Achtergrond bij Beleggen op de golven Waar zijn we op de golven? Waarom gaan de aandelenkoersen al lang zo veel omhoog? N.B. dit blog is à titre personnel en hoeft de visie van BMO Global asset Management niet weer te geven
29 april 2014
Amerika concurrerend qua kosten voor industrie
Volgens de Boston Consulting Group is Amerika behoorlijk concurrerend geworden, mede door de lage aardgasprijzen. Alleen Mexico en China scoren beter, maar niet eens zo veel beter.
27 april 2014
samenvatting financieel economisch nieuws van de afgelopen week
De goede winstcijfers en toenemend vertrouwen in betere economische groei zorgden voor hogere koersen totdat de cijfers over de huizenbouw in de VS wat tegenvielen en Poetin iets te veel dreigende taal begon uit te slaan.
Mijn basisscenario is dat hij geen militair avontuur gaat beginnen, maar wel de Oekraïne ontregelt en daarmee sancties aan zijn broek krijgt die Rusland in een recessie doen belanden. Dat laatste wil Poetin natuurlijk niet, al gelden voor Oekraïne andere dan economische regels. S&P verlaagde de kredietwaardigheidsbeoordeling naar BBB- met negative outlook. Al met al lijkt het er toch op dat de beurs zich iets meer van Rusland lijkt te gaan aantrekken.
Het gonsde van overnamegeruchten, zoals Pfizer dat een oogje laat vallen op Astra Zeneca, Alstom. Apple had goede cijfers en er komt een 7:1 split. Het bedrijfsnieuws was overwegend vriendelijk.
In Duitsland steeg de IFO naar grote hoogte en ook expectations deden weer mee aan de stijging. De voorlopige PMI was met 56,3 sterk en in de meeste landen in Europa (maar niet in Frankrijk) was er verbetering. Het groeiherstel zet door in Europa. In Spanje was de economische groei in het eerste kwartaal 0,4% (0,3% verwacht).
In China steeg de flash PMI van 48 naar een nog steeds zwakke 48,3.
In Japan waren de omzetten in maart in de supermarkten hoog, vooruitlopende op de BTW-verhoging.
In de VS bevestigde de FED Chicago Activity Index (samenvatting van 85 surveys) dat de soft patch na een zeer zwak januari voorbij was in februari en maart. De leading indicators stegen 0,8% in maart en dat is fors na de ook al mooie 0,5% over februari. Verkopen nieuwe huizen zetten met een onverwachte grote daling een domper op het verhaal over de huizenmarkt. Het was aanleiding voor sommige economen hun groeiverwachting voor het eerste kwartaal (komt woensdag) te verlagen richting 1%. Initial claims voor werkloosheid stegen een tegenvallende 24.000 naar 329.000. Orders voor duurzame goederen stegen 2,6% in maart na een ook sterke 2,2% over februari. Het consumentenvertrouwen (University of Michigan) trok aan van 82,6 naar 84,1.
.
Mijn basisscenario is dat hij geen militair avontuur gaat beginnen, maar wel de Oekraïne ontregelt en daarmee sancties aan zijn broek krijgt die Rusland in een recessie doen belanden. Dat laatste wil Poetin natuurlijk niet, al gelden voor Oekraïne andere dan economische regels. S&P verlaagde de kredietwaardigheidsbeoordeling naar BBB- met negative outlook. Al met al lijkt het er toch op dat de beurs zich iets meer van Rusland lijkt te gaan aantrekken.
Het gonsde van overnamegeruchten, zoals Pfizer dat een oogje laat vallen op Astra Zeneca, Alstom. Apple had goede cijfers en er komt een 7:1 split. Het bedrijfsnieuws was overwegend vriendelijk.
In Duitsland steeg de IFO naar grote hoogte en ook expectations deden weer mee aan de stijging. De voorlopige PMI was met 56,3 sterk en in de meeste landen in Europa (maar niet in Frankrijk) was er verbetering. Het groeiherstel zet door in Europa. In Spanje was de economische groei in het eerste kwartaal 0,4% (0,3% verwacht).
In China steeg de flash PMI van 48 naar een nog steeds zwakke 48,3.
In Japan waren de omzetten in maart in de supermarkten hoog, vooruitlopende op de BTW-verhoging.
In de VS bevestigde de FED Chicago Activity Index (samenvatting van 85 surveys) dat de soft patch na een zeer zwak januari voorbij was in februari en maart. De leading indicators stegen 0,8% in maart en dat is fors na de ook al mooie 0,5% over februari. Verkopen nieuwe huizen zetten met een onverwachte grote daling een domper op het verhaal over de huizenmarkt. Het was aanleiding voor sommige economen hun groeiverwachting voor het eerste kwartaal (komt woensdag) te verlagen richting 1%. Initial claims voor werkloosheid stegen een tegenvallende 24.000 naar 329.000. Orders voor duurzame goederen stegen 2,6% in maart na een ook sterke 2,2% over februari. Het consumentenvertrouwen (University of Michigan) trok aan van 82,6 naar 84,1.
.
goed economisch nieuws van de afgelopen week
Zoals al enigszins verwacht http://beleggenopdegolven.blogspot.nl/2014/04/winstseizoen-eerste-kwartaal-nog-niet.html waren de winstcijfers in de VS de afgelopen week, de topweek qua aantal winstmeldingen, iets beter dan de vorige week. De cijfers komen gemiddeld 5% hoger binnen dan verwacht, dat is meer dan de 3% van vorig kwartaal.
In de Wall Street Journal enkele grafieken http://blogs.wsj.com/economics/2014/04/21/the-hows-and-why-of-economic-optimism/ waarbij je kunt zien dat de kans op een recessie erg laag is in de VS in de komende paar kwartalen, de leading indicators voorspoedig stijgen, de winsten een voorlopige piek zetten (maar dan duurt het, als dit de piek zou zijn, wat ik niet denk, nog minstens een, twee jaar voor er een recessie komt).
Strategas had enkele grafieken over de kredietverlening in China. Afgelopen week werd de reserve requirement rate voor enkele boerenleenbanken verlaagd. Maar nu al kun je zien dat de kredietverlening weer is aangetrokken na een heel zwakke periode. Er worden vorderingen gemaakt met het in toom houden van het schaduwbanksysteem.
Joachim Fels had een verhaal waarom hij optimistisch was voor de lange termijn. Wereldwijd is het opleidingsniveau zeer hard aan het stijgen. Dat gaat leiden tot nieuwe ontdekkingen, ideeën, meer menselijk kapitaal. De hoeveelheid kennis stijgt exponentieel.
Fiscaal en monetair beleid laat zien dat men van het verleden geleerd heeft. Beleid zou nu effectiever zijn. Men let veel beter op financiële en fiscale stabiliteit, waardoor er minder ontsporingen hoeven te zijn en de cycli langer kunnen duren. En lang zal de huidige opgaande cyclus zijn.
De economie ontworstelt zich steeds verder aan de klauwen van de kredietcrisis terwijl er nog geen beren op de weg liggen in de vorm van te hoge inflatie, overbezetting. Er beginnen nu toch wel heel duidelijke aanwijzingen te komen dat de investeringsgroei weer op gang komt in heel wat landen.
Dat optimisme kwam misschien ook door de verbetering van de high frequency cijfers zoals Morgan Stanley dat bijhoudt in ARIA. Dat laat duidelijk het aantrekken van de Amerikaanse economie sinds februari/maart zien. De finale vraag zou op basis van ARIA 4,9% kunnen groeien.
Poetin kan voorlopig niet voorkomen dat de onzekerheidsindicatoren een nieuw dieptepunt voor de cyclus zetten.
In de Wall Street Journal enkele grafieken http://blogs.wsj.com/economics/2014/04/21/the-hows-and-why-of-economic-optimism/ waarbij je kunt zien dat de kans op een recessie erg laag is in de VS in de komende paar kwartalen, de leading indicators voorspoedig stijgen, de winsten een voorlopige piek zetten (maar dan duurt het, als dit de piek zou zijn, wat ik niet denk, nog minstens een, twee jaar voor er een recessie komt).
Strategas had enkele grafieken over de kredietverlening in China. Afgelopen week werd de reserve requirement rate voor enkele boerenleenbanken verlaagd. Maar nu al kun je zien dat de kredietverlening weer is aangetrokken na een heel zwakke periode. Er worden vorderingen gemaakt met het in toom houden van het schaduwbanksysteem.
Joachim Fels had een verhaal waarom hij optimistisch was voor de lange termijn. Wereldwijd is het opleidingsniveau zeer hard aan het stijgen. Dat gaat leiden tot nieuwe ontdekkingen, ideeën, meer menselijk kapitaal. De hoeveelheid kennis stijgt exponentieel.
Fiscaal en monetair beleid laat zien dat men van het verleden geleerd heeft. Beleid zou nu effectiever zijn. Men let veel beter op financiële en fiscale stabiliteit, waardoor er minder ontsporingen hoeven te zijn en de cycli langer kunnen duren. En lang zal de huidige opgaande cyclus zijn.
De economie ontworstelt zich steeds verder aan de klauwen van de kredietcrisis terwijl er nog geen beren op de weg liggen in de vorm van te hoge inflatie, overbezetting. Er beginnen nu toch wel heel duidelijke aanwijzingen te komen dat de investeringsgroei weer op gang komt in heel wat landen.
Dat optimisme kwam misschien ook door de verbetering van de high frequency cijfers zoals Morgan Stanley dat bijhoudt in ARIA. Dat laat duidelijk het aantrekken van de Amerikaanse economie sinds februari/maart zien. De finale vraag zou op basis van ARIA 4,9% kunnen groeien.
Poetin kan voorlopig niet voorkomen dat de onzekerheidsindicatoren een nieuw dieptepunt voor de cyclus zetten.
26 april 2014
is de asset economy wel sterk genoeg om de economische groei aan te wakkeren?
Nee, volgens Hoisington/Lacy Hunt in John Mauldin's Outside the box via
Where Was the Wealth Effect in 2013?
De economische groei in 2013 was in de VS lager dan in 2012, terwijl het net wealth effect zo veel sterker was (huizenprijzen en aandelenkoersen schoten immers omhoog). Daarom vinden zij dat het wealth effect niet de moeite ward was om de FED zo royaal te laten zijn met QE. Ze vergeten eventjes dat Amerika alleen maar een deuk kreeg in de groei van the fiscal cliff van belastingverhogingen en na de eerste helft van 2013 ongeveer 3,5% was.
De groei was uiteraard wel oneerlijk verdeeld, zoals een flinke schrobbering van Josh Brown, een onverdachte grootverdiener, http://www.thereformedbroker.com/2014/04/25/the-rich-mans-bubble-is-popping-and-no-one-gives-a-f/. Het wegzakken van dure momentumaandelen en andere rijkdommen van de rijkste 1% hoeft de economie niet te raken, want het droeg ook niet zo veel bij in de opgang. Als Brown al zo afgeeft op die 1%, dan gaat er ooit wel electorale dwang komen een en ander te verslechteren voor die 1%, zoals verordonneerd door Piketty.
Hoisingtons plaatje laat zien dat het verband tussen een betere beurs en hogere consumptie sinds 1930 zwak positief is geweest. Overigens is dit in lijn met wat de cijfers Elroy Dimson, Warsh sinds 1900 laten zien: het verband tussen groei BNP en beurs was zwak/ afwezig.
Is het daarom niet de moeite waard om een hogere beurs te laten fabrieken door de FED via QE?
Ik denk dat het toch wel zinvol was en in mindere mate nog is. De laatste paar decennia is de beurs wel degelijk meestal in de pas met het BNP gestegen en gedaald. Het verband was veel sterker dan het plaatje doet vermoeden. De dreun van de kredietcrisis leidde tot een dreun in beurskoersen en economische groei.
QE heeft de banken gered, vooral QE1. Anders was de waarde van hun bezittingen nog verder gedaald, deflatie uitgebroken en waren de banken gewoon failliet gegaan, ze verder steunen was dan te onbetaalbaar geworden (nu gebeurde dat alleen in Ierland).
De QE's daarna zorgden eigenlijk alleen voor een stijgende beurs en meer winst voor banken en meer inkomen voor de rijkste 1%. De rest heeft nauwelijks geprofiteerd, maar je moet je afvragen: wat zou er anders zijn gebeurd? De schok van de kredietcrisis samen met de eurocrisis was met veel te grote kans groot genoeg om zonder steun van QE2 etc om de economische groei opnieuw in te laten storten in de VS.
Er wordt te weinig beredeneerd wat er gebeurd zou zijn als er geen QE1 en andere QE was geweest. Dan zou de wereld er heel wat slechter voor hebben gestaan. De armste 99% zouden het slechter hebben gekregen, terwijl nu hun situatie stabiliseerde.
Misschien moet ik een verhaal maken met scenario's wat er gebeurd zou zijn met en zonder QE.
Where Was the Wealth Effect in 2013?
De economische groei in 2013 was in de VS lager dan in 2012, terwijl het net wealth effect zo veel sterker was (huizenprijzen en aandelenkoersen schoten immers omhoog). Daarom vinden zij dat het wealth effect niet de moeite ward was om de FED zo royaal te laten zijn met QE. Ze vergeten eventjes dat Amerika alleen maar een deuk kreeg in de groei van the fiscal cliff van belastingverhogingen en na de eerste helft van 2013 ongeveer 3,5% was.De groei was uiteraard wel oneerlijk verdeeld, zoals een flinke schrobbering van Josh Brown, een onverdachte grootverdiener, http://www.thereformedbroker.com/2014/04/25/the-rich-mans-bubble-is-popping-and-no-one-gives-a-f/. Het wegzakken van dure momentumaandelen en andere rijkdommen van de rijkste 1% hoeft de economie niet te raken, want het droeg ook niet zo veel bij in de opgang. Als Brown al zo afgeeft op die 1%, dan gaat er ooit wel electorale dwang komen een en ander te verslechteren voor die 1%, zoals verordonneerd door Piketty.
Hoisingtons plaatje laat zien dat het verband tussen een betere beurs en hogere consumptie sinds 1930 zwak positief is geweest. Overigens is dit in lijn met wat de cijfers Elroy Dimson, Warsh sinds 1900 laten zien: het verband tussen groei BNP en beurs was zwak/ afwezig.
Is het daarom niet de moeite waard om een hogere beurs te laten fabrieken door de FED via QE?
Ik denk dat het toch wel zinvol was en in mindere mate nog is. De laatste paar decennia is de beurs wel degelijk meestal in de pas met het BNP gestegen en gedaald. Het verband was veel sterker dan het plaatje doet vermoeden. De dreun van de kredietcrisis leidde tot een dreun in beurskoersen en economische groei.
QE heeft de banken gered, vooral QE1. Anders was de waarde van hun bezittingen nog verder gedaald, deflatie uitgebroken en waren de banken gewoon failliet gegaan, ze verder steunen was dan te onbetaalbaar geworden (nu gebeurde dat alleen in Ierland).
De QE's daarna zorgden eigenlijk alleen voor een stijgende beurs en meer winst voor banken en meer inkomen voor de rijkste 1%. De rest heeft nauwelijks geprofiteerd, maar je moet je afvragen: wat zou er anders zijn gebeurd? De schok van de kredietcrisis samen met de eurocrisis was met veel te grote kans groot genoeg om zonder steun van QE2 etc om de economische groei opnieuw in te laten storten in de VS.
Er wordt te weinig beredeneerd wat er gebeurd zou zijn als er geen QE1 en andere QE was geweest. Dan zou de wereld er heel wat slechter voor hebben gestaan. De armste 99% zouden het slechter hebben gekregen, terwijl nu hun situatie stabiliseerde.
Misschien moet ik een verhaal maken met scenario's wat er gebeurd zou zijn met en zonder QE.
piketty: productiviteitsgroei 21ste eeuw eerst hoog
In ons boek hebben we ook behandeld hoe de produciviteitsgroei zich in het verre verleden heeft ontwikkeld.
Voor de Industriële Revolutie was de groei zeer laag, maar van 1700-1800 was er toch al enige vooruitgang, al is dat in de grafiek haast niet te zien.
Daarna zie je een versnelling en volgens Piketty ziten we de komende decennia wereldwij gemeten op een hoogtepunt.
Dat komt vooral door landen als China, India en Afrika, niet door Europa.
Piketty doet zijn best te zeggen dat hij niet voorspelt, maar via dit soort plaatjes doe je dat toch wel. En passant stelt hij dat Gordon veel te pessimistisch is en dat de voorspelling eigenlijk alleen te optimistisch is als er niet genoeg vooruitgang wordt geboekt met het winnen van goedkope energie (een terechte nevenvoorwaarde denk ik).
Voor de Industriële Revolutie was de groei zeer laag, maar van 1700-1800 was er toch al enige vooruitgang, al is dat in de grafiek haast niet te zien.
Daarna zie je een versnelling en volgens Piketty ziten we de komende decennia wereldwij gemeten op een hoogtepunt.
Dat komt vooral door landen als China, India en Afrika, niet door Europa.
Piketty doet zijn best te zeggen dat hij niet voorspelt, maar via dit soort plaatjes doe je dat toch wel. En passant stelt hij dat Gordon veel te pessimistisch is en dat de voorspelling eigenlijk alleen te optimistisch is als er niet genoeg vooruitgang wordt geboekt met het winnen van goedkope energie (een terechte nevenvoorwaarde denk ik).
de hoofdwetten van het kapitalisme volgens Piketty
De eerste wet is a=r*b
a is het deel van het BNI dat kapitaal voor zijn rekening neemt
r is het rendement op kapitaal
b is de hoeveelheid kapitaal versus BNI
Op curieuze wijze stelt Piketty vast dat r=5%. Dat zei Jane Austen al en sindsdien is dat nooit meer echt betwijfeld. Iedereen vond dat namelijk en al eeuwen. Het is een beetje zoals bij ons de inflatieverwachting 2% is.
Die 5% is hoger dan de reële groei van het nationaal inkomen en daardoor stijgt b. Dat heeft dan weer tot gevolg dat a stijgt.
Dat klinkt nogal eenvoudig, maar dat gaat er niet in bij economen. Zo hebben ze het niet geleerd en daarom willen ze heel veel empirisch bewijs (het boek van Piketty heeft daarom 685 bladzijdes) en dan nog geven ze zich niet gewonnen. Piketty is gewoon een vermomde Marxist.
De tweede wet is b=s/g
b is nog steeds de hoeveelheid kapitaal versus het nationaal inkomen
s is hoe veel % er gespaard wordt
g is hoe hard de groei van het BNP (BNI) is
Dit verklaart waarom men in Europa rijker is ten opzichte van het BNP dan in de VS (dat zo weinig spaart, maar wel redelijk groeit), vooral in Italië. Daar spaart men heel veel en er is geen groei.
De tweede wet wordt alleen op lange termijn gehaald. Op korte termijn zijn er afwijkingen, al zijn op het ogenblik de afwijkingen niet zo groot in de westerse wereld.
De tweede wet biedt een mogelijkheid om te beoordelen of de beurswaarde van een land te hoog is versus het BNP, onder de nodige aannames.
bron: Piketty, Capital in the 21st century
a is het deel van het BNI dat kapitaal voor zijn rekening neemt
r is het rendement op kapitaal
b is de hoeveelheid kapitaal versus BNI
Op curieuze wijze stelt Piketty vast dat r=5%. Dat zei Jane Austen al en sindsdien is dat nooit meer echt betwijfeld. Iedereen vond dat namelijk en al eeuwen. Het is een beetje zoals bij ons de inflatieverwachting 2% is.
Die 5% is hoger dan de reële groei van het nationaal inkomen en daardoor stijgt b. Dat heeft dan weer tot gevolg dat a stijgt.
Dat klinkt nogal eenvoudig, maar dat gaat er niet in bij economen. Zo hebben ze het niet geleerd en daarom willen ze heel veel empirisch bewijs (het boek van Piketty heeft daarom 685 bladzijdes) en dan nog geven ze zich niet gewonnen. Piketty is gewoon een vermomde Marxist.
De tweede wet is b=s/g
b is nog steeds de hoeveelheid kapitaal versus het nationaal inkomen
s is hoe veel % er gespaard wordt
g is hoe hard de groei van het BNP (BNI) is
Dit verklaart waarom men in Europa rijker is ten opzichte van het BNP dan in de VS (dat zo weinig spaart, maar wel redelijk groeit), vooral in Italië. Daar spaart men heel veel en er is geen groei.
De tweede wet wordt alleen op lange termijn gehaald. Op korte termijn zijn er afwijkingen, al zijn op het ogenblik de afwijkingen niet zo groot in de westerse wereld.
De tweede wet biedt een mogelijkheid om te beoordelen of de beurswaarde van een land te hoog is versus het BNP, onder de nodige aannames.
bron: Piketty, Capital in the 21st century
24 april 2014
Jagersma's visie op Nederlands vastgoed
Vandaag ben ik op de jaarverslagdag geweest van de vastgoedfondsen van Syntrus Achmea real estate & finance.
Jagersma hield zoals altijd een opgewekt verhaal over de kansen van vastgoed. Hij was trots op de outperformance van zijn fondsen (vooral huizen en winkels), al waren de totale resultaten uiteraard negatief. De waarde van onroerend goed daalde immers vorig jaar.
Maar Jagersma zag ook dit weer de kentering komen, maar dan vooral voor het betere onroerend goed. Toch wil hij een fonds oprichten voor slechte kantoren die getransformeerd moeten worden tot woningen of iets anders. De B-locaties hebben nu een huurrendement van 10% en dat is toch ook niet te versmaden, al geeft hij wel de voorkeur aan de A locaties.
De tweedeling goed (de centra van de 15 grootste steden en dominante wijkcentra in grote steden) en slecht (de rest) zal nog wel even doorzetten, vooral bij winkels.
En grond? Wachten, wachten, wachten en dan toeslaan.
Zijn optimisme is gebaseerd op het herstel van de economie. Dit jaar gaat de koopkracht flink omhoog (?) en volgend jaar de consumptie ook wat. Dat is net op tijd om de winkelsector te redden.
Bovendien gaan de buitenlanders weer stevig kopen.
De politiek heeft duidelijkheid geboden over wat sociale sector is (huren tot € 700, een vast bedrag) en de vrije sector (hogere huren). Corporaties moeten voortaan wegblijven uit dit sentiment. Corporaties hebben last van de verhuurdersheffing, de vrije sector niet. Deze mag de huren ook laten stijgen tot schier onbetaalbare niveaus.
De keuze voor woningen met huren tussen €650 en € 1000 had goed uitgepakt in de afgelopen jaren en dat zal voorlopig wel even aanhouden.
Gunstig is dat het aantal huishoudens in Nederland sterk toeneemt (alleen ouderen, die 75+ mensen gaan tot 2030 voor 1,3 miljoen extra huishoudens zorgen) en er bijna niets gebouwd wordt (nog geen 40.000 huizen vorig jaar en er zijn maar 26.000 vergunningen afgegeven, dus het wordt nog erger). Dus de demografie is veel beter dan je denkt voor huizen. En zorgvastgoed, dat vindt hij uiteraard helemaal geweldig.
De generatie Y wil geen huis kopen, geen bezit, maar gewoon huren. Idem voor bejaarden. Dat zal ook helpen.
Jagersma hield zoals altijd een opgewekt verhaal over de kansen van vastgoed. Hij was trots op de outperformance van zijn fondsen (vooral huizen en winkels), al waren de totale resultaten uiteraard negatief. De waarde van onroerend goed daalde immers vorig jaar.
Maar Jagersma zag ook dit weer de kentering komen, maar dan vooral voor het betere onroerend goed. Toch wil hij een fonds oprichten voor slechte kantoren die getransformeerd moeten worden tot woningen of iets anders. De B-locaties hebben nu een huurrendement van 10% en dat is toch ook niet te versmaden, al geeft hij wel de voorkeur aan de A locaties.
De tweedeling goed (de centra van de 15 grootste steden en dominante wijkcentra in grote steden) en slecht (de rest) zal nog wel even doorzetten, vooral bij winkels.
En grond? Wachten, wachten, wachten en dan toeslaan.
Zijn optimisme is gebaseerd op het herstel van de economie. Dit jaar gaat de koopkracht flink omhoog (?) en volgend jaar de consumptie ook wat. Dat is net op tijd om de winkelsector te redden.
Bovendien gaan de buitenlanders weer stevig kopen.
De politiek heeft duidelijkheid geboden over wat sociale sector is (huren tot € 700, een vast bedrag) en de vrije sector (hogere huren). Corporaties moeten voortaan wegblijven uit dit sentiment. Corporaties hebben last van de verhuurdersheffing, de vrije sector niet. Deze mag de huren ook laten stijgen tot schier onbetaalbare niveaus.
De keuze voor woningen met huren tussen €650 en € 1000 had goed uitgepakt in de afgelopen jaren en dat zal voorlopig wel even aanhouden.
Gunstig is dat het aantal huishoudens in Nederland sterk toeneemt (alleen ouderen, die 75+ mensen gaan tot 2030 voor 1,3 miljoen extra huishoudens zorgen) en er bijna niets gebouwd wordt (nog geen 40.000 huizen vorig jaar en er zijn maar 26.000 vergunningen afgegeven, dus het wordt nog erger). Dus de demografie is veel beter dan je denkt voor huizen. En zorgvastgoed, dat vindt hij uiteraard helemaal geweldig.
De generatie Y wil geen huis kopen, geen bezit, maar gewoon huren. Idem voor bejaarden. Dat zal ook helpen.
de Great Moderation is terug in de VS
Goldman Sachs opperde het al begin april:
en in de New York Times had men er ook een artikel over http://economix.blogs.nytimes.com/2014/04/11/the-great-moderation-is-back/?_php=true&_type=blogs&_r=0
Furman, baas van de Economic Council van de president zat vol vuur te vertellen dat de Great Moderation in tijden van economisch herstel gewoon terug was. De Great Recession heeft daar niets aan veranderd.
Furman schrijft dat toe aan de monetaire politiek. Schokken wren er immers volop in de afgelopen jaren zoals de eurocrisis en orkaan Sandy.
Consumptie groeide traag maar gestaag.
De Great Moderation kende vooral uiteindelijk te veel leverage omdat banken geloofden in het alge risico. Dat kan nu weer gebeuren. Banlken kunnen als gekken krediet gaan verlenen. De laatste maanden zie je een behoorlijke versnelling van de kredietgroei. Dat kan doorzetten als de banken opnieuw geloven in lage volatiliteit, eeuwig durende stijging van de huizenprijzen, laag blijvende werkloosheid, tweeverdieners die niet allebei werkloos zijn etc.
Himmelberg en
Richers: Did the Great
Recession derail the Great Moderation? Probably not. Vooral de groei van de werkgelegenheid is heel erg stabiel volgens hen.
the
return of the great moderationen in de New York Times had men er ook een artikel over http://economix.blogs.nytimes.com/2014/04/11/the-great-moderation-is-back/?_php=true&_type=blogs&_r=0
Furman, baas van de Economic Council van de president zat vol vuur te vertellen dat de Great Moderation in tijden van economisch herstel gewoon terug was. De Great Recession heeft daar niets aan veranderd.
Furman schrijft dat toe aan de monetaire politiek. Schokken wren er immers volop in de afgelopen jaren zoals de eurocrisis en orkaan Sandy.
Consumptie groeide traag maar gestaag.
De Great Moderation kende vooral uiteindelijk te veel leverage omdat banken geloofden in het alge risico. Dat kan nu weer gebeuren. Banlken kunnen als gekken krediet gaan verlenen. De laatste maanden zie je een behoorlijke versnelling van de kredietgroei. Dat kan doorzetten als de banken opnieuw geloven in lage volatiliteit, eeuwig durende stijging van de huizenprijzen, laag blijvende werkloosheid, tweeverdieners die niet allebei werkloos zijn etc.
23 april 2014
Japan nog geen Goldilocks
De lagere yen is nog steeds niet aan het zorgen voor een lager handelstekort. De exportgroei is tegenvallend, misschien vanwege te veel ruzie met China. Sinds de stillegging van de nucleaire centrales is de import van energie erg hoog.
Voor een betere beurs moet de yen omlaag. Dat kan kennelijk alleen als het renteverschil met de VS oploopt. Dat zou wel kunnen als de Bank of Japan de rente constant kan houden en in de VS de rente oploopt op hogere economische groei en inflatie.
Voor een betere beurs moet de yen omlaag. Dat kan kennelijk alleen als het renteverschil met de VS oploopt. Dat zou wel kunnen als de Bank of Japan de rente constant kan houden en in de VS de rente oploopt op hogere economische groei en inflatie.
Verder via
freakonomics: waarom volgens Richard Koo http://www.economist.com/node/10431721 (oud verhaal, maar nog steeds heel instructief) het slechter met Japan gaat dan nodig
is: huizen verliezen zo snel hun waarde dat ze niet als belegging maar als
duurzaam consumptiegoed moeten worden aangemerkt. De grondwaarde gaat mee met
het inkomen, maar wat er op staat verliest binnen 15 jaar zijn waarde. Een huis
gaat gemiddeld maar 38 jaar mee, tegen 77 in het VK. Dat komt omdat door goed
onderhoud huizen hun waarde behouden in het VK. In andere westerse landen gaat
dat ook zo. Huizen zijn een goede belegging. Maar in Japan is dat niet zo. Je bouwt
daarom in Japan haast geen kapitaal op via het kopen van een huis. Je kunt
beter tegen 0% sparen. Een en ander is
tot structurele verarming in Japan aan het leiden.
In Duitsland was
het tot voor kort niet zo heel veel anders. In de ontvolkende gebieden zijn
oude huizen veel minder waard dan nieuwe huizen.
Tot 1990 steeg de
grondwaarde in Japan overigens erg veel, waardoor je toch goed af was met een
eigen huis.
Nederland scoort relatief zeer hoog met aantal topuniversiteiten
http://www.bloomberg.com/news/2014-03-13/nations-chasing-harvard-merge-universities-to-ascend-rankings.html
Met 8 universiteiten in de top 100 is Nederland gezien het aantal inwoners extreem oververtegenwoordigd. Op de ranking schijnt wel wat aan te merken te zijn, maar het cijfer voor Nederland is niet helemaal in overeenstemming met onze zesjescultuur
Met 8 universiteiten in de top 100 is Nederland gezien het aantal inwoners extreem oververtegenwoordigd. Op de ranking schijnt wel wat aan te merken te zijn, maar het cijfer voor Nederland is niet helemaal in overeenstemming met onze zesjescultuur
22 april 2014
samenvatting financieel economisch nieuws van de afgelopen week
Eigenlijk heb ik weinig toe te voegen aan de post over goed economisch nieuws van de afgelopen week: het meeste economische nieuws was goed tot zeer goed.
De beurzen stegen op het goede economische nieuws en de speech van Yellen, al is het commentaar op dat laatste niet goed voor de koersen de komende tijd. Het winstseizoen nadert zijn drukste week. De vorige week waren de winstcijfers redelijk, maar vergeleken met de cijfers van vorig jaar eigenlijk wat tegenvallend (namelijk gemiddeld niet hoger). De soft patch krijgt uiteraard de schuld.
In de VS viel de productiegroei over maart mee, maar vooral ook de opwaartse herziening over februari met bijbehorende opwaarste herziening van de bezettingsgraad geeft toch wel duidelijk aan dat de VS de soft patch heeft verlaten. Dit betekent een aantrekken van de investeringsgroei.
Ook de groei van de detailhandelsverkopen was sterk na de slechte cijfers van de wintermaanden. High frequency cijfers over transport zijn zeer sterk. Initial claims voor werkloosheid bleven zeer laag op 304.000 na het zeer lage cijfer van 302.000 vorige week. Deze week bleven de initial claims laag, terwijl analyses over late Pasen etc aangaven dat dit niet hoorde te gebeuren. Mijn collega Steven Bell voorspelt al enige tijd dat de claims onder de 300.000 zullen komen en ik denk dat hij gelijk krijgt.
De voorlopende surveys voor de ISM waren zeer gunstig voor de Phillyfed en de SLIM van Strategas, het minder belangrijke Empire Survey van New York was wel wat zwakker.
Het Beige Book, de barometer van de economie voor de FED, was iets optimistsicher over de groei in de VS. Ze zagen een opleving van de groei in de door de koude bevangen districten aan de Oostkust.
De inflatie was ietsje hoger dan verwacht op stijgende huren, benzineprijzen en voedselprijzen.
NAHB, het sentiment van de huizenbouwers trok 1 punt aan tot 47, iets minder dan verwacht.
De groei van China was in het eerste kwartaal 7,4% op jaarbasis, om te rekenen naar 5,9% over het eerste kwartaal volgens JP Morgan of nog lager volgens Lombard Street. Dat viel mee vergeleken met de wel zeer zwartgallige verwachtingen voor China. De geldgroei zwakte af, maar de kredietgroei werd daarentegen sterker.
In Duitsland viel de sterk met de beurzen correlerende vertrouwensindicator ZEW iets terug. In het VK daalde de werkloosheid met 0,3% onder de voor QE magische 7%. De loonstijging accelereerde (van 1,4 naar 1,7% op kwartaalbasis.
De beurzen stegen op het goede economische nieuws en de speech van Yellen, al is het commentaar op dat laatste niet goed voor de koersen de komende tijd. Het winstseizoen nadert zijn drukste week. De vorige week waren de winstcijfers redelijk, maar vergeleken met de cijfers van vorig jaar eigenlijk wat tegenvallend (namelijk gemiddeld niet hoger). De soft patch krijgt uiteraard de schuld.
In de VS viel de productiegroei over maart mee, maar vooral ook de opwaartse herziening over februari met bijbehorende opwaarste herziening van de bezettingsgraad geeft toch wel duidelijk aan dat de VS de soft patch heeft verlaten. Dit betekent een aantrekken van de investeringsgroei.
Ook de groei van de detailhandelsverkopen was sterk na de slechte cijfers van de wintermaanden. High frequency cijfers over transport zijn zeer sterk. Initial claims voor werkloosheid bleven zeer laag op 304.000 na het zeer lage cijfer van 302.000 vorige week. Deze week bleven de initial claims laag, terwijl analyses over late Pasen etc aangaven dat dit niet hoorde te gebeuren. Mijn collega Steven Bell voorspelt al enige tijd dat de claims onder de 300.000 zullen komen en ik denk dat hij gelijk krijgt.
De voorlopende surveys voor de ISM waren zeer gunstig voor de Phillyfed en de SLIM van Strategas, het minder belangrijke Empire Survey van New York was wel wat zwakker.
Het Beige Book, de barometer van de economie voor de FED, was iets optimistsicher over de groei in de VS. Ze zagen een opleving van de groei in de door de koude bevangen districten aan de Oostkust.
De inflatie was ietsje hoger dan verwacht op stijgende huren, benzineprijzen en voedselprijzen.
NAHB, het sentiment van de huizenbouwers trok 1 punt aan tot 47, iets minder dan verwacht.
De groei van China was in het eerste kwartaal 7,4% op jaarbasis, om te rekenen naar 5,9% over het eerste kwartaal volgens JP Morgan of nog lager volgens Lombard Street. Dat viel mee vergeleken met de wel zeer zwartgallige verwachtingen voor China. De geldgroei zwakte af, maar de kredietgroei werd daarentegen sterker.
In Duitsland viel de sterk met de beurzen correlerende vertrouwensindicator ZEW iets terug. In het VK daalde de werkloosheid met 0,3% onder de voor QE magische 7%. De loonstijging accelereerde (van 1,4 naar 1,7% op kwartaalbasis.
20 april 2014
goed financieel nieuws van de afgelopen week
Het economische nieuws vanuit de VS was de afgelopen week heel goed. De industriële productie was met 0,7% sterk in maart en na herziening zeer sterk (0,5% erbij naar +1,4%) over februari). Een en ander werd wel geholpen door de hogere productie van de nutsbedrijven vanwege het koude weer. Maar de bezettingsgraad steeg door de acceleratie van de industriele productie behoorlijk en dat noodzaakt tot meer investeringen (en dat gaat ook gebeuren gezien de versnellende kredietgroei).
De detailhandelsverkopen waren ook zeer goed met +1,1%, veel beter dan verwacht.
Met de voorlopende indicator van de orders van Strategas zit het ook snor.
Initial claims voor werkloosheid waren voor de tweede keer zeer laag, maar net boven de 300.000. Vorige week verwachte men door moeilijke seizoencorrecties vanwege Pasen dat deze keer de claims veel hoger zouden worden. Niet dus en de claims lijken op weg naar cijfers beneden de 300.000.
Het Beige Book van de FED liet een aantrekkende groei zien, nog niet sterk, maar wel een duidelijke rebound in de districten aan de Oostkust.
De havens aan de westkust hadden het zeer druk. Spoorverkeer was sterker, hotels hadden het het drukste sinds 2000. De inflatie is weer een beetje aan het stijgen (voedsel, benzine, huren), maar blijft te laag in de ogen van de FED. Kortom het gaat goed in de VS.
De speech van Yellen werd als teken gezien dat de FED royaal blijft, al duiken er wel nieuwe onzekerheden op over de guidance.
Het winstseizoen is redelijk gestart, maar ik had er eigenlijk iets meer van verwacht, vooral betere forward guidance.
Met Rusland valt toch te praten en als je ze maar hun zin geeft, neemt de spanning af (zo leerde Chamberlain al).
De economische groei van China was laag, omgerekend zo'n 5,9% volgens JP Morgan, maar men had gevreesd voor nog lager
In Europa ging de rente in Griekenland onder de 5%.
Al met al was dit genoeg goed nieuws om de beurs omhoog te krijgen, inclusief de momentumaandelen die het plotseling zo zwaar te verduren kregen. Men reageert weer positief op goed economisch nieuws.
Het plaatje van Scott Grannis laat de Goldilockssituatie zien: oplopende bezettingsgraad en een vergeleken daarbij te lage reële FED-rente die voorlopig te laag blijft. Dat zijn meestal goede tijden voor beurzen.
Desondanks werden de beleggers in de sentimentspeilingen pessimistischer. De wall of worry is weer groter. Dat is gunstig.
De detailhandelsverkopen waren ook zeer goed met +1,1%, veel beter dan verwacht.
Met de voorlopende indicator van de orders van Strategas zit het ook snor.
Initial claims voor werkloosheid waren voor de tweede keer zeer laag, maar net boven de 300.000. Vorige week verwachte men door moeilijke seizoencorrecties vanwege Pasen dat deze keer de claims veel hoger zouden worden. Niet dus en de claims lijken op weg naar cijfers beneden de 300.000.
Het Beige Book van de FED liet een aantrekkende groei zien, nog niet sterk, maar wel een duidelijke rebound in de districten aan de Oostkust.
De havens aan de westkust hadden het zeer druk. Spoorverkeer was sterker, hotels hadden het het drukste sinds 2000. De inflatie is weer een beetje aan het stijgen (voedsel, benzine, huren), maar blijft te laag in de ogen van de FED. Kortom het gaat goed in de VS.
De speech van Yellen werd als teken gezien dat de FED royaal blijft, al duiken er wel nieuwe onzekerheden op over de guidance.
Het winstseizoen is redelijk gestart, maar ik had er eigenlijk iets meer van verwacht, vooral betere forward guidance.
Met Rusland valt toch te praten en als je ze maar hun zin geeft, neemt de spanning af (zo leerde Chamberlain al).
De economische groei van China was laag, omgerekend zo'n 5,9% volgens JP Morgan, maar men had gevreesd voor nog lager
In Europa ging de rente in Griekenland onder de 5%.
Al met al was dit genoeg goed nieuws om de beurs omhoog te krijgen, inclusief de momentumaandelen die het plotseling zo zwaar te verduren kregen. Men reageert weer positief op goed economisch nieuws.
Het plaatje van Scott Grannis laat de Goldilockssituatie zien: oplopende bezettingsgraad en een vergeleken daarbij te lage reële FED-rente die voorlopig te laag blijft. Dat zijn meestal goede tijden voor beurzen.
Desondanks werden de beleggers in de sentimentspeilingen pessimistischer. De wall of worry is weer groter. Dat is gunstig.
rente
De 10-jaars rente in de VS zit in een range van 2,6-2,8%. Het wachten is op een doorbraak naar boven als het goede economische nieuws aanhoudt.
In Duitsland (rechterschaal), zakt de rente al maar verder weg op toenemende deflatieangst en steeds luider wordende plannen van de ECB iets te gaan doen dat misschien wel QE is of negatieve depositorente. Dat wegzakken stopt als de rente in de VS te veel stijgt.
De 30-jaars rente in de eurozone drijft af naar rampzalig lage niveaus. Dekkingsgraden van pensioenfondsen dalen weer in Nederland door deze rentebeweging.
In Duitsland (rechterschaal), zakt de rente al maar verder weg op toenemende deflatieangst en steeds luider wordende plannen van de ECB iets te gaan doen dat misschien wel QE is of negatieve depositorente. Dat wegzakken stopt als de rente in de VS te veel stijgt.
De 30-jaars rente in de eurozone drijft af naar rampzalig lage niveaus. Dekkingsgraden van pensioenfondsen dalen weer in Nederland door deze rentebeweging.
19 april 2014
winstseizoen eerste kwartaal nog niet geweldig, volgende week beter
Bovenstaande tabel van Goldman Sachs laat zien dat de winsten niet al te geweldig meevallen na al die neerwaartse bijstellingen en winstwaarschuwingen.
Volgende week komt de grote massa van de resultaten binnen. Het plaatje van GS laat zien dat dit vaak wat beter gaat dan in de weken ervoor.
Volgende week komt de grote massa van de resultaten binnen. Het plaatje van GS laat zien dat dit vaak wat beter gaat dan in de weken ervoor.
Abonneren op:
Posts (Atom)


















