18 december 2012

China, FDI, huizen en Xi als hervormer

Drie opmerkingen over China: FDI, huizen en plannen van Xi
Het buitenland investeert door in China, maar nog meer, de hoge groei van het afgelopen decennium vasthouden, daar is het butienland niet rijk genoeg meer voor.
Het minieme herstel op de Chinese huizenmarkt lijkt aan te houden (overigens trachtte men mij bij Syntrus te verlooken tot investeren in hun Azië area fonds dat 58% in China belegt , vrijwel alleen woningen(en dan telt men de 7% van Macao nog niet mee). Zo iets heeft kansen, maar riskant is het investeren in projectontwikkeling Chinese huizen wel).

Xi probeert zich steeds meer te profileren als hervormer. Kennelijk is hij niet zo conservatief als gevreesd. De angst dat de communistische partij via hervormingen zijn macht verliest neemt af. Observatory Group haalt aan dat Xi hiervoor de woorden van Deng aanhaalt uit 1992 (“Empty talk will lead a country to disarray and only hard work can take a country to prosperity”). Dat maakt hem nog niet tot een nieuwe Deng à la Kennedy, maar hij zegt corrupte politici wel de wacht aan. Alles doen om op het pluche te blijven zitten en hervormingen tegengaan, dat gaat zijn toorn opwekken. Het ziet er niet goed uit voor Bo Xi Lai. Xi hield zijn speech in Shenzen om zijn hervormingsgezinde ideeën kracht bij te zetten, hier begon het Chinese staatskapitalisme immers. Hij zal denkt Observatory Group de baas van Shenzen wel flink gaan promoveren volgend jaar. Xi houdt duidelijk heel wat meer van marktwerking dan Roemer of oud Maoïst Marijnissen.

woorden van 2012 project X- feestje

Van Dale heeft met succes dit jaar de verkiezing van het nieuwe woord van het jaar 2012 naar zich toegetrokken.

Er zitten veel heel lelijke woorden bij die  gewoon uit het Engels zijn overgenomen.
Bijvoorbeeld appconomy in plaats van appeconomie vind ik lelijk en het hierbijhorende whappen (het populairste jongerenwoord ook). grexit is ook lelijk (vooral als het echt gebeurt), project X- feest (dit bleek de winnaar te zijn van 2012, een echt struikelwoord in het grote nationale dictee).
Facebook had met facebookmoord, facebookrellen (allemaal zonder hoofdletter) een fikse bijdrage.
Jongeren schijnen alleen nog maar met verengelste woorden de blits te willen maken zoals angrybirden, whappen, yolo.

Sommige woorden vind ik wel leuk zoals nivelleringsfeestje (kan nog jaren mee als de tijdgeest zachter wordt), booslim, trollen, wrijftelefoon, beyoncévlieg, geldmoord, aflosaftrek, gluurverhoging. Kunduzakkoord ia al weer achterhaald. Facebookmoord hoop ik ook. mamaporno en bangalijst? geen idee hoe lang dit meegaat, daar moeten nog meer tinten grijs komen. Inbrekersrisico kan wellicht wel lang mee al denk ik straks vast bij inrekersrisico meer aan hacken.
Onder sport / amusement had Van Dale gangnamstijl, dopingdomino en koefnoentype voorgedragen, d.w.z. weinig sportief.
Bij de economische woorden won onderwaterhypotheek zeer royaal. Begrotingsravijn scoorde verbazingwekkend een twede plaats en geldmoord eigenlijk ook verrassend drie. Ik heb het heel wat vaker over grexit gehad.

Sommige woorden werden te laat gepropageerd maar zijn ook mooi zoals het lievelingswoord van het Parool halalwoning, donutcoalitie (regering zonder middenpartijen), flitsformatie, wildpoepen.

Hierboven de financiële woorden volgens Citygroup van 2012 vergeleken met 2011

zie voor oogst vorig jaar:

Minacks uitleg van overoptimistische analisten

Minack (MS) heeft vaak leuke grafieken. Van downunder maakte hij deze keer het bovenstaad plaatje hoe het gaat met de winstvoorspellingen van analisten. Men begint steevast een flinke winststijging te voorspellen en na enige tijd treedt de werkelijkheid in. Gemiddeld gaat er ongeveer 6,5% per jaar af. Als het minder is, dan is dat een meevaller voor de beurs.
Alleen als de ISM boven 55 staat, dan zijn de analisten niet optimistisch genoeg.
De ISM is buitengewoon belangrijk om te bepalen of het beter gaat dan verwacht (wanneer de ISM stijgt). De ISM loopt iets voor op de winstbijstellingen.
De koersstijging van 2013 moet berusten op het overind blijven van de winstverwachtingen voor 2014. Die van 2013 gaan gewoon omlaag.

17 december 2012

Abe moet van Japan weer land van rijzende zon maken

De LDP met de in 2006 mislukte Abe boekte een enorme overwinning. (alhoewel, hij heeft natuurlijk een glanzende carrière met de paplepel ingegeven met een prachtige revanche).

Samen met coalitieprartij Komeito kreeg men 325 van de 480 zetels, meer dan 2/3 en daarmee kan men heel wat wetgeving erdoor jagen zonder dat het hogerhuis dat kan tegenhouden (niet alles, bijvoorbeeld de nieuwe baas van de Bank of Japan in april 2013 niet).
Abe is heel ambitieus alles kan veranderen. ook het buitenlands beleid met China en Korea . Meer spierballentaal richting China.
Tijden veranderen. Amerika is nu heel blij dat Japan meer aan defensie gaat uitgeven. Kernenergie mag van de LDP. De overheid heeft een gat in de hand, ook al zal de BTW verhoogd worden.
De Bank of Japan wordt richting oneindig stimuleren geduwd om 2% inflatie te veroorzaken.
Japan moet een omgekeerd Volcker moment krijgen. Dan wordt het kunst de inflatie tot 2% te beperken.
Vooruitlopend hierop is de yen behoorlijk zwak geworden, al steeg de yen na de aanvankelijke klap na de verkiezingsuitslag weer behoorlijk.

16 december 2012

samenvatting financieel economisch nieuws van de afgelopen week

Alles stond in het teken van politiek gekonkel over het fiscale klif. Zo lang er geen duidelijkheid is en de lame duck sessie voor 18  december nog niet is voorzien van een plan, lijkt de Dow haast niet van zijn plaats te krijgen. Iedereen roept dat er vooruitgang geboekt wordt, maar ondertussen gaat Obama gewoon naar Hawaï en Boehner naar Ohio. In twee stappen moet er een compromis komen, waarvan een vermoedelijk alleen het inkomstenbelastingdeel zal zijn (inclusief wellicht capital gains/dividend tax) waarbij slechts de middenklasse nog de oude Bushtarieven houdt en de rijken iets meer zullen moeten gaan betalen. Dat tweede deel is hopeloos moeilijk en wordt waarschijnlijk iets voor na de kerst/ begin volgend jaar, als de hete hangijzers weer uit de inmiddels geruïneerde ijskast gehaald worden (het doomsday scenario voor de republikeinen, waarbij men toch echt pijn bij de democraten wil zien via hervorming van uitkeringen en ook dat slikken de democraten niet).

De FED deed wat verwacht werd, men gaat naast $40 miljard hypotheken nu extra $45 miljard staatsleningen kopen en men hiield de rente op 0-0,25%. Nieuw was hun communicatie dat rente laag en QE hoog blijft zo lang de werkloosheid hoger is dan 6,5% en de PCE-inflatie lager dan 2,5% (mits de TIPS geen rare dingen doen).

De initial claims voor werkloosheid daalden opnieuw fors in de VS en de retail sales waren redelijk. Kortom de ISM hoort wat te stijgen. De industriële productie steeg in november meevallend 1,1%. De inflatie daalde, vooral door lagere benzineprijzen. Het vertrouwen van midden- en kleinbedrijf (NFIB) daalde  onrustbarend sterk. De handelsbalans verslechterde op grotere dalin export dan import.

In Europa daalde de industriële productie overal, maar minder erg dan in oktober.
De zorgen over Berlusconi en Monti namen af. Van Rompuij maakte een goede indruk met zijn plannen en we zitten de komende tien jaar vast aan stapjes richting fiscale en bankenunie in de Eurozone. De ECB krijgt toezicht op de grote banken.

In China stegen de beurzen flink op de mooi stijgende PMI en verder ontluikend optimisme over het nieuwe leiderschap. De inflatie steeg, maar niet zorgelijk.

In Japan won de LDP fors, hetgeen verdere grote monetaire verruiming van de Bank of Japan betekent.  Net als voor-vorige maand steeg de industriële productie mooi na de enorme daling in september.

goed nieuws van de afgelopen week

De centrale banken deden de afgelopen week weer hun best, vooral die van Amerika en Japan. In Japan moest men wel, want de LDP gaat ze toch wel dwingen. Deze beursvriendelijke partij won de verkiezingen heel dik en ze zitten net als in 1955-2009 weer achter het stuur van de politiek.
De FED beloofde naast de al beloofde $40 miljard aan hypotheken (MBS) ook nog eens $45 miljard staatsleningen te gaan kopen per maand. Het monetaire klif door het aflopen van Operatie Twist is daarmee afgewend.
Al die activiteit van centrale banken doet de volatiliteit dalen, zie bovenstaand plaatje van de VIX met (omgekeerde schaal) het balanstotaal van de FED.

De inflatie daalde in de VS en dat is gunstig voor de koopkracht en QE. Dat kwam vooral dor lagere benzineprijzen. Maar ook de trends voor medische kosten en onderwijs zien er nu beter uit.
De retail sales ex auto's en benzine steeg 0,5%, meer dan verwacht en lijkt een redelijk tot goed kerstseizoen te beloven.
De initial claims voor werkloosheid daalden opnieuw fors en dat betekent betere groei van de werkgelegenheid en een hogere ISM. De industriële productie steeg 1,1% en dat was overigens beter dan verwacht en beter dan de ISM aangaf.
Al met al sterke aanwijzingen dat de groeivertraging rond oktober vanwege Sandy slechts tijdelijk was (even afziend van het fiskale klif dat groei gaat drukken in de eerste helft van 2013, zoals de markt al incalculeert).

Goldman Sachs (Hatzius c.s.) hadden allerlei bemoedigende verhalen dat het beter zal gaan met de VS na half 2013, bijvoorbeeld met de investeringen op basis van hun accelerator model met credit crunch aanpassing. En dan is er nofg de huizenmarkt.

Er werd belangrijke vooruitgang geboekt met stamcelonderzoek. (
Stem-Cell Trial Without Embryo Destruction (WSJ); Advanced Cell Technology Inc) . De toepassing durt nog even, maar potentieel is het heel belangrijk.
 
In Europa maakte Van Rompuij met zijn plannen een klein stapje voorwaarts, precies zoals Schäuble al wilde (zie mijn post 
hierover). De ECB krijgt het drukker door veel grote banken te gaan controleren en daarme de bankenunie weer ietsje dichterbij te brengen. Men lietde rentes van Italië weer afnemen ten opzichte van Duitsland, nu men zich weer even minder zorgen maakt overde strapatsen van Berusconi en de weifelende houding van Monti om nog aan te blijven na de verkiezingen als baas over een nieuwe olijftakcoalitie.


In Duitsland vloog het beleggersgvertrouwen ZEW omhoog.
 
In China was men op de beurzen door het dolle heen vanwege een opnieuw aantrekkende PMI tot duidelijk boven de 50, de trend ziet er nu goed uit. Het traditionele optimisme dat opkomt na de leiderswisseling in China steekt kennelijk weer de kop op.
 
Hoe goed de verkoop van het maken van schuilkelders etc ook liep (http://www.telegraph.co.uk/news/worldnews/northamerica/usa/9730618/Mayan-apocalypse-panic-spreads-as-December-21-nears.html) de wereld zal na afloop van de zeer lange cyclus van de Majakalender op 21 december gewoon doordraaien en aan een nieuwe zeer lange cyclus beginnen.


15 december 2012

500% inflatie dreigt volgens Richard Koo

Richard Koo, de man van de balansrecessies, die al voor Reinhart/ Rogoff uitlegde waarom de groei zo laag was via de Japanse balansrecessie die overgeslagen is naar vele westerse landen, begint zich nu erge zorgen te maken over de enorme uitdijing van de balansen van centrale baken.
Dat kan misscien wel 500% inflatie veroorzaken.


De vrije reserves van de banken zijn zo hoog geworden dat ze (als ze zouden voldoen aan de vermogenseisen van Basel III) hun kredieten met vijf tot tien maal kunnen uitbreiden. Dat zou horen te leiden tot enorme inflatie (zelfs in Japan).

Quantitative easing kan niet veel kwaad in een balansrecessie, maar als die balansen gerepareerd zijn, kan het ineens hard gaan.
Vooral de Japanse vrije bankreserves ziet hij als een tijdbom. Er is maar 7,7 triljoen yen nodig voor de Japanse geldgroei goed te regelen. Om het Japanse overheidstekort te financieren door de Bak of Japan (en dat zou best wel eens nodig kunnen zijn) is 40 triljoen nodig. dat is ruim vijf keer zo hoog en daar kan een inflatie van 500% uit ontstaan. Bankreserves worden dan tien keer te groot. Politici van de LDP sturen aan op bankreserves van 30 triljoen.

Op zeker moment als de banken veel krediet gaan verstrekken (zo veel als de vrije reserves kan niet, daarvoor zijn de Basel III normen te streng), dan dreigt de inflatie op te lopen. Al maar groeiende balansen van centrale banken zullen in toenemende mate als problematisch gezien worden. De exit wordt buitengewoon verliesgevend. De rente moet op zeker moment enorm verhoogd worden om die excessieve kredietverleing tegen te gaan (de FED vertrouwt erop dat dit werkt) en dan gaat men dus flink verlies lijden. Koo geeft geen mogelijkheid voor een happy ending (maar misschien hebben we niet genoeg fantasie).

De FED gaat de balans met $85 miljard per maand vergroten en dat zit je zo op 5 triljard dollar. Dit is te veel. Ik ken de modellen niet van Koo waar die monsterinflatie uit komt rollen, maar geruststellend is het niet.

Gat tussen productiviteit en lonen steeds groter: maar nog voor hoe lang?

De laatste tijd begint men steeds meer te schrijven over hoe onrechtvaardig de inkomensverdeling in de VS is geworden (dat komt door het fiscale klif waarbij de rijken een hogere belasting te moeten betalen. Dat produceert een niet aflatende stroom verhalen dat dit heel rechtvaardig is (democraten), slecht voor de productiviteit (republikeinen) en werkgelegenheidsgroei).

De armste 99% ziet gemiddeld bijna niets  terug in zijn loon van de mooie productiviteitsstijging sinds vooral 1990. De loonontwikkeling wijkt steeds meer af van de productiviteitsontwikkeling (niet alleen in de VS, in alle westerse landen)

Men schrijft dit toe aan de digitale revolutie, die net als de Luddites bij de start van de Industriële Revolutie,  veel productiviteit veroorzaakt die velen werkloos maakt. Deze keer komt er dan nog het uitbesteden van de industriële productie naar de Opkomende Landen bij (alhoewel beslist niet een nieuwe ontwikkeling).
Daar de meeste Amerikanen steeds dommer worden is de digitale revolutie een steeds groter probleem aan het worden. Marc Andreessen zei het al: er zijn nog maar twee soorten mensen: de groep mensen die programmeren, bepalen wat computers doen en de mensen die moeten doen wat de computers zeggen. Die laatsten verdienen steeds minder.
(http://www.theatlantic.com/business/archive/2012/12/a-giant-statistical-round-up-of-the-income-inequality-crisis-in-16-charts/266074/)
Al die somberheid is overdreven. In de lange golf, de Kondratieffgolf, heb je lange preioden waar de longroei achterblijft bij de productiviteitstijging en perioden waarin de lonen zelfs harer groeien. De laatste keer dat we dit zagen (in Europa beter dan in de VS) was de periode 1964 (de loonexplosie, de demonstraties om 85 gulden schoon (per week)te krijgen) tot het akkoord van Wassenaar in 1981.
Deze tijd komt terug, maar de werkloosheid moet eerst voldoende laag zijn en de tijdgeest moet de te lage lonen onacceptabel vinden. In Nederland en de VS is men bijna zo ver, rond 2018-2020 kan de keer al komen (dan branden zelfs in Amerika de nivelleringsfeestjes los)). Men gaat dan stemmen voor een hogere belasting op de winsten, omdat men niet meer zo bang is voor oplopende werkloosheid als de lonen stijgen. In de VS kan hiervoor de reden zijn dan men in 2020 zelfvoorzienend is geworden in de energievoorziening (hier zijn vele miljoenen extra banen voor nodig), dit de industrie energiekostenvoordelen oplevert waardoor de industrie groeit,  en dit zo veel zelfvertrouwen oplevert dat men een hoger loon durft te vragen.

Pax Americana voorbij

http://im.ft-static.com/content/images/e3690ec4-42ff-11e2-aa8f-00144feabdc0.img
FT: Pax Americana ‘winding down’; uit een rapport van NIC Global Trends 2030. Dan moet het islamterrorisme verleden tijd zijn en is de VS zelfvoorzienend in energie.
De eeuwenoude verdeling van de rijkdom in de wereld komt weer terug. Vele eeuwen was India het belangrijkste land. Amerika wordt helemaal onbelangrijk. Dat lijkt me kras, gezien de demografie waarbij de bevolking van de VS nog met ruim de helft toeneemt, terwijl die van China gaat krimpen. Ook de zo begeerde energiezelfvoorzienendheid pleit voor een rijk Amerika.

VS: alles zo oud dat het vervangen moet worden


Niet alleen auto's, maar alle duurzame consumptiegoederen in de VS zijn ouder dan ooit sinds de cijfers werden bijgehouden. D.w.z. er is pent up demand en men gaat zich weer blauw kopen als het consumentenvertrouwen toeneemt
Als je het zo bekijkt is die obesitas van de Amerikanen onverklaarbaar (overigens door de kredietcrisis gedaald) en lopen ze straks naakt rond.

14 december 2012

Rutterecessie duurzaam bij bestendig Europees beleid

Eergisteren schoot ik uit mijn slof over het Nederlandse overheidsbeleid. Dat is kansloos als je naar bovenstaand plaatje kijkt.

Hatzius is op basis van bovenstaand plaatje juist positief voor de VS op langere termijn omdat de private sector weer gaat releveragen (schulden opbouwen) en de overheid in langzamer tempo gaat deleveragen (maximum bezuinigingstempo is voorbij na half 2013).

In Nederland is men van plan de overheid te laten bezuinigen én de private sector meer te laten besparen via het tot deugd uitroepen van je hypotheek zo snel mogelijk af te lossen terwijl de lopende rekening minder positief wordt vanwege gebrek aan exportkansen naar Zuid- Europa. Aan het plaatje hierboven kun je zien dat dit verhaal onmogelijk is. Of consumenten moeten minder sparen of de overheid moet grotere tekorten krijgen. Als we doorgaan met het ingezette beleid krijgen we vermoedelijk een zeer tegenvallend overheidstekort en een doorgaande Rutterecessie. De multiplier van de overheidsbezuinigingen moet wel haast boven 1 liggen, ofwel 1 miljard bezuinigen door de overheid doet de economische groei met meer dan 1 miljard krimpen.

Er is eigenlijk maar een uitweg, zo wist Keynes: de overheid moet extra geld uitgeven. De laatste tijd is duidelijk geworden dat je dat extra geld van de overheid maar beter uit kunt geven aan overheidsinvesteringen (onderwijs, infrastructuur, snel internet, ja zelfs in banken als ABN AMRO is beter dan niets doen).

Dat gebeurt niet, het extra geld van de overheid wordt uitgegeven aan extra zorg (zie publicatie DNB). Daardoor krijgen we de vervelende situatie dat de consumptie in Nederland goed groeit, maar het gaat hier alleen over consumptie van zorg. Alle andere consumptie krimpt. Dat voelt heel vervelend aan.

(Plaatje DNB http://www.dnb.nl/nieuws/nieuwsoverzicht-en-archief/dnbulletin-2012/dnb278890.jsp oranje links is consumptie zonder overheid (zorg), blauw totaal)

beurzen in kerststemming


http://www.seeitmarket.com/technical-update-for-sp-500-and-nasdaq-100-13146/


De kleurtjes zijn heel mooi. Zo’n dikke band rond 1428 lijkt dan ineens heel moeilijk te nemen. Sommigen leggen de band op 1430-1435. Nog een dag boven 1435 en men roept year high van 1470. RSI mag tenslotte nog wat hoger en MACD ook. Volume nog niet hoog genoeg voor een trendomkeer (zwakke indicator).

Maar wie weet hebben de bestudeerders van de maan meer gelijk en keert de trend om. Alhoewel ik een overtuigende analyse van de Loony gezien heb die bullish was: de Canadese dollar signaleert risk on..


Of wie weet maakt Tom Noach weer een goede call (plaatje hieronder), ach 326 voor de AEX overleven we wel.


13 december 2012

De FED is braaf, nu de markt nog

De FED deed braaf wat ervan verwacht werd: men ruimde het monetaire klif op door na het einde van Operatie Twist per 31/12 voorlopig $45 miljard extra staatsleningen te kopen boven op de $40 miljard asset backed securities (hypotheken). QE4 gaat starten.


Uiteraard werd de rente op 0-0,25% gehouden, maar de belofte tot hoe lang werd anders geformuleerd (dat gebeurde al in deze meeting, men had dit pas rond maart verwacht): we gaan ermee door totdat de werkloosheid onder de 6,5% gezakt is en de door de FED geprojecteerde PCE inflatie niet boven de 2,5% ligt en de inflatieverwachtingen nog goed verankerd liggen. Naar verwachting van de FED gaat de werkloosheid rond de tweede helft van 2015 onder de 6,5% komen.

Dit was alom verwacht en de beurs reageerde nauwelijks (plaatje GS).


Goud was zwakker en dat op $85 miljard per maand en record doorkopen van particulieren van gouden munten en goud ETFs.
De markt was dus niet zo onder de indruk. De nieuwe manier van communiceren leidde tot een marginaal hogere rente. Men ziet kennelijk de werkloosheid iets eerder dan half 2015 onder 6,5% komen en/of eerder problemen met de 2,5% inflatie-eis/ dan wel het in toom houden van de inflatieverwachtingen. Ik hoor bij die men overigens.

De markt richt zich weer op het fiscale klif. De politiek begint er zich al mee te verzoenen dat er doorgewerkt moet worden tot na kerstmis voor een deal.


 
 

correlatie aandelen obligaties en het deflatoire denken

Bianco had in zijn laatste conference call een heel verhaal over de correlatie tussen aandelen en obligaties en het inflatoire/deflatoire denken.
De samenhang tussen staatsobligaties en aandelen is niet constant in de tijd.  Van 1962 tot 1997 was de samenhang positief. Dat was de tijd dat inflatie het probleem was. Hoge inflatie leidde tot ingrijpen van de FED en je kon een recessie gaan verwachten.
Na 1997 was het inflatieprobleem bedwongen en begon men economische groei meer als probleem zien. Men schakelde over van angsten voor inflatie naar angsten voor deflatie. Na 1997 kwam er steeds meer een deflatoir denken van de markt.

Blijft die deflatoire stemming doorzetten? Dat is weinig waarschijnlijk.