Woody kwam gisteren weer langs bij ons. Zoals gewoonlijk wist hij de mensen die hem probeerden de weg te wijzen in Amsterdam in het harnas te jagen. Hij is denk ik een uur te laat uiteindelijk wel bij onze bijna buren van de ABN AMRO gearriveerd, ondanks dat de straten waar hij liep niet aan hem gehoorzaamden naar de Gustav Mahlerlaan te lopen. Hij verontschuldigde zich vanmiddag bij mij voor zijn eigenwijsheden tegenover Frits, want die had hem wel de goede kant op gewezen en de mensen beneden aan de receptie niet.
Zijn drie onderwerpen die in volgende blogpostjes komen waren:Eurosysteem heeft controleprobleem, quantitative easing nieuw controlemiddel in monetair beleid, goede multinational veiliger dan een staat.
Algemeen: een somber verhaal van Woody, geen geloof in goede economische groei in de VS, laat staan Europa. Geen geloof in herstel van de huizenmarkt in de VS, deleverage moet veel verder gaan, de te grote overheidstekorten leiden tot langdurig lage groei. Opkomende landen werken niet genoeg volgens het standaard kapitalistische model om de groei in het Westen voldoende aan te wakkeren.
Twijfels over groei productiviteit in de VS, hij ziet weinig extra’s in het vat vanuit de ICT Revolutie. Het vat is bijna leeg, de innovaties zijn gedaan en er komen geen nieuwe Googles en Facebooks.
Een kracht van het westen is de service economie. Chinezen willen de Eiffeltoren zien en als westerling zul je straks uren langer in de rij moeten staan voor een kijkje. Men wil de luxemerken van het Westen, vertrouwt westerse medicijnen meer dan Chinese. Maar China concurreert oneerlijk via zijn te lage valuta.
Achtergrond bij Beleggen op de golven Waar zijn we op de golven? Waarom gaan de aandelenkoersen al lang zo veel omhoog? N.B. dit blog is à titre personnel en hoeft de visie van BMO Global asset Management niet weer te geven
23 juni 2011
Was teleurstelling Philips te voorzien?
Was die teleurstelling bij Philips niet aan te zien komen, zo vroeg men mij.
Ja, natuurlijk als je graaft in de afkortingen van de namen. Zo is alom bekend dat AKZO staat voor Altijd Kans Op Zakken. Wat minder bekend is dat PHILIPS staat voor Productie Hopeloos Ieder Lampje Is Praktisch Stuk (veel beter dan Flippen) . Voorheen hadden we als probleem bij Elsevier: Een Leugen Staat Er Vast In Elke Regel. Sinds het is overgenomen door Reed staat dit wat minder geprononceerd vooraan. KLM wordt gezien als Klemmen. De Club van Pessimisten vindt verder dat DSM staat voor Daalt Steeds Maar (en dat voor het beste aandeel van de AEX in het afgelopen decennium), ABN AMRO Altijd Naar Beneden Alleen Maar Recht Omlaag.
Ja, natuurlijk als je graaft in de afkortingen van de namen. Zo is alom bekend dat AKZO staat voor Altijd Kans Op Zakken. Wat minder bekend is dat PHILIPS staat voor Productie Hopeloos Ieder Lampje Is Praktisch Stuk (veel beter dan Flippen) . Voorheen hadden we als probleem bij Elsevier: Een Leugen Staat Er Vast In Elke Regel. Sinds het is overgenomen door Reed staat dit wat minder geprononceerd vooraan. KLM wordt gezien als Klemmen. De Club van Pessimisten vindt verder dat DSM staat voor Daalt Steeds Maar (en dat voor het beste aandeel van de AEX in het afgelopen decennium), ABN AMRO Altijd Naar Beneden Alleen Maar Recht Omlaag.
Bernanke ziet Amerikaanse economie verbeteren: beurs geschrokken en flink in de put

De personferentie van Bernanke na de FED vergadering is tegenwoordig waar het om draait. De rentebeslissing ligt te veel voor de hand, daar raakt men niet opgewonden van. Het publiceren van het rentebesluit inclusief de bewoordingen bracht de markt niet uit de slaapstand.
Maar wat Bernanke in de personferentie zegt, daar reageert men op. en hij zei vreselijke dingen: hij was niet bang voor deflatie en hij was niet bang dat de werkegelegenehidsgroei weg zou vallen. Zo'n optimistisache kijk op de economie van het opperhoofd van de FED, daar moet de beurs toch echt flink van braken. De heer Bernanke moet toch echt zijn mond gaan spoelen, nadat hij zo'n schuttingtaal gebezigd heeft.
Dit betekent geen QE3. Ben is niet echt ongerust over Griekenland. Hij durfde verder zelfs te zeggen dat hij een groot voorstander is van het stellen van een doel voor inflatie (wat een ramp, nu de inflatie stijgt, dat moet de beurs niet hebben, een FED die naar inflatie kijkt als deze stijgt, laat hij maar preken over de te hoge werkloosheid, daar oudt de beurs meer van).
Hij ziet de werkloosheid dalen zonder dat hij iets extra doet (dat is hem maar geraden ook, als hij ongelijk krijgt met zijn voorspelling van een dalende werkloosheid wordt hij oneervol ontslagen en met een flinke schop richting universiteit teruggetrapt).
Simons (Bianco): huren toegerekend aan eigenaren in VS stijgen minstens drie kwartalen door


Simons van Bianco hield weer eens een betoog dat de huren toegerekend aan eigenaren (OER, Owners equivalent Rent) voorlopig blijven stijgen. Omdat dit met 25% de grootste post is in de consumptieprijsindex in de VS, kan het geen kwaad te kijken wat er met OER gebeurt.
Zijn eerste opmerking is dat de gewone inflatie (niet de kerninflatie) ongeveer 9 maanden voorloopt op de Owners Equivalent Rent. Dat betekent dat de OER nog tot minstens het tweede kwartaal van 2012 blijft stijgen.
De tweede opmerking is dat de huren stijgen, als je op de aandelenmarkt ziet dat apartment REITS het beter doen dan de gewone REITS. Dat was de laatste tijd het geval. Dat bevestigt dat de komende kwartalen de huren door zullen blijven stijgen (daling leegstand helpt ook).
De huren zouden wel eens de grote tegenvaller zijn voor de FED bij hun inflatieverwachtingen (of misschien juist een meevaller,omdat de FED hogere inflatie wil, een kerninflatie van 2%).
22 juni 2011
Eerste positief artikel hierover: Anton van Nunen: Pensioenakkoord een uitstekende start

Tot op heden ben ik alleen maar negatieve artikelen en reacties tegengekomen over het pensioenakkoord dat er vermoedelijk gaat komen.
Terwijl eigenlijk nog niet zo veel vaststaat wordt al de vloer aangeveegd met het pensioenakkoord. Ik kan me daarom redelijk goed vinden in het artikel dat Anton van Nunen (zie titel van stukje) in IPN schreef.
Je kunt beter maar onder ogen zien dat pensioenen niet meer zo zeker zijn.
Het stelsel dat op een of andere manier vermoedelijk vaarwel gezegd gaat worden maakte goed beleggen door pensioenfondsen erg moeilijk. Je rekende je arm met erg lage risicovrije (?) beleggingsvoeten en daardoor word je gedwongen te weinig risico te nemen en te weinig te indexeren.
De beleggingshorizon is te kort geworden in FTK, het huidige stelsel. Je doet in je broek voor kleine tekorten die je in zeer korte tijd moet recht zetten, terwijl de verplichtingen tientallen jaren lopen. Als je tracht te berekenen wat over zo'n lange periode het veiligste is, het meeste opbrengt, dan zijn dat niet de lange nominale waarden waar het huidige keurslijf van FTK een pensioenfonds mee volstopt, maar een goed gespreide portefeuille zakelijke waarden en nominale waarden (inclusief credits).
Het nieuwe stelsel gaat zo'n portefeuille makkelijker te aanvaarden maken, waardoor de kans op indexeren zal toenemen. Nu knopen we ons te veel op aan nominale verplichtingen, terwijl eigenlijk iedereen in reële termen een aanvaardbaar pensioen wil. Extreem veel in lange leningen beleggen bij een rente lager dan 4% heeft op lange termijn maar heel weinig kans om goed uit te pakken. Zo lang er niet veel inflatiegevaar is kan het niet veel kwaad, maar als dat er wel in grote hoeveelheden is (=nu nog niet niet) dan moet een pensioenfonds zich verzekeren tegen inflatie, ook als dat betekent dat afstand gedaan moet worden van de nominale zekerheid (via afdekking renterisico).
Nederland is een van de weinige landen waar niet gewerkt wordt met de verwachtingswaarde van beleggingen, maar alleen met risicovrije voeten (die in tijden van inflatie heel gevaarlijk kunnen zijn). In het buitenland is men niet helemaal gek door te werken met verwachtingswaarden voor opbrengsten van pensioenbeleggingen.
Als er geen pensioenakkoord zou komen, maar men gewoon zou doorgaan met FTK, dan zouden steeds meer wetenschappers gaan protesteren tegen de onzalige manier van beleggen die hier de consequentie van is, namelijk je extreem volladen met lange vastrentende waarden, veel te weinig zakelijke waarden. Dat is heel slecht als de economische tijden verbeteren (kansrijk scenario nu iedereen de tijden zo slecht vindt) en als de inflatie stijgt (ook bepaald niet denkbeeldig).
Men zou dan roepen dat men wel risico moet nemen etc.
Het bedrijfsleven komt er in het pensioenakkoord goed van af. Maar bijstortingen afdwingen als het slecht gaat met het bedrijfsleven is gevaarlijk en kan leiden tot allerlei problemen (zoals werkloosheid).
Men is bang voor potverteren, maar dat valt wel mee in de huidige situatie waar gerekend wordt met veel te lage belegginsgopbrengsten in de toekomst. Na de kredietcrisis werkt men met veel te lage verwachte opbrengsten. Het is helemaal niet zo dom of roekeloos rekening te houden met beleggingsopbrengsten die heel normaal waren in het verleden.
De nieuwe sturing op een dekkinsgraad van 100% is helemaal zo raar nog niet, je stopt vanzelf wel met uitdelen als de dekkingsgraad te laag wordt. Je kunt royaal zijn als de dekkingsgraad boven 100% is (dat valt overigens nog te bezien, pensioenfondsbesturen zijn vrijwel allemaal voorzichtig), maar vergeleken met het verleden ongekend streng als de dekkingsgraad lager is dan 100%. Daar zit ook een bepaalde rechtvaardigheid in.
Er is geen enkele reden om aan te nemen dat pensioenfondsbesturen ineens roekeloos zullen gaan indexeren, ze zijn nooit zo royaal geweest. Premies werden te laag omdat de overheid reserves dreigde te gaan belasten en bij o.a. het ABP deed men gewoon een greep in de kas. Dat wordt nu moeilijker.
Griekse CDS spread boven Griekse rente

De CDS spreads om Griekse leningen te verzekeren stijgen nog harder dan de rente. Nu heb je de ongebruikelijke situatie dat de CDS ongeveer even hoog zijn als de rente. Verzekeren lijkt dus te duur. De markt is kennelijk bang dat Angela en Jankees rare dingen gaan verzinnen waardoor default op een rare manier heel snel gebeurt.
China kocht nog maar weinig Amerikaanse staatsleningen

Er is enorme angst dat het fout gaat met de Amerikaanse rente als China het vertikt om Amerikaanse staatsleningen (en andere leningen) te kopen.
Dat lijkt reeds het geval te zijn volgens de grafiek van Bianco (de cijfers kunnen nog veranderen als aankopen van China via het VK later toch als aankopen van China geclassificeerd worden).
China heeft QE2, de aankopen van de FED, aangegrepen om te stoppen met aankopen van Amerikaanse staatsleningen.
Misschien dat China weer begint met kopen als de FED stopt.
Dit soort gedragingen van China laten maar weer eens zien dat het moeilijk te voorspellen is wat het einde van QE2 betekent voor de rente (en aandelenmarkt). Het maakt het ook gemakkelijker uit te leggen waarom de rente in de VS steeg terwijl de FED aanhet kopen was, zo roepen de beren voor Amerikaanse staatsleningen, die niet geloven in een terugkeer van China als de grote opkoper van Amerikaanse staatsleningen.
21 juni 2011
CFO survey over Griekenland etc


ASR had het wereldwijde Duke/CFO-survey weer doorgespit. De CFO's zijn minder optimistisch geworden, maar gaan door met investeren (vooral in de VS en China) en blijven mensen aannemen. Ze denken ook dat ze de lonen moeten verhogen (het vasthouden van hun goede mensen is een van de grootste zorgen, in China/Azië zelfs de grootste. De afzetprijzen gaan omhoog denken ze, dat is een tegenvaller voor de mensen die geloven dat de inflatie laag blijft vanwege de grote output gap.
Men is minder optimistisch over de winsten aan het worden, vooral in China (in de rest van Azië is optimisme nog steeds zeer hoog over de winsten).
Over Griekenland vinden ze dat die haircut maar moet komen (of een andere maatregel) en dat Grieknalnd zonder hulp binnen het jaar failliet gaat.
20 juni 2011
Bank of Japan koopt aandelen als beurs meer dan 1% daalt

De Bank of Japan beloofde ook aandelen te kopen als onderdeel van hun programma van quantitative easing, monetaire verruiming met onorthodoxe middelen. Het komt zelden voor dat centrale banken aandelen kopen. De Bank of Japan doet dit, maar slechts mondjesmaat. Capital Economics onderzocht dat dit altijd gebeurde als de beurs met meer dan 1% daalde. Ook al waren de aankopen van de centrale bank klein (ongeveer 20 miljard yen per keer, 1,4% van de beursomzet op zo'n dag), het had elke keer wel invloed. Er trad steeds herstel van de beurs op in de volgende sessie.
Bovenstaande plaatjes zijn van Capital Economics en ze maken plausibel dat andere fundamentals belangrijker zijn om de beurs van Japan te verklaren. De sterkte van de yen is de grootste hinderpaal voor een stijging van de beurs. Dus als de Bank of Japan echt hogere koersen wil, dan moeten ze flink interveniëren om de yen omlaag te krijgen. Verder volgt de Japanse beurs de S&P behoorlijk slaafs.
Door de tsunami-aardebeving is Japan nog extra in de versukkeling geraakt, maar de laatste weken volgt de japanse beurs de daling van de S&P niet meer helemaal. Dat komt vooral, omdat het nieuws over het herstel in Japan positiever begint te worden (bijvoorbeeld de autoproducenten zien een sneller herstel van hun productie).
Maar de opkoopacties van de Bank of Japan helpen ook.
19 juni 2011
Vierjaarscyclus bij S&P500 meer omhoog dan bij AEX


De AEX loopt behoorlijk parallel met de S&P500 in de vierjaarscyclus.
Op hetzelfde moment als in de VS gaat de AEX over op nieuwe fases.
Toch zijn er wel degelijk verschillen.
De AEX doet het vergeleken met 2005-2006 slecht. Waar de S&P nu harder stijgt dan rond 2005, laat de AEX het lelijk afweten deze keer.
De euro was een positieve factor rond 2005 en nu een totale ramp.
In 2005-2006 ging de verwachte winst een jaar vooruit veel beter omhoog bij de AEX. Voor de S&P500 geldt het omgekeerde, vermoedelijk vanwege de zwakke dollar en de overgewaardeerde euro.
Per saldo zie je voor de S&P500 en in iets mindere mate voor de AEX de verwachte winsten zo veel stijgen dat je na het hoogtepunt van de angsten over Griekenland en de economische groei een aardige stijging van de koersen kan verwachten.
Voorlopig zegt de vierjaarscyclus dat je nog niet al te optimistische moet worden, maar een stijging van de onderkant naar de bovenkant van de range sinds half februari kan een appetijtelijke winst opleveren.
Rijstprijs daalt (VN oogstschattingen)

De rijstprijs is na de stijgingen in de afgelopen jaren weer aan het dalen (plaatje van http://futures.tradingcharts.com/chart/RI/71). De Wereldbank schatte dat door de 37% prijsstijging van rijst 44 miljoen mensen weer onder de extreme armoedegrens kwamen.
Het Bloombergartikel rept van verder daling: Rice May Tumble as UN’s Calpe Predicts Abundant Global Supplies (http://noir.bloomberg.com/apps/news?pid=20602013&sid=aSLWLl1vZ3VM)
De oogstvooruitzichten zijn goed, vooral in India, maar ook in China verwacht men ondanks de droogte iets betere oogsten; de voorraden groeien. Vietnam is weer een exporteur in plaats van importeur. De daling van de rijstprijzen zal daarom wel eens versneld door kunnen zetten.
De verkiezingen in Thailand kunnen een en ander verstoren: de partij die enorme rijstvoorraden wil aanleggen om zo de prijzen op te stuwen kan winnen.
18 juni 2011
Put call ratio: amerikaanse beurs oversold

Ook de put call ratio geeft aan dat Amerikaanse aandelen (CBOE) oversold zijn: het aantal puts vergeleken met calls is de lucht in geschoten en staat sinds kort weer op een niveau dat paniek aangeeft, ongeveer net zo veel als op de dieptepunten van vorig jaar.
Alleen de volatiliteit blijft merkwaardig laag, men zegt door de Bernanke put (QE3) en door overmatig opties schrijven van hedge funds (werkelijke volatiliteit is al tijden (zoals zo vaak overigens) ver onder implied volatility van opties).
Het Europa van de twee snelheden

Het plaatje van Watling (Longview) laat duidelijk zien, dat er in Europa een kopgroep is met hoge groei en de rest met veel minder goede groeivooruitzichten. Watling verdeelt Europa eigenlijk in vier snelheden, maar bovenstaand plaatje vind ik aardiger, ook omdat Nederland dan bij de kopgroep hoort en bij Watling zit Nederland maar in de tweede divisie (de eerste divisie is Duitsland, Zweden, Oostenrijk).
S&P oversold: slechts 18% staat boven 50-daags gemiddelde

Mijn lievelingsindicator [het percentage aandelen dat boven zijn 50-daags gemiddelde staat om te analyseren of] de S&P oversold is, geeft nu eindelijk aan dat de daling te ver is gegaan. Het plaatje van Bespoke geeft aan dat nog maar 18% van de aandelen in de S&P 500 boven het 50-daags gemiddelde noteert (onder 20% is oversold). Als deze indicator weer boven 20% komt, dan is dat een redelijk betrouwbaar koopsignaal (maar garanties kunen uiteraard niet gegeven worden, daarvoor is de situatie in Griekenland nog te explosief).
Er zijn nog de nodige andere indicatoren dat de S&P oversold is, zoals de put/call ratio.
Ook waren er heel wat techneuten blij dat de S&P vandaag omhoog butste vanaf het 200-daags gemiddelde.
Abonneren op:
Posts (Atom)