25 september 2010

Great recession voorbij in VS






Het hoge woord is er uit, de Amerikaanse commissie van de NBEr die bepaalt wanneer een recessie begint en eindigt, heeft uiteindelijk toch besloten dat de Great Recession in juni 2009 eindigde. Mosterd na de maaltijd, maar toch genoeg om het vertouwen van beleggers afgelopen weel iets op te krikken.
Velen geloven niet dat de recessie voorbij is (zelfs Warren Buffett hoort hierbij) en het voelt ook niet zo voor de cartoonisten.
De plaatjes laten zien dat men vindt dat de recessie niet voorbij is. De wall of worry is nog steeds extreem hoog (en daardoor de risicopremies ook).

24 september 2010

9/24 de goudcrash


IEX memoreerde dat vandaag 141 jaar geleden de goudprijs instortte. IEX vond dat goud toch niet zo'n slechte belegging was, ook al schotelde men een prijs voor van $160 per ounce voor die je zou kunnen opmaken uit een plaatje op Wikipedia. Maar de juiste goudprijs was $19: de goudprijs kelderde die dag 30% naar $19. Twee speculanten hadden de goudprijs in dollars opgedreven, omdat de Amerikaanse staat wat zorgeloos krediet had gecreëerd in de jaren daarvoor (o.a. Amerikaanse burgeroorlog) zonder extra dekking van goud. Toen de Amerikaanse regering alsnog goud ging verkopen, het toen voldoende bedrag van $ 4 miljoen, stortte de goudspeculatie in. De aandelenmarkt kelderde niet verder vanwege de angsten over de kredietwaardigheid van Amerika. Die vrijdag 24 september 1869 was een zwarte dag op de beurzen, totale paniek brak uit en goudspeculanten gingen failliet.

Goud is in 2010 opnieuw duidelijk erg duur (zie plaatje van Credit Suisse). Kan goud nog verer omhoog? Zeer beslist wel. Als er totale paniek uitbreekt over het geld drukken door de VS en het VK kan de prijs nog wel 100% omhoog. Maar je koopt nu reeds duur. De enige geloofwaardige hoop op structureel nog hogere goudprijzen dan vandaag is dat Emerging Markets een flink deel van hun overtollige valutareserves in goud willen beleggen en natuurlijk de opkomst van India, waar vrouwen niet genoeg met goud behangen kunnen worden.

Lezers van IEX vroegen zich af of ze in 1869 beter in diamanten hadden kunnen beleggen dan in goud.
Wat men natuurlijk 141 jaar geleden had moeten doen, was beleggen in de Foreign & Colonial Trust. Sinds 1868 leverde dat een fors rendement. Eerst door te beleggen in de schulden van opkomende landen (vooral van het Britse imperium) en vanaf de jaren twintig van de 20ste eeuw vooral in aandelen. De trust is de afgelopen decennia geen topperformer, maar ook niet slecht. Het is echt zo’n fonds dat door de lange adem won (de concurrentie maakte af en toe vreselijke misstappen, de Trust nooit echt rampzalige en dat is natuurlijk over zo’n lange periode een prestatie. In ons boek verhalen we over de nalatenschap van klokkenmaker Coelombie, het langst beheerde vermogen in de geschiedenis: dat ging in 1917 bijna verloren door veel te veel belegd te hebben in Russische spoorwegobligaties. Zo iets gebeurt over periodes van meer dan 100 jaar al snel een keer. Het is erg jammer dat van de performance van de Foreign & Colonial Trust weinig bekend is tot 1945, alleen dat er nooit een ramp was en dat de performance de eerste decennia erg goed was.)

Zit Bernanke op de Titanic?


Zitten de landen die hun eigen valuta bewust zwak maken op een Titanic? Is Bernanke zijn reputatie aan het vergooien met veel te grote liquiditeitsinjecties via opkopen van overgewaardeerde staatsleningen, nu de groei in de VS herstelt en de huizenmarkt de komende jaren het herstel eindelijk gaat helpen? Een collega van mij denkt dat Bernanke als de Titanic te gronde gaat via nodeloze monetisering van schulden, omdat de economie hard gaat groeien in 2011 en de totale blindheid van Bernanke cum suibus (ex Hoenig) voor de ijsbergen, de gevaren (van inflatie door aanzetten geldpers en van een te lage lange rente). Eindigt hij meer verguisd dan Greenspan?

We geven het stagflatiescenario op langere termijn bij F&C 30% kans dit jaar (vorig jaar 20%). Dat is erg veel, maar dat lijkt toch wel de kans dat Bernanke roemloos ten onder gaat en de schuld gaat krijgen van een zwak groeiende economie met te hoge, onzekere inflatie.
Uiteraard ben ik persoonlijk wat optimistischer en zie samen met Ter Veer en de collega van de Titanic veel meer kans op goede scenario’s, wel met behoorlijk wat inflatie in de VS over circa drie jaar. Pas na 2018-2020 zie ik samen met ter Veer behoorlijke kansen op stagflatie.
De komende vijftien jaar moeten we denk ik gaan wennen aan woeste rentebewegingen. Men gaat van tijd tot heel anders denken over inflatie en wat een redelijke reële rente moet zijn. Nu zitten we met deflatieangst en nemen we genoegen met achterlijk lage reële rentes. Die lage reële rentes zijn gebaseerd op het niet willen zien van de hoge groei in Emerging Markets/ hoge winstmarges (zelfs in het Westen) en voor zoete koek aannemen dat de overtollige spaartegoeden van die opkomende landen tegen zulke drollenrentes belegd blijven worden in macro economisch onstabiele landen in het Westen, terwijl ze beter kunnen profiteren van veel hogere rentes in snel groeiende landen met aantrekkelijke demografie.

Kijk naar Japan: binnen tien jaar gaat door de demografie gedwongen daar de rente richting 5 tot 10%, omdat ouderen hun vermogen afbouwen en dat niet goed gemaakt kan worden door de jeugd, waardoor Japan afhankelijk wordt van buitenlandse financiering van overheidstekorten.

Hoe lang Opkomende landen als China zich laten afschepen met lage rente op dollarpapiertjes, hangt af van alternatieven buiten de VS. Gelooft men dat Brazilië het nieuwe Duitsland is, dat genoeg heeft van het elke keer uit de hand lopen van inflatie en bakken met geld nodig heeft voor de ontwikkeling van grondstoffenproductie en het op touw zetten van een grote autoproductie? Financiert men liever Polen, Turkije, India, Mexico? Het animo om dat te doen zal toenemen. Af en toe loopt men tegen vermomde PIGS aan, maar dat kan dus al helemaal met leningen aan ontwikkelde landen.

Dat is de lange termijn. Daar reageert de markt niet op. De markt moet niet goed zitten voor de lange termijn, maar de korte termijn. Als iets rationeel is volgens de korte termijn en irrationeel voor de lange termijn, dan handelt de markt gewoonlijk op wat rationeel is voor de korte termijn. Je daartegen verzetten kost op korte termijn geld.
Die korte termijn is reeds veel langer dan de horizon van de markt, die is maar enkele dagen weken, zoals al eerder uitgelegd (De Louis van Gaalmethode vergt veel te veel geduld en inzicht). De markt ziet een grote extra koper in de markt komen, de FED, die gevolgd moet worden door andere grote kopers zoals de Bank of Japan en de Peoples Bank of China en de landen die hun valuta officieel aan de dollar hebben vastgeklonken zoals de Hong Kong $, omdat anders hun valuta’s te sterk worden. Daarnaast zijn ze bang dat de FED nog beschikt over extra informatie waardoor ze ongeruster over de economie zijn geworden. De niet te lange rente moet dus in elkaar ploffen.

De uitlaatklep voor de mensen die het lange termijn verhaal geloven is goud. Dat moet bubbelachtig naar boven als de rente bubbelachtig laag is. De goudbubbel geeft aan hoe ver de boot van Bernanke de Titanic achterna gaat, heel ver dus bij een goudprijs van $1300+ per ounce.

23 september 2010

Voedselprijzen verder omhoog




De voedsel commodityprijzen zitten in een stijgende trend van ongeveer 10% per jaar. Grafieken van Credit Suisse. Dit leidt tot een stijging van voedelprijzen van ongeveer 2,5% in de consumptieprijsindex (consumptieprijzen zijn inclusief verpakking, marketing etc.). Commodity Voedselprijzen worden vertraagd in de CPI voedsel doorgegeven, dus komend jaar is een 3,5% stijging van de voedselprijzen in de consumptieprijsindex mogelijk.
Voedselprijzen zijn het afgelopen decennium erg achtergebleven en lijken dat te gaan inhalen in de komende jaren. Broodnodig zijn die hogere broodprijzen.

Wat was de beste beleggingscategorie in de laatste jaren?





Speciale grondstoffen. Wijn en goud. Het verzamelen van de beste wijnen leverde de laatste jaren veel meer op dan aandelen, staatsleningen of zelfs convertibles bij F&C.
Als je de goede Bordeauxjaren van de topwijnen weet te kiezen, dan loop je snel binnen. Er is nu een gevecht gaande om aan de wijnen van 2009 te komen. De prijzen zijn al zo’n 20-36% gestegen.
Een en ander is in de Wall Street Journal behandeld: A Bull Market for Wine; Top vintages have outperformed almost every other asset class over the past decade. How much longer can it last? (http://online.wsj.com/article/SB10001424052748703959704575453172661252804.html?mod=WSJ_hp_us_mostpop_emailed). Dit heeft de aandacht van beleggers getrokken, want het was het meest ge-emailde artikel. 2010 schijnt een jaar met een kleine oogst te worden van onduidelijke kwaliteit.
De meest gebruikte wijnindex de Live-ex Fine Wine index is ruim 200% gestegen sinds 2001.
De beleggingsrationale van wijn is toenemende zeldzaamheid, omdat mensen de wijn opdrinken en een grotere vraag uit o.a. Azië. De productie van topwijnen als Latour en Lafite Rothschild kan niet uitgebreid worden, de wijngaarden die deze wijnen produceren liggen vast.

Beleggingstechnisch is niet duidelijk of de hoge managementkosten van beheerde wijnvoorraden minus wat je anders aan rente op beleggingen zou hebben ontvangen, die je anders gedaan zou hebben, opwegen tegen de extra waardestijging van goede wijn.

22 september 2010

De Fed en de Louis van Gaalmethode

De laatste verklaring van de FED waarom ze de rente constant houden tot sint juttemis en alles gaan doen om aan hun mandaat van groei en inflatie te voldoen, heeft heel wat analyses losgemaakt.

RBS vindt de verklaring meesterlijk: Bernanke is de nieuwe maestro, een waardige opvolger van Greenspan. Hij hoeft niet te zeuren over de economie en de te hoog blijvende werkloosheid, waarmee hij de beurzen de stuipen op het lijf jaagt. Hij legt nu alle andacht op de inflatie. Via het accent te leggen op verwachtingen van te lage inflatie heeft hij alle haviken bij de FEd terug in het hok: als de inflatie lager is dan 1,5-2% dan zwaait er wat (de baantjes van de FED leden staan op de tocht). Dus moet er wat gebeuren. Dat kan niet anders zijn dan het opkopen van staatsleningen (quantitative easing versie 2, ofwel QE2 in de financiële pers).
QE2 komt dus en dat zorgt voor een flinke daling van de dollar. Dus lagere rente en dollar, dat is twee keer goed voor de groei en inflatie in Amerika. Een aanlokkelijk perspectief voor Bernanke cum suibus.

De juiste analyse van de FED experts, zoals Mary Rosenbaum is dan dat de FED er alles aan gaat doen om de inflatie en inflatieverwachting omhoog te krijgen.

De rente knalt toch omlaag op basis van het toegenomen geloof in QE2, terwijl we toch uit QE1 gezien hebben dat dan de inflatieverwachting stijgt en daarmee de lange rente.

Louis van Gaal zou zeggen ben ik nou zo gek dat ik hogere rentes zie of de markt.
Hoe dom kan de markt zijn! En op die wijsheid van de markt moeten de pensioenfondsen hun uitkeringen korten!
Don’t fight the FED, zo hebben we geleerd en toch doet de markt dat. Men wil gewoon een rentebubbel, of zoals men steeds luider zegt: een staatsleningenbubbel bestaat niet, maar je kunt wel tegen flinke verliezen oplopen.

mooncake festival breekt los



Op 22 september vieren de Chinese landen plus Japan dit jaar het mooncake festival. Dat doen ze met bijzondere cakes. In Hong Kong kun je de trendy dozen mooncakes kopen voor HK$ 200-600. Singapore is nog ijveriger tegenwoordig in het venten van mooncakes in allerlei steeds duurdere verpakkingen (zie afbeeldingen van warenhuis Takashimaja, in Singapore moet het natuurlijk met die heerlijke, verschrikkelijk stinkende durians).
Volgens de legende werden geheime boodschappen via mooncakes verzonden. Per vier cakes in veiren gesneden moest je dan de boodschap inprenten en de sporen moesten uiteraard verdwijnen door het opeten van de mooncakes. Een andere methode die het eten van mooncakes bevorderde was het gerucht dat het eten van mooncakes je resistent tegen tegen de pest zou maken.
Mooncakes zijn gewijd aan de god die het langleven bevorderde, wat bij de maan schijnt te horen en de herfst.

21 september 2010

semiconductor book-to-bill ratio weer fors omhoog



De semii conductors book to bill ratio is weer helemaal hersteld na wat zwakte een paar maanden geleden (zie plaatje Yardeni). Dat is een prima leading indicator voor de investeringen in technologie. De huidige hoge ratio gaat samen met flink hogere orders en daardoor winstverwachtingen in de chipsector.

Deze keer is er een loskoppeling tussen de semiconductoraandelen en de orders (zie plaatje Yardeni). Dat is hoogst ongebruikelijk. Waarom dit gebeurt en de aandelenmarkt deze keer niet luistert naar de semiconductor oreders en book to bill ratio is onduidelijk. De daling van top was fors, maar die zet vermoedelijk niet door,nu de semi book to bill ratio weer is hersteld. Het ligt voor de hand dat de SOX index van semiconductorsector er de komende tijd weer de sokken gaat inzetten, maar misschien heeft de aandelenbeurs gelijk: de groei van investeringen in software is na het woeste tweede kwartaal wat afgezwakt in het derde kwartaal (zelfs de FED gaf dat aan in de statement van vanavond).

De FED doet niets, maar


Van te voren was al duidelijk dat de FED bij zijn vergadering van vandaag de rente niet zou verhogen. Ook was voldoende naar buiten gelekt dat de FED geen nieuwe monetisering van de staatsschuld (quantitative easing) zou aankondigen.
Wel zou de FED de deur open moeten gaan zetten naar meer quantitative easing. Dat gebeurde ook volgens de meeste commentatoren. De tekst van de FED is wel duidelijker dan in de tijd van Greenspan, maar laat nog steeds ruimte voor de wildste interpretaties. Nog steeds leggen FEDvorsers de tekst uit in de richting waarvan zij vinden dat het moest zijn. In Greenspans tijd was die uitleg meer verschillend dan tegenwoordig en zocht men verdere verduidelijking bij de bevriende commentatoren.

Nu vindt men dat de FED duidelijk voor meer actie heeft gesproken, omdat men stelde dat de inflatie te laag was en de bezettingsgraad ook, niet passend in het mandaat van de FED (Measures of underlying inflation are currently at levels somewhat below those the Committee judges most consistent, over the longer run, with its mandate to promote maximum employment and price stability). Men is bereid tot meer actie (The Committee will continue to monitor the economic outlook and financial developments and is prepared to provide additional accommodation if needed to support the economic recovery and to return inflation, over time, to levels consistent with its mandate. ).

De markt was niet erg onder de indruk. Eerst ging de markt iets omhoog, daarna weer iets omlaag. De reactie was klein, niet zo vreemd omdat de FED vrijwel precies deed wat verwacht werd, al zijn de mensen die toch onmiddellijke quantiative easing verwacht hadden teleurgesteld. De markt is ook wat overbought, dus elke mogelijkheid wordt nu even aangegrepen voor een daling van de beurskoersen ook al is het nieuws goed zoals vandaag (huizenmarkt) is.

De FED gaat vermoedelijk in november, de volgende vergadering, over tot extra maatregelen, omdat ze dan hun aangepaste groeiverwachtingen publiceren voor volgend jaar. Het is vrij zeker dat daarbij zowel de groei- als inflatieverwachting behoorlijk naar beneden worden bijgesteld. De consensus voor 2011 ligt nu aanzienlijk lager dan de huidige 3,5-4,2% groeiverwachting van de FED. Overigens denk ik dat deze groei wel mogelijk is in 2011 als de huizenmarkt wat meewerkt.

Het plaatje is van Ecompic data (via yahoo finance), waar je kunt zien dat de markt in monetisatie van schulden gelooft: de dollar was zwak tegen de euro, de rente was omlaag,goud omhoog en de indicatoren voor de economie zoals de olieprijs en financials, onroerend goed omlaag. Als dit doorzet gaat de aandelenbeurs (gematigd?) negatief reageren op de angsten van de fed voor de economie.

Morgan Stanley ziet meer groei en hogere winstmarges


Om een beetje de vinger aan de pols te houden voor de groei van de investeringen laat ik me een stroom analyses van het team van Morgan Stanley welgevallen dat de Europese kapitaalgoederenindustrie volgt. Deze analisten zijn behoorlijk bullish voor de winstgroei (iets minder voor de koersontwikkeling omdat de relatieve koerswinstverhouding aan de stevige kant is).
De consensus gaat uit van te weinig groei in de relevante wereld (het Westen plus 30-40% omzet uit/naar opkomende landen) en van een twee procent dalende in plaats van stijgende winstmarge.
De groei in Europa/VS zou best wel eens laag kunnen zijn in 2011 (1-2%), maar die in opkomende landen is minstens 6%, waardoor er toch sprake zal zijn van flinke groei van de investeringen. (zie plaatje voor de groeiscenario's van Morgan Stanley).
Per saldo lijken de winstvoorspellingen van Philips en Siemens zoals afgegeven door de directie te voorzichtig te zijn (voor Philips ligt dat erg voor de hand: de nieuwe baas wil het beter doen dan het uitgestippelde pad vanwge zijn gunstige invloed). De groei in de wereld zal niet de 3,6% zijn van Global Insight waarmee bijvoorbeeld Siemens rekent, maar 4,2% in 2011 en in 2012 zal de groei nog iets hoger zijn, 4,4% volgens Morgan Stanley. Als de aandelenmarkt voor 2011 net als Morgan Stanley dezelfde wereldgroei als in 2010 neemt voor 2011 en iets hoger voor 2012, dan is dat zeer bullish voor de beurs.
De winstmarges zouden dan verder moeten stijgen van de huidige niveaus.[mijn commentaar: winstmarges pieken gewoonlijk pas las de bezettingsgraad weer enigszins normaal is en de loonstijging niet langer onder de productiviteitsstijging ligt].
Hogere winstmarges en hogere economische groei zouden dan vooral Philips en Siemens helpen.

Samenvattend, Morgan Stanley baseert optimisme voor de kapitaalsector in Europa op:
1.wereldgroei beter dan consensus
2.met 1-2% in westen en 6% in EM waarbij 30-40% van omzet uit Emerging Markets komt, kom je een heel eind
3.bij Philips etc helpt technologiesubstitutie omzet sterk (vooral LED lampen bij Philips; misschien kun je nucleaire activiteiten van Sandvik ook hieronder scharen)
4.in Emerging Markets groeien investeringen in capital equipment harder dan BNP
Bij Siemens en Philips spelen ook de enorme 40% groei naar medische apparaten etc vanuit China een prettige rol [maar pas op voor jugaad van goedkope hartmonitoren e.d.]

N.B. ik heb privé enkele aandelen Philips.

20 september 2010

Uitbraak S&P500


Na een hele tijd lijkt de S&P500 nu eindelijk weg te breken uit een lange horizontale range, waarbij de koersen maar niet echt uit wilden stijgen boven het 200daags gemiddelde.

De beurs is nu echt het geloof in een dubbele recessie (W) in de ban aan het doen. Daarbij hielp het bericht dat de NBER commissie eindelijk besloten had dat de Great Recession in juni 2009 geëindigd was. Als er geen nieuwe recessie komt, dan hebben we nu ongeveer de eerste koersreactie achter de rug na het einde van de recessie.

In de vierjaarscyclus zou dan eind augustus eindelijk het punt E aangebroken zijn. Eindelijk is misschien het verkeerde woord, omdat de periode DE vanaf eind mei tot eind augustus maar drie maanden geduurd zou hebben en dat is niet lang (zes maanden lijkt er meer op). De daling was wel aan de fikse kant. De vierjaarscyclus zou als we nu al punt E hebben wat te snel gaan.
Ik zie nog steeds als mogelijkheid dat we in plaats van een dubbele neergang zoals vaker gebeurde bij grote bearmarkten we nu een dubbele opgang hebben; dat er na de moeizame vertoning in het afgelopen jaar een nieuwe flinke koersstijging gaan krijgen. Dat zou dan een stijging zijn volgens het herstel na 1953 in de bovenstaande grafiek.
In de grafiek zie je hoe de S&P500 herstelde na de vorige acht recessies. Net als bij de ISM zitten we nu precies op het traject wat normaal is geweest. De dikke lijn van het gemiddelde heeft vanaf nu een stijgingstempo van 8% op jaarbasis.
Dat is het meer prudente stijgingspad van de S&P500.

19 september 2010

watercrisis in Azië


Watermanagement begint een steeds nijpender probleem te worden in Azië. Door klimaatverandering, roekeloos bouwen en achteloze landbouw worden de problemen steeds erger. De problemen van China zijn al tijden bekend, maar ook in andere Aziatische landen worden de problemen steeds groter. Zelfs Singapore is vorige maand drie keer overstroomd. De Filippijnen moeten er maar aan wennen dat er tal van orkanen over het land trekken en dat er toch te weinig regen in de zoetwaterbassins valt om steden als Manila van voldoende drinkwater te voorzien. Pakistan was dit jaar zonder meer dramatisch. In Thailand is door droogte de rijstoogst dit jaar kleiner. In India worden de problemen snel erger (http://the-diplomat.com/2010/09/16/india%e2%80%99s-water-nightmare/). Landbouw vraagt 90% van het water, omdat men zo veel rijst nodig heeft en die ook verbouwt in de droge gebieden. In he artikel klaagt een huisvrouw dat 15% van het gezinsbudget naar water gaat.

Men begint ervan doordrongen te raken dat er flink wat gedaan moet worden om de waterproblemen (veel te veel overstromingen en veel te veel droogte) de baas te kunnen.

Barrons: echo's van 2004 en iedereen is niet bearish



In de Barron's van deze week is het meest gelezen artikel: suddenly, everybody is not bearish. Dat ziet men als gevaarlijke ontwikkeling voor de aandelenmarkt. In een paar weken tijd is de stemming van bearish à la maart 2009 omgeslagen naar zeer bullish. Het blog Bespoke signaleert dat ook, met de twee grafieken hierboven. 80% van de aandelen op de Amerikaanse beurzen noteert weer boven het 50daags gemiddelde en dat betekent dat de gemakkelijke stijging van de beurs achter de rug is.
Het al kwartalen durende gevecht om het 200daags gemiddelde ruim te passeren houdt nog steeds aan.
Er moet iets positiefs komen, dat de markt ervan overtuigt dat de beurs omhoog moet, anders vallen we weer terug.
Voorlopig zie ik een scenario als in 2004, zoals al eerder behandeld op mijn blog en nu is een vergelijkbaar artikel, de echo's van 2004, het bijna meest gelezen artikel (De S&P500 2010 begon 4 punten lager dan in 2004 en is in eptemebr weer 4 punten lager dan in 2004 etc.)

Wat kan nu de doorbreker van de horizontale range van de S&P500 zijn?
We zitten in het winstwaarschuwingsseizoen voor de resultaten van het derde kwartaal, meestal het moeilijkste winstkwartaal, omdat men dan meestal ook met de billen bloot moet dat de verwachte winst voor het hele jaar en niet alleen het derde kwartaal niet haalbaar is. Dat is een van de redenen waarom september gemiddeld zo'n slechte beursmaand is, samen met opkomend pessimisme dat de zomer voorbij is en de dagen zo hard korten. Op het ogenblik is het aantal winstwaarschuwingen ongeveer normaal. In de afgelopen kwartalen waren er uitzonderlijk weinig winstwaarschuwingen en dat is merkwaardig genoeg een contrair signaal. Als er gen winstwaarschuwingen komen vliegen de taxaties en positieve analistenverhalen omhoog, waardoor een en ander bij publicatie van de cijfers meestal niet mooi genoeg geacht wordt (vooral de guidance). Er wordt nu niet al te veel verwacht en men is bang voor de guidance voor het derde kwartaal. Per saldo lijkt het winstseizoen voor het derde kwartaal kansrijk voor enige stijging van de aandelenbeurs.

De kredietmarkt kan ook een positief signaal gaan geven. Er komen veel bedrijfsobligaties naar de markt, na een flinke duikeling in de voorafgaande paar maanden. Nu nog is de omvang van alle nieuwe bedrijfsobligaties niet erg hoog, maar het stijgtempo is wel hoog. Als dit nog een maand doorzet, dan zal de markt dit als vertrouwen van het bedrijfsleven gaan zien: het bedrijfsleven wil investeren en schulden consolideren. Dat voorkomt al te negatieve guidance. Maar voorlopig is het emissievolume van nieuwe bedrijfsobligaties nog niet hoog genoeg om de vlag uit te steken. Maar de recente verbetering is wel bemoedigend.

De arbeidsmarkt kan gaan verbeteren. De initial claims voor werkloosheid zijn aan het verbeteren en anecdotal evidence wijst ook in de richting dat het bedrijfsleven weer meer mensen wil aannemen. Ook hier geldt dat de ontwikkeling van de initial claims bemoedigend is, maar dat je de vlag nog niet kunt uitsteken (misschien bij een daling van de initial claims van de huidige circa 450.000 naar 400.000?)

Bij voorkeur moet ook de gang van zaken op de huizenmarkt een positief signaal geven. De huizenprijzen worden pas na enige tijd gerapporteerd en zijn een soort drie maands voortschrijdend gemiddelde. We hebben in de VS nu de laatste maand gehad waar de aprilcijfers van de fiscale $8000 hulp in zat. Dat betekent dat we de komende twee maanden lagere huizenprijzen zullen zien, die $8000 schijnt goeddeels van de prijzen af te zijn. De meevaller moet komen uit aantrekkende huizenverkopen en stijging van de hypotheekaanvragen om een huis te kopen. Anecdotal evidence wijst in de richting dat de huizenverkopen op de lagere prijzen en de lage hypotheekrente inderdaad aan het aantrekken zijn.

Kortom, de herhaling van 2004 in 2010 kan doorzetten (garanties zijn niet te geven in tijden waarin voortdurend het vertrouwen uit de markt valt).

18 september 2010

Tweedehands auto's in VS 30% duurder

In een jaar tijd zijn vele tweedehands auto's zo'n 305 duurder dan de braakprijzen van een jaar geleden, aldus het artikel Low in Supply,Used Cars Costing More) (http://www.npr.org/templates/story/story.php?storyId=129781218).
Het aanbod van tweedehands auto's is flink afgenomen. Het cash-for-clunkers programma heeft ook nog bruikbare auto's naar de sloop gebracht. De te lage autoverkopen, men rijdt gewoon langer door, zorgt voor een te laag aanbod van oude auto's. De vraag naar tweedehands auto's is toe aan het nemen wat de autohandelaren bemoedigend vinden.

Dat is een stevige prikkel om dan toch maar weer een nieuwe auto te kopen. De autoverkopen zitten nog steeds flink in het slop op een geannualiseerd niveau van 11,5 miljoen in de VS, terwijl er 14 miljoen naar de sloop gaan en er demografisch gezien 16-17 miljoen nodig zijn.

Die hogere prijzen voor tweedehandsjes en de lagere verkopen dan de sloophoeveelheid, dat moet wel haast gaan leiden tot een enorme stijging van de autoverkopen in de komende jaren, tot boven 17 miljoen over ongeveer drie jaar.