fabulous fab in LA Times

In de Los angelos Times stond hoe de senatoren eigenlijk Fabulous fab van Goldman Sachs aan de tand hadden moeten voelen:
What Should Have Been Said At The Goldman Senate Hearing
The LA Times – Senators, start your questions
SEN. KAUFMAN: Sen. Levin would now like to verbally assault the former trader, Mr. Fabrice Tourre, who once referred to himself as — and I am quoting here — the Fabulous Fab. I should note that he is French, although that in no way will prejudice this committee, except for the fact that it will prejudice this committee in large part because we can’t stand French people.
SEN. CARL LEVIN: Good morning, Mr.Tourre. Let me start by saying that I would like to slap your accent.
MR. TOURRE: Good morning, senator. And may I say that if you were food, you would be a boneless breast of chicken.
SEN. LEVIN: Your e-mails to your girlfriend make me laugh.
MR. TOURRE: Your salary makes me laugh.
SEN. LEVIN: May I call you the Fabulous Fab?
MR. TOURRE: I wish you wouldn’t.
SEN. LEVIN: Fabulous Fab. Your now infamous e-mails to your girlfriend, in which you wrote about betting against CDOs and predicted the fall of the housing market and yet continued to sell complex financial instruments to unsuspecting clients, to widows and orphans as you said in your e-mails.
MR. TOURRE: Is there a question in your future, senator?
SEN. LEVIN: My question is this. What’s it like to have a French girlfriend?
MR. TOURRE: It’s not terrible.

Warren Buffett staat pal voor Goldman Sachs

Zoals verwacht verdedigde Warren Buffett Goldman Sachs op de aandeelhoudersvergadering van Berkshire Hathaway. Hij had geen medelijden met de slachtoffers van de beruchte dubieuze belegging die verkocht was aan IKB en verzekerd door ABN AMRO. Voora; ABN AMRO zah hij als suferds die geen recht op klagen hebben, zij moestentoch echt weten dat van alles en nog wat short ging tegen het duistere product en dat het verzekeren hiervan een beetje dom is wanner je er niet extra goed induikt.
De 100% verdediging van de top van Goldman Sachs was geen verrassing natuurlijk, gezien de grote beleggingen hierin door Buffett en de familieverbanden met GS en de zoon van Charlie Munger (de bejaarde belegger van Berkhiere Hathaway). Munger zei evenwel dat GS dit had mogen doen, maar dat het toch niet erg ethisch was.

Ik was verbaasd dat het aandeel GS gisteren zo veel omlaag moest op de aanklacht die toch niet bepaald onverwacht kwam. GS werd wel als crimineel afgeschilderd, maar dat had toch ook geen verrassing moeten zijn: dit proces moet nog lang duren en door GS als crimineel af te schilderen dwing je dit af.
Er begint nu toch wel gegronde angst aan het ontstaan dat de overheid met nodeloos geweld de investment banks aan het afbreken is. Als ze echt op deze manier blijven doorgaan, is dit erg slecht voor de financiële sector in de VS. De democratische kiezers vinden dit natuurlijk wel een goede zaak.

Ik heb de strip van Abstruse Goose (http://abstrusegoose.com/263) afgedrukt (gezien op blog The Big Picture)

Fabulous Fab verdedigt zich met verve

Fabrice Tourre, de jonge handelaar van Goldman Sachs die IKB via ACA waardeloze CDO's aansmeerde, verdedigde zich in mijn ogen overtuigend voor de senaatscommissie. ACA moest weten dat Paulson betrokken was, IKB moest weten dat er een institutioneel belegger short zat. CDO's zijn niet aan niet professionele beleggers verkocht.
In de WSJ staat op het blog http://blogs.wsj.com/deals/2010/04/27/read-fabrice-tourres-senate-testimony/:

Chairman Levin, Dr. Coburn and Members of the Subcommittee. My name is Fabrice Tourre, and I work at Goldman Sachs International in London. Thank you for the opportunity to appear before the Subcommittee. I have worked at Goldman Sachs since 2001. Between 2004 and 2007, my job was primarily to make markets for clients. I made markets by connecting clients who wished to take a long exposure to an asset — meaning they anticipated the value of the asset would rise — with clients who wished to take a short exposure to an asset — meaning they anticipated the value of the asset would fall. I was an intermediary between highly sophisticated professional investors — all of which were institutions. None of my clients were individual, retail investors.

The structured products on which I worked fill an important need for these sophisticated financial institutions. To the average person, the utility of these products may not be obvious. But they permit sophisticated institutions to customize the exposures they wish to take in order to better manage the credit and market risks of their investment holdings.

Mr. Chairman, as you know, the Securities and Exchange Commission (“SEC”) recently filed a civil suit alleging that I failed to disclose to investors certain material information regarding a transaction that I helped to structure called “ABACUS 07 AC-1”. I deny — categorically — the SEC’s allegation. And I will defend myself in court against this false claim.

Since the suit was filed, there have been many questions raised about the 07
AC-1 transaction and my role in it. I appreciate the opportunity to answer those
questions, and I want to make a few points absolutely clear.

First, the only two investors in this transaction, ACA and IKB, were institutions with significant resources and extensive experience in the CDO market. ACA was a specialty financial services company that, at year-end 2006, managed 22 CDOs with approximately $16 billion in assets. IKB, a large German bank, had a separate mortgage group and was an active participant in the CDO market.

According to IKB, as of January 2007, they had launched and managed more than
$16.8 billion of CLOs and CDOs and viewed securitizations and CDO investments
as an integral part of their business model.

Second, I never told ACA, the portfolio selection agent, that Paulson & Company would be an equity investor in the AC-1 transaction or would take any long position in the deal. Although I don’t recall the exact words that I used, I recall informing ACA that Paulson’s fund was expected to buy credit protection on some of the senior tranches of the AC-1 transaction. This necessarily meant that Paulson was expected to take some short exposure in the deal. Moreover, from the early stages of the transaction in January 2007 to its completion several months later, none of the offering documents, including the term sheets, flip book and offering circular, provided to ACA indicated that Paulson’s fund would be an equity investor.

If ACA was confused about Paulson’s role in the transaction, it had every opportunity to clarify the issue. Representatives of Paulson’s fund participated directly in all of my meetings with ACA regarding the transaction. I do not ever recall ACA asking me or Paulson’s representatives if Paulson’s fund would be an equity investor. Indeed, ACA and Paulson had several discussions about the transaction and at least one meeting without any Goldman Sachs representatives present. Quite frankly, I am surprised that ACA could have believed that the Paulson fund was an equity or long investor in the deal.

Third, the AC-1 transaction was not designed to fail. ACA and IKB were two of the most important clients of my desk. Moreover, the securities referenced in the transaction did not underperform the other securities of that ratings class and vintage. All of the securities of that ratings class and vintage performed poorly because the subprime mortgage market suffered a broad collapse. Goldman Sachs also had no economic motive to design the AC-1 transaction to fail. Quite the contrary, we held long exposure in the transaction just like ACA and IKB. When the securities referenced in AC-1 declined in value, we lost money too. Goldman Sachs’ overall losses in connection with the transaction exceeded $100 million,
including $83 million with respect to the retained long position.

Finally, ACA selected the portfolio of securities referenced in the transaction — not Paulson & Company. ACA had sole authority to decide what securities would be referenced in the transaction, and it does not dispute that point. Neither the Paulson fund nor Goldman Sachs could dictate to ACA the securities referenced in the deal. Paulson’s fund made suggestions to ACA, as did IKB and Goldman Sachs. And the SEC complaint concedes that ACA rejected most of Paulson’s suggestions while accepting others. So, while Paulson, Goldman Sachs and IKB all had input into the reference portfolio for AC-1, ACA ultimately
analyzed and approved every security in the deal. Thus, when Goldman Sachs
represented to investors that ACA selected the referenced securities, that statement
was absolutely correct.

Mr. Chairman, the last week has been challenging for me and my family, as
I have been the target of unfounded attacks on my character and motives. I
appreciate the opportunity to appear before the Subcommittee to answer these false
charges. I wish to repeat — I did not mislead IKB or ACA, two of the most
sophisticated institutional investors in these products anywhere in the world. I will
be pleased to answer any questions that the Subcommittee may have.

GS heeft enk ik wel degelijk veel kans om te winnen zo lang het geen jury proces wordt. GS is immers al met meer dan 75% van de publieke opinie veroordeeld.
Het bevestigt hoe politiek het proces tegen Goldman Sachs is, de vermoedelijk enige dappere partij die zich lang genoeg blijft verdedigen om nieuwe wetgeving erdoor te drukken over financiële regulering en voldoende sentiment tegen de republikeinen oproept om een minder slecht verkiezingsresultaat voor de democraten mogelijk te maken.

Goldman Sachs gaat verliezen?

Ik ben verbaasd hoe anders er van dag tot dag gereageerd wordt op de kansen van Goldman Sachs om wel of niet zonder al te veel kleerscheuren door de aantijgingen van de SEC heen te komen. Vandaag geeft het blog The Big Picture 10 redenen waarom je maar beter je aandelen Goldman Sachs kapot kunt scheuren:

Ten Things You Don’t Know (or were misinformed by the Media) About the GS Case

1. This is a Weak Case: Actually, no — its a very strong case. Based upon what is in the SEC complaint, parts of the case are a slam dunk. The claim Paulson & Co. were long $200 million dollars when they were actually short is a material misrepresentation — that’s Rule 10b-5, and its a no brainer. The rest is gravy.

2. Robert Khuzami is a bad ass, no-nonsense, thorough, award winning Prosecutor: This guy is the real deal — he busted terrorist rings, broke up the mob, took down security frauds. He is now the director of SEC enforcement. He is fearless, and was awarded the Attorney General’s Exceptional Service Award (1996), for “extraordinary courage and voluntary risk of life in performing an act resulting in direct benefits to the Department of Justice or the nation.”

When you prosecute mass murderers who use guns and bombs and threaten your life, and you kick their asses anyway, you ain’t afraid of a group of billionaire bankers and their spreadsheets. He is the shit. My advice to anyone on Wall Street in his crosshairs: If you are indicted in a case by Khuzami, do yourself a big favor: Settle.

3. Goldman lost $90 million dollars, hence, they are innocent: This is a civil, not a criminal case. Hence, any mens rea — guilty mind — does not matter. Did they or did they not violate the letter of the law? That is all that matters, regardless of what they were thinking — or their P&L.

4. ACA is a victim in this case: Not exactly, they were an active participant in ratings gaming. Look at the back and forth between Paulson’s selection and ACAs management. 55 items in the synthetic CDO were added and removed. Why?

What ACA was doing was gaming the ratings agencies for their investment grade, Triple AAA ratings approval. Their expertise (if you can call it that) was knowing exactly how much junk they could include in the CDO to raise yield, yet still get investment grade from Moody’s or S&P. They are hardly an innocent party in this.

5. This was only one incident: The Market sure as hell doesn’t think so — it whacked 15% off of Goldman’s Market cap. The aggressive SEC posture, the huge reaction from Goldie, and the short term market verdict all suggest there is more coming.

If it were only this one case, and there was nothing else worrisome behind it, GS would have written a check and quietly settled this. Their reaction (some say over-reaction) belies that theory. I suspect this is a tip of the iceberg, with lots more problematic synthetics behind it.

And not just at GS. I suspect the kids over at Deutsche bank, Merrill and Morgan are working furiously to review their various CDOs deals.

6. The Timing of this case is suspect. More coincidental, really. The Wells notice (notification from the SEC they intend to recommend enforcement) was over 8 months ago. The White House is not involved in the timing of the suit itself, it is a lower level staff decision.

7. This is a Complex Case: Again, no. Parts of it are a little more sophisticated than others, but this is a simple case of fraud/misrepresentation. The most difficult part of this case is likely to turn on what is a “material omission.” Paulson’s role in selecting mortgages may or may not be material — that is an issue of fact for a jury to determine. But complex? Not even close.

8. The case looks thin: What we see in the complaint is the bare minimum the prosecutor has to reveal to make their case. What you don’t see are all the emails, depositions, interrogations, phone taps, etc. that the prosecutors know about and GS does not. During the litigation discovery process, this material slowly gets turned over (some is held back if there are other pending investigations into GS).

Going back to who the prosecutor in this case is: His legal reputation is he is very thorough, very precise, meticulous litigator. If he decided to recommend bringing a case against the biggest baddest investment house on Wall Street bank, I assure you he has a major arsenal of additional evidence you don’t know about. Yet.

Typically, at a certain point the lawyers will tell their client that the evidence is overwhelming and advise settling. That is around 6-12 months after the suit has begun.

9. This case is Political: I keep hearing that phrase, due to the SEC party vote. It is incorrect. What that means is the case is not political, it means it has been politicized as a defense tactic. There is a huge difference between the two.

10. I’m not a lawyer, but . . . Then you should not be ignorantly commenting on securities litigation. Why don’t you pour yourself a tall glass of STF up and go sit quietly in the corner.

I have $1,000 against any and all comers that GS does not win — they settle or lose in court. Any takers? My money is already in escrow — waiting for yours to join it. Winnings go to the charity of the winners choice.

Aldus het vermoedelijk balagrijkste finaciële blog in de VS.
Volgens mij is het proces tegen GS wel degelijk vooral politiek. Men zocht een slachtoffer dat niet onmiddelijk zou gaan schikken. Dat was GS, een van de weinige brokers die inderdaad niet meteen zou opgeven maar zou gaan doorvechten tot na de verkiezingen. Heel die tijd moeten de republikeinen waarschuwen voor overregulering door de overheid (een groot risico) en daarmee de kant van GS kiezen. Dat is electoraal een ramp, bijna iedere stemmer wil dat GS flink op z'n nummer wordt gezet. e strijd gaat vermoedelijk lang duren met flink wat gif van beide partijen. GS kan wel degelijk voor het gerecht winnen, maar verliest natuurlijk wel gegarandeerd de popular vote.

Goldman Sachs was helemaal niet de grootste partij bij het op de markt brengen van cdo's (zie tabel). Ook andere partijen hebben cdo's op de markt gebracht die het slechter fedaan hebben dan je kon verwachten in je stoutsye nachtmerrie.

a red camaro please

Mijn collega Hendrik Jan Tuch zond het onderstaande verhaal naar zijn Engelse en Nederlandse collega's:
"Good morning, i would like to buy a red camaro please."
"Sure, i have one right here."
"Cool, is it any good?"
"Well, my nephew thinks so and he is pretty good with cars."
"Great, how much is it?"
"5,000 just for you"
"Super, i will buy it"
"Done, would you like coffee while i wrap up the paperwork?"

Now it might seem weird looking back, but thats how the average investor bought cdo's and other structured products at the peak of the credit bubble. You have probably noticed the total absence of questions on the quality of the car. Not how old it is, the mileage, maintenance records or even a quick peak under the bonnet. All the buyer wanted to know that it was a red camaro.

Now suppose you are a used car salesman. And you have all these customers coming to your garage for a red camaro. Actually there is a line of clients from your door to around the block, all demanding a red camaro. And all (good) camaros are sold. What do you do? First you call all your buddies about a camaro and of course they are all sold out too. Running out of options and eying the line of clients you then call your cousin Vinnie who owns a junk yard on the other side of town. He has quite a few camaros, old and tattered and of course any colour but red. But Vinnie has an idea, why dont we spray the cars red, slap some nice tires on them and see if that helps. Well, it certainly works, clients happy, Vinnie happy, your boss happy.

After a couple of months you get calls from disgruntled clients. Complaints about mileage, run down engines and failing brakes. But you can point out to these clients that you made no representation on any of these factors and none of the clients ever asked about these details. Ok, you mentioned that your nephew liked it and that he is "pretty good with cars". Of course you failed to mention that your nephew is just three years old and that he likes to throw and/or eat his dinky toy cars and that he is pretty good at that. But hey, the clients did not bother to ckeck the credentials of the nephew either.


At that point most clients hang up the phone ashamed and not willing to go to court. On the one hand, they know they have been had. But at the same time they know they themselves are to blame, as they went to a second car salesman without doing their research or wondering where all these red camaros suddenly came from. A few clients are more stubborn than that and they decide to drag the car salesman to court. This will be a publicity nightmare for the salesman, but in the end new clients will come in once again, this time asking for a toyota prius. The clients will have a horrible time in court, as the judge and the press discovers that all these wealthy clients have spent their money so unwisely.

So my view on the Goldman Sachs case is very similar to the proverbial used car salesman. Formally neither Goldman Sachs nor the used car salesman did anything wrong. If the client doesn’t WANT to know anything about the car/cdo, why bother about mentioning the details yourself.

It will spook the markets for some time and might be the spoiler of a great earnings season. And it might even result in more regulation, of which the net result for the markets remains to be seen. Remember, next time we will have clients clamouring for a toyota prius!

Conclusie HJT en anderen: professionele sufferds (daar zijn er veel van) moeten niet te hard gaan huilen voor hun domme beleggingsbeslissingen. GS gaat het proces niet verliezen, op zijn slechtst gaan ze schikken.
CDO beleggingen waren per definitie voor professionals en als je niet wist wat je aan het doen was dan verdiende je het geschoren te worden. Als je toen aandelen Citicorp en masse had verkocht als hedge fund en GS was je broker, dan is het toch duidelijk dat GS niets verkeerd deed, ook al was duidelijk dat het hedge fund vermoedelijk aan het langste eind zou trekken. Waarom dan wel voor CDO’s?
Conclusie anderen: GS onthield de (professionele) belegger van essentiële informatie, GS handelde niet in het belang van zijn klanten, gaf aan dat de klant niet voorop stond. GS hoort op de vingers getikt te worden.

Mijn gedachten: GS moet inderdaad op de vingers getikt worden, maar gaat het proces vermoedelijk niet verliezen, men gaat schikken. Het thema blijft nog een hele tijd doorsudderen omdat er meer financiële regulering moet komen en de SEC niet snel op gaat geven. Van tijd tot tijd zal men met nieuwe argumenten komen. De besmetting zal vermoedelijk niet heel groot worden, omdat men in 2007 de handel in CDO's niet had kunnen verbieden. Die handel was zwaar verliezend voor de kopers, maar niet illegaal. Je kunt waarschijnlijk daarvoor niet iedereen aan het kruis nagelen. Amerika moet het hebben van zijn ondernemingszin, van innovaties en daar horen financiële innovaties zeker ook bij. In tegenstelling tot Nelie Kroes wil men in Amerika de financiële kippen die de gouden eieren leggen niet slachten.

In de New York Times stond het aardigste artikel hierover denk ik:
http://www.nytimes.com/2010/04/20/business/20sec.html?hp=&adxnnl=1&adxnnlx=1271775622-4sA4tFtqan+HnleZrZJTZw
A Difficult Path in Goldman Case

Disclosure of material information. Daar draait het om. GS zegt dat op moment van emissie van de CDO (zo fraai door het FD omschreven vandaag als en credit default obligatie) men alleen wilde weten wat voor soort hypotheken het waren en wat de ratings waren. GS zegt dat het hun uit hoofde van privacy zelfs verboden was om te melden dat Paulson er achter zat.
De SEC is nu de definitie aan het veranderen wat belangrijke info is, maar daar zijn bedrijven als GS moeilijk op te veroordelen. Het is achteraf natuurlijk eenvoudig te zeggen dat het feit dat Paulson hier achter zat enorm belangrijke informatie was, maar op moment van creatie van de CDO was Paulson nog niet zo belangrijk. De consensus was toen dat huizenprijzen in de VS als totaal in een inflatoire tijd niet substantieel konden dalen. Dat Paulson daar terecht anders over dacht, was niet de fout van GS.
De beurzen gingen gisteren omhoog toen bekend werd dat men bij de SEC slechts met 3-2 had voorgestemd om GS aan de schandpaal te nagelen. Volgens Bianco zegt dat weinig over de kansen van GS, maar de markt ziet het als bevestiging dat het proces vooral politiek is en bedoeld om andere zaken voor elkaar te krijgen.

Goldman Sachs een nieuw thema?

Er wordt heel verschillend geoordeeld over de marketing escapades van Goldman Sachs. Velen zien het niet zo'n vaart lopen, omdat Goldman Sachs zelf ook het schip in zou zijn gegaan (is nog onduidelijk of dat zo was). Toch is het duidelijk dat GS op zijn best ver in het grijze gebied is geraakt wat ethisch verantwoord is. Bear Searns had het verpakken van de leningen van Paulson als niet in orde volgens hun ethische lijnen afgewezen.Ook is wel duidelijk dat Paulson zijn best heeft gedaan om het onderliggende pakket hypotheken zo slecht mogelijk te maken (men deed er geen leningen in van Wells Fargo die bekend staat als relatief voorzichtig met verstrekking subprime hypotheken).
Duidelijk is ook dat het proces tegen GS voor een belangrijk deel politieke doelen dient, het doordrukken van regulering/ belasting op banken en het in een slecht blaadje brengen van de republikeinen als beschermers van de banken.

Jim Bianco ziet GS het proces verliezen. Er is een behoorlijk uitstralingseffect naar andere banken die allerlei CDO/dubieuze pakketten maakten. Merrill Lynch wordt genoemd met vergelijkbare activiteiten met het hedgefund Magnetar. Bianco meldt wel dat er weinig echt precies dezelfde gevallen zijn als waar GS nu wordt voor aangeklaagd en dat het besmettingseffect kan meevallen.
Maar het basisscenario van Bianco is dat er niet voor niets een nieuwe divisie van de SEC is opgezet voor dit soort gevallen: er komrn gewoon nog vele nieuwe gevallen. GS zal ook niet langer de meest geprefereerde werkgever zijn als dit akkefietje verkeerd uitpakt.
Duitsland ruikt geld voor hun semifailliete banken en wil politieke maatregelen tegen zondaars als GS en ML.

GS heeft wel allerlei dichtaders doen opbloeien. Barry Ritholtz van The Big Picture:
There once was a man named Tourré
He toiled for The Squid night and day
At Paulson’s request
He created a mess
And sold it to bank IKB

Tourré neemt nu de fakkel over van Kerviel als Franse onbelangrijke handelaar die zijn bedrijf grote schade toebrengt.
Bij ons heeft Hendrik Jan een mooi verhaal geschreven waarbij hij GS vergelijkt met zwendel in rode Camero's. Dat maakte een hele ethische discussie los.
In ieder geval is duidelijk dat de CDO markt voorlopig op een laag pitje blijft staan. De hype à la de rode Camaro is echt voorbij (zie plaatje Bianco)

Goldman Sachs en The Kiss of Death

Goldman Sachs heeft zware aantijgingen te verwerken gekregen van de SEC, iets dat het blog The Big Picture aanduidt dat dit in de markt bekend staat als the kiss of death. Verpakte hypotheken met een luchtje, een pakket waar Paulson (van het hedge fund) vol vertrouwen short in ging (omdat men het pakket kende; dit pakket kreeg wel erg snel met erg veel credit afwaarderingen te maken) wat bekend was bij Goldman Sachs toen het dit pakket aan onnozele Europese beleggers als ABN AMRO en IKB verkocht. Zie schema uit New York Times.
Het is een flinke beschadiging van het vertouwen in Amerikanse instellingen als GS. De koersval van Goldman Sachs vrijdag is voldoende volgens Barrons en groter dan de boete kan worden, maar er is toch wel een behoorlijke naamsbeschadiging opgetreden (dus koersdaling niet voldoende).

Bij de club van warren Buffett die een flink pakket aandelen GS bezit grapte men al dat men Genesis gaat herschrijven en dat de appel niet langer door een slang aan Eva wordt gegeeven, maar door Goldman Sachs.

Goldman Sachs trok andere banken en semibanken als GE mee naar beneden op vrijdag, wat net genoeg was om mijn voorspelling dat de S&P deze week omlaag zou gaan (met 2/3 kans) uit te laten komen (op een moment dat ik de hoop al had opgegeven).