18 februari 2010

CDO's verliezen honderden keren hoger dan verwacht


The Economist had een tabel (mijn collega Hendrik Jan Tuch wees hier op) waarbij de verliezen op CDO's (collateralised Debt Obligations, de moeilijke gestructureerde leningen waarbij de eerste verliezen door anderen werden opgevangen en daardoor volgens de rating bureaus ongelooflijk veilig waren en zeer hoge ratings verdienden). Je ziet in de tabel dat de verliezen vaak 200 tot 300 keer groter waren dan je kon verwachten volgens de rating. Volgens banken was dit dus iets als een erger dan 100 sigma event, een verlies dat volgens de statistiek sinds het ontstaan van het heelal met 99,9999% nooit had kunnen optreden (ofwel: de rating was volkomen fout).

16 februari 2010

Grondstoffen breken door downtrend omhoog



De goudprijs zette een all time high in euro's. Ook in dollars is de downtrend gebroken (chart van blog Bespoke). Ook de olieprijs brak weer omhoog door het 50 daags gemiddelde. Gelovers in het 50 daags gemiddelde worden gesterkt dat de correctie op de beurzen voorbij is. Bespoke haalt ook apple aan als voorbeeld dat het weer beter gaat. Tech is heel belangrijk omdat deze sector het leiderschap moet vasthouden. De Soxindex van de semiconductoraandelen is inderdaad aardig in herstel.

bankbonussen


Het blog The Big Picture had een overzicht wat topbankeirs verdienden (http://www.ritholtz.com/blog/2010/02/banking-compensation-around-the-world/).
De topverdieners zijn de Amerikanen, de Spanjaarden en de Australiërs. De grootste banken qua marktwaarden zijn Chinees. Hun bazen moeten relatief gezien met een hongerloontje naar huis.

15 februari 2010

Groeiverwachtingen nog steeds in de lift


De verwachtingen voor de groei van de Amerikaanse economie zitten al een hele tijd in de lift. Dat geldt zowel voor de consensus als optimisten zoals JP Morgan.
De laatste tijd leidt dit niet tot een betere beurs door de slechte thema's (Griekenland, monetaire verkrapping China). Als de stijgende trend voortgaat dan moet de beurs toch wel volgen.

Zelfs volgers van Emerging Markets zijn oeverloos pessimistisch

Het pessimisme had de overhand bij de presentatie vanmiddag van Arthur Budaghyan van BCA (Bank Credit Analyst) over Emerging Markets in de Global Debt Supercycle. Onder goedkeurend gemompel verkondigde hij zijn onheilsboodschap. Mijn medeluisteraars vielen als een blok voor zijn pessimistische analyse voor China en enkele andere landen zoals vooral Zuid Afrika. Niet iedereen is zo pessimistisch bij BCA, maar Arthur wel.
China loopt gewoon 10 jaar achter op de VS in de kredietcyclus.Het herstel na 2008 is vergelijkbaar met dat na 1998: na korte tijd gaat het veel erger mis (2000). De koersen van Emerging Markets lopen voor op die van het westen. Vooral small caps van Korea zijn adequate leading indicators voor het koersverloop van de S&P (maar zoals het CDA leert in reactie op rapport Davids: het moet adequater zijn). The only way is down.
Small caps van China zetten een dubbele top en dan komt de Untergang. Bij Chinese aandelen is die tich procent. Dus kom maar terug als Chinese aandelen nog een dikke 25% dalen. De fundamentals van China zijn nog goed: hoge groei, hoge besparingen, veel investeringen, gezonde groei van de consumptie maar China gaat enorm verkrappen omdat de onroerend goed markt overkookt.Zie de grafieken over Sjanghai. De bouw krijgt te maken met veel minder groei.Op mijn opmerking dat het wel meevalt met de stijging van de huizenprijzen in China (5% de afgelopen jaren bij veel hogere inkomensstijging) wees hij op de overspeculatie op Sjanghai en Beijing (vooral commercieel onroerend goed). Uit zijn grafieken blijkt duidelijk flinke afzwakking van de groei in de bouw.
Het huidig herstel is gebaseerd op voorraadherstel. Dat is slechts tijdelijk. Oplopende voorraden zijn slecht voor aandelenkoersen.
Voor China komt het op termijn echt wel goed. Voor de VS moet je al veel geduld hebben. Europa is verdoemd. Vooral de Turken zijn helemaal op de verkeerde weg door te proberen vooral meer te exporteren naar Europa. Die afhankelijkheid van Europa is een van de weinige zwakke punten van Turkije.

14 februari 2010

Artikelen in Barron's deze week overwegend optimistisch

Barron's is het belangrijkste beleggingsblad in de VS. Wat er in de Barron's staat beïnvloedt de koersen na het weekend (vooral de aanbevelingen voor individuele aandelen). Een optimistische trant van de artikelen gaat vaak samen met een beter Wall street op de dag erna.
Of dat nu weer gebeurt blijft onzeker. Na Presidents Day (maandag) gingen de koersen meestal omlaag op de volgende dag/ rest van de week.
Het gewoonlijk best gelezen interview van een interview met iemand die zijn beursvisie geeft heet: UP! (Paulsen, strateeg van Wells Fargo). Hij is optimistisch en ziet het huidig herstel erg lijken op dat van 1975 en na 1982.
Kasriel van Northern Trust, aangehaald in een ander populair artikel, stelde dat van de huidige fiscale stimulering in de VS nog maar weinig uitgegeven is. 70% komt in 2010 en later. 56% van de belastingverlagingen. In 2010 wordt de fiscale stimulering daardoor groter en niet kleiner dan in 2010. Het beleid van geld drukken en flinke overheidsstimulering is precies goed. Je krijgt goede, hoge groei en men moet het beleid daarom niet veranderen (FED moet royaal blijven en overheid moet niet met nog meer cadeautjes aankomen). Barrons rolt haast van de stoel dat een gezeghebbend econoom het overheidsbeleid goed vindt.
Kasriel zegt ook dat krediet niet het probleem is van midden- en kleinbedrijf. Men meldt maar een groot probleem: gebrek aan verkopen. Als de economie meevalt, dan gaat het ook goed met de verkopen. Dus het vertrouwen van midden- en kleinbedrijf gaat echt wel stijgen in de komende kwartalen.
Gene Epstein heeft een artikel (credit crunch? Look again!) waarin hij vindt dat de groei van de consumptie meevalt op basis van de meevallende detailhandelverkopen in januari en hij ziet helemaal geen credit crunch bij de consument.
Een ander artikel zegt dat de VS het goed doet vergeleken met Europa en dat men daarom niet bang hoeft te zijn dat de Chinezen hun surplusgeld in Europa gaan beleggen in plaats van in de VS. De euro zou wegzakken naar 1.19 versus de dollar.

EMD in eigen valuta's kansrijk volgens JPM


(klik om grotere tabel te krijgen)
In de tabel van JP Morgan is te zien dat ze flinke opbrengsten verwachten (in dollars) voor Emerging Markets schulden in 2010 als je de locale valuta niet afdekt.
Hendrik Jan Tuch brak vorige week niet voor niets een lans hiervoor op het F&C seminar over Emerging Markets.
Zonder risico is dat natuurlijk niet, zoals de (beperkte) daling van diverse EM valuta's door Griekenland liet zien.
Vooral Japanners beginnen de smaak te pakken te krijgen van EMD. Mevrouw Watanabe (het symbool voor de doorsnee Japanse belegger,een huisvrouw) heeft een grote voorkeur voor Brazilië. Het niet hedgen begint ook daar een beetje van de grond te komen.

13 februari 2010

Het is allemaal Great



Volgens velen zijn we van de Great Moderation (een periode waarin de groei steeds rustiger werd en het daardoor aantrekkelijker werd om steeds meer schuld te nemen) naar de Great Recession gegaan (vanwege het exploderen van de schuldbubbel). Deze recessie is gestopt via het Great Experiment (het drukken van geld door centrale banken door actief leningen te kopen en heel veel vrije reserves aan het bankwezen te geven). We zitten nu in de fase van de Great Recovery (het herstel wordt geweldig door de enorme fiscale en monetaire stimulering bij een hoge groei van de productiviteit). Volgens de pessimisten gaat dit gevolgd worden door de Great Inflation.
Afgelopen week hebben enkele brokers (ik las MS en SG) verkondigd dat de inflatie fors op moet gaan lopen, omdat anders de overheidsschulden ondraaglijk worden. Na de Tweede Wereldoorlog daalde de schuld/BNP weer tot acceptabele niveaus door inflatie en groei BNP. Hogere inflatie was het belangrijkste. Zie tabel+ plaatje van MS.
Rogoff adviseert de Amerikaanse regering te streven naar 4-6% inflatie, anders wordt het niks met schuld/BNP. Blanchflower van de bank of England adviseert hetzelfde voor het VK.
MS vindt daarom voor inflatie geïndexeerde leningen een koopje. MS vindt daarom ook dat de korte rente flink op moet gaan lopen (zie plaatje voor hun voorspelling)Ondertussen voorspelt men een deflatoire uitwerking van de Giekenlandcrisis. Men blijft maar elkaar zeer tegensprekende dingen melden over inflatie en groei.

Voorspelling aantal medailles


Het is populair het aantal medailles te voorspellen op basis van geleverde prestaties, thuisvoordeel etc. Volgens Matt Futterham van de Wall Street Journal heeft Nederland zo recht op 3 gouden medailles bij het schaatsen. Er worden nog 5 andere medailles gewonnen. Alleen bij schaatsen ziet hij Nederland medailles winnen. Hij verontschuldigt zich bij voorbaat voor het onderschatten van Emerging Markets als China.(N.B. op 1 staat Canada).

12 februari 2010

is het afdekken van de dollar wel zo verstandig



Oppenheimer van GS behandelt deze week in zijn "Strategy Matters" de correlatie tussen de €/$ en de Europese beurzen. Vóór 2006 was er een negatief verband (als de dollar zwak was dan gingen de beurzen meestal ook omlaag). Sindsdien is het andersom geworden: als de beurzen onderuit gingen werd de dollar sterker.
Een en ander lijkt volgens mij parallel te lopen met de opmars van de valutareserves van China/ Emerging Markets+OPEC.
Het verband van de beurzen met de TWI (handelsgewogen) € is overigens een stuk lager.
Oppenheimer stelt dat een en ander o.a. te maken heeft met de economische cyclus (naast risk appetite).
Het tweede plaatje impliceert overigens een grote daling van de correlatie tussen de beurzen en de €/$.
Oppenheimer denkt dat de correlatie hoog is gebleven door de onzekerheid van de economische cyclus en Europese problemen (Griekenland) en het krapper wordende monetaire beleid in China.
Een en ander zou kunnen inhouden dat als het goed blijft gaan met de economie (zie ISM) in de VS dat dan zowel de beurs als de dollar sterker worden.

Griekse crisis volgens verliescyclus



Het plaatje uit ons boek illustreert de verliescyclus (blz 93 en ook eerder).
De crisis van Griekenland zit in de vierde fase: de ontwerpfase. Men is plannen aan het maken, maar men gelooft niet dat ze werken. In deze fase en fase 3 dalen de koersen vaak het hardste.
De draai komt als men denkt dat de plannen wel gaan werken, de achteruitgang stoppen. Het beste recente voorbeeld is de verliescyclus van de kredietcrisis waarbij vanaf het uitdokteren van TARP men in de ontwerpfase was en met de start van active quantitative easing in maart 2009 ging men over naar fase 5: daar begint de stijging van de koersen. Men gelooft het herstel niet, er is onderreactie op het goede nieuws.

Als de EU een geloofwaardige banker of last resort wil zijn en er geloof komt in het terugdringen van het Griekse begrotingstekort (de stakingen van de ambtenaren lopen uit op mislukking) dan komen we in fase 5.
Er kunnen nog problemen komen over hoe groot begrotingstekort Griekenland is (12% volgens Griekenland, 16% volgens GS) en er kan besmetting komen op nieuwe terreinen, waarbij potentieel de municipality market in de VS het gevaarlijkste is: angst voor een bankroet van Californië etc.

11 februari 2010

VS zieker dan Europa? Voedselbonnen booming!




Unemployment is a booming business, zo sche(r)tste personeelszaken in 1979 bij mijn aanname bij de afdeling financiën van het GAK. Dat was toen en was ook zo in de VS de afgelopen jaren. De groei van voedselbonnen in de VS is nog meer booming, eigenlijk al sinds de start van het systeem van food stamps in 1969 (zie grafieken Bianco). Nu krijgen 38,2 miljoen (ja niet duizend maar miljoen) Amerikanen voedselbonnen, gepland op de begroting wordt dat dit er binnenkort 40,5 miljoen zullen zijn. Alleen onder Reagan en Clinton vloog het aantal voedselbonnen niet omhoog. Geen wonder dat ze met een landslide herkozen werden.
Qua overheidsfinanciën is de positie van de VS nog redelijk. Op deelstaatniveau is de situatie soms net zo zorgelijk als bij Griekenland (zie plaatje met CDS spread ontwikkeling van Californië). Pessimisten hebben al verhalen in de la liggen voor naderend onheil van faillietgaande gemeenten en districten in de VS.

China regeert de kapitaalmarkten





De groei in China blijft verbazen. Ik dacht eerst dat China tijdelijk het stokje van de VS had overgenomen als het land waar de meeste auto's verkocht worden. Als in de VS niet de magere ongeveer 11 miljoen auto's op jaarbasis verkocht worden maar de normale 17 miljoen (volgens de demografie + wat naar sloop gaat), dan dacht ik dat de VS weer even boven China uit kon komen. Dat is dus niet genoeg meer. China koopt nu 1,7 miljoen auto's per maand, ofwel ongeveer 20 miljoen op jaarbasis. In één jaar tijd zijn de verkopen met 126% toegenomen (ondanks een 7,5% extra belasting op auto's) en de productie met 146% (zie plaatje Yardeni).
De kredietgroei die in het westen negatief is bedraagt ongeveer 30% in China. Dat moet dus wat afzwakken (zie plaatje Natixis).
Maar men kan de kredietgroei niet echt laag krijgen als de nominale groei van het BNP zo veel hoger is dan de rente (zie plaatje Natixis). Ondanks die ogenschijnlijk veel te lage rente maakt China vooruitgang met de inflatie (de stijging van het nominale BNP neemt af terwijl de reële groei torenhoog blijft; hiervoor is de stijging van voedselprijzen erg belangrijk; het meevallend inflatiecijfers vandaag voor China kwam hierdoor). (N.B. deze politiek van een veel te lage rente en veel te sterke valuta is niet uitgevonden door China. Na 1950 volgde West Duitsland met vergelijkbaar succes ook deze politiek).
Het stringenter worden van de Chinese monetaire politiek is al zichtbaar in de groei van de valuatreserves: die flinke afzwakking was moeilijk te verteren kennelijk voor de kapitaalmarkten (zie plaatje Natixis).
China volgt een economische politiek van "shock and awe".

10 februari 2010

JPM overweegt industrials op komende investeringsboom




Overwegen die industrials roept Matejka van JP Morgan (zie de plaatjes), omdat de investeringen in de VS flink zullen gaan aantrekken. Winsten lopen voor op de investeringen en dat voorspelt groei van de investeringen. Investeringen groeien nadat de bezettingsgraad is gestegen. (Dat is een stokpaardje van mij: het doet er niet toe hoe laag de bezettingsgraad is, wanneer de bezettingsgraad stijgt, dan gaan de investeringen omhoog. Dat zal vooral komen door het inhalen van uitgestelde vervangingsinvesteringen). Bovendien zal de bezettingsgraad flink gaan stijgen zoals de ISM aangeeft (het vertrouwen van het bedrijfsleven is terug aan het komen).