De winstcijfers vallen mee, maar de aandelenmarkt is er niet blij mee. Men ziet ineens andere zorgen zoals tegenvallers in het komende kwartaal of concurrentie die het beter doet. Allerlei smoezen worden aangegrepen om niet blij te zijn met mooie winststijgngen.
Dit komt niet onverwacht. Het aantal winstwaarschuwingen vooraf in de VS was duidelijk lager dan normaal en dat leidt tot te hoge verwactingen voor de cijfers. Yardeni heeft mooie tabellen waaruit blijkt dat het goede winstnieuws (uit het lage aantal winstwaarschuwingen) een contraire factor is. Je moet nu goede verhalen over de winst in 2012 krijgen en dat is nog niet aan het gebeuren. Integendeel, dadelijk gaat men vanwege de hoge olieprijzen wat voorzichtiger om met de vooruitzichten.
Deze beter dan verwachte winstcijfers veroorzaken natuurlijk geen bear markt.
Bij technologie gaat de overgang van PC's naar tablets niet zonder rimpelingen. De gewone PC-makers als Acer zitten met de handen in het haar. De book-to-bill ratio for semiconductors zit beneden 1 wat een slecht voorteken is.
Google is bezig met van alles uit te vinden maar de markt heeft er een hard hoofd in of het allemaal wel zo winstgevend zal zijn.
Research in Motion lijt een gevallen engel, maar Barrons doet deze week een goed woordje hierover (vooral vanwege de wel erg lage koerswinstverhouding).
Er is van alles gaande in de technologiesector en de markt is er niet gerust op.
Al die verhalen over cloud computing (Apple haalde hiermee met aanname topman Microsoft weer de pers), levert dat niet veel meer verliezers dan winnaars op?
Barrons had als vrijwel meest populair artikel: Why PC's don't compute (nou je het zegt, dat is nu veel minder nodig, daar had ik nog niet aan gedacht)? Mobility owns the future. Hiermee werd de malaise in de PC-sector verder onderbouwd.
Achtergrond bij Beleggen op de golven Waar zijn we op de golven? Waarom gaan de aandelenkoersen al lang zo veel omhoog? N.B. dit blog is à titre personnel en hoeft de visie van BMO Global asset Management niet weer te geven
17 april 2011
16 april 2011
Society Wide Financing: China pakt schaduwbanksysteem aan

China leert van de fouten van het Westen en probeert nu het schaduwbanksysteem te reguleren. Reguleren is een groot woord, dat lukt niet, maar men maakt vorderingen bij het in kaart brengen ervan.
In China heeft het strengere beleid van de Peoples bank of China (PBoC) waarbij banken steeds meer kapitaal moesten aanhouden ten opzichte van hun kredietverlening geleid tot een kredietvraag die groter was dan waarin de banken konden voorzien. Dit heeft geleid tot snel groeiende kredietverlening buiten de banken om. Bedrijven gingen lenen bij trusts en op de kapitaalmarkt.
De PBoC zat met de handen in het haar. Waar in 2002 nog 96% van de kredietverlening via de banken ging (en wat de PBoC goed kan controleren), ging nog maar 59% van de kredietverlening in 2010 via banken.
M2- groei meet al die kredietverlening buiten de banken om niet en geeft daarom steeds meer te onvlodoende aan hoe sterk de kredietgroei is.
Daarom is de PBoC nu met plan B gekomen om de kredietverlening in toom te houden: SWF (Society Wide Financing, niet sovereign wealth fund). SWF moet beter dan M2 aangeven hoe hard de kredietgroei gaat.
Dit cijfer is verre van perfect. Het meet lang niet alles wat het schaduwbanksysteem aan kredieten verschaft en het cijfer wordt maar eens per kwartaal berekend.
De PBoC kan SWF niet direct controleren , wat bij M2 wel kan, maar als SWF te hoog wordt dan kan men de rente natuurlijk wel extra verhogen om SWF terug te rbengen.
De PBoC puzzelt voorlopig nog doow at te doen om de kredietgroei binnen de perken te houden.
bron: meest Capital economics
Morgan Stanley: veel van hogere olieprijzen wordt besteed en daarom is wereldgroei niet in gevaar bij olie < $140

De hoge olieprijzen maken allerlei verhalen los, wat dit betekent voor de wereldeconomie. Morgan Stanley had van de week een veel geciteerd verhaal, met bovenstaande plaatjes.
De conclusie van Morgan Stanley is dat de wereld niet vergaat, nu de olieprijzen zo hoog zijn geworden.
Die hogere olieprijzen leiden tot inkomsten die elders weer neerslaan, de opbrengsten verdwijnen niet naar een andere planeet.
De belasting die de oliesjeiks de olie-importerende wereld opleggen stijgt van $1600 miljard in 2010 (dat was 2,6% van het BNP van de olie-importerende landen en bijna 25% van het BNP van de olie-exporterende landen)naar $2400 miljard in 2011 (3,7% van het BNP van de olie-importeurs) en dat wordt $3000 miljard bij een olieprijs van $140 per vat.
Bijna de helft van die oliebelasting zien de olie-importerende landen ($1000 miljard in 2011) terug in hogere importen van de OPEC en andere oliemagnaten. Nog eens $1000 miljard gaat naar beleggingen in olie-importerende landen. De rest wordt intern geïnvesteerd.
De transfers van oliegelden zijn dus enorm en bij een plotselinge groei van die bedragen duurt het ven voordat de wereld zich hierop heeft aangepast, maar dan gaat het leven weer gewoon verder: de olie-importeurs wat armer, de olie-exporteurs veel rijker.
Bij de eerste en tweede oliecrisis duurde die aanpassing lang, de nodige jaren. De OPEC-landen importeerden veelal veel te weinig, ze konden hun nieuwe rijkdom niet opmaken. Tegenwoordig heeft men daar veel minder moeite mee. Zelfs de Verenigde Emiraten (Dubai en Abu Dhabi) krijgen een flink deel van hun olierijkdom op in extra consumptie en investeringen. Saoedi-Arabië gooit noodgedwongen nu met heel veel geld naar de eigen bevolking, Rusland is nu een veel grotere producent etc. Men consumeert en investeert nu dus veel meer en sneller en hetzelfde geldt voor de recycling van overtollige gelden terug naar het Wesen/ leuke opkomende landen die deze gelden goed weten te gebruiken voor investeringen.
Pas bij een olieprijs van $140 wordt een en ander een probleem voor de wereld volgens Morgan Stanley (er ontstaat namelijk stagflatie), dan wordt er te veel extra gespaard dat niet leidt tot extra investeringen in de olie-importerende landen en ook de import uit de olie-importerende landen wordt dan te klein vergeleken met de geheven oliebelasting.
Dat geeft trouwens aan dat zonder langdurige verstoringen van de olieproductie erger dan Libië de olieprijs nu nog niet langdurig boven $140 kan komen.
15 april 2011
Goldman Sachs waarschuwt deze week voor derde keer voor daling grondstoffenprijzen

Goldman Sachs publiceerde voor de derde keer deze week een negatief verhaal over grondstoffen (commodity watch: is “Growing conviction in NT downside, but longer-term upside intact.”). (dat is twee keer een verkoopaanbeveling: eerst dat je het op korte termijn moet verkopen en dan nog erger: het is een langetermijnbelegging (iets ergers kun je haast niet zeggen: daarmee geef je aan dat je er eerst verlies op gaat lijden dat pas op een lange termijn goed gemaakt gaat worden). Het lijkt wel alsof ze 007 gehuurd hebben om Kaddafi een kopje kleiner te maken.
Meer waarschijnlijk is het dat Goldman Sachs zojuist zich heeft ontdaan van de nodige beleggingen in grondstoffen om zo de Variance at Risk terug te brengen.
FTalphaville (http://ftalphaville.ft.com/blog/2011/04/15/547201/goldman-reiterates-bearish-call-on-commods-again/) vindt het een paniekreactie van Goldman Sachs, omdat na drie keer roepen de futures van grondstoffenprijzen niet als de wallen van een modern Jericho zijn ingestort. Goldman Sachs heeft geen smetteloze reputatie bij het voorspellen van grondstoffenprijzen (als allerlaatste broker begon men in 2008 het voor mogelijk te houden dat grondstoffenprijzen ook omlaag konden). Ondanks alle publicaties deze week worden er tactisch nog geen shorts geadviseerd in grondstoffen. Men houdt het op geen positie innemen (wat ook weer niet zo raar is als je zegt dat iets op korte termijn een verkoop is, maar op wat langere termijn een koop).
De redenen waarom GS even grondstoffen in de ban wil doen:
1.De olieprijzen liggen nu behoorlijk ver boven wat fundamenteel gerechtvaardigd kan worden, inclusief langdurige ellende in Libië.
a.Er is vraagdestructie in enkele landen ontstaan, waaronder de VS
b.Nigeria gaat extra pompen na de verkiezingen
c.De long posities zijn extreem
2.De kopervoorraden zijn te hoog aan het worden, vooral als je de oneigenlijke voorraadvorming in China meeneemt die ineens afgebouwd kan worden. De prijsdoelen voor metalen inclusief goud zijn bereikt (maar goud stijgt waarschijnlijk wel verder vinden ze op de lage reële rentes). Dat zijn mooie prijzen en daar moet men tevreden mee zijn.
3.Minder vraag vanuit Japan, krapper voorraadbeheer, voorraadafbouw in China (vooral koper)
Het nieuwe geloof is dat aandelen en grondstoffen met elkaar in prijs oplopen. Grondstoffenprijzen hebben zich nu te veel losgemaakt van de S&P500 (zie plaatje van GS) en dat moet worden rechtgezet bij een wie weet wat dalende S&P. Grondstoffenprijzen zijn volatieler dan aandelenkoersen en VaR modellen vinden je nu oliedom bij GS als je nog in grondstoffen belegt.
N.B. die daling van de grondstoffenprijzen is nodig om de overtuiging te staven dat de economische groei minder sterk aan het worden is.
Bernanke accepteert hogere inflatie, een zwakke dollar om asymmetrische risico’s van exploderende werkloosheid tegen te gaan


In economenland begint er een groeiende consensus te ontstaan dat de FED doof is voor wat de kapitaalmarkt en economen roepen over de inflatie in de VS.
Het dual mandate, waarbij de FED én de inflatie laag moet houden én de groei van de economie/ werkloosheid op redelijke niveaus, is richting een clash met de financiële markten aan het leiden.
De FED zet in op lagere werkloosheid en kan zich haast niet voorstellen dat dit nu al tot niet meer in toom te houden stijgende inflatieverwachtingen leidt.
Strategas had gisteren een conferentie met een FED governor. Die zei dat de FED de rente in 2011 niet gaat verhogen. Men ziet het werkloosheidsrisico als asymmetrisch: als je eenmaal boven de 10% zit, vliegt hij binnen de kortste keren naar 25% aldus het FED denken. Verrassend zei hij ook dat je alleen naar Bernanke moest luisteren en naar niemand anders voor het Fed-beleid (toch was hij uiteraard een gewaardeerde gast bij Strategas).
(Dat deed me denken aan de mop over Margaret Thatcher die met haar kabinet naar een restaurant ging. Ze bestelde een steak en de garant vroeg: also vegetables? En ze antwoordde: yes, that will do also for the vegetables).
Overigens is Bernanke opvallend stil de laatste tijd. Kennelijk wacht hij op wat minder goed economisch nieuws dat de inflatieverwachtingen weer wat tot rust moet brengen.
Maar er is weinig twijfel wat hij gaat zeggen: een zeer ruim monetair beleid blijft nodig zo lang de werkloosheid zo ver boven 7% staat.
De modellen van de FED geven aan dat de dollar zwak moet blijven om banengroei te krijgen via exportgroei. De inflatie die daardoor vooral in het buitenland ontstaat is hun zorg, niet die van de FED. Boontje komt om zijn loontje in China: de inflatie is daar boven de 5% en voelt aan als boven de 10%, dat gaat onrust geven. Nee, die lage dollar kan de FED niets schelen.
De hogere grondstoffenprijzen die zo ontstaan werken niet al te erg door in hogere inflatie, de VS heeft zo ongeveer het minste last hiervan van alle landen in de wereld.
De FED gelooft er als een huis in dat de kerninflatie niet al te veel gaat stijgen. Hogere olieprijzen kunnen de PCE zelfs gaan drukken.
Dat bagatelliseren van inflatieangsten is de FED op ramkoers aan het brengen met de financiële markten. PIMCO zit al short Amerikaanse staatsleningen. De ingeprijsde inflatieverwachtingen naderen de all time highs op een haartje. Op die recordniveaus zijn de inflatieverwachtingen overigens elke keer afgeketst en de FED gelooft dat dit ook nu weer zal gebeuren (de mensen van het panel van de University of Michigan geloven er geen snars van). De prutgroei over het eerste kwartaal zal de markt ook deze keer wel weer tot inkeer brengen: never fight the Fed!
This time is different, roept Bill Gross.
14 april 2011
It is the asset economy, stupid! Capital gains tax hoofdoorzaak achterblijven belastingopbrengsten VS (Bianco)


De overheidsuitgaven in de VS gingen door de kredietcrisis enorm omhoog, terwijl de inkomsten naar beneden kletterden.
Een heel groot deel van de terugval van de overheidsinkomsten in de VS is terug te voeren op de daling van de inkomsten uit de capital gains tax.
Sinds 2007 zijn de inkomsten van de overheid met $ 463 miljard afgenomen. Capital gains tax nam hiervan ongeveer $ 400 miljard van voor zijn rekening volgens schatting Bianco (cijfers capital gains tax lopen achter, 2008 laatste bekende jaar).
(Bianco laat in zijn plaatjes zien wat de overheidsinkomsten en –uitgaven waren sinds de Amerikaanse onafhankelijkheid. Je ziet dat oorlog voeren een dure hobby is en dat een kredietcrisis bestrijden ook een dure grap is.
Sinds Keynes zijn de belastingen omhoog geschoten. Voor Keynes speelde de overheid maar een ondergeschikte rol, tenzij er oorlog was. Sinds Keynes is de overheid zich overal tegen gaan bemoeien, maar sinds 1950 lijkt het niet te veel erger worden. De republikeinse presidenten Reagan en Bush hebben de belastingen teruggebracht als % van het BNP en Obama voorlopig ook.)
De overschotten op de begroting in de Clintonjaren werden ook hoofdzakelijk veroorzaakt door uitzonderlijk goede capital gains tax opbrengsten.
D.w.z. als de huizenprijzen weer stijgen en de aandelenmarkten verder doorstijgen gaat het overheidstekort vanzelf omlaag. Nodig hiervoor is dat er goede groei werkgelegenheid komt, huren flink gaan stijgen en het aantal gezinnen toeneemt. De FED moet een ruim liquiditeitsbeleid voeren. Laat dat nou net zijn wat er aan het gebeuren is.
benzine/ melk: olie te duur

Ik kreeg nog wat commentaar bij de vorige post wat die melkprijs nu met olie te maken had.
De laatste jaren had de benzineprijs moeite om over de melkprijs heen te komen.
De laatste jaren geeft de CPI melk/benzine boven een bepaald niveau in de VS aan dat de olieprijs extreem is. De olieprijs loopt meestal nog even door als dat kritische niveau bereikt is, maar zakt dan wel weg. Daar het even duurt voor die CPI indexen gepubliceerd worden, is het signaal door die vertraging redelijk tijdig.
N.B. De indicator is verre van onfeilbaar.
De olie wordt duur betaald, benzine weer duurder dan melk


Tegen dit soort benzineprijzen (plaatje Bianco) is het consumentenvertrouwen ook in de VS niet opgewassen. Het Nieuwe Normaal komt in gezwinde pas weer terug: consumptie wordt niets meer in de komende vijf jaar zo roepen weer steeds profeten (en na publicatie groei eerste kwartaal VS vast nog meer). Men moet meer gaan sparen en bij in deze vaart stijgende benzineprijzen betekent dit dat de consumptie eigenlijk niet meer kan groeien in de komende jaren. Alleen dictatoriale oliesjeiks krijgen het beter, ze krijgen voldoende geld om hun onderdanen een kopje kleiner te maken indien nodig.
Zoals het verhaaltje van het wegdoen van de CCCP mand door Goldman Sachs eergisteren al aangeeft, is er wel enige hoop dat er voorlopig een eind komt aan die opmars van de olie- en benzineprijzen.
Uit de analyse van bijvoorbeeld Bianco van de bewegingen op de futures markt, de commitment of traders analyse, zie je dat de large speculators en de small investors nu hoeveelheden long olie zijn als nooit eerder vertoond. De historie leert dat je beter contrair kunt zitten tegen deze groepen. Vandaar dat Goldman Sachs long olie nu even te link vindt.
13 april 2011
Babyboomers pensioendrama (2): enige anekdotes uit Economist

In de special Falling Short of Babyboomer pension savings van the Economist staan enkele aardige kleine anekdotes.
Ze beginnen met de langste uitkering. Die duurde van het eind van de Amerikaanse Burgeroorlog in 1865 aan veteraan John Janeway en later aan zijn weduwe tot haar dood in 2003. Het duurde zo lang omdat John het in zijn hoofd haalde om op 81-jarige leeftijd in 1927 met de 18-jarige Gertrude te trouwen. Deze mocht genieten van de veteranenuitkering (van $70 per maand) tot 2003.
Ook hebben ze het echtpaar opgesnord dat het meeste aantal tegelijk levende gepensioneerden heeft voortgebracht. Eugene en Alice Therault in Canada kregen tussen 1920 en 1941 19 kinderen die in 2007 allemaal met pensioen en in leven waren.
Ida May Fuller was de eerste die een Social Security pensioencheck kreeg in de VS. Ze had hiervoor $ 24.75 sociale premies voor moeten betalen en in ruil daarvoor kreeg ze $ 22.888,92 uitkering terug in de rest van haar leven. Ze werd 100 jaar.
De pensioenuitkering die het meest in de pers kwam als buitensporig hoog was die van een brandweerman in Californië (wel het hoofd van de brandkazerne). Deze kreeg in 2009 een pensioenuitkering van $ 241.000 en dat was $ 186.000 meer dan zijn laatste salaris (dat was dus erg aan de lage kant voor zo'n baan). Na zijn pensioen was hij consultant geworden en diende in 2009 voor zijn adviezen bij de overheid een rekening in van $ 176.000.
12 april 2011
De pensioencrisis van de babyboomers

Demografie maakte het de afgelopen decennia mogelijk eerder met pensioen te gaan terwijl de levensverwachting steeg. Dat was vooral weggelegd voor de mensen die vlak voor de babyboomgeneratie geboren waren. De oudsten van de babyboomgeneratie konden ook nog met vervroegd pensioen. In toenemende mate gaat dat echter verslechteren.
De babyboomers hebben in de VS, zo schat men, $ 3000 miljard te weinig gespaard voor hun pensioen.
In Nederland heeft men minder te weinig gespaard, omdat de pensioenkassen uitpuilen. Maar de babyboomer die de hypotheekschuld op zijn huis niet heeft afgelost en geen grote pot eigen spaargeld heeft opgebouwd naast die van zijn pensioenfonds gaat vermoedelijk ook een zware pijp roken. Hij krijgt een aanvankelijk redelijk nominaal pensioen dat weg geërodeerd wordt door inflatie (meest waarschijnlijk) en/of afstempelingen (minder waarschijnlijk).
Gidsland Italië heeft onder de wijze leiding van Berlusconi, die niet alleen vergat te stimuleren tijdens de kredietcrisis en daardoor Italië voor het lot van Griekenland en Portugal wist te behoeden, besloten de pensioenleeftijd te indexeren voor de levensverwachting.
De Economist merkt terecht op dat de dependency ratio, het aantal werkers ten opzichte van het aantal gepensioneerden de belangrijkste. Vooral in Europa wordt de situatie heel slecht, ook in de landen die nu al failliet dreigen te gaan zoals Griekenland, Spanje en Italië.
Onder 2 dan krijg je crisis, heel hard is het cijfer niet, maar dat merken we volgend decennium wel. Voor de lange termijn kun je waarschijnlijk beter in de yuan dan de euro beleggen.
bron: o.a. de special van The Economist van vorige week: Falling Out
Goldman Sachs bearish/bullish op olie en CCCP commodities


De oliemarkt schrok gisteren en vandaag van het advies van Goldman Sachs om olie en andere commodities te verkopen. Neem winst op de CCCP (Crude, Copper, Cotton/Soybeans/Platinum) mand.
Als redenen gaf men aan: de benzine achter de stijging van grondstoffenprijzen raakt op, de Variance At Risk berekeningen gaan diverse beleggers/ banken waaronder Goldman Sachs zelf opbreken en om dat te verbeteren kun je beter maar wat minder grondstoffen in portefeuille aanhouden. Currie, het opperhoofd van de grondstoffenvisie bij GS, vindt dat de speculatieve posities (zoals in futures) te groot geworden zijn (ik denk dat hij zich niet behaaglijk voelt met al die verhalen dat in China grondstoffen als koper voor allerlei rare dingen worden aangehouden behalve voor gebruik). Als de dollar sterker wordt (dat zit binnenkort misschien wel in de lucht), dan zou je een wanordelijke afbouw van al die speculatieve posities kunenn krijgen, waardoor de grondstoffenprijzen een flinke smak zouden kunnen maken. De vraag in de VS zou op korte termijn kunnen tegenvallen en de olieproductie in Libië en Nigeria zou wel weer eens snel extra op gang komen.
De timing van het verkoopadvies is een beetje curieus. Gisteren had men nog een analyse gepubliceerd waaruit bleek dat je juist olie moest kopen. De vraag groeit komend jaar sneller dan voorspeld (zeker als de BNP-groei in de wereld 5% zou zijn) en het aanbod groeit minder hard. De betrekkelijk lange periode sinds de kredietcrisis dat het aanbod veel harder groeide dan voorspeld lijkt achter de rug. Dat hangt nu te veel af van Saoedi-Arabië en Nigeria.
Egyptische blogger Maikel Sanad veroordeeld tot drie jaar cel: Jasmijnrevolutie mislukt?

De Egyptische blogger Maikel Sanad, een burger en pacifist, is door de militaire tuchtraad in Caïro veroordeeld tot drie jaar gevangenisstraf.
Hij stelde de houding van het leger tijdens de Jasmijnrevolutie aan de kaak, het leger stond helemaal niet zo aan de zijde van het volk. Voor deze belediging van het leger, valse voorstelling van zaken (het Egyptische leger is immers altijd lief) en misschien ook wel voor zijn sympathieën voor Israël is hij opgepakt op 28 maart. Pas na een dag kon hij zijn broer bellen en zo kon een provisorische verdediging georganiseerd worden. Maar je kunt het leger niet ongestraft beledigen. De drie jaar gevangenisstraf bewijst zijn gelijk dat dit nog steeds niet kan in Egypte.
Egypte heeft nog steeds een dictatoriaal regiem en de oppressie is gewoon terug. Men gaat straks een Mubaraksympathisant tot president verkiezen.
This time is different in Egypte door de Jasmijnrevolutie is kennelijk te hoog gegrepen.
bron: http://www.wri-irg.org/node/12513
11 april 2011
moeilijk winbaar aardgas op vele plaatsen te vinden


Leisteengas is wijd verspreid over de wereld, zie de kaart.
Leisteenaardgas is ongeveer 40% van de aardgasreserve (de cijfers zijn nog weinig compleet, in principe kan het nog veel meer zijn).
Sommige landen die helemaal geen olie of gas dachtent te hebben zoals Polen en Frankrijk hebben ineens de mogelijkheid een flinke gasproducent te worden.
Europa heeft als voordeel dat er al zo veel gasleidingen liggen.
Een nadeel is de milieuonvriendelijkheid. Bepaalde methoden om dit gas te ontwikkelen brengen heel veel kooldioxide in de lucht, even veel als steenkool zo zegt een studie.
De congruent theorie van Swarts

Erik Swarts (http://pragcap.com/the-congruent-market-theory) ziet net als ik de nodige paralellen met de cyclus rond 2004 en nu.
Je hebt de eerste grote stijging van de beurs, vooral veroorzaakt volgens zijn theorie door een extrem lage rente en heel veel liquiditeit van de FED.
Die fase is voorbij als de FED-rente gaat stijgen. Dan stijgt de beurs vrolijk verder, ongeveer in lijn met de rente (sinds 1998 lopen beurzen behoorlijk parallel met de beurzen).
De kritiek op de theorie richtte zich vooral op de gedachte dat de situatie nu zo veel slechter is dan in 2004. Men denkt dat de groei van de consumptie nu slechter moet zijn omdat er minder reële inkomensgroei zou zijn, maar dat blijkt niet uit de cijfers. Er is ook pessimisme dat nu de huizenmarkt zo veel slechter is en toen zo veel de groei hielp. Het is een veilige voorspelling dat de tijd terugkomt dat de huizenmarkt de groei in de VS helpt (want er wordt bijna niets meer gebouwd en de het aantal gezinnen stijgt weer goed; ook werkgelegenheid groeit steeds beter).
Wel een nadeel is dat de overheidsschulden nu hoger zijn en fiscale ellende op ons afkomt. Daar staat dan wer een nog ruimere monetaire politiek dan toen tegenover, tenzij de werkgelegenheid te hard gaat groeien. Ook de hulp van de hoge groei vanuit opkomende landen is nu veel groter dan in 2004.
Per saldo staat de aandelenmarkt er nu veel beter voor dan in 2004. Het is redelijk te verwachten dat de beurzen iets harder gaan stijgen dan in die tweede fase van de grfaiek uit 2004-2007.
Abonneren op:
Posts (Atom)