Gastauteur van blog zerohedge Alex Stanczyk legt de stijging van de goudprijs uit met een soort sprookje over de muizen die het schip verlaten (http://www.zerohedge.com/article/guest-post-todays-gold-myth-its-topped-there-no-inflation-get-out-now-while-you-still-can):
Imagine a group of ships in the ocean, these ships represent the various currencies of the world. In the middle of this group is a ship, slightly bigger than the rest, that is currently the worlds reserve currency.
The funny thing about the saying "rats from a sinking ship" is that the rats instinctively know when a ship is going down, and flee from it.
So in today's economy, we are seeing the rats jumping ship, and swimming to another ship as the big one in the middle sinks.
The problem here is, when they arrive at another ship, they realize that the ship they are climbing onto is also sinking...in fact its Captain and crew are sinking it on purpose in order to compete with how fast the big ship in the middle is sinking.
Finally, as this pattern continues, the rats start to realize that none of the ships are safe, and instead start swimming over to a small island nearby, that isn't sinking at all. On this island as the rats arrive, they find a few very very smart rats who have been there for a while already, sitting under a nice shady umbrella and drinking iced refreshments. By the way, this island is made up of gold.
Afijn, dat eiland is te klein voor mensen, omdat al het goud in de wereld samen kleiner is dan een kubus met ribben van 20 meter.
De dollar is het grote schip, terwijl de valutareserves in de wereld op de schepen van China/Hongkong/Macau en Japan liggen.
Dat zijn niet de enige kopers van goud. Ook India en de OPEC willen goud in plaats van de dollars van het grote dollarschip waar de muizen weg zouden vluchten. Voorlopig zie ik de muizen van China/ Japan/ OPEC nog niet uitchecken uit Hotel California richting de Griekse/ Spaanse/ Portugese stranden (al lijkt het de afgelopen maand wel op, misschien is het een soort orgie van het Duitse Oktoberfest).
Achtergrond bij Beleggen op de golven Waar zijn we op de golven? Waarom gaan de aandelenkoersen al lang zo veel omhoog? N.B. dit blog is à titre personnel en hoeft de visie van BMO Global asset Management niet weer te geven
2 oktober 2010
goud zilver ratio

De goud zilver ratio is een indicator of de rentecurve vlakker wordt en of de goudprijs begint te bubbelen.
Als de zilverprijs harder stijgt dan de goudprijs is dat meestal een teken dat het beter gaat met de economie (er zijn meer industriële toepassingen voor zilver dan voor goud). Daarom zou de rentecurve dan na enige tijd moeten vervlakken.
Dat was niet zo'n bruikbare indicator het afgelopen jaar. Excessivee monetaire veruiming via geld drukken wint het van vooruitzichten voor een betere economie. De zilverprijs is nog wilder dan de goudprijs.
Als je in goud gelooft, dan moet je extra enthousisat worden over zilver. Zilver is vermoedelijk nog niet te duur versus goud: we zitten nu net onder de 60 en 40-50 is ook mogelijk.
De goudzilver ratio daalde flink voor de enorme top in 1980. Dat lijkt nu ook weer nodig om te kunnen zeggen dat de goudprijs is uitgestegen. Dus bereiken we de 50 dan is het wie weet verstandig om je achter je oren te krabben of je nog wel goud moet kopen (Bernanke moet dan toch echt weer voor triljarden beloven te gaan kopen aan waardeloze staatsleningen, wil goud nog meer waard kunnen worden). De goud zilver ratio staat dus nu nog te hoog om te kunnen zeggen dat de goudprijs definitief getopt heeft (althans volgens deze theorie).
De grafieken van gold eagle zijn aardig (http://www.gold-eagle.com/charts/gegsr.html). De echte goud bulls moeten overigens even geduld hebben: oktober is seizoenmatig gemiddeld een slechte maand voor goud geweest (zegt ook niet alles, maar toch een seizoenwaarschuwing kan goud waard zijn).
1 oktober 2010
De Bernanke put: werkt nieuwe kwantitatieve verruiming?
Bernanke heeft bekwaam de weg vrij gemaakt voor meer kwantitatief verruimen, vermoedelijk in de vorm van het opkopen van Amerikaanse staatsleningen. Alom roept men nu dat de FED voor $ 100 miljard per maand gaat kopen, voor in totaal $1000 miljard. Spannend is hoe de FED de kwantitatieve verruiming gaat invullen. Gaat, zoals RBS suggereert, de FED een rente afspreken waarboven men massaal gaat kopen (net als in de jaren veertig) of gaat men gericht de inflatieverwachting omhoogduwen via het kopen van inflatie gerelateerde obligaties (TIPS)?
Kunnen Hoenig c.s. Bernanke en zijn eergisteren benoemde paranimfen Yellen en Raskin afhouden van overstimulering? Die kans lijkt klein. Bernanke heeft gemeld dat de werkloosheid te laag is en de inflatie ook. Hoenig kan een andere mening hebben of de economie voldoende groeit, maar kan niet doof zijn voor de te lage inflatie. Zo lang de inflatie beneden de doelstellingen blijft, kan hij extra geld drukken niet tegenhouden.
In november komende de nieuwe economische voorspellingen van de FED voor de economische groei en inflatie. Als de FED richting de huidige consensus gaat, betekent dit een aanzienlijke neerwaartse aanpassing van de groei- en inflatieverwachtingen. Bernanke heeft zo buitengewoon krachtige wapens in handen om de overheidsschuld te monetiseren (te lage inflatie en te hoge werkloosheid).
Gaat kwantitatieve verruiming werken?
De positieve kanten lijken voorlopig sterker dan de negatieve. Het zal ervan afhangen hoe veel men uiteindelijk gaat doen en hoe. Zonder kwantitatieve poespas lijkt de economie al vanzelf de goede richting in te draaien en dat pleit voor niet te veel extra monetaire stimulering. Ik denk dat de FED dat ook niet gaat doen en stopt bij circa $ 500 miljard, als duidelijk is dat de economie weer de goede kant op gegaan is.
De FED koopt veel te duur in QE2, zoals de nieuwe ronde kwantitatieve verruiming in de wandeling heet. QE1 leverde hypotheken en staatsleningen op tegen mooie prijzen voor de FED en maakt de FED op het ogenblik de grootste winstmachine in de wereld. Op QE2 gaat men, als men woord houdt, gegarandeerd verlies maken: als men woord houdt koopt men net zo lang staatsleningen totdat de inflatieverwachting voldoende gestegen is. D.w.z. straks is de inflatieverwachting hoger en gaat men inprijzen dat de FED geen nieuwe staatsleningen meer bijkoopt/ op termijn staatsleningen gaat verkopen. Deze verliezen vindt de Amerikaanse politiek goed te verdedigen.
Een lagere lange rente is ongewenst voor pensioenfondsen. Een te lage rente lokt verkeerde investeringen uit (men kiest voor te veilig tegen een te laag rendement). De consument krijgt te weinig inkomen uit zijn deposito’s. De Japanse consument was geholpen geweest met een hogere rente, waardoor de balansrecessie in Japan langer dan nodig geduurd heeft.
Voor de staat is een lange financiering tegen de huidige lage rente een goede zaak, vooral als men extra financiert in infrastructuur. Voor de consumptie is het ook goed, omdat consumeneten nu het geld in de zak houden dat ze anders aan die staatsleningen hadden moeten uitgeven die nu de FED en andere centrale banken kopen.
De psychologische voordelen van QE2 zijn groot. De aandelenbeurs gaat hierdoor met behoorlijke kans omhoog. Greenspan zei al dat het vertrouwen (of gebrek daaraan) dat de aandelenmarkt er bij de consument/ producent inpompt, veel groter is dan een verlaging van de rente door de FED. Als QE2 de beurs helpt en zo het vertrouwen, dan is QE2 zijn geld al snel waard. Het grote probleem van het moment is gebrek aan vertrouwen.
QE2 lokt wereldwijd vermoedelijk veel extra liquiditeit uit, omdat zo veel landen hun valuta constant willen houden tegenover de dollar of zelfs willen devalueren. Vooral Japan heeft al uitgebreid gedacht hoe ze QE2 moeten pareren om een niet al te sterk stijgende yen te krijgen. Alle valuta’s die niet aan QE2 gaan meedoen, moeten omhoog (de Koreaanse won en de Braziliaanse real voorop). Omdat iedereen gelooft in QE2 in de VS en het als schoothondje meelopen van heel wat andere centrale banken, zien nu heel wat mensen (waaronder heel wat miljardairs) nu explosieve liquiditeit bij een verbeterende macro economie met hoge winstmarges omdat vakbonden (ex Duitsland) machteloos zijn.
Dus mits met mate en mits het geloof in QE2 de beurzen en het vertrouwen opkrikt, kan QE2 werken.
Kunnen Hoenig c.s. Bernanke en zijn eergisteren benoemde paranimfen Yellen en Raskin afhouden van overstimulering? Die kans lijkt klein. Bernanke heeft gemeld dat de werkloosheid te laag is en de inflatie ook. Hoenig kan een andere mening hebben of de economie voldoende groeit, maar kan niet doof zijn voor de te lage inflatie. Zo lang de inflatie beneden de doelstellingen blijft, kan hij extra geld drukken niet tegenhouden.
In november komende de nieuwe economische voorspellingen van de FED voor de economische groei en inflatie. Als de FED richting de huidige consensus gaat, betekent dit een aanzienlijke neerwaartse aanpassing van de groei- en inflatieverwachtingen. Bernanke heeft zo buitengewoon krachtige wapens in handen om de overheidsschuld te monetiseren (te lage inflatie en te hoge werkloosheid).
Gaat kwantitatieve verruiming werken?
De positieve kanten lijken voorlopig sterker dan de negatieve. Het zal ervan afhangen hoe veel men uiteindelijk gaat doen en hoe. Zonder kwantitatieve poespas lijkt de economie al vanzelf de goede richting in te draaien en dat pleit voor niet te veel extra monetaire stimulering. Ik denk dat de FED dat ook niet gaat doen en stopt bij circa $ 500 miljard, als duidelijk is dat de economie weer de goede kant op gegaan is.
De FED koopt veel te duur in QE2, zoals de nieuwe ronde kwantitatieve verruiming in de wandeling heet. QE1 leverde hypotheken en staatsleningen op tegen mooie prijzen voor de FED en maakt de FED op het ogenblik de grootste winstmachine in de wereld. Op QE2 gaat men, als men woord houdt, gegarandeerd verlies maken: als men woord houdt koopt men net zo lang staatsleningen totdat de inflatieverwachting voldoende gestegen is. D.w.z. straks is de inflatieverwachting hoger en gaat men inprijzen dat de FED geen nieuwe staatsleningen meer bijkoopt/ op termijn staatsleningen gaat verkopen. Deze verliezen vindt de Amerikaanse politiek goed te verdedigen.
Een lagere lange rente is ongewenst voor pensioenfondsen. Een te lage rente lokt verkeerde investeringen uit (men kiest voor te veilig tegen een te laag rendement). De consument krijgt te weinig inkomen uit zijn deposito’s. De Japanse consument was geholpen geweest met een hogere rente, waardoor de balansrecessie in Japan langer dan nodig geduurd heeft.
Voor de staat is een lange financiering tegen de huidige lage rente een goede zaak, vooral als men extra financiert in infrastructuur. Voor de consumptie is het ook goed, omdat consumeneten nu het geld in de zak houden dat ze anders aan die staatsleningen hadden moeten uitgeven die nu de FED en andere centrale banken kopen.
De psychologische voordelen van QE2 zijn groot. De aandelenbeurs gaat hierdoor met behoorlijke kans omhoog. Greenspan zei al dat het vertrouwen (of gebrek daaraan) dat de aandelenmarkt er bij de consument/ producent inpompt, veel groter is dan een verlaging van de rente door de FED. Als QE2 de beurs helpt en zo het vertrouwen, dan is QE2 zijn geld al snel waard. Het grote probleem van het moment is gebrek aan vertrouwen.
QE2 lokt wereldwijd vermoedelijk veel extra liquiditeit uit, omdat zo veel landen hun valuta constant willen houden tegenover de dollar of zelfs willen devalueren. Vooral Japan heeft al uitgebreid gedacht hoe ze QE2 moeten pareren om een niet al te sterk stijgende yen te krijgen. Alle valuta’s die niet aan QE2 gaan meedoen, moeten omhoog (de Koreaanse won en de Braziliaanse real voorop). Omdat iedereen gelooft in QE2 in de VS en het als schoothondje meelopen van heel wat andere centrale banken, zien nu heel wat mensen (waaronder heel wat miljardairs) nu explosieve liquiditeit bij een verbeterende macro economie met hoge winstmarges omdat vakbonden (ex Duitsland) machteloos zijn.
Dus mits met mate en mits het geloof in QE2 de beurzen en het vertrouwen opkrikt, kan QE2 werken.
30 september 2010
Drie vier drie versus twee vijfentachtig

Dat is waar de AEX volgers het maar over hebben en niet waar wij het over hebben aan de desk (dat is twee vijfentachtig, wij somberen over de lage dertigjarige rente, iets waarmee ze in de VS zo blij mee zijn, maar pensioenfondsen in Nederland niet. Die ellendeling van een Bernanke zou volgens geruchten van RBS gaan garanderen dat de rente niet boven een bepaald niveau komt, net als de FED in de jaren veertig ook deed. De putoptie van Bernanke moet zorgen voor een 0,8-0,9% lagere rente dan anders volgens RBS en heeft een looptijd van ongeveer anderhalf jaar. Gisternacht is eindelijk aan twee aartsduivinnetjes (Yellen en Raskin) stemrecht gegeven bij de FED door de senaat, dus niets staat bij de FED een grote meerderheid voor de Bernanke put nog in de weg. Goldman Sachs vond vanmorgen 0,4% wel genoeg als waarde van de Bernanke put: 2,5% zagen zij als het dieptepunt van de cyclus voor de tienjaarsrente in de VS bij een huidige fair value van 2,9%. Dat was de kop van hun populaire dagelijkse beslommering over de wereld)
De AEX is lui. De S&P500 en de MSCI World index zijn al lang doorgebroken. Tostrams ziet een mooi najaarsoffensief voor de beurzen. Tussentijdse verkiezingen zijn in 82% van de gevallen goed voor betere koersen en al dat geschrijf dat de republikeinen aan het winnen zijn gaat er in als koek als er een democratische president is.
In de VS is er dus al wel een signaal gegeven dat de aandelencorrectie voorbij is en dat we in de gunstige fase EF van de vierjaarscyclus zitten. In die fase ben je net gewend dat aandelen niet omhoog gaan omdat het macroverhaal minder goed was dan je dacht en dan loopt ineens de beurs omhoog.
Vandaag worden de beren bevestigd dat Ierland echt failliet is in het stress scenario en Spanje definitief niet AAA en dan valt ineens het economisch nieuws in de VS mee (lagere initial claims werkloosheid, de voorwaarschuwing voor de ISM vanuit een hogere Chicago ISM). Dus zegt men ineens dat zulke verliezen in Ierland goed zijn voor de transparantie en de onzekerheid vermindert.
Het doodskruis is bijna verleden tijd en wordt net als in 2004 (volgende week? Uiterlijk eind oktober!) ingeruild voor het gouden kruis in de VS (een stijgend vijftigdaags gemiddelde breekt uit boven tweehonderddaags gemiddelde).
Drie vier drie wankelt.
Strategas: republikeinen pakken meerderheid senaat

De opiniepeilingen maken het steeds waarschijnlijker dat de republikeinen de meerderheid gaan krijgen in het congres bij de komende verkiezingen in november. Eigenlijk twijfelt daar niemand meer over.
De meerderheid in de senaat blijft volgens de wedkantoren en opiniepeilingen bij de democraten.
Maar volgens Strategas houdt men veel te weinig rekening met een republikeinse meerderheid in de senaat. Het gebeurt eigenlijk nooit dat een nieuwe partij de meerderheid pakt in het congres en dat ook niet doet in de senaat. Per staat gemeten staan de republikeinen nu op een winst van negen over de democraten volgens een recente opiniepeiling. Er zijn veel kleine meerderheden, dus dat kunnen er meer en minder worden. Dat betekent een ongeveer 50% kans op een republikeins huis en senaat, veel meer dan nu is ingeprijsd.
Er is een behoorlijke kans op een lage opkomst en dat is meer dan vroeger in het voordeel van republikeinen. Democraten zijn niet enthousiast te krijgen om te stemmen, terwijl het animo bij republikeinen nu behoorlijk hoog is. Als de opkomst inderdaad matig is, dan gaat de senaat waarschijnlijk naar de republikeinen.
Kredietcrisis ebt verder weg

Ook al rijzen de problemen van Portugal en Griekenland de pan uit, het gaat beter met de kredietcrisis. Kredieten groeien weer in europa, zowel bij de consument als het bedrijfsleven.
In de VS zie je dat de activiteit aan credits aan het toenemen is. Vooral de omvang van nieuwe emissies van de junk bonds (high yield bonds) is bemoedigend. De laatste weken gaat het ineens flink omhoog. Die stijging moet liefst een high voor het jaar zetten, voor we echt kunnen concluderen dat de belegger weer hoge kredietrisico's in flinke mate wil nemen via de koop van junk.
plaatje Bianco
Debt day voor Ierland

Vandaag gaat Ierland zeggen wat er gaat gebeuren met de schulden van Anglo Irish Bank. Verklaart men de achtergestelde schulden waardeloos? Stempelt men ook andere bankschulden af? Dat laatste beloofde men niet te doen.
Waarschijnlijk zal men na de beslissing hierover wat minder paniekerig doen over Ierland, maar het is geen Goldilocks verhaal. De tekorten van de Ierse overheid zijn niet beheersbaar als het zo slecht blijft gaan met de genationaliseerde banken. Wat te veel garant staan voor alles is nogal onbetaalbaar.
De verzekeringspremies voor Ierse overheidsschuld beginnen nu in snel tempo naar Griekse niveaus te gaan (zie plaatje Bianco). Het gaat nu zo snel, dat het snel afgelopen moet zijn: we zitten in de blow off fase.
Deze keer stort de euro niet in, terwijl de vorige keer dat de cds verzekeringspremies hemelwaarts rezen de euro wel devaluatiewaardig werd geacht. D.w.z. de Ierse en Portugusese problemen zijn nu oplosbaar via extra financiële steun van duitsland en nederland.
29 september 2010
De devaluatiewedloop
Heel de wereld probeert te devalueren. Alleeen de euro doet niet mee. De euro heeft de zorgen over Ierland, Portugal en Griekenland die de stijging nog een beetje onder controle houden, maar de euro is samen met de yen de valuta die omhoog gaat als iedereen de eigen valuta probeert te ontwaarden. Vandaag moest de dollar het plotseling weer ontgelden op goede cijfers voor het consumentenvertrouwen in Duitsland en tegenvallende in de VS, ook al doet men bijna in de broek over Portugal vandaag. Men begint spontaan fado's te zingen over treurige Portugezen die er zich bij neerleggen dat ze langzaam failliet aan het gaan zijn. Geen eindeloze demonstraties zoals in Griekenland, gewoon berusting en een oppositie die niet tegenstemt maar zich onthoudt van stemmen.
Overal in de wereld is men aan het klagen dat het zo moeilijk is de eigen valuta te ontwaarden en dat het buitenland ten onrechte de waarde van de valuta opkrikt. Voorop loopt Brazilië dat de valuta ziet oplopen ondanks kapitaalheffingen. Peru moet zich te pletter interveniëren om de nieuwe sol niet al te supersterk te maken. In Taiwan is men ook al kwaaad dat men de taiwan dollar omhoog duwt. In Korea is men buitengewoon krachtig weerstand aan het bieden tegen waardestijging van de won (enorm gedevalueerd na de kredietcrisis) met enorme interventes die het herstel van de won niet tegen kunnen houden. De Zwitserse frank is verdedigd met record interventies, maar toch lijkt de frank nu definitief meer waard te gaan worden dan een dollar.
In Japan was de afwaardering van de yen de inzet van de strijd om de leiding van de regerende partij.
Goldman Sachs schrijft al dagen hoe de devaluatiewedloop leidt tot allerlei maatregelen om de valuta's van tal van landen te verzwakken om exportvoordeel te krijgen.
FT Alphaville gaf het volgende overzicht hoe men de valuta's tracht waardeloos te maken:
$ Dollar – via QE.
* Bank of England £ sterling – via QE.
* Japanese yen intervention.
* Taiwan dollar – suspected intervention.
* Argentinian peso intervention.
* Brazil real intervention fears.
* Russian ruble intervention.
* Australian dollar RBA intervention.
* SNB Swiss franc intervention.
* Poland’s NBP zloty intervention.
* Colombia’s peso intervention.
* Indonesian rupiah intervention.
Dat gaat natuurlijk niet lukken. Niet alle valuta's kunnen omlaag, dat kan alleen in een baron von Münchhausen economie.Het zorgt wel voor een forse stijging van de goud- en zilverprijs en diverse andere grondstoffenprijzen.
Overal in de wereld is men aan het klagen dat het zo moeilijk is de eigen valuta te ontwaarden en dat het buitenland ten onrechte de waarde van de valuta opkrikt. Voorop loopt Brazilië dat de valuta ziet oplopen ondanks kapitaalheffingen. Peru moet zich te pletter interveniëren om de nieuwe sol niet al te supersterk te maken. In Taiwan is men ook al kwaaad dat men de taiwan dollar omhoog duwt. In Korea is men buitengewoon krachtig weerstand aan het bieden tegen waardestijging van de won (enorm gedevalueerd na de kredietcrisis) met enorme interventes die het herstel van de won niet tegen kunnen houden. De Zwitserse frank is verdedigd met record interventies, maar toch lijkt de frank nu definitief meer waard te gaan worden dan een dollar.
In Japan was de afwaardering van de yen de inzet van de strijd om de leiding van de regerende partij.
Goldman Sachs schrijft al dagen hoe de devaluatiewedloop leidt tot allerlei maatregelen om de valuta's van tal van landen te verzwakken om exportvoordeel te krijgen.
FT Alphaville gaf het volgende overzicht hoe men de valuta's tracht waardeloos te maken:
$ Dollar – via QE.
* Bank of England £ sterling – via QE.
* Japanese yen intervention.
* Taiwan dollar – suspected intervention.
* Argentinian peso intervention.
* Brazil real intervention fears.
* Russian ruble intervention.
* Australian dollar RBA intervention.
* SNB Swiss franc intervention.
* Poland’s NBP zloty intervention.
* Colombia’s peso intervention.
* Indonesian rupiah intervention.
Dat gaat natuurlijk niet lukken. Niet alle valuta's kunnen omlaag, dat kan alleen in een baron von Münchhausen economie.Het zorgt wel voor een forse stijging van de goud- en zilverprijs en diverse andere grondstoffenprijzen.
Fisher gelooft in Old Normal
Weer een biljonair denkt dat aandelen fors de lucht in zullen gaan. Ken Fisher vindt het Nieuwe Normaal van el Erian van Pimco idioot. We hebben het geheugen van chimpansees. de komende tien jaar worden net zo goed als de jaren 90 voor de beurs.
De groene revolutie met zonne-energie, nieuwe batterijen en daarmee elektrische auto's, nanotechnologie, gentechnologie moeten doorbreken. Samen met eindeloze rij van gadgets als iphones en ipads moet een en ander toch opwegen tegen de innovaties van de jaren 90 (moeilijk te beoordelen, omdat we nog niet weten wat de komende jaren zullen brengen). Productiviteit in de dienstensector blijft moeilijk, maar is wel mogelijk, zelfs in de overheidssector.
De toekomst is geweldig volgens Fisher, alles gaat zoals het vroeger ook ging. Er komt een geweldig economisch herstel.
Net als altijd zijn beleggers na zo'n enorme bear markt de kluts kwijt en veel te negatief en geloven ze niet meer in de toekomst.
De groene revolutie met zonne-energie, nieuwe batterijen en daarmee elektrische auto's, nanotechnologie, gentechnologie moeten doorbreken. Samen met eindeloze rij van gadgets als iphones en ipads moet een en ander toch opwegen tegen de innovaties van de jaren 90 (moeilijk te beoordelen, omdat we nog niet weten wat de komende jaren zullen brengen). Productiviteit in de dienstensector blijft moeilijk, maar is wel mogelijk, zelfs in de overheidssector.
De toekomst is geweldig volgens Fisher, alles gaat zoals het vroeger ook ging. Er komt een geweldig economisch herstel.
Net als altijd zijn beleggers na zo'n enorme bear markt de kluts kwijt en veel te negatief en geloven ze niet meer in de toekomst.
28 september 2010
smartgrid komt op

Een normaal elektriciteitsnet verliest 202-5% van zijn energie, bij smartgrid hoeft dat maar 4-5% te worden. Daarom moet iedereen smartgrid gaan invoeren. Volgens MS gaat martgridinvestering groeien van € 12 miljard naar € 50 miljard in 2020 per jaar.
In het plaatje zie je de grote spelers: China en de VS volgens MS.
De VS kunnne dus de infrastructuurknop om hoge groei te krijgen beter indrukken dan Europa. Woody Brock heeft gelijk dat de VS nog heel wat groei kunnen krijgen via meer infrastructuuroinvesteringen (zoals wij al eerder in ons boek ook zeiden).
Tepper praatte beurs omhoog, Prechter omlaag

Afgelopen vrijdag zat ik me erover te verbazen waarom de beurs zo omhoog ging. Van diverse kanten meldde men op maandag dat David tepper daar achter zat. De bovenstaande grafiek van Bespoke maakt dat plausibel.
Tepper is een succesvolle hedgefundbelegger, al jaren biljoenair en de laatste jaren nog succesvoller dan daarvoor. Hij maakte op CNBC ondubbelzinnig duidelijk dat je aandelen moest kopen. Sinds kort was hij wer flink aan het inslan en hij ziet e S&P niet onder 1100 komen. Als de S&P onder 1000 zou dreigen te komen, dan zou jij enorm gaan inslaan. Hij ziet de S&P richting 1400 gaan. 12 keer de winst is echt te weinig, 14 keer is meer in de richting.
Het risico is nu asymmetrisch door de Bernanke put. Of de economie valt mee (zoals hij zelf denkt), of hij valt tegen en dan gaat Bernanke kwantitatief verruimen. Dat helpt echt vindt hij, de hypotheekrente staat op 5%, nog lang niet op 0%.
Een beetje aantrekken van de economie en wat kwantitatieve verruiming doet wonderen voor de beurs. Een wat tegenvallende beurs plus langdurige kwantiotatieve verruiming is ook prima.
Hij kwam overtuigend over en wekte de indruk dat hij lang niet het achterste van zijn tong had laten zien, waarom hij nou zo graag aandelen wilde kopen en dat voor cnbc wilde vertellen. Hij zag het kennelijk als goede kans om met een weinig riskant cerhaal goede reclame te maken voor zijn tent (apoolosa).
Op maandag was het de beurt aan Prechter om de S&P naar benden te praten. Dat lukte beperkt.
Bianco zag niets in de het argument dat kwantitatieve verruiming zo goed was. Maar dat was denk ik vooral gekeken door de economische bril: of het de economie helpt is niet zo duidelijk (lagere rente helpt niet, banken moeten krediet verschaffen), maar dat het de aandelenmarkt helpt is heel wat duidelijker. Of het e rente helpt is ook onduidleijk (hogere inflatieverwachtingen).
26 september 2010
Singapore het nieuwe Londen en Sao Paulo het nieuwe Detroit?

Price Waterhouse Cooper had een aardige korte studie (12 blz) over waar belangrijke nieuwe clusters in de komende decennia komen (http://www.pwc.com/gx/en/consulting-services/see-the-future/assets/see-the-future.pdf).
Na Londen zou Singapore het belangrijkste financiële centrum in de wereld worden. Door de goede promotie van de regering van Singapore zou snel veld gewonnen worden op Hong Kong en andere Aziatische centra.
Het Westen moest overal inleveren, behalve qua universiteiten. Hierin blijven de VS en het VK leidend.
Auto's wordt iets voor China en Brazilië. Regio's met sterk stijgende autoverkopen bieden meestal goede kansen voor regionale autoproductiecentra. Dat Sao Paolo dan zo goed scoort wist ik niet.
Vooral dat Japan er slecht voorstaat qua auto's wist ik ook niet. Kuruma banare (=demototrisatie; de jeugd vindt het niet langer OK om een auto te kopen, dat is not done) drukt Toyota van de weg in Japan.
Shanghai wordt belangrijkste centrum van farmacie. De VS en Londen blijven stevig op de kaart staan.
Het plaatje geeft de belangrijkste verschuivingen aan. Continentaal Europa is net zo leeg op de kaart als Afrika.
Hoe ziet men elkaar in de financiële wereld
Beurs probeert overtuigend uit te breken

Afgelopen vrijdag vlogen de koersen ineens omhoog, zonder dat er echt goed nieuws was. In de Barron's was het commentaar dat de markten te bang geweest waren voor de vaak optredende dalingen in september en oktober en daardoor al in augustus de beurs te zwak was. Men heeft voldoende negatief gereageerd op de angsten van de FED voor slechtere economische groei. Men legt kennelijk nu weer de oren meer te luisteren bij degenen die zeggen dat een nieuwe recessie niet waarschijnlijk is en dat de FED moet stimuleren ook al dreigt er geen recessie (anders zijn ze snel hun baantje kwijt). D.w.z. er komt monetaire stimulering zonder dat er iets echt ergs aan de hand is.
Het beste nieuws van afgelopen vrijdag waren de uitlatingen van Hatzius van Godman Sachs, de meest gezaghebbende econoom qua vooruitzichten voor de VS in de wereld. Hij stelde dat als er geen nieuwe schokken komen de Amerikaanse economie nog maar maximaal zes tot negen maanden kon doormodderen/ verder afzwakken, voordat de groei opnieuw zou aantrekken. Voor later in 2011 moet je weer aan hogere groei in de VS gaan denken. Ooit gaat de huizenmarkt weer aan de groei bijdragen. Hatzius ziet de kredietellende duidelijk verminderen en op veel gebieden nu echt verbeteren. Een en ander betekent dat hij nog zorgelijk is over de leading indicators voor de korte termijn, maar duidelijke verbetering ziet in de leading indicators voor de langere termijn.
Goldman Sachs meldde ook dat men de invloed van de VS op de wereldeconomie overschatte: als de groei in de VS maar geen recessie wordt, dan kan de groei in de rest van de wereld best sterk blijven. Alleen als in de wereld overal dezelfde schokken optrden (zoals de kredietschok), dan is er grote besmetting van ellende in de VS op de rest van de wereld. Goldman Sachs houdt daarom vast aan groei in de VS die beneden consensus is voor de komende circa zes tot negen maanden en groei boven consensus voor het grootste deel van de rest van de wereld.
Dat is belangrijk goed nieuws voor de aandelenmarkt: als er al over zes maanden licht aan de horizon komt in de VS en het licht in de rest van de wereld onverwachts toch niet uitgaat, dan zijn aandelen te goedkoop. Dan moet men optimistisch worden op het verhaal dat centrale banken weer meer liquiditeit in de markt pompen.
Het nieuws dat Microsoft tegen bijna 0% kan lenen en dat geld eigenlijk niet nodig heeft, werd ineens positief uitgelegd voor de technologiesector die bulkt van het geld (en andere sectoren met gelijksoortige problemen zoals farmacie): men leent in de VS bij op basis van overtollige cash in het buitenland (veel Amerikanse bedrijven hebben te veel cash op de balans staan, maar ze kunnen het moeilijk inzetten omdat het in het buitenlandse dochters zit, met allerlei fiscale problemen) en doet daarmee iets in de VS zoals inkoop eigen aandelen, verhoging dividend en in mindere mate overnames. Men ziet nu ineens een sterk stijgende trend van inkoop eigen aandelen en dividenden en men voorspelt dus meer van hetzelfde.
De wall of worry is erg groot op het ogenblik (zie cartoons in vorige posten) en dat maakt verdere stijging van aandelenkoersen mogelijk (2010=2004, zo lijkt het, misschien nog wel beter als de winstcijfers meevallen bij de naar beneden bijgestelde verwachtingen).
Garantie op koersstijging is natuurlijk niet te geven: dadelijk komt ineens toch die schok of is de guidance bij de winstcijfers wel erg belabberd. Vooral bij technologie is men heel benauwd hiervoor (en dat zit daarmee wel al gedeeltelijk in de prijzen).
Abonneren op:
Posts (Atom)
