24 oktober 2012

China weer boppe, maar niet helemaal

boppe
 



gaat
niet boppe
Dit is de berkening van Lombard Street Research van de groei van het BNP in China per kwartaal. Zij komen hoger uit in de goede jaren en lager in de slechte jaren.

IFO valt tegen, maar dit hoort dieptepunt te zijn

Elga Bartsch (Morgan Stanley) vindt dat IFO expectations op dit niveau hun dieptepunt moeten vinden en dan omhoog draaien. Dit zou kunenn op de betere verhalen voor orders kapitaalgoederen zoals de verbeternde toon aangeeft waarmee de analisten voor de desbetrefeende bedrijven worden ingefluisterd. De positieve toon is vooral op basis van aantrekkende groei in Azië.

Op dit niveau geeft de IFO aan dat de economische groei in het vierde kwartaal in Duitsland laag/negatief zal zijn, zoals de Bundesbank al vreesde in uitatingen eerder deze week. Daarna zou het dan weer beter moeten gaan.
Het vertrouwen laat de Duitse consument weer eens in de steek., maar hij lijkt wel door te kopen, inclusief het huis.

23 oktober 2012

Koreaanse export trekt aan, dus die van Azië


De tijdigheid van dit soort cijfers maken de export van Zuid Korea tot een van de belangrijkste leading indicators voor de groei in de wereld.

De groei komt door de groeistimulering in China en door de sterkere groei in de VS op het ogenblik.
In Taiwan is het ook hosannah
(plaatjes van Goldman Sachs)

En weer moet Ohio de doorslag geven


Maak de kiesmannen van Ohio rood en de balans slaat om. In de kaart zijn alle staten toegedeeld aan Obama of Romney, ook als het verschil to close to call is. D. w. z. de kleur van sommige swing states kan eenvoudig verschieten in de komende dagen. De republikeinen doen vertwijfelde pogingen alle, maar dan ook zo ongeveer alle evangelische lieden in Ohio naar de stembus te krijgen.

Voorlopig leidt Obama betrekkelijk duidelijk in Ohio, maar zijn voorsprong is af aan het kalven. Romney heeft een reputatie in de voorverkiezingen opgebouwd hoog te houden op het laatste beslissende moment de stemming in zijn voordeel te laten uitvallen

SPP500 leidt quantitative easing FED


De FED loopt achter op de S&P. Die raadt wat de FED gaat doen, of misschien: forceert.

Ik heb niet zo het idee dat de komende QE de markten minder opstuwt dan de vorige QE. De markt lijkt vooruit gelopen te zijn op $400B QE (ongeveer tien maanden huidig afgesproken extra tempo; er is dan nog onduidelijkheid in welke mate je Operatie Twist als QE moet zien). Er rest nog circa $400B aan extra QE die nog in de koersen is te verdisconteren als je gelooft in de consensus dat er $ 800 miljard komt..

Bordo Haubrich versus Reinhart Rogoff


Ik zit zelf in mijn maag dat de economische groei zo moeizaam is, terwijl ik in ons boek verkondigd heb dat we mondiaal in een voorspoedscenario zitten, vooral voor beleggers.

Nu gaat het sinds maart 2009 inderdaad prima met beleggingen, zowel vastrentend als bij aandelen, risk on is de winnende strategie geweest (je moest wat klipjes omzeilen zoals staatsleningen Zuid Europa en aandelen van die landen en China).

Mondiaal was de groei niet slecht, vooral 2010 en 2011 waren goed dankzij de Emerging Markets.  Overeind staat dat hier 70-80% van de groei in de wereld vandaan moet komen.

Maar de groei in het Westen lijkt in de verste verten niet op voorspoed, veel meer op het Nieuwe Normaal: je komt niet meer op het structurele pad van voor de kredietcrisis terug voordat de ontschulding, deleveraging, is gestopt.

Was die groeiterugval inderdaad zo onvermijdelijk als Reinhart Rogoff aangaven? Door de lage groei in het Westen wordt het verhaal als zoete koek geslikt, maar is dat terecht?

Zelfs ik denk nu dat de lage groei in het westen het beste is te verklaren met het Nieuwe Normaal, maar was die groeiterugval echt onvermijdelijk?

 Als de groeiterugval niet zo groot had moeten zijn, dan moet je hard oordelen over het beleid van politici in de VS en Europa.

Dat politici de crisis in Europa ernstig hebben verergerd lijdt weinig twijfel.

Maar in de VS, was daar het herstel na de kredietcrisis ook belemmerd door politici (lees Obama)?

D.w.z. als je zegt dat de economie in de VS beter had moeten herstellen dan tot nog toe gebeurde, dan zeg je dat Obama het verkeerd deed en heul je met de republikeinen.

De republikeinen smullen namelijk van alle verhalen die dit suggereren. Het verhaal van Bordo-Haubrich (Cleveland FED)  is het meest populair.



In de VS was het herstel van een financiële crisis in het verleden (in tegenstelling tot de doorsnee bananenrepubliek) meestal niet of nauwelijks slechter dan bij een normale recessie. Het herstel was sterker naarmate de recessie dieper was, zoals de tot voor kort algemeen aanvaarde theorie van Zarnowitz aangaf.

ouderen werken door

In de tram kom ik langs een affiche naar aanleiding van dit schilderij van Rembrandt. Op het affiche staat: zou u deze man een baan geven? Men bedoelt dat de meeste berdijven dit niet doen. Ik zag in Aix in een museum een kleine versie van dit schilderij. Men legde uit dat je goed kon zien hoe zieltogend Rembrandt toen was, oud en versleten (en hij was toen jonger dan ik nu).
.(bron http://qz.com/#17582/rich-world-megatrend-older-workers-are-keeping-the-young-out-of-jobs/). Ouderen werken steeds langer door en ze worden hiertoe steeds meer gedwongen omdat hun pensioen ontoereikend gaat zijn. De bron van het artikel vindt het een kwalijke zaak dat doorwerkende babyboomers jeugdigen het brood uit de mond stoten door niet op te krassen. Maar als ze niet door gaan werken gaat het helemaal mis. De landen met een flink stijgend aantal werkende ouderen (Duitsland en Zweden) doen het overigens heel goed.

21 oktober 2012

goed nieuws van de afgelopen week

Het macro nieuws in de VS en China was heel goed.
Ik blogde al hoe de sterke retail sales van de afgelopen twee maanden in de VS met heel hoge kans moet leiden tot een hogere ISM (http://beleggenopdegolven.blogspot.co.uk/2012/10/betere-retail-sales-betere-ism-betere.html). En als de ISM stijgt, dan loopt de hele set van risk on daarmee ook op (koerswinstverhoudingen, winstbijstellingen, de rente, lagere credit spreads, zwakkere (!) dollar).
De vooruitzichten voor de huizenmarkt verbeterden verder (sentimentsindicator NAHMI weer omhoog, starts en vergunningen goed omhoog).
Leading indicators stegen voorbeeldig.

In China waren de talrijke cijfers overtuigend genoeg om te kunnen geloven in een bodem in hun groei die met 7,4% in het derde kwartaal te laag was. Dat leidt tot extra liquiditeit, zoals we de vorige week twee keer zagen. de Chinese beurs lijkt nu ineens wel vooruit te branden, net als de yuan.
De Aziatische export lijkt weer op te leven.

In Europa was met name de daling van de Target2 saldi van Spanje en Duitsland gunstig. Italië kon een stevige portie staatsleningen slijten. De renteverschillen met Duitsland daalden verder.
Klaas Knot was heel edelmoedig voor de PIGS in Buitenhof. Onder bepaalde voorwaarden moet je ze echt helpen. Je moet ze 3-5 jaar de tijd gunnen om de problemen onder de knie te krijgen en met Griekenland moet je nog meer geduld hebben. Hij vond dat het economsich nieuws de laatste weken ineens behoorlijk de goede kant op ging. Je zag hem zich inwendig verkneukelen dat de motie van Madlener om hem af te zetten was afgeblazen omdat het te idioot voor woorden was (DNB moet onafhankelijk zijn, mag niet aan het handje van de Nederlandse regering/ Tweede kamer lopen, zoals vastgelegd in het verdrag van Maastricht)

De cyclische klok van Goldman Sachs ging naar de expansiefase (zie mijn post
) en dat is meestal prima voor aandelen.

samenvatting financieel nieuws van de afgelopen week

De winsten vielen tegen in de VS, vooral van technologie (Google o.a. met voortijdig uitgelekte cijfers over 15% minder opbrengsten per klik) en energie, maar ook GE en McDonalds. Vooral de omzetten waren onder consensus. Daardoor werd in de VS de winst van maandag tot woensdag op donderdag en vrijdagw bijna weer ongedaan gemaakt. Daardoor ontstond pessimisme over winsten in de komende kwartalen.
(plaatje Strategas)

Het macro nieuws was daarentegen zonder meer goed.
In de VS vielen de retail sales en industriële productie mee, was de Phillyfed, de belangrijkste voorloper van de ISM, duidelijk hoger en andere indicatoren voor orders waren ook beter. Het sentiment van de huizenbouwers NAHBMI, de beste leading indicator voor de huizenmarkt trok opnieuw iets aan. Starts en vergunningen schoten omhoog.
In China was het een een heel drukke cijferweek. Geld- en kredietgroei trokken wat aan. Retail sales waren beter, inflatie OK. Huizenprijzen stegen opnieuw licht. Het BNP groeide op jaarbasis slechts 7,4%, maar op grond van alle cijfers vond men nu toch overtuigend dat de economie uit aan het bodemen is.

In Europa daalden eindelijk na een heel lange tijd de Target2 saldo's van het bankwezen bij de ECB van Spanje (minder min) en Duitsland (minder plus). Dat is een signaal dat de bankrun in spanje etc aan het stoppen is. Men vergaderde met het IMF en legde zo via de zoveelste Eurotop de bodem voor compromissen voor een bankenunie. Andere plannen werden zoals te doen gebruikelijk deskundig doorgeschoven. De renteverschillen van de PIGS met Duitsland daalden verder.



20 oktober 2012

HSBC: 10 trends voor beleggen

Via Ritholtz kwam ik bij het lijvige rapport van HSBC https://www.research.hsbc.com/midas/Res/RDV?ao=20&key=I7kT5estGq&n=343594.PDF welke trends er zijn bij de  beleggingsfondsen.
1. de jacht op inkomen. De demografie (veel rijke ouderen) en de lage rente heeft een jacht doen openen op aandelen met een hoog dividend. Die jacht is hoogstwaarschijnlijk niet afgelopen, daarom noemt HSBC dit ook trend 1. Deze trend kan de credit spreads tot belachelijk lage niveaus brengen (bij de baard van Bernanke).
2. de dood of wederopstanding van aandelen. Volgens obligatiekoning Bill Gross zijn ze dood, maar ze zouden wel eens weer springlevend kunen worden. De afgelopen tien jaar brachten aandelen eer op dan obligaties.
Voorlopig is men op weg naar de dood, nog niet de gladiolen.
3. minimum risico strategie. de berooide belegger die wanhopig aan het sparen is voor zijn pensioen kan niet meer tegen de volatiliteit van de laatste jaren. Hierbij past ook benchmark met minder risico: bij aandelen low volatility producten.
4. multi asset funds. dat is de belangrijkste toepassing van de strategie om met laag risico een redelijk rendement te behalen. je moet in de nodige belegginsgcategorieën zitten voor de spreiding en nog wat extra verzekeringsmaatregelen nemen (zelf ben in betrkken bij het Diversified Growth Fund van F&C).
5. meer passief, minder actief.
goedkoper, minder verrassingen en zelfs zonder kosten meestal beter.
6. de opkomst van ETF-en. Dat is weer de bekendste uitvoering van naar passief gaan. Er gebeuren hier de nnodige ongelukken mee, flash crashes etc. Met uitzondering van o.a. enkele credit producten lijken ETF een mooie aanvulling voor beleggers.
De groei lijkt enigszins te stokken. De totale omvang zal wel flink doorgroeien in de komende jaren denk ik.
7.de neergang van hedge funds? ze zetten er zelf een vraagteken bij. 2+20% is gewoon afzetterij, de opbrengsten bewegen te veel met de beurs mee en bij de hoge correlaties tussen beleggingen van de laatste jaren is het bijna ondoenlijk zonder voorwetenschap een forse outperformance als hedge funds te behalen. Ik heb zelf het verwacht rendement van hedge funds flink verlaagd in de Belegginsgnota 2013: 3.25% lijkt me wel zat na al die kosten.

8. oogst van de illiquiditeitspremie. Dat is een moeilijke zaak voor belegginsgfondsen, vanwege de wispelturige intredes en uittredes en dat af en toe illiquiditeit op het verkeerde moment een vreselijk probleem is. Management fees zijn vaak ook extra hoog om te kunnen genieten van die illiquiditeit. Voor pensioenfondsen is illiquiditeit wel een goed risico, maar dan met je wel eerst de z-scores van de STAR-normen waaraan bedrijfspensioenfondsen moeten voldoen het ram uit gooien (daar wordt het hoog tijd voor overigens).
9.de neergang van de gelden in belegginsgfondsen.
Defined Benefit pensioenfondsen krimpen wereldwijd. Individueel pensioen sparen wordt de goeudmijn voor de asset managers. Dat is veel duurder dan defined benefit en hoort minder opbrengsten te hebben, maar het apst bij deze tijd. Dan ben je tenslotte zelf verantwoordelijk voor je miserabel resultaat en mag je niet meer klagen. Dat mag wel bij defined benefit fondsen. ABP +10% resulaat in de eerste drie kwaratlen, daar mag je gerust van zeggen dat het priutsers zijn,ook al haal je zelf nog geen 5% bij elkaar.
Grote groei zit er nog steeds bij de SObvereign Wealth Funds van de oliestaten en lanen als Singapore.

10. de uitdaging van sociaal verantwoord beleggen

Tot vreugde van F&C is dit flink in opmars. Het past ook in het terugbrengen government risk.

vierjaarscyclus: stijging ging te hard

Na 81 dagen (dat is  heel lang) ging de Amerikaanse beurs gisteren meer dan 1% achteruit. De beurs lijkt uit zijn humeur door de slechte winstcijfers. 61% is meegevallen ten opzichte van de verwachting, maar dat is aan de echt lage kant nadat de taxaties zo naar beneden gemanipuleerd waren. De cijfers van de financials zijn OK, maar die van technologie/Nasdaq zijn teleurstellend. Tot voor kort had de Nasdaq het veel beter gedaan dan de S&P, maar na gisteren niet meer.

Het fundamentele nieuws is goed, de retail sales wijzen op een stijgende ISM, in China was de analyse na een hele berg cijfers dat de economie echt aan het uitbodemen is (en met behulp van liquiditeitsinjecties van de PBoC was de beurs daar blij mee), maar de charts wijzen op uitputting van de trend.

Het bovenstaande plaatje laat de range FG zien in de vierjaarscyclus, zoals ik die al de nodige maanden inteken. Dat laat maar één conclusie: we zitten aan de bovenkant van de band en de S&P moet wat terug. Bij een stijgende ISM hoort dat maar weinig te zijn ,zeker als China inderdaad een soft landing heeft bereikt, maar vanuit Europa kan er natuurlijk wel wat slecht nieuws komen die de correctie wat groter maakt.

De kansen van Romney lijken steeds verder te verbeteren, ondanks de goede prestatie van Obama bij het tweede debat. Romney trapte in de val van Obama zo nu en dan, maar won terrein op het meest kwetsbare terrein van Obama: de economie. Romney loopt verder uit in de polls over wie de economie het beste zou kunenn sturen. De beurs reageert niet goed op de stijgende kansen van Romney, wat vreemd is.

Global Leading Indicators goldman sachs in expansiefase: triomf van de cyclische analyse

Goldman Sachs houdt een Global Leding Index bij op basis van tien belangrijke surveys verspreid over heel wat landen. Daar zit ook de PMI van België + Nederland bij en Koreaanse exporten. Die indicatoren waren niet goed, maar de andere wel.  Alles draait om het momentum van de GLI zoals ze hun global leading indicators noemen. Als de daling afneemt dan treedt er al verbetering op.
In oktober zijn we in de meest gunstige fase gekomen voor aandelen. De contractiefase is de meest ongunstige fase.
Er was in september enige angst dat de GLI ineens zou doorschieten richting slowdown, maar dat gebeurde gelukkig niet. Alles gaat nog prima volgens de cyclische klok. Hopelijk blijven we nog een behoorlijke tijd in de expansiefase, maar het fiscale klif in de VS  lijkt de expansiefase al in januari te gaan afbreken.

19 oktober 2012

25 jaar krach 1987

Na 25 jaar is het ontzag voor de krach van 1987 flink afgebrokkeld. Men ziet het nog maar als een klein bliepje in de koersen en vergelijkbaar met de eerste de beste flash crash van tegenwoordig. Een hele dag hadden ze vroeger nodig om de koersen 22% omlaag te krijgen, terwijl dat tegenwoordig in 10 seconden kan.

Zo’n geneuzel was het nu ook weer niet. Ja, een flash crash gaat tegenwoordig veel sneller dan de krach in 1987, maar de schade was tot nu toe slechts beperkt tot een klein deel van de markt en heel kortstondig, terwijl in 1987 in heel de wereld beurzen onderuit gingen en het beleggingsvertrouwen meer dan een jaar totaal van de kook raakte.



Iedereen dacht toen nog in termen van de Dow Jones, niet de S&P. In 2007 toen bovenstaand artikel van de FED gezaghebbend werd, had de S&P de hegemonie van de Dow overgenomen. Vandaar ook de kop in alle kranten toen dat de Dow 508 punten was gedaald (in bijna alle kranten een heel wat grotere kop dan die van de Wall Street Journal).

De daling van de koersen was enorm. Vanaf augustus was die al ingezet. Op de vrijdag ervoor werd het 40-weeks gemiddelde doorboord. Handelaren sloegen zich vrijdagmiddag in de VS al met met de handen om de mond van de dalingen. Het was duidelijk dat maandag de portfolio insurance programma's flink zouden gaan verkopen. Mijn moeder was teleurgesteld dat ik niet al haar aandelen had vekocht, ik wist toch dat maandag de koersen een dreun zouden krijgen. De Europese beurzen gingen door het technisch geweld de maandagochtend daarna, Black Monday, inderdaad door de grond.
Dit veroorzaakte een ravage op de futures markt. Deze werd veel lager dan de koersen op de contante markt. Bij de opening van de Amerikaanse beurzen ging het helemaal fout. Arbitrage met de futures zorgde ervoor dat aandelen verkocht moesten worden en futures gekocht. Maar de futures bleven maar onder de contante markt. Het bleef rationeel zo veel mogelijk aandelen te verkopen. Margin calls zorgden voor extra koersdruk.

En dan was er de onmogelijkheid om ordelijk te handelen.  De volatiliteit was enorm. De VIX was in een dag gestegen van vooraan in de twintig tot 172.
Handel was buitengewoon moeilijk, er kon een vrachtwagen tussen vraag – en aanbodprijzen. Je wist gewoon niet op welke koersen je zou worden afgerekend.
Ik kan me nog herinneren dat we op dat moment bij het GAK (voorloper van F&C Nederland) redelijk wat cash hadden en dat we o.a. aandelen JP Morgan wilden kopen. Als ik me goed herinner was de koers de beursdag ervoor $27, stond op het scherm een koers van $13 en kregen we afgerekend op $40. Na het nodige procederen is er wel een schadevergoeding geven voor die belachelijke koers van $40.

Op de dinsdagochtend zette de melt down van de markt via de futures door. Ik kon helaas geen plaatje vinden/maken met de futures prijzen van toen. Die van de S&P500 hadden een vergelijkbare waarde voor de Dow Jones van 1400 (de Dow stond op dat momnt ongeveer 1600-1700). Toen greep het Plunge Protection Team (Greenspan, minister van financieën Rubin en de FED gouverneur van New York) in. De FED verschafte oneindige liquiditeit en van overheidswege werd bevolen aan de brokers om zo veel mogelijk te kopen. En dat deed men, het was een typisch gevalletje moral hazard voor die brokers: als het fout zou zijn afgelopen zouden ze gemakkelijk schadelossstelling van de overheid kunnen afdwingen. En dat hielp: de futures markt kwam in enkele ogenblikken weer boven de contante markt en de markt herstelde flink.

Na 1982 waren de aandelenkoersen zo lngdurig mooi opgelopen dat vrijwel niemand de krach zag aankomen. Ik kan me nog wel herineren dat volgens onze set indicatoren in augustus 1987 de signalen op vuurrood stonden (zo had ik het omschreven). Dat leidde tot heel beperkte winstnemingen. In oktober waren de koersen zo veel gezakt dat de correctie voorbij leek. In september wensten we ons nog gelukkig dat we de eerste signalen om te verkopen in april hadden genegeerd. Wat een kracht zat er toch achter de markt, zo zeiden we. Zo iets zeiden alle mensen die dachten iets van aandelen af te weten. Toen kwam de krach en alle experts moesten toegeven een en ander toch niet goed gezien te hebben, terwijl een kind toch kon zien dat de koersen in 1987 te veel opgelopen waren. We hadden een enorme waarschuwing gekregen dat de speculatie te grote vormen had aangenomen toen in september de glazenwassers bij ons binnenkwamen om te kunnen zien hoe goed hun aandelen het aan het doen waren.
Het vertrouwen van de experst was geschokt, geknakt. Men kon niet verklaren waarom de daling zo groot was. Er waren enorme verliezen geleden en men was bang voor een herehaling van de jaren 30.

De week erna had ik mijn eerste reis naar Amerika (een echte snoepreis, ik werd totaal verwend door de bank (helikoptertochtje boven Manhattan, rondrijden in een limousine  o.a.) en we hoefden als GAK niets te betalen, nu zou dat beslist niet meer gebeuren, niet meer mogen van compliance). Op zondag werden we door een medewerker door New york rond gereden. Op zeker moment stopte hij. Hij stapte uit en gaf op straat over bij Central Park vanwege de enorme stress van de afgelopen dagen. Zo erg kon het toch niet zijn dacht ik. Dit is overdreven en daardoor werd ik gesterkt in de gedachte dat je aandelen moest kopen. Dat klopte, al daalden de koersen in Nederland nog flink door tot begin november.


18 oktober 2012

het zwarte scenario

In de NRC noemde Hofland dit de aanval op Iran onder leiding van president Romney, nadat Netanyahu hem heeft overgehaald op basis van een anders nog zwarter scenario. Nederlandse troepen worden onder NAVO-druk ingezet om Turkije te hulp te komen tegen chemische oorlogvoering vanuit Syrië. Iran slaat terug met onverwacht effectieve cyberaanvallen. Sommige sectoren komen geheel tot stilstand. Banken zitten met de handen in het haar.





Die Romney zou bij nader inzien het fiscale klif toch voor een belangrijk deel willen handhaven, door reductie overheidsuitgaven en reductie aftrekposten. Het eerste jaar van je regering moet je immers al het zuur over je kiezers uitgooien. Hij wordt gedwarsboomd in zijn plannen door de grote aardbeving in San Francisco, vlak na die in Tokyo. In IJsland en Indonesië zijn er spectaculaire vulkaanuitbarstingen die het klimaat ontregelen. Op vele plekken misoogsten. De ernstigste hongersnood in Afrika en Azië is het gevolg.



In Europa wordt Griekenland al te opzichtig betrapt op het foezelen met cijfers, wardoor Duitsland zich genoodzaakt voelt Griekenland buiten de euro te zetten. Portugal is solidair. In Spanje vallen de problemen van de banken verder tegen, het percentage slechte schulden, wanbetalingen op waardeloos leegstaand onroerend goed nemen steeds sneller toe. In Italië maakt een handlanger van Berlusconi alle voortgang onder Monti ongedaan. Grote volksopstanden in Zuid Europa zorgen voor een grote teruggang in de economie, erger dan Egypte vorig jaar zag.

Frankrijk treedt toe tot de PIGS na halfslachtig beleid van Hollande.



In China komt eindelijk de zo lang voorspelde harde landing. Inflatie loopt te ver op door hogere voedselprijzen. Overinvesteringen moeten grondig worden afgeschreven. Alle Chinese banken op een na wankelen. De valutareserves van China worden ingezet waardoor de dollar en de euro in waarde kelderen. Om de gemoederen even van de ellende af te leiden wordt Japan militair aangepakt, Taiwan siddert onder de nieuwe aantijgingen.

Super resistente TBC bacteriën slaan groot toe in Europa en China, waardoor het consumentenvertrouwen nieuwe dieptepunten zoekt.

Het vertrouwen in de FED, de Bank of England en enkele andere centrale banken wordt opgezegd, nadat deze banken waren overgegaan tot het intrekken van de eigen staatsleningen in bezit van de centrale banken.



Het IMF bleek gelijk te hebben met de omvang van de multiplier van overheidsuitgaven: elke procent bezuiniging op overheidsuitgaven leidde tot 1,7% minder groei, niet tot de normale 0,5% minder groei. De daardoor optredende te grote tekorten werden verder geremedieerd met nog grotere bezuinigingen. Het regent daarom downgrades tot junk voor allerlei overheden, ook bij Opkomende Landen. Bijgevolg volgen downgrades van de nodige bedrijven/banken in bijbehorende landen.


(plaatje Garthwaite (CS): groei VS nu boven consensus en aandelen hebben onvoldoende op positieve verrassingen gereageerd)
Nu denkt u vanwaar dit sombere verhaal? Ik ben bezorgd over het ontluikende optimisme van de beren en zoek wat tegengif dat er toch nog reden voor somberheid bestaat. De afgelopen week word ik bestookt met verhalen van beren die ineens allerlei positieve ontwikkelingen zien. Dat is zorgelijk, de wall of worry neemt af, het bastion van de beren wordt geslecht. Minack vraagt om excuus voor zijn pessimistische visie op aandelen, al had hij het niet mis met de winstgroei. Strategas komt ineens aanzetten met 4% groei in de VS na het fiscale klif. Lombard Street Research ziet niet langer alleen onheil.

Het gaat goed met de Target2 saldi, eindelijk verbetering in Spanje, als dat maar niet tot overoptimisme leidt en meer mensen à la Hollande denken dat de eurocrisis plotseling over is (en daarmee te ver uitgeprijsd is).

De index voor Economic Surprises van Citigroup is onheilspellend hard aan het stijgen in de VS, de top wordt zo gezet. Retail sales groeien te hard vergeleken met trend (stijging ISM duurt dan maar kort)). Inflatieverwachtingen in de VS zijn te hoog en moeten omlaag, hetgeen meestal samengaat met afnemende risk appetite.