11 juli 2013

vanaf 46 minder geldzorgen: vanaf 46 word je gelukkiger


http://soberlook.com/2013/07/the-baby-boomer-divide.html
Sober Look had een verhaal dat de oudere babyboomers en nóg oudere mensen minder geldzorgen hebben. Jongeren hebben een schrijnend geldtekort, terwijl stokoude mensen veel eerder denken genoeg geld te hebben om van rond te komen. Voor een deel komt dit door minder consumptie, geen dure studerende kinderen etc. Sober look schrijft het toe aan angsten van de jongste babyboomers dat ze door de ouderen uitgezogen worden in o.a. de VS. Nu zitten de potten voor gezondheidszorg aan ouderen nog vol en andere potjes voor hulp aan ouderen ook nog, maar die zijn volgens de planning op als de jongere babyboomers aan de beurt zijn om eens flink van die subsidies en uitkeringen te profiteren. Zij zien als angst dat ze zelf voor hun zorg moeten gaan betalen in plaats van de staat zoals we al enige decennia zo gewoon vinden.
  • OASI = Old-Age and Survivors Insurance (Social Security retirement trust fund)
  • DI = Disability Insurance (Social Security disability trust fund)
  • HI = Hospital Insurance trust fund (part of Medicare)
Het bovenstaande is een verder onderbouwing van de stelling uit een oude zeer populaire post dat je vanaf 46 gelukkiger wordt http://beleggenopdegolven.blogspot.nl/2010/12/vanaf-46-word-je-gelukkiger.html

euro versus dollar naar ongeveer 1,20 volgens renteverschillen

1,28 is een kritiek niveau voor de euro tegen de dollar volgens diverse chartisten, elliot wave tellers etc. hierboven plaatje van seeitmarket (kassen).
De euro staat op het punt te bezwijken onder de veelbelovende woorden van Draghi dat hij de rente lang laag zal houden of zelfs zou verlagen en onder de waarschuwing van Bernanke dat whatever it takes de FED van die gevaarlijke QE afmoet, te beginnen in september.

De renteverschillen aan de korte en lange kant zeggen vaak iets over wat de valuta doet. De korte kant heeft veel aandacht gehad in de afgelopen jaren, maar de lange kant begint nu duidelijk wat te schreeuwen: de renteverschillen zijn nu zo hoog dat de dollar schreeuwend duur moet zijn en niet de euro, ook al vertikt Draghi het aan QE te doen.

Niets is eenvoudiger dan verbanden te suggereren die veel minder sterk zijn dan het plaatje suggereert of ineens anders blijken te zijn. Op naar de 1,22 zegt het plaatje nu, met de kanttekening van de vorige zinnen.

10 juli 2013

versnelling consumentenkrediet in de VS

De snelle groei van het consumentenkrediet zette heel wat pennen in beweging. Pragmatic Capitalism zag het als een teken dat de Balansrecessie geen tanden meer heeft, de consument durft zich weer in de schulden te steken. En niet zo'n beetje ook, elk gezin leent gemiddeld (!) in 2013 alleen al $2000 extra in de VS (nog los van hypotheken).


Consumentenkrediet stijgt de laatste tijd ongeveer even veel als het nominale  BNP (zoals je ook zou verwachten). Het gaat minder hard dan de groei van M2 door de QE fratsen van de FED

Het plaatje laat de versnelling in de laatset maand zien.

9 juli 2013

werkgelegenheidsgroei VS in lijn met initial claims

In de post van gisteren liet ik zien dat de werkgelegenheidsgroei haast niet meer samenhangt met de economische groei. Het verband met initial claims voor werkloosheid is er nog wel. Het is echter geen leading indicator geweest in de afgelopen jaren, ook al zijn intial claims wel een officiële leading indicator (geweest).

banengroei VS hoger dan groei BNP aangeeft

De groei van de werkgelegenheid per maand correleerde vroeger heel goed met de economische groei in de VS. Sinds 2010 is dat niet meer het geval. De groei van de werkgelegenheid is nu een stuk hoger dan de groei aangeeft. Een deel komt door de groei van de private sector terwijl de overheid ongeveer 1% afpakt van de BNP groei via al dat bezuinigen. Een ander deel komt door fracking en de infrastructuur die daarvoor nodig is en ook de huizenmarkt zorgt voor betere banengroei.

einde nabij, september is niet ver meer

Als er cartoons over komen zit het in de prijzen, is de wall of worry hoog (carton via The Reformed Broker)

Op het ogenblik is sel in May and remember come back in September de grootste beurswijsheid, de grootste anomalie.
Maar er is een heuse campingrally gaande, er wordt naarstig naar en van de Hamptons gebeld door lieden op het strand bij New York, wat er in hemelsnaam aan de hand is met aandelen en obligaties.
Een typisch Amerikaanse cartoon over Europa (Amerikanen slepen er altijd een auto bij). De zwakke groei in Europa is niet onopgemerkt gebleven, maar naar de hamptons wordt toch vooral ge emaild dat de onrust in Portugal, Griekenland en Cyprus samengaat met lagere rentes in Italië.
http://www.thereformedbroker.com/2013/07/07/the-world-according-to-investors/

7 juli 2013

samenvatting financieel economisch nieuws van de afgelopen week

De PMI's (surveys voor het meten van het busnessklimaat voor de industrie) trokken wereldwijd aan, zowel in Amerika als Europa. In China niet, maar het was  niet slechter dan inmiddels verwacht.
De ISM non manufacturing, voor de dienstenssector, in de VS was omlaag, een tegenvaller (in lijn met de tegenvallende herziening van de groei in het eerste kwartaal). Een en ander wijst nog wel op groei en het cijfer voor de werkgelegenheid ISM non manufacturing was wel omhoog.
Ander economisch nieuws in de VS was eveneens meestal  goed
 (nieuwe orders, huizenprijzen, construction spending, personal income, autoverkopen) met utizondering van het handelscijfer. Dat viel bitter tegen en zorgde voor neerwaartse herieningen van de verwachte groei over het tweede kwartaal tot benedne de 1,8% van het vorige kwartaal.

Die groei van de werkgelegenheid viel mee met 195.000, met opwaartse herziening van de cijfers uit vorige maanden. Di twas in lijn met de langzaam dalende wekelijkse cijfers van initial claims voor werkloosheid. De beurs was er blij mee, maar de obligatiebeleggers liepen een flinke scheur aan de broek op in de VS. In Europa was de schade voor de rente minder door de nieuwe guidance van de centrale banken in het VK en Europa: ze beloofden de rente voor een lange tijd niet te verhogen. De beurzen reageerden daar heel uitgelaten op, ook al verwachtte al niemand dat de rentes in Europa de komende jaren verhoogd zou worden (ze waren natuurlijk ook blij met de PMI's en tal van nieuwe voorspellingen dat de recessie in Europa gemiddeld voorbij is). Men was even benauwd over de crisis in Portugal en ultimatums aan Griekenland, maar toen er geen besmetting optrad richting Spanje en Italië was men weer opgelucht.

In de VS brak de S&P niet overtuigend door de 1625. Daardoor is het nog onduidelijk of de aandelenbeurzen de angsten van het einde van QE in de VS hebben overwonnen en alleen de obligatiemarkt in treurnis blijft. http://www.stocktradingtogo.com/2013/07/05/sttg-market-recap-july-5-2013/?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+Stocktrading101+%28StockTradingToGo%29

goed nieuws van de afgelopen week (7 juli 2013)

De werkgelegenheidsgroei in de VS van afgelopen maand was 195.000 volgens de eerste melding en voorgaande cijfers werden naar boven bijgesteld. Dat is al sinds het begin van het jaar beter dan de lage economische groei van het voorafgaande jaar beloofde (en dat cijfer levert de standaardvoorspelling op voor de groei van de werkgelegenheid, werkegelegenheidsgroei reageert op de economische groei, werkloosheid is een lagging indicator). Die beter dan verwachte groei van de werkgelegenheid is niet een meevaller waara de cijfers horen tegen te vallen (zoals bijvoorbeeld gebeurt bij te hoge groei van de voorraden), integendeel, het wijst meestal (niet altijd) op nog meer meevallende werkgelegenheidsgroei in de maanden erna. De groei van de werkgelegenheid vindt alleen plaats bij de private sector, het aantal ambtenaren krimpt nog steeds (een beetje) en de groei van de private sector is beter dan die van het BNP (de overheid neemt de laatste tijd circa 1% van de groei af). Groei van de werkgelegenheid en krimp van de bureaucratie, waarbij de groei van de werkegelegenheid niet zo hard gaat dat de FED de punch bowl sneller weghaalt, dat is Goldilocks.

ISM manufacturing en nieuwe orders verbeterden meevallend de afgelopen maand.
Personal icome steeg sterk vorige maand met 0,5% en daardoor is de spaarquote weer voldoende geworden, zodat dit de consumptie niet meer remt voorlopig.

Het gaat verder geweldig met het Amerikaanse overheidstekort en overhedsuitgaven/BNP dalen voorspoedig (er hoeft niet meer zo veel gesequesterd te worden). plaatje Strategas

In Europa begint men met steeds meer vertrouwen te voorspellen dat de recessie gemiddeld voorbij is. De groei in het tweede kwartaal lijkt dicht bij nul te ligen in het tweede kwartaal (teken onzker), maar voor het derde kwartaal lijkt zich een plus te gaan aftekenen. De PMI's zijn duideijk in herstel en niet laner op recessieniveau. In Spanje lijkt de werkloosheid zelfs te willen gaan dalen.

In Japan beginnen hele volksstammen te geloven in Abenomics. Buitenlandse strategen vallen van hun stoel als ze al dat optimisme zien, alleen de oudere knarren kunnen zich zo veel optimisme herinneren. De groei verbaast dan ook aan de bovenkant, de orders stromen binnen, vooral in de bouw, de deflatie lijkt te zijn verdwenen (80% van de japanners denkt dit volgens recent survey) en men ziet veel meer winsten en dividenden in de toekomst dan nog maar een half jaar geleden.

De centrale bankiers deden hun best zo aardig mogelijk over te komen. Zowel Carney als draghi kwamen met guidance dat ze nog lang niet van plan zijn met renteverhogingen te komen, in het midden latend wat heel lang is (in ieder geval meer dan twaalf maanden zo peinsde Draghi). De aandelenmarkt was hiermee in de wolken en een en ander zorgde ervoor dat de Europese rentes de Amerikaanse rentes niet helemaal gehoorzaam mee naar boven hoefden te volgen.
De dollar wordt hierdoor sterk en dat is gunstig voor de wereld nu het herstel in Amerika vrijwel gegarandeerd is.

De eurozone overleefde ultimatums voor Griekenland en een regeringscrisis in Portugal.
Er blijft toch een regering over in Portugal die de nodige vervelende dingen blijft doen voor de bevolking om de trojka te plezieren.

Ook in Griekenland weten de politici de trojka voldoende om de tuin te leiden zodat er geen nare consequenties verbonden zijn aan al die ultimatums
Verrassend en heel positief was dat dit niet de rentes in Italië en Spanje omhoogstuwde. De gevaarlijke besmetting is kennelijk verdwenen.
.
In India en Brazilië lijkt men weer wat harder te gaan werken aan groei zonder zo afhankelijk te zijn van westerse outsourcing (India) of export mineralen (Brazilië).

6 juli 2013

is de trend sterk genoeg voor buy and hold?

Mijn zorg is dat de vierjaarscyclus heeft gepiekt en er een behoorlijke correctie ten opzichte van de vierjaarstrend op gaat treden.
De zwarte lijn geeft de S&P aan, de rode lijn de S&P gedeeld door het vierjaars voortschrijdend gemiddelde en de groene de S&P gedeeld door het gecentreerd gemiddelde (van twee jaar ervoor tot twee jaar erna). De groene geeft aan wat je wilt weten, maar dat weet je pas twee jaar later.
De rode lijn geeft aan dat we zo'n 30% hogere koersen hebben dan het vierjaarsgemiddelde en dat kan de top zijn.
Moet je nu gillend weglopen? Dat hoeft niet, als de trend heel erg sterk omhoog is, zoals in 1994 of 1998. Dan is de terugslag kort en vermoedelijk niet heel groot. De macro verbeterde toen en de winststijgingen waren heel goed.
Nu in 2013 lijkt de trend eveneens behoorlijk omhoog, zij het waarschijnlijk wel wat minder steil omhoog. De winstgroei lijkt wat minder, maar als de groei aantrekt tot 3,5%+ dan zal er behoorlijke winstgroei zijn. De koerswinstverhoudingen nu zijn vergeleken met de rente nu veel lager.  Het kan dus de moeite waard zijn gewoon te blijven zitten op je aandelen. Gerust ben ik er nog niet op, maar als je een horizon hebt van meer dan twee jaar, dan gloren er toch goede tijden voor aandelen

werkgelegenheidsgroei genoeg om lot QE einde te bezegelen

Bijna 200.000 groei van de werkgelegenheid voor juni in de VS en herziening naar boven maakt duidelijk dat de FED genoeg reden heeft om minder QE medicijn toe te dienen, nu de bijwerkingen groot dreigen te worden.
Sinds 1999 was de groei in het eerste half jaar van de werkgelegenheid niet meer zo hoog. De trend lijkt overigens heel constant. Het herstel van de werkloosheid na 2009 in de eerste paar jaar van 24% van de werkloosheid was precies even veel als na 2001 en 1991. This ttime is not different.
Aandelenbeurzen zijn er blij mee in de VS, maar meer omdat ze de goede voornemens van Carney en Draghi nog moeten belonen.
De obligatiemarkt was echter in diep treurnis: de tienjaarsrente in de VS steeg maar liefst 24 basispunten, d.w.z. de obligatiekoersen zakten meer dan de aandelenmarkten stegen. Daar was blijdschap over, er is weer negatieve correlatie tussen aandelen en obligaties. Dat hoorde eigenlijk meer bij sores over de eurocrisis via Portugal en Griekenland, maar och, vandaag was er zonder dat er staartrisico te bekennen was in de VS over Europa toch weer een scherp negatieve correlatie.

5 juli 2013

Gaat de hemel open nu Draghi voor een onduidelijke langere tijd de rente niet gaat verhogen, wellicht gaat verlagen?

Draghi kon de blits maken op een dag dat de Amerikaanse beurs dicht zit. Juli en Amerikaanse beurs dicht, dan hebben je woorden maximale impact. Tijd dus om iets nieuws te roepen. De markt snakte naar onverwacht goed nieuws na al die onaardige fratsen van Bernanke dat hij op gaat houden de punch bowl bij te vullen.


Draghi was eigenlijk al een beetje afgetroefd door Carney in het VK, maar hij wist zich toch aan te sluiten bij het guidance game van Bernanke: het woordenspel over een extended period waarop speculanten kunnen bouwen op een extreem lage rente.

Ik had niet gedacht dat er guidance van de ECB nodig was dat de rente zeer laag gehouden zou worden door de ECB bij de huidige onderbezetting, oplopende te hoge werkloosheid, te lage inflatie, problematisch kredietgroei en geen uitzicht op meer dan 1,5% groei in 2013 en 2014.

Maar de markt vond van wel en was door het dolle heen, zonder op de vinger getikt te worden door Amerikanen (die zoals bekend alles beter weten, alleen wat gebeurt op Wall Street telt immers en de rest is folklore).

Was het nu werkelijk zo dovish, duifachtig? Elga Bartsch van Morgan Stanley schreef dat ze tegen haar verwachting in de rente niet verlaagd hadden. Ik had gehoopt dat ze voortgang met de EIB hadden bereikt om Zuid-Europa te helpen, maar dat was ijdele hoop sinds eurozone ministers van financiën aangegeven hadden hier geen tijd voor te hebben. Draghi torpedeerde zelfs in zijn persconferentie de te hoge verwachtingen op onconventionele nieuwe middelen voor monetair beleid. Dat neemt veel meer tijd dan je denkt, zo wist hij door schade en schande wijs geworden, want men doet in Europa wel heel erg zijn best beslissingen zo veel mogelijk uit te stellen.

Er was overigens wel een discussie geweest of de rente verlaagd moest worden. In ruil voor de onwil om de rente te verlagen kon Draghi melden dat er een unanieme beslissing was genomen om te gaan orakelen dat de rente nog lang laag zou blijven, misschien nog wel lager. Hoe lang lang was, dat had men nog niet bepaald. Draghi zei in de persconferentie dat het meer dan twaalf maanden was. Maar goed, door te vertellen dat ze de rente ook konden verlagen ga je hoop creëren dat dit ook gebeurt en dat kun je dan weer in de koersen prijzen.

Alle nieuwe dingen die een centrale bank doet, daar gaat men eindeloos over schrijven en verzinnen hoe een en ander nog mooier dan mooi kan worden. Koersen reageren daar soms heel erg positief op, totdat blijkt dat de keizer geen kleren heeft.

De ECB ziet allerlei risico’s op grond waarvan ze nog héél lang lief moeten zijn: economische ontwikkelingen die verschrikkelijk slecht zijn in Europa en daar is nu zelfs een nieuwe factor bijgekomen: gedonder in het monetaire beleid in andere landen zoals Amerika en China.

Draghi belooft iets te gaan doen als die nieuwe factor te veel onheil veroorzaakt en dat is natuurlijk buitengewoon nobel en als hij inderdaad iets voor Eurozone landen kan doen om de eventueel stoute plannen van Bernanke en Zhou te dwarsbomen, te verlichten, dan zou dat natuurlijk geweldig zijn.

Maar de guidance van Draghi is veel minder precies dan die van de FED, geen getallen en geen kalender. Het is de vraag of individuele verwachtingen van ECB-leden gepubliceerd gaan worden (met dan gevis naar wat Duitsland wil etc.).

De ECB signaleerde dat het iets beter gaat in Europa, activiteitsindicatoren en de vraag dat is beter en diverse surveys die met vertrouwen te maken hebben zijn nu ook iets beter. De rente is niet zo veel opgelopen dat de ECB daar op stel en sprong iets aan moest doen.

4 juli 2013

China: schuldengroei verhindert investeringen plaats te maken voor consumptie

De schuld van de centrale overheid is geen probleem in China. Maar deze is voorbij gestoven door die van locale overheden en hypotheekschuld, terwijl de consument ook voor andere zaken aan het lenen is geslagen. De schuldgroei is overduidelijk te hard.


Er wordt veel te veel geld geleend voor investeringen (+19%), waardoor het (te) moeilijk wordt om consumptie een groeiend deel van het BNP uit te laten maken

(bron JP Morgan, China Monthly Data Outlook July)

Casinopensioen niet te vermijden

De laatste dagen worden we vergast op uitzendingen van omroep Max waarbij de pensioensector en vooral het deel vermogensbeheer zo veel mogelijk aan de schandpaal wordt genageld. Het zijn een stelletje veelverdieners, veel meer dan de verpleegsters waarvoor ze werken en zitten maar een eind weg te speculeren. Pensioenen zijn onzeker en nieuwe wetgeving maakt een en ander een soort casinopensioen, zo luidt de tendentieuze ondertoon van vanavond.


Men gaat pleiten voor niet meer 100% gegarandeerde pensioenen, d.w.z. je hebt dan een casinopensioen in hun ogen. Dat is niets nieuws, op lange termijn is er altijd al sprake geweest van een casinopensioen. De grote risico’s zijn niet uit te bannen met een voorzichtiger beleggingsbeleid. Daarmee had je niet kunnen voorkomen dat Hitler een wereldoorlog begon en dat politici enorme inflatie gingen creëren via extreem keynesiaans beleid waardoor de koopkracht extreem werd uitgehold. Ook kon je daarmee niet voorkomen dat men veel ouder werd en zo de verplichtingen toenamen. De afgelopen 300 jaar heb je zo’n 30 jaar gehad van revolutie (den aan het verhaal van de nijver sparende mevrouw Gaillard die alles verloor tijdens de Franse Revolutie door hoge inflatie), wereldoorlog en andere zaken waarbij je geen enkel idee had wat er met je geld gebeurde. Kortom, het casinopensioen is onvermijdbaar.

Door overmatig op de risico’s van nominaal verlies te wijzen verhinder je elke kans op een goed pensioen en rook je een extreem zware pijp als er tijden van inflatie à la de jaren 70 terugkomen over zeg tien jaar (ouderen dwingen dan electoraal hoge aow af die door jongeren omzeild wordt via hoge looninflatie). De kans dat je een hoger rendement haalt dan dat van staatsleningen bij 1-2% rente op lange termijn is zeer hoog. Je bent een rund als je gaat sturen op 100% zeker via laagrentende staatsleningen. Je moet een zekere basis opbouwen en daar bovenop mogelijkheden maken voor betere rendementen en dat kan niet zonder behoorlijk veel risico te nemen.

Likonomics om kwaliteit groei China te bevorderen

De groei van China is behoorlijk af aan het zwakken. De nieuwe machthebbers zeggen nu dat het groeifetishisme moet worden afgezworen. Kwaliteit van de groei gaat nu boven de kwantiteit. Ze willen de fout van de Sovjet-Unie niet herhalen. Daar had men ook enorme economische groei tot ongeveer 1970 en bij nader inzien bleek in 1990 dat die groei niets voorstelde, men was gewoon arm, veel armer dan de omvang van het BNP aangaf.
Barclays liet daarom een verhaal uit de pen vloeien dat Likonomics over  China uitgestort gaat worden: afzwakking van de economische groei ten guste van de kwaliteit, afzwakking van de kredietgroei en hervormingen.
 De kredietgroei is te ver gegaan vindt men. De rente moest daarom omhoog. Banken werd de stuipen op het lijf gejaagd met die hoge rente.
China nadert de 200% schulden versus BNP en dan wordt het gevaarlijk. Ook al die wealth management products met duistere gegarandeerde dan niet gegarandeerde opbrengsten die DNB voor Nederlandse pensioenfondsen zou afkeuren.