Brad Stetser http://blogs.cfr.org/setser/2016/10/26/inflows-from-private-bond-investors-into-the-u-s/ heeft de inflows naar Amerikaanse obligaties nog eens proberen uit te spitten. Dat blijft een ingewikkelde zaak.
Zijn conclusie is dat de spaarder noest door blijven kopen in vooral Azië, maar dat enkele centrale banken verstek laten gaan. China financiert zijn banken met valutareserves en Saoedi-Arabië is even platzak bij deze olieprijzen (en leent nu zelf stevig).
De centrale banken van China/ OPEC zijn denk ik de hoofdreden waarom de rente is gestegen.
Natuurlijk helpen de meevallende cijfers in de VS ook mee.
Achtergrond bij Beleggen op de golven Waar zijn we op de golven? Waarom gaan de aandelenkoersen al lang zo veel omhoog? N.B. dit blog is à titre personnel en hoeft de visie van BMO Global asset Management niet weer te geven
30 oktober 2016
25 oktober 2016
inflatie stijgt
De bots die de meeste klikjes op mijn blog veroorzaken zijn gek op het verhaal over het inflatiespook. dat zou tot leven moeten komen door QE, geldgroei. Dat gebeurde niet. De omloopsnelheid van geld liep maar terug en terug. Deflatie bleef het grotere risico.
Maar nu niet meer. De olieprijzen lopen weer op en andere grondstoffenprijzen vaak ook. Dat gaat ook nog eens vaak samen met een stijging va de omloopsnelheid van geld.
De inflatie stijgt en men schrijft hier ook over.
inflatieverwachtingen stijgen, alleen niet in Japan
en hogere inflatie leidt tot hogere inflatieverwachtingen
geen wonder dat men meer inflation linked bonds koopt
Maar nu niet meer. De olieprijzen lopen weer op en andere grondstoffenprijzen vaak ook. Dat gaat ook nog eens vaak samen met een stijging va de omloopsnelheid van geld.
De inflatie stijgt en men schrijft hier ook over.
inflatieverwachtingen stijgen, alleen niet in Japan
en hogere inflatie leidt tot hogere inflatieverwachtingen
23 oktober 2016
samenvatting financieel economisch nieuws van de afgelopen week
De S&P bewoog nauwelijks, de lange rente daalde iets
en de dollar was sterk.
Trump maakte aan het eind van de laatste tweestrijd op de
tv een blunder, waardoor Clinton hoogstwaarschijnlijk zal gaan winnen.
De senaat gaat dan
naar de democraten vermoedelijk en het congres blijft republikeins, bijna zoals
de beurs het wil.
Het winstseizoen verloopt goed, 78-82% van de bedrijven
meldt beter dan de omlaag geprate winsten (ongeveer 70% is normaal, op dit
moment van de cyclus ongeveer 75%), 6,6% betere winsten (normaal 4%), 65% meldt
hogere omzet dan verwacht (bij 50% normaal), maar de winstverwachtingen voor
2017 dalen onverdroten verder. Banken deden het goed, verzekeraars minder.
Winsten van industrials vielen tegen, tech was veelal goed (vooral Microsoft,
Netflix).
Het beurssentiment is erg onzeker vanwege de
presidentverkiezingen en de renteverhoging van de FED in december. Men is bang
dat een stijgende lange rente het beursklimaat zal verpesten, ook al lijkt een
rentestijging van betekenis op het ogenblik haast onmogelijk. Beleggers houden
daarom uitzonderlijk veel cash aan.
Draghi durfde nog niet te zeggen dat er minder QE
aankwam, nu de Duitse staatsobligaties die daar voor in aanmerking opraken. Hij
zei wel dat je niet zo maar kon stoppen met QE en dat hij dus voorlopig nog wel
voor QE gaat zorgen.
De FED is verder, Fischer ziet een werkloosheid en
inflatie dicht bij de doelen van de FED en die kan dus de rente gematigd
verhogen. Voor echt hogere rente moet er meer fiscale stimulering komen de
productiviteitsgroei herstellen.
Initial claims stegen 13.000, housing starts waren
slecht, maar permits goed. NAHB sentiment daalde iets, verkopen bestaande
huizen iets omhoog. Het nieuws over de vastgoedmarkt is gemixt, de afgelopen
kwartalen was het sterker omhoog.
Inflatie stijgt op jaarbasis door de hogere olieprijs.
NY Empire prices received stegen ook, vanuit de
producentenprijzen is er druk op de inflatie
De kerninflatie was stabiel, omdat de kosten voor
gezondheidszorg afgelopen maand niet stegen (na flinke stijgingen in de maanden
ervoor)
De Phillyfed viel iets mee, de NY empire hoofdsurvey viel iets tegen, zodat het niet duidelijk is wat deze voorlopers van de ISM voorspellen.
In China groeide het BNP zoals beloofd met 6,7%. De
economische groei lijkt stabiel, maar de schulden stijgen door, vooral bij de
semistaatsbedrijven. De yuan verzwakt tegen de dollar, maar niet tegen de euro,
pond.
Spanje dreigt een minderheidsregering te krijgen, de socialisten verzetten zich niet langer hiertegen.
Wallonië weet voorlopig met succes het handelsverdrag met Canada tegen te houden. 8.000 demonstranten op het Museumplein zien ook de wereld vergaan als het verdrag door zou gaan, ook al verslechteren de huidige controles niet. De boze kiezer wil graag een handelscrisis, hij heeft daar gaarne een recessie voor over zegt hij.
22 oktober 2016
Hillary wint, maar de halve wereld is bang voor winst voor Trump
De Amerikaanse verkiezingen zijn altijd een groot circus.
De kandidaten trekken door het ganse land en gaan mee in de tijdgeest van het
moment.
De Amerikanen willen om de ongeveer acht jaar weer iets
anders, een president van de andere partij. Dit jaar zou daarom de
republikeinse kandidaat gemakkelijk hebben moeten kunnen winnen.
Via ragfijn spel heeft Hillary met de hulp van een horde
zorgvuldig ingepalmde medestanders alle oppositie weggespeeld. Niemand durfde
het bij de democraten op te nemen tegen haar behalve een leuke linkse oude
senator uit een onbetekenend staatje. Hij won nog bijna ook, en dat zorgde voor
spijt bij menige would be kandidaat (zoals Biden, al ontkent hij dit natuurlijk
grondig). Hillary had daardoor op voorhand reeds de democratische kandidatuur
veilig gesteld. Knap, zoals zij haar tegenstanders weet weg te manoeuvreren,
dat komt zeker te pas als president.
De republikeinen weten dat de kiezer eigenlijk iets
anders wil en dan hebben de extreme kandidaten veel kans. Als de kiezer weg wil
van het republikeinse gedachtegoed zoals in 2008, dan kiezen de meest linkse
kandidaat, McCain. Als ze een ruk richting republikeinen zien, dan komen ze met
een afwijkende keus van het midden, meestal een meer dan normaal rechtse
kandidaat, Bush dus.
Deze keer lagen zo
de kansen zeer goed voor Cruz en Trump en de in creationisme gelovende
hersenchirurg Carson. De wedkantoren zagen in den beginne meer in Rubio en in
mindere mate Bush, maar die waren te veel establishment, ook al zouden het
prima presidenten kunnen zijn.
Men koos inderdaad voor totaal iets anders, Trump, omdat
de oppositie tegen hem niet verenigd was. Men had al zeer snel een verbond
moeten sluiten om Rubio naar voren te schuiven, maar hele hordes kandidaten
wilden te lang hun kansen op de proef stellen.
Trump dus en de schrik sloeg om het hart, vooral buiten
Amerika. Onheil gegarandeerd, terugkeer naar het protectionisme van de jaren
dertig met extra importheffingen, flink betalen voor militaire steun van de VS,
opzeggen handelsverdragen, opzeggen van akkoorden over climate change met
heropening van kolenmijnen en eigen volk eerst, muren om Mexico, gezellige
onderonsjes met Poetin hoe je het beste die domme oppositie kunt kalt stellen,
weg met de Navo, de Baltische staten zijn onderdeel van het Russische rijk.
De tijdgeest is richting meer multi culti jongeren en
steeds bozer wordende oudere babyboomers. Meer diversiteit helpt de democraten,
meer boze witte ouderen maakt republikeinse kandidaten bijna onoverwinnelijk.
Want ouderen stemmen wel en jongeren vinden dat ze wel iets beter te doen
hebben dan dat bureaucratische stemmen. En dus Brexit, geen vredesakkoord met
de FARC.
Trump was de ideale kandidaat om als een pitbull de
gevestigde orde aanvallen om de belangen van de middenklasse te repareren. Weg
met baantjes inpikkende immigranten, stop de oneerlijke concurrentie vanuit
China, laat de rest van de wereld maar eens flink betalen voor militaire hulp
als ze zelf geen geld willen uitgeven aan defensie. Lagere belastingen. Meer
investeren.
Dat zijn allemaal zeer populaire standpunten en bijna
iedere republikein had hiermee kunnen winnen. Maar Trump is gewoon een te erge
pitbull, hij bijt door voordat hij goed heeft nagedacht. Hij heeft een arsenaal
aan vreselijke fouten gemaakt in zijn campagne: zijn kleedkamertaal (vast het
woord van het jaar volgens van Dale) dat hij zijn macht graag gebruikt door
zich te vergrijpen aan vrouwen, zijn uitbundig prijzen van Poetin en misstap
dat hij het hoofdprincipe van de Navo, een aanval tegen een is een aanval tegen
alle staten, op de tocht zette, voortdurend ondoordacht op standpunten moest
terugkomen (bijvoorbeeld abortus, gay rights), twitteren om drie uur ’s nachts,
rare dingen zeggen over het eventuele
gebruik van de nucleaire knop, een week lang uitfoeteren van
schoonheidskoninginnen, gold star vader van gesneuvelde militair wegzetten als
moslimterrorist die zijn vrouw een onmondige doos zou maken, geen belasting
betalen al was dit legaal, de onmogelijk te bouwen tig meter hoge muur om
Mexico, een record aan onware verklaringen in optredens, zijn waarschuwing dat
hij verlies van de verkiezingen niet zou accepteren (en dus zou blijven door etteren
met zijn grote vaste aanhang, een bom onder de Amerikaanse democratie leggend)
Dat is genoeg om de verkiezingen te verliezen. Mijn
collega’s in Londen lachten dat ik uitlegde dat het net als bij brexit ging om
de oudere vrouwen. Die stemden voor brexit en stemmen echt niet op Trump. En ze
stemmen bijna allemaal.
Daartegen kan men inwerpen dat de Amerikaanse kiezer het
vergeleken met de vorige verkiezingen voor zo’n 20% meer van de gepeilden het
niet meer belangrijk vinden dat de president fatsoenlijk moet zijn. Vooral
witte evangelisten die in 2008 dit nog voor 80%+ riepen, zeggen nu maar voor
49% dat dit zo zou moeten zijn. Misschien wordt Trump dus zijn
vrouwonvriendelijkheid vergeven, maar ik denk het niet, daarvoor is de ‘bible
belt’ te preuts.
Peilingen over stemgedrag zijn niet onfeilbaar zoals het
afgelopen jaar veelvuldiger dan ooit is gebleken. Er zijn twee factoren die het
moeilijk maken een opiniepeiling goed te vertalen naar een veriezingsuitslag:
- De
shy factor. Men zegt niet aan dat lieve meisje dat vraagt op wie je stemt dat
je gaat voor populisme, die onmens van Trump met onpasselijk gedrag jegens
vrouwen. Men schaamt zich hiervoor, mar in het kieshokje kan men geen weerstand
bieden aan de verleiding Trump te stemmen. Hij pakt die Chinezen, Mexicanen wel
even en alles wordt weer zoals vroeger.
- De
nieuwe kiezers. Dat kan wel zo’n 37% zijn van de stemmers deze keer. Veel jongeren
en immigranten stemmen voor het eerst. Trump heeft veel nieuwe, nooit stemmende
boze witte kiezers weten te mobiliseren. Misschien wel genoeg.
Die twee factoren zitten in de modellen van de
opiniepeilers, maar wel op verschillende wijzen. De shy factor zou zo’n 3 tot
4% kunnen zijn. Maar misschien zitten al te zwaar in de modellen of misschien
toch nog te weinig.
De modellen voor het stemgedrag bij Amerikaanse
verkiezingen zijn behoorlijk gesofisticeerd en er spelen minder bijzondere
omstandigheden als bij brexit (er is te weinig ervaring met referenda, al weten
we onderhand wel dat bij een referendum de tegenstem bijna altijd wint).
De voorsprong van Hillary is hoogstwaarschijnlijk meer
dan de shy factor kan zijn. En het systeem van kiesmannen die per staat stemmen
is gunstig geworden voor de democraten. Florida is nu democratisch (de aanwas
van hispanics is veel groter dan de aanwas van witte ouderen geweest). Ohio is
niet meer per se nodig (Ohio’s kiesmannen stemdne in 93% van de gevallen op de
winnende kandidaat). Zelfs als Trump de popular vote haalt, dan kan Clinton nog
winnen (maar dan zal Trump zich zeker niet bij verlies neerleggen, dit is een
zwarte zwaan scenario van langdurige ongeregeldheden).
De word cloud van 1500 mensen volgens blog Bespoke voor
the Donald in juni (links) en nu.
Het verschil is dat racist is vervangen door disgusting.
Dat is invloed van de vrouwelijke stemmers.
De word cloud laat een zeldzaam negatief beeld zien,
geeft wel aan dat Amerika gepolariseerd heeft en twee zeer impopulaire kandidaten
naar voren heeft geschoven (vreemd toch, dat impopulaire kandidaten met
overmacht kunnen winnen).
Ook bij Hillary zijn de verschillen sinds juni gering. Bij
Hillary heeft experience, presidential en qualified iets untrustworthy
verdrongen, niet veel, maar genoeg om te winnen, ook met meer crook.
Maar normaal zou een kandidaat met zo’n grote blokken van
liar, crook, criminal, corrupt, untrustworthy, dishonest nooit kunnen winnen.
Hillary heeft het meesterlijk gespeeld. Waar alle
republikeinse kandidaten totaal onderuit gingen tegenover het verbale geweld
van Trump organiseerde zij samen met vele anderen (stronger together) de ene na
de andere ramp voor Trump terwijl ze zelf verbazingwekkend kundig bijna buiten
schot bleef staan voor het e-mailschandaal en haar zes andere behoorlijke schandalen.
Zeer knap, ik hoop dat ze de belangen van de wereld zo
knap blijft bespelen (ik tikte eerst bestelen, nog denkend aan de word cloud,
zo zie je maar hoe je beïnvloed wordt als iedereen maar lang genoeg blijft
roepen dat ze criminal, corrupt etc. is).
21 oktober 2016
Passief investeren en de triomf van het niets doen bij beleggen
De laatste jaren rukt passief beleggen volgens de index
steeds sterker op. Het verdringt actief beleggen, vooral sinds de kredietcrisis.
Bij aandelen overigens meer dan bij obligaties, maar ook daar zie je een sterke
opmars van het passief beleggen.
De laatste dagen wordt er weer flink over geschreven,
o.a. in de Wall Street Journal. http://www.wsj.com/articles/the-dying-business-of-picking-stocks-1476714749
De performance van de actieve beleggers is
gemiddeld bedroevend geweest en was het afgelopen jaar zelfs extreem
teleurstellend.
Uitwijken naar hedgefunds was een verliezende strategie,
na 2008 deden zowel aandelen als obligaties het veel beter. Elke combinatie van
passief aandelen plus obligaties deed het veel beter (na kosten).
Hoe komt het dat actief het zo slecht gedaan heeft? De klassieke
uitleg is dat de actieve belegger verliest door meer kosten aan veel hogere fees,
door veel meer transactiekosten, door kas aanhouden voor in/uittreden
(gemiddeld stijgt de beurs en is kas aanhouden verliezend, vooral als je extra
cash aanhoudt vanwege opvragingen in een bear markt).
Daar komt bij dat er insiders zijn: de directeuren van
het bedrijf die op basis van waarde kopen en de hedge funds die iets echt goed
hebben uitgezocht voor de bankanalisten dat doen (ik denk altijd aan Imtech).
Als gewone actieve belegger begin je daarom al op
achterstand en maak je ook nog eens meer kosten. Eigenlijk zie je nog extra
capitulatie door de groeiende mening dat je de markt alleen via smart bèta kunt
verslaan. Enhanced indexing heette dat vroeger.
Dat is heel lastig, omdat wat in de mode is aan smart
bèta zo snel verandert.
Het gaat erom waar het nieuwe geld naar toe gaat. De
actieve manager denkt dat het naar de bedrijven gaat die het goed doen en/of te
goedkoop zijn. Dat is echter niet wat er gebeurt. Men gaat naar wat zwaar in de
index zit, los van of het waarde is, men koopt low volatility, low bèta. Men
koopt fantasie zoals Amazon, Tesla, biotech. Men koopt momentum.
Zo lang als het nieuwe geld stroomt naar zo’n
modestrategie wint die strategie bijna per definitie. Gewoon actief management
kan de aandelen die daardoor in trek raken niet op hun merites beoordelen en
men koopt er daarom te weinig van. De indexbelegger koopt maar door, ook als
bepaalde aandelen rationeel bekeken door de bril van de actieve belegger veel
te duur zijn geworden. Underperformance is dan het lot van de actieve belegger.
Zijn enige kans is in een bear markt. Dan verlaat de
indexbelegger de markt en moeten de waarderingen weer rationeel te goedkoop
worden. Als de actieve belegger dan door kan beleggen, dan heeft hij goede
kansen op outperformance. Dan scoren hedgefunds ook beter (meestal).
Bianco legt het uit dat tegenwoordig de centrale banken aan het stuur zitten van de beleggingen. Zij zorgen voor hogere koersen, voor instroom naar nieuwe beleggingen. Of uitstroom. Wordt de marktmanipulatie door de centrale banken groter? Dan wordt het moeilijker om de index te verslaan.
Er was dus een reeks artikelen in de Wall Street Journal
over passief beleggen en het meest populair waren de ‘doe niets’ artikelen. Men
haalde als voorbeeld de manager Steve Edmundson van het staatspensioenfonds van
Nevada aan van $35 miljard . In zijn eentje bestiert hij de beleggingen van het hele pensioenfonds.
Vroeger had hij nog enkele collega’s, maar sinds enige jaren doet hij alles
alleen. Alles passief en geen nieuwe dingen. Ze hebben zijn kantoor een stuk
kleiner gemaakt en voor $127.000 per jaar zet hij in een klein hokje een duidelijk
boven gemiddelde performance voor een pensioenfonds neer. Hij verontschuldigde zich dat hij behoorlijk
wat van zijn tijd verdeed aan het bestuderen van nieuwe strategieën die hij
uiteindelijk toch steeds niet implementeerde. Enorme bijval is zijn deel. Deze
strategie werkt aanstekelijk.
Josh Brown http://thereformedbroker.com/2016/10/19/qotd-on-doing-nothingis het met hem eens, de meeste tijd gaat
zitten in research die aangeeft dat je maar beter kunt blijven stil zitten op
je huidige portefeuille(strategie): Here’s a
Blaise Pascal quote that Charlie Munger often cites: “All of humanity’s
problems stem from man’s inability to sit quietly in a room alone.”
Overigens ben ik zelf een voorbeeld van een belegger die
niets doet. Omdat je alle actieve transacties moet melden bij de compliance
afdeling en ik dat te ingewikkeld vind, doe ik vrijwel niets met mijn
aandelenportefeuille. Ik incasseer de dividenden, doe meestal mee met de
claimemissies en ga in op de boden van bedrijven die een onderneming willen
kopen waar ik aandelen van heb.
Verder spaar ik door gewoon meer cash aan te houden. Dat lijkt me voor een 60plusser het beste.
Obligaties leveren niets extra’s van betekenis op aan rente en het komende
koersverlies kan enorm zijn. Natuurlijk was het beleggingstechnisch veel beter
geweest als ik jaren geleden mijn postzegels had verkocht (met uitzondering van
China en India) en in plaats daarvan 30-jaar obligaties had gekocht (of een
groter huis om de hoek en zo is er nog wel meer op te noemen wat je beter had
kunnen kopen).
19 oktober 2016
Verandering van de tijdgeest: Albert Edwards ziet stijgende rente, onvrede met QE
Albert Edwards moest even een
aanloopje nemen in zijn ongeveer wekelijkse praaatje om te komen tot zijn
boodschap: de rente stijgt en hij gaat mee met de mensen die een andere wind
zien waaien bij de centrale banken.
Hij is nog niet van zijn geloof
gevallen dat we in de ijstijd zitten. Hij heeft het opgegeven dat aandelen nog
steeds niet naar beneden gaan, het goede voorbeeld van negatieve rentes nog
niet volgend met negatieve koersen. Maar de VS zit dicht tegen een recessie aan
zoals het GDI, gross domestic income aangeeft en dat gaf al in 2007 een signaal
dat het mis was en idem dat 2001/ 2002 slecht was. Daarmee had hij de ijstijd
verdedigd en zijn voorgestelde strategische onderweging van aandelen met 30%.
Maar hij heeft nu ook een onderweging
van 15% van obligaties, iets dat niet strookt met strategisch beleid in een
ijstijd.
Hij ziet twee veranderingen: de
rentebeweging komt nu niet door een andere reële rente maar door licht andere
inflatieverwachtingen en een ander denken over QE. QE is niet weg, het zal bij
de komende recessie met volle overgave ingezet worden, waardoor de rente in de
VS net als in Europa en Japan -1% zal worden.
Maar toch, hij ziet anders denken over
QE:
1. De Bank of Japan kwam met een rentedoel van 0 voor
10-jaarsleningen en niet met verruiming van QE. Een nog l-agere rente is
contraproductief, vreselijk voor kleine spaarders, banken en verzekeringen.
Overigens is die gegarandeerde rente van nul een blanco check voor de Japanse
regering om te stimuleren
2. -En dat is het tweede punt: fiscale stimulering moet het
stokje overnemen van monetair beleid, en dat is de enige zinvolle extra inzet
voor QE
3. -Je moet luisteren naar Theresa May die vol walging over
QE spreekt (als conservatief nog wel, zij is de verloochener van het beleid de
conservatieve veelverdieners te steunen, net zoals Blair de Labour principes
bijstelde). QE helpt alleen de rijken volgens haar en dat is tamelijk
onomstreden.
En dan die inflatieverwachtingen. Er is nog
niets bijzonders gebeurd met de inflatieverwachtingen. De recente stijging is
niets bijzonders vergeleken met wat er de afgelopen jaren gebeurde.
Wat wel bijzonder is, is dat de
huidige rentestijging geheel komt door de inflatiestijging en niet door de
reële rente (tot voor kort zie je in het bovenstaande plaatje dat de nominale
rente helemaal meemarcheerde met de reële rente, maar de laatste maanden zie je
dat de reële rente constant is en de nominale rente stijgt, vooral in Engeland
zie je ineens een andere rol voor de inflatie). Sinds 1998 worden de
renteveranderingen totaal gedomineerd door veranderingen in de reële rente en
de veranderende inflatieverwachtingen speelden slechts een minimale bijrol.
Dat zou in de komende jaren wel eens
anders kunnen worden. Duidelijk hogere inflatieverwachtingen bij aantrekkende
economische groei en/of overmatige fiscale stimulering en flinke daling bij een
recessie/ overgave fiscaal beleid aan Tea Party.
Edwards weet het nog niet maar zijn
inner Spock ziet een einde aan de ijstijd, maar gelukkig voor hem kan hij
blijven voorspellen dat aandelen dan naar beneden moeten.
16 oktober 2016
samenvatting financieel economisch nieuws van de afgelopen week
Modder gooien bij de presidentsverkiezingen bederft vertrouwen en zorgde voor iets lagere Amerikaanse beurs. De rente ging iets verder omhoog. De dollar was sterk (en daarom presteerden europese beurzen beter dan de Amerikaanse0. Yellen was zoals altijd dovish in haar toespraak, vond dat de FED hogere inflatieverwachtingen moest toestaan. Bij wijze van uitzondering gingen de beurzen daarop niet omhoog.Uit de notulen bleek de verdeeldheid bij de FED en animo om de rente te verhogen in december.
Het winstseizoen is begonnen, eerst slecht door Alcoa, maar door meevallende bankwinsten lijkt het toch een normaal seizoen te worden, met 70%+ meevallers op omlaag geprate verwachtingen. De winsten worden hierdoor fractioneel hoger dan een jaar gelden, de winstrecessie lijkt voorbij.
De olieprijs speelt de hoofdrol in een komend winstherstel, maar dan moeten de olieprijzen wel boven $45 blijven. Dat kan. de OPEC en Rusland lijken de productie iets te willen verlagen (na recordproductie in september), De productie in de VS daalt, maar het aantal rigs stijgt weer. De opgeslagen olievoorraden stijgen in de VS, maar minder dan de vraag, vooral bij benzine.
De detailhandelverkopen in de VS stegen 0,6%, iets beter dan verwacht en alleen toe te schrijven aan betere autoverkopen.
Initial claims voor werkloosheid daalden 7000 naar een verbazingwekkend lage 246.000. Jolts, vacatures, daalden iets. Voluntary quits liepen verder op.
De Labor Market Conditions Index daalde echter opnieuw, en deze lievelingsindex van Yellen houdt haar op het spoor van slechts één renteverhoging per jaar.
Voorraden stegen 0,2% in augustus, even veel als de business sales, die eindelijk stijgen.
Producentenprijzen stegen 0,3% in de VS, 0,2% ex voedsel en energie. In China werd de PPi voor het eerst in jaren weer positief, dit maakt het gemakkelijker voor het bedrijfsleven om winst te maken.
De handelscijfers voor import en export van China vielen bitter tegen, maar dit kan een vertekening zijn die volgende maand wordt recht gezet Misschien ook niet, de activiteiten aan de westkust van de VS vielen tegen.
In Duitsland steeg de ZEW, een beursgedreven leading indicator voor de IFO.
CPI 0,1% omhoog maand op maand, net als de maand ervoor.
.In Portugal is de rente flink aan het dalen. Men is minder bang voor downgrade naar junk volgende week.
In het VK stijgen de inflatieverwachtingen sterk op de daling van het pond. Het grote tekort op de Engelse lopende rekening wordt kennelijk niet eenvoudig meer goed gemaakt met investeringen in de financiële sector en Londens vastgoed. Er was geen goed herstel van de flash crash van het pond in Japan. Een en ander veroorzaakt een hogere lange rente in het VK, ook al belooft Carney niet snel van de kook te raken door hogere inflatie.
Koning Boemibol stierf na 70 jaar aan de macht te zijn geweest, het land in diepe rouw dompelend, iets dat een jaar dreigt te gaan duren. Hij wist de militairen in toom te houden. de kroonprins heeft niet het enorme gezag van zijn vader. Na een fikse duikeling herstelde de Thaise beurs.
Het winstseizoen is begonnen, eerst slecht door Alcoa, maar door meevallende bankwinsten lijkt het toch een normaal seizoen te worden, met 70%+ meevallers op omlaag geprate verwachtingen. De winsten worden hierdoor fractioneel hoger dan een jaar gelden, de winstrecessie lijkt voorbij.
De olieprijs speelt de hoofdrol in een komend winstherstel, maar dan moeten de olieprijzen wel boven $45 blijven. Dat kan. de OPEC en Rusland lijken de productie iets te willen verlagen (na recordproductie in september), De productie in de VS daalt, maar het aantal rigs stijgt weer. De opgeslagen olievoorraden stijgen in de VS, maar minder dan de vraag, vooral bij benzine.
De detailhandelverkopen in de VS stegen 0,6%, iets beter dan verwacht en alleen toe te schrijven aan betere autoverkopen.
Initial claims voor werkloosheid daalden 7000 naar een verbazingwekkend lage 246.000. Jolts, vacatures, daalden iets. Voluntary quits liepen verder op.
De Labor Market Conditions Index daalde echter opnieuw, en deze lievelingsindex van Yellen houdt haar op het spoor van slechts één renteverhoging per jaar.
Voorraden stegen 0,2% in augustus, even veel als de business sales, die eindelijk stijgen.
Producentenprijzen stegen 0,3% in de VS, 0,2% ex voedsel en energie. In China werd de PPi voor het eerst in jaren weer positief, dit maakt het gemakkelijker voor het bedrijfsleven om winst te maken.
De handelscijfers voor import en export van China vielen bitter tegen, maar dit kan een vertekening zijn die volgende maand wordt recht gezet Misschien ook niet, de activiteiten aan de westkust van de VS vielen tegen.
In Duitsland steeg de ZEW, een beursgedreven leading indicator voor de IFO.
CPI 0,1% omhoog maand op maand, net als de maand ervoor.
.In Portugal is de rente flink aan het dalen. Men is minder bang voor downgrade naar junk volgende week.
In het VK stijgen de inflatieverwachtingen sterk op de daling van het pond. Het grote tekort op de Engelse lopende rekening wordt kennelijk niet eenvoudig meer goed gemaakt met investeringen in de financiële sector en Londens vastgoed. Er was geen goed herstel van de flash crash van het pond in Japan. Een en ander veroorzaakt een hogere lange rente in het VK, ook al belooft Carney niet snel van de kook te raken door hogere inflatie.
Koning Boemibol stierf na 70 jaar aan de macht te zijn geweest, het land in diepe rouw dompelend, iets dat een jaar dreigt te gaan duren. Hij wist de militairen in toom te houden. de kroonprins heeft niet het enorme gezag van zijn vader. Na een fikse duikeling herstelde de Thaise beurs.
overpeinzingen: normale Halloweenrally bij maar een beetje rentestijging
Het sentiment is iets aan het verslechteren,
de weg van de minste weerstand lijkt naar de bodem van onderstaand plaatje van Bespoke.
Dat
is normaal in een verkiezingsjaar. Daarna knapt het sentiment op, de winnaar
wordt gesteund. Dit jaar lijdt het consumentenvertrouwen (zie duikeling Michigan consumer confidence expectations) extra onder door het vooruitzicht geregeerd te gaan worden door of een racist die vrouwen als enige recht het aanrecht geeft of, zoals de republikeinen zeggen, de leugenachtige Hillary, die alleen maar niet in de gevangenis komt door corruptie en hekserij.
Eind oktober begint men een voorschot te nemen op herstel vertrouwen na de verkiezingen. Men
houdt niet van een democratic sweep, maar die lijkt niet te komen, de
republikeinen houden het huis, maar verliezen de veldslag moddergooien om het
presidentschap en ook nog eens de senaat.
Het winstseizoen is begonnen en het
lijkt een ietwat moeizaam winstseizoen te worden, tenminste dat lees ik overal. De verwachte jaar
vooruit winst van de S&P steeg deze maand van 126 naar 130 omdat er een kwartaal met
slechte oliewinsten af gaat (als de olieprijzen constant blijven is de eind 2016 olieprijs 45% hoger dan eind 2015) en er een met beter bij gaat komen eindelijk. Er is
veel groter dan normale somberheid over de winsten, iedereen weet te vertellen
dat de winstverwachtingen veel te hoog zijn, niet in lijn met de komende
verelendung van secular stagnation.
Andere invloeden op de beurs:
-De recessiekansen op korte termijn
zijn gedaald.
-De rente stijgt, maar erg veel deerde
dat de dividend proxies afgelopen week niet. En zo veel hoort de rente ook niet
te stijgen. Ja, de FED gaat de rente verhogen in december, maar men gaat niet
overstappen naar een normaal tempo van verhogingen.
-Fiscale verruiming blijft nog weg, al
komt er geen verkrapping en dat houdt rentestijging tegen.
-De
inflatieverwachtingen gaan omhoog en daardoor de rente, maar dat zorgt voor een
steilere rentecurve, precies als de centrale banken willen (ze willen eindelijk
de banken, verzekeraars en indirect daarmee de pensioenfondsen helpen).
-De monetaire politiek zet niet meer in
op nog meer verruiming, maar nog wel op ver boven normale verruiming. Dat is
goed voor aandelen, maar niet goed voor de rente.
-De economische groei lijkt iets aan te
trekken in de VS richting 2-2,5% en in China gaat het beter. Zo links en rechts
lees je over enige groei van de wereldhandel (o.a. Morgan Stanley, de Baltic
Dry Index stijgt, vervoer over de rails ook, trucks gaat beter), over zwak
investeringsherstel. JP Morgan schrijft dat je in dit soort situaties de groei
onderschat, maar dat dit deze keer niet het geval is, omdat het zo moeilijk is
om krediet te krijgen. Dat is zo, maar de verwachtingen zijn nu zo laag. Strategas ziet een aantrekken van de geldgroei M2 en een eind aan de afname van de omloopsnelheid van geld in de VS, misschien komt er wel een hogere snelheid en dan zou economische groei hoger worden dan verwacht (en inflatie ook)
Dividendaandelen, onroerend goed horen veel waard te zijn als je gelooft in een
langdurig lage rente. Zelfs bij enige rentestijging blijft dit zo. Het wordt
pas anders als de FED een inflatieprobleem signaleert. Voorlopig blijft men
banger voor deflatie. Alleen in Engeland niet. Iets meer inflatie is en teken
van niet langer wegkwijnende pricing power.
Qua sectoren zie je dat het
enthousiasme voor tech ex Apple wat afneemt, farmacie/biotech te lijden heeft
van Clinton als president. Bankaandelen lijken in herstel, met industrials gaat
het wat beter. Cyclische aandelen hebben het de laatste tijd goed gedaan zonder
dat er een bijzonder winstherstel was dat dit ondersteunde. Dat moet nu wel gaan
gebeuren, anders geen bull markt.
Hogere olieprijzen (voorraden in de VS zijn hoger, maar door hoger verbruik is de oliemarkt toch minder ruim), zwak herstel wereldhandel
door o.a. Azië, iets betere investeringen, geen tegenwerking meer van voorraden
geven aan dat het mogelijk is. Geen 13% winstgroei in 2017 zoals de bottom up
voorspellingen jaar in jaar uit zeggen, maar wel 5%+. Dat is beter dan wat we
de afgelopen twee jaar gezien hebben, positieve verbetering van de trend,
waarop iets versterkt gereageerd hoort te worden. Voor 13% moet de gemiddelde
ISM in 2017 55 zijn, dat is wat veel van het goede. 52-53 lijkt mogelijk.
(plaatje Strategas. Na een periode van daling business sales is de trend sterk aan het verbeteren. dat helpt winstgroei)
Het basisscenario gaat uit van een normale
Halloweenrally, zoals vaak in een presidentsverkiezingsjaar iets uitgesteld.7% erbij
volgens MarketWatch Hulbert in de rest van 2016. Als de S&P de horde 2180
neemt, zal het hard omhoog gaan volgens hem.
Winstgroei kan verder blijven
tegenvallen, net als de afgelopen twee jaar. De lonen stijgen harder
De correlatie tussen aandelen en
obligaties is recentelijk positief geworden en als dit zo blijft, zal
rentestijging een beursstijging tegenwerken. Voorlopig ga ik nog steeds met de
optimisten mee, zoals de beleggingskaart aangeeft (in iets afgezwakte vorm, de
middenvariant zoals ik aangaf in http://beleggenopdegolven.blogspot.nl/2016/07/vierjaarstrend-s.html
)
15 oktober 2016
beleggingsnota 2017
dan maar naar youtube
eerst mijn samenvatting van onze beleggingsnota (2 minuten)
en daarna waarom we zwelgen in secular stagnation (3 1/2 minuut)
14 oktober 2016
De marmite crisis legt het inflatiegevaar door brexit bloot
Unilever trachtte de prijs van marmite met 10% te verhogen vanwege de daling van het pond, maar dat ging zo maar niet. Tesco weigerde te
betalen en zo verdween marmite, een smerig smakend goedje dat Engelsen en
Australiërs graag op hun brood smeren. Iets gemaakt van gist. Nieuw Zeeland had al
eerder zijn vegemite crisis en dreigde terug te moeten vallen op het Engelse
marmite http://beleggenopdegolven.blogspot.nl/2012/03/marmageddon-treft-nieuw-zeeland.html.
Marmite raakt het sentiment en Unilever verloor de publiciteitsoorlog.
Men mag geen marmite van de Engelsen afpakken. Misschien niet geheel toevallig
maken de Schotten nu ernst van een referendum om Engeland te verlaten om zo in
de Europese Unie te kunnen blijven. De marmite crisis komt hard aan en men
beseft dat een lager pond consequenties begint te hebben.
De brexiteers zeggen dat het sneller dan gedacht de goede kant op gaat
met Engeland. De export zal sterk groeien en herindustrialisatie komt dan op
gang. De herbalancering uit de niets producerende dienstensector naar de wel
producerende industrie zal een zegen zijn, hoopt men tegen alle economische
logica in. Londen gaat zwaar geraakt worden en de industrie zal vertraagd maar
beperkt gaan profiteren van het lagere pond.
De remainers en remoaners zien met lede ogen aan dat de angsten van het
remain kamp meer uitkomen dan de beloftes van het leave kamp.
project
fear beloofde vier dingen:
1) Pond zou
devalueren - Uitgekomen
2) meer
inflatie – gebeurt, maar men had niet gedacht dat dit zou gebeuren met lege
schappen in de winkels zoals in mislukte sociale heilstaten
3] Recessie-
dat is nog niet gebeurd, maar van uitstel komt niet zeker afstel
4] De
hypotheekrente zou stijgen- aanvankelijk was er rentedaling, maar nu
rentestijging door hogere inflatieverwachting
3 van de
vier angsten liijken uit te komen end at voordat artikel 50 in werking is
gesteld
Brexiteers
beloofden
-men zou
350 miljoen pond per week besparen door niet aan EU te betalen (niet gebeurd,
onzin getal gebleken)
-Men zou
snel en eenvoudig handelsverdragen sluiten met in de eerste plaats de VS maar
ook andere landen. Nee dus
-De EU zou
een schappelijke deal geven vanwege het tekort op de lopende rekening van het
VK met de EU- onwaarschijnlijk
De Brexit
loopt dus niet over rozen en dat terwijl de economische groei niet terugviel
omdat men nog steeds in de EU zit en nog niet te maken heeft met handelsmaatregelen.
Het is
door de val van het pond duidelijk dat de financiering van het tekort op de
lopende rekening van 6% van het BNP niet meer lukt, nu het animo om in Londen
te investeren weg is gezakt.
En
inflatie, dat is altijd al een zwak punt geweest van Engeland. Het pond
kwam uit de Tweede Wereldoorlog op 12
gulden en is nu nog 2,40 waard (€ 1,10). Die daling lijkt gewoon door te gaan
dankzij brexit.
Enige
reacties op de marmite crisis
·
They laughed when I changed all my GBP into
Marmite. They're not laughing now
13 oktober 2016
bereikbaar pensioen defined contribution daalt van 70% eindloon naar 50% eindloon bij huidige rente van niets tot nog lager
Zo langzaam aan komen de berekeningen los wat de huidige rente betekent voor je pensioen. Deze berekeningen worden in snel tempo slechter. De rente moet omhoog, anders is het afgelopen met de mogelijkheid om na het pensioen een goed inkomen te hebben.
Aon Hewitt berekende wat iemand met een modaal inkomen van 40 jaar kan verwachten als aanvullend pensioen als hij in een defined benefitregeling zit of defined contribution.
Bij de huidige lage rente zijn de verschillen heel groot. Dat is overigens niet alleen zo in Nederland. Verhalen in Engeland zijn nog onrustbarender. De met een bepaald bedrag te kopen lijfrente is sinds 2000 ruim gehalveerd. Voorlopig krijg je nog een aanzienlijk hoger bedrag dan in Nederland, maar dat verschil gaat bij de huidige rentestanden afnemen (daar bovenop: de oudjes die voor brexit kozen worden zwaar geraakt via hogere inflatie,) Sinds Thatcher bouwen de jongeren pensioenrechten op volgens defined contribution. De ouderen zitten nog in defined benefit. Voor die groep moeten bedrijven tot zes keer meer betalen aan pensioenopbouw. Die situatie bestaat nu bijna dertig jaar. Deze oudste defined contribution mensen hoopten over tien jaar met pensioen te gaan met een redelijk pensioen, maar dat zit er niet in. Ze zullen moeten leren leven met een laag pensioeninkomen en/of langer doorwerken.
In Nederland zijn de verschillen veel kleiner,maar toch. aon Hewitt berekende dat die modale 40-jarige bij defined benefit 887 euro pensioen op per maand tegen 687 euro bij defined contribution.
Sinds 2014 berekenen ze hun schattingen voor het te bereiken pensioen voor de modale mens. Die schattingen fluctueren enorm, vooral bij defined contribution natuurlijk. Door verhoging van de af te dragen pensioenpremie (vooral door werkgever) steeg eerst de verwachte pensioenuitkering, daarna zakte door de lagere uitkering het verwachte pensioen weer weg. In 2014 begon men met een verwachte 800 euro als aanvullend pensioen, dat daalde naar 579 euro door rente en fiscale maatregelen, daarna verhoogde men de veronderstelde pensioenpremies en de pensioenleeftijd en daardoor was er een herstel tot 818 euro. Door de rentedaling bladderde dat af tot 687 euro nu.
Die fluctuaties zijn onverdraaglijk groot en dat nog bij enorme verschillen in pensioenpremies.
Inclusief AOW krijg je dan straks volgens de huidige berekeningen 52% van je eindloon. Dat is bepaald niet de 70% die ons vroeger is voorgehouden.
Bij defined benefit zijn de verschillen in uitkering maar heel klein. men bouwt op via veel hogere pensioenpremies. Dit is in snel tempo onbetaalbaar aan het worden. Nog een paar jaar de huidige lage rentes en het defined benefitsysteem is dermate onbetaalbaar geworden dat het opgedoekt moet worden.
Dat hoeft dus niet. de overheid kan zorgen dat de rente stijgt door voldoende fiscale stimulering. De korte rente hoeft dan niet veel omhoog, maar de lange wel en dat redt de pensioenfondsen.
Aon Hewitt berekende wat iemand met een modaal inkomen van 40 jaar kan verwachten als aanvullend pensioen als hij in een defined benefitregeling zit of defined contribution.
Bij de huidige lage rente zijn de verschillen heel groot. Dat is overigens niet alleen zo in Nederland. Verhalen in Engeland zijn nog onrustbarender. De met een bepaald bedrag te kopen lijfrente is sinds 2000 ruim gehalveerd. Voorlopig krijg je nog een aanzienlijk hoger bedrag dan in Nederland, maar dat verschil gaat bij de huidige rentestanden afnemen (daar bovenop: de oudjes die voor brexit kozen worden zwaar geraakt via hogere inflatie,) Sinds Thatcher bouwen de jongeren pensioenrechten op volgens defined contribution. De ouderen zitten nog in defined benefit. Voor die groep moeten bedrijven tot zes keer meer betalen aan pensioenopbouw. Die situatie bestaat nu bijna dertig jaar. Deze oudste defined contribution mensen hoopten over tien jaar met pensioen te gaan met een redelijk pensioen, maar dat zit er niet in. Ze zullen moeten leren leven met een laag pensioeninkomen en/of langer doorwerken.
In Nederland zijn de verschillen veel kleiner,maar toch. aon Hewitt berekende dat die modale 40-jarige bij defined benefit 887 euro pensioen op per maand tegen 687 euro bij defined contribution.
Sinds 2014 berekenen ze hun schattingen voor het te bereiken pensioen voor de modale mens. Die schattingen fluctueren enorm, vooral bij defined contribution natuurlijk. Door verhoging van de af te dragen pensioenpremie (vooral door werkgever) steeg eerst de verwachte pensioenuitkering, daarna zakte door de lagere uitkering het verwachte pensioen weer weg. In 2014 begon men met een verwachte 800 euro als aanvullend pensioen, dat daalde naar 579 euro door rente en fiscale maatregelen, daarna verhoogde men de veronderstelde pensioenpremies en de pensioenleeftijd en daardoor was er een herstel tot 818 euro. Door de rentedaling bladderde dat af tot 687 euro nu.
Die fluctuaties zijn onverdraaglijk groot en dat nog bij enorme verschillen in pensioenpremies.
Inclusief AOW krijg je dan straks volgens de huidige berekeningen 52% van je eindloon. Dat is bepaald niet de 70% die ons vroeger is voorgehouden.
Bij defined benefit zijn de verschillen in uitkering maar heel klein. men bouwt op via veel hogere pensioenpremies. Dit is in snel tempo onbetaalbaar aan het worden. Nog een paar jaar de huidige lage rentes en het defined benefitsysteem is dermate onbetaalbaar geworden dat het opgedoekt moet worden.
Dat hoeft dus niet. de overheid kan zorgen dat de rente stijgt door voldoende fiscale stimulering. De korte rente hoeft dan niet veel omhoog, maar de lange wel en dat redt de pensioenfondsen.
12 oktober 2016
winstseizoen begint zeer slecht, maar komende kwartalen zouden beter moeten zijn
De eerste winstcijfers waren diepe teleurstellingen die met 10%+ daling werden beloond.
Goldman Sachs waarschuwt dat vier van de vijf indicatoren of winsten gaan meevallen negatief zijn. Dit bevestigt mijn collega's in Londen dat de winsten verder blijven tegenvallen en dat het niet veel wordt met aandelen, overigens ook geen ramp.
De verrassingen zijn tamelijk stabiel 3 tot 4%. Bedrijven weten al jaren in de VS de verwachtingen zo veel naar beneden te praten dat een en ander meevalt.
Is het deze keer anders?
Stort de beurs daarop in, mede uit angst voor een totale overwinning van de democraten met de president, de senaat en zelfs het congres?
Vooralsnog lijkt de economische groei aan te trekken. Dat hoort gunstig te zijn.
Blackrock
Fulcrum, Gavyn davies FT blog
Goldman Sachs
Kans op recessie enorm omlaag volgens FED model (credit spreads, yield curve)
Met China gaat het beter, de ramp met investeringen lijkt voorbij, ook autoverkopen omhoog
Strategas
Goldman Sachs waarschuwt dat vier van de vijf indicatoren of winsten gaan meevallen negatief zijn. Dit bevestigt mijn collega's in Londen dat de winsten verder blijven tegenvallen en dat het niet veel wordt met aandelen, overigens ook geen ramp.
De verrassingen zijn tamelijk stabiel 3 tot 4%. Bedrijven weten al jaren in de VS de verwachtingen zo veel naar beneden te praten dat een en ander meevalt.
Is het deze keer anders?
Stort de beurs daarop in, mede uit angst voor een totale overwinning van de democraten met de president, de senaat en zelfs het congres?
Vooralsnog lijkt de economische groei aan te trekken. Dat hoort gunstig te zijn.
Blackrock
Fulcrum, Gavyn davies FT blog
Goldman Sachs
Kans op recessie enorm omlaag volgens FED model (credit spreads, yield curve)
Met China gaat het beter, de ramp met investeringen lijkt voorbij, ook autoverkopen omhoog
Strategas
9 oktober 2016
samenvatting financieel economisch nieuws van de afgelopen week
Er was veel economisch, financieel en
politiek nieuws en geroddel.Zeer goed economisch nieuws in de VS, een flash crash van het pond en een nieuw schandaal rond Trump.
De S&P deed op dat al verbazend weinig (Trumps capriolen zijn nog niet verwerkt). Er is sectorrotatie uit dividend proxies en dat hindert koersstijging voor de hele beurs. De angsten rond Deutsche Bank namen af, o.a. door appetite van grootaandeelhouder Qatar voor meer aandelen. En omdat de olieprijzen weer oplopen kan dat ook. Men verwacht nu echt dat de OPEC tot productiebeperking gaat besluiten.
(plaatje Doug Short van de S&P500)
De eerste week van de maand brengt de belangrijkste
economische indicatoren:
- · de werkgelegenheidsgroei in de VS (156.000, minder dan verwacht, maar inclusief opwaartse herziening vorige maand goed genoeg om de FED op het pad van renteverhoging te houden; de werkloosheid liep 0,1% op naar 5% omdat meer mensen naar werk gingen zoeken, de arbeidsparticipatiegraad ging omhoog, maar de werkloosheid steeg erg veel onder de jongeren (onduidelijk of dit ruis is); de lonen stegen 0,2% ofwel 2,6% op jaarbasis, wat men bemoedigend vond, net als de stijging van de gewerkte uren per werkweek; dat is een leading indicator evenals de daling van de werkloosheidsduur per (langdurig) werkloze afgelopen maand)
- · de ISM’s. Die voor de industrie kwam met 51,5 overtuigend weer boven 50 uit. Nieuwe orders van 49 naar 55+. De ISM non manufacturing vloog omhoog naar 57,1 na de vorige maand een flinke duikeling gemaakt te hebben. De dienstensector groeit dus flink, in lijn met 3%+ economische groei. Een en ander is opwaartse groeiverwachtingen aan het veroorzaken.
- Wereldwijd trokken de PMI's goed aan, zie plaatje van Strategas
(nog het meest in het VK)
Autoverkopen in de VS vielen mee, initial claims voor werkloosheid daalden tot extreem lage niveaus,
Vrijdagochtend ging in Japan het Engelse pond 9% onderuit (bijna net zo erg als het dieptepunt van -12% na de brexitstemming). Stop loss verergerde een en ander. Er was geen duidelijke aanleiding, Hollande kreeg de schuld dat hij ook voor een harde Brexit ging nadat Theresa May al eerder zo iets beloofd had (rond maart wordt artikel 50 in werking gezet en men stuurt niet aan opeen Noorwegen/Zwitserlandoplossing). De schade werd grotendeels gerepareerd bij het pond, maar de geest is uit de fles. Inflatieverwachtingen omhoog, men repatrieert geld weg uit Engeland, de rente stijgt. Het bedrijfsleven leent zich op het ogenblik te pletter, de Bank of England koopt hier minder dan 10% van.
De rente steeg verder op niet overtuigend ontkende geruchten dat de ECB minder leningen gaat opkopen, de Bank of England gezien het meevallende nieuws even pauzeert en op meer geloof dat de FED de rente in december gaat verhogen. Het macronieuws wijst eveneens op hogere rente. Meer groei en inflatie.De dividend proxies kregen klappen, goud ook en dat wijst op plotseling een sterk geloof in een stijgende rente.
In India verlaagde men de rente met 0,25% op basis van lagere (voedsel)inflatie
De Tankan was ongeveer hetzelfde en dat houdt japan op het deflatoire pad met weinig economische groei.
Trump maakte het zelfs voor zijn doen te bont met uitlatingen over vrouwen dat hij ze moest grijpen omdat het kon vanwege zijn machtige positie, tot de verbeelding sprekend wat er zou gebeuren als Trump president zou worden. Bij de wedkantoren daalden zijn kansen bijna 10% tot ongeveer 20%.
de Amerikaanse presidentsverkiezingen
Ik ben een paar dagen geleden naar een
seminar van T Rowe Price gegaan. Daar sprak Willem Post over de Amerikaanse
verkiezingen.
Hij kwam moeilijk op gang. Hij maakte
duidelijk dat de Amerikaanse president machtig was, niet geheel onbekend
overigens. Hij kan op eigen houtje een oorlog beginnen en hoeft pas na 60 dagen
toestemming te krijgen van het parlement.
Daarna ging het beter, hij ging uit eigen
ervaring vertellen over Hillary en Jeb Bush. Over Nixon die in het Witte Huis
bij de Clintons op bezoek ging en daarna aan de pers vertelde dat Hillary de
broek aan had en dat zij die flierefluiter van een Bill op het rechte pad voor
Amerika zou houden. Hillary begon haar carrière met een van de officieren van
justitie in het kader van Watergate, toch was Nixon positief over haar. Zij is
de generaal, veel agressiever gebleken dan Obama. Ik dacht: die defensie-uitgaven
gaan dus omhoog, zowel bij winst van Trump als Clinton. Hillary is populair bij
de zuidoostelijke staten met veel militairen.
Hillary heeft het beste cv ooit van
een presidentskandidaat, opgebouwd over de nodige decennia. En daarmee ook de
ballast: minstens zeven ernstige schandalen, ze is het toppunt van de status
quo, de gevestigde orde.
Daartegenover staat Trump, zonder
politieke ballast, brandschoon (…, daar kan je anders over denken). Hij is de
pitbull, de enige die de Amerikaanse middenklasse zijn oude glans kan
teruggeven. Hij gaat de kolenmijnen weer openen, want climate change is onzin,
kolen zijn het goedkoopste om elektriciteit te maken. Hij brengt de simpele,
goed verdienende baan in de industrie weer terug. Hij heeft zichzelf rijk
gemaakt, betaalde geen belasting en nu houdt hij de Amerikaan voor: nu ga ik
dit voor jullie doen, jullie gaan meer verdienen en minder belasting betalen!
Ik laat jullie baan niet meer inpikken door die buitenlanders! Ze moeten
betalen om op de Amerikaanse markt te komen en voor militaire bijstand.
Een woeste kandidaat, impulsief, maar
anders komt er geen verandering. Men vergeeft hem daarom bijna alle onbesuisde
uitlatingen.
Een sterke kandidaat die een heel
leger aan gerenommeerde republikeinse kandidaten oprolde. Jeb Bush, de
uitstekende gouverneur van Florida, was kansloos.
Post had afgelopen jaar een
persconferentie met Jeb Bush. Elke journalist mocht één vraag stellen. Post
vroeg hoe Bush over Syrië dacht. Hij gaf
een gedetailleerd, zeer kundig antwoord van 18 minuten. Trump pakt dat anders aan,
die is klaar in 18 secondes: bomb the hell out of them, it can so much better.
Dat spreekt de kiezers meer aan.
Verder:
Trump en zijn ontboezemingen over
vrouwen in een bus, een dikke tien jaar geleden, vlak na zijn huwelijk. Een
ramp voor zijn campagne, alweer.
Die Trump toch. Italiaanse kiezers
zouden en masse vanwege zijn aanbidding van vrouwen voor hem kiezen, maar de
preutse Amerikaanse conservatieve dames twijfelen nu enigszins. Menige dominee
roept dat ze niet moeten bezwijken voor de lokroep van de duivel, het evil van
Hillary, maar ze raken minder overtuigd van de goede kanten van Trump. Hij
bewijst zich wel als pitbull die een en ander wel naar zijn hand kan zetten.
Bill Clinton en Kennedy waren veel grotere schavuiten op dat terrein, maar
Trump kan dat nu moeilijk uitbuiten, wat hij wel van plan was.
Zo lang Trump in de opiniepeilingen
duidelijk leidt in Ohio (overigens nu niet meer duidelijk), blijft een overwinning van Clinton onzeker. Ohio
stemde in 93% van de keren op degene die president werd. Amerika is toe aan een
vrouwelijke president.
Het vicepresidentdebat werd gewonnen
door Pence. Dat veranderde de kansen nooit. 40% van de potentiële kiezers kan
niet noemen wie de vicepresidentskandidaten zijn.
Men haalt Brexit aan dat het kan
verkeren. Toch denk ik dat de uitlatingen over vrouwen door Trump catastrofaal
zijn voor zijn kansen. Maar wat gaf mij in de weken het idee dat Brexit zou
winnen? De dapper stemmende oude dames die in de reportages riepen over Brexit:
out! out! out! met een triomfantelijke lach. Nu zie je ze (inclusief
jongedames) verbeten reageren met die Trump is a bastard. Hij is te impulsief, hij
maakt misbruik van zijn macht.
De presidentsverkiezing zou leiden tot
daling van het vertrouwen in Amerika. Onzekerheid. Die hoort weg te zijn na 8
november. Zelfs dat is onzeker, vooral als Trump verliest maar wel de popular
vote heeft (meer stemmen landelijk, maar minder kiesmannen). Hij trekt zich dan
nog moeilijker terug dan Gore (uiteindelijk elegant) deed in 2000. Maar
basisscenario is dat Hillary afgetekend wint qua kiesmannen. De senaat gaat dan
waarschijnlijk ook naar de democraten, misschien vanwege de doorslaggevende
stem van de vicepresident bij patstelling. Het congres blijft republikeins, voor
iets anders zou een stemverschuiving van 7% nodig zijn.
Abonneren op:
Posts (Atom)

































