: de credit spreads waren idioot hoog en die zouden hoogstwaarschijnlijk flink moeten afnemen. Men durfde hier niet goed op in te zetten, want de prijzen op de markt die stonden er toch niet voor niets. De markt is efficiënt en de marktprijzen voor credits waren toch het meest objectief denkbare. Dat was vorig jaar duidelijk niet het geval. Zo is het ook met de huidige extreem lage rentes voor lange en korte leningen. Die blijven echt niet tot de oneindigheid zo laag. Die lage rente kan best nog een paar jaar aanhouden, maar toch echt geen 10+ jaar. Daarvoor wordt veel te veel ingezet op monetair stimuleren en verhogen van BTW. We krijgen of stagflatie over enkele jaren of een veel betere economie. Dat laatste is volgens mij en Ter Veer verreweg het meest waarschijnlijk.
De bejaarden worden enorm voorgetrokken in de kortingsplannen. De jongeren moeten de gaten dichten, maar dat is niet goed genoeg in de ogen van de bejaarden. Dadelijk gaan de babyboomers met pensioen en dan moeten de jongeren in opstand komen. Dat worden de nieuwe zondebokken. Waarom moet de jeugd zo veel betalen voor die bejaarde babyboomers? Het zal steeds erger worden. In de VS weet men het al: de pensioenlasten zijn nog niet zo erg, het zijn de medische lasten en de zorglasten die pas echt veel geld kosten. Daar moet flink in gesnden gaan worden.
Dat gaat natuurlijk gebeuren, ook in Nederland.
Wat gaat er waarschijnlijk gebeuren? De pensioenfondsen komen er de komende jaren weer redelijk boven op en de zorgen over afstempelen zullen afnemen. De zorgen over korting op zorg en hogere medische lasten zullen opkomen, waardoor de zorgeloze oude dag voorlopig weg is.
Die lage rente van nu gaat echt wel weer weg. Net als dik een jaar geleden was het duidelijk dat de markt ongelijk had: de credit spreads waren idioot hoog en die zouden hoogstwaarschijnlijk flink moeten afnemen. Men durfde hier niet goed op in te zetten, want de prijzen op de markt die stonden er toch niet voor niets. De markt is efficiënt en de marktprijzen voor credits waren toch het meest objectief denkbare. Dat was vorig jaar duidelijk niet het geval. Zo is het ook met de huidige extreem lage rentes voor lange en korte leningen. Die blijven echt niet tot de oneindigheid zo laag. Die lage rente kan best nog een paar jaar aanhouden, maar toch echt geen 10+ jaar. Daarvoor wordt veel te veel ingezet op monetair stimuleren en verhogen van BTW. We krijgen of stagflatie over enkele jaren of een veel betere economie. Dat laatste is volgens mij en Ter Veer verreweg het meest waarschijnlijk.
17 september 2010
Drie elf
Drie elf, het is weer wat anders dan 9/11, 9/15 of 9/17, maar dat is waar men in pensioenland/ bij ons aan de desk over praat.
3,11% is de rente voor 30-jaars swapsrente vanmorgen en dat bepaalt of pensioenfondsen insolvabel geacht worden. Pensioenfondsen verliezen sinds 1 september geld als water op hun langlopende rentebeleggingen, maar we praten ons in het hoofd dat ze nu rijker zijn. In dit tempo van rentestijging is de pensioenkrach zo voorbij. Extra hulp is dat deze rentestijging gepaard gaat met stijging van de aandelenkoersen en andere risicovolle beleggingen.
Heel wat beter dan twee zesenvijftig (rente 30 jaars renteswaps eind augustus) . Toen waren de verplichtingen 7% meer waard dan nu. Bijna niets is tegenwoordig volatieler dan de waarde van de verplichtingen en dat voor de bepaling van pensioenuitkeringen op zeer lange termijn. Deze manier van waarderen betekent dat alle aandacht op de waan van de dag gericht dient te zijn, niet op de lange termijn.
Bij een advies dat de rente op 3-3,5% te laag is, zoals we gegeven hebben, hoor je mee te nemen hoe lang een pensioenfonds een andere rentebeweging kan dragen. Vroeger was dit jaren, nu is het enkele weken. Je moet met je adviezen voor de lange termijn binnen enkele weken gelijk krijgen, anders zwaait er wat. Als je pas gelijk krijgt over een periode van zes tot twaalf maanden is dat dus een te gevaarlijk advies in de huidige tijd. Donneriaanse gesels gaan je dan treffen, omdat je de wijsheid van de markt in twijfel trekt door een visie te geven (of nog erger: op een visie te handelen). Ons advies was dus eigenlijk te gevaarlijk geworden, omdat pensioenfondsen nog maar een horizon van enkele dagen horen te hebben volgens de huidige boekhoudsystematiek.
Ik zou haast durven te zeggen dat dit waarderingssysteem van pensioenverplichtingen niet het meest wenselijke en stabiele systeem is dat je kunt bedenken.
O jee, de rente daalt vanmiddag ineens naar drie nultwee. De pensioencrash is ineens weer circa 1,5% ( de waardestijging van de verplichtingen sinds vanmorgen) dieper dan vanmorgen, wat moet dat volgende week worden.
3,11% is de rente voor 30-jaars swapsrente vanmorgen en dat bepaalt of pensioenfondsen insolvabel geacht worden. Pensioenfondsen verliezen sinds 1 september geld als water op hun langlopende rentebeleggingen, maar we praten ons in het hoofd dat ze nu rijker zijn. In dit tempo van rentestijging is de pensioenkrach zo voorbij. Extra hulp is dat deze rentestijging gepaard gaat met stijging van de aandelenkoersen en andere risicovolle beleggingen.
Heel wat beter dan twee zesenvijftig (rente 30 jaars renteswaps eind augustus) . Toen waren de verplichtingen 7% meer waard dan nu. Bijna niets is tegenwoordig volatieler dan de waarde van de verplichtingen en dat voor de bepaling van pensioenuitkeringen op zeer lange termijn. Deze manier van waarderen betekent dat alle aandacht op de waan van de dag gericht dient te zijn, niet op de lange termijn.
Bij een advies dat de rente op 3-3,5% te laag is, zoals we gegeven hebben, hoor je mee te nemen hoe lang een pensioenfonds een andere rentebeweging kan dragen. Vroeger was dit jaren, nu is het enkele weken. Je moet met je adviezen voor de lange termijn binnen enkele weken gelijk krijgen, anders zwaait er wat. Als je pas gelijk krijgt over een periode van zes tot twaalf maanden is dat dus een te gevaarlijk advies in de huidige tijd. Donneriaanse gesels gaan je dan treffen, omdat je de wijsheid van de markt in twijfel trekt door een visie te geven (of nog erger: op een visie te handelen). Ons advies was dus eigenlijk te gevaarlijk geworden, omdat pensioenfondsen nog maar een horizon van enkele dagen horen te hebben volgens de huidige boekhoudsystematiek.
Ik zou haast durven te zeggen dat dit waarderingssysteem van pensioenverplichtingen niet het meest wenselijke en stabiele systeem is dat je kunt bedenken.
O jee, de rente daalt vanmiddag ineens naar drie nultwee. De pensioencrash is ineens weer circa 1,5% ( de waardestijging van de verplichtingen sinds vanmorgen) dieper dan vanmorgen, wat moet dat volgende week worden.
9/11 9/15 9/17

9/11 9/15 9/17 gedenkwaardige dagen waarin treurige zaken gebeurden
Nu 72 jaar geleden werd Kondratieff geëxecuteerd. Foto door Jaap van Duijn (via dochter van Kondratieff) aan Gerhard ter Veer gegeven.
Op bladzijde 71 van ons boek zeggen we:
Nikolai Kondratieff , 1892-1938
Nicolai Dimitriyevich Kondratieff werd geboren op 4 maart 1892, in Goluevskaja, ongeveer 300 kilometer ten noordoosten van Moskou. Na de februari-revolutie in 1917 en de mislukte coup van de bolsjewieken werd Kondratieff onderminister voor voedsel in de regering van Alexander Kerensky (augustus-november 1917). Kondratieff was geen lid van de communistische partij. Na de vlucht van Kerensky bracht hij enige maanden in de gevangenis door.
In 1920 richtte hij het Conjunctuur Instituut in Moskou op waarvan hij tot 1928 de succesvolle directeur bleef. In die tijd publiceerde hij zijn theorieën over de business cycles. In 1925 publiceerde hij een studie waarin hij liet zien dat kapitalistische economieën aan een regelmatig patroon van lange golven onderhevig zijn. Die studie heette The Major Cycles. In 1926 werd een artikel hiervan gemaakt in het Duits (2) en in 1935 is een deel hiervan in het Engels gepubliceerd, de hele vertaling kwam pas in 1979. Hij deed zijn studie aan de hand van een groot aantal macro-economische grootheden in de tijd, zoals de rentestand, de prijzen, de lonen (in Engeland), de buitenlandse handel (van Frankrijk) en de ruw-ijzerproductie (Engeland). Het vergaren van al die cijfers voor die tijden was op zich al een fraaie prestatie.
Zijn conclusie was dat zich lange- golfbewegingen in het economische leven voordoen, met een periodiciteit van ongeveer 50 jaar, waarvan de opgaande beweging ongeveer 25 jaar omvat en de neergaande beweging eveneens 25 jaar.
Zijn denken werd beïnvloed door het verslechteren van de prijzen die agrarische producten opbrachten rond 1923 (de “scissors crisis”). Hij pleitte voor een beleid dat openstond voor buitenlandse investeringen en een minder wurgende bemoeienis van de staat met alles. Hij was voorstander van een soort peresjtroika avant la lettre.
In 1928 werd hij ontheven van zijn functie en in 1930 werd hij op aandrang van Stalin gearresteerd en in Moskou gevangen gezet. Hij werd gedwongen te bekennen lid te zijn van de illegale niet bestaande “Partij van de Werkende Boeren” TKP. Volgens Soltsjenytzin werd verzonnen dat Kondratieff de beoogde eerste minister van een TKP- regering zou zijn. Op het laatste moment zag men af van een showproces met de andere zogenaamde TKP- leiders. In 1932 werd hij veroordeeld tot acht jaar gevangenisstraf.
Dat was nog niet genoeg voor Stalin. Uit een boek met brieven van Stalin aan Molotov wordt het noodlot van Kondratieff in de volgende passage uitgelegd: In early August 1930 Stalin informs Molotov that we must 'definitely shoot two or three dozen wreckers from these [Finance] apparaty, including several dozen common cashiers . . . Kondratiev, Groman, and a few other scoundrels must definitely be shot'.
Waarschijnlijk deed het zijn zaak geen goed dat hij beweerde dat een communistische planeconomie zich niet geheel kan onttrekken aan de lange golf. Hoewel dat vaak wordt beweerd, is Kondratieff nooit naar Siberië gedeporteerd. Na Moskou zat hij van 1932 tot 1938 gevangen in Suzdal, een stad ongeveer 100 kilometer ten oosten van Moskou. Daar werkte hij door aan nieuwe theorieën. In 1938 werd hij opnieuw berecht. Op 17 september 1938 werd hij, 46 jaar oud, geëxecuteerd.
Pas in 1987 werd Kondratieff door Gorbatsjov gerehabiliteerd.
N.B. 9/15: twee jaar geleden ging toen Lehman Brothers failliet.
16 september 2010
potverteren of bezuinigen volgens Hein de Kort

Een rake voorstelling van de gang van zaken.
Maestro Greenspan vindt ineens dat je moet gaan bezuinigen. Dit niet doen is onverantwoord voor de lange termijn. Geen belastingverlagingen met geleend geld. Gewoon nog twee jaar zuur en je bent eruit. Gewoon Duits worden: lagere tekorten herstelt het vertrouwen, hogere tekorten leidt tot "debilitiating psychology"aldus de voormalige maestro die de beste maatjes van Bush was toen hij nog belastingverlagingen als geweldig goed beoordeelde, vooral die voor de rijken.
Rente veel te laag volgens James Montier


Op 21 augustus zette James Montier een post op zijn nieuwe blog (http://behaviouralinvesting.blogspot.com/), dat de rente veel te laag was.
Misschien is het dan wel geen bubbel, maar je kunt nu wel flinke verliezen gaan lijden op je lange staatsobligaties.
De markt verdisconteert een tienjaars inflatie van 1,5 tot 2 % in de VS, terwijl economische voorspellers van 2,5% uitgaan. Een reële rente van 1% is erg laag. Bij nominale staatsobligaties zou er nog een 0,5% premie op moeten vanwege de onzekerheid hoe hoog de inflatie is. Kortom 4-5% rente zou veel logischer zijn dan de huidige 2,5%.
Tenzij je echt gelooft dat we in een Japanscenario zitten. Volgens Montiers scenariodenken houdt dit in dat de obligatiemarkt nu een kans van 70% op het Japanscenario verdisconteert. Dat is veel, zelfs als je in het Nieuwe Normaal gelooft, omdat er minstens net zo veel kans is dat te lage economische groei uitmondt in stagflatie dan deflatie.
Berner: het gaat niet zo slecht met Amerikaanse consument

Vandaag ben ik bestookt door allerlei anecdotische aanwijzingen dat het bedrijfsleven in de VS (en Nederland) meer mensen gaat aannemen. In New York neemt men weer mensen aan in de financiële sector, de treinen zitten 's morgens weer overvol, bedrijven durven weer geld uit te geven etc.
Berner van Morgan Stanley liet in zijn macropresentatie die men me opstuurde vandaag twee plaatjes zien dat het niet zo slecht gaat met de consument. De schulden zijn flink gedaald ten opzichte van het beschikbare inkomen en de rentelasten al helemaal (het loont de sleutel van je huis in te leveren als de hypotheekschuld te hoog is).
De mogelijkheden voor herfinanciering van hypotheken zijn enorm ( daar heeft hij l eerder een lans voor gebroken om dat voor alle Amerikaanse huzienbezitters, dus ook de wanbetalers mogelijk te maken). Na herfinanciering kun je elke maand behoorlijk wat extra consumeren. Je ziet nu de herfinancieringen omhoogschieten en dat helpt de groei van de consumptie.
Nieuwe technologie rukt op: verwijderen vet


in de wall street journal staat een artikel hoe de medische technologie voortschrijdt: het verwijderen van vet uit de lovehandels zonder dat er gesneden hoeft te worden (Freeze! Zap! Bye-Bye, Fat
http://online.wsj.com/article/SB10001424052748703466704575489680982668018.html?mod=WSJ_hp_us_mostpop_emailed). Daar 66% van de Amerikanen te dik is en er 200.000 liposucties per jaar gedaan worden, ziet men een grote markt voor dit soort veredelde martelwerktuigen.
Via een soort vetlaser/ soortement magnetron kan met zo vet kwijt raken. Via een andere methode worden dp de een of andere manier de vetcellen bevroren en daardoor vernietigen die zichzelf in een paar maanden (zie plaatje van de soortement stofzuiger, herstel vetzuiger).
Doktoren zijn daar niet zo weg van, die vinden vetcellen nuttig, maar ze moeten niet zo vet (groot) worden (vetcellen kunnen zichzelf minstens 64 keer opblazen).
Een mager iemand schijnt ongeveer 40 miljard vetcellen te hebben en een dikzak 120 miljard. Als dikzak kun je dus echt wel wat vetcellen missen.
Nieuwe technologie rukt op: 3D printing


In de New York Times (http://www.nytimes.com/2010/09/14/technology/14print.html?pagewanted=1&ref=general&src=me) staat een populair artikel over 3D printing (3-D Printing Spurs a Manufacturing RevolutionBy ASHLEE VANCE
Published: September 13, 2010). Dat heeft niets te maken met het maken van 3D brillen voor 3D films. Men drukt ook niet op papier.
3D printers drukken in 3D laagje voor laagje van bepaalde materialen (vloeibare polymeren en poeders) vormen van bepaalde zaken. Zo kan men met de computer click voor click van alles opbouwen, zoals vooral prototypes van van alles en nog wat. De NYT komt aan met modieuze kunstledematen (zie plaatje) en mooie modellen van bouwprojecten (op het plaatje een deel van een project dat voor $2000 is gemaakt, wat vroeger $100.000 kostte).
3D printing maakt het mogelijk allerlei variaties aan te brengen in bepaalde producten. Daardoor is het ongelooflijk veel goedkoper dan traditioneel maatwerk.
Hoge productie van individuele modellen wordt nu mogelijk. Enorme kostenbesparingen zijn in principe mogelijk. Het kan industrie terugbrengen naar de westerse landen, zo droomt men al (vermoedleijk terecht) in de VS.
15 september 2010
Advance decline line zet nieuwe highs

Een van de technische indicatoren die me zorgen aan het baren was, zet eindelijk nieuwe highs: de advance decline lijn van de Amerikaanse beurs NYSE (men telt elke dag het saldo op van stijgende koersen minus dalende koersen om de lijn te krijgen).
(plaatje is van Tostrams)
Elke bear markt wordt voorafgegaan door dalende advance decline lines. Als die geen nieuwe high zetten na zo ongeveer drie tot vier maanden, dan wordt de zaak penibel. Het duurde deze keer ruim vier maanden voor een nieuwe high werd gezet, dus dat was op het nippertje.
De advance decline lijn bevestigt nu de analyse dat we nu te maken hebben gehad met de eerste aandelencorrectie na het einde van de recessie. Dat is een periode met een groeiafzwakking, niet een nieuwe recessie. Na een groeiafzwakking kunnen de koersen tamelijk gemakkelijk weer stijgen.
Economie VS moddert ietsje beter door




De retail sales in de VS over augustus vielen een klein beetje mee. De neerwaartse trend van het tweede kwartaal lijkt te zijn omgebogen (zie plaatje ABNAMRO). Han de Jong c.s. putten ook hulp uit de kleine verbetering van NFIB, het sentiment voor midden- en klein bedrijf. (zie ander plaatje). Heel langzaam begint het midden en kleinbedrijf geen mensen meer af te stoten. De verbetering ziet er wel uit als een V, maar het is wel tegenvallend dat het zo lang duurt voor het midden- en kleinbedrijf mensen aanneemt.
Al met al lijkt 2,5% groei in het derde kwartaal in de VS goed mogelijk.
De uitleg dat de retail sales toch groeien, terwijl men volgens Reinhart/Rogoff meer moet sparen en minder moet uitgeven, is volgens Bank of america/ Merrill Lynch:
Waarom leert die Amerikaanse consument nou niet eens eindelijk dat consumeren slecht is? Waarom koopt hij ineens weer meer, terwijl hij zo mooi op de goede weg was na maart?
Gelooft hij dan niet in RR? Welk een heidenen. Wie zijn de grootste barbaren?
De echte minkukels zijn de inkomens boven de $150.000. Deze zijn goed voor 40% van de consumptie in de VS. Deze groep is het extra sparen beu en talmt niet om flut prijzen voor huizen.
De rijkste 10% is goed voor ruim 40% van de consumptie, zij hebben hun schulden ten opzichte van inkomen niet erg laten oplopen na 2000. De armste 50% Amerikanen neemt maar 12% van de consumptie voor zijn rekening. Met die armste 50% gaat het slecht, maar dat is niet zo erg voor de groei van de consumptie.
Meer problematisch is de middenklasse van 40%. Dat zijn de sufferds die een te duur huis kochten na 2000 en/of hun hypotheken flink verhoogden.(zie plaatjes Bank of America)
14 september 2010
Lengte van jurken bij iedereen anders

Vanwege de modeweek in New York waren er deze week allerlei verhalen over de lengte van jurken en het verband met de economie. Zowel Bianco als The Big Picture schreven erover.
De algemene theorie is dat hoe korter de jurken zijn, des te hoger is de economische groei (geweest). Hoe korter de jurk, des te hoger de beurs staat. Daar de jurken structureel korter worden, klopt dat aardig met de structureel stijgende trend van de aandelenkoersen. Zie enigszins het plaatje.
Volgens van Baardwijk en Franszes van de Erasmusuniversiteit loopt de mode gewoon drie jaar achter bij de economische cyclus. Vandaar ook dat de jurken bij veel ontwerpers nog korter worden, maar dat gaat volgens hen veranderen in 2011-2012.
Bianco haalt een artikel uit Bloomberg aan ( At New York Fashion Week Hemlines Are Up and Down, Just Like the Markets) waarbij gesignaleerd wordt dat er nog nooit zo'n vershil is geweeest tussen jurklenget bij de ene of andere modeontwerper.
Het tegelijk voorkomen van ultrakorte en ultralange rokken klopt wel met het tijdbeeld: meer dan 80% heeft het steeds beter in de wereld, maar die andere 20% (voornamelijk mensen in westerse schuldenlanden) kermt vier maal harder.
Kunnen we dat uitleggen? Er heeft een kredietcrisis plaatsgevonden tegen de trend van stijgende productiviteitsstijging in. De Fundamentals waren geweldig, maar toch stortte de markt in bij de grote schuldenlanden. De markt moet gewoon terug naar de opgaande lijn: 80% korte jurken en 20% lang.
initial claims werkloosheid en groei BNP VS

Het belangrijkste wekelijkse cijfer over de Amerikaanse economie is het aantal erste aanvragen voor werkloosheid (initial claims). De groei van het aantal aanvragen hangt heel erg (negatief) samen met de economische groei in een kwartaal.
In de grafiek staat de groei van het BNP per kwartaal (niet geannualiseerd, net als in Europa). Dat fluctueert normaal rond ongeveer de 0,7%.
Daaronder staan twee lijnen die aangeven wat gezien de groei van het aantal initial claims in de afgelopen zes maanden de groei van het BNP zou moeten zijn. De tweede lijn is gebaseerd op maandelijkse cijfers van de initial claims en de heel erg fluctuerende op de wekelijkse aanvragen.
Je zit gewoonlijk onder wat de initial claims aangeven als het slecht gaat met de huizenmarkt (zoals de Bami index voor het sentiement van de huzienbouwers (NAHBMI) aangeeft). Nu betekent dat ongeveer 0,3% lagerr groei dan de groene lijn. D.w.z. 0,5% (geannualiseerd ongeveer 2%) groei in Q3. De slechte huizenmarkt eist nog steeds zijn tol.
Je kunt ook zien dat de groei van de initial claims heel even aangaf dat de groei in de VS onder nul aan het komen was. De vorige week waren de initial claims gelukkig flink omlaag, maar dat was een rare week van slechts vier dagen (ex Labor Day) en exclusief 9 staten. Het is belangrijk dat de initial claims omlaag gaan. Mochten de initial claims omhoog gaan van de huidige ongeveer 450.000 naar 600.000 dan is een recessie volgens diverse economen onafwendbaar. Dat lijkt niet te gebeuren, maar het is wel iets om in de gaten te houden.
Abonneren op:
Posts (Atom)
