RAFI Arnott: goede kansen aandelen Emerging Markets

RAFI, Arnott c.s., hebben een aardig verhaal  https://www.researchaffiliates.com/en_us/publications/articles/586-the-emerging-markets-hat-trick-time-to-throw-your-hat-in.html geschreven over de goede kansen van aandelen Emerging Markets op een termijn van een en vijf jaar.

De blauwe lijn heeft ongewoon lang onder normaal vertoefd. De waarderingen zijn hierdoor ook ongewoon laag geworden

Dit geldt ook voor de valuta’s. Volgens Arnott en consorten geeft dit nog 1% extra wind in de rug aan de verwachte opbengsten.

Uiteraard moet je vooral volgens hun index, FTSE RAFI™ Emerging Markets Index  beleggen. Die heeft een zware tilt naar waarde. PE van iets meer dan 7 (Shiller PE 9,9). Dit moet naar 10.

Uiteraard zijn er wat zorgen

Maar er zijn ook andere tekenen dat het weer beter gaat met Emerging Markets. Niet alleen daalt de inflatie in veel landen, zijn de olieprijzen etc. hoger, maar er is ook herstel van de productiviteit

Ik geef hun samenvatting (via Investment Weeks samenvatting)), ook omdat er veel beleggingswijsheden in worden verkondigd:

Currencies, countries and sector: Taking apart the emerging markets rally

However, the firm said long-term investors are missing out due to their unwillingnesss to invest in this perceived 'risky' area. Although Research Affiliates did not rule out further economic slowdown, it said the lower rate of bad news expected compared to previous years would be a benefit for the region.

The paper said: "Most investors believe the best time to invest is when uncertainty is low and valuations are attractive. But these conditions rarely coincide with each other.

"Most investors opt for 'less uncertainty' over 'attractive valuations', and end up chasing past performance along the way. We have often said bargains do not exist in the absence of fear, and that fear is usually amply justified.

"For this reason, we believe the better approach is to invest in attractively valued assets while fear and uncertainty, although elevated, are beginning to fall. Such opportunities do not present themselves very often.

"Today's historically attractive valuations, deeply depressed currencies, and positive momentum—both price and economic—compose a very rare hat trick for emerging market equities, local bonds, and currencies, adding up to a region with strong potential for long-term outperformance."

Raghuram Rajan en de verderfelijkheid van QE voor Emerging Markets

Lezing http://www.brookings.edu/~/media/Events/2014/04/10%20global%20monetary%20policy%20hutchins/rajan_remarks_at_brookings.pdf voor Brookings Institute.
Rajan, de filmsterachtige baas van de centrale bank van India hield een lezing voor het Brookings Institute.
Al die QE van de FED en westerse centrale banken hebben allerlei af en toe zeer verstorende bijwerkingen voor Emerging Markets.
  Rajan vindt het verschrikkelijk dat de FED doorgaat met QE terwijl de koersen hersteld zijn, de credit spreads laag en de rente eveneens.
Men zet excessief in op QE omdat het weinig kwaad lijkt te kunnen zo lang de inflatie zo laag is en de kredietgroei niet op gang komt. Daarmee worden markten verstoord, komt er te veel leverage, koopt men illiquide zaken tegen te hoge prijzen met schulden. Na verloop gaat dat fout omdat men steeds meer koopt tot men moet gaan verkopen en dan blijkt iedereen dat te willen en dan zijn de rapen gaar. Maar daarover ging zijn lezing deze keer niet, daar had hij een jaar geleden zijn gal al over gespuwd.

Raghuram ging deze keer uitvaren tegen de negatieve invloeden die monetair beleid van westerse landen op Emerging Markets had en heeft. Het verstoort de financiële investeringen flink. Deze horen tamelijk stabiel te zijn wil een Emerging Market er goed van kunnen profiteren. Veel te veel (uitgelokt door QE) betekent overspeculatie, verkeerde investeringen en te weinig (door vermindering van QE) is nog erger. Dan worden de landen fragiel en moet er aan de noodrem getrokken te worden om de uitstroom van gelden te beteugelen. Emerging Markets moeten dan veel te veel valutareserves aanhouden, een (te) concurrerende waarde van de valuta forceren.
Een en ander betekent dat westerse centrale bankiers veel meer moeten denken aan de schade die ze in het buitenland aanrichten. Meer internationale coördinatie is nodig en het IMF moet soepel bijspringen als er te erge stromen weg uit Emerging Markets ontstaan. het IMF wil wel overigens.

Bernanke zat ook in het publiek en mocht en moest reageren. Hij zei dat hij zijn beleid af en toe uitlegde aan andere centrale bankiers. En hij was vooral verbolgen over de negatieve opvattingen van Rajan over QE. Het had prima gewerkt voor de VS en dat de rest van de wereld daar misschien last van had, dat mocht toch geen reden zijn voor de FED om geen QE te doen. Als FED moet je eerst het belang van Amerika dienen.

BNP Nigeria groeit 89% en wordt daardoor grootst van Afrika

Nigeria meet niet langer zijn BNP naar de normen van 1950/1990, maar 2010. Heel andere sectoren zijn belangrijk, zoals telecommunicatie, muziek, vermaak en financiële diensten en presto, ineens bleek het BNP 89% groter te zijn.
Daarmee werd het BNP van Nigeria het grootste van Afrika (en even groot als dat van België). Zuid Afrika moet ineens in het stof bijten, al is het BNP per hoofd nog wel flink groter,
Nigeria groeit veel harder, ook qua bevolking.
Men is er op uit om het aanzien van Nigeria te verbeteren en buitenlandse investeringen te lokken. Met ineens zo'n groot BNP is de case veel gemakkelijker. Schuld/BNP daalt van 19% naar 11%, ook een meevaller.
via http://www.ft.com/intl/cms/s/0/70b594fe-bd94-11e3-a5ba-00144feabdc0.html#axzz2yF647w61

Overigens zijn dit soort herzieningen heel normaal. Het Nederlandse BNP werd ook ineens een paar procent groter dit jaar vanwege het optellen van enkele zaken bij het BNP, zoals de VS vorig jaar al deed. Ghana werd met eenzelfde soort exercitie als Nigeria in 2010 ineens 60% groter.

flows waren Emerging Markets niet welgezind laatste tijd

Aandelen en leningen van Emerging Markets zijn veel te goedkoop geworden, maar men heeft nog enorme last van beleggers die er ineens achter komen dat aandelen van Emerging Markets ook in waarde kunnen dalen (en idem voor obligaties).
Individuen (retail) hebben nu wel genoeg opgeruimd, maar institutionele beleggers zijn nog maar net wakker geworden.

Sommigen zien nu een verdere neergang van Emerging Markets.

Barclays ziet het als een krachtig signaal dat Emerging Markets komend jaar gaan outperformen.
Dat zou wel eens kunnen.

submerging markets

http://ftalphaville.ft.com/files/2014/01/Screen-Shot-2014-01-31-at-10.37.37-590x325.png

De outlows van beleggers uit Emerging Markets is op het ogenblik excessief.
De dapperen willen het zwaard van Damocles nu al opvangen. Emerging Markets zijn oversold. Maar geduld is een schone zaak. Zoals Ter Veer al zei tegen de dames, laat het eerst maar eens verder van je schortje glijden.

http://blogs.ft.com/ftdata/files/2014/02/outflows.gif Iedereen is op hetzelfde idee aan het komen: ruil die goedkope Emerging Markets in tegen niet te dure aandelen van Europa, waar je tegenwoordig zo veel goed nieuws ziet (de wonderen zijn de wereld nog niet uit).

Verbazingwekkend blijft het verder wel dat de Emerging Markets met een overschot op de lopende rekening zo veel goedkoper zijn dan de tekortlanden (al hebben India, Indonesië en vooral Mexico wel een goed verhaal).

Gaan de Emerging Markets de economie en beurzen in het Westen naar beneden brengen net als in 1998?

De eurocrisis was goed genoeg om de beurzen wereldwijd in 2011-2012 in toom te houden en de economische groei werd wereldwijd geraakt met een flinke recessie in Europa.

Eind 2013 was het de beurt aan diverse Emerging Markets om in het stof te bijten. Plotseling droogden de inkomsten uit export naar China op, knalden de investeringen in grondstoffen omlaag en vooral de grote instroom van westerse gelden die ten einde raad alles probeerden om nog enig rendement op hun vastrentende papiertjes te krijgen trokken ineens netto wat van hun spaargeld terug in plaats van het tomeloos wegkruien van hun centjes richting Emerging Markets Debt.

 De vergelijking met 1997-1998, de Aziëcrisis, begonnen in Thailand uitlopend op een spectaculair failliet van Rusland en het hedgefund LTCM in 1998 was al snel getrokken. Iedereen begint dan met op te merken dat het deze keer veel minder erg is vanwege de grote valutavoorraden en de veel grotere interne financiering van de meeste landen. Staatsschuld in vreemde valuta is meestal nog maar een beperkt percentage van het BNP.

Goldman Sachs is van de week aan het rekenen geslagen en corrigeerde de valutareserves voor van alles en nog wat. Daarna was de verdedigingslinie van de Emerging Markets veel minder indrukwekkend, maar nog wel veel en veel beter dan in 1997-1998 : "We first provide a snapshot of reserves relative to GDP, based on the latest available data. We include information on central banks’ forward books where available and do not count Brazil’s FX swaps in this measure (since they are settled in local currency). The ranking in terms of reserves in % of GDP among the 17 EMs we look at is as follows: Singapore (118%), Hong Kong (107%), Taiwan (86%), Thailand (45%), China (43%), Malaysia (40%), Korea (32%), Philippines (28%), Russia (21%), Brazil (16%), India (15%), Chile (14%), South Africa (13%), Mexico (13%), Indonesia (10%), Argentina (6%) and Turkey (4%, where this number is for the net international assets of the CBRT)"

Maar in 1997 werd een en ander eerst fors onderschat. Thailand was immers onbelangrijk en in principe geen onstabiel land. Daarom is men in 2014 niet erg gerust op verhalen dat het allemaal niet zo erg is. Overigens kon de Aziëcrisis de groei in de VS in 1998 niet omlaag krijgen, deze bleef sterk. De aandelenbeurzen hadden een korte, hevige reactie van ongeveer -20% op vooral de perikelen van LTCM. De FED moest ingrijpen en deed dat uiteraard.

.

In 2014 zijn de Emerging Markets veel en veel belangrijker dan in 1998. Na 2008 zorgden ze voor 80% van de groei in de wereld. China is de tweede economie in de wereld geworden.

De Chinese economie is vergeleken met die van de VS ruim 3 keer zo groot geworden sinds 1998. En de beurzen zijn ongeveer met het BNP gestegen. Maar sinds 2007 heb je flink verloren op de Chinese beurs en nog wel wat gewonnen op de Amerikaanse

(plaatje Minack)

 Door de afzwakking van de groei in Emerging Markets en het aantrekken van de groei in de  westerse landen wordt dit naar verwachting “slechts” 2/3: 1/3 via China en 1/3 via alle andere Emerging Markets samen. De OESO-landen zijn goed voor de andere 1/3.

 

tweedeling van latijns Amerika

In de Wall Street Journal  http://online.wsj.com/news/articles/SB10001424052702303370904579296352951436072?KEYWORDS=latin+america    ziet men een tweedeling van Latijns amerika: één deel dat via export en globalisering probeert welvaart te creëren en één deel dat via protectionisme probeert welvaart te bereiken.

De bovenstaande kaart is intrigerend. Je ziet een deel dat aan de kant van de Stille Oceaan ligt dat probeert via globalisering rijk te worden en een deel dat uitkijkt over de Atlantische Oceaan waar men een soort peronistische politiek wil bedrijven. Het groene deel is lid van de Trans Pacific Alliance en het rode deel is de Mercosur.
De groenen zagen een sterke groei van de export en het rode deel exporteert nauwelijks, alleen bepaalde grondstoffen.
In het WSJ artikel merkt men op dat Brazilië een soort Argentinië aan het worden is, Argentinië steeds meer op Venezuela begint te lijken en Venezuela het nieuwe Zimbabwe wordt (de oliewinning gaat sterk terugvallen en dan zakt Venezuela helemaal weg). In het rode deel wordt de verkiezingsgunst gekocht via grote begrotingstekorten, het drukken van geld en een afhoudende houding van het Westen en buitenlandse investeringen. Dit is wellicht een te hard oordeel over Brazilië.

Maar duidelijk is dat de groeivooruitzichten in het groene deel sterk aan het verbeteren zijn en dat je daar kansen hebt als belegger. De jeugd in de rode landen stemt voorlopig nog met grote overtuiging op leiders als Chavez, Roussef, Morales die niet besmet zijn met sympathieën voor het falende westerse model van na  de kredietcrisis. Pas als de verschillen zo groot worden als tussen Noord en Zuid Korea  gaat men wellicht anders denken in het rode deel. En Chili, de leider van het groene deel, daar wordt de regering weer zachter.

pharmaceuticals booming vanwege meer verkopen in Emerging Markets

Ze hebben altijd pharmaceuticals als invulling van het thema vergrijzing in het Westen verkocht. Maar dat is helemaal waar de extra omzet vandaan komt: ze gaan enorm groeien door omzet in Emerging Markets (wel tegen andere prijzen dan in het Westen).
bron http://cdn.static-economist.com/sites/default/files/imagecache/original-size/images/print-edition/20140104_IRC100.png

Emerging Markets beginnen jaar slecht

De grote ETF EEM voor Emerging markets duikelde in koers onder grote omzetten. dat soor grote omzetten wijst op vaak een omkering van de trend, maar die trend is nu niet zo duidelijk. De zwakke valuta's van de nodige Emerging amrkets droegen ook behoorlijk bij aan de daling. De meeste trends van 2013 lijken nog door te gaan.

Emerging Markets goedkoop

Bij Business Insider waren er een berg slides te zien van JP Morgan http://www.businessinsider.com/jp-morgan-funds-q1-guide-to-the-markets-2014-1?op=1

In bovenstaand plaatje kun je zien hoe klein Emerging Markets zijn qua marktkapitalisatie (11%) vergeleken met hun aandeel in het wereld-BNP (51%).

Binnen Emerging Markets is de marktkapitalisatie ook niet bepaald naar de omvang van het BNP, met een wel erg groot gewicht voor Korea en Taiwan.

Rusland is traditioneel het goedkoopste vanwege het grote politieke risico. Wat daarna het goedkoopste is staat ter discussie: China? Korea? Brazilië?

Indonesië scoort te goed voor lidmaatschap van fragile five, alleen Turkije goed lid

http://blogs.ft.com/beyond-brics/2013/10/15/em-currencies-are-the-fragile-five-really-that-fragile/#axzz2hskSxSDu

Volgens de 16 criteria van Nomura zijn de fragile five, de BIITS Brazil, India, Indonesië, Turkije, Zuid Afrika, helemaal niet zo zwak. Alleen Turkije is niet te vertrouwen. Vooral Indonesië is helemaal niet zo zwak.
Het belangrijkste zijn een grote val van de aandelenbeurzen en een fikse verslechtering van de lopende rekening
Indonesië scoort overigens wel slecht op twee andere van de maatstaven, valutareserves vergeleken bij korte schuld aan het buitenland en het tekort op de lopende rekening van 4,4% is boven de 3,5% die als grens voor weinig problemen werd gesteld.

Indonesië: inflatie, protectionisme en exportmalaise

Ineens is het sprookje van de groei in Indonesië uit. De saaie maar o zo degelijke president is toch niet aan het zorgen voor een goed overheidsbeleid de laatste tijd. Wie hem gaat opvolgen is onduidelijk en weinig hoopvol.
Vanwege de naderende verkiezingen worden er protectionistische maatregelen getroffen. Buitenlandse investeringen in banken en grondstoffen worden geweerd, dat is niet populair bij de kiezers.
De rupiah is zwak en Indonesië figureert prominent in de fragile five.

Het is geen 1998 Aziëcrisis waarbij de rupiah 85% van zijn waarde verloor,maar het is allemaal niet fraai. Stijgende inflatie en verschrompelende exportinkomsten, dat is niet wat we het afgelopen decennium zagen.

slagveld aandelen Emerging Markets

De afgelopen twee weken zijn er rake klappen uitgedeeld op de Emerging Markets. De valuta was vaak de hoofdschuldige voor de daling.(tabel Goldman Sachs)
15% daling in twee weken voor India, Turkije en Indonesië is fors.
Korea, Taiwan en Tsjechië bleven het beste overeind, niet bepaald landen waarin portfoliomanagers Emerging Markets graag beleggen.

Het leed is nog niet geleden voor enkele landen met tekorten op de lopende rekening, zo lijkt het gezien de koerswinstverhoudingen die nog niet lager zijn.
Als de valuta's uitgedaald zijn, dan komen er wel kansen.Korea, India, Zuid Afrika en Polen zijn al goedkoop qua concurrentiekracht.

bron: Goldman Sachs, Fading EM equity with CA deficits ,August 30 2013

China drukt relatieve performance Emerging Markets aandelen

De zwarte lijn laat de relatieve performance van aandelen Emrging Markets (FT index) ten opzichte van de S&P 500 zien. Die relatieve performance loopt enigszins mee met de rode lijn van de Citigroup Economic Surprises Index voor China. Tegenvallend macronieuws in China is niet goed voor de relatieve performance van aandelen Emerging Markets, ook al maakt China maar 18% van de index uit.Maar als het slechter met China gaat, dan duikelen ook de grondstoffenprijzen en daar hebben de nodige emerging Markets flink last van. Ook de exporteurs naar China doen minder goede zaken dan eerst. Een slechte Chinese beurs correleert daarom heel sterk met underperformance van Emerging Markets aandelen. Bovendien doen de Emerging Markets niet aan QE en dat zet ze op achterstand ten opzichte van belangrijke Developed Markets.

Turkije wel erg veel gedaald

De onrust in Turkije doet de aandelenbeurs geen goed. Turkije was een van de beste beurzen in de wereld het afgelopen jaar en de trend leken op voortzetting te wijzen totdat Erdogan steeds zwaarder onder vuur kwam te liggen. Hij was zo succesvol, maar lijkt nu ook te gaan lijden aan het fenomeen dat na een aantal jaren politici afbranden, hoe goed ze ook zijn.

(plaatje Wall Street Journal). Turkije heeft zijn gunstige demografie, zijn eindelijk wat positieve regering (alhoewel, dat is nu dus de zorg van de beurs: komen de slechte politieke tijden weer terug?)

Emerging Markets goed voor 75% van groei in wereld

http://im.ft-static.com/content/images/0a536f8a-cd42-11e2-90e8-00144feab7de.img
Misschien overschat men de groei in China en onderschat men de groei in de VS in de komende jaren. Je ziet in het plaatje Europa van het toneel verdwijnen door de zeer slechte groei.

De FT Southeastern shift: The new leaders of global economic growth


 http://www.ft.com/intl/cms/s/0/b0bd38b0-ccfc-11e2-9efe-00144feab7de.html#axzz2VLVm9gDE had een verhaal dat China en India goed zijn voor 50% van de groei in de wereld in de komende jaren. Net nu de groei in China zo afzwakt de laatste jaren en dit door lijkt te zetten (6%?) en ook in India de groei niet eens meer 6% is (maar misschien herstelt dit bij een nieuwe meer hervormingsgezinde regering)   Twee quotes gaven het belang van China aan tegenwoordig:
Jim O’Neill, the recently retired chief economist at Goldman Sachs, likes to use a stark comparison for the shift. Annual growth of 8 per cent in China, he says, is now as important as 4 per cent growth in the US. It is quite a contrast from 1980 when China was growing even faster but was a relative minnow. In 1980, 10 per cent growth in China was less important than 1 per cent of any US expansion.

Richard Dobbs, a director of McKinsey Global Institute, says: “China’s economic urbanisation and transformation is happening at 100 times the scale of the UK, the first country to urbanise and industrialise and around 10 times the speed ... and so China’s industrial revolution has 1,000 times the momentum of the UK’s industrial revolution”.


De BRIC's stomen ook op als deel van de wereldhandel.

waarom doen de beurzen van Emerging Markets het zo slecht

De achterblijvende performance van Emerging Markets bij die van Developed Markets is een van de grootste teleurstellingen van dit jaar.
In een goed beursjaar is het ongebruikelijk dat Emerging Markets achterblijven. De economische groei is heel wat beter in Emerging Markets dan in Developed Markets zoals in Europa. De Chinese beurs leek eind 2012 het heel goed te gaan doen op het meevallende elan van de nieuwe leiders. Toch werd het tot nog toe niets met de meeste Emerging Markets.

Ik ben er nog niet helemaal uit waarom die performance zo slecht was. Ik houd me aanbevolen voor reacties met verklaringen.
Sommige factoren zijn wel duidelijk:
1. In Developed Markets is er een overmaat aan QE,in Emerging Markets zijn de centrale banken in diverse landen aan het verkrappen.
2. Er is trend geweest van een afzwakkende ISM, dat is traditioneel een reden geweest voor teleurstellende opbrengsten van Emerging Markets.
3. Daarmee samenhangend: de markten dreven alleen maar de koersen van lage bètabeleggingen omhoog, low volatility etc. , dat is ongunstig voor Emerging Markets met hun hoge gewicht van cyclische aandelen.
4. Lagere grondstoffenprijzen, daarmee kon je Latijns Amerika afschrijven en Zud Afrika.
5. De economische groei viel tegen (buiten China en Brazilië is dit niet zo duidelijk), maar vergeleken met Europa toch niet zo veel. China is kennelijk een belangrijke reden waarom Emrging Markets goedkoop moeten zijn (dit is overigens niet zo duidelijk buiten de BRIC's).

Bovenstaand plaatje van Capital Economics laat zien dat de PMI van China erg samenhangt met de koperprijs (nog meer dan de ISM de laatste jaren).

De relatieve performance van FT Emerging Markets (in plaatje awaleg$) versus de S&P composite loopt behoorlijk in de pas met de koperprijs. Maar wat is oorzaak en gevolg?

Capital Economics is een fan van QE als reden voor underperformance van Emerging Markets. Bij QE1 was dit echter niet het geval.

Bij QE1 steeg de ISM, daarna daalde de ISM en dat liep redelijk parallel met de underperformance van Emerging Markets.

dictatoriale regiems zorgen voor meer productiviteit (universiteit van Moskou)

Volgens een gastpost op FT Beyond Brics http://blogs.ft.com/beyond-brics/2013/01/28/guest-post-conservative-cultures-nurture-productivity-growth/#axzz2JIvWc2Kw gaan de opkomende  landen (inkomens lager dan $10.000 per hoofd) met dictatoriale regiems die weinig op hebben met moderne mensenrechten maar eerder geneigd zijn rischting sharia en inzien dat het beter is geen vrijheid te hebben maar een gezegende regeringsleider een glanzende toekomst tegemoet.
Egypte, Marokko en Bangladesh zijn de beste opkomende landen volgens een onderzoek van Shaomin Li enSeung Ho Park van het Skolkovo Institute for Emerging Market Studies, Moscow.
Westerse democratieën zitten in verval, terwijl landen als Zuid Korea, China en Singapore het zo goed doen. Vreemd overigens dat Noord Korea het niet goed doet, maar misschien meten we hun welvaart wel verkeerd..
De studie is gestart na o.a. al de discussies over de opvoeding van kinderen volgen The Battle Hymn of the Tiger Mother (ik blogde hier over o.a. http://beleggenopdegolven.blogspot.co.uk/2011/03/strijdlied-van-de-tijgermoeder-de.html). Zo moet het om productiviteitsstijging te krijgen en dat doen die slappe westerlingen niet meer.

Standaard is de verklaring dt je hoge groei van de productiviteit krijgt met een goed juridiisch systeem en goede instituties en hervormingen, maar dat verklaart niet waarom bepaalde landen het zo goed doen.
Andere factoren zijn ook belangrijk. De onderzoekers stellen:
1. Landen met een lagere economische vrijheid doen het beter. Mensen die inzien dat je de regerig niet kunt beïnvloeden, de macht in hanen is van een kleine kliek, besteden hun energie aan iets anders en zijn zo productiever.
2. Landen met conservatieve waarden en normen zoals een kind moet een vader en moeder hebben doen het beter
3. Culturen die hoge inkomensongelijkheid toestaan met mensen die inzien dat je zelf hard moet werken groeien harder.

Moskou en bejing zullen wle erg ingenomen zijn met de uitkomsten van dit onderzoek. Voor de landen met hoge inkomens per hoofd gelden de inzichten wat minder. Hard werken, conservatieve normen in de vorm van rechtvaardigheid (maar niet bekrompenheid zoals het onderoek aanhaalt) helpt, maar een autoritair regiem?
De hudige tijdgeest geeft het onderzoek overigens gelijk volgens veel mensen in Opkomende Landen. Europa en in mindere mate Amerika en Japan zijn failliet, daar komt de groei niet voldaan. Democratie leidt niet meer tot groei.  Onderstaande tabel geeft de aantrekkelijkheid van landen aan volgens de onderzoekers.

De tabel berust onder andere op de gedachte dat hoge bevolkingsgroei op basis van conservatieve normen tot hoge groei leidt en daarom staan China en Rusland niet bovenaan.

China rukt op in de wereld

(bron: http://im.ft-static.com/content/images/0e774a2c-29bf-11e2-9a46-00144feabdc0.img). In koopkrachtpariteit zijn China en India al heel grote economieën. in dolars gemeten zijn landen als Japan en Duitsland nog groot (tabel Der Spiegel).

In 2060 trekt China nog bij volgens tabel the Economist. Ik heb overigens wel tabellen gezien waar de VS ingehaald worden qua welvaart door o.a. Zuid Korea

Barrons positief over Brazilië

Barrons had niet een maar zelfs twee verhalen (Betting on Brazil en Brazil investors take the long view) met een positieve ondertoon over Brazilië. De groei is niet de 7% van 2010, maar een groei van 3-4-5% kan toch het nieuwe normaal zijn en dat is redelijk. In de afgelopen tien jaar zijn er zo'n 40 miljoen middenklassers bijgekomen en de komende ten jaar zal dat ongeveer 25 miljoen zijn. Dat moet toch enige groei mogelijk kunnen maken (dat denken ze tenminste bij Ambev, de succesvolle Braziliaanse bierbrouwer).
Sinds mevrouw Roussef aan dde macht is gaat het slecht met Brazilië en zo onderhand is ze van alles van plan om tot het uiterste te gaan om de groei terug te brengen. Met de komende wereldkampioenschappen voetbal en de Olympische Spelen is er overigens genoeg werk aan de winkel om de matige infrastructuur te verbeteren.

De koerswinstverhoudingen zijn niet supergoedkoop vergeleken met Rusland en China, maar je weet beter wat je koopt. De overheid stimuleert de economie, maar Petroras leed enigszins onder de opgelegde daling van energieprijzen voor Braziliaanse burgers (de overheid heeft 54% van de aandelen en heeft het voor het zeggen, maar dit betekent ook dat ze Petrobras niet totaal zullen afknijpen). Op korte termijn moet Petrobras veel investeren en dat levert pas rond 2020 veel geld op (en dat is te ver weg voor de ongeduldige belegger). De overheid bemoeit zich niet alleen met enrgietarieven, maar ook met de rente via haar staatsbanken (de overheid kan de winsten naar beneden drukken, overigens zijn banken in Brazilië vaak heel winstgevend).
Vale, naast Petrobras de andere gigant op de Braziliaanse beurs, is een Chinaverhaal en dat was niet gunstig voor deze grootste mijnbouwonderneming in de wereld.
Vale en Petrobras zijn de hoofdredenen waarom veel beleggers terughoudend zijn over Brazilië, maar nu de koersen zo veel gedaald zijn, lijkt een en nader redelijk in de prijzen te zijn verdisconteerd.

De centrale bank verlaagde de rente met 5,25% en daardoor was de Braziliaanse rente het meest gedaald van alle belangrijke landen in de wereld. Inflatie is geen probleem en de munt is niet langer overgewaardeerd. De val van de reaal lijkt te zijn gestopt en wordt nu gemanipuleerd in een range van 2-2,05 tegen de dollar.