20 april 2011

Bianco conference call: loopt inflatie in VS te veel op voor FED?





De Fed kijkt steeds naar het inflatiecijfertje dat het meest gunstig (laag) is. Dat deden ze al onder Greenspan en Bernanke is uit hetzelfde hout gesneden. Hij had net ontdekt dat de 5-10 jaar verwachtingen voor de inflatie van de surveys van de University of Michigan zo laag waren en dat werd ineens een heel belangrijk cijfer. Nu gaan die verwachtingen ineens te veel omhoog en kijkt Bernanke er ineens niet meer naar. [Je kunt de cijfers natuurlijk een handje helpen door iemand als Boskin eraan te laten werken, die steeds grotere gewichten toekent aan dingen die in prijs dalen zoals TV’s etc. Dat levert geweldig veel lagere inflatie op, zie bovenste plaatje waar je kunt zien hoe hoog de inflatie zou zijn als je de oude gewichten van de inflatiesectoren zou hebben blijven nemen].

Voorlopig zijn de inflatieverwachtingen de pijndrempel van de FED nog niet gepasseerd. De aandelenbeurzen stijgen zelfs nog met de hogere inflatieverwachtingen mee. Dat gaat veranderen als de pijndrempel wordt overschreden.

De inflatieverwachtingen zijn nu zo hoog en de economische groeiverwachtingen ook dat dit QE3 in de weg staat. De FED-aanhangers geloven daarom niet dat er een QE3 komt. Van het pessimistische klantenbestand van Bianco gelooft echter 45% dat er wel een QE3 komt. Als de groeiverwachtingen terugvallen en de inflatieverwachtingen iets lager worden, dan komt er gewoon QE3 (de Bernanke put en als dit nog niet helpt dan komt QE4 etc).
Bianco ziet wel wat vuiltjes in de inflatie. De kerninflatie is de laatste maanden met 2% aan het stijgen en de trend is omhoog. De huren zitten in een stevige opwaartse trend en de kerninflatie ex huren gaat nog harder omhoog. Er lijkt een soort tweede ronde doorwerking van de hogere grondstoffenprijzen in de inflatie te komen.

De FED heeft aangegeven dit goed te monitoren (dadelijk gaat de FED ineens over op strong vigilance). Vol goede moed denken ze dat de rode lijn van het middelste plaatje zoals zo vaak weer onder de blauwe gaat duiken.
Bij de huren lijkt dit niet te gebeuren.

Al met al blijft het onduidelijk of de inflatie te veel voor de FED gaat oplopen, maar Bianco denkt dat over drie tot zes maanden de inflatieverwachtingen door de markt afgedwongen de pijndrempel van de FED zullen passeren.

McKinsey: Groene Revolutie in Afrika op komst

In het artikel Four lessons for transforming African agriculture schildert McKinsey de kansen voor de Afrikaanse landbouw.
Landbouw produceerde tegenvallend weinig in Afrika in de afgelopen decennia ondanks of juist door falende ontwikkelingshulp, maar dat lijkt op een keerpunt te komen. Men moet zich à la China op high impact programma’s gaan richten. Ondertussen zou het helpen als de lanbouwmarkt niet zo beschermd werd in het Westen.

McKinsey heeft vier adviezen: als eerste de reeds genoemde high impact projecten; geef meer aandacht aan de eindafzetmarkt voor de landbouwproducten; regel eeen duidelijke rol voor de private sector; en denk aan de implementatie vanaf de start.

Ze halen Liberia aan als traditioneel chaosland waar allerlei donorlanden allemaal hetzelfde soort projectjes aan het doen zijn, zonder dat het geheel goed bestuurd kan worden. Men vergeet de benodigde wegen aan te leggen etc.

Marokko doet het beter de laatste jaren door te concentreren op gewassen die veel opbrengen zoals citrusvruchten en tomaten.

Ook Ethiopië zien ze als een succesverhaal, met meer nadruk op sesamzaad en snijbloemen in het afgelopen decennium, via samenwerking met de regering nu snel groeiende exportproducten.

Het Braziliaanse model om de bread basket van Afrika te worden is ook door enkele landen binnengehaald (inclusief de benodigde infrastructuur, productonderzoek (zaden voor droge gebieden, watermanagement) en plannen voor herstel van de gronden) (Mali: graanproductie moet 60% omhoog in Sikasso gebied)

De landbouwcorridor Mozambique/Malawi/Zambia is op aan het komen.

Ontwikkelingshulp regelt de verkoop van de boer zijn waren op de markt onvoldoende. De tussenpersonen moeten goed kunnen functioneren. Alleen met versterking van de private sector kan al die inspanning van de overheid kan het beleid de landbouwproductie flink op te voeren niet succesvol zijn.
Maar in tegenstelling tot vorige decennia zijn er nu talrijke voorbeelden van successen. Marokko heeft met succes de moderne variant van de kolchoze ingevoerd: een staatsboerderij met alle hulpmiddelen die boeren kunnen huren en bij kunnen aansluiten.

In de komende 40 jaar moet de voedselproductie in de wereld met 70% stijgen en vlees zelfs 74%.
Afrika moet en zal hierin vooroplopen. Landbouw brengt nu $280 miljard op in Afrika, $500 miljard in 2020 en $880 miljard in 2030 (volgens McKinsey).De infrastructuur van Afrika zal verbeteren, de juiste landbouwwerktuigen, kunstmest etc, dat zal allemaal uiteindelijk goed geregeld worden.

Obama ineens zeer onpopulair



Obama is een flinke deuk in zijn populariteit op aan het lopen bij het bereiken van compromissen voor bezuinigingen op de overheidsuitgaven.
Amerika lijkt in opstand te komen, het republikeinse deel dan wel te verstaan. Terwijl we in Europa een beetje meewarig tegen de rare plannen van de republikein Ryan aankijken om flink te bezuinigen in gezondheidszorg en onderwijs, vinden de meeste mensen Obama schaamteloos, alleen maar kijkend naar de belangen van zijn eigen partij. Hij staat niet boven de partijen. In de Wall Street Journal is dat aan het leiden tot een record aantal commentaren op zijn speech vorige week, en vrijwel allemaal zijn deze reacties negatief.
De republikeinen ruiken weer kansen om de verkiezingen te winnen.

N.B. de approval rate (plaatje Strategas) is een leading indicator voor het consumentenvertrouwen in de VS.

19 april 2011

Pragmatic capitalist: upside zilver 30%, downside 80%


The Pragmatic Capitalist had vandaag een discussie over bubbels (http://pragcap.com/where-is-the-excessive-risk-right-now). Men zag bubbelachtige ontwikkelingen voor China, municipal bonds, zilver en Europese aandelen.

Hij onderbouwt de case voor zilver als bubbel het beste. Zilver kan nog best flink doorstijgen maar hij ziet het risico asymmetrisch: 30% upside en 80% downside. De koersontwikkeling van zilver lijkt erg op die van de Nasdaq eind jaren 90.

Zilver heeft heel wat karakteristieken van een bubbel, zo stelt hij: de fundamentals zijn ijzersterk. Uiteindelijk ontstaat een Ponzischema waarin iedereen koopt in de hoop het aan een ander voor nog meer te verkopen (maar eigenlijk weet je beter, dat dit niet lang kan goed gaan, maar je denkt dat het lang genoeg doorgaat om voor jou heel winstgevend te zijn)). Men krijgt overmatig vertrouwen (overconfidence) na hoge prijsstijgingen dat men het allemaal goed ziet, dat men een expert is (nu dus over zilver). Men ziet een Illusion of stability within disequilibrium".
Daarna volgt de ineenstorting.

1 op de 6 mensen gaat 100 worden


IPE had een onderzoek naar langleven van DWP: A third of girls born in 2011 will live to be 100 (en een kwart van de jongens). De Daily Mail (http://www.dailymail.co.uk/health/article-1342589/1-6-live-100-Official-figures-predict-10m-alive-today-royal-telegram.html) had zelfs als kop dat een van de zes mensen die nu in Engeland leven 100 gaat worden. In Nederland worden we vaak nog ietsje ouder dan in Engeland.
In 2050 kan de 65jarige man verwachten 90 te worden en de vrouw 93. Nu is dat 83 en 85.

Waarschijnlijk zijn ze nog te pessimistisch, men verwacht dat er elk jaar 46 dagen bij de verwachte leeftijd bijkomen. Volgens Kurzweil is dat eerder 90 dagen en volgens ons (Ter Veer en ik) is het ongeveer 52 dagen.

Het langlevenrisico voor een pensioenfonds is erg groot geworden. Vroeger kwamen alle onplezierige verrassingen voor een pensioenfonds door de belegger, tegenwoordig is de actuaris de gebeten hond. Hij maakt de verplichtingen veel te duur door te rekenen tegen een lage rekenrente en nu laat hij ook nog eens hele horden 100 jaar worden.

Het is slecht nieuws voor een overheid die lang vooruit wil zien (d.w.z. niet voor de huidige regeringen in de wereld). Niet alleen de pensioenlast wordt een probleem, maar vooral ook de gezondheidszorg en andere zorglasten worden onbetaalbaar. Dit gaat investeringen heel moeilijk maken (consumptie/BNP hangt heel sterk samen met medische lasten/ BNP). Mensen zullen heel veel langer moeten doorwerken om dit betaalbaar te houden, net zo lang totdat een en ander is op te brengen (het aantal gepensioneerden mag vermoedelijk niet boven 50% van het aantal werkenden worden).

De foto is van Hendrikje van Andel die 115 werd.

S&P zet outlook voor VS op negatief: 1/3 kans op verlies AAA rating na twee jaar


Het ratingbureau S&P heeft de outlook voor de kredietwaardigheid van Amerikaanse staatsleningen op negatief gezet. Dat betekent volgens hen 1/3 kans op verlies van de AAA status na twee jaar. S&P geeft aan dat als men te royaal blijft in het verkiezingsjaar 2012 de kans groot is dat de VS de AAA rating gaat verliezen.
Er is te veel gekibbel tussen republikeinen en democraten over het bergotingstekort. Het tekort is te groot, vooral vergeleken met de andere staten die nog een AAA-rating hebben.

Is dat erg? De lange rente steeg aanvankelijk behoorlijk, maar de ervaring is dat die de komende dagen weer grotendeels ongedaan gemaakt wordt. Het verlies van de AAA status kon niet verhinderen dat de rente op Japanse staatsleningen nog veel verder daalde. De VS blijft gewoon solvabel, de nominale groei van het BNP is voldoende en men kan eindeloos dollars bijdrukken om de staatsschuld te betalen (als men de debt ceiling maar blijft verhogen).

Bianco had een tabel van alle landen met een AAA-rating.

Wall-E doet het gevaarlijke werk in Fukushima



In het artikel Where Humans Fear to Tread
http://online.wsj.com/article/SB10001424052748703702004576269173404660688.html?mod=WSJ_business_whatsNews in de Wall Street Journal zie je foto's van robotjes die wel erg lijken op de robot Wall-E in de gelijknamige Disneyfilm.
De eigentijdse robot moet net als Wall-E kijken of de aarde weer bewoonbaar is: snuffelen in de kerncentrale van Fukushima waar de straling nog aanvaardbaar is voor de mens en bij voorkeur op afstand dingen doen in de zone waar de straling te hoog is voor de mens.
Japan heeft de hulp ingeroepen van iRobot (je zou denken dat men robots van Fanuc klaar had staan, maar Japan heeft geen goede wapenindustrie als uitvloeisel van de Tweede Wereldoorlog), maar dan niet van de Roomba die als een soort veredelde versie van de bezem van Harry Potter zit te stofzuigen, maar de kleine versie de RobotPack en de grote militaire versie van de VS (de "warriors"). Daar was men al langer in projecten voor het leger bezig met het laten uitvoeren van karweitjes door robots die te gevaarlijk zijn. Dat zijn de wat robuustere versies, de "warriors" (we schakelen over van Wall-E naar Starwars).

18 april 2011

winstverwachtingen VS kwetsbaar (Yardeni)



Yardeni heeft wekelijks grafieken over de ontwikkeling van de consensus winstverwachtingen voor o.a. de S&P500.
Na de top oktober 2007 zijn de winstverwachtingen flink geduikeld. Na een fors winstherstel zit de winstverwachting voor de winsten een jaar vooruit 1,9% onder de top van 2007, de all time high. De trend is goed en 2011/12 lijkt op die van 2004/2006. (N.B. dat is veel beter dan het historisch gemiddelde: meestal brokkelen de winstverwachtingen voor een kalenderjaar geleidelijk af; bij een recessie storten de cijfers zelfs in).

Het onderste plaatje laat de ontwikkeling per kwartaal in 2011 zien. Het eerste kwartaal is slecht begonnen maar door de winstmeevallers bij het publiceren van de echte winst zal de winst in het eerste kwartaal nog wel zo'n 5%+ stijgen (zo ging het ook in elk kwartaal van 2010).
Ondertussen zijn de winsten voor het tweede tot en met vierde kwartaal behoorlijk gestegen. Die cijfers komen met behoorlijke kans onder druk (vooral het laatste stuk stijging zal ongedaan gemaakt kunnen worden) nu de economische groeiverwachtingen onder druk staan. De hogere winsten van de oliemaatschappijen kunnen dit niet verhinderen. Het plaatje geeft aan dat de guidance wel erg goed moet zijn wil de winstgroeiverwachting voor de rest van 2011 niet onder druk komen (en de winst voor 2012).

17 april 2011

Kabinet Rutte voert agenda lager opgeleiden uit: schuivende machten temmen val macht employees



Vrij Nederland (Max van Weezel) legde de Nederlandse politiek uit met het artikel: Lager opgeleiden kunnen hoop putten uit het kabinet- Rutte. Eindelijk een regering die hun agenda uitvoert!

De tweedeling tussen hoger- en lager opgeleiden wordt steeds groter. Anchrit Wille noemt het kosmolieten versus nationalisten (http://www.socialevraagstukken.nl/site/?p=1508). Ter Veer en ik noemen het individuen versus employees.

De tabel van blog Calculated Risk laat zien hoe (eind 2010) belangrijk (ook) in de VS opleiding was voor de kansen op werkloosheid. Bij academici was de werkloosheid toen al laag, maar bij de lager opgeleiden was en is het een ramp.

De individuen krijgen het steeds beter en zijn overwegend optimistisch over de toekomst (en waarom ook niet, de werkloosheid onder hen is laag, ze hebben weinig last van de negatieve kanten van de multi-culti samenleving).
De employees zijn in meerderheid pessimistisch en ook dat is goed te verklaren (omgekeerde van bij individuen). Ze staan veel cynischer ten opzichte van de politiek.

De individuen vinden natuur en milieu, cultuur, ontwikkelingssamenwerking, gezondheidszorg en hoger onderwijs belangrijk, normen en waarden precies wat onder vuur ligt bij het huidige kabinet.
De employees zijn eurosceptisch, sceptisch tegen allochtonen ("er wordt te veel naar moslims geluisterd" zo haalt van Weezel het SCP kwartaalbericht aan), willen law and order, misdaadbestrijding. Bij het kabinet- Rutte worden hun wensen behoorlijk ingewilligd.

Wille ziet een positief scenario (meeste kans vanwege opkomst PVV en SP) waar de wensen van employees langzaam voor een behoorlijk deel worden ingewilligd en een zwart scenario waar het cynisme alleen maar toeneemt en je een soort Berlusconi-politiek van charismatische politieke zakkenvullers krijgt.

De oude partijen zijn niet goed gericht op de nieuwe verzuiling. Individuen kunnen prima terecht bij D66 en Groen Links en employees bij de SP en de PVV en zelfs de VVD. De PvdA en het CDA gaan de mist in (ook aldus artikel Wille in Christen Democratische Verkenningen).

Zo'n tweedeling tussen arm en rijk is niet nieuw, dat wordt al honderden jaren gesignaleerd. Op het ogenblik gaan de veranderingen snel en de slachtoffers hiervan trekken aan de rem. De tweedeling individuen/ employees is nu overigens wel problematisch. Gemiddeld stijgt het inkomen nu wel, maar niet bij de oude middenklasse die volgens het bedrijfsleven niet veel meer kan en bij reorganisaties
weggesaneerd/ vervangen moet worden door employees in opkomende landen moet worden.

Door de ICT-Revolutie en globalisering is er vooral na 1995/2003 een plotseling tekort aan kenniswerkers (individuen)ontstaan en even plotseling een surplus aan niet-kenniswerkers. Dat is een schok die de traditionele middenklasse in het Westen haast niet kan verwerken. Pas bij zeer lage werkloosheid (aan het eind van ons voorspoedscenario) zal het echt beter gaan met employees en een meer evenwichtige situatie ontstaan. Ondertussen kan de consumptie overigens wel degelijk behoorlijk groeien vanwege de inkomensverbetering van met name individuen.

winsten over eerste kwartaal kunnen niet bekoren, onrust over technologie

De winstcijfers vallen mee, maar de aandelenmarkt is er niet blij mee. Men ziet ineens andere zorgen zoals tegenvallers in het komende kwartaal of concurrentie die het beter doet. Allerlei smoezen worden aangegrepen om niet blij te zijn met mooie winststijgngen.
Dit komt niet onverwacht. Het aantal winstwaarschuwingen vooraf in de VS was duidelijk lager dan normaal en dat leidt tot te hoge verwactingen voor de cijfers. Yardeni heeft mooie tabellen waaruit blijkt dat het goede winstnieuws (uit het lage aantal winstwaarschuwingen) een contraire factor is. Je moet nu goede verhalen over de winst in 2012 krijgen en dat is nog niet aan het gebeuren. Integendeel, dadelijk gaat men vanwege de hoge olieprijzen wat voorzichtiger om met de vooruitzichten.
Deze beter dan verwachte winstcijfers veroorzaken natuurlijk geen bear markt.

Bij technologie gaat de overgang van PC's naar tablets niet zonder rimpelingen. De gewone PC-makers als Acer zitten met de handen in het haar. De book-to-bill ratio for semiconductors zit beneden 1 wat een slecht voorteken is.
Google is bezig met van alles uit te vinden maar de markt heeft er een hard hoofd in of het allemaal wel zo winstgevend zal zijn.
Research in Motion lijt een gevallen engel, maar Barrons doet deze week een goed woordje hierover (vooral vanwege de wel erg lage koerswinstverhouding).
Er is van alles gaande in de technologiesector en de markt is er niet gerust op.
Al die verhalen over cloud computing (Apple haalde hiermee met aanname topman Microsoft weer de pers), levert dat niet veel meer verliezers dan winnaars op?
Barrons had als vrijwel meest populair artikel: Why PC's don't compute (nou je het zegt, dat is nu veel minder nodig, daar had ik nog niet aan gedacht)? Mobility owns the future. Hiermee werd de malaise in de PC-sector verder onderbouwd.

16 april 2011

Society Wide Financing: China pakt schaduwbanksysteem aan


China leert van de fouten van het Westen en probeert nu het schaduwbanksysteem te reguleren. Reguleren is een groot woord, dat lukt niet, maar men maakt vorderingen bij het in kaart brengen ervan.

In China heeft het strengere beleid van de Peoples bank of China (PBoC) waarbij banken steeds meer kapitaal moesten aanhouden ten opzichte van hun kredietverlening geleid tot een kredietvraag die groter was dan waarin de banken konden voorzien. Dit heeft geleid tot snel groeiende kredietverlening buiten de banken om. Bedrijven gingen lenen bij trusts en op de kapitaalmarkt.
De PBoC zat met de handen in het haar. Waar in 2002 nog 96% van de kredietverlening via de banken ging (en wat de PBoC goed kan controleren), ging nog maar 59% van de kredietverlening in 2010 via banken.
M2- groei meet al die kredietverlening buiten de banken om niet en geeft daarom steeds meer te onvlodoende aan hoe sterk de kredietgroei is.
Daarom is de PBoC nu met plan B gekomen om de kredietverlening in toom te houden: SWF (Society Wide Financing, niet sovereign wealth fund). SWF moet beter dan M2 aangeven hoe hard de kredietgroei gaat.
Dit cijfer is verre van perfect. Het meet lang niet alles wat het schaduwbanksysteem aan kredieten verschaft en het cijfer wordt maar eens per kwartaal berekend.
De PBoC kan SWF niet direct controleren , wat bij M2 wel kan, maar als SWF te hoog wordt dan kan men de rente natuurlijk wel extra verhogen om SWF terug te rbengen.
De PBoC puzzelt voorlopig nog doow at te doen om de kredietgroei binnen de perken te houden.

bron: meest Capital economics

Morgan Stanley: veel van hogere olieprijzen wordt besteed en daarom is wereldgroei niet in gevaar bij olie < $140


De hoge olieprijzen maken allerlei verhalen los, wat dit betekent voor de wereldeconomie. Morgan Stanley had van de week een veel geciteerd verhaal, met bovenstaande plaatjes.
De conclusie van Morgan Stanley is dat de wereld niet vergaat, nu de olieprijzen zo hoog zijn geworden.
Die hogere olieprijzen leiden tot inkomsten die elders weer neerslaan, de opbrengsten verdwijnen niet naar een andere planeet.

De belasting die de oliesjeiks de olie-importerende wereld opleggen stijgt van $1600 miljard in 2010 (dat was 2,6% van het BNP van de olie-importerende landen en bijna 25% van het BNP van de olie-exporterende landen)naar $2400 miljard in 2011 (3,7% van het BNP van de olie-importeurs) en dat wordt $3000 miljard bij een olieprijs van $140 per vat.
Bijna de helft van die oliebelasting zien de olie-importerende landen ($1000 miljard in 2011) terug in hogere importen van de OPEC en andere oliemagnaten. Nog eens $1000 miljard gaat naar beleggingen in olie-importerende landen. De rest wordt intern geïnvesteerd.

De transfers van oliegelden zijn dus enorm en bij een plotselinge groei van die bedragen duurt het ven voordat de wereld zich hierop heeft aangepast, maar dan gaat het leven weer gewoon verder: de olie-importeurs wat armer, de olie-exporteurs veel rijker.
Bij de eerste en tweede oliecrisis duurde die aanpassing lang, de nodige jaren. De OPEC-landen importeerden veelal veel te weinig, ze konden hun nieuwe rijkdom niet opmaken. Tegenwoordig heeft men daar veel minder moeite mee. Zelfs de Verenigde Emiraten (Dubai en Abu Dhabi) krijgen een flink deel van hun olierijkdom op in extra consumptie en investeringen. Saoedi-Arabië gooit noodgedwongen nu met heel veel geld naar de eigen bevolking, Rusland is nu een veel grotere producent etc. Men consumeert en investeert nu dus veel meer en sneller en hetzelfde geldt voor de recycling van overtollige gelden terug naar het Wesen/ leuke opkomende landen die deze gelden goed weten te gebruiken voor investeringen.

Pas bij een olieprijs van $140 wordt een en ander een probleem voor de wereld volgens Morgan Stanley (er ontstaat namelijk stagflatie), dan wordt er te veel extra gespaard dat niet leidt tot extra investeringen in de olie-importerende landen en ook de import uit de olie-importerende landen wordt dan te klein vergeleken met de geheven oliebelasting.
Dat geeft trouwens aan dat zonder langdurige verstoringen van de olieproductie erger dan Libië de olieprijs nu nog niet langdurig boven $140 kan komen.

15 april 2011

Goldman Sachs waarschuwt deze week voor derde keer voor daling grondstoffenprijzen


Goldman Sachs publiceerde voor de derde keer deze week een negatief verhaal over grondstoffen (commodity watch: is “Growing conviction in NT downside, but longer-term upside intact.”). (dat is twee keer een verkoopaanbeveling: eerst dat je het op korte termijn moet verkopen en dan nog erger: het is een langetermijnbelegging (iets ergers kun je haast niet zeggen: daarmee geef je aan dat je er eerst verlies op gaat lijden dat pas op een lange termijn goed gemaakt gaat worden). Het lijkt wel alsof ze 007 gehuurd hebben om Kaddafi een kopje kleiner te maken.
Meer waarschijnlijk is het dat Goldman Sachs zojuist zich heeft ontdaan van de nodige beleggingen in grondstoffen om zo de Variance at Risk terug te brengen.

FTalphaville (http://ftalphaville.ft.com/blog/2011/04/15/547201/goldman-reiterates-bearish-call-on-commods-again/) vindt het een paniekreactie van Goldman Sachs, omdat na drie keer roepen de futures van grondstoffenprijzen niet als de wallen van een modern Jericho zijn ingestort. Goldman Sachs heeft geen smetteloze reputatie bij het voorspellen van grondstoffenprijzen (als allerlaatste broker begon men in 2008 het voor mogelijk te houden dat grondstoffenprijzen ook omlaag konden). Ondanks alle publicaties deze week worden er tactisch nog geen shorts geadviseerd in grondstoffen. Men houdt het op geen positie innemen (wat ook weer niet zo raar is als je zegt dat iets op korte termijn een verkoop is, maar op wat langere termijn een koop).

De redenen waarom GS even grondstoffen in de ban wil doen:
1.De olieprijzen liggen nu behoorlijk ver boven wat fundamenteel gerechtvaardigd kan worden, inclusief langdurige ellende in Libië.
a.Er is vraagdestructie in enkele landen ontstaan, waaronder de VS
b.Nigeria gaat extra pompen na de verkiezingen
c.De long posities zijn extreem
2.De kopervoorraden zijn te hoog aan het worden, vooral als je de oneigenlijke voorraadvorming in China meeneemt die ineens afgebouwd kan worden. De prijsdoelen voor metalen inclusief goud zijn bereikt (maar goud stijgt waarschijnlijk wel verder vinden ze op de lage reële rentes). Dat zijn mooie prijzen en daar moet men tevreden mee zijn.
3.Minder vraag vanuit Japan, krapper voorraadbeheer, voorraadafbouw in China (vooral koper)

Het nieuwe geloof is dat aandelen en grondstoffen met elkaar in prijs oplopen. Grondstoffenprijzen hebben zich nu te veel losgemaakt van de S&P500 (zie plaatje van GS) en dat moet worden rechtgezet bij een wie weet wat dalende S&P. Grondstoffenprijzen zijn volatieler dan aandelenkoersen en VaR modellen vinden je nu oliedom bij GS als je nog in grondstoffen belegt.

N.B. die daling van de grondstoffenprijzen is nodig om de overtuiging te staven dat de economische groei minder sterk aan het worden is.

Bernanke accepteert hogere inflatie, een zwakke dollar om asymmetrische risico’s van exploderende werkloosheid tegen te gaan



In economenland begint er een groeiende consensus te ontstaan dat de FED doof is voor wat de kapitaalmarkt en economen roepen over de inflatie in de VS.
Het dual mandate, waarbij de FED én de inflatie laag moet houden én de groei van de economie/ werkloosheid op redelijke niveaus, is richting een clash met de financiële markten aan het leiden.
De FED zet in op lagere werkloosheid en kan zich haast niet voorstellen dat dit nu al tot niet meer in toom te houden stijgende inflatieverwachtingen leidt.

Strategas had gisteren een conferentie met een FED governor. Die zei dat de FED de rente in 2011 niet gaat verhogen. Men ziet het werkloosheidsrisico als asymmetrisch: als je eenmaal boven de 10% zit, vliegt hij binnen de kortste keren naar 25% aldus het FED denken. Verrassend zei hij ook dat je alleen naar Bernanke moest luisteren en naar niemand anders voor het Fed-beleid (toch was hij uiteraard een gewaardeerde gast bij Strategas).
(Dat deed me denken aan de mop over Margaret Thatcher die met haar kabinet naar een restaurant ging. Ze bestelde een steak en de garant vroeg: also vegetables? En ze antwoordde: yes, that will do also for the vegetables).
Overigens is Bernanke opvallend stil de laatste tijd. Kennelijk wacht hij op wat minder goed economisch nieuws dat de inflatieverwachtingen weer wat tot rust moet brengen.
Maar er is weinig twijfel wat hij gaat zeggen: een zeer ruim monetair beleid blijft nodig zo lang de werkloosheid zo ver boven 7% staat.

De modellen van de FED geven aan dat de dollar zwak moet blijven om banengroei te krijgen via exportgroei. De inflatie die daardoor vooral in het buitenland ontstaat is hun zorg, niet die van de FED. Boontje komt om zijn loontje in China: de inflatie is daar boven de 5% en voelt aan als boven de 10%, dat gaat onrust geven. Nee, die lage dollar kan de FED niets schelen.
De hogere grondstoffenprijzen die zo ontstaan werken niet al te erg door in hogere inflatie, de VS heeft zo ongeveer het minste last hiervan van alle landen in de wereld.

De FED gelooft er als een huis in dat de kerninflatie niet al te veel gaat stijgen. Hogere olieprijzen kunnen de PCE zelfs gaan drukken.

Dat bagatelliseren van inflatieangsten is de FED op ramkoers aan het brengen met de financiële markten. PIMCO zit al short Amerikaanse staatsleningen. De ingeprijsde inflatieverwachtingen naderen de all time highs op een haartje. Op die recordniveaus zijn de inflatieverwachtingen overigens elke keer afgeketst en de FED gelooft dat dit ook nu weer zal gebeuren (de mensen van het panel van de University of Michigan geloven er geen snars van). De prutgroei over het eerste kwartaal zal de markt ook deze keer wel weer tot inkeer brengen: never fight the Fed!
This time is different, roept Bill Gross.