6 december 2011

WSJ: hypotheekschuld Nederland een schande


Het meest populaire artikel van de Wall Street Journal (Mortgage Burden Looms Over Dutch) is de gigantische hypotheekschuld van Nederland. Je hoeft er niet eens op af te lossen en 125% van de waarde was eenvoudig te regelen. Nu de huizenprijzen in een glijvlucht naar beneden geraakt zijn, ziet Wall Street Journal de kredietwaardigheid van Nederland onder die van Ierland zakken, zo suggereert men.
De cijfers lijken me wat hoog, de € 650 miljard hypotheekschuld is heel wat minder dan 2 keer ons BNP en de netto schuld inclsusief correctie voor opgebouwd spaarbedrag via spaarhypotheken en verzekeringen is eveneens lager.
Nederlanders zijn zich via te hoge hypotheekschulden in het verderf aan het storten, omdat men durft te lenen tegen de internationaal gezien allerveiligste pensioenen ter wereld. Door dat wanstaltige schuldopbouwgedrag hebben onze banken veel te weinig spaardeposito's en is Nederland afhankelijk van buitenlandse geldschieters die via € 250 miljard gesecuritiseerde hypotheken het schip in aan het gaan zijn, op hun donder krijgen voor de illiquiditeit van de beleggingen en daarom ook alle mogelijke pogingen doen ervan af te komen. Het gevolg is een hoge hypotheekrente die nog heel veel verder omhoog moet schieten (men rekent wel een beetje buiten onze pensioenfondsen die massaal in hypotheken gaan beleggen als de hypotheekrente flink verder stijgt).
De Amerikanen zijn er nu van overtuigd dat heel Europa een rotte appel is, nu de hoop dat Nederland kredietwaardig zou zijn plotseling ijdel blijkt.

Binky Chadha (DB): S&P 1500 eind 2012


Bovenstaande tabel (via Business Insider) geeft aan dat het basisscenario van DB bullish is. Er is een behoorlijke kans op stijging van de winsten als er geen recessie komt in de VS en de dollar niet al te sterk wordt. Binky ziet 7-8% stijging en de dividenden groeien nog meer. Daarom kunnen de koerswinstverhoudingen stijgen, tenzij men er in Europa wel erg een rotzooitje van maakt.

Update pessimistische kaart Kondratieffgolf


Onder invloed van euroellende groeut de schare aanhangers van de pessimistische kaart van de Kondrtieffgolf met sprongen.
De koersen hoeven overigens niet veel te stijgen om uit de ruit te breken van de trend.
Men zal dan zeggen dat er natuurlijk een oplossing kwam voor de eurocrisis, de autoverkopen gaan normaliseren in de VS en dat de huizenmarkt aan het herstellen is.Winstmarges blijven hoog en inflatie laag, dus de wereld van de aandelenbelegger is dan ineens zo gek nog niet.

Grantham: “No Market for Young Men”


Het kwartaalverhaal van Jeremy Grantham, G van GMO, is altijd verplichte kost, bijna altijd leerzaam.
Grantham is een aanhanger van de versie van de pessimistische kaart van de Kondratieffgolf, ongeveer zoals deze om de zo veel tijd wordt geüpdated door mij (post hierboven). 2,5 van de 7 verloren jaren jaren, mean and lean years, vanwege verloren gewaande waarde van assets en veel te grote schulden met financieel wanbeleid zijn inmiddels voorbij. Het Westen lijkt permanent aan groeikracht te hebben verloren omdat men te weinig spaart, gespaard heeft en er veel te veel aan de ouderen is beloofd.
De VS krijgt het extra zwaar vanwege de krakkemikkige infrastructuur, achterblijvend niveau van opleiding vergeleken met de rest van het Westen en Azië en een overheid die niet meer de bereidheid heeft op lange termijn te denken. Politici zetten het opraken van grondstoffen, duurzaamheid niet eens meer op de agenda, ze zeggen hooguit in een bijzin hier iets over.
De inkomensongelijkheid in de VS begint ernstige vormen aan te nemen [denk aan Occupy Wall Street: met 1% gaat het goed, met 99% niet, waarop Krugman corrigeerde: het gaat goed met 0,1% en niet goed met 99,9%]. De kans dat als je voor een dubbeltje geboren bent een kwartje wordt is nu in de VS gedaald tot minder dan het in het VK is en daar is het al zo laag.
Uiteindelijk gaat Grantham toch in op wat de S&P500 zou horen te zijn en waar hij naar toe hoort te gaan. Hij vindt de PE’s erg hoog, bij de hoogste 5% sinds 1925 (kennelijk gebruikt hij de Shiller PE). Dat komt omdat PE’s niet bepaald worden door fundamentele factoren, maar door comfort factoren, zoals de winstmarges en inflatie. Volgens dat model zijn de koerswinstverhoudingen eigenlijk 20% te laag, maar dat neemt nu niet alle donkere wolken mee die het comfort veel lager maken dan de genoemde factoren. De hoge winstmarges veroorzaken voorlopig dat de markt niet instort, alhoewel de S&P op bais van fundamentele factoren niet meer dan 975-1000 waard is.
We hebben echter de komende jaren te maken met “No Market for Young Men” De bubbel van aandelenwaardingen is opengebarsten en dan krijg je eerst een lange periode met waarderingen die ver beneden wat het moet zijn op fundamentele gronden.
In 2008 brak de bubbel compleet en GMO heeft berekend dat dit 14 jaar hoort te duren [=ongeveer in lijn met pessimistische kaart, maar die zet hoogtepunt bubbel op 2000].

Dit is de kaart van Grantham voor de S&P500. De Club van Optimisten kan tot 2022 op vakantie volgens Grantham. [dan hebben we net de eerste grote recessie in de wereld veroorzaakt door overinvesteringen van China achter de rug is het basisscenario van Beleggen op de Golven]. Voor de wat kortere termijnbelegger ziet de beurs er vanaf oktober 2015 beter uit.
Grantham raadt aan kwaliteitsaandelen te kopen als je dan toch met alle geweld aandelen wilt kopen en stelt ook dat je geen leningen met lange duratie moet kopen, omdat de rente te laag is. Blijf op zakken vol met cash zitten en koop wat commodities als ze eerst een stuk verder in prijs gedaald zijn.

Republikeinen doen hun best Obama aan zijn herverkiezing te helpen


Volgens de wedkantoren zijn de kansen op herverkiezing van Obama ongeveer 50/50.
Dat is uitermate verbazingwekkend gezien de stand van de economie en het geschutter van Obama bij het debat over de verhoging van het schuldenplafond (hij heeft geen kaas gegeten van het land door moeilijke economische tijden te sturen).
Geen enkele president is sinds Roosevelt herkozen bij een werkloosheid van meer dan 7,2% of bij een niet duidelijk dalende werkloosheid in het verkiezingsjaar.

Iedereen die aan de macht is verliest de laatste tijd flink aan steun, zelfs Poetin kan dit inclusief verkieizingsvervalsing niet voorkomen.
Obama is erg kwetsbaar voor de verkiezingsleus van Reagan: hebt u het nu beter dan vier jaar geleden? Nee was toen het antwoord en men stemde in meerderheid Reagan.

Hoe krijgen de republikeinen dat kleine wondertje voor elkaar dat Obama nog kans lijkt te hebben op herverkiezing?
Een columnist van de New York Times legde uit dat republikeinen kandidaten naar voren schuiven die er trots op zijn niet al te slim te zijn. Bush verborg zijn studie aan Yale. Ook Mitt Romney is angstvallig stil dat hij niet zo dom is. Alleen Newt Gingrich is de uitzondering die er zich op beroept dat hij erg slim is en alles beter weet als voormalig professor die vol kennis van cijfers zit. D.w.z. men vindt Newt maar arrogant en een opgeblazen figuur. Hij is niet eens goeverneur of senator geweest, dus zijn politieke vooropleiding is eigenlijk een beetje te matig in de ogen van de Amerikaanse kiezer (en bovendien is hij niet aardig genoeg voor zijn vrouw).

Krugman legt in een column (Send in the Clueless) uit waarom de republikeinse kandidatenn zo'n zootje ongeregeld zijn.
De republikeinen steunen twee soorten kandidaten: de totale cynici of de mensen die de weg totaal kwijt zijn (de dlueless).
Mitt Romney hoort bij de eerste categorie. Eerst is hij voor abortus, maar in deze campagne moet hij tegen abortus zijn en dat verkondigt hij nu met verve. Als goeverneur van Massachusetts voerde hij jaren geleden Obamacare in. Dat was de enige soort ziektekostenverzekering van de staat die erdoor kon komen en daarom is Obamacare een exacte copie van de plannen van Romney. Maar in zijn campagne nu zegt hij dat Obamacare een schande is, een soort death panels creëert. Zelfs republikeinen geloven niet in de oprechtheid van Romney en klampen zich elke keer weer vast aan een andere kandidaat, maar die komt uit het clueless kamp. De een is nog droeviger dan de ander. Mevrouw Bachmann met haar abjecte standpunten over minderheden, absolute gebrek aan kennis van economie en lijdend aan chronische migraine was een dieptepunt. Perry leek een geweldige kandidaat, die zag er presidentieel uit en kwam uit Texas. Toen ging hij zijn mond open doen en de campagne was voorbij. Dan die leuke Cain die toch wel erg lomp is geweest ten opzichte van tal van vrouwen met zijn wilde 9-9-9 plannen voor belastinghervorming. Heel curieus dat je met zo'n onzin frontrunner kunt worden. Nu is het de beurt aan Newt Gingrich om koploper te worden. Die heeft een wel erg kleurrijk verleden en is niet bepaald fijngevoelig. Je weet het maar nooit, zoals Krugman het beschrijft: "He is by no means the deep thinker he imagines himself to be, but he’s a glib speaker, even when he has no idea what he’s talking about. And my sense is that he’s also very good at doublethink — that even when he knows what he’s saying isn’t true, he manages to believe it while he’s saying it. So he may not implode like his predecessors.."

S&P500 in 2012 naar 1250 (GS basisscenario) of 1480 (via koers/boekwaarde)?



Oppenheimer had een presentatie over wat aandelen in 2012 horen te doen. Volgens het basisscenario van Goldman sachs gaat de S&P500 naar 1250, d.w.z. er gebeurt niets.
Ik geloof meer in wat de S&P500 zou moeten doen qua koers versus boekwaarde, dat zou 1480 zijn.
Goldman Sachs trekt de earnings yield trend (100/koerswinstverhouding) van de afgelopen jaren door. Dan gaan de koerswinstverhoudingen niet dalen in 2012.
Winsten gaan ook niet stijgen in 2012, misschien een beetje in de VS (dat is slechter dan de bottom up consensus van nu, iets waar ik het ongeveer mee eens ben, al ben ik een tikje optimistischer).
Ik denk dat de koerswinstverhoudingen niet in een structureel dalende trend zijn. Er is denk ik mean reversion naar het gemiddelde sinds de kredietcrisis (begin 2008). Hetzelfde geldt voor het dividendrendement dat vergeleken met de rente nu te hoog is vergeleken met het gemiddelde sinds 2007.
De waardering van aandelen qua koersiwnstverhouding en geëist dividendrendement zal volgens mij uiteindelijk verbeteren in 2012.

5 december 2011

Afrikaanse leeuwen groeien als kool


The economist had afgelopen week specials over Afrika (Africa rising: After decades of slow growth, Africa has a real chance to follow in the footsteps of Asia).
Het afgelopen decennium lagen zes van de tien snelst groeiende landen in de wereld in Afrika. De meeste van die snel groeiende landen ("lions") zijn grondstoffenproducerende landen zoals Angola en Equatoriaal Guinea. Dat zijn kleptocatieën waar de bevolking maar matig profiteert van de hoge groei.
Daarnaast zijn er nog enkele landen die zonder grondstoffen van betekenis heel hard groeien zoals Ethiopië, Mozambique en sinds kort Rwanda. Deze landen kunnen weer geen genade vinden in de wereldpers vanwege hun vergiftigd politiek stelsel.
Andere landen met hoge groei zijn Ghana (olie voor de kust, goud, cacao etc.), Mauritius (al decennia het voorbeeldland van Afrika),Nigeria, Burkina Faso, Egypte en Marokko.
De opkomst van Nigeria met zijn enorme bevolkingsomvang en bevolkingsgroei is het belangrijkste.
De groeiende investeringen van China en de groei van de handel met de BRIC's zijn belangrijke redenen waarom de groei plotseling veel beter is.
De politieke omstandigheden zijn heel erg verbeterd sinds na 1990 dictatoriale regiemes in grote getalen zijn afgezet en Afrika minder corrupt aan het worden is.
In de komende vier jaar gaat het aantal middenklassers van 60 tot 100 miljoen in 2015. Men ziet voor Afrika sub Sahara 5,75% groei in 2012, ondanks de malaise in Europa.

Op de kaart van The Economist staat de groei afgebeeld. Per hoofd van de bevolking is de groei lager (ik heb wel mijn twijfels bij sommige van die cijfers, zoals te hoog voor Zuid-Afrika en Zimbabwe en te laag voor Ethiopië).

4 december 2011

Samenvatting economisch nieuws afgelopen week

De markten waren het meeste blij met de gecoördineerde liquiditeitssteun van de centrale banken aan Europa. De vlucht van o.a. Amerikaanse geldmarktfondsen uit Europa begon de spuigaten uit te lopen. De bijbehorende swaprente ging door het dak en door dat ingrijpen van de centrale banken keerde dat weer. De euro blijft ondertussen verrassend goed liggen, wat toegeschreven wordt aan repatriëring van Europese banken die bezittingen buiten Europa aan het verkopen zijn om zo balansverkorting te krijgen en daardoor hebben ze minder extra kapitaal nodig (maar heel de wereld lijdt onder deze deleveraging. Amerika pakte dat met TARP in 2008 beter aan: de banken moesten het extra kapitaal toegeschoven door de overheid gewoon accepteren, ook al vond men zich rijk genoeg). Op zich duidt dat ingrijpen op grote zwakte van het banksysteem in de wereld. Die stijgende swaptarieven worden door Bianco de bankrun 21ste eeuw stijl genoemd. Maar per saldo maakten de centrale banken duidelijk dat ze de geldkraan open willen draaien als er banken in problemen komen.

Ook waren de beurzen blij met de vorderingen om tot een Europese unie te komen, zoals Sarkozy in zijn marketing propaganda zelfs voor Frankrijk prpageerde, maar de dag erna door Merkel zoals gewoonlijk weer gerelativeerd en met beide benen weer terug op aarde gezet. zo iets duurt jaren en ondertussen read my lips: no eurobonds, geldpers niet aan.

Het macronieuws uit Amerika was overwegend rozengeur en maneschijn:
-de ISM steeg naar 52,7 met orders naar 56,7, zodat het herstel van de industriële productie lijkt te versnellen
-de werkgelegenheidsgroei was 120.000 volgens het Establishment Survey maar volgens ADP 225.000 en volgens het Household Survey 278.000 en daardoor daalde werkloosheid van 9 naar 8,6%, maar de participatiegraad bleef laag constant op 64% (al die pensionerende babyboomers van het hoogtepunt van de gebeoortegolf in 1946 zorgen voor krimpende beroepsbevolking)
-Het nieuws van de huizenmarkt was marginaal beter, stijgende huizenprijzen volgens FHFA, maar iets dalend volgens Shiller, iets meer verkopen van nieuwe huizen, veel betere pending home sales.
-Het consumentenvertrouwen spoot omhoog, wel vier sigma boven de verwachtingen riepen sommigen (twee sigma is realistischer)
-De autoverkopen stegen vorige maand van 13,2 naar 13,59 miljoen geannualiseerd (nog steeds veel te laag, dit cijfer moet naar 16-17 miiljoen in normale tijden)
-De uurlonen daalden met 0,1% en dat was niet goed.

Buiten Amerika was het nieuws minder
-In China daalde de MI naar 49 (van 50,4), kwamen er meer verhalen van problemen op de vastgoedmarkt maar het belangrijkste was de daling van de reserve requirement ratio voor banken met 0,5% naar 21%, nog steeds enorm hoog. Dat was de eerste zichtbare stap dat de Chinese centarle bank PBOC echt begonnen is met monetaire verruiming
-In Europa daalden de PMI's verder onder de 50. Dat is een teken van milde recessie in Europa (niet in Duitsland, wel in de periferie; werkloosheid daalde 0,1% in Duitsland en steeg 0,2% in Italië)
-Dalende inflatiecijfers in Europa, zowel CPI als PPI
-In Japan daalde PMI beneden 50 (49,1),maar trok de industriële productie aan (2,4%) en ook het aantal housing starts daalde minder.

Macro ex Europa wijst op rente van 4% in VS


Het economisch nieuws, de citigroup surprise indicator bijvoorbeeld, is al een tijd je heel goed in de VS. De rente zou dan heel veel moeten stijgen. dat is niet gebeurd omdat de rente steeds meer door andere factoren wordt beïnvloed. de VS is ondanks het verlies van de AAA status toch een safe haven markt waardoor de rnete veel lager is dan alleen gebaseerd op inflatie en economische groei.

3 december 2011

de PIGS prinses en de erwt en de koning



Het sprookje van de erwt en prinses euro

Woody Brock vergeleek de eurocrisis met het sprookje van de prinses en de erwt.
Ik denk dat je de eurocrisis eerder aan de hand van het Hongaarse sprookje van de boerenjongen en de erwt kunt vertellen.

Niet zo heel erg lang geleden, eind jaren negentig had de koning moeite met het vinden van de juiste prinsen voor zijn prinses euro. Iedereen wilde wel trouwen met prinses euro, want dan lagen de rijkdommen voor het oprapen. Zij had immers toegang tot de onmetelijke rijkdommen van de obligatiemarkt.
Er dienden zich dan ook vele prinsen aan. Om te controleren of het echte prinsen waren moesten ze eerst naar de heksen van Maastricht gaan. Die hadden hun eisen: Hun staatsschuld moest kleiner dan 60% van hun inkomen zijn en het gat in hun hand niet meer dan 3%.
Die saaie prinsen uit het Noorden, die voldeden moeiteloos aan die eisen, maar de prinses walgde van die onromantische typjes. Die prins Mark met zijn 800 pond was toch veel te zwaar. Ze vroeg aan de koning of ze ook om mocht gaan met een zuidelijke prins, die waren er toch genoeg.
Ja zei, de koning, maar dan moeten ze toch echt eerst naar Maastricht. Geen van de zuidelijke prinsen kon aan de eisen van de heksen in Maastricht voldoen.

Totdat op zekere dag een boerenjongen uit het Zuiden bij de koning aanklopte. Hij had de dag ervoor een erwt gevonden en had berekend dat als je die zaait en alle zaden die daaruit voortkomen ook weer zaait en maar door blijft telen, dat je dan toch wel heel erg veel erwten zou krijgen. Daar had je toch wel minstens vijftig zakken voor nodig. Dus hij vroeg aan de koning of hij vijftig zakken had voor de oogst in volgende jaren. En de koning dacht, een jongen die zo veel zakken nodig heeft voor zijn oogst en ook nog uit het zuiden komt, dat is net iets voor prinses euro.

Eerst even de kleine test of het een echte prins is. Daartoe werd de jongen uitgenodigd om een nacht in het gastenverblijf te slapen. Daar hadden ze strobedden en een echte prins zou volgens de test bijna de hele nacht wakker moeten liggen. Er werd een rekenmeester op wacht gezet of de jongen de hele nacht flink zat te woelen. De jongen raakte die nacht ineens zijn erwt kwijt en dat kon toch niet. Hij keerde de hele slaapkamer op zijn kop en vond na uren eindelijk zijn erwt weer terug. De rekenmeester kon de opgetogen koning vertellen dat de jongen, ineens prins Drachme genaamd, echt geen oog dicht had gedaan.

De koning zei dat hij eerst nog even het kasteel van de prins moest zien, maar dat als dat meeviel, hij zijn dochter prinses euro kon krijgen. De koning, de prinses en de toekomstige prins gingen op reis. Die reis was lang, want de prinsgemaal in wording had geen kasteel en durfde dat niet te vertellen. Het gezelschap was uiteindelijk helemaal aan de periferie van het rijk van de koning gekomen en deze begon te twijfelen aan de verhalen van de prins. De duivel had hierop gewacht en verscheen in de gedaante van Goldman Sachs aan de prins: als je mijn derivaten gebruikt, dan kun je gemakkelijk dat kasteel Hellas, opgetuigd met de rijkste subsidies van Europa, daar kopen. Maar ik kom dan na zeven jaar wel terug en dan moet je mijn vragen weten te beantwoorden, anders stuur ik mijn bond vigilantes op je af en moet je als Griekse god in de hel dienen. Prins drachme was verliefd op prinses euro en accepteerde de derivaten van de duivel. De koning was onder de indruk van kasteel Hellas en zo kreeg prins drachme zijn prinses euro.

Dat ging een hele tijd goed. Met de hulp van prinses euro leende en leende hij maar en de welvaart steeg in zijn rijk. Maar na zeven jaar kwam de duivel terug. Prins drachme was daar benauwd voor en hoopte terecht dat de rekenmeesters van de koning in Frankfurt hem zouden kunnen helpen met de vragen.
Op de eerste vraag hoe je de rekeningen kunt betalen als je een tekort op je staatsbegroting hebt in Europa, zei de prins: dan vraag je toch gewoon extra subsidies van Europa. De duivel was verbaasd dat de prins het antwoord wist en ging door naar vraag twee.
Wat doe je als die subsidies niet groot genoeg zijn om je tekort te dekken? De prins zei dat hij dan via prinses euro altijd dat tekort kon bijlenen. Wat een inzicht dacht de duivel, die boerenjongen kent mijn streken, ik begin te twijfelen of ik hem wel kan meenemen als Griekse god naar mijn rijk. Op de derde vraag hoe je goedkoop geld kon lenen zonder aan de eisen van de heksen van Maastricht te kunnen voldoen meldde de prins het volgende: je moet gewoon vertellen dat je tekorten niet zo groot zijn, kleiner dan wat de heksen eisen en rekenmeesters aanstellen die heel geloofwaardige cijfers produceren dat die begrotingstekorten maar heel klein zijn. De duivel knikte, weer een correct antwoord. Ongelooflijk.
Op de vierde vraag wat je dan moet doen als je al jarenlang die tactiek toepast en de heksen van Maastricht aan je leenbehoefte kunnen zien dat de cijfers van de door jou aangestelde rekenmeesters niet kloppen?
De prins zei dat je een dan een mooi blikje moest maken, waar alle andere prinsen in Europa maar wat graag tegenaan wilden schoppen, alle straten van Europa door. De heksen mogen niets doen als de andere prinsen tegen het blikje schopten, zo had de duivel zelf verordonneerd. De duivel begon kwaad te worden. Wat is dit voor een boerenpummel die alles beter weet dan ik? Hij zei vooruit, je wint voorlopig, prins drachme, maar ik stel mijn laatste vragen niet nu maar over twee jaar.

De duivel liet toen een enorme financiële storm over de hele wereld los. Na twee jaar kwam de duivel terug. Hij betoverde de koning zodat deze half man half vrouw werd. De ene dag was de koning een driftig ADHD ventje dat allerlei maatregelen bedacht om de financiële storm te laten luwen, de andere dag was hij een besluiteloze vrouw die alle maatregelen van de vorige dag als onzin bestempelde en maar geen rekenmeesters kon vinden die wisten wat te doen.
Prins drachme had wel heel erg veel last van die financiële storm. Met de hulp van de obligaties van prinses euro had hij inderdaad heel wat erwten kunnen planten, maar door de storm waren die bijna allemaal weggewaaid, in de verste verten geen vijftig zakken vol die nodig zijn om het begrotingstekort te laten voldoen aan de eisen van de heksen uit Maastricht. Overal waren ineens de bond vigilantes en links en rechts zogen die alle vitale sappen uit de economieën van Europa. De ene na de andere prins werd vervangen in Europa als de bond vigilantes te veel sap uit hen hadden gezogen.

Toen kwam de duivel weer terug en prins drachme probeerde alles om de duivel te paaien. Van de koning kon hij sinds die half man half vrouw was geen steun meer verwachten, die liet zijn rekenmeesters uit Frankfurt niet meer helpen. Hij gooide al zijn rekenmeesters eruit om die te vervangen door kollen van het IMF. Hij stuurde zijn premier de laan uit, ondertekende alle bezuinigingsbevellen die hem werden voorgelegd, maar er kwamen toch steeds meer bond vigilantes op hem af.

Zo zei de duivel, je ziet wat er gebeurt als je me te slim af probeert te zijn. Mijn vijfde vraag is hoe je nu je rekeningen betaalt, nu de kollen van het IMF hebben laten zien dat je veel grotere tekorten hebt en veel meer schuld dan je ooit kunt betalen. De prins zei, dat je dan altijd geld kunt aftroggelen van de andere prinsen uit Europa door te dreigen dat er een Lehmanmoment ontstaat als ik niet betaal, dat ze dan zo veel geld verliezen dat ze straks allemaal weer in het stro moeten slapen. De duivel stond totaal perplex van zo veel duivelse briljantie.
De duivel zei, maar wat doe je dan als ook al het geld van de andere prinsen op is. Prins drachme wist zelfs hierop het antwoord. Dan zorg je dat de koning de nucleaire optie gebruikt, waarmee je alle rekenmeesters uit Frankfurt op de knieën krijgt en dan drukken zij zo veel geld dat al mijn schulden weg zijn.
Haha, nu heb ik je zei de duivel. Ik heb de koning betoverd en die doet dit nu niet meer voor je. Antwoord is fout, nu ga je branden in de hel als Griekse god.
Oh nee zei prins drachme, ik maak de koning wijs dat ik met een fiscale unie akkoord ga waarbij de mannekens pis uit Brussel mogen bepalen hoeveel ik mag lenen uit de obligatiewateren waar prinses euro dan weer onbeperkt mag drinken. De andere prinsen uit het Zuiden steunen me, die willen ook hun schulden weg.
De duivel werd zo boos van de superbe uitleg van prins drachme dat hij uit elkaar spatte en zo inderdaad de nucleaire explosie kwam die prins drachme zo hard nodig had. Er ontstond een tsunami aan hulp uit alle obligatiewateren van de wereld.
Er kwamen geen eurobonds, waar prins drachme zo om gesmeekt werd, maar euro bills waar landen tot 10% van hun BNP konden lenen, de mandarijnen uit China voorzagen de kollen van het IMF met meer geld dan ze ooit gezien hadden, het EFSF en ESM werden een groot succes en de rente bleef nog lang op 0.
Zo leefden prinses euro, prins drachme en al die andere nieuwe prinsen nog lang en gelukkig in tijden met veel inflatie.

werkgelegenheidsgroei VS prima



De twee plaatjes van Calculated Risk geven aan dat het beter gaat met de groei van de werkgelegenheid. De werkloosheid daalde van 9 naar 8,6%, de brede werkloosheid (inclusef de memsen die niet meer naar werk zoeken maar wel willen werken) ging van 16,2 naar 15,6%.
Die cijfers waren mooier dan de 120.000 werkgelegenheidsgroei van het Establishment Survey aangeeft. De werkloosheid wordt berekend via het veel kleinere (5000 deelnemers tegenover miljoenen) Household Survey en dat liet een groei van 278.000 werkende zien bij een krimp van 315.000 van de beroepsbevolking.

De paricipatiegraad ging iets achteruit, kennelijk gaan er heel wat mensen met pensioen (1946 as grootste jaargang mensen aller tijden).

Het andere plaatje laat zien dat het midden- en kleinbedrijf meer mensen zoekt en wil aannemen. Die trend is extreem bemoedigend, want het midden- en kleinbedrijf is de enige echte motor van de werkgelegenheidsgroei.

2 december 2011

Hillary in Birma (3): nu de blauwe blote voeten filosofie


En hier heeft Hillary haar kleren dan weer afgestemd op de president, die weer het soort knopen draagt dat Hillary even later bij Aung San Suu Kyi droeg (kennelijk besteld bij Birmese kleermaker en afgeleverd bij het Amerikaanse consulaat). De Birmese president droeg slippers, niet de juiste soort zwarte of bruine schoenen die in of uit de mode zijn in bepaalde financiële centra. Hij droeg ook de normale Birmese sarong, een longyi volgens de Birmezen (iets voor Bill?). Blauw vindt men een goede, stemmige kleur die zo goed opgaat in de achtergrond. President Thein wilde zich kennelijk niet al te erg opdringen en China voor het hoofd stoten. Thein heeft geen sokjes aan, nog niet eens witte.
Amerika beloont het aarzelende beleid van Thein om de situatie minder naargeestig en arm te maken in Myanmar. Daarbij heeft hij steun nodig van de sterke vrouwen Aung en Hillary.
Birma is nog niet erg slagvaardig, maar wie weet komt dat nog. Nu is de situatie volgens een minister: “There are 60 decision-makers in this country: 20 have seen the light, 20 are asleep, and 20 are waiting to see which way to jump.”

Hillary Clinton (2) en Aung San Suu Kyi als modebeeld



Van mijn mode-expert.
Allebei de dames in wit en zwart: is dit doorstoken kaart? uiteraard. Aung San Suu Kyi en Hillary dragen beide wit en een zwart onderding. Hillary heeft geen knoopjes, maar zwarte stokjes die een soort houdje touwtje politiek moet verbeelden, in ieder geval betekent dat iets. Aung heeft witte knoopjes, is dat iets boedhistisch? Wat is met het kapsel van Hillary gebeurd? Heel strak naar achteren getrokken. Dat heeft ze alleen voor Aung gedaan. Hillary laat met haar kleding en kapsel solidariteit zien met Aung. Een beetje als Madelene Albright die haar kleding liet aangeven of ze het eens was met haar gastheer(vrouw), vooral via haar broches.