20 oktober 2013

samenvatting financieel economisch nieuws van de afgelopen week

Zoals verwacht kwam men op de laatste dag voor het verstrijken van het ultimatum van het bereiken van het Amerikaanse schuldenplafond tot een tijdelijke verhoging tot 7 februari in combinatie met het weer openen van de overheid tot half december. Dan maar eens kijken of het blikje weer verder geschopt kan worden dan wel de Grand Bargain over uitkeringen, sequester en defensieuitgaven  bereikt kan worden. Na de smadelijke peilingen voor politici moeten ze toch wat meer tot constructieve actie zijn op te juinen.

De aandacht is weer terug op het monetaire beleid (overal zonnig, renteverlaging in Chili) en de winsten (wisselend, enige tegenvallers zoals IBM, maar ook meevallers zoals Google en GE (vooral betere orders en winstmarge)). Guidance is ook wisselend, meestal slecht, maar ook spectaculair goed. 62% van de winsten kwam beter dan verwacht binnen, minder dan de normale 65% (na de massage naar beneden vooraf door de bedrijven vallen uiteindelijk de cijfers altijd gemiddeld minstens 2-3-4% mee).

Een en ander veroorzaakte enig optimisme op de beurzen, wat lagere rentes en volatiel hogere goudprijzen. Het consumentenvertrouwen dat flink gedaald was alleen door enorme zorgen over de politiek, kan weer herstellen in de VS.

Weinig cijfers uit de VS vanwege het op verlof sturen van de statistici, maar wel het cijfer voor initial claims dat weer lager was na de grote stijging vorige week. Een voorloper van de ISM was gunstig (NY Empire), de belangrijkste (Phillyfed) iets zwakker. Momentum van detailhandelsverkopen en initial claims en nu nog zwak vertrouwen wijst op enige daling van de komende ISM. Het sentiment van de huizenbouwers daalde, maar de weer wat gedaalde hypotheekrente zal wel weer tot een herstel leiden.

In Duitsland steeg de ZEW en de Franse CPI daalde 0,2%. In het VK vielen de detailhandelscijfers mee en stegen de huizenprijzen.

In China trok de groei aan van 7,5 naar 7,8% op jaarbasis met overtuigende achterliggende cijfers. Verdere stijging wordt niet verwacht. de CPI steeg 0,5% naar 3,1% en het optimisme op de vastgoedmarkt doet vrezen voor een minder aardige PBoC.




goed nieuws van de afgelopen week: oplossing debt ceiling, China, sommig winstnieuws

Zoals al geemld met 99,9% kans te verwachten was heeft men net op tijd het Amerikaanse schuldenplafond verhoogd en de overheid weer geopend voor enige tijd.
De aandelenbeurs was er van te voren al van overtuigd dat het blikje wel weer verder geschopt kon worden en ws al in een stijgende trend die door het voorlopig einde aan het politieke gekonkel in de VS nog wat sterker werd.
De stijging van de Ameikaanse beurs was door het getreiter van senator Cruz en andere theedozen wat achtergebleven bij het script van meegaan met de omvang van de balans van de FED, maar in het huidig tempo wordt binnen een maand weer aansluiting gevonden.

 De aandacht is weer terug op het overroyale monetaire beleid en de winsten. De Yellen-FED zal voorzichtig zijn met de economische voorspellingen en daardoor zeer royaal blijven. Andere centrale bankiers voelen het nu als plicht ook royaler te worden op straffe van een niet meer concurrerende munt. Japan gaat daarom onverdroten door, India verlaagde de rente ook wat. Chili vond de rente te hoog en in Mexico hoort men navenante geluiden. De ECB talmt, maar er moet toch weer een rondje LTRO op stapel staan of ze moeten de EIB gaan aanmoedigen met door ECB verstrekt geld meer te gaan strooien. De goudprijs stijgt en dat geeft meer vertrouwen in een verkwanselend royaal monetair beleid aan. De hypotheekrente daalde enigszins.

De winsten vallen zoals altijd na manipulatie van de directie iets mee, iets minder fors dan gewoonlijk, maar wel zoals de grote hoeveelheid winstwaarschuwingen vooraf aangaf. De guidance is wisselend, met belangrijke uitschieters naar boven. De guidance is voorzichtiger dan de stijging van de orders aangeeft. Bij Gneral Electric was men vanwege de gestegen winstmarges en de propvolle orderboeken wel genegen om de koers naar boven bij te stellen, bij IBM niet. Men was zeer enthousiast over de cijfers van Google. IBM bedierf het feestje, maar daar staan weer zonnige verhalen over Microsoft tegenover.  Bij de financials moeten er af aan toe flinke voorzieningen getroffen worden (JP Morgan naar men zegt $13 miljard), maar de verwachtingen waren zo laag gespannen dat het de koersen van financials nauwelijks deert.

De leading indicators voor de eurozone beloven een doorgaand herstel (plaatje Strategas).

In de VS was er weinig economisch nieuws omdat de overheid dicht was, maar dat weerhield verschillende brokers er niet van meer overtuigend over het nakende investeringsherstel te schrijven, zoals ik van de week twee keer blogde.

In China viel de economische groei van 7,8% mee, vooral de achterliggende analyse liet een verrassend sterke economische groei zien. Beter zal het niet worden, maar de angsten over een groei lager dan 7% zijn voorlopig weg. Door het vertrouwen in de Yellen-FED is de paniek bij de financiering van de Emerging Markets behoorlijk af aan het nemen en daarmee komt er ook weer wat meer optimisme hoe daar een en ander gaat, inclusief de fragile five (Brazilië, Indonesië, India, Turkije en Zuid Afrika; alleen over Turkije blijft men maar naar doorschrijven).

manipulatie op goudmarkt

http://graphics.thomsonreuters.com/gfx/FT_20131710162341.jpg
De laatste tijd kwamen er af en toe grote hoeveelheden papiergoud op de markt en dat leidde steeds tot een dreun in de prijzen. Men dacht dat dit geforceerde verkopen waren van bijvoorbeeld hedgefondsen.
De laatste keer was het echter een grote koop en dat duwde de prijs omhoog, net nadat de Amerikanen -wie had dat gedacht dat dit ooit kon gebeuren- hun debt ceiling hadden verhoogd (short dekking kennelijk van mensen die dachten dat de goudprijs zou dalen na een akkoord over het schuldenplafond in de VS).

Ondertussen is er geen teken dat de honger naar goud van de mensen in China en India aan het opdroegen is. In India probeert men met alle macht de goudimport te stoppen, maar dat lukt niet zo best. er is in India wel een verschuiving richting zilver te bespeuren. In China stegen de valutareserves veel meer dan gedacht recentelijk en dat hoort een steun voor de goudprijs te zijn.

Beleggers zien dit soort grote prijsbewegingen op plotselinge grote verkopen/ kopen van papiergoud als manipulatie, marktverstorend en maakt de handelaren schuw om eens flink er op los te gokken.

19 oktober 2013

converteerbare obligaties versus obligaties en opties schrijven

Bij converteerbare obligaties koop je naast een obligatie ook een optie. Was die optie zijn geld waard?
In het bovenstaand plaatje zijn de opbrengsten van converteerbare obligaties (UBSglobalfocus) vergeleken met een strategie waar je steeds at the money elke maand opties schrijft op de S&P500 (de zwarte lijn CBOE BXM/ UB GL Foc))  en met een strategie waar je steeds puts schrijft en een deposito aanhoudt (de rode lijn CB SP PW/ convertibles) en met gewoon 10-jaars staatsleningen kopen, de groene lijn.

Puts schrijven bracht het meeste op, dan converteerbare obligaties, daarna staatsleningen en voortdurend at the money call opties schrijven het minste.
Sinds eind 2012 zijn converteerbare obligaties het het beste aan het doen, vooral sinds Bernanke begon te suggereren dat de FED ooit QE zou kunnen gaan verminderen als de economische data voldoende overtuigend zouden zijn, sinds mei, doen converteerbare obligaties het relatief goed en zijn vooral staatsleningen een droevige belegging.

Overigens is outperformance van converteerbare obligaties meestal een goed voorteken geweest van outperformance van aandelen versus obligaties.
In het plaatje hierboven staat afgebeld wat voortdurend calls schrijven at the money opbracht vergeleken met voortdurend puts schrijven.
Je ziet dat puts schrijven bijna steeds iets meer opbrengt dan calls schrijven. Niet altijd, maar er zijn uiteraard hedgefonds die van deze strategie leven

opstandig Europa

Friesland staat er niet bij
http://cdn2.spiegel.de/images/image-410929-galleryV9-kjat.jpg

groei China trekt aan

Na twee slechte kwartalen van onder 7% groei in het kwartaal ging de groei ineens omhoog op jaarbasis naar 7,8%. Sommige Chinavorsers die zelf hun groeicijfers over China bijhouden waren verbaasd over de grote acceleratie, die groter lijkt dan je kunt zien aan de afgeleverde cijfers (Lombard Street Research). De overheid heeft de groei flink aangewakkerd.
Investeringsgroei is nog steeds veel te sterk om een door consumptiegroei geleide economische groei te krijgen.
Bij 3,1% inflatie groeien de reële detailhandelverkopen overigens voorspoedig.

voorspoed in aantocht


Wanhoop niet: De man gaat naar links, terwijl duidelijk is dat hij half naar rechts moet, precies waar u zit

17 oktober 2013

UBS: groei investeringen gaat aantrekken in VS

gisteren blogde ik al dat goldman Sachs de investeringsgroei in de VS ziet aantrekken tot boven 8%, vandaag was het de beurt aan UBS

geruzie politici VS dure grap

Een hele prestatie het politieke gekibbel het grootste probleem ter wereld te maken
 
Al dat geruzie en het had geen enkele zin, de republikeinen konden slechts een kleine komma veranderen (verificatie van inkomens om in aanmerking te komen voor Obamacare). Ondertussen zat de overheid deels voor twee weken dicht, schade $12 tot $24 miljard. Inclusief doorwerkingen lijkt me $ 24 miljard ofwel 0,6% weg van de groei in het vierde kwartaal nog aan de lage kant.
Het vertrouwen kreeg een deuk, alleen maar door die politici. Overigens als die boosheid over politici wat wegtrekt kan het vertrouwen flink vertrouwen. Uiteraard tot de volgende schermutselingen rond de kerstboom, dan kunnen de republikeinen het nog eens een keer proberen met de welbespraakte senator Cruz op de voorgrond.

Het aanzien van Amerika heeft een forse deuk opgelopen. Op de APEC heeft China al gesproken van de-amerikanisering bij het creëren van een nieuwe Aziatische handelszone tussen o.a. China, India, Japan, Zuid Korea.

investeringen gaan aantrekken met 8% in VS volgens Goldman Sachs

Goldman Sachs had een heel verhaal dat potentiële groei nu een stuk lager is, omdat er de laatste jaren zo weinig is geïnvesteerd. Moeten we nu bang worden? Nee, de periode 1965-1980 met zijn hoge groei van de kapitaalgoederenvoorraad produceerde helemaal niet zo'n goede economische groei. Beurzen gingen in reële termen fors omlaag. Productiviteitsgroei brokkelde af ondanks die hoge investeringsgroei.
Nu zien we het tegenovergestelde. Productiviteitsgroei is zo gek nog niet ook al is er weinig geïnvesteerd in de laatste jaren. Human capital is door internet, de kennisexplosie van de laatste jaren, ontzettend veel krachtiger geworden.
Investeringsgroei gaat nu flink aantrekken, Goldman Sachs verwacht 8% volgend jaar en daarna zou het wel eens in dit tempo of nog sneller kunnen doorgroeien. Daarnaast heb je de bouw, die zal ook wel met meer dan 8% gaan groeien in de komende jaren in de VS.

honger langzaam op de terugweg in de wereld


The economist had een update van de hongerkaart in de wereld. Er is heel langzame vooruitgang. Dat het zo langzaam gaat is teleurstellend, maar de lage groei in het Westen en de afzwakking in Emerging Markets in aanmerking nemend is het al heel wat dat er vooruitgang is.
Vergeleken met 2010 is er vooruitgang voor Bangladesh, Tchad en vooral Ghana. Ook is er vooruitgang in Liberia, Zimbabwe en vooral Angola.
Dit is een update van mijn oude post

Indonesië scoort te goed voor lidmaatschap van fragile five, alleen Turkije goed lid


Volgens de 16 criteria van Nomura zijn de fragile five, de BIITS Brazil, India, Indonesië, Turkije, Zuid Afrika, helemaal niet zo zwak. Alleen Turkije is niet te vertrouwen. Vooral Indonesië is helemaal niet zo zwak.
Het belangrijkste zijn een grote val van de aandelenbeurzen en een fikse verslechtering van de lopende rekening
Indonesië scoort overigens wel slecht op twee andere van de maatstaven, valutareserves vergeleken bij korte schuld aan het buitenland en het tekort op de lopende rekening van 4,4% is boven de 3,5% die als grens voor weinig problemen werd gesteld.

16 oktober 2013

Spanje en Ierland proberen via groei schuld/BNP terug te brengen

Die Spaanse overheid toch, ze geven gewoon meer uit terwijl ze nog nergens zijn met het terugbrengen van hun begrotingstekort als % van het BNP. En in Ierland zeggen ze ook bekijk het maar met die bezuinigingen, we groeien er wel uit. Het begrotingstekort daalde helemaal niet in 2013, het bleef te hoog. Op basis van vrome wensen op hoop van groei zijn er vriendelijke voorspellingen waarbij na 2016 alles goed moet komen.
In Ierland denken ze er ook zo over. men moet via groei komen tot een lagere verhouding schulden/ BNP net als Europa en Amerika na de Tweede Wereldoorlog voor elkaar kregen. In Nederland denken we daar anders over.

lage investeringen = lage groei productiviteit= lage groei of gaat de Kondratieffgolf toch omhoog? Is de supercyclus van grondstoffen voorbij

De laatste dagen wordt ik overspoeld met verhalen dat de economische groei heel laag moet blijven zelfs in de VS, omdat er de laatste jaren zo weinig is geïnvesteerd dat de productiviteitsgroei en daarmee de economische groei wel haast in moet storten.
De pessimisten zijn uiteraard zeer opgetogen over zo'n ellendige toekomst die zo goed past bij het huidige geknoei van de Amerikaanse politici die met alle macht proberen failliet te gaan terwijl de leading indicators zo aan aan het trekken waren.
Even door de instorting van het vertrouwen heen kijken en de vizier weer op de lange termijn richten.

Het plaatje hierboven laat zien dat de gemiddelde groei van de afgelopen vier jaar aan aan het trekken is van betreurenswaardig lage niveaus, maar nog heel laag is. De rode lijn geeft de productiviteitsgroei over een periode van vier jaar. Die productiviteitsgroei is lang niet zo ver afgegleden, ongeveer op het gemiddelde niveau van de afgelopen 40 jaar blijven steken.

De blauwe verticale lijnen geven de afscheiding aan tussen de periodes waarin eerst productiviteitsgroei en BNP normaal met elkaar meebewegen, dan vierjarige periodes vanaf 1977 tot 2000 waarbij de economische groei hoog was vergeleken met de lage productiviteitsgroei en daarna een periode van minder groei van het BNP dan de groei van de productiviteit aangaf. Na 2011 lijkt er weer een periode aan te breken met meer economische groei dan de productiviteit aangeeft.  Maar waarom?