De werkloosheid in de VS daalt razendsnel, ook al gebeurt er weinig (een daling van 0,1% ondanks daling werkloosheid en stijging werkgelegenheid) met de participatiegraad (vanwege het vergrijzen van de bevolking, niet iedereen boven 65 wil werken).
In dit tempo ben je voor half 2015 onder 6,5%.
De FED achtte het nodig om Hilsenrath van de Wall Street Journal (hun officiële doorgeefluikje) te laten roepen dat de daling van vandaag in de verste verte geen reden was om quantitative easing te stoppen. Andere waarnemers grapten al dat Hilsenrath dat zelfs zou ropen bij een stijging van de werkgelegenheid van 1 miljoen in plaats van de 236.000 van het establishment survey.
De werkloosheid komt uit het household survey en daar zag men de beroepsbevolking met 130.000 dalen en de werkgelegenheid met 170.000 stijgen en dat was genoeg voor een daling van de werkloosheid van 7,9% naar 7,7%.
Er is nog een hele weg te gaan voor de werkgelegenheid terug is op het niveau van voor de kredietcrisis
Achtergrond bij Beleggen op de golven Waar zijn we op de golven? Waarom gaan de aandelenkoersen al lang zo veel omhoog? N.B. dit blog is à titre personnel en hoeft de visie van BMO Global asset Management niet weer te geven
8 maart 2013
7 maart 2013
Qeternity betekent euforie op beurzen
De grootste koersbewegingen in de afgelopen maand kwamen door andere gedachtespinsels over QE in de VS.
Uit de notulen van de FED van januari bleek dat QE ter discussie stond. QE was niet zo zeker als men dacht. Vooral Stein is een tegenstander van overmatige QE. Hij ziet een kredietbubbel ontstaan. De FED heeeft uitgezocht dat een balans van $ 3000 miljard nog niet zo problematisch is voor de winst van de FED, maar $ 4000 miljard wel. Andere verhalen repten van een mogelijk verlies van $ 500 miljard voor de FED op QE en dat gaat problemen geven: in tijden van bezuinigen slikken politici niet dat ineens de FED met $ 500 miljard gestut moet worden in plaats dat men $ 100 miljard krijgt. De politiek wil dan dat koppen rollen.
Als derde probleem van QE ziet men dat de inflatieverwachtingen hierdoor moeilijker in de hand te houden zijn.
Al die angsten over een voortijdig einde van QE werden door Bernanke tijdens zijn testimony voor senaat en congres. Hij wil per se doorgaan en iets als sequester maakt meer QE nodig, het maakt de heilzame werking van QE ongedaan.
Bernanke kwam volgens Bianco zelfs met nieuws: de exit van QE is niet langer wat hij in 2010 vertelde (exitscenario: 1. vermionder QEgroei, 2. stop QE, 3 verhoog de rente, 4. verkoop ingekochte rotzooi bij voorgaande QE). Nu is het alleen de eerste twee stappen. Verhoging van de rente is ver weg en verkoop van QE rommel is uit den boze, no way mogelijk.
Yellen legde er nog een schepje boven op met hoe royaal de FED moet zijn.
Bianco stelt dat de gedachten over QE nu heel anders zijn dan voor het einde van Operatie Twist. Daarvoor dachten 80-90% van de economen dat QE tijdelijk zou zijn, zo voorbij. Nu ineens gelooft iedereen dat QE een blijvertje is. Een enorm verschil en dat leidt tot flink hogere koerswnstverhoudingen.
Daar was de beurs uiteraard heel blij mee.
Bianco ziet echter gevaren voor de euforie die nu dreigt te ontstaan. QE kan als te erg inflatieopdrijvend gezien worden. Dat is het kleine risico. Het grote risico -en op termijn het meest waarschijnlijk- is dat de markt na een tijdje QE als iets verwerpelijks gaat zien: het helpt de economische groei niet, maar maakt benzine en voedsel duurder, d.w.z. 99% van de bevolking is slecht uit met QE (alleen die 1% proiteert via opgeklopte aandelenkoersen). De FED kan zich genoodzaakt zien QE terug te draaien als de aandelenkoersen te hard stijgen.
Kortom, QE is een probleem maar nu nog niet.
Uit de notulen van de FED van januari bleek dat QE ter discussie stond. QE was niet zo zeker als men dacht. Vooral Stein is een tegenstander van overmatige QE. Hij ziet een kredietbubbel ontstaan. De FED heeeft uitgezocht dat een balans van $ 3000 miljard nog niet zo problematisch is voor de winst van de FED, maar $ 4000 miljard wel. Andere verhalen repten van een mogelijk verlies van $ 500 miljard voor de FED op QE en dat gaat problemen geven: in tijden van bezuinigen slikken politici niet dat ineens de FED met $ 500 miljard gestut moet worden in plaats dat men $ 100 miljard krijgt. De politiek wil dan dat koppen rollen.
Als derde probleem van QE ziet men dat de inflatieverwachtingen hierdoor moeilijker in de hand te houden zijn.
Al die angsten over een voortijdig einde van QE werden door Bernanke tijdens zijn testimony voor senaat en congres. Hij wil per se doorgaan en iets als sequester maakt meer QE nodig, het maakt de heilzame werking van QE ongedaan.
Bernanke kwam volgens Bianco zelfs met nieuws: de exit van QE is niet langer wat hij in 2010 vertelde (exitscenario: 1. vermionder QEgroei, 2. stop QE, 3 verhoog de rente, 4. verkoop ingekochte rotzooi bij voorgaande QE). Nu is het alleen de eerste twee stappen. Verhoging van de rente is ver weg en verkoop van QE rommel is uit den boze, no way mogelijk.
Yellen legde er nog een schepje boven op met hoe royaal de FED moet zijn.
Bianco stelt dat de gedachten over QE nu heel anders zijn dan voor het einde van Operatie Twist. Daarvoor dachten 80-90% van de economen dat QE tijdelijk zou zijn, zo voorbij. Nu ineens gelooft iedereen dat QE een blijvertje is. Een enorm verschil en dat leidt tot flink hogere koerswnstverhoudingen.
Daar was de beurs uiteraard heel blij mee.
Bianco ziet echter gevaren voor de euforie die nu dreigt te ontstaan. QE kan als te erg inflatieopdrijvend gezien worden. Dat is het kleine risico. Het grote risico -en op termijn het meest waarschijnlijk- is dat de markt na een tijdje QE als iets verwerpelijks gaat zien: het helpt de economische groei niet, maar maakt benzine en voedsel duurder, d.w.z. 99% van de bevolking is slecht uit met QE (alleen die 1% proiteert via opgeklopte aandelenkoersen). De FED kan zich genoodzaakt zien QE terug te draaien als de aandelenkoersen te hard stijgen.
Kortom, QE is een probleem maar nu nog niet.
goudprijs daalt niet ondanks liquidatie goud ETF's
Bovenstaand plaatje van Business Insider laat weer eens het sterke verband tussen de goudprijs en de omvang van de valutareserves. Het stil vallen van de groei van de valutareserves in China viel samen met het einde van de stijging van de goudprijs.
De exporteurs van China stopten ineens met hun onmiddellijke inwisseling van hun buitenlandse valuta's in yuans. Voorheen was de ontwikkeling van de yuankoers upward only. Maar door de te lage groei in China was dit ineens niet meer het geval. De Chinese overheid probeerde even met een lagere yuan de export te stimuleren. Het was ineens niet meer nodig zo snel dollars in yuan om te wisselen.
Deze situatie lijkt te veranderen, nu de soft landing een feit lijkt te zijn in China en men meer op consumptie (=harde yuan nodig) dan op export gaat inzetten. Men wordt weer benauwd voor een sterke yuan, d.w.z. de valutareserves gaan weer groeien en dat is goed voor de goudprijs.
Ondertussen heeft het Amerikaanse publiek zijn vertrouwen in goud verloren (plaatje Bianco). Men verkocht ineens 140 ton goud via de goud ETF's.
Het vreemde is dat juist in die liquidatie de goudprijs niet daalde.
De consensus is ongekend negatief op goud, alleen op het dieptepunt van de kredietcrisis toen men nergens nog positief op was, was men negatiever.
Bianco denkt daarom dat er een contrary low gezet is voor de goudprijs.
De exporteurs van China stopten ineens met hun onmiddellijke inwisseling van hun buitenlandse valuta's in yuans. Voorheen was de ontwikkeling van de yuankoers upward only. Maar door de te lage groei in China was dit ineens niet meer het geval. De Chinese overheid probeerde even met een lagere yuan de export te stimuleren. Het was ineens niet meer nodig zo snel dollars in yuan om te wisselen.
Deze situatie lijkt te veranderen, nu de soft landing een feit lijkt te zijn in China en men meer op consumptie (=harde yuan nodig) dan op export gaat inzetten. Men wordt weer benauwd voor een sterke yuan, d.w.z. de valutareserves gaan weer groeien en dat is goed voor de goudprijs.
Ondertussen heeft het Amerikaanse publiek zijn vertrouwen in goud verloren (plaatje Bianco). Men verkocht ineens 140 ton goud via de goud ETF's.
Het vreemde is dat juist in die liquidatie de goudprijs niet daalde.
De consensus is ongekend negatief op goud, alleen op het dieptepunt van de kredietcrisis toen men nergens nog positief op was, was men negatiever.
Bianco denkt daarom dat er een contrary low gezet is voor de goudprijs.
6 maart 2013
Chinese economische verrassingen leiden die van VS
De Citigroup Economic Surprises Index van de VS is sinds kort in herstel, deze lijkt die van China te volgen.
De laatste jaren kreeg de economie een zwakke periode in de minicyclus rond maart. Dat kan niet meer gebeuren volgens de huidige inzichten op de beurzen, zelfs Goldman Sachs denkt dat het misschien this time is different is en dat groei sterker wordt in de VS (nu al en niet ergens in derde kwartaal).
De laatste jaren kreeg de economie een zwakke periode in de minicyclus rond maart. Dat kan niet meer gebeuren volgens de huidige inzichten op de beurzen, zelfs Goldman Sachs denkt dat het misschien this time is different is en dat groei sterker wordt in de VS (nu al en niet ergens in derde kwartaal).
SP500 naar 2000 door QE
Plaatje van zerohedge, die zijn meestal buitengweoon bearish
QE gaat S&P500 opblazen naar 2000 (ach, dat is heel wat meer dan de 1620-1650 die ik inplakte begin januari vanwege QE).
Steeds meer mensen weten het zeker: de FED heeft aandelen de nieuwe risicovrije belegging gemaakt en gaat zorgen voor enorme rendementen.
Februari had zijn grote terugslag, wel 3% en toen bracht buy the dip een nieuwe hausse.
De meeste beren zijn het nu eens met elkaar: na 140% stijging sinds maart 2009 wordt het nu eindelijk tijd om aandelen te kopen. Nu pas kun je dit doen volgens hen, want het verwachte risico is niet langer oneindig, maar 0.
Niet alleen Bernanke heeft het beloofd, maar Yellen deed er zelfs een schepje op. Ze heeft gezien hoe Kuroda in Japan luchtkastelen beloofde en de baan van voorzitter centrale bank kreeg. Zij kan het ook.
QE gaat S&P500 opblazen naar 2000 (ach, dat is heel wat meer dan de 1620-1650 die ik inplakte begin januari vanwege QE).
Steeds meer mensen weten het zeker: de FED heeft aandelen de nieuwe risicovrije belegging gemaakt en gaat zorgen voor enorme rendementen.
Februari had zijn grote terugslag, wel 3% en toen bracht buy the dip een nieuwe hausse.
De meeste beren zijn het nu eens met elkaar: na 140% stijging sinds maart 2009 wordt het nu eindelijk tijd om aandelen te kopen. Nu pas kun je dit doen volgens hen, want het verwachte risico is niet langer oneindig, maar 0.
Niet alleen Bernanke heeft het beloofd, maar Yellen deed er zelfs een schepje op. Ze heeft gezien hoe Kuroda in Japan luchtkastelen beloofde en de baan van voorzitter centrale bank kreeg. Zij kan het ook.
5 maart 2013
China zet in op een sterker leger
(plaatje van FT http://im.ft-static.com/content/images/a1bd9f80-854e-11e2-891d-00144feabdc0.img)
De opkomst van China is op steeds meer plekken op de aardbol voelbaar.
China hoeft in tegenstelling tot vorige eeuwen zijn landgrenzen nauwelijks nog te verdedigen en heeft nu de mogelijkheid in verre buitenlanden zijn invloed uit te breiden.
China lijkt wel een beetje op Holland rond de 17de eeuw. Je verovert het land niet helemaal, maar je koopt de handelswaar, in het tegenwoordige geval vooral grondstoffen.
Daarvoor is echter toch wel een sterke defensie nodig (je moet machtig zijn, zie bijvoorbeeld het verhaal van Rio Tinto, anders krijg je je mijnbouwconcessies niet).
In ver vervlogen tijden had China geen behoefte aan handel met het buitenland. Rond de 17de eeuw waren de producten van China superieur (porselein, zijde, ijzer en staal bijvoorbeeld) en die van Europa inferieur. China had toen voldoende grondstoffen.
De nieuwe machtshebbers geven al aan de defensieuitgaven sterk te zullen gaan uitbreiden. Xi heeft nu al de touwtjes van defensie sterk in handen (Hu deed hier twee jaar over). China kan haast niet meer sterk groeien door extra bedrijfsinvesteringen, nu zijn bepaalde overheidsuitgaven de motor voor de groei van een beloofde 7,5%, waarbij kennelijk die voor defensie.
De opkomst van China is op steeds meer plekken op de aardbol voelbaar.
China hoeft in tegenstelling tot vorige eeuwen zijn landgrenzen nauwelijks nog te verdedigen en heeft nu de mogelijkheid in verre buitenlanden zijn invloed uit te breiden.
China lijkt wel een beetje op Holland rond de 17de eeuw. Je verovert het land niet helemaal, maar je koopt de handelswaar, in het tegenwoordige geval vooral grondstoffen.
Daarvoor is echter toch wel een sterke defensie nodig (je moet machtig zijn, zie bijvoorbeeld het verhaal van Rio Tinto, anders krijg je je mijnbouwconcessies niet).
In ver vervlogen tijden had China geen behoefte aan handel met het buitenland. Rond de 17de eeuw waren de producten van China superieur (porselein, zijde, ijzer en staal bijvoorbeeld) en die van Europa inferieur. China had toen voldoende grondstoffen.
De nieuwe machtshebbers geven al aan de defensieuitgaven sterk te zullen gaan uitbreiden. Xi heeft nu al de touwtjes van defensie sterk in handen (Hu deed hier twee jaar over). China kan haast niet meer sterk groeien door extra bedrijfsinvesteringen, nu zijn bepaalde overheidsuitgaven de motor voor de groei van een beloofde 7,5%, waarbij kennelijk die voor defensie.
Gerhard ter Veer 1931-2013
Bij terugkomst uit Australië lag er slecht nieuws op de deurmat: het overlijdensbericht van Gerhard ter Veer. De laatste keer dat ik met hem sprak zei hij al dat het de laatste tijd slecht met hem ging en dat hij vanwege medische redenen van Spanje weer naar Zandvoort was verhuisd. Maar ik had niet gedacht dat dit ons laatste gesprek zou zijn.
Bij zijn tachtigste verjaardag kon ik nog bloggen dat het goed met hem ging als pensionado in Spanje. Hij vergenoegde zich o.a. over het mooie weer in Spanje vergeleken met dat in ons kikkerlandje en zei nog dat hij tevreden was, al was hij wel wat aan het verslijten.
De overlijdenskaart was heel toepasselijk, met het gedichtje over de zee. Hij hield van de zee en het strand.
In ons boek bijvoorbeeld hebben we het over de combinatie van het schuiven van de machten en de tijdgeest. Gerhard sprak altijd over de vlieger van de tijdgeest en die liet hij op op het strand voor zijn deur.
Ook ik zal hem missen. Hij was een echte Bourgondiër, vol enthousiasme, vol ideeën, wel nog al eens iets te recht voor zijn raap. Hij had geen verborgen agenda, je kon van hem op aan. Hij was een man met originele ideeën. Je kon plezier met hem hebben en iets van hem opsteken.
Hij was mijn belangrijkste leermeester voor beleggen. Ik zag nooit mensen die zo goed ondoorzichtige beleggingsverhalen zo goed kon doorprikken (dat heet contrair zijn, in de goede geest van het woord). Ik kon altijd goed met hem samenwerken, al waren we het nogal eens niet eens met elkaar. Maar meestal al weer snel lachend kwamen we er bijna altijd wel uit.
Hij had ook een prima doorzettingsvermogen. Zonder dat zou bijvoorbeeld ons boek nooit afgekomen/ gepubliceerd zijn.
Kortom, een bijzonder mens, ik ben blij hem goed gekend te hebben.
Bij zijn tachtigste verjaardag kon ik nog bloggen dat het goed met hem ging als pensionado in Spanje. Hij vergenoegde zich o.a. over het mooie weer in Spanje vergeleken met dat in ons kikkerlandje en zei nog dat hij tevreden was, al was hij wel wat aan het verslijten.
De overlijdenskaart was heel toepasselijk, met het gedichtje over de zee. Hij hield van de zee en het strand.
In ons boek bijvoorbeeld hebben we het over de combinatie van het schuiven van de machten en de tijdgeest. Gerhard sprak altijd over de vlieger van de tijdgeest en die liet hij op op het strand voor zijn deur.
Ook ik zal hem missen. Hij was een echte Bourgondiër, vol enthousiasme, vol ideeën, wel nog al eens iets te recht voor zijn raap. Hij had geen verborgen agenda, je kon van hem op aan. Hij was een man met originele ideeën. Je kon plezier met hem hebben en iets van hem opsteken.
Hij was mijn belangrijkste leermeester voor beleggen. Ik zag nooit mensen die zo goed ondoorzichtige beleggingsverhalen zo goed kon doorprikken (dat heet contrair zijn, in de goede geest van het woord). Ik kon altijd goed met hem samenwerken, al waren we het nogal eens niet eens met elkaar. Maar meestal al weer snel lachend kwamen we er bijna altijd wel uit.
Hij had ook een prima doorzettingsvermogen. Zonder dat zou bijvoorbeeld ons boek nooit afgekomen/ gepubliceerd zijn.
Kortom, een bijzonder mens, ik ben blij hem goed gekend te hebben.
4 maart 2013
weer in Singapore
Weer terug op de luchthaven van Singapore. Met enig huisbier (dat goed verstopte bier kost S$ 5 in plaats van S$ 10-15 voor de andere bieren) was dat kerosinedamp insnuiven in de cactustuin van de wijnbar la cave.
Morgen ga ik me weer inlezen wat er allemaal precies is gebeurd in de economische wereld. In Australie word je namelijk niet veel wijzer over de wereld buiten Australie. Je mag meeleven met de overstromingen en de val in de peilingen van Julia Gillard na de innige omarming van de grote vakbondsleider die zijn onvoorwaardelijke steun beloofde aan de erg plat Australisch sprekende eerste minister die heel wat voor elkaar heeft gekregen (wanneer ze met haar (door haar populair geworden) oorbellen schudt, weet men dat het haar menens is, de omgeving moet capituleren), maar er (nog) niet voor gewaardeerd wordt.
Het lijkt erop dat de beurs zich behoorlijk koest heeft gehouden in de weken dat ik in Australie zat, ondanks de schrik dat QE niet zo zeker is als men eerst dacht (ten minste dat waren de ongelovigen in de waarschuwing van Hilsenrath en de toespraak van Stein).
Berlusconi/ Grillo wordt kennelijk gezien als een plaatselijk drama dat niet elders nagevolgd moet worden. De sequester in de VS lijkt een feest te worden voor de beurs, want zo gelooft men weer in meer QE.
Volgens de gelovers in de kortere golven moet maart een slechte maand worden voor de beurzen. Dat moet kennelijk komen door nieuw wantrouwen in meer QE of door tegenvallende winsten over het eerste kwartaal, of misschien door het gele gevaar.
Morgen ga ik me weer inlezen wat er allemaal precies is gebeurd in de economische wereld. In Australie word je namelijk niet veel wijzer over de wereld buiten Australie. Je mag meeleven met de overstromingen en de val in de peilingen van Julia Gillard na de innige omarming van de grote vakbondsleider die zijn onvoorwaardelijke steun beloofde aan de erg plat Australisch sprekende eerste minister die heel wat voor elkaar heeft gekregen (wanneer ze met haar (door haar populair geworden) oorbellen schudt, weet men dat het haar menens is, de omgeving moet capituleren), maar er (nog) niet voor gewaardeerd wordt.
Het lijkt erop dat de beurs zich behoorlijk koest heeft gehouden in de weken dat ik in Australie zat, ondanks de schrik dat QE niet zo zeker is als men eerst dacht (ten minste dat waren de ongelovigen in de waarschuwing van Hilsenrath en de toespraak van Stein).
Berlusconi/ Grillo wordt kennelijk gezien als een plaatselijk drama dat niet elders nagevolgd moet worden. De sequester in de VS lijkt een feest te worden voor de beurs, want zo gelooft men weer in meer QE.
Volgens de gelovers in de kortere golven moet maart een slechte maand worden voor de beurzen. Dat moet kennelijk komen door nieuw wantrouwen in meer QE of door tegenvallende winsten over het eerste kwartaal, of misschien door het gele gevaar.
1 maart 2013
1493: the Columbian Exchange
Na moesson ben ik 1493 gaan lezen (van C. Mann). Dat boek beschrijft de enorme invloed van het ontdekken van Amerika op het milieu, flora en fauna (=the Columbian Exchange). De hele wereld (ex Australie) kreeg te maken met enorme zij-effecten. De bevolking in China en Europa kon enorm groeien door de komst van aardappelen en mais. Meer welvaart zat er tot 1800 nauwelijks in daardoor (zoals Malthus zei).
Amerika profiteerde van de komst van koeien, paarden, varkens en vooral ook de worm.
De oude tijden waren echt bijzonder slecht. Kolonisten overleefden nauwelijks. De stichting van Amerika via Jamestown etc was een voortdurende strijd tegen uitroeiing door hongersnood, malaria en andere ziektes (hier in Australie ben ik de laatste weken stevig gebeten door muggen, kennelijk heb ik het lot weer uitgedaagd). In de beginjaren overleefden meer dan de helft van de nieuwe kolonisten nog niet eens een jaar. De zwarte mensen uit Afrika waren veel beter bestand tegen malaria etc en dat kwam ze duur te staan: slavernij, ondanks hun superieure genen ten opzichte van de blanke europeaan.
Je moest als Europeaan echt ten noorden van Washington wonen, anders had je te veel kans om te bezwijken aan malaria etc (geen wonder dat zo veel mensen in het noorden wonen, hier was het te koud voor malaria)
De Spanjaarden ontregelden met al hun zilver via slavenarbeid uit Latijns Amerika China (zilver was het enig betrouwbare betaalmiddel dat niet steeds ongeldig werd bij een nieuwe keizer en China produceerde geen zilver meer).
Via import van mais en aardappelen (ander deel van Columbian exchange) kreeg China te maken met een ecologische ramp. De bevolking was enorm gegroeid (door de extra voeding die je kreeg uit aardappelen en mais) en de grond was door overmatig kappen van bossen ernstig verarmd door erosie.
Bovendien raakten de Chinezen verslaafd aan de uit Amerika geimporteerde tabak en dat maakte rijst erg duur, omdat er zo veel tabak verbouwd moest worden.
De kolonisten in Azie haden het al even moeilijk als die in Jamestown. Op de Filippijnen overleefden de Spanjaarden meestal niet lang, maar omdat de handel met China zo lucratief was, kwamen er steeds nieuwe Spanjaarden naar de Filippijnen. Ook de eerste engelsen die in Australie belandden sneuvelden bij bosjes door vooral hongersnood (nauwelijks voor te stellen nu in een land zo vol voedsel).
Mensen klagen over de huidig slechte tijden, maar vergeleken met de mensen rond 1500-1800 hebben we het nu ongelooflijk veel beter.
Amerika profiteerde van de komst van koeien, paarden, varkens en vooral ook de worm.
De oude tijden waren echt bijzonder slecht. Kolonisten overleefden nauwelijks. De stichting van Amerika via Jamestown etc was een voortdurende strijd tegen uitroeiing door hongersnood, malaria en andere ziektes (hier in Australie ben ik de laatste weken stevig gebeten door muggen, kennelijk heb ik het lot weer uitgedaagd). In de beginjaren overleefden meer dan de helft van de nieuwe kolonisten nog niet eens een jaar. De zwarte mensen uit Afrika waren veel beter bestand tegen malaria etc en dat kwam ze duur te staan: slavernij, ondanks hun superieure genen ten opzichte van de blanke europeaan.
Je moest als Europeaan echt ten noorden van Washington wonen, anders had je te veel kans om te bezwijken aan malaria etc (geen wonder dat zo veel mensen in het noorden wonen, hier was het te koud voor malaria)
De Spanjaarden ontregelden met al hun zilver via slavenarbeid uit Latijns Amerika China (zilver was het enig betrouwbare betaalmiddel dat niet steeds ongeldig werd bij een nieuwe keizer en China produceerde geen zilver meer).
Via import van mais en aardappelen (ander deel van Columbian exchange) kreeg China te maken met een ecologische ramp. De bevolking was enorm gegroeid (door de extra voeding die je kreeg uit aardappelen en mais) en de grond was door overmatig kappen van bossen ernstig verarmd door erosie.
Bovendien raakten de Chinezen verslaafd aan de uit Amerika geimporteerde tabak en dat maakte rijst erg duur, omdat er zo veel tabak verbouwd moest worden.
De kolonisten in Azie haden het al even moeilijk als die in Jamestown. Op de Filippijnen overleefden de Spanjaarden meestal niet lang, maar omdat de handel met China zo lucratief was, kwamen er steeds nieuwe Spanjaarden naar de Filippijnen. Ook de eerste engelsen die in Australie belandden sneuvelden bij bosjes door vooral hongersnood (nauwelijks voor te stellen nu in een land zo vol voedsel).
Mensen klagen over de huidig slechte tijden, maar vergeleken met de mensen rond 1500-1800 hebben we het nu ongelooflijk veel beter.
slangen op de boerderij in Murwillumbah
In Nederland zien we volgens Ruud alleen de garden snake variant, maar in Australie stikt het van de slangen. De gifkikkers hebben de bruine slang, zeer giftig, heel veel voortkomend gemaakt (de zwarte slang aten ze op). De bruine slang maakt rond de boerderij vooral zijn slachtoffers onder de honden, die er op jagen (dit moet je echt nooit doen). Kathy klaagde dat de remedie voor de hond haar $ 2000 kostte (je kunt je hiervoor verzekeren). Mary vertelde hoe haar hond Lady er ook bijna aan bezweken was.
Hierboven foto's van de carpet snake, de tapijtslang. Deze is niet giftig en niet gevaarlijk voor volwassenen, wel voor kleine kinderen en honden. Een foto is op een boom voor het huis en de onderste op de veranda.
Hierboven foto's van de carpet snake, de tapijtslang. Deze is niet giftig en niet gevaarlijk voor volwassenen, wel voor kleine kinderen en honden. Een foto is op een boom voor het huis en de onderste op de veranda.
27 februari 2013
De ramp voor Rio Tinto in Mozambique
De Australische kranten en tv reppen niet over Europa of de VS/ Afrika, tenzij er echt iets ergs gebeurt zoals het opstappen van de paus of 19 toeristen die uit een ballon kukelen.
Ze hebben het alleen over Australie en de rampen aldaar.
De financi"ele ramp van Rio Tinto in Mozambique werd vorige week uitgebreid beschreven in The Australian Financial Review: Sold Down the River).
Rio Tinto is onverwachts tegen een afboeking van $3 miljard aangelopen en dat zit de Australiers natuurlijk behoorlijk dwars. Wat een sukkels, natuurlijk moest er bloed vloeien aan de top.
Rio Tinto dacht machtig genoeg te zijn om een en ander te kunnen regelen in Mozambique en bovendien was hun voorstel winstgevender dan dat van de concurrentie.
Maar een en ander pakte heel anders uit dan gedacht. De elektriciteitscentrale die nodig was, was al vergeven aan de Chinezen en uit politieke overwegingen was dat beter dan het voorstel van Rio Tinto.
Het belangrijkste was hoe je de gewonnen kolen etc naar de kust zou kunnen vervoeren. Rio Tinto had hiervoor een goedkoop plan: gewoon over de Zambezi na die bevaarbaar te hebben gemaakt. Een blik op de kaart van Mozambique en waar de mijnen zijn, maakte dat een zeer overtuigend voorstel, maar uiteindelijk mocht het niet.
Tot overmaat van ramp was de kolenreserve die men gekocht had van inferieure kwaliteit (niet geschikt voor cokes, ijzer en staal). Dat was misschien nog wel het minste van de fouten die Rio Tinto maakte (maar ook onvergeeflijk).
De grootste fout was dat ze dachten dat de politiek zou buigen voor Rio Tinto. Zo ging het vroeger kennelijk altijd.
Mozambique was echter betere maatjes met het Braziliaanse Vale (een stelletje onbelangrojke prutsers kennelijk in de ogen van Rio Tinto). Dat verderfelijke Vale had al een mijnconcessie en zij beloofden een en ander per spoor dwars door ook Malawi te gaan vervoeren. Dat is om en schepen zijn goedkoper, maar zo was een en ander tot tevredenheid van Mozambique en Malawi geregeld.
Bij Vale spreekt men Portugees, net als in Mozambique. De oude band met Portugal was een belangrijke bindende factor en Brazili"e moet tot vriend gehoduen worden, bijna net zo erg als China.
Dat transport over de Zambezi mocht niet van Malawi (dan ook geen spoorweg), want het water van de Zambezi inclusief zijstromen was te hard nodig. Milieutechnisch zouden de plannen van Rio Tinto een drama zijn. En zowaar, deze keer won het milieu het: de regering van Mozambique koos voor het plan van China en Brazilie, niet voor de oude koloniale machten Engeland en Australie. Rio Tinot zag in dat ze enorme fouten hadden gemaakt, ze zijn politiek machteloos ten opzichte van Brazilie en vooral China.
Ze hebben het alleen over Australie en de rampen aldaar.
De financi"ele ramp van Rio Tinto in Mozambique werd vorige week uitgebreid beschreven in The Australian Financial Review: Sold Down the River).
Rio Tinto is onverwachts tegen een afboeking van $3 miljard aangelopen en dat zit de Australiers natuurlijk behoorlijk dwars. Wat een sukkels, natuurlijk moest er bloed vloeien aan de top.
Rio Tinto dacht machtig genoeg te zijn om een en ander te kunnen regelen in Mozambique en bovendien was hun voorstel winstgevender dan dat van de concurrentie.
Maar een en ander pakte heel anders uit dan gedacht. De elektriciteitscentrale die nodig was, was al vergeven aan de Chinezen en uit politieke overwegingen was dat beter dan het voorstel van Rio Tinto.
Het belangrijkste was hoe je de gewonnen kolen etc naar de kust zou kunnen vervoeren. Rio Tinto had hiervoor een goedkoop plan: gewoon over de Zambezi na die bevaarbaar te hebben gemaakt. Een blik op de kaart van Mozambique en waar de mijnen zijn, maakte dat een zeer overtuigend voorstel, maar uiteindelijk mocht het niet.
Tot overmaat van ramp was de kolenreserve die men gekocht had van inferieure kwaliteit (niet geschikt voor cokes, ijzer en staal). Dat was misschien nog wel het minste van de fouten die Rio Tinto maakte (maar ook onvergeeflijk).
De grootste fout was dat ze dachten dat de politiek zou buigen voor Rio Tinto. Zo ging het vroeger kennelijk altijd.
Mozambique was echter betere maatjes met het Braziliaanse Vale (een stelletje onbelangrojke prutsers kennelijk in de ogen van Rio Tinto). Dat verderfelijke Vale had al een mijnconcessie en zij beloofden een en ander per spoor dwars door ook Malawi te gaan vervoeren. Dat is om en schepen zijn goedkoper, maar zo was een en ander tot tevredenheid van Mozambique en Malawi geregeld.
Bij Vale spreekt men Portugees, net als in Mozambique. De oude band met Portugal was een belangrijke bindende factor en Brazili"e moet tot vriend gehoduen worden, bijna net zo erg als China.
Dat transport over de Zambezi mocht niet van Malawi (dan ook geen spoorweg), want het water van de Zambezi inclusief zijstromen was te hard nodig. Milieutechnisch zouden de plannen van Rio Tinto een drama zijn. En zowaar, deze keer won het milieu het: de regering van Mozambique koos voor het plan van China en Brazilie, niet voor de oude koloniale machten Engeland en Australie. Rio Tinot zag in dat ze enorme fouten hadden gemaakt, ze zijn politiek machteloos ten opzichte van Brazilie en vooral China.
koeien geen last meer van vliegen
En zo waar, het dippen van de koeien hielp: er zijn geen vliegen meer te zien op de koeien en de staarten zijn naar beneden, niet nodig om de vliegen te verjagen
Abonneren op:
Posts (Atom)
















.jpg)