Het Parool gaf in het eerste deel van de serie: crisis? Welke crisis? het woord aan de voormalige ABN (Amro) bankier Dolf van den Brink het woord ("Volgende recessie is al in de maak"). Hij is de door en door fatsoenlijke, aardige, ouderwetse bankier die sinds 2002 hoogleraar is, toen zijn collega's zijn weinig op winst beluste gedrag niet meer konden tolereren en hij zelf het gedrag van zijn ex collega's nog minder. Ik ken van den Brink een beetje van een oude sinterklaastraditie. De mensen van de ABN nodigden ons (de mensen van het GAK/PVF die in aandelen en effecten belegden) elk jaar uit voor een sinterklaaslunch.Die was ontstaan uit het vieren dat de coupons etc geknipt waren. De lunch moest op de Vijzelstraat op niveau gevierd worden, in de koningszaal. Om die zaal te mogen reserveren moest een hoge ome de lunch voorzitten. Enkele jaren was dit Dolf van den Brink. Deze traditie is inmiddels zo'n dikke tien jaar ter ziele, maar ik denk er nog steeds met genoegen aan terug.
Van den Brink ziet de economische ellende nog verergeren in Europa. De financiële ellende van de PIGS is nog lang niet afgelopen. Onze economie hangt van wishful thinking aan elkaar. Er komt een tweede crisis veroorzaakt door eeen schok (hiervoor is de wereld nu erg gevoelig) door het uitvallen van het aanbod(de eerste kwam door een verlamming van de vraag), een sluipcrisis die de nodige jaren zal duren (=winter in de Kondratieffgolf zet door). Het Westen staat hier machteloos tegen: zowel de overheid als het bankwezen liggen op apegapen.
Het westen is zijn macht in snel tempo kwijt aan het raken aan Azië en daar heeft de VS veel moeite mee (Europa is er al aan gewend dat het de macht kwijt is). De opkomst van Azië is de reden dat van den Brink het artikel toch positief kan afsluiten: "Voor de lange termijn ben ik optimistisch. Als mensheid slagen we er steeds beter in welvarender en gelukkiger te worden, alleen gaat het met pieken en dalen. En in die dalen kan het knap vervelend worden."
Ik kijk heel wat positiever tegen de wereldeconomie aan. 80% van de wereld heeft het ongekend goed en alleen wat zeurpieten in Europa en nog even in de VS zitten te klagen over slechte tijden en crisis. In Azië moet je al uitleggen wat je bedoelt met de huidige crisis in de wereldeconomie, omdat ze zich die nauwelijks meer voor kunnen stellen.
Achtergrond bij Beleggen op de golven Waar zijn we op de golven? Waarom gaan de aandelenkoersen al lang zo veel omhoog? N.B. dit blog is à titre personnel en hoeft de visie van BMO Global asset Management niet weer te geven
22 december 2010
Nasdaq los van Japanse vloek

De Nasadq is niet langer het scenario vande Japanse Nikkei aan het volgen met een vertraging van 41 kwartalen (zie plaatje). De Nasdaq volgde het Japanscenario nog beter dan de S&P500. Van 1995 tot 2003 was het verband Nasdaq met de Nikkei van een dikke tien jaar daarvoor heel sterk. Daarna hesrtelde de Nasdaq beter dan de Nikkei, maar door de kredietcrisis kwam de Nasdaq toch weer dicht bij het pad van de Nikkei van tien jaar daarvoor. Daaarna is de Nasdaq het opnieuw beter aan het doen dan de Nikkei. Vooral sinds augustus (Jackson Hole en de belofte van QE2) is de Nasdaq het opnieuw veel beter aan het doen. Dat is maar goed ook, anders zou de Nasdaq moeten beginnen aan een duik van de nodige tig %, zoals eigenlijk hoort in het Nieuwe Normaal. Kennelijk is de Nasdaq toch wat ouderwets oud normaal.
21 december 2010
Meer dan een triljoen (1000 miljard) ETF/FED
Er werden vandaag enige mijlpalen overschreden: de FED heeft door de aankopen van gisteren nu meer dan $1000 miljard (een triljoen volgens de Amerikanen, wij vinden het maar een biljoen) aan Amerikaanse staatsleningen in bezit.
Ook de totale waarde van ETF's in de VS overschreed gisteren het bedrag van $ 1000 miljard.
De S&P staat nog maar 20% onder de all time high en is nu op het niveau bij het faillissement van Lehman brothers.
Ook de totale waarde van ETF's in de VS overschreed gisteren het bedrag van $ 1000 miljard.
De S&P staat nog maar 20% onder de all time high en is nu op het niveau bij het faillissement van Lehman brothers.
De top 10 bla bla woorden volgens Linked in

Linked in had de meest gebruikte wollige bla bla woorden om je linked in profile op te pimpen in 2010 geteld. Ze hebben er ook een wereldwijde kaart van gemaakt. (http://blog.linkedin.com/2010/12/14/2010-top10-profile-buzzwords/)
Noord Amerika/ Australië missen ervaring, Europa heeft gebrek aan innovatie, in Engeland is iedereen in slaap gevallen, in Brazilië/India is er vreemd genoeg gebrek aan dynamiek.
De top tien in de VS:
1.Extensive experience
2.Innovative
3.Motivated
4.Results-oriented
5.Dynamic
6.Proven track record
7.Team player
8.Fast-paced
9.Problem solver
10.Entrepreneurial
Linked in beveelt aan je resumé te etnisch cleansen voor dit soort clichés. Je kunt ook denken dat je ze alle tien moet hebben, liefst wat vermomd met andere wollige taal. Of je kunt gokken op runners up zoals: Social Media Evangelist. Zonder 2,3,4,6,9 kun je het schudden bij een sollicitatie, zo meldt men (of althans, bijna niemand vergeet bij een sollicitatie die punten, of zoals de Engelsen zeggen, dan ben je niet actionable).
Ik heb nog geen lnked in profiel, maar kennelijk moet ik zo beginnen: I would also like to say my entrepreneurial spirit in this dynamic and fast-paced business shows that not only am I a team player but also a motivated individual with a results-oriented proven track record and extensive experience as a innovative problem solver.
Of, als je een baan wil, zeg het dan wat korter, zo wordt aanbevolen: "I’m Great, Hire Me.”.
20 december 2010
De groei trekt aan in de VS


De laatste weken tuimelen de opwaartse groeibijstellingen van de groei van de VS in 2011 over elkaar heen. De belangrijkste indicator hiervoor is de verbetering van de retail sales. De trend is omhoog en in lijn met de verbetering van het beschikbare inkomen (zie plaatjes van Benderly). Daar reageert de ISM altijd gunstig op (afgelopen week gingen de voorlopers zoals de Phillyfed flink omhhog). De ISM zal echter niet lang omhoog kunnen gaan, omdat de korte termijn groei van de retail sales de laatste maanden te ver uitstijgt boven de trend en er dan een terugslag moet komen, wel iets minder fel dan in 2010.
Het belangrijkste is dat de trend (12 maands) omhoog blijft en dat kan alleen als de werkgelegenheidsgroei aantekt in de komende tijd. Dan blijven de autoverkopen verbeteren en ziet het er ook naar uit dat de huizenbouw weer gaat aantrekken. Goldman Sachs ziet vanaf volgend jaar de huizenbouw mooi aantrekken (vooral vanaf het tweede kwartaal, maar ook al in het eerste). Die groei van de verwachte huizenbouw komt plotseling opzetten (de leading indicators hiervoor zijn nog niet best). Het kan optreden, omdat er voor het eerst sinds de kredietcrisis weer een groei van de huishoudens aan het optreden is. Het niveau van de huizenbouw is zo laag, dat het goed groeien is van die niveaus.
Een en ander wijst op een groei van minstens 4% in 2011 in de VS, misschien eerder richting 5%.
2004/5=2010/11 voor AEX


Niet alleen het koersverloop van de S&P500 lijkt erg op dat van zes jaar geleden, maar ook voor de AEX geldt dit.
De stijging van de winstverwachtingen een jaar vooruit was in 2004 lang niet zo onstuimig als in 2010. In 2005 gingen de winstverwachtingen overigens wel flink omhoog. Die flinke stijging van de winstverwachtingen (ook die voor de lange termijn) maakt het plausibel dat de beurs de verbeterde winstverwachtingen onvoldoende heeft verdisconteerd, er was onderreactie in 2010 op het goede winstnieuws. De winstverwachtingen zijn nu ook hoger en de rente lager, dat geeft ook ruimte voor een verdere koersstijging in de fase EF.
update vierjaarscyclus


Net als vorige maanden denk ik dat we in de fase EF zitten. Dat is een zeer gunstige fase voor aandelen. Net als in 2004-2005 zou die kunnen duren tot ongeveer april volgend jaar (d.w.z. een lange fase EF).
Dit jaar zagen we heel vaak dat de eerste helft van de maand goed was en de tweede helft slecht. Voor december zou dat niet horen te gebeuren. Gemiddeld was er sinds 1896 een kerstrally van zo'n 4%, zie het plaatje van Crossing Wall Street (Elfenbein).
Een pauze in de stijging van EF is mogelijk, maar het hoeft niet. Het economisch nieuws uit de VS is erg goed de laatste tijd en het gaat erg goed met de winstschattingen. Dat zit nog niet voldoende in de koersen. Vermoedelijk is die onderreactie te wijten aan de euro staatsleningencrisis.
Als die euro staatsleningencrisis niet verergert en de huizenmarkt in de VS nu gaat aantrekken (daar begint het op te lijken), dan kan de stijging van aandelen zo groot worden dat het als fase AB lijkt.
19 december 2010
Leading Indicators in VS alle omhoog ex huizenmarkt

Alle onderdelen van de leading inidcators van de VS zijn nu omhoog. Halverwege het jaar spijbelden er diverse indicators, maar nu zijn ze allemaal omhoog, behalve die voor de huizenmarkt. De grote switch is supplier deliveries, van flnk negatief enkele maanden geleden naar flink positief. dat betekent dat de voorraden niet zo negatief gaan bijdragen dan eerst gevreesd.
Het herstel uit de Great Recession is daarmee normaal met uitzondering van de huizenmarkt. Dat blijft een droevig verhal. Ik hoop en verwacht dat de huzienmarkt echt gaat herstellen vanaf de tweede helft van volgend jaar, maar daar kan in gemakkelijk nog een jar te vroeg mee zijn. Als de huizenmarkt herstelt, dan wordt 2012 ook een goed jaar, als dat niet gebeurt wordt het moeilijk voor Obama om herkozen te worden.
Plaatje is van ecompics, een site met goede plaatjes voor de economie van de VS.
Inflatie of deflatie in de huidige Kondratieffgolf?
Bij de bespreking of er hoge inflatie dan wel deflatie in de komende jaren zal optreden was de Kondratieffgroep van het VBA (Ballendux, van Duijn, Menco, de Vaan, Vermeulen,van de Voort, Willemsen) was men minder bang voor deflatie dan vorig jaar.
Van Duijn bleef de sterkste inflationista en bleef geloven in hogere inflatie op termijn door het gebrek aan werkenden over enige tijd. Hun lonen moeten fors omhoog. De staat moet inflatie maken om alle uitkeringen te kunnen doen aan gepensioneerden. Hogere grondstoffenrpijsstijging vanwege het stijgend verbruik van de opkomende landen.
Menco is nog steeds de grootste deflationista, maar lang zo erg niet als vorig jaar. Hij blijft relatief somber over econische groei (niet als enige) en ziet door de lage bezettingsgraad en hoge werkloosheid zeer lage inflatie en misschien enige deflatie, maar lang zo erg niet als vorig jaar.
Ik zelf ben het afgelopen jaar overgeloen van het kamp van de deflationistas naar de inflationstas. De hoofdreden is het gemak waarmee de FED, de Bak of England en de Bank of Japan mog eens overgingen tot monetaire verruiming (quantitative easing) terwijl de economie al uit de recessie was. Het is gewoon te verleidelijk om geld te drukken. Banken staan nu bol van de vrije reserves en kunnen plotseling bijna oneindig krediet gaan verschaffen als ze dat willen en er vraag voor is. Dat zal niet op korte termijn gebeuren (eerst moet het kapitaal van de banken nog aansterken voor Basel III en de vraag is er voorlopig ook nog niet), maar over enkele jaren (1,2,3,4?) heeft dit grote kans om zich voor te doen. Dan krijgt men een sterk oververhitte economie waarin de inflatie flink kan stijgen. De overheid zit met grote tekorten en vindt inflatie daarom niet erg (bij inflatie daalt schuld/BNP voor de overheid pijnloos). De bouw heeft jaren vrijwel stil gelegen in het westen en huren kunnen plotseling veel gaan stijgen bij aantrekken van de vraag bij een goede groei van de werkgelegenheid (een waarschijnlijk scenario voor de VS). De overheid zal zijn best doen om inflatie te creéren via verhoging van belastingen als de BTW (zo heeft het VK zijn flinke inflatie gekregen). Geld bijdrukken leidt tot een zwakkere munt en zo tot importinflatie (zie eveneens het VK).Er ontstaat plotseling inflatie van flinke omvang.
Dat is niet mijn basisscenario, ik zie de eerste twee jaar geen inflatie van betekenis in het Westen omdat de bezettingsgraad zo laag is en de werkloosheid hoog (dus geen hoge loonstijging maar wel doorgaande kostenbesparingen) en de productiviteitsstijging betrekkelijk hoog is. Maar daarna is er wel degelijk een flink inflatiegevaar. Als men elkaar gaat beconcurreren op kostenbesparingen/ productiviteitstijging zoals Duitsland wil, zal de inflatie laag blijven. Electoraal zal de vergrijzende kiezer ook geen inflatie willen, want dan krijgt hij het relatief slecht. Daardoor kan de inflatie in veel Europese landen de komende circa acht jaar laag blijven. In de VS ligt dat minder duidelijk, daar is het electoraat door hun individuele schuldenlast veel meer uit op inflatie. Ook dreigt daar meer inflatie vanuit de geldpers en de huren (door de demografie).
Vanuit de opkomende landen komt eveneens inflatie over enkele jaren. Voorlopig zorgen goedkope importen en diensten uit China, India etc voor deflatoire druk die de inflatoire druk vanuit hogere grondstoffen compenseert. Na ongeveer 2015 neemt de deflatoire druk vanuit China af, omdat de beroepesbevolking dan niet meer groeit (de enorme groei van het aantal werkenden inde industrie en diensten in China en veel opkomende landen was en is deflatoir, maar als die toevloed van het aantal werkenden afneemt dan verandert de zaak. Voorlopig is de demografie alleen zwak in China,Korea, Oost Europe en niet in de andere belangrijke opkomende landen). Vanaf 2015 dreigt de deflatoire druk van lage importprizen voor geoderen en diensten het af te leggen tegen de inflatoire druk van hogere grondstoffenprijzen.
Zeer belangrijk voor inflatie is of de kosten voor medische zorg en andere zorg voor ouderen in de hand gehouden worden (weinig kans, medische zorg wordt vreselijk duur met individuele gentherapie en andere zorg ook). Marktwerking zal nodig zijn om de kosten enigzins in de hand te houden. Electoraal zal men voor ruime zorg blijven kiezen (maar niet voor de groepen die niet stemmen in de VS zoals we vorig jaar zagen), totdat de jeugd (niet georganiseerd, zwak ten opzichte van de gevestigde belangen) het eindelijk niet meer neemt. Dat duurt vermoedelijk nog wat langer dan acht jaar. Dat speelt als de babyboomers 80+ wordt en veel zorg nodig heeft. Dat worden moeilijke tijden volgens Ter Veer en mij.
Eindconclusie: voorlopig lijkt er weinig (minder dan vorig jaar) kans op sterk stijgende of dalende inflatie, maar hoge inflatie is wel een belangrijk staartrisico.
Van Duijn bleef de sterkste inflationista en bleef geloven in hogere inflatie op termijn door het gebrek aan werkenden over enige tijd. Hun lonen moeten fors omhoog. De staat moet inflatie maken om alle uitkeringen te kunnen doen aan gepensioneerden. Hogere grondstoffenrpijsstijging vanwege het stijgend verbruik van de opkomende landen.
Menco is nog steeds de grootste deflationista, maar lang zo erg niet als vorig jaar. Hij blijft relatief somber over econische groei (niet als enige) en ziet door de lage bezettingsgraad en hoge werkloosheid zeer lage inflatie en misschien enige deflatie, maar lang zo erg niet als vorig jaar.
Ik zelf ben het afgelopen jaar overgeloen van het kamp van de deflationistas naar de inflationstas. De hoofdreden is het gemak waarmee de FED, de Bak of England en de Bank of Japan mog eens overgingen tot monetaire verruiming (quantitative easing) terwijl de economie al uit de recessie was. Het is gewoon te verleidelijk om geld te drukken. Banken staan nu bol van de vrije reserves en kunnen plotseling bijna oneindig krediet gaan verschaffen als ze dat willen en er vraag voor is. Dat zal niet op korte termijn gebeuren (eerst moet het kapitaal van de banken nog aansterken voor Basel III en de vraag is er voorlopig ook nog niet), maar over enkele jaren (1,2,3,4?) heeft dit grote kans om zich voor te doen. Dan krijgt men een sterk oververhitte economie waarin de inflatie flink kan stijgen. De overheid zit met grote tekorten en vindt inflatie daarom niet erg (bij inflatie daalt schuld/BNP voor de overheid pijnloos). De bouw heeft jaren vrijwel stil gelegen in het westen en huren kunnen plotseling veel gaan stijgen bij aantrekken van de vraag bij een goede groei van de werkgelegenheid (een waarschijnlijk scenario voor de VS). De overheid zal zijn best doen om inflatie te creéren via verhoging van belastingen als de BTW (zo heeft het VK zijn flinke inflatie gekregen). Geld bijdrukken leidt tot een zwakkere munt en zo tot importinflatie (zie eveneens het VK).Er ontstaat plotseling inflatie van flinke omvang.
Dat is niet mijn basisscenario, ik zie de eerste twee jaar geen inflatie van betekenis in het Westen omdat de bezettingsgraad zo laag is en de werkloosheid hoog (dus geen hoge loonstijging maar wel doorgaande kostenbesparingen) en de productiviteitsstijging betrekkelijk hoog is. Maar daarna is er wel degelijk een flink inflatiegevaar. Als men elkaar gaat beconcurreren op kostenbesparingen/ productiviteitstijging zoals Duitsland wil, zal de inflatie laag blijven. Electoraal zal de vergrijzende kiezer ook geen inflatie willen, want dan krijgt hij het relatief slecht. Daardoor kan de inflatie in veel Europese landen de komende circa acht jaar laag blijven. In de VS ligt dat minder duidelijk, daar is het electoraat door hun individuele schuldenlast veel meer uit op inflatie. Ook dreigt daar meer inflatie vanuit de geldpers en de huren (door de demografie).
Vanuit de opkomende landen komt eveneens inflatie over enkele jaren. Voorlopig zorgen goedkope importen en diensten uit China, India etc voor deflatoire druk die de inflatoire druk vanuit hogere grondstoffen compenseert. Na ongeveer 2015 neemt de deflatoire druk vanuit China af, omdat de beroepesbevolking dan niet meer groeit (de enorme groei van het aantal werkenden inde industrie en diensten in China en veel opkomende landen was en is deflatoir, maar als die toevloed van het aantal werkenden afneemt dan verandert de zaak. Voorlopig is de demografie alleen zwak in China,Korea, Oost Europe en niet in de andere belangrijke opkomende landen). Vanaf 2015 dreigt de deflatoire druk van lage importprizen voor geoderen en diensten het af te leggen tegen de inflatoire druk van hogere grondstoffenprijzen.
Zeer belangrijk voor inflatie is of de kosten voor medische zorg en andere zorg voor ouderen in de hand gehouden worden (weinig kans, medische zorg wordt vreselijk duur met individuele gentherapie en andere zorg ook). Marktwerking zal nodig zijn om de kosten enigzins in de hand te houden. Electoraal zal men voor ruime zorg blijven kiezen (maar niet voor de groepen die niet stemmen in de VS zoals we vorig jaar zagen), totdat de jeugd (niet georganiseerd, zwak ten opzichte van de gevestigde belangen) het eindelijk niet meer neemt. Dat duurt vermoedelijk nog wat langer dan acht jaar. Dat speelt als de babyboomers 80+ wordt en veel zorg nodig heeft. Dat worden moeilijke tijden volgens Ter Veer en mij.
Eindconclusie: voorlopig lijkt er weinig (minder dan vorig jaar) kans op sterk stijgende of dalende inflatie, maar hoge inflatie is wel een belangrijk staartrisico.
18 december 2010
Vooruitzichten werkgelegenheidsgroei VS verbeteren plotseling

De afgelopen week verbeterden de vooruitzichten voor de groei in de VS flink. Niet alleen kwam het verlengen van de belastingverlagingen erdoor waardoor er plotseling geen sprake meer was van tegenwind door overheidsbezuinigingen in 2011, maar ook waren de retail sales erg goed. Hiermee samenhangend verbeterden de vooruitzichten van het midden- en kleinbedrijf (NFIB survey) en het CEO survey. Beide surveys geven plotseling aan dat de werkgelegenheid gaat groeien in 2011, veel meer dan enkele weken terug nog gedacht (plaatjes Strategas).
De groei van de werkgelegenheid kan ook weer niet zo geweldig goed worden, daarvoor is het niveau van investeringen en de groei in het afgelopen jaar nog te laag geweest, maar het ziet er plotseling wel beter uit.
Ontdekkingen genoeg voor terugkeer optimisme VS

Strategas zat te treuren dat de koerswinstverhoudingen zo terug gelopen zijn,terwijl de rente en inflatie zo laag zijn. Er zijn dan ook de nodige onzekerheden en de overheid is erg onaardig tegen drie belangrijkse sectoren in de economie (de financials, farmacie en energie).
Het vertrouwen moet terugkomen en dat kan als Amerika weer in vooruitgang gaat geloven. Strategas had bovenstand lijstje van belangrijke uitvindingen. Zo rond deze tijd moeten er weer een hele reeks zijn. Wat dat is weet je meestal niet, dat blijkt pas decennia later. Die uitvindingen waren er al de nodige decennia voor het gebruik ervan een hoge vlucht nam. Nu hebben we al een bepaalde indruk (DNA gen therapie, iPhones/pads en soortgelijke gadgets, spraakherkenningstoepassingen, Facebook, Google search, elektrische auto, duurzame energie doorbraken zoals zonne-energiedoorbraken, batterijen die lang meegaan), maar het blijft gissen.
Dat zou genoeg zijn voor vertrouwen, maar de VS is niet meer zo dominant in inovaties als het was in de jaren 90.
Het vertrouwen is er nu in Emerging Markets en veel minder in de VS, laat staan in europa buiten de Scandinavische tijgers en Duitsland.
Het komt terug als de groei hoog is doordat de werkloosheid daalt. Dat is het meest normale scenario, niet dat van het nieuwe normaal. Er zijn genoeg mogelijkheden om de ontdekkingen van de laatste tijd om te zetten in innovaties die winst opleveren. Maar het zijn wel de Emerging Markets die overal de wind mee hebben: die van de convergentie naar de welvaart van ons via een groeiende middenklasse, urbanisatie en goed niet corrupt bestuur, verbeterend onderwijs etc, lage schulden en hoge besparingen en vooral de gunstige demografie met een sterk stijgende groei van deberoepsbevolking tegen een minder zware kinder- en ouderenlast.
Het Westenn pikt zijn graantje echt wel mee met de opkomst van de belangrijke Emerging Markets en vooral van het in gang zetten van winstgevende innovaties (zie Apple en dieverse aanstormende bedrijven.
David Bowie veroorzaakte kredietcrisis

Er is nu een commissie van republikeinen en democraten aan het uitzoeken waardoor de kredietcrisis is ontstaan. De republikeinen hebben nu voortijdig hun versie laten uitlekken: het was de overheid die via Fannie Mae en Freddie Mac de burgers opstookte om een huis te kopen via subprime hypotheken. Niks te ingewikkelde constructies van banken die te veel leveragden, nee het is de overheid.
Democraten en mensen die tot tien kunnen tellen bestrijden deze versie (Fannie Mae en Freddie Mac waren behoorlijk conservatief, pas aan het eind van de subprime hypotheken hype begonnen ze ook mee te doen). In ieder geval zorgt het voortijdig lekken van de republikeinen dat er geen algemeen geaccepteerde versie voor het onststaan van de kredietcrisis gaat komen volgende maand.
Eigenlijk is men er al een hele tijd uit wie de kredietcrisis heeft veroorzaakt: het is David Bowie (http://www.mirror.co.uk/celebs/news/2009/01/12/david-bowie-s-back-catalogue-bonds-may-have-started-the-credit-crunch-115875-21036649/).
David Bowie vond in 1997 securitisering uit. Hij vond uit hoe hij via securitisering van Bowie Bonds de inkomsten uit de toekomst van zijn muziek nu al kon incasseren. Hij kreeg dan wel niet de royalties van zijn muziek, maar hij had nu al de opbrengste van de Bowie Bonds. De innovatie van David Bowie zorgde voor navolging en zo ontstond securitisering van van alles en nog wat. Zonder David Bowie was de kredietcrisis niet gebeurd, of in ieder geval, het was later gebeurd.
17 december 2010
kredietcrisis ebt heel langzaam weg


Plaatjes van Bianco voor de VS
Commentaar Bianco: bedrijfsleningen zitten op record volume, maar de rest niet. Vooral nieuwe asset backed securities (vooral hypotheken, credit cards) lopen helemaal niet meer. Zoals we in ons boek al beschreven is de plotselinge drooglegging van deze markt, securitisering van hypotheken en credit card leningen, autoleningen etc, de hoofdreden waarom kredietgroei sinds de kredietcrisis niet mogelijk was. Er is een gat gevallen dat gedeeltelijk opgevuld is met aankopen van de FED (van leningen Fannie Mae, Freddie Mac o.a.). Het kapitaal van de banken is enigszins hersteld, maar nog niet voldoende om het gat dat is gevallen door securitisering (als dat niet gebeurt, kunnen banken hypotheken etc niet van hun balans doorstoten naar institutionele beleggers en houden ze geen/ te weinig geld over voor een goede groei van de kredietverstrekking). De kredietproblemen zijn flink verminderd, maar nog lang niet weg.
extra handelstekort VS met China door iPhoneproductie van $1,9 miljard slaat nergens op

Het populairste artikel van WSJ Azië was Not Really 'Made in China'. (http://online.wsj.com/article/SB10001424052748704828104576021142902413796.html?mod=WSJ_hp_us_mostpop_read) Hierin legde men uit dat het verschepen van iPhones van Apple volgens de statistici tot een handelstekort van de VS met China heft geleid van $1,9 miljard in 2009. Het is tenslotte China dat uiteindelijk alle onderdelen van elders in elkaar zet en verscheept. Dus de statistici registreren braaf dat de hele $179 die een iPhone gemiddeld kostte was gemaakt door China en geëxporteerd naar de VS. Dat is nogal bezijden de waarheid. Vele niet Chinese bedrijven, zelfs Europese, maken onderdelen. Alle research etc wordt in de VS gedaan. Maar de toegevoegde waarde van Hon Hai Precision die de boel in elkaar zet is maar 3,6% ofwel $6,50 van de verkoopprijs. Maar het is wel geëtiketteerd Made in China. De commerciële waarde is toegevoegd in de VS.
China begint dit te ontdekken en stelt dat het handelsoverschot met de VS lang niet zo problematisch is als voorgesteld door de statistici.
Volgens Lamy is het overschot van China tegen de VS door bovenstaande praktijken de helft kleiner dan de cijfers nu zeggen: slechts $115 miljard.
Het plaatje lost niet alle problemen op. Het ontwerp en de marketing is van Apple in de VS en die maken terecht de enorme winst, niet de onderdelenfabrikanten.
Of alle berekeningen wel kloppen is de vraag, maar de toegevoegde waarde van Apple VS is onderschat door de statistici en alle exporten vanuit China door andere Amerikaanse multinationals ook. Amerika kan een groter handelstekort dragen dan de statistici zeggen.
Abonneren op:
Posts (Atom)