22 juli 2011

The Onion: De dans rond de verhoging van het schuldenplafond in de VS


Op 7 januari begon ik voor het eerst de perikelen rond de debt ceiling (zie http://beleggenopdegolven.blogspot.com/2011/01/gaat-men-schuldenlimiet-vs-te-laat.html en label) te behandelen. De bovenstaande cartoon was van Dan Wasserman. Het lijkt nu de goede kant in te gaan om de bezuinigingen zo groot te maken dat de AAA rating behouden blijft (=ongeveer $4000 miljard in tienjaar) en dat Krugman blijft waarschuwen dat de fout van 1937 herhaald wordt (men ging toen te vroeg bezuinigen).

The Onion behandelde het verhaal van bij de cartoon:
Congress Continues Debate Over Whether Or Not Nation Should Be Economically Ruined:
WASHINGTON—Members of the U.S. Congress reported Wednesday they were continuing to carefully debate the issue of whether or not they should allow the country to descend into a roiling economic meltdown of historically dire proportions. "It is a question that, I think, is worthy of serious consideration: Should we take steps to avoid a crippling, decades-long depression that would lead to disastrous consequences on a worldwide scale? Or should we not do that?" asked House Majority Leader Eric Cantor (R-VA), adding that arguments could be made for both sides, and that the debate over ensuring America’s financial solvency versus allowing the nation to default on its debt—which would torpedo stock markets, cause mortgage and interests rates to skyrocket, and decimate the value of the U.S. dollar—is “certainly a conversation worth having.” "Obviously, we don't want to rush to consensus on whether it is or isn't a good idea to save the American economy and all our respective livelihoods from certain peril until we've examined this thorny dilemma from every angle. And if we’re still discussing this matter on Aug. 2, well, then, so be it.” At press time, President Obama said he personally believed the country should not be economically ruined.

Ze besloten met:
Quick Poll
Should the nation be allowed to fall into economic ruin?
.Yes
.No

21 juli 2011

Downgrade van VS komt steeds dichterbij



Net nu het duidelijk wordt dat de verhoging van de debt ceiling op tijd gaat (2 augustus) plaats vinden, ofwel op de normale wijze via een goedgekeurd voorstel door congres, senaat (van de bende van 6) en president ofwel via een tijdelijke verhoging van de president (hij mag dat volgens Clinton op basis van amendment 14) zijn de rating bureaus overtuigd geraakt van de risico’s van Amerikaanse Treasuries.
Waar de rating bureaus enorme moeite hadden om de AAA status van subprime hypotheekpakketten en van obligaties van de obligatieverzekeraars te downgraden, zo streng zijn ze nu voor de staatsleningen van de VS.
Zelfs al komt er op tijd een nieuw schuldenplafond, dan nog valt het zwaard van Damocles over de rating van de VS en daarmee over een lawine aan daarvan afhankelijke ratings die dan onmiddellijk mee het moeras in moeten, zoals die van Fannie Mae en Freddie Mac. Dat zou dan het einde van het nog niet eens op gang gekomen herstel van de huizenmarkt betekenen, omdat die twee voor 90% van de nieuwe hypotheken zorgen, zo roept men. Dat is natuurlijk wat overdreven, maar het zal wel zorgen voor hogere hypotheekrentes.
Moody’s heeft al een downgrade beloofd als in het voorstel van de verhoging van het schuldenplafond niet minstens $1500 miljard wordt gevonden aan geloofwaardige bezuinigingen. Pas bij bezuinigingen van $4000 miljard krijgt men een AAA rating zonder de melding dat deze op de tocht staat.
S&P ziet de kans op een downgrade van 50%.
Obama wil de komende tien jaar (maar pas echt na de verkiezingen) eventueel wel $ 3700 miljard (inclusief belastingverhogingen die de republikeinen echt niet willen) bezuinigen.
De republikeinen in eerst de senaat zijn wat bij aan het draaien en er is een groep van 45 zwakkelingen bij de republikeinen in het congres gevonden die onder bepaalde voorwaarden zelfs belastingverhogingen toestaan in ruil voor flinke bezuinigingen. Daardoor waren de kansen flink verbeterd om tot een verhoging van het schuldenplafond te komen.
De republikeinen zijn bij aan het draaien omdat de publieke opinie ineens de richting in aan het draaien is dat er een akkoord moet komen om het schuldenplafond te verhogen. Tot vorige week waren er meer kiezers die geen verhoging van het schuldenplafond wilden.
Een downgrade van de Amerikaanse staatsschuld is heel erg vanwege potentiële verkopen door fondsen die alleen in AAA leningen mogen beleggen of alleen collateral bij derivaten willen hebben dat AAA is. Er zal een plotselinge schaarste aan AAA papier ontstaan, omdat zo veel andere leningen met Amerikaanse staatsleningen mee hun AAA status zullen gaan verliezen (goed nieuws voor Berkshire Hathaway die een en ander kan bijverzekeren tot AAA). Dat kan paniek in de markt veroorzaken.
Maar zoals we bij Japanse downgrades hebben gezien kan er ook gewoon niets gebeuren, omdat men blijft geloven dat er niets veiliger is voor een dollaarbelegger dan Amerikaanse staatsleningen.

Phliberalism,” the Decline of the West, and the Lost Decade (Woody Brock)


Woody Brock hoort tegenwoordig bij de zwartkijkers en de baby boom bashers .De kop van de column is zijn laatste verhaal, waarmee hij ons een prettige zomer toewenst.
.De baby boomers moeten bescheiden worden, omdat de twee generaties na hun samen bijna dubbel zo groot zijn als hun generatie (in de VS is door immigratie de terugval van de bevolkingsgroei niet zo groot geweest na 1965). Het schaamteloos voortrekken van de eigen generatie en vooral de voorzieningen voor oudere / gepensioneerde ambtenaren (die nadrukkelijk op het daardoor onvermijdelijke faillissement van de stad en staat New York aansturen) zal op steeds meer verzet stuiten, nu er in de VS meer jongeren in vliegende schotels geloven dan in een waardevaste pensioenuitkering voor hen door de overheid.
Die schaamteloze babyboomers die geen oog hebben voor het maar door trekken van uitkeringen over de rug van de jongeren noemt hij phliberalists, phony liberalists. Woody verloochent zijn republikeinse sympathieën niet, al blijft hij natuurlijk zijn infrastructuurinvesteringen propageren (hoogstwaarschijnlijk terecht; dat gaat natuurlijk niet gebeuren omdat men daar te bang voor is, het releveragen voor meer groei).
Het Westen krijgt nog een “lost decade” waarin er van deleveraging van de hele natie niets terechtkomt: de particulier en het bedrijfsleven bouwen hun schulden weliswaar af, maar de overheden doen met meer schwung het tegenovergestelde. Ze worden steeds bedrevener in het kick the can down the road spel, met als gevolg accelererende probleemleningen van de nodige overheden. Men krijgt het nog niet eens voor elkaar om via inflatie de schuldenlast te verminderen (ik zie overigens wel het VK een kansrijke poging in die richting doen), daarvoor is de loontrekker te zwak. In reële termen stijgt het loon van Jan Modaal in de VS al in geen decennia meer (zie bijvoorbeeld Lukas Daalder in IEX en op zijn blog). Schokken gaan zorgen voor nominale dalingen van lonen en dan zijn de poppen echt aan het dansen: aan de 3D problemen (debt,deficits, demography) moet de vierde D van deflatie worden toegevoegd.
65-jarigen geven volgens een onderzoek aan dat ze maar 25% gespaard hebben van wat nodig is voor een comfortabel pensioen. [dat maakt nodig dat babyboomers schandalig veel pensioen moeten krijgen van de staat].
Tegenwoordig is het de Amerikanen in de bol geslagen dat ze moeten bezuinigen tot ze erbij neervallen. Dat giftige recept is geleend van Cameron en vol ontzag als het ware evangelie aanvaard door niet alleen de Tea party. De economische groei zou daardoor eigenlijk in een recessie moeten komen, maar dat zal dan wel net niet gebeuren zo denkt Woody, maar er ontstaat zo wel een lost decade van doormoddergroei zoals het Nieuwe Normaal aangeeft.
Overheidsschulden blijven klimmen in het Westen en de burger vergeet net als de kikker [de can kicker, die kan niet kikker wordt] uit de steeds warmere soepketel te springen.
Kortom beleg in een combinatie van leningen van Nestlé (in plaats van staatsleningen) en aandelen van opkomende landen.

wendi deng: de nieuwe tijgermoeder




Wendi Deng veroverde de harten van de Chinezen toen ze korte metten maakte via een tijgerachtige sprong met de aanval op haar 38-jaar oudere man, Rupert Murdoch.
Ze maakte carrière o.a. via mannen die graag voor haar scheidden en heeft nu twee kinderen met Rupert.
Ze heeft de Chinese droom waar gemaakt. Arm opgegroeid creërde ze haar kansen en uiteindelijk heeft ze zelfs Yale afgemaakt. Voorlopig is ze niet meer weg te denken uit de wereldpers. Zij en de scheercrème taartenwerper hebben het onmogelijke bijna voor elkaar gekregen: sympathie voor Rupert Murdoch.
N.B. Men zegt dat Murdoch met haar trouwde om meer omzet in china te genereren. Zij was de ster van Myspace, de net met groot verlies verkochte mislukte voorloper van Facebook.

Capital Economics: groei VS tweede kwartaal valt mee


Capital Economics was ineens verrassend positief over de groei in Q2 en Q3 in de VS. Import is door Japan behoorlijk gedaald, waardoor netto export flink bijdraagt en de defensie-uitgaven zijn behoorlijk gestegen. De investeringen in vooral software zijn gestegen volgens de shipments. Men is iets te negatief over de tornado's, de herstelwerkzaamheden helpen de groei. Voorraden dragen iets bij aan de groei in Q2.
In Q3 komt bij de positieve punten de lagere olieprijs erbij. In Q2 was de consumptie wel erg zwak (auto’s). De meestal zo pessimistische economen van Capital Economics zien 2,3% groei in Q2 (was 2%) en meer in Q3, dat is hoger dan wat Goldman Sachs en JP Morgan roepen. De verrassingen (surprises) volgens de grafiek van Citicorp vielen de laatste week wat tegen, maar het dieptepunt lijkt gezet.

Het is bon ton geworden dat in het nieuwe normaal de Amerikaan geen nieuwe auto meer wil, niet meer ergens wil wonen, laat staan een huis kopen en dat hij niets liever doet dan sparen. Ondertussen wordt hij steeds meer afgeknepen door de overheid die steeds meer schulden maakt en steeds minder besteedt.
Misschien is het goed dat verhaal niet helemaal klakkeloos als het ware evangelie rond te bazuinen. Een auto is echt nodig in de VS, er wordt meer gehuurd, het aantal gezinnen neemt toe, de overheid heeft nog steeds een gat in de hand.

20 juli 2011

update vierjaarscyclus



Er lijkt nog weinig reden om de conclusie van de laatste maanden te veranderen: we zitten sinds half februari vermoedelijk in een fase FG waarin de aandelenkoersen in de VS licht omhoog gaan vanwege de structurele winstgroei. Koerswinstverhoudingen dalen echter. Er is zich een range aan het aftekenen waarbij je mag hopen dat die gaat volgens de blauwe banden (dan hebben we net de onderkant gehad en zijn we op weg naar de bovenkant zo lijkt het). Misschien is de range breder (rode steunlijn, dan kan de beurs nog verder zakken). FG lijkt tot minstens september te kunnen duren.
In Europa is de range minder omhoog vanwege de minder goede winststijgingen (vooral door de overgewaardeerde euro) en de perikelen van de Europeriferie.

19 juli 2011

4 redenen om bullish te zijn volgens Strategas


Naast redenen om voorzichtig te zijn (besmetting vanuit Europese varkens, Amerikaanse politici die er een potje van maken) ziet Strategas vier redenen om een en ander door een zonnige bril te bekijken. En dan hadden ze de mooie cijfers van de huizenmarkt nog niet eens gezien vandaag.
De koperprijs geeft aan dat de wereleconomie er niet slecht voor staat en de Dow Jones Transport signaleert dat ook.
In tgenstelling tot Europa zet de advance/decline lijn van stijgende minus dalende aandelenkoersen per fonds in Amerika wel nieuwe all time highs. Dat betkent dat er in de breedte van de markt nog koersstijging aan de gang is.
De koersen van de conjunctuurgevoelige discretionary sector liggen er goed bij.
Kortom als de politici er donderdag geen grote puinhoop van maken (en dat lijkt volgens de roddels vrij goed te gaan), dan moeten de koersen omhoog (maar pas op, de fase FG van de vierjaarscyclus lijkt nog niet voorbij, dus het wordt moeilijk duuidelijk 1400+ voor de S&P te krijgen op korte termijn)

Langste periode staat dicht in Minnesota waarschijnlijk voorbij




In de Amerikaanse staat Minnesota haalde de democratische gouverneur vandaag bakzeil en ging akkoord met de voorstellen van de republikeinen om de problemen van het schuldenplafond van de staat Minnesota te verhelpen. Geen belastingverhogingen, wat boekhoudkundige trucjes en snoeien in de overheidsuitgaven. De overheid zat een tijdje dicht in Minnesota (bijna twee weken; dat was record lang voor een Amerikaanse staat) en dat leidde zelfs tot een terugker van de drooglegging van de jaren dertig (sluiting van kroegen en slijters, omdat die geen vergunning meer kregen open te zijn).
Dit wordt al de wensdroom van de republikeinen gezien voor de landelijke oplossing in Washington: geen belastingverhogingen, grotere kostenbesparingen dan de democraten voorstelden.
Op 1 juli begon het tweede halfjaar zonder overheidsbudget. 22.000 ambtenaren hoefden niet meer betaald te worden, maar andere zaken kostten de staat $110 miljoen per week en gederfde staatsinkomsten van $ 9 miljoen per dag (geen inkomsten tolwegen, verkoop van loten etc.).
Het sluiten van de overheid levert geen kostenbesparingen op, zo is de ervaring van Minnesota. Electoraal is het wel erg voordelig om het te doen voor de republikeinen, vooral als de democraten (nu landelijk Obama) binnen twee weken bakzeil haalt.

Niet euro Europa outperformt euro Europa


Een van de gemakkelijkste manier voor portfoliomanagers om een index van Europese aandelen te outperformen was zo weinig mogelijk in de eurolanden te beleggen.
De underperformance begint extreem te worden, zeker ex Duitsland. Maar zo lang Duitsland niets doet om de besmetting van PIGS tegen te gaan via een centraal uitgifteloket van Europese staatsleningen (met een vergoeding aan de AAA landen voor hun borgstelling) moet euro Europa steeds verder het putje in. Spanje en Italië worden langzaam richting 7% rente gezogen/ 4% renteverschil met Duitsland en dan wordt volgens de heersende folklore binnen tien dagen de toegang tot de kapitaalmarkt voor redelijke prijzen voor eeuwig onmogelijk gemaakt, in ieder geval tot ze smekend aan de knieën liggen van Angela en Henk en Ingrid. Wilders maakt duidelijk dat Henk en Ingrid niet gediend zijn van herstel van Zuid Europa via een sinterklaas uit het noorden en in Duitsland heeft hij meer medestanders dan in Nederland. Dat gaat niet voor donderdag opgelost worden, maar uiteindelijk gaat Angela deze zomer (? is dit wel een zomer?) wel door de knieën.

Stress test te slapjes


Het bovenstaand plaatje geeft de CT1 , het tier 1 kern kapitaal aan, dat moet ten minste 5% zijn, voor veel van de op de beurs genoteerde bankaandelen van de 91 die getetst zijn. Borkers hadden van te voren berekend dat zo'n € 80 miljard extra kapitaal nodig zou zijn en de stress testen kwamen officieel slechts met 5 2,5 miljard op de proppen. De uitgangspunten zijn van een beetje stress, niet van echte stress. Een koersdaling van 10% is erg weinig voor een stress test en een 0,4% daling van het BNP is ook niet veel voor een stress test. De rentes voor de PIGS zijn lager verondersteld dan ze nu op de markt moeten betalen in bijvoorbeeld Italië. Een default van de PIGS is niet verondersteld (alleen in de handelsportefuille).Wel positief is dat veel gegevens beschikbaar zijn gesteld waaruit men zelf de financiële gezondheid kan berekenen. Ook is er wel wat uit de cijfers te berekenen voor mogelijke besmetting (dat viel me niet tegen).

17 juli 2011

Winsten gaan beter dan Amerikaanse economie


Adam Parker van Morgan Stanley verbaast zich over het verschil in de ontwikkeling van de winstmarges en de winsten in de VS met de betrekkelijk lage groei van het BNP in de VS. Zie zijn plaatje van de winstmarges.

Degenen die ons boek gelezen hebben, of de tekst aan de achterkant van het boek die in de kolom rechts van mijn blog staat, zijn wellicht wat minder verbaasd.
Je ziet dat na 2002 de ontwikkeling van de winstmarge veel beter gaat dan de groei van het BNP in de VS aangeeft. 2003 is het moment waar de winstgroei van Amerikaanse ondernemingen in het buitenland een hoge vlucht neemt (in Europa overigens een vergelijkbaar verhaal). Globalisatie met zijn hoge groei van de wereldhandel en hoge groei in de opkomende landen zorgen voor een veel hogere groei vande onzetten van het bedrijfsleve dan het BNP van de VS aangeeft (dit gebeurt uiteraard niet in recessies zoals de kredietcrisis, maar gemiddeld is het wel het geval sinds 2003).

Deze trend van een hoge winstmarge vergeleken bij een niet erg hoge groei in het Westen kan nog enige jaren aanhouden. Globalsatie met hoge groei in opkomende landen en lage groei van de arbeidskosten per eenheid product zullen nog jaren aanhouden. Daarom stelden we dat het een minder gevaarlijke stelling eind 2009 was dat de aandelenbeurzen en de winsten flink zouden stijgen, dan dat de groei in het Westen heel hoog zou worden.

Bemoedigende signalen voor de Amerikaanse huizenmarkt


De huizenprijzen volgens de Case Shillerindex lijken te stabiliseren en dat is bemoedigend, zegt zelfs Shiller. Hij blijft (volgens artikel Barrons The Hour Before Dawn. There's reason to be optimistic about home prices in the wake of recent data)nog wel bij zijn stelling dat de huizenprijzen in de VS eigenlijk nog 25% van de top in 2010 naar beneden moeten. Van deze dubbel dip is nu 6% achter de rug.
De mensen zijn nu voldoende pessimistisch geworden en verwachten nog maar een huizenprijsstijging die meegaat met de inflatie, 3%. Dat is veel minder dan de 7%+ die men in de periode vlak voor 2007 verwachtte van de huizenprijzen. Die verwachte prijsstijging is nu lager dan de hypotheekrente en daardoor zul je niet snel een bubbel krijgen. Men is nu behoorlijk realistisch volgens Shiller (of veel te pessimistisch in mijn ogen) over de huizenprijzen.

Het aanbod van huizen is nog steeds te groot, maar de voorraad begint nu steeds sneller te dalen (plaatje van Calculated Risk). Als deze trend (verzwakt) aanhoudt, dan horen huizenprijzen landelijk niet meer te dalen.
De huren stijgen en dat komt omdat mensen die bij hun ouders etc zijn ingetrokken weer langzaam zelfstandig gaan worden en dat samen met het gestegen aantal mensen dat huurt in plaats van koopt zorgt bij een bouwproductie die extreem laag is voor huurstijgingen. De huurstijgingen moeten nog iets groter worden om koophuizen overtuigend goedkoper te maken (Lansner vindt 22% voor Orange County, maar dat lijkt me wel erg veel). De inhaalgroei van de gezinsvorming die op gang gekomen is na de krimp sinds 2007 moet de huizenmarkt in de VS sterker maken en natuurlijk ook de lagere hypotheekrente die langzaam aan steds meer mensen weer kunnen krijgen.

Deze week komt weer het cijfertje uit voor het vertrouwen van de bouwers in de huizenmarkt (NAHMI) en men verwacht een stijging van de bedroevend lage 13 naar een nog steeds miserabele 14. Dat zou bevestigen dat het iets minder bedroevend gaat.

16 juli 2011

De Facebookbubbel: al $100 miljard waard?


Als Facebook naar de beurs gaat dan wordt het een bedrijf met een marktkapitalisatie van $100 miljard en in 2015 $150 miljard, zo hoort men tegenwoordig vaak. Eerst verbaasde men zich erover dat het wel $15 miljard waard was, daarna wist men zeker dat $50 miljard een bubbel waarde was en nu rekent men al met $80-100 miljard met doorgroei naar nog fantatstischere bedragen.

Men probeert vertwijfeld te berekenen hoe Facebook zo veel waard kan zijn. Daar laat men dan de Price to Dream ratio op los (net zoals in 2000, zoals we in een hoofdstuk van de voorganger van ons boek uitlegden dat uiteindelijk geschrapt is).
Die uitleg gaat ongeveer zo:
Elke hoog nieuw winstmargeproduct van Google gaat via Facebook en dat moet zo'n hoge waarde rechtvaardigen. Groupon en Zynga zouden naar de beurs gaan voor $ 20 miljard per stuk (dat lijkt me nog meer overdreven).
Geoff Yang , 52 years old, venture capitalist legt in de WSJ (http://online.wsj.com/article/SB10001424052702304584404576442950773361780.html#ixzz1S4AV35XC) uit dat facebook zo veel waard is omdat het zijn eigen ecofin systeem opbouwt. De online advertentiemarkt is $25 miljard omzet in de VS en daar kan Facebook 27% van meepikken. Die markt groeit als kool. Het buitenland is ongeveer even groot als de VS en zo kom je al snel op $150 miljard in 2015.

Het meest bont maakt Lou Kerner(managing director van de Private Shares Group bij Wedbush Securities) het, die op een "conservatieve" (zoals hij zelf stelt) waardering van $234 miljard uitkomt. Uitgaand van de inkomsten van 2015 en reken die terug verdisconteerd tegen 16% kom je hier op uit met een extra 25% discount omdat het nog niet genoteerd staat (en zo krijg je de huidige $84 miljard). Hij neemt voor het gemak aan dat de winstmarge van Facebook 50% blijft en er geen succesvolle concurrentie komt zoals Google +++ of iets dergelijks en dat allerlei nieuwe winstgevende toepassingen voor Facebook worden uitgedacht en commercieel gemaakt worden. Omdat Facebook uniek is zijn er veel meer koers dan verkopers van belangen in Facebook [PV: er zijn veel dromers in de wereld].
Hij maakte zijn eerste waardering van Facebook in februari 2010 [dat is voor zo'n bedrijf al de prehistorie) en hij kwam op een marktwaarde van $100 miljard in 2015. Voor zo'n belachelijk hoge taxatie werd hij hartelijk uitgelachen, maar nu concludeert hij dat hij veel te laag zat.

Een waarde van $200 miljard is erg veel, daarmee is het een van de grootste bedrijven qua marktkapitalisatie, terwijl er nu nauwelijks winst en omzet gemaakt wordt. Facebook heeft een vreselijk onbetrouwbaar imago, men vindt het bedrijf niet sympathiek en dat maakt het kwetsbaar voor concurrentie als Google. Op $15 en 50 miljard wist men ook zeker dat het een bubbelwaardering was, maar nu gaat men toch twijfelen, misschien is Facebook een geheel aparte wereld waar we niet zonder kunnen en die wereld is kennelijk onbetaalbaar.
Ondertussen kun je wel stellen dat de grote koerswinst op Facebook nu wel gemaakt is, zelfs als de prijs nu nog verdrievoudigt.

rijk en arm volgens National Geographic



National geopgraphic had enkele aardige kaarten van het inkomen per hoofd en de bevolkingsdichtheid.Goed is hier te zien dat er heel grote stukken zijn waar niemand woont (Siberië, Canada, Australië, Sahara, Amazone)
Het blauw is nauwelijks te zien ten zuiden van de 30ste lengtegraad (Singapore en de steden van Australië zijn te klein qua oppervlakte).

Er is een groot gat qua inkomen tussen rijk (het Westen)en de de hogere middenklasse. Het verschil qua opleiding is echter flink afgenomen.Er is geen reden meer voor de enorme inkomensverschillen van Azië met Westen. Het Westen heeft nog wel veel meer spullen zoals PC's etc.
bron: http://ngm.nationalgeographic.com/2011/03/age-of-man/map-interactive